คำสาปรัก ใต้เงาทราย ตีพิมพ์กับแนตตี้ พิมพ์ครั้งที่สอง

ตอนที่ 11 : นางระบำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 510
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    5 ธ.ค. 52

นางเรดามุนยืนมองการซักซ้อมของเหล่านางระบำอย่างพึงพอใจ พร้อมกับกวาดสายตามองความเรียบร้อยอีกครั้ง ก่อนที่สายตาจะมาหยุดอยู่ที่ไอสิตานางระบำผู้มาใหม่แต่ก็สามารถร่ายรำด้วยท่วงท่าวิจิตรงดงามที่สุด

                ไอสิตา ข้าพึงพอใจในตัวเจ้ายิ่งนัก มิเสียงแรงที่สู้อุคส่าห์ออกไปเสาะแสวงหามา เตรียมตัวให้ดีอีกมิกี่เพลาเจ้าก็ต้องออกถวายงานครั้งแรกแล้ว ข้าให้เจ้าเป็นตัวเอกเชียวนะอย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะเรดามุนบอกแก่ไอสิตาด้วยความเอ็นดู

                 สร้างความหมั่นไส้ให้แก่บรรดานางระบำที่มาก่อนเป็นอย่างมากที่นางพึ่งจะมาทีหลังแต่กลับได้รับความไว้วางใจให้เต้นระบำในบทบาทที่เด่นกว่าพวกนาง

                ไอสิตารับคำด้วยความตื่นเต้น เพราะนี่เป็นครั้งแรกในการเต้นระบำของเธอแล้วยังต่อหน้าพระพักตร์ของฟาโรห์และองค์ราชินีอีก

                โอ…….ฝ่าบาท พระองค์จักยังจดจำข้าได้หรือไม่ ข้าอยากจะรู้พระทัยของฝ่าบาทเหลือเกิน

 

                ภายในท้องพระโรง เสียงดนตรีพิณบรรเลงขับกล่อมดังกระหึ่มไปทั่วพร้อมๆกับที่เหล่านางระบำออกมาร่ายรำด้วยลีลาอ่อนช้อย ตามจังหวะดนตรีที่เชื่องช้าก่อนที่นางระบำคนอื่นๆ

 

                พร้อมกับปรบมือเป็นจังหวะหลายครั้ง นางระบำที่เหลือถือช่อดอกบัวหลวงสีขาวอมชมพูชุ่มฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำเกาะพราวมาส่งให้ ไอสิตารับมาพร้อมกับร่ายรำต่อจนมาหยุดอยู่หน้าพระพักตร์ ก้มลงคำนับอย่างอ่อนช้อยพร้อมกับยื่นดอกบัวหลวงให้แก่องค์ราชินี

                หม่อมฉันขอถวายพระพร ให้องค์ฟาโรห์และราชินีอยู่คู่บัลลังค์อียิปต์ตลอดไปเพคะไอสิตากล่าวพร้อมกับคุกเข่าต่อหน้าพระพักตร์ เกิดใจสั่นระรัวปนอย่างควบคุมไม่อยู่ ถ้อยคำที่กล่าวออกไปจึงแผ่วเบา ฟาโรห์ชะงักอยู่ครู่หนึ่งกับน้ำเสียงที่ดูคุ้นเคยนั้น ทรงจ้องพระเนตรไปบนใบหน้าของนางระบำตรงหน้าอย่างค้นหาพร้อมกับขมวดพระขนงมุ่น

                เจ้าชื่ออะไร นางระบำสุรเสียงตรัสถามขึ้น ทำให้ไอสิตาถึงกับสะดุ้งเฮือกทั้งที่เคยอยู่ใกล้ชิดกับองค์ฟาโรห์มาก่อนหน้านี้ แต่ยามนี้รู้สึกราวกับพระองค์เป็นคนแปลกหน้า น้ำเสียงที่ตอบออกไปจึงดูตะกุกตะกัก

                หม่อมฉันชื่อ……….ชื่อ…….ซันเซทเพคะนางจำเป็นต้องปิดบังชื่อที่แท้จริงเพราะไม่แน่ใจเลยว่าหากฝ่าบาทรู้ว่านางเป็นใครจะทำอย่างไรกับนาง อาจจะทรงเกรงพระทัยราชินีจนขับไล่ไปนางไปเลยก็ได้

                งั้นหรือ?........”องค์ฟาโรห์ถามเบาๆพร้อมกับจับจ้องไปบนใบหน้าของนางด้วยดวงเนตรเหม่อลอย ไอสิตาก้มหน้างุดอย่างกลัวๆ

                ฝ่าบาทเพคะ ใยจ้องหน้านางเยี่ยงนั้นละเพคะ ดูสินางตกใจจนตัวสั่นไปหมดแล้วพระนางตรัสกับองค์ฟาโรห์ด้วยสีพระพักตร์ยิ้มแย้ม หากแต่ปลายพระเนตรมาทางระบำตรงหน้าอย่างไม่พอพระทัยที่บังอาจดึงความสนพระทัยของฝ่าบาทให้หยุดอยู่ที่นางได้

                ฮึ…………นางระบำผู้นี้เหตุฉไนจึงทำให้ฝ่าบาทจ้องหน้านางด้วยดวงเนตรเหม่อลอยแบบนั้นได้ อยากจะรู้นักว่าใบหน้าของนางระบำผู้นี้จะงามสักแค่ไหน ในเมืองนี้มิมีผู้ใดที่จะงามทัดเทียมข้าได้

                นางระบำซันเซทเจ้าจงปลดผ้าคลุมหน้าออกมาเดี๋ยวนี้ และเงยหน้ามาให้กับฝ่าบาททอดพระเนตรราชินีรับสั่งด้วยพระสุรเสียงเรียบๆ

                ไอสิตาตกใจจนตัวสั่น หัวใจตกไปอยู่ที่ปลายเท้า เมื่อได้ยินรับสั่งดังนั้นแต่ก็หวาดกลัวเกินกว่าจะกล้าขัดคำสั่ง

                นางตัดสินใจอยู่นานก่อนจะค่อยๆเอื้อมมือมาปลดผ้าคลุมหน้าของตัวเองออกช้าๆ ตาจ้องไปที่พระเนตรของฟาโรห์อย่างเกรงๆ ฟาโรห์ถึงกับพระองค์ชาด้วยความตกตะลึงเพราะนางระบำผู้นี้คือผู้หญิงที่คว้าพระทัยใฝ่ฝันนหาตลอดเวลาทุกทิวาและราตรี

                อา……..ไอสิตาที่แท้เป็นเจ้าเองหรอกรึทรงตรัสด้วยสุรเสียงเหม่อลอย ก้าวพระบาทลงจากราชบัลลังค์ตรงเข้าไปประคองร่างบางแน่งน้อยของนางในชุดนางระบำให้ลุกขึ้นอย่างอ่อนโยน ท่ามกลางความตกตะลึงของราชินีและเหล่าข้าราชบริพาล

                องค์ราชินีพระเนตรวาวโรจน์รีบสาวพระบาทมาคว้าพระกรฟาโรห์ขึ้นมา ก่อนจะตรัสถามด้วยสุรเสียงกราดเกรี้ยว

                นี่มันอะไรกันเพคะ นางระบำผู้นี้เป็นใครกัน ฝ่าบาทถึงได้ทรงทำท่ารักใคร่นางเช่นนี้ฟาโรห์ไม่ทรงตอบคำถามหากแต่วาดพระกรไปฉุดรั้งร่างของไอสิตาให้ลุกขึ้นยืน

                ฮึ……….นังนางระบำ เราถามว่าเจ้าเป็นใครสุรเสียงกราดเกรี้ยวอย่างพิโรธ จนพระวรายสั่นเทิ้ม ไอสิตากลัวจนตัวสั่นเทาด้วยมิเคยเห็นผู้ใดแลดูน่ากลัวได้ถึงเพียงนี้

                เพี๊ย!”ราชินีฟาดพระหัตถ์เรียวไปบนใบหน้าของไอสิตาเต็มแรงจนโลหิตสีแดงไหลซึมตรงมุมปาก ท่ามกลางความตกตะลึงของฟาโรค์

                นี่เป็นโทษของเจ้าที่บังอาจไม่ตอบคำถามของข้า

                หยุดเดี๋ยวนี้นะ………ราชินี นางผู้นี้คือไอสิตา เป็นหญิงคนรักของข้าฟาโรห์รับสั่งพร้อมกับหยุดพระเนตรดุดันมาอยู่ที่ราชินี ทำให้พระนางชะงักน้ำพระเนตรไหลเป็นสาย เงยพระพักตร์ขึ้นมองพระสวามีอย่างตัดพ้อด้วยความน้อยพระทัย

                พระองค์ตรัสว่านางเป็นหญิงคนรักเช่นนั้นหรือเพคะ

                ใช่……..เราขอประกาศให้พวกเจ้ารับรู้โดยทั่วกันว่า บัดนี้ไอสิตา จักเป็นพระสนมเอกของข้าสิ้นสุรเสียงขององค์ฟาโรห์ ภายในท้องพระโรงก็เอ็ดอึงไปด้วยเสียงอุทานของเหล่าข้าราชบริพาลและเหล่านางระบำที่เหลือ ที่ต่างอ้าปากค้างอย่างตกตะลึง

                พระราชินีทรงตกพระทัยเป็นยิ่งนัก จ้องพระเนตรไปทางไอสิตาด้วยสายพระเนตรวาวโรจน์ น่ากลัวก่อนที่จะทรงลุกพรวดพราดเสด็จวิ่งกรรแสงออกไปอย่างเสียพระทัย โดยมีเนเซริย่าวิ่งตามออกไปอย่างห่วงใยเจ้านายของตน

                เพล้ง!”พระราชินีเนเฟอร์ทาร์เรียทรงขว้างปาข้าวของภายในตำหนักเป็นการระบายพระอารมณ์ ข้าวของสวยงามต่างๆที่อยู่ใกล้ๆพระหัตถ์แตกกระจายจนหมด ก่อนที่พระนางจะประทับยืนหอบพระวรกายด้วยความเหนื่อยอ่อน

                นังนางระบำชั้นต่ำ ถือดียังไงมาแย่งความรักของฝ่าบาทไปจากข้า ฮือ……..ฝ่าบาทพระทัยร้ายเหลือเกินเนเซริย่า ทรงตรัสต่อหน้าข้าต่อหน้าทุกคนว่ามันเป็นหญิงคนรัก แถยังประกาสแต่งตั้งมันเป็นพระสนม ฮือ…….”พระนางทิ้งพระวรกายไปบนแท่นบรรทมพร้อมกรรแสงสะอึกสะอื้น โดยมีเนเซริย่าคอยปลอบโยนมิห่างไปใกล

                ทรงพระทัยย็นๆไว้ก่อนเถิดเพคะพระนาง ตอนนี้ฝ่าบาทคงจะยังหลงใหลนาง พระนางต้องค่อยๆตึกตรองให้ดีเพคะเนเซริย่าทูลเตือนสติด้วยความรักและสงสารเจ้านายของตน พระนางเงยพระพักตร์ขึ้นมองนางกำนัลคนโปรดพระเนตรวาวด้วยความเจ็บแค้นพระทัย

                ฮึ……..จะต้องเป็นคราที่ฝ่าบาทออกเสด็จประพาสนอกเมืองเป็นเวลานานนั้นแน่ๆ ฮึ……..พระองค์ทรงอยู่กับนางมาตลอดก่อนที่จะทรงอภิเษกกับข้าด้วยซ้ำ เนเซริย่าข้าเกลียดนางคนชั้นต่ำผู้นั้นนักพระนางคร่ำครวญอย่างเจ็บพระทัยระคนโกรธแค้น

                พระเย็นไว้ก่อนเถิดเพคะ ถึงยังไงตำแหน่งราชินีสูงสุดก็เป็นของพระนางแล้ว อย่าทรงกังวลไปเลยเพคะ นางระบำผู้นั้นหางามสู้พระนางไม่ มินานฝ่าบาทก็จะทรงเลิกโปรดปรานนางไปเองแหละเพคะเนเซริย่าพยายามปลอบพระทัย

                ไม่………ข้ารอจนถึงเพลานั้นมิไหวดอก มันนานเกินไปสำหรับข้า ฝ่าบาททรงหยามเกียรติข้านัก ข้าเป็นถึงราชินีคู่บัลลังค์แต่กลับถูกหักหน้ากลางท้องพระโรงเพียงเพราะนางระบำชั้นต่ำผู้นั้น ข้าจะตอบแทนนางผู้นั้นโทษฐานที่ลบหลู่ข้าอย่างสาสม!”พระนางตรัสด้วยสายพระเนตรเหี้ยมเกรียม

                ทรงระงับพระอารมณ์สักนิดเถิดเพคะ ตอนนี้ฝ่าบาททรงโปรดนางอยู่อย่าทรงบุ่มบ่ามเลยเพคะ จักมิเป็นผลดี ทางที่ดีพระนางควรจะแสร้งทำดีต่อนางผู้นั้นเพื่อให้ฝ่าบาทตายพระทัย แล้วจากนั้นจึงค่อยหาโอกาสกำจัดนางก็ยังมิสายนะเพคะคำนำของเนเซริย่าทำให้พระสติของราชินีกลับคืนมา

                จริงของเจ้า ขอบใจเจ้ามากเนเซริย่า ข้าจักทำดีต่อนางเพื่อจะดึงฝ่าบาทกลับมาเป็นของข้าดังเดิมให้จงได้ แล้วเมื่อนั้นข้าจักฆ่ามันด้วยมอของข้าเอง ข้าจักควักเอาหัวใจของมันมาเซ่นสังเวยเทพอนูบิส ฮ่ะๆพระนางสรวลขึ้นด้วยความสะพระทัย เนเซริย่ามองพระเนตรเหี้ยมเกรียมของพระนางแล้วอดที่จะขนลุกขึ้นมาไม่ได้

                ข้าจักมิให้เจ้ารอดชีวิตไปได้นานดอกไอสิตาพระนางรำพันกับพระองค์เองสายพระเนตรมุ่งมั่นในพระทัย

 

                ภายในท้องพระโรงสายตาทุกคู่หยุดอยู่ที่ฟาโรห์เนฟทราอย่างตกตะลึง เมื่อเห็นพระองค์ทรงช้อนพระกรอุ้มร่างของนางระบำขึ้นมาแนบชิดกับพระอุระพร้อมกับเสด็จพระดำเนินลิ่วมายังตำหนักของพระองค์โดยมิได้สนใจสายตาของผู้ใด ทรงวางร่างงามของไอสิตาลงบนพระแท่นบรรทมอย่างแผ่วเบาทนุถนอม

                ฝ่าบาทจะทรงทำอะไรหม่อมฉันเพคะ ปล่อยเถิดไอสิตาประท้วงออกมาเบาๆ เมื่อองค์ฟาโรห์ยังมิยอมถอยห่างจากร่างของนาง หากแต่กอดรัดพระกรแน่นขึ้น แล้วทรงทิ้งวรกายประทับเคียงข้าง

                ข้าจักทำอันใดเจ้าเล่า ในเมื่อข้ารักและคิดถึงเจ้าตลอดเวลาเช่นนี้พระสุรเสียงตรัสอ่อนหวานข้างๆหูของนาง นางช้อนสายตาขึ้นมองสบพระเนตรฟาโรห์หนุ่มด้วยความรู้สึกตื้นตัน

                หม่อมฉันนึกว่าพระองค์จะมิทรงจำหม่อมฉันได้เสียแล้วเพคะ

                โธ่………ไอสิตา ข้าจักลืมเจ้าได้เยี่ยงไร ในเมื่อทุกลมหายใจของข้ามีเพียงเจ้าอยู่ทุกทิวาราตรีตรัสปลอบโยนพร้อมกับจุมพิตบนมวยผมสีดำสนิทนั้นอย่างรักใคร่

                หม่อมฉันขอบพระทัยฝ่าบาทเพคะ หากแต่ว่าตอนนี้หม่อมฉันมิสบายใจ ด้วยเป็นสาเหตุทำให้พระราชินีทรงกริ้ว ฝ่าบาทได้โปรดเสด็จกลับไปปลอบโยนพระนางก่อนเถิดเพคะไอสิตาทูลด้วยสีหน้าจริงจัง ฟาโรห์ทรงชะงักอย่างนึกได้

                จริงสิ…….ข้ามัวแต่ดีใจที่ได้เจอเจ้าอีกครา เลยลืมนึกถึงจิตใจของราชินีไปฟาโรห์รำพึงเบาๆกับพระองค์เอง

                ถ้าเช่นนั้นก็จงเสด็จไปปลอบโยนพระนางก่อนเถิดเพคะไอสิตาทูลอีกครั้ง

                ขออีกสักครู่เถิดไอสิตา ข้ามิได้เห็นหน้าเจ้ามานานหลายเพลา ข้าขออยู่กับเจ้าให้ชื่นใจก่อนแล้วค่อยไปปลอบใจนางฟาโรห์ตรัสดังนั้นแล้วก้มพระพักตร์เข้าซุกไซร้ซอกคอของนางอย่างหลงใหล สายพระเนตรมองไอสิตาอย่างอ้อนวอน

                พระหัตถ์ลูบไล้ไปทั่วร่างงามของนาง จุมพิตดูดดื่มสร้างความปั่นป่วนให้กับไอสิตาจนถ้อยคำที่เตรียมจะกล่าวทักท้วงเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเหลือไว้เพียงแต่การบรรเลงเพลงกับองค์ฟาโรห์จนลืมเรื่องขององค์ราชินีไปเสียสิ้น

                รุ่งอรุณต่อมา แสงสุริยะสาดส่องผ่านม่านทองคำเข้ามาถึงในพระตำหนักฟาโรห์ ไอสิตาลืมตาขึ้นช้าๆก่อนจะกระพริบตาถี่ๆเพื่อให้คุ้นชินกับแสงสว่าง

                ร่างของนางเปลือยเปล่าจึงต้องลุกไปหยิบอาภรณ์ผืนบางมาพันกายเอาไว้ลวกๆ ใบหน้างามแดงเรื่อขึ้นมาทันทีเมื่อใจนึกถึงรสรักที่ฟาโรห์ทรงมอบให้เมื่อคืน

                ฝ่าบาทเพคะ ตื่นบรรทมเถิดไอสิตาเอื้อมมือไปพระพักตร์ที่กำลังหลับสนิทแผ่วเบาด้วยสายตารักใคร่ องค์ฟาโรห์ค่อยๆขยับพระวรกายอย่างเชื่องช้า

                ทรงแย้มสรวลเมื่อเห็นร่างบางแน่งน้อยอยู่ในอาภรณ์ชิ้นบางที่พันกายอย่างหมิ่เหม่ จนอยากที่จะบรรเลงเพลงรักกับนางอีกรอบ

                ปลุกเราทำไมแต่เช้าหรือไอสิตา รึว่าเจ้า……..”ตรัสพลางทำสีพระพักตร์ล้อเลียน

                โธ่……..ฝ่าบาทอย่าทรงล้อหม่อมฉันแบบนั้นสิเพคะ หม่อมฉันเพียงแต่จะทูลว่า เพลานี้รุ่งอรุณแล้วองค์ราชินีคงกำลังรอฝ่าบาทอยู่ ได้โปรดถิดเพคะเพียงเท่านี้หม่อมฉันก็ละอายแก่ใจมากแล้วนางว่าพลางน้ำตาคลออย่างรู้สึกผิด

                โอ…….อย่าร้องไห้ไปเลยไอสิตาที่รักของข้า ข้าจักทำตามคำสั่งของเจ้าเดี๋ยวนี้แหละฟาโรห์ยื่นดรรชนีเข้าไปลูบไล้น้ำตาของนาง จุมพิตเบาๆบนหน้าผากก่อนจะเสด็จพระดำเนินออกไปยังตำหนักพระราชินีเนเฟอร์ทาร์เรีย

                ซึ่งในขณะนั้นพระนางทรงกำลังกรรแสงปรับทุกข์อยู่กับเนเซริย่านางกำนัลคู่พระทัยอยู่ด้วยพระพักตร์เศร้าหมอง

                โธ่……..พระนางทรงกรรแสงมาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วนะเพคะ จนพระเนตรบวมช้ำหมดแล้วเนเซริย่าเอ่ยขึ้นอย่างสงสารราชินีของตนจับใจก่อนที่จะหันไปถลึงตาใส่นางกำนัลชั้นผู้น้อยที่กำลังวิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาหน้าตาตื่นตกใจ

                นี่นูอา…….เจ้ามิเห็นรึว่าราชินีประทับอยู่ วิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาแบบนี้ระวังเถิดสักวันเจ้าจะหัวหลุดจากบ่าเนเซริย่าต่อว่า นางกำนัลนูอาหน้าซีดเผือด

                หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะ หม่อมฉันเพียงแต่ดีใจที่จะมาทูลให้ทราบว่าฝ่าบาทกำลังจะเสด็จมาเพคะ

                หา! จริงหรือคำทูลของนางกำนัลทำให้พระนางหยุดกรรแสงทันที สีพระพักตร์ที่ซีดเซียวเมื่อครู่แจ่มใสขึ้นทันที

                เห็นไหมเพคะ ฝ่าบาททรงรักราชินีมากยังไงก็ต้องเสด็จมาแน่ๆเนเซริย่าบอกยิ้มๆ

                ตายจริง! ฝ่าบาทใกล้จะมาถึงแล้ว เนเซริย่าแต่งตัวให้เราใหม่เร็วเข้า ดูสิตาเราบวมแดงหมดแล้วพระนางตรัสพลางจัดอาภรณ์และพระพักตร์ให้ดูดีขึ้นกว่าเดิม

                ราชินี…….เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ข้าได้ยินมาว่าทรงกรรแสงทั้งคืนอย่างนั้นหรือฟาโรห์ตรัสด้วยสุรเสียงอ่อนโยน ราชินีได้ยินเช่นนั้นจึงจ้องพระพักตร์ฟาโรห์ด้วยความน้อยพระทัย-

                นังผู้ใดบังอาจใส่ความข้า ข้าจักต้องร้องไห้ด้วยเหตุอันไดกันตรัสด้วยสุรเสียงห้วน องค์ฟาโรห์รีบประทับลงเคียงข้างพระกรโอบไหล่ราชินีเอาไว้หลวมๆ

                ข้าต้องขอโทษท่านจริงๆ ที่มิได้บอกเรื่องของไอสิตาให้รู้ตั้งแต่แรก ตอนนี้ยังไงนางก็เป็นพระสนมของข้าแล้วข้าหวังว่าท่านคงจะเข้าใจและเห็นใจข้า ถึงอย่างไรนางก็จะอยู่ส่วนของนาง หากนางฝ่าฝืนมิเชื่อฟังท่านซึ่งเป้นราชินีแล้วไซร้ข้าจักลงโทษนางให้สาสม

                รับสั่งขององค์ฟาโรห์ที่สรรหามาปลุกปลอบพระทัยมิได้ทรงทำให้ราชินีรู้สึกยินดีแม้แต่น้อย ขยับพระโอษฐ์จะทูลต่อต้านแต่จำต้องนิ่งเอาไว้ เมื่อเห็นนางกำนัลคนสนิทแบส่งสัญญาณบางอย่างมาให้

                ข้าเป็นเพียงแค่ราชินีจักมีสิทธิอันใดที่จะมิพอใจหรือห้ามปรามฝ่าบาทได้ตรัสพร้อมกับที่น้ำพระเนตรคลอหน่วย ทำให้ฟาโรห์พระทัยอ่อนยวบ

                ข้าขอขอบใจท่านมาก เพื่อเป็นการขอโทษวันนี้ข้าจะให้เหล่านงระบำออกมาร่ายรำถวายเจ้าทั้งคืนเลยดีไหม รีบแต่งองค์เถิดเราจะไปรอที่ท้องพระโรงตรัสแล้วรีบประทับยืนขึ้น เสด็จดำเนินไปทรงงานต่อที่ท้องพระโรงพร้อมกับถอนพระทัยอย่างโล่งอกที่ราชินีทรงยอมเข้าพระทัยง่ายกว่าที่ทรงคิด

                หากมิได้ทรงระแวงสักนิดว่าคลื่นใต้น้ำที่สงบนิ่งย่อมสำแดงเดชของมันได้อันตรายเสมอ!!!

 

34 ความคิดเห็น

  1. #29 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2553 / 14:53
    สนุกมาก
    #29
    0
  2. #17 บิวตี้ ป๊อปปี้ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 08:23
    อัพ ๆๆๆ ค่ะ
    อยากอ่านต่อ










    หนุกอ่า
    #17
    0