ll Harry Potter ll yaoi short fic party .Main [DM/HP]

ตอนที่ 2 : Harry Potter [dm/hp] ll ON HOLIDAY (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,020
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 286 ครั้ง
    14 ต.ค. 55

 ON HOLIDAY(2)

[dm/hp]
 

“ทะ ทำไมถึงพาฉันมาที่ห้องนอนนายล่ะ?” ร่างบางถามเสียงสั่นนิดๆ

มัลฟอยเห็นดังนั้นก็ยิ้มในใจ แฮร์รี่นายนี้น๊า...

“ทำไม? นายกลัวฉันทำอะไรนายรึไง?”

“...”ปากไม่พูดแต่ดวงตานั้นบ่งบอกชัดเจนว่า ก็เออสิโว้ย

แล้วอยู่ๆมัลฟอยก็กระโดดขึ้นคร่อมเด็กชายทันที ชายหนุ่มยึดแขนขาของแฮร์รี่ไว้แล้วโน้มหน้าลงไปใกล้วงหน้าไร้เดียงสาจนจมูกนั้นแทบแตะกัน แล้วก็ดัดเสียงแหบพร่าเร้าอารมณ์พูดออกไปว่า

“ไม่เห็นต้องกลัวเลยแฮร์รี่ ปรกติเราก็ทำกันเป็นประจำอยู่แล้วนี้ที่รัก แถมนายก็เร่าร้อนมากด้วย”

ณ บัดนี้ใบหน้าใสๆของแฮร์รี่ภาคเด็กแดงซ่านไปหมดแล้ว หัวใจดวงน้อยๆนั้นเต้นระรัวอย่างช่วยไม่ได้ ทำ? ทำอะไร? (เอาจริงๆเขาก็รู้แหละว่าทำอะไรแต่ไม่อยากจะยอมรับเลยจริงๆ) ปรกติ? เป็นประจำ? ที่รัก? เร่าร้อน?  โฮฮฮ ป๊ะป๋าช่วยผมด้วยผมโดนไอ้หัวซีดรังแก

ใบหน้าของแฮร์รี่นั้นน่ามองจริงๆ ตอนแรกเขากะจะแกล้งนิดหน่อยแล้วก็จะหยุด แต่ในเมื่ออยู่ใกล้กันขนาดนี้เขาก็เริ่มหวั่นไหวเองซะแล้ว ใบหน้าไร้เดียงสาอ่อนเยาว์ที่กำลังแดงเรื่อนั้นน่ารักเป็นที่สุด(มัลฟอยแกชอบกินเด็กเรอะ!) และที่สำคัญคือกลีบปากเนียนนั้น... อา... ช่างเป็นสีชมพูระเรื่อสวยซะเหลือเกิน ริมฝีปากของแฮร์รี่ดูอ่อนนุ่ม น่าสัมผัสจนเขา...

“...” ไร้เสียงโต้เถียงอันใดอีกต่อไป

เหมือนสติของมัลฟอยลุดลอยไปเพราะความเย้ายวนของริมฝีปากที่เขาปรารถนามานานตรงหน้า

ร่างสูงทาบทับริมฝีปากได้รูปของตนเองลงกับริมฝีปากของร่างบางอย่างอ่อนโยน แผ่วเบา ก่อนชายหนุ่มจะรู้สึกถึงความนุ่มนิ่มของเรียวปากอิ่มและความหวาน หอมหวานอย่างที่เขาไม่เคยพบจากผู้หญิงคนไหนก็ทำให้ชายหนุ่มเริ่มตื่นตัว มัลฟอยจึงขบเม้มริมฝีปากล่างอุ่นนุ่มของแฮร์รี่ทิ้งท้ายก่อนจะถอนจูบออกมาแล้วจ้องมองไปที่ใบหน้าใสอย่างหลงไหล

ใบหน้าหวาน ณ ตอนนี้ไร้ซึ่งสีหน้าเกลียดชังเหมือนเคยกลับหลงเหลือเพียงแต่สีหน้าประหลาดใจระคนเคลิ้บเคลิ้มไปกับการจุมพิตของร่างสูงตรงหน้าเท่านั้น ดวงตาสีมรกตแพรวระยับของแฮร์รี่เบิกกว้าง ใบหน้ารูปไข่เพรียวเล็กตอนนี้แดงซ่านเป็นสีเชอร์รี่ด้วยเลือดฝาดพร้อมใจกันมารวมตัวบนผิวหน้าใสกระจ่างนั้นเอง ...บอกได้แค่ว่า ช็อคสนิทเคลิ้มไปแล้ว แน่นอน...

คนที่รู้สึกตัวก่อนน่าจะเป็นมัลฟอย เพราะร่างสูงถอยออกมาจากร่างบางจัดแจงเสื้อผ้าตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะสั่งแฮร์รี่

“... เอ่อ นายอยู่ที่นี้ไปก่อนแล้วกันนะแฮร์รี่ เดี๋ยวฉันจะไปปรึกษากับศาสตราจารย์มักกอนนากัลก่อน แล้วก็อย่าออกไปให้ใครเห็นในสภาพเด็กน้อยอย่างนี้ล่ะเข้าใจมั๊ย งั้น... ฉันไปล่ะ”

ว่าเสร็จมัลฟอยก็สะบัดหน้าออกไปจากห้องอย่างรวดเร็วก่อนจะทนไม่ไหวแล้วทำอะไรล่วงเกินเด็กหนุ่มไปซะก่อน ปล่อยแฮร์รี่ให้นอนมึนๆงงๆอยู่อย่างนั้น

.

.

.

ด้านสองเกลอที่รอแฮร์รี่อยู่นานสองนานก็เริ่มกังวล

“นี้แฮร์รี่หายไปไหนเนี่ย?” รอนพูดอย่างร้อนใจ

“นั้นน่ะสิ แฮร์รี่ไม่เคยที่อยู่ๆจะหายตัวไปแบบนี้เลยนะ”

“นี้มันก็วันหยุดด้วย หมอนั้นไม่มีธุระจะต้องไปที่ไหนอีกนี้หน่า? กักบริเวณก็ไม่ได้โดนกัก”

ทั้งสองนั่งเงียบกันไปพักหนึ่งก่อนที่เฮอร์ไมโอนี่จะโพล่งขึ้นมา

“รอน!! นายจำเมื่อสี่ปีก่อนได้มั๊ย ที่วันหยุดนั้นน่ะ”

รอนทำหน้างงๆก่อนดวงตาจะเบิกกว้างตามเฮอร์ไมโอนี่

“อย่าบอกนะว่าวั้นนี้...”

“คือวันนั้น!” เฮอร์ไมโอนี่ต่อให้ “นายจำได้ใช่มั๊ยที่วันนั้นมีแฮร์รี่ที่บอกว่าตัวเองมาจากเมื่อสี่ปีข้างหน้าปรากฏตัวขึ้น แล้วบอกว่ามีอะไรบางอย่างผิดพลาดเกี่ยวกับนาฬิกาย้อนเวลาน่ะ ฉันว่านะวันนั้นต้องเป็นวันนี้แน่ๆเลย”

“แต่ว่าพอเที่ยงคืนวันนั้นแฮร์รี่ก็กลับมานะ แต่ด้วยสภาพแปลกๆ ดูแบบว่าหน้าแดงๆชอบกล”

“แล้วหลังจากนั้นสินะที่แฮร์รี่เริ่มมองมัลฟอยแปลกๆไป”

“ยังไงล่ะ?” รอนถาม

“นี้นายไม่รู้รึไงว่าแฮร์รี่ชอบมัลฟอย?” เฮอร์ไมโอนี่มองหน้ารอนอย่างไม่อยากเชื่อ

“ฮะ!!!” รอนหันไปมองเฮอร์ไมโอนี่อย่างช็อคยิ่งกว่า... นี้เขาไม่รู้ว่าแฮร์รี่ชอบมัลฟอยมาก่อนเลย

“แสดงว่าตอนนี้แฮร์รี่ตอนปี 3 ก็อยู่ที่ใดที่หนึ่งในโรงเรียนสินะ” เฮอร์ไมโอนี่พึมพำ

“แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะ จะรอหรือว่าจะหา?” หลังจากหายช็อคแล้วรอนก็ถามขึ้น

“...” ทั้งสองคนมองหน้ากันอย่างงุนงง

.

.

.

“แฮร์รี่ฉันไปถามศาสตราจารย์มักกอนนากัลมาแล้ว อาจารย์บอกว่าเดี๋ยวนายก็คงกลับไปได้ไม่นานหรอกระหว่างนี้ก็ให้อยู่กับฉันไป... ก่อน...” มัลฟอยพูดก่อนจะชะงักไปเพราะเห็นว่าร่างบางตอนนี้พล็อยหลับไปแล้ว

ร่างสูงจึงเงียบเสียงและเดินเข้าไปหาเด็กชายเงียบๆก่อนจะปล่อยตัวลงข้างๆคนที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่และจ้องมองใบหน้านั้นอย่างเผลอไผลจนในที่สุดตัวเองก็หลับไปตามด้วย

.

.

.

“อื้อ...” แฮร์รี่ครางเล็กน้อยก่อนจะขยับลุกขึ้นตื่นด้วยความหนาวเย็นเสียดกระดูกที่พุ่งเข้ามานั้นเกินที่ร่างบางจะทานทนแม้แต่ผ้าห่มก็เอาไม่อยู่

เสียงขยับของแฮร์รี่นั้นส่งผลให้ร่างสูงที่นั่งพิงหัวเตียงอยู่ด้านข้างตื่นเช่นกัน มัลฟอยหันมามองแฮร์รี่อย่างงัวเงียด้วยความแปลกใจ

“ตื่นมาทำไม ฮืม?” เสียงนุ่มๆที่ถามออกมานั้นทำให้แฮร์รี่รู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันทีโดยไม่รู้ตัว

“คะ คือ มันหนาวน่ะ”

“อืม...” มัลฟอยหันไปพิจราณาอากาศรอบตัว ห้องนี้ก็เย็นจริงๆนั้นแหละ ปรกติเขาก็ชอบอากาศเย็นๆอยู่แล้ว แต่ถ้าเย็นมากๆอย่างวันนี้เขาก็จะจุดเตาผิงแต่ว่า... สายตาชายหนุ่มหันไปมองร่างบางที่กำลังนั่งสั่นอยู่เขาก็ตัดสินใจไม่จุดเตาผิง

“อ๊ะ มัลฟอย!

“อยู่นิ่งๆ” มัลฟอยทำเสียงดุ

ร่างสูงจัดการเลิกผ้าห่มขึ้นก่อนเข้าจะลงไปนั่งซ้อนหลังเด็กชายและอุ้มแฮร์รี่เข้ามานั่งในตัก แล้วค่อยตวัดผ้าห่มคลุมรอบตัวทั้งสองคนอีกรอบ ตัวเขาก็กอดแฮร์รี่เอาไว้ ร่างสูงใหญ่โอบอุ้มร่างบางๆของเด็กชายไว้ได้แทบมิด

“ทำไมต้องนั่งแบบนี้ด้วย...” แฮร์รี่ถามเสียงค่อย

“ก็นายจะได้ไม่หนาวไออุ่นจากตัวคนน่ะดีที่สุด... ไม่ชอบรึไง?”

“...” แฮร์รี่ไม่ได้ตอบกัดริมฝีปากไว้แน่นเพราะกลัวตัวเองจะพลั้งปากออกไปว่า... ชอบ น่ะสิ

เดรโกเห็นเด็กชายไม่ว่าอะไรเขาก็ฉวยโอกาสสูดกลิ่นกายหอมๆของแฮร์รี่ให้เต็มที่และกอดคนตัวนิ่มให้พอกับที่เขาต้องการมาเนิ่นนาน แฮร์รี่... นายจะรู้ไหมนะว่าฉันชอบนาย ถ้านายกลับมาแล้วเราจังยังเป็นอย่างนี้ได้ไหม? ฉันอยากจะรู้จริงๆแฮร์รี่...

ตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงงตึงง เสียงนาฬิกาบ่งบอกถึงเวลาเที่ยงคืนดังขึ้นในห้องกว้างซึ่งนั้นก็ทำให้ชายหนุ่มร่างสูงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแต่เจ้าตัวเล็กก็ยังคงนอนอยู่อย่างนั้น ชายหนุ่มได้แต่มองอย่างเอ็นดูพลางนึกอยากให้เวลานี้อย่าได้ดำเนินไปอีก ให้เขาได้อยู่กับแฮร์รี่อย่างนี้... ไม่ต้องทนเห็นใบหน้าเกลียดชังที่ร่างบางส่งมาให้เขาอีก... ใครไม่เป็นเขาไม่รู้หรอก ว่าการที่คนที่ตัวเองรชอบส่งสีหน้าท่าทางแบบนั้นมาให้... มันเจ็บปวดแค่ไหน แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยอมทำตัวแย่ๆต่อไป ขอแค่ตัวเขายังมีความหมายในสายตาของแฮร์รี่ก็พอ...

แต่ความคิดของมัลฟอยก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกว่าในอ้อมกอดเขานั้นมีบางอย่างแปลกไป...

“งืมๆ คนนอนอยู่ง่วงๆ มีอะไร... บ่าเฮ้ยยยย!” เสียงโวยวายของร่างบางในอ้อมกอดดังขึ้นทันที ปากเสียๆอย่างนี้คงไม่ใช่เด็กชายน่ารักที่เขากอดอยู่เมื่อกี้แล้วล่ะ

“มัลฟอย ทำไมนายกับฉันมานั่งกันอยู่ท่านี้ห๋า? นี้นายทำอะไรกับตัวฉัน? บอกมาเดี๋ยวนี้นะ ริจะกินเด็กเรอะมัลฟอยมันจะมากไปหน่อยมั๊ง อย่าคิดว่าตัวฉันเมื่อสี่ปีก่อนจะใสซื่อจนนายคิดจะทำอะไรก็ได้นะเฟ้ย” แฮร์รี่สาดเป็นชุดเมื่อเห็นว่าตัวเองอยู่กับใคร ที่ไหนและท่าใด... ซึ่งมัลฟอยก็ยังคงรักษาฟอร์มหน้านิ่งเนียนกอดคนตัวเล็กที่ถึงแม้จะโตขึ้นสี่ปีแต่ก็ดูไม่เหมือนโตขึ้นสักเท่าไหร่ไว้ พลางคิดในใจว่า แหม... รู้ใจเขาซะจริงเชียว

“อะไรกันแฮร์รี่ก็ศ.มักกอนนากัลบอกให้ฉันดูแลนายไปก่อนเพราะฉันเป็นคนเจอนายคนแรก เพราะอย่างนั้นนายถึงต้องมาอยู่ในห้องนี้กับฉันไปก่อน จนกว่านายจะกลับมาแล้วตัวนายก็บ่นออกมาเองว่าหนาว ก็เลยมาจบลงทีท่านี้ เก็ตมั๊ย?”

แฮร์รี่ได้ฟังมัลฟอยร่ายยาวบ้างก็ถึงบางอ้อ เขาไม่ได้อยากยอมรับหรอกนะว่ารู้สึกดีที่ได้อยู่ในอ้อมกอดของหมอนี้น่ะ แต่ด้วยฟอร์มทั้งหมดทั้งมวลของเขาที่มีอยู่จะยังคงพังทลายไปไม่ได้ปากอิ่มๆจึงเริ่มทำงานจับผิดร่างสูงต่อไป

“แล้วทำไมนายไม่จุดเตาผิง?” แน่ะ... ตาไวเห็นอีกนะแฮร์รี่นึกว่าตัวเล็กไม่สะกิดใจแล้วนายจะไม่รู้ซะอีก

“มันจุดไม่ได้เอาไว้ใช้เดินทางอย่างเดียว” โกหกหน้าตาย

“อย่ามาแหลมัลฟอย ฉันไม่ได้ปัญญาอ่อน!” อ้าว รู้ทันอีก...

“จริงๆ” ยังคงพยายาม...

“ตลก อย่ามาคิดว่าผ่านไปสี่ปีแล้วฉันจะยังคงใสซื่ออินโนเซนต์ นายจุดเตาผิงไม่ได้ก็เสกไฟได้ ทำไมไม่ทำล่ะฮะ อย่าบอกนะว่าคนอย่างนายยังเสกเรียกไฟไม่เป็น ลูมอสน่ะลูมอส หรือว่าหัวเถิกๆของนายจะทึบจนกระทั่งแค่คาถาพื้นๆที่เด็กปี 1 รู้ยังใช้ไม่ได้?”

“...” เถียงไม่ออกครับ ...ว่าแต่ปากจัดเป็นบ้าเลยแหะ

“แล้วมาอยู่ท่านี้อย่าบอกนะว่า...” ร่างบางจงใจทอดเสียงเพื่อล้อเลียนมัลฟอย

มัลฟอยก้มมองคนในวงแขนอย่างสับสน นี้ฉันควรจะบอกนายไปเลยใช้มั๊ยแฮร์รี่? ฉันไม่อยากรอต่อไปอีกแล้ว

แฮร์รี่เห็นมัลฟอยเงียบไปก็ใจแป้ว นี้เขาไปสะกิดต่อมอะไรมัลฟอยรึเปลาเนี่ย?... ง่า ก่อนร่างบางจะต้องตกใจอีกรอบเมื่ออยู่ๆก็โดนมือแกร่งจับยกออกจากตักแล้วหมุนหมุนหมุนให้ร่างบางมาประจันหน้ากับตัวเขาแทน เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังสุดๆของมัลฟอยแฮร์รี่ก็เกิดอาการตัวแข็งทำอะไรไม่ถูกทันที

“นะ... นี้นายจะทำอะไรกันเนี่ยมัลฟอย? ยะ... อย่าบอกนะว่าคิดจะทำอะไรฉะ... ฉันน่ะ”

“นายน่ะรู้ใจฉันไปซะทุกอย่างเลยนะแฮร์รี่...” มัลฟอยพูดด้วยน้ำเสียงเดาไม่ถูก

“...”

“แต่ทำไมนายไม่เคยรู้บ้างนะว่าฉันน่ะ... รักนาย
- - - - - - - - - - 

ไรเตอร์ อยากจะ talk
เย้~ มีคนเดาถูกด้วยว่าแค่จูบ แหมแฮร์รี่ยังแค่ 13 จะให้ทำอะไรมากกว่านั้นเดี๋ยวจะว่าเดรรังแกเด็ก(เอ๊ะรึมีคนอยากให้ทำ?)
มันจะเรื่อยๆไปรึเปล่านี้?ไรต์กลัวทุกคนเบื่อจัง-[]-

เรื่องนี้เป็นแบบใสๆเพราะฉะนั้นไม่มี NC นะคะทุกคนโฮะๆ แต่อีกตอนเดียวก็จะจบแล้วล่ะในเมื่อหนุ่มเดรเค้าสารภาพความในใจออกไปแล้วคราวนี้ก็ถึงตาแฮร์รี่บ้าง(อุตส่าห์เก็บงำมาตั้ง 4 ปีเชียวนะ ฮ่าๆๆ) ตอนหน้าจะหวานล่ะนะ

ไรต์ไม่รู้ว่ามันหวานได้เท่าไหร่เอาใจช่วยด้วยนะคะT^T

แล้วก็แฮร์รี่ฝากมาบอกว่า... ถ้าไม่เมนท์ผมงอนนะครับ(สะบัดบ๊อบ)


 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 286 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

546 ความคิดเห็น

  1. #540 Nimayu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 11:58
    แค่จูบสิไม่งั้นได้เข้าคุกจริงแน่ข้อหาพรากผู้เยาว์5555
    #540
    0
  2. #535 คนเลี้ยงกวาง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 00:32
    เขาจะบอกรักกันแล้วววววว
    #535
    0
  3. #517 Haice97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 17:27
    บอกรักด้วยอ่าาาคุนเดรโกกดด
    #517
    0
  4. #515 Bifern_38 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 18:53
    รู้ทุกอย่างยกเว้นหัวใจตัวเองนะแฮร์รี่//เดรโกไม่ได้กล่าวไว้
    #515
    0
  5. #507 arysaeng (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 22:59
    เดรกพูดไปแล้ว โง้ยยยย หนูรี่ว่าไงลูก
    #507
    0
  6. #492 gomah (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 09:04
    อ้ายยย ฟิน
    #492
    0
  7. #490 กระต่ายหมวกเขียว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:17
    ตอนนี้เชียร์เดรกเต็มที่ ปราบพยศแฮรี่ให้ได้นะ หุหุ
    #490
    0
  8. #464 Pikoon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 18:04
    อ๊ายยย คาวาอิเด็สสุ //รู้สึกฮาหน้าเฮอร์ไมโอนี่ที่ภสพเคลื่อนไหว
    #464
    0
  9. #455 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มีนาคม 2559 / 00:44
    ความน่ารักนี่ได้มาแต่ใด

    //ฟิน~
    #455
    0
  10. #448 เซริว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2558 / 14:45
    พอกลับมาปากก็เริ่มทำงานจิกกัดเดรไม่หยุดเลยนะเจ้ารี่นี่ปากช่างไม่ตรงกับใจเลย
    #448
    0
  11. #446 โมเม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 11:31
    โอ้ย..ฟิน
    #446
    0
  12. #434 Windy Miki Yuriko (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 07:03
    กรีสสสส ฟินแป็บ >< โธ่ๆ แฮร์รี่ของแม่ หนูมีการสะบัดบ็อบด้วย~!?
    #434
    0
  13. #424 ✿LucKY✿ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 23:57
    โหยยยยยยยย
    ฟินนนนนนนน
    ไม่มีมโนแต่อย่างใดดดดดดดดดดด
    #424
    0
  14. #418 lady roses (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 14:05
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ฟินค่าาาาาาาาา>\<
    #418
    0
  15. #404 Black Angle (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2557 / 17:11
    อร๊ายยยย เดรโกน่ารักอ่ะ
    #404
    0
  16. #387 .......... (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 11:06
    มัลฟอย แถได้แถดี ฮ่าๆๆ >.< หนูรี่น่ารักเฟอร์ ปากจัดนะตัวเอง
    #387
    0
  17. #343 BlacX Lotus (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 23:27
    เห็นภาพเลยค่ะไรท์ขาาา อรั๊ย >///<

    เราก็นึกว่าจะมีฉากกินเด็ก! โฮกกกกกกก

    แต่ก็โอเค ใสๆ(?) น่าร้าาาาาากกกกกก (NC จิ้นเองด้าาายยย 555)
    #343
    0
  18. #319 mai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:29
    ขอแนะนำเฮิร์มกันรอนว่ารอเถอะจ๊ะหุหุ คิดถูกแล้วแฮรี่นายสะกิดต่อม(อดทน)แรงไปหน่อยเลยระเบิดกระจุยเลย
    #319
    0
  19. #306 Happy_Name. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 21:05
    กอด ? *o* ฟินนนน -///-
    #306
    0
  20. #296 CSbread (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2555 / 16:56
    แฮร์น่ารัก ><
    #296
    0
  21. #289 _-+PJP+-_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2555 / 19:14
    อ้ายยยยยยยยยยยยยย // กริ๊ดโลกเเตก

    บอกไปเเย้ววววววววววววววว
    #289
    0
  22. #240 เฟย์คุง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 11:48
    อ๊าย เดรน่ารักที่สวดอ่ะ
    #240
    0
  23. #193 x_✿lด็กxวาulย็u✿_x (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2555 / 13:05
    -[]-! ช็อคแทนเฮียเดรก
    กลับมาเป็นคนเดิม ใส่เป็นชุด//เหงิบ
    #193
    0
  24. #168 BirdS of ParadiZe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2555 / 23:05
    อร๊ายยยย
    #168
    0
  25. #132 gegina and geginy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2555 / 21:22
    shota shota shota อ๊ากกกกกกกใจจะละลายอยู่แล้ว
    #132
    0