ll Harry Potter ll yaoi short fic party .Main [DM/HP]

ตอนที่ 15 : HP[+u] [dm/hp] ll Oh Dear! (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    10 ต.ค. 55

*เลื่อนลงไปล่างสุดเพื่อตั้งฉายาให้แอเรีย ^ ^ โหะๆ



       OH DEAR!!

 

dm/hp
 

 

ฝ่ายแฮร์รี่ หลังจากที่โดนจุมพิตแบบถึงใจของมัลฟอยเข้าไป ก็ได้แต่อับอายจนอยากจะแทรกพื้นไม้บ้านหายไปซะให้รู้แล้วรู้แรด ชายหนุ่มจึงวิ่งขึ้นมาบนชั้นสองตอนแรกกะจะวิ่งเข้าไปหลบในห้องแต่พอเห็นบันไดต่อขึ้นไปยังห้องใต้หลังคาที่ทอดพาดลงมาตรงโถงด้านบนเขาก็ตัดสินใจเข้าไปซ่อนบนนั้นทันที พอมือจะเอื้อมทางเข้าได้เท่านั้น เสียงห้าวๆของมัลฟอยก็ลอยตามลมมากระทบโสตร่างบางอย่างจัง

 

หยุดนะพ็อตเตอร์ จะหนีฉันไปไหนหะ!!!”

 

แฮร์รี่พอหันไปก็เบิกตา กว้างร่างสูงกำลังยืนจ้องเขาเขม็งอยู่ตรงบันไดทางขึ้น มือใหญ่กำลังใช้นิ้วโป้งเชือดมุมปากบางที่เลือดซึมออกมา ดวงตาสีเทาอมฟ้าจ้องเขม็งมาที่เขา สายตาของมัลฟอยตอนนี้... น่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก นั้นทำให้แฮร์รี่ขนลุกเลยทีเดียว

 

ตาย! ตายแน่พ็อตเตอร์ มัลฟอยมันเลือดขึ้นหน้าแล้ว อึ๋ย~

เมื่อเห็นอย่างนั้นแฮร์รี่ก็ได้แต่รีบโกยขึ้นไปบนห้องใต้หลังคาก่อนจะสอดส่ายสายตาหาทางปิดบันได แต่อนิจจา... (อิ)คนเขียนไม่(เคยคิดจะ)ปราณีพ่อมดตัวน้อยๆ ไม่กี่อึดใจต่อมาเดรโก มัลฟอยก็ปรากฏตัวยืนจังก้าประจันหน้าอยู่กับแฮร์รี่ซะแล้ว และเมื่อพ่อเจ้าประคุณเดินเข้ามาในห้องใต้หลังคาเท่านั้นแหละ...

 

ตึง! ครึก วืดดดดดด

 

ประตูของห้องใต้หลังคาก็ดึงตัวขึ้นมาอย่างช้าๆจนในที่สุดทั่วทั้งห้องก็มืดสนิท...

 

อย่าบอกนะว่า...

 

แฮร์รี่ได้แต่ยืนตัวแข็ง พอนึกขึ้นได้ว่าไม่ควรจะยืนมืดๆแบบนี้และอีกคนที่อยู่ด้วยกันก็ยังไม่ค่อยจะชินกับข้าวของมักเกิ้ลคงไม่มีทางควานหาอะไรได้ ร่างบางจึงเริ่มออกเดินอย่างระมัดระวัง คล่อยๆคลำไปตามพนังและในที่สุดก็พบสวิชไฟ แฮร์รี่เริ่มโล่งใจ

 

คลิก

 

ทันทีที่ห้องนั้นไฟสว่างขึ้นแฮร์รี่ก็ยิ้มกว้างและถอนหายใจอย่างโล่งอก แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นไปรอยยิ้มนั้นก็จางไปทันที

 

x!!!

 

มัลฟอยกำลังกำลังจ้องหน้าแฮร์รี่อยู่ในระยะประชิด ใบหน้าแกร่งเหยียดยิ้มอย่างถูกใจเมื่อเห็นว่าคนที่กำลังไล่ตามอยู่ใกล้แค่เอื้อมและก่อนที่แฮร์รี่จะได้หนีไปไหน มัลฟอยก็คว้าต้นแขนของคนตัวเล็กกว่าเอาไว้ได้ซะก่อน

 

คิดจะไปไหนล่ะ พ็อตเตอร์~”

 

เอ่อ...

 

หันซ้ายแลขวาไอ้ห้องนี้ก็ไม่มีทางออกไหนอีก เมื่อแฮร์รี่หันไปดูมืออีกข้างของมัลฟอยที่ไม่ได้เกาะกุมเขาอยู่ก็ถึงบางอ้อ

 

ไอ้บ้านี้มันตัวพาความซวยมาหาเขาชัดๆ!

 

ก็จะไม่ว่าอย่างนั้นได้ยังไงล่ะ?เห็นๆอยู่ว่าไอ้มือซีดนั้นน่ะประทับอยู่บนปุ่ม CLOSE จังๆ แสดงว่าไอ้ที่ประตูนี้ปิดเนี่ยก็เพราะมันเป็นคนกดปุ่ม! ไอ้...

 

ความคิดที่จะโวยร่างสูงมลายหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อแฮร์รี่เห็นสายตาที่โคตรจะไม่น่าไว้ใจของมัลฟอย ร่างบางเปลี่ยนใจสะบัดบ๊อบหันไปตั้งหน้าตั้งตากดปุ่ม OPEN ที่อยู่ด้านบนแทน

 

หึย! ทำไมไม่เปิดล่ะเนี่ย ผมรัวมือกดปุ่มหวังจะให้ประตูเปิดออก แต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ดี

โอ้... ดูเหมือนนายจะหนีฉันไปไหนไม่รอดแล้วล่ะพ็อตเตอร์ มัลฟอยพูดสบายๆ

 

นี่นายไม่ได้รู้สึกถึงอะไรที่มันควรจะกังวลเลยใช่ไหมเนี่ย!

 

เหอะ ฉันจะไม่อยู่ที่นี้นานหรอก แฮร์รี่หันไปทำเสียงเขียวใส่มัลฟอย เดี๋ยวแจ็คกับฟินก็คงจะมาปล่อยฉัน...

 

จริงดิ!!!!” มีเสียงเข้ามาจากด้านนอกทั้งสองคนจึงวิ่งไปที่หน้าต่างที่ถูกม่านทึบปิดไว้ แฮร์รี่กระชากเปิดม่านนั้นอย่างรวดเร็วจนทั้งสองต้องหรี่ตาเมื่อแสงยามบ่ายแตะตาเข้ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อทั้งสองปรับสายตาได้และมองลงไปที่ประตูหน้าบ้านพวกเขาก็เห็นคุณ ฟินและแจ๊คอยู่ในชุดเต็มยศกำลังเดินออกไปนอกบ้านแบบชิวๆ

 

นี้ฉันจะได้ไปกินร้านนั้นจริงๆเหรอเนี่ย คุณพูดอย่างตื่นเต้น

อื้ม ฟินพยักหน้าหลังจากเก็บ iphone ลงไปในเสื้อโค๊ต แม่บอกว่าให้รีบไป จะถึงเวลานัดกับร้านอีก... ฟินมองนาฬิกา 30 นาที

โอเคงั้นเรารีบไปกันดีกว่า... คุณรีบดุนหลังหนุ่มหล่อทั้งสองคนให้เดินเร็วๆขึ้น

แจ็คขืนตัวไว้อย่างงงๆแล้วหันมาถามคุณว่า

แล้วแฮร์รี่กับมัลฟอยล่ะ?

ฉันว่าปล่อยพวกเขาเคีลยร์กันไปก่อนดีกว่าอีกอย่าง... ฉันไม่คิดว่าแฮร์รี่อยากจะออกไหนตอนนี้หรอก

แฝดทั้งสองทำท่านึกตามแล้วก็เข้าใจอย่างว่าง่าย เมื่อทั้งสามคนเดินไปถึงหน้าประตูบ้านอยู่ๆคุณก็หยุดและก็พูดกับแจ๊คว่า

เอ้อ ฉันเปิดห้องใต้หลังคาค้างไว้น่ะเป็นอะไรมั๊ย?

ไม่เป็นไรหรอกเธอจะย้ายของไปไว้บนนั้นใช่ไหมล่ะ? เดี๋ยวกลับมาค่อยดูต่อก็ได้ แจ๊คพูด

ไม่เป็นไรหรอกถ้าเธอไม่เพลอไปติดอยู่บนนั้นตอนไม่มีใครอยู่บ้าน เพราะปุ่มเปิดข้างบนนั้นมันเสีย ฟินเสริมยิ้มๆ

คุณพยักหน้าเข้าใจก่อนที่คนทั้งสามคนจะเดินจนลับตาชายหนุ่มทั้งสองไป

 

ทุกอย่างเงียบสนิทแต่แฮร์รี่นั้นมันคำพูดของฟินดังก้องอยู่ในหัว

 

 

 

ติดอยู่บนนั้นตอนไม่มีใครอยู่บ้าน เพราะปุ่มเปิดข้างบนนั้นมันเสีย....

 

เพราะปุ่มเปิดข้างบนนั้นมันเสีย...

 

ปุ่มเปิดข้างบนนั้นมันเสีย...

 

มันเสีย...

 

เสีย...

 

เสีย...

 

เสีย!!!!




 

เสียเรอะ!!!!!!!!!!!!!” แฮร์รี่โวยออกมาอย่างอดไม่ได้

 

เดี๋ยวพวกนั้นก็กลับมาช่วยเราน่า อย่าโวยวายเหมือนผู้หญิงอย่างนั้นสิพ็อตเตอร์มัลฟอยพูดสบายๆ

 

แฮร์รี่หันควับมามองมัลฟอยอย่างโกรธๆ

 

ประเด็นไม่ใช่ว่าฉันกลัวว่าจะต้องติดอยู่บนนี้จนถึงเมื่อไหร่ แต่มันอยู่ที่ต้องติดอยู่กับใครตั้งหาก!”

 

มัลฟอยหันมามองหน้าแฮร์รี่แล้วเลิกคิ้วขึ้น ชายหนุ่มยิ้มแล้วโน้มตัวลงไปหาร่างเพรียว

 

แล้วติดกับฉันเนี่ยมันทำไมฮะมิสเตอร์พ็อตเตอร์ มัลฟอยหยุดพูดแล้วก้มลงมาชิดขึ้นและนั้นทำให้แฮร์รี่แทบจะหยุดหายใจ มัลฟอยแลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากบางของตนก่อนจะขยับยิ้มพูดต่อ จะว่าไป ฉันยังไม่ได้เอาคืนกับนายเลยแหะ... เรามาใช้เวลาที่เหลือเคลียร์กันดีกว่า...

 โครมมมมมมม...

 

เสียงของกระทบตกกับพื้นโครมครามก็ดังขึ้นเนื่องจากมัลฟอยโดนแฮร์รี่ยันให้ห่างออกไปอีกด้านหนึ่ง ด้วยความแรงน้องๆวัวถีบนั้นเองชายหนุ่มร่างสูงก็กระเด็นไปอยู่บนโซฟาที่ตั้งอยู่ติดผนังอีกด้านหนึ่ง แขนยาวของมัลฟอยที่อ้าออกตามสัญชาติญาณเพื่อหาอะไรจับนั้นก็ไปปัดเอาโต๊ะขาเดียวที่วางของอยู่ข้างโซฟาล้มและนั้นก็ทำให้มันชนแถวกล่องลูกฟูกล้มไปอีก 1 แถว อ่อ... ห้องใต้หลังคานี้ถึงมันจะเป็นห้องเก็บของแต่มันก็ถูกจัดอย่างดีนะ ข้าวของทั้งหมดถูกเอาลงกล่องลูกฟูกแล้วเรียงไว้อีกด้านหนึ่งอย่างดี ส่วนที่ตรงแฮร์รี่และมัลฟอยยืนอยู่ตรงนี้มันถูกจัดเป็นเหมือนสตูดิโอใหญ่ๆที่หนึ่ง มีที่นั่งพักผ่อนพร้อมกับอุปกรณ์วาดภาพหลายอย่าง ดูเหมือนกับห้องพักผ่อนลับอะไรอย่างนั้นแหละ

กลับมาที่แฮร์รี่ด้วยความตกใจจัดขณะที่มัลฟอยยันตัวขึ้นมานั้นขาของเด็กชายผู้รอดชีวิตยังคงค้างขาไว้กลางอากาศ ใบหน้าใสนั้นแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่า ถ้าแกกล้าเข้ามาอีกฉันจะถีบซ้ำ!’ แต่ผิดคาดเพราะเมื่อมัลฟอยลุกขื้นชายหนุ่มกลับไม่ได้มีอาการโกรธอย่างที่ควรจะเป็น

 

ฮ่าๆๆๆ พ็อตเตอร์นี้นายขวัญอ่อนขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

 

ฮะ? แฮร์รี่ลดเท้าลง ใบหน้าติดหวานนั้นแสดงความไม่เข้าใจและเริ่มจะหงิกเล็กๆแล้ว

 

มัลฟอยมองท่าทีแบบนั้นแล้วก็ได้แต่ยิ้มอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเปลี่ยนมานั่งในท่าไขว่ห้างแบบที่ดูดีจนน่าหมั่นไส้ พร้อมกับพูดด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ หึๆ ฉันเพิ่งรู้ว่านายอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้นะเนี่ย แกล้งจนนายตกใจได้ขนาดนี้นี่สนุกชะมัด

 

ได้ยินดังนั้นแฮร์รี่ก็ได้แต่ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อ นี้ตกลงว่าไอ้ทั้งหมดที่ทำนี้แค่จะแกล้งฉัน?

 

ร่างสูงพยักหน้าเป็นการตอบ

 

แปลกเจ้าของดวงตาสีมรกตกลับไม่ได้โกรธอย่างทีเคยเป็นประจำ ตรงกันข้ามร่างเล็กกลับถอนหายใจอย่างโล่งอก และก็ถึงกับเดินไปนั่งลงข้างๆมัลฟอยบนโซฟาด้วยซ้ำ การกระทำนั้นทำให้มัลฟอยถึงกับเลิกคิ้วด้วยความแปลกใจ

 

นี่ไม่โกรธแล้วทำร้ายร่างกายฉันอย่างที่ชอบรึไง?

 

แฮร์รี่หันมาขมวดคิ้วให้มัลฟอยด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย เอ๊ะนายนี่ยังไง คนเขาไม่โกรธก็มีปัญหาอีก

 

เปล๊า~” คนตัวโตกว่าปฎิเสธเสียงสูง แค่เห็นว่ามันผิดไปจากปรกติเท่านั้นเอง

 

เหอะ ที่นายทำเพราะแกล้งฉันนี่ก็ถือว่าดีไป ฉันตกใจก็เพราะนึกว่านายเพี้ยนเป็นอะไรไปแล้วซะอีกน่ะสิ อึ๋ย~ ขนลุก ถามจริงเหอะเอาอะไรคิดเนี่ยแผนแบบนี้น่ะแฮร์รี่เว้นช่วงก่อนจะตาโต รึว่านายเป็นกะ....

 

และก่อนแฮร์รี่จะได้พูดคำสุดท้ายเสร็จก็มีมือหนาๆยกขึ้นมาชูห้านิ่วใส่หน้าแฮร์รี่ซะก่อน พอปัดมือนั้นออกแฮร์รี่ก็เห็นเจ้าของมือนั่งทำหน้ายุ่งอยู่ข้างๆ

 

ก็แค่ความคิดชั่ววูบโอเคมั๊ย? มัลฟอยพูดเสียงต่ำ ความ คิด ชั่ว วูบ เขาเน้นหนักๆ

 

โอเค๊~” แฮร์รี่ตอบแต่เสียงก็เหมือนยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่

 

นี้พ็อตเตอร์ฉันไม่ได้เป็นเกย์โอเคไหม? มัลฟอยเน้นแต่เมื่อเห็นแฮร์รี่ยังคงหลิ่วตาล้อเลียนเขาไม่เลิกมัลฟอยก็เริ่มหงุดหงิดบ้าง เพราะให้ตายเถอะเขาไม่ชอบการถูกคนอื่นล้อเลย มีแต่เขาเท่านั้นแหละที่จะล้อคนอื่นได้(แอบนิสัยเสียนะฝอย-*-//ไรต์) และเมื่อมัลฟอยคิดอะไรออกเขาจึงยิ้มออกและนั้นทำให้แฮร์รี่ใจเสียนิดๆ

 

ที่นายคาดคั้นฉันแบบนี้อย่าบอกนะว่านายรู้สึกดีตอนโดนจูบ ถึงอยากจะให้ฉัน...

 

บ้า!” แฮร์รี่พูดเสียงดัง ฉันรู้สึกแค่ว่าขนลุกเท่านั้นแหละ นอกจากนั้น ไม่-มี-อะ-ไร!”

 

อ้อ... มัลฟอยขึ้นเสียงสูงบ้างเป็นทำนองว่า โถ....เชื่อตาย

 

จริงๆ!” แฮร์รี่ยังคงยืนยันหัวชนฝา

 

งั้น... เรามาพิสูจน์กันดีกว่า มัลฟอยยื่นเสนอ

 

พิสูจน์อะไร?

 

ก็... พิสูจน์ว่าฉันกับนายไม่ได้คิดอะไรไง แค่ฉันจูบนายอีกครั้งถ้าเราไม่ได้รู้สึกอะไรนั้นก็แสดงว่าฉันแมนเต็มร้อยส่วนนายก็ไม่ได้คิดอะไร แล้วเรื่องนี้ก็จบ ไม่ต้องพูดถึงอีก มัลฟอยยักคิ้วให้แฮร์รี่ กล้ามั๊ยล่ะ?

 

แฮร์รี่ทำหน้าปุเลี่ยน ต้องไปจูบมันอีกเนี่ยนะ

 

เมื่อเห็นแฮร์รี่เงียบมัลฟอยจึงอมยิ้มด้วยความสนุก เงียบทำไมล่ะพ็อตเตอร์ หรือกำลังกลัวใจตัวเองอยู่?

 

จะบ้าเรอะ!” แฮร์รี่โพล่งขึ้นมาทันที ฉันรับคำท้า

 

ดี... งั้นก็เขยิบมานี้ มือหนากวักเรียกร่างบาง ซึ่งแฮร์รี่ก็ขยับตามไปด้วยความไม่เต็มใจนัก

 

... ...

 

เมื่อถึงระยะที่ใกล้กันแล้วทั้งสองก็ได้แต่มองหน้ากันไม่พูดอะไร เสียงในห้องก็เงียบสงัดแสงไฟสีนวลที่สาดลงมาทำให้เกิดบรรยากาศแปลกที่ทั้งสองไม่สามารถอธิบายได้ขึ้น แฮร์รี่กับมัลฟอยรู้สึกว่าในท้องมันโหวงๆขึ้นมาชอบกล แต่ทั้งคู่ก็ยังคงไม่มีใครยอมแพ้ เมื่อใบหน้าเข้ามาแทบจะชิดกันแฮร์รี่จึงหรุบตาลงและยื่นริมฝีปากอิ่มที่บอกได้เลยว่ากำลังสั่นน้อยๆเข้าไปหาร่างสูง ปลายจมูกของทั้งสองเตะกันแผ่วเบา มัลฟอยยกมือแกร่งทั้งสองขึ้นมาประคองใบหน้าหวาน ริมฝีปากทั้งสองประกบกันแผ่วเบา... แนบแน่น...

 

สัมผัสอุ่นๆที่ริมฝีปากนั้นสร้างความรู้สึกแปลกๆให้กับคนทั้งสองได้ไม่น้อย ความอุ่นอ่อนโยนที่แผ่ซ่านจากริมฝีปากนั้นทำให้ตัวของทั้งสองเบาโหวงราวกับมีผีเสื้อพันตัวบินอยู่รอบตัว ปลายนิ้วเรียวทั้งสิบนิ้วของแฮร์รี่จิกลงบนโซฟานุ่มอย่างไม่รู้ตัว มัลฟอยก็เพลอตัวกอบประคองใบหน้าแฮร์รี่ให้เข้ามาใกล้ขึ้นเหมือนกัน

 

...

 

ทั้งสองคนถอนจูบออกมาช้าๆแฮร์รี่ค่อยๆลืมตาขึ้น ดวงตากลมโตนั้นทำให้ลมหายใจมัลฟอยสะดุด สีเขียวมรกตนั้นเมื่อจ้องเข้าไปมันเข้มขึ้นราวกับจะล่อให้เขาตกไปอยู่ในภวังค์ เมื่อแฮร์รี่กระพริบตานั้นทำให้มัลฟอยรู้สึกตัวในที่สุด

 

เอ่อ... คนตัวเล็กกว่าเป็นฝ่ายเริ่มพูดขึ้นมาก่อน ไม่รู้สึกอะไรใช่ไหม? แฮร์รี่ถามด้วยความลังเล

 

...ไม่ มัลฟอยตอบแต่ร่างสูงไม่มองหน้าแฮร์รี่ก่อนจะย้อนถามกลับไป นายล่ะ?

 

ฮะๆๆ ไม่อยู่แล้ว... แฮร์รี่หัวเราะแห้งๆ ร่างเล็กกลับแอบไขว้นิ้วไว้ข้างหลัง

 

อื้ม ก็... ดีมัลฟอยพูด ทั้งสองจ้องหน้ากันเงียบๆพักหนึ่งก่อนจะหันหน้าควับไปอีกด้านพร้อมๆกัน

 

งั้นถือว่าทุกอย่างปรกติโอเคนะ?มัลฟอยถาม

 

อื้ม... แฮร์รี่พยักรับทั้งๆที่หันหน้าหนีกันอยู่

 

...

 

 

ก็ตอนแรกก็กะจะแกล้งเฉยๆนี่หน่า แต่ทำไมหน้ามันร้อนใจมันเต้นรัวอย่างนี้เนี่ย? ปากหมอนั้นก็นุ่มดีแถมยังทำท่ามึนๆเหมือนจะยั่วกันอีกงั้นแหละ เกือบจะยังไม่ให้เพลอไปจูบอีกรอบไม่ทันซะแล้วสิ... เฮ้ย!ตื่นๆเดรโกนั้นมันแฮร์รี่ พ็อตเตอร์นะ อย่าไปเคลิ้มสิวะ สงสัยผู้หญิงจะขาดมือจนเลอะเลือนแล้วสิเรา

 

 

...

 

ปรกติ! ปรกติแบบไหนเนี่ย? ทำไมตอนจูบกับไอ้หัวซีดถึงเพลอตัวไปได้ล่ะเรา แล้วไอ้ความรู้สึกโหวงๆเหมือนมีผีเสื้อบินอยู่ในท้องนี้อีกโอยยยย นี้นายเป็นอะไรไปน่ะพ็อตเตอร์ ไอ้บ้าเมื่อกี้มันคือ เดรโก มัลฟอยนะ เคลิ้มบ้าเคลิ้มบออะไรล่ะ หยุดคิด! ถึงแม้... หมอนั้นจะจูบเก่งก็เหอะ... อ๊ากกกกกกก

 

 

 

 

 

 

 

 

นี้มันเกิดอะไรขึ้นกับตัวเรากันแน่เนี่ย/ฮะ

 

 

 

 

 

 

ทั้งสองคนยังคงอยู่ในความเงียบเพราะไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมา บรรยาศที่ห่อหุ้มทั้งสองอยู่ตอนนี้มันมึนๆเบลอๆแต่มีกลิ่นอายหวานละมุนชอบกล และก็เป็นแฮร์รี่ที่ทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน

 

 

 

 

ที่ฉันถีบนายไปไม่เจ็บใช่ไหม?

 

 

 

 

ด้วยศัพท์แสงที่แฮร์รี่เลือกพูดนั้นจริงใจสุดๆ บรรยากาศหวานๆเบลอๆเหมือนอยู่ในเทพนิยายเมื่อตะกี้เลยมะลายหายไปอย่างรวดเร็ว มัลฟอยที่กำลังครุ่นคิดอยู่ก็ได้แต่อึ้งแล้วหันมาตอบแบบเอ๋อๆผิดลุคตามปรกติ

 

ไม่อ่ะ ก่อนที่คุณชายจะตั้งตัวทันและกลับมาอยู่ในลุคคูลๆหยิ่งๆของตัวเองได้เหมือนเดิม ฉันชินแล้ว

 

ชิน? แฮร์รี่หันมาทำหน้าสงสัย

 

ก็ทุกทีที่นายไม่พอใจก็ชอบทำร้ายร่างกายฉันอยู่เรื่อย... ฉันชินแล้ว มัลฟอยพูดเรียบๆ

 

... แฮร์รี่ทำหน้าแหยๆ แหม... เขาไม่ก็ได้เป็นคนปากว่ามือถึง เอะอะก็ใช้กำลังซะหน่อย... เอาจริงๆแล้วก็เป็นกับหมอนี่คนเดียวเท่านั้นแหละ ด้วยความที่เป็นคนดีแฮร์รี่จึงขอโทษมัลฟอยแต่นึกไม่ถึงว่ามัลฟอยกลับยิ้มให้เขาซะงั้น

 

ไม่เป็นไร สู้รบปรบมือกับนายเป็นงานอดิเรกของฉัน สนุกดี

 

แฮร์รี่ขมวดคิ้ว นายทะเลาะกับฉันเพราะว่าสนุกดีนี้นะ?

 

มัลฟอยพยักหน้ารับ ก่อนจะหันมาถามแฮร์รี่ แล้วนั้นไม่ใช่เหตุผลของนายรึไง?

 

แฮร์รี่ได้แต่อึ้ง นั้นสินะ เขาก็ไม่เคยคิดจริงๆจังๆเรื่องนี้เหมือนกัน อันที่จริงเขากับมัลฟอยก็ไม่ได้มีความแค้นอะไรกัน(อันที่มีก็เคลียร์ได้ไปเป็นชาติแล้ว) แต่ที่เขากับมัลฟอยยังคงแวะเวียนหาเรื่องกันและกันทุกสามเวลาหลังอาหารอย่างนี้ก็เพราะว่า... นั้นสิ เพราะว่ามันสนุกดีจริงๆนั้นแหละ

 

 

เฮ้อ... นี้เขากลายเป็นคนรักสนุกแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย...

 

 

 

นั้นสิ ก็คงเพราะอย่างนั้นแหละ แฮร์รี่ยอมรับในที่สุด

 

ใช่ไหมล่ะ มัลฟอยยยิ้มบางๆ

 

แฮร์รี่เงียบไปพักนึงก่อนจะโพล่งขึ้นมาว่า

 

งั้นที่เราทำลายโรงเรียนไปเป็นแทบๆนี้ก็เพราะว่าความสนุกงั้นสิ!”

 

มัลฟอยได้ยินดังนั้นก็อมยิ้ม ก็คงเป็นอย่างนั้นแหละ

 

ฮะๆ ฮะๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ แฮร์รี่หัวเราะเบาๆก่อนที่จะเริ่มหัวเราะหนักขึ้นเรื่อยๆ จนมัลฟอยที่ตอนแรกนั่งดูอยู่เฉยๆเริ่มหัวเราะตาม และในที่สุดทั้งสองคนก็ประสานเสียงกันหัวเราะท้องคดท้องแข็ง

 

ก็แหม... มันน่าขำไหมล่ะที่ต้องเดือดร้อนจนต้องมาอยู่ที่นี้ก็เพราะแค่ความสนุกของพวกเขานี้นะ!!

 

(พวกแกไม่สำนึกเลย? - -*//ไรต์)

 

ฮะๆๆ ฮะ ฮะ... เฮ้อ... ทั้งสองคนหยุดหัวเราะและหันมามองหน้ากันแทน

 

อืม... ฉันมีอีกข้อเสนอนะพ็อตเตอร์

 

อะไรล่ะ? แฮร์รี่เลิกคิ้ว

 

เป็นศัตรูกันมันก็สนุกดี แต่ตอนนี้เรามาลองปรองดองกันดีมะ? บางที... มันอาจจะสนุกกว่าทะเลาะกันก็ได้นะ

 

อื้ม.... แฮร์รี่แกล้งทำหน้าครุ่นคิด

 

อย่างน้อยก็ตอนที่อยู่ที่นี้ ทำตัวดีๆเราจะได้กลับไปทะเลาะกันที่โลกเวทมนต์ต่อไง

 

ได้ยินอย่างนั้นแฮร์รี่ก็ยิ้มและยื่นมือออกมา มัลฟอยเห็นดังนั้นก็ยิ้มออกมาบ้าง

 

ตกลง?

 

ตกลง

 

มัลฟอยจึงยื่นมือหนามาจับมือของแฮร์รี่

 

เป็นอันว่าตกลง

 

 

ทั้งสองก็ได้ยิ้มให้กันอย่างจริงใจเป็นครั้งแรกในรอบ 7 ปีที่เจอกัน

 

 

 

หลังจากเชคแฮนด์กันแล้วแฮร์รี่กับมัลฟอยหานั่งคุยแล้วก็หาอะไรทำไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยไปถึงสองทุ่ม ทุกคนกลับมาถึงบ้าน คุณอยากรู้ว่าแฮร์รี่กับมัลฟอยเคลียร์กันได้รึยังจึงตามหาทั่วบ้าน ตอนแรกหาไม่เจอคุณก็ตกใจแทบแย่แต่เมื่อนึกถึงห้องใต้หลังคาคุณก็รีบไปเปิดมันออกและเมื่อเดินขึ้นไปถึงด้านบน มองเข้าไปคุณก็ยิ้มออกมา

 

 

สงสัยทั้งสองคนจะรอจนเบื่อก็เลยพล็อยหลับไป ตอนนี้ทั้งคู่จึงนั่งหลับอยู่ข้างๆกันบนโซฟาตัวใหญ่ หัวดำขลับยุ่งเหยิงของแฮร์รี่พิงอยู่บนบ่ากว้างของมัลฟอยได้อย่างพอดิบพอดีแขนข้างซ้ายของมัลฟอยที่พาดไปด้านหลังก็โอบแฮร์รี่ได้พอดิบพอดีเหมือนกัน

 

น่ารักแหะ... คุณพึมพำกับตัวเอง ไม่ลืมที่จะถ่ายรูปเก็บไว้ช็อตนึงก่อนจะทิ้งอดีตศัตรูหมาดๆนอนอิงกันอยู่บนห้องใต้หลังคาต่อไปโดยไม่เข้าไปรบกวน.......

.

.

.

 

เฮ้อ... เหนื่อย!” คุณทิ้งตัวลงเบาะที่นอนอย่างไม่สนใจอะไรอีกต่อไป หนึ่งอาทิตย์แล้วที่มหาลัยเปิดเรียน และก็สองอาทิตย์กับ 3 วันได้แล้วที่แฮร์รี่กับเดรโกมาอยู่ที่นี้ ตั้งแต่เหตุการณ์ติดใต้หลังคาโดยไม่ได้ตั้งใจครั้งนั้นทั้งสองคนก็ดูสมัครสมานกันดี เดรโกก็ทำตัวมีมนุษย์สัมพันธ์ขึ้นเยอะเลยด้วย คุณยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมสองคนนั้นถึงยังไม่ถูกส่งกลับไป เพราะทุกอย่างก็ดูลงตัวหมดแล้ว

 

เอ๊ะ แต่ก็ดี อยู่นานๆอาหารตาจะได้มีนานๆ อิๆ

 

คุณคิดอย่างอารมณ์ดี นี้ถ้าคุณเอา Collection ของทั้งสองคนที่(แอบ)ถ่ายมาตลอดสองอาทิตย์นี้ไปอัดเป็น Photo book ขายนะ หึๆรับรองรวยอื้อ! อย่างน้อยๆคนที่นั่งอ่านฟิคอยู่ตอนนี้ก็ต้องอยากได้คนละเล่มสองเล่มล่ะ เพราะแต่ละภาพที่คัดมามัน... หุๆๆ

 

แต่ก็นั้นแหละ อย่างที่บอกว่ามหาลัยเปิดแล้ว คุณไม่ค่อยมีเวลาเลย แจ็คกับฟินก็เหมือนกัน(พวกคุณอยู่มหาลัยเดียวกันหมดเลยพอดีแจ๊คกับฟินอยู่ปี2 แต่คนละคณะนะ) ดังนั้นแฮร์รี่กับเดรโกเลยได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองตอนที่ไม่มีใครอยู่บ้าน โอ๊ยยยยย ไม่อยากจะคิดว่ามันจะมีอะไรเกิดขึ้น ฉันน่าจะติดกล้อง CCTV ไว้ดีมั๊ยเนี่ย! แต่...เรื่องนั้นช่างมันก่อน คุณต้องรีบเคลียร์เรื่องวันนี้ให้จบซะก่อน

 

โอยยย มีแต่เรื่องยุ่ง!” คุณเงยหน้าขึ้นมาจากเตียงก่อนจะเดินไปเปิด Note book บนโต๊ะพร้อมกับดึงชีทปึ๊งใหญ่ออกมาจากกระเป๋าสะพาย

 

คุณมองข้อมูลดิบในมืออย่างหงุดหงิดนิดๆ ที่จริงมันไม่ใช่เรื่องของฉันเลยนะเนี่ย! ไม่น่าไปมีเรื่องกับยัยสวยนั้นเลยจริงๆ!

 

แต่อันที่จริงไม่น่าจะเรียกว่ามีเรื่องหรอกนะ น่าจะเรียกว่าโดนหาเรื่องตั้งหาก ก็แค่ออกความเห็นขัดด้วยหน่อย ก็โมโหเป็นประทัดตรุษจีนแตกอย่างนั้นแหละ ใครจะไปรู้หล่ะว่าหล่อนเป็นลูกอธิการบดีแตะไม่ได้ ก็อ.บอกให้ออกความเห็นก็ตอบให้แล้วไง ไม่ถูกใจหน่อยทำมาเป็นชายตาจิกกัด เพลอแป๊บเดียวหน้าที่กรองข้อมูลปึกหน้าเท่าแฮร์รี่ พ็อตเตอร์ภาคห้าก็ตกมาเป็นของคุณซะแล้ว (นี้ต้องขนกลับมายังปวดไหล่ไม่หายเลยนะเนี่ย) งานกลุ่มนี้มันต้องแบ่งงานตามความสมัครใจไม่ใช่เรอะ แล้วใครให้เจ้าหล่อนเป็นหัวหน้ากลุ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

นี้พอถามค้านไปก็มีการปรายตาเหยียดหยามเล็กๆ สะบัดผมสีเฮเซลนัทไดร์เรียบแป๊ะมาจนแทบจะโดนหน้าคุณพร้อมกับบอกว่า คนเอเชียชอบงานหนักอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? ฉันก็จัดให้แล้วไง นักเรียนทุนอย่างเธอแค่นี้คงทำได้นะ?อีก... อร๊ากกกกกกก เธอไปเอาเรื่องมาจากไหนฮ๊า! อยากจะเอาปึกข้อมูลตบหน้างามๆของหล่อนให้หันสัก 180 องศา นี้มันดูถูกแบ่งแยกชนชั้นกันชัดๆ! แต่เรื่องจริง... ก็ได้แต่พยักหน้ารับกรรมมานั้นแหละ ยังไม่อยากโดนไล่ออกจากมหาลัยทั้งๆที่เข้ามาได้แค่อาทิตย์เดียวหรอกนะ

 

บ่นไปก็ใช่เรื่อง... รีบๆทำให้เสร็จจะได้หมดเวรหมดกรรมกันสักที คุณเริ่มเปิดเอาสารพร้อมกับค่อยๆอ่านอย่างละเอียด ที่จริงอยากจะทำส่งๆแกล้งยัยนั้นอยู่หรอกนะ แต่คะแนนงานกลุ่มที่นี้น่ะเราจะได้คะแนนจากการประเมินจากเพื่อนทุกคนในกลุ่มด้วย ถ้าขืนทำไม่ดีมีหวัง...

 

 

คุณนั่งทำงานจนถึง 5 โมงครึ่ง วันนี้รีเบคก้าไม่อยู่ฟินกับแจ๊คเลยจะจัดปาร์ตี้ที่บ้าน คุณเลยตัดสินใจว่าจะไปหาอะไรขึ้นมากินก่อนที่งานจะเริ่มตอน 6 โมงจะได้ไม่ต้องเดินลงไปอีก ตอนแรกก็กะจะไปแจมด้วยตามที่แฝดชวนหรอกนะ แต่พอเจอฤทธิ์ยัยบาร์บี้ผมน้ำตาลเข้าไป ตอนนี้หัวคุณมีแต่ทำว่างานๆกับวิธีที่(ซักวัน)จะแก้แค้นยัยนั้นเท่านั้น ไม่มีอารมณ์ไปสังสรรค์กับใครเขาหรอก...

 

คุณเดินลงไปด้านล่างผ่านห้องโถงที่ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้วก็เดินทะลุเข้าไปในห้องครัวในนั้นมีฟินยืนทำของว่างอยู่ข้างๆแฮร์รี่ คุณยิ้มให้ทั้งสองคนบางๆก่อนจะที่มองหาของกินในตู้เย็นพอให้แล้วคุณก็เดินไปดูสองหนุ่มพลางถามความคืบหน้า

 

ก็ดีนะ... แฮร์รี่ช่วยได้เยอะเลยล่ะฟินตอบยิ้มๆ แฮร์รี่ก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้กับฟิน

 

แค่นี้สบายมากฉันกับมัลฟอยรบกวนพวกนายไว้ตั้งเยอะ

 

ฮะๆ นายนี้น๊า ชอบถ่อมตัวฟินหัวเราะพร้อมกับเอามือขยี้ผมนุ่มๆของแฮร์รี่อย่างเอ็นดู แหม... ก็ความสูงของสองคนนี้ก็ต่างกันกำลังพอดีมือเชียวล่ะ

 

เอ้อ... แล้วแจ็คล่ะ? คุณถามด้วยความสงสัย

 

อยู่นู้นแน่ะ แฮร์รี่ชี้ออกไปที่หลังบ้าน คุณมองตามออกไปก็เห็นแจ็คกำลังทำโฟมที่ชมพูๆให้ลอยไปทั่วสระน้ำอยู่ เมื่อเห็นคุณทำหน้างงๆฟินเลยไขข้อข้องใจให้ว่า

 

พวกนั้นเป็นโฟมสีน่ะ มีสีอยู่ข้างในที่ชมพูๆนั้นก็มาจากสีแดง ใครลงไปเล่นนั้นจนโดนโฟมล่ะก็... รับรองว่าสีแดงจะติดตัวไปจนวันจันทร์หน้าเลยแหละ

 

คุณเลิกคิ้วกับความคิดพิเรนท์ๆของแฝดน้องก่อนที่แฮร์รี่จะขัดขึ้นมาเมื่อเห็นคุณเอื้อมมือไปที่คานาเป้ขนาดพอดีคำใกล้มือหวังจะหยิบมาชิมฝีมือแฮร์รี่ซะหน่อย

 

ระวังนะ!”

 

หืม?คุณชะงักด้วยความแปลกใจ แต่เมื่อเห็นสีหน้าไม่รู้ไม่ชี้จนมีพิรุทของฟินก็ถึงบ้างอ้อ อย่าบอกนะว่า...

 

แฮร์รี่พยักหน้าตอบ คานาเป้บางอันผสมน้ำมะนาวเข้มข้นลงในใส่ด้วยกลิ่นเข้าไปล่ะก็.... ร่างบางทำหน้าสยอง พลางแลบลิ้นยืนยันความแหยะ

 

นี้คงไม่ใช่ความคิดแฮร์รี่หรอกนะ...คุณพูดพร้อมเหล่ตาไปที่ฟินซึ่งตอนนี้กลับมายิงฟันขาวสะอาดเป็นระเบียบให้คุณอย่างไร้เดียงสา ซึ่งนั้นทำให้คุณได้แต่ยิ้มอย่างเพลียๆ ทำไมฉันรู้สึกคุ้นๆกับแฝดที่นิสัยใกล้เคียงแบบนี้จังนะ พลางคิดไปว่าคิดถูกแล้วที่ไม่ลงมาร่วมงานด้วย ท่าทางงานนี้จะมีกับดักเยอะแยะไม่หมด เฮ้อ...

 

เอ้อ... ว่าแต่มัลฟอยล่ะ? คุณถามอีกครั้งก่อนเตรียมจะโกยเสบียงขึ้นห้องไปทำงานต่อ ฟินจึงชี้ไปหลังบ้านอีกครั้งคุณจึงถึงบางอ้อ มัลฟอยกำลังช่วยแจ็คทำโฟมสีอยู่นั้นเอง แต่ดูเหมือนฟินจะพูดอะไรสักอย่างกับมัลฟอยทำให้เขาเดินเข้ามาในบ้าน ซึ่งนั้นก้ต้องผ่านประตูห้องครัวนี้แหละ

 

แอ๊ด~

 

ฟินบอกว่าขอน้ำผึ้งหน่อยน่ะ มัลฟอยพูดเรียบๆ

 

โอว... ท่าทางงานนี้จะเละกว่าที่คิด

 

แต่ก็ไม่มีใครพูดอะไรเพราะประจักษ์กับความแสบและเพี้ยนของแจ็คดี แต่ก็นะ คนหล่อทำอะไรก็ดูดี ใช่มะ?  คนที่เดินเอาน้ำผึ้งไปให้มัลฟอยก็คือแฮร์รี่ มัลฟอยรับน้ำผึ้งไว้แล้วจ้องหน้าแฮร์รี่นิดนึง ร่างบางยิ้มให้ก่อนที่ทั้งสองคนจะแยกย้ายกันไป

 

อืม... บรรยากาศแปลกๆ อันที่จริงคุณก็ดูมานานแล้วนะว่าตั้งแต่วันนั้น(บนห้องใต้หลังคา) ทั้งสองคนดูจะสามัคคีกันก็จริง แต่ว่ามันก็แปลกๆบ้างครั้งเหมือนจะหวานบางครั้งเหมือนห่างเหินยังไงก็ไม่รู้ เหมือนไม่แน่ใจอะไรกันสักอย่าง เพราะเป็นคนดูแล้วเลยมันทำอะไรไม่ได้นี้สิ แล้วยังรีๆรอๆ ขัดใจเจ๊จริง! อันที่จริงก็อยากจะยุ่งอยู่หรอกนะ(ก็แหม... เห็นผู้ชายรักกันแล้วมันอุ่นใจนี่นา หุๆๆ) แต่คนมันไม่ว่าง เพราะยัยบาร์บี้หัวน้ำตาลนั้นคนเดียว...

 

ปิ๊งป่อง…. ปิ๊งป่อง....

 

อยู่ๆเสียงกริ่งก็ดังขึ้นขัดการบ่นของคุณ

 

แฮร์รี่กับฟินพร้อมใจกันหันมามองหน้าคุณพร้อมส่งสายตาอ้อนวอนซึ่งนั้นทำให้คุณต้องยิ้มหน่ายๆ

 

โอเค... ฉันไปเปิดเอง คุณยันตัวขึ้นมาจากโต๊ะเตรียมอาหารก่อนจะหลิ่วตาใส่ชายหนุ่มทั้งสองคน อันที่จริงพวกนายนี้แสบกันหมดนั้นแหละ!”

 

ฮ่าๆๆๆ แฮร์รี่กับฟินหันไปหัวเราะด้วยกัน คุณมองภาพนั้นยิ้มๆ สองคนนี้เหมาะกันดีแหะ เข้ากันได้ดีซะด้วยเคมีกำลังพอดี แถมมาช่วยกันทำอาหารหัวเราะกระหนุงกระหนิงอย่างนี้อย่างกับคู่แต่งงานใหม่...

 

เฮ้ย! ไม่ใช่ดิผิดคู่แล้ว มันต้องเดรแฮร์ไม่ใช่เรอะ

 

คุณหันไปมองมัลฟอยที่ก้มหน้าก้มตาจัดงานอยู่ด้านนอกกับบรรยากาศผ่อนคลายสบายๆแอบหวานด้านที่ในแฮร์รี่กับฟินกำลังช่วยกันทำอาหาร แถมยังแกล้งกันไปแกล้งกันมาอย่างน่าเอ็นดู มัน... มัน ต้องมีอะไรผิดแน่ๆเลยอ๊ะ โอยยยยย เจ๊เครียด!(แทน)

 

คุณส่ายหัวไล่ความอึนก่อนจะเดินออกไปที่หน้าประตูบ้าน ระหว่างทางก็ครุ่นคิดเรื่องนี้ไปด้วย

 

ปิ๊งป่องปิ๊งป่องปิ๊งป่องปิ๊งป่องปิ๊งป่องปิ๊งป่องปิ๊งป่องๆๆๆๆๆๆๆ

 

เสียงกริ่งรัวขึ้นอย่างต่อเนื่องจนคุณต้องขมวดคิ้ว จะรีบอะไรกันนักกันหนาเนี่ย โว๊ย!!

 

มาแล้วค่ะ... คุณเปิดประตูแบบเพลียๆ  ไม่ได้สนใจที่จะจัดการลุคเตรียมนอนของตัวเองให้ดูเรียบร้อยก่อนพบประชาชีเนื่องจากยังข้องใจเรื่องแฮร์รี่ กับเดรโกอยู่ ปากยังดูดนมจากขวดในมืออยู่เลยด้วยซ้ำ (แหม...สภาพ) คุณก้มหน้าไม่ได้ตั้งใจจะมองหน้าแขกหรืออะไรเลย แต่เมื่อเห็นรองเท้าคัทชูสีแดงแปร๊ดของผู้มาใหม่คุณก็เริ่มตะหงิดๆใจ พร้อมๆกับเสียงบ่นหวานจัดที่ดังขึ้นเมื่อเปิดประตู

 

มาช้าจริงนะ! มัวไปทำอะไรอยู่กันแน่คนบ้านนี้

 

คุณค่อยๆเคยหน้ามองขึ้นมา กระโปงตัวนี้...  เสื้อโค้ทสีนี้... ไอ้ถุงมือชาแนลสีน้ำตาลเข้มที่ใช้สะบัดผมใส่หน้าฉัน! เต็มๆเลย นี้มัน...

 

แอเรีย เฮสติ้ง!!”

 

เธอ!! ยัยคนเอเชียนั้นนิ  แหมหล่อน... แค่ชื่อฉันยังไม่คิดจะจำเลยเรอะ?

 

... คุณไม่รู้จะพูดยังไงดี แหม... แฮปปี้ม๊ากมากที่เห็นหน้าเธอนะยะยัยคุณหนู  คุณทำหน้านิ่งมองผู้มาใหม่... นี้เธอมาทำบ้าอะไรที่นี้เนี่ย

 

โอ้... ฉันเพิ่งรู้ว่าบ้านฮาร์ริสรับคนใช้ใหม่นะเนี่ย แอเรียพูดพร้อมปรายตามาทางคุณ เอ้า หลีกทางซะสิฉันจะได้เข้าบ้าน คุณก็ได้แต่หลีกทางให้ แอเรียจึงเหยียดยิ้มอย่างพอใจก่อนจะเดินเข้าบ้านมา โดยที่ไม่ลืมที่จะถอดเสื้อโค้ทตัวแพงระยับพาดไว้ที่มือของคุณแล้วเดินสะบัดผมเข้าบ้านไป

 

นี้! ฉันไม่ใช่.... เฮ้อ... คุณพยายามตะโกนไล่หลังเธอไปแต่ก็นะ... ไม่ฟังกันหรอก

 

ฮะๆ ขอโทษแทนแอเรียด้วยนะ นั้นแค่หยอกเล่นนิดหน่อยน่ะ อันที่จริงเขาก็ไม่ได้คิดอะไรหรอก เสียงหวานอีกเสียงดังขึ้น เมื่อคุณหันกลับไปก็ต้องอึ้งเมื่อเจอสาวสวยอีกคน ผมสีทองนั้นดัดเป็นลอนอย่างสวยงามใบหน้าสวยหวาน ผิวขาวอมชมพูน่าถนุถนอม ริมฝีปากสีโอโรสนั้นกำลังลังยิ้มให้คุณอย่างสุภาพ สวยราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยาย

 

ยังไม่ได้แนะนำตัวเลยสินะ ฉันเอมิลี่ มารีน อยู่คณะวิศวะ มหาลัยเดียวปีเดียวกับเธอน่ะ ฉันเป็นเพื่อนสนิทกับแอเรีย เอมิลี่ยื่นมือออกมาเชคแฮนด์กับคุณ ซึ่งคุณก็ยิ้มรับและแนะนำตัวกลับไป

 

เอาโค้ทคุณมาสิยังไงฉันก็ต้องเอาของแอเรียไปแขวนอยู่แล้ว คุณยื่นมือออกไปจะรับโค้ทแต่เอมิลี่กลับส่ายหน้าบอกว่าไม่เป็นไร คุณกับเธอจึงเอาเสื้อโค้ทไปเก็บด้วยกัน ซึ่งพอได้คุยกับเอมิลี่ขอบอกได้เลยว่าเป็นคนที่สวยทั้งหน้าและนิสัยจริงๆ! แต่เห็นหวานๆอย่างนี้ดันเรียนวิศวะ โอย... คนอะไรไม่รู้เพอร์เฟ็กจริงๆ เกลียดก็เกลียดไม่ลง ดีจนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเพื่อนสนิทกับยัยคุณหนูสวยแอเรียเลยเหอะ

 

เมื่อคุณเดินเข้าไปในบ้านก็พบว่าแอเรียก็เพิ่งหาฟินเจอในห้องครัวพอดีเหมือนกัน ก่อนที่คุณจะได้พูดอะไรนั้นแอเรียก็เดินตรงดิ่งไปหาฟินแล้วโน้มคอฟินลงมาประกบจูบด้วยความเร็วปานสายฟ้า ซึ่งนั้นทำให้คุณ และแฮร์รี่ได้แต่อึ้ง!

 

แอเรียกับฟินเคยคบกันน่ะ... เอมิลี่อธิบายยิ้มๆ

 

อ๋อ... เคยคบกัน...

 

 

หะ!!!

 

ยัยบาร์บี้หัวน้ำตาลกับฟินเคยคบกันเรอะ! คุณมองภาพข้างหน้าอย่างช็อคนิดๆ เชื่อไหมว่าตอนนี้แอเรียยังไม่ยอมถอนจูบจากฟินเลย ให้ตายเหอะจะจูบหรือจะดูดวิญญาณฟินกันแน่นะเนี่ย...

แต่ก็เอาเหอะยังไงมันก็แค่คนเคยคบกัน นี้ถ้ายังคบอยู่มีหวังคุณคงทนไม่ได้เพราะต้องทนดูฟินโดนยัยนี้ลวนลามแหงๆ

 

และในที่สุดก็เป็นที่ดันไหล่แอเรียออกมาก่อน

 

วันนี้ทักทายกันแรงจังนะแอเรีย ฟินพูดยิ้มๆซึ่งเจ้าหล่อนก็แค่ยิ้มชั่วร้าย(?)นิดๆก่อนจะยักไหล่ตอบ ฟินแอบส่ายหน้าเล็กๆ เมื่อเห็นเอมิลี่เขาเลยโบกมือให้เอมิลี่ก่อนทำท่าจะแนะนำแอเรียให้คุณรู้จัก

 

ไม่ต้อง คุณยกมือห้าม เรารู้จักกันอยู่แล้ว อันที่จริง... ก็ไม่ค่อยอยากรู้จักเท่าไหร่หรอก คุณแอบกลอกตา

นั้นสิ ฟินทำท่านึกได้ พวกเธออยู่คณะเดียวกันนี้ งั้นก็... เอมิลี่ นี้ แฮร์รี่ ฟินเดินไปโอบไหล่แฮร์รี่ แฮร์รี่นี้แอเรีย แฮร์รี่ยื่นมือไปจะเชคแฮนด์กับแอเรียแต่คุณเธอก็แค่ยิ้มบางๆให้แฮร์รี่แล้วเดินเฉไปทางอื่นแทน

 

ยัยนี้นิ! คุณเริ่มขึ้นแทนลูกสาว(?)ที่ตอนนี้ได้แต่ยิ้มเก้ออยู่ข้างฟินซึ่งคุณพอจะได้ยินฟินบอกให้แฮร์รี่ไม่ต้องคิดมาก โดยมีเอมิลี่เดินเข้าไปแนะนำตัวขัดตราทัพไม่ให้แฮร์รี่รู้สึกโหวงไปมากกว่านี้ดูจากท่าทางที่กระทำกับแฮร์รี่ที่ต่างกันราวฟ้ากับเหว ทำให้คุณรู้สึกสงสัยขึ้นมาอีกรอบว่า...

 

ตกลงพวกเธอเป็นเพื่อนสนิทกันจริงรึเปล่า(วะ)เนี่ย?

 

แล้วแจ็คหล่ะ? แอเรียเดินมาถามหลังจากเดินชมห้องครัวจนพอใจแล้ว

 

นั้นไงกำลังเดินเข้ามาแล้ว ฟินพยักหน้าไปทางประตูหลังบ้าน ซึ่งเปิดขึ้นพอดีแจ๊คเดินเข้ามาก่อน ใบหน้าหล่อเหลานั้นกำลังอมยิ้มด้วยความอารมณ์ดีอยู่ก่อนจะต้องร้องโอ๊ยเบาๆเมื่อโดนมือของคนข้างหลังกระแทกเอาแบบมิใช่เบา

 

โอ๊ย! เบาๆน่ามัลฟอยก็แค่น้ำสายยางนิดๆหน่อยๆ ฮ่าๆๆ อ้าวไงแอเรีย เอมิลี่! เพิ่งมากันเหรอ?

 

ผู้มาใหม่ยกมือทักทายแจ็ค และกำลังเริ่มบทสนทนาแต่ทั้งห้องก็เงียบอีกครั้งเมื่อเห็นสภาพมัลฟอยที่เดินตามแจ็คเข้ามา คุณที่มองนั้นก็ได้แต่อึ้งและขอบอกให้แค่ว่า โอ้ แม่ เจ้า!

 

ชายหนุ่มวัยกำลังโตเดินเข้ามาด้วยสีหน้าสีหน้ายิ้มแย้มนิดๆด้วยกำลังอารมณ์ดี ร่างกำยำนั้นเปียกโชกเนื่องจากน้ำสายยางนั้นเอง ดังนั้นผมสีซีดของมัลฟอยจึงเปียกลู่ลงมา เสื้อเชิ้ตสีขาวน้ำเปียกโชกจนเห็นซิกแพ็คด้านใน เรียกเลือดจากสาวๆได้เป็นอย่างดี ถึงอายุมัลฟอยจะน้อยกว่าแจ๊คถึง 3 ปีแต่ด้วยหุ่นนั้นถือว่ากอดคอเป็นเพื่อนกันได้สบายๆ เพลอๆอาจจะดีกว่าแจ็คด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นเมื่อมัลฟอยสะบัดน้ำออกจากผมแล้วยกมือเสยขึ้นอย่างลวกๆนั้น คุณจึงแทบทรุดไม่ได้หื่นนะเออแต่แบบว่า... โอวว ลูกชายแม่เซ็กซี่มากกกกก

 

ตอนแรกมัลฟอยคงกะจะตบหัวแจ๊คอีกซักป๊าบแต่พอเห็นมีแขกมัลฟอยจึงชะงัก แล้วทำท่าจะเดินออกไปแทน แต่ฟินเรียกไว้ซะก่อนบอกว่าให้แขกแนะนำตัวเอมิลี่จึงแนะนำตัวก่อนมัลฟอยก็ยิ้มให้เธอ(บอกแล้วว่าสันดานดีขึ้นเยอะ) พอถึงตาแอเรียแฮร์รี่ก็เดินเอาผ้าขนหนูกลับเข้ามาพอดี ร่างบางเดินจะเอาผ้าขนหนูไปให้มัลฟอยแต่ก็ถูกแอเรียดึงไปและก็เดินเอาผ้าขนหนูไปให้ร่างสูงแทน พร้อมกับแนะนำตัวแบบถึงเนื้อถึงใจโดยการค่อยวางผ้าขนหนูลงบนอกของมัลฟอยมือเรียวภายใต้ถุงมือกลับไม่กลัวเปียกอย่างที่ควร ไล่วนที่แผ่นอกแกร่งอย่างหยอกล้อ ริมฝีปากสีแดงสดกระซิบ(ที่ไม่ค่อยจะเบาเท่าไหร่เพราะได้ยินกันทั้งห้อง)แนะนำตัวที่ข้างใบหูของมัลฟอยอย่างยั่วยวนมีชั้นเชิง

 

ฉันชื่อแอเรีย แฮสติ้ง ยินดีที่ได้รู้จัก

 

มัลฟอยดูจะอึ้งๆเล็กน้อยเขามองไปทางแฮร์รี่เล็กน้อย ซึ่งเจ้าของดวงตาสีมรกตก็กำลังจ้องเขากับแอเรียเหมือนกัน มัลฟอยดูเหมือนจะมองหน้าแฮร์รี่แล้วคิดอะไรบางอย่างก่อนจะหันมายิ้มโปรยเสน่ห์กับหญิงสาวรุ่นพี่ รอยยิ้มเย็นนั้นดูดีมากเมื่ออยู่บนใบหน้าของมัลฟอย ซึ่งนั้นยิ่งทำให้แอเรียพอใจ

 

ผมเดรโก มัลฟอยยินดีที่ได้รู้จัก...เช่นกัน

 

อืม... ชื่อเพราะนะ แอเรียถอยออกมาหนึ่งก้าวก่อนจะยิ้มหวานให้มัลฟอย งั้นฉันขอเรียกว่าเดรโกนะ? คำถามมาพร้อมการเลิกคิ้วถามแบบสวยๆ

 

สี่คนที่เหลือเมื่อได้ยินดังนั้นก็ถึงกับเงียบเพราะตั้งแต่อยู่กันมาก็ไม่มีใครเคยเรียกมัลฟอยด้วยชื่อต้นเลย ร่างสูงเจ้าของชื่อได้ยินดังนั้นก็ทำหน้านิ่ง

 

หึ! ยัยแอเรียเล่นผิดคนแล้วล่ะย่ะ อีตาคุณชายถือตัวจะตาย ขนาดฉันอยู่ด้วยกันมาเป็นอาทิตย์ๆยังไม่ได้เรียกเลย!! เอาเลยมัลฟอยหักหน้ายัยนั้นให้แตกเป็นเสี่ยงๆซะ!

 

 เป็นครั้งที่สองที่เขาหันไปมองหน้าแฮร์รี่ก่อนจะหันมาตอบว่า...

 

ได้ซิ

 

 

ห๊า!!!!!!!!

 

 

คุณช็อคไปสามวิ แต่ที่ช็อคว่าก็คงจะเป็นแฮร์รี่ที่ตอนนี้เบิกตากว้างอยู่ข้างๆฟินแล้วยิ่งไปกว่านั้น...

 

งั้นผมจะเรียกคุณว่าแอเรีย? มัลฟอยเลิกคิ้วซึ่งเธอก็พยักหน้าตอบอย่างอารมณ์ดี มัลฟอยจึงส่งยิ้มหล่อเหลาไปให้แอเรียก่อนจะขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในที่สุด

 

 

เฮ้ยยยยยย!

 

 

ตอนนี้คุณมีแต่อึ้งกับอึ้ง ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนี้มันอะไรกัน! อยู่ๆมัลฟอยจะให้คนอื่นเรียกชื่อต้นตัวเองไม่พอยังจะเรียกชื่อต้นเขาอีก! โอ้มายก้อดลอร์ดโวลเดอร์มอร์อี้สเด้ด เป็นใครไม่เป็นดันเป็นคุณหนูบาร์บี้หัวน้ำตาลแอเรีย แฮสติ้งที่เพิ่งมาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนี้อีกซะ...

 

คุณหันไปมองสายตาที่ฉายแววนักล่าของแอเรียก็เริ่มขนลุกเบาๆ ยัยนี่... น่ากลัวชะมัด เป็นวีล่าปลอมตัวมารึเปล่าเนี่ย? ตอนที่คุณกำลังจ้องแอเรียอยู่นั้นเอง เธอก็จ้องคุณกลับมาจนคุณแอบสะดุ้งเบาๆไม่ได้ ดวงตาของแอเรียมันสวยมากก็จริงแต่ในบางทีก็น่าขนลุกมากพอๆกัน อย่างเช่น... ตอนนี้

 

แล้วเธอไม่ไปทำงานของเธอเหรอ? อ้อ... ฉันลืมบอกไป งานนั้นหน่ะนัดรวมวันจันทร์หน้านะ แอเรียพูดสบายๆ

 

วันจันทร์หน้า?!” คุณโพล่งอย่างลืมตัว วันนี้วันศุกร์แล้ว(แจ๊คกับฟินถึงยกพวกมาปาร์ตี้ฉลองวีคแอนด์แรกกันไง)ตอนแรกกะว่าจะทำเรื่อยๆชิวๆแต่ถ้าส่งจันทร์หน้า..... นี่กะจะให้ฉันขายหน้าถ้าทำงานไม่เสร็จรึไงเนี่ย?

 

ยังจะมีหน้ามายิ้มสวยๆใส่กันอีกนะ!! ฮึ่ย!

กำลังจะไปเดี๋ยวนี้แหละ คุณหันไปกวาดเสบียงบนโต๊ะขึ้นมากอด ส่งยิ้มหวานเฟคๆให้แอเรียไปทีนึงก่อนเดินออกจากห้องไป เมื่อลับหลังไปแล้วคุณจึงคลายรอยยิ้มออกพร้อมทำหน้าหงิกแทน คอยดูนะยัยสวยฉันจะทำเสร็จให้เนี๊ยบกว่าที่เธอคิดไว้10เท่าเลยเหอะ!”

 

คุณขึ้นไปนั่งบนโต๊ะเรียบร้อยก็นั่งทำงานไปเรื่อยๆจนเวลาล่วงเลยไปถึง 6 โมง คนก็เริ่มทยอยมาปาร์ตี้มากขึ้นเรื่อยๆ เสียงเพลงมันส์ๆก็ดังขึ้นจนคุณชักอยากจะลงไปปาร์ตี้กับเขาด้วยแต่เหมือนรู้ใจกันอยู่ๆก็มีเสียง MC. พูดเสียงดังฟังชัดจนทะลุเข้ามาในห้องคุณว่า

 

ไงๆๆ ทุกๆ งานวันนี้สนุกกันมั๊ยยยย? มีเสียงเฮดังขึ้นมาเป็นคำตอบ แน่นอนงานฮาร์ริสต้องเริ่ดอยู่แล้ว พวกเราโชคดีมากกกก สำหรับคนที่มีงานก็ต้องเสียใจด้วยนะที่อด... แต่! พวกเนิร์ดก็เชิญทำงานไปเถอะ  เรามาเริ่มปาร์ตี้กันดีกว่า เย้!!!!!” มีเสียงคนเฮอีกระลอก

 

คุณได้แต่ขยำกระดาษโน้ตในมือจนยับยู่ยี่

 

แหม... คนที่มีงานเสียใจด้วย ก็งานที่เธอให้ฉันไม่ใช่รึไง!” คุณบ่นอุบก็ทำไมคุณจะจำไม่ได้หล่ะว่าไอ้เสียงแบบนี้มีอยู่คนเดียว แอเรีย เฮสติ้ง!

 

ย่ะ ฉันจะทำ ทำ ทำงานให้มันเสร็จไปเลยฮึ่ย!!!” จากนั้นคุณจึงลงมือทำงานอย่างมุ่งมั่นด้วยแรงแค้น

.

.

.

 

เวลาล่วงไปจนถึง ตี 2 ปาร์ตี้ก็เลิกไปแล้วเสียงน่ารำคาญของแอเรียก็ไม่มารบกวนคุณอีก คุณนั่งปั่นงานรวดเดียวตั้งแต่หกโมงจนถึงตี 2 ถึงเสร็จ กะว่าเดี๋ยววันหยุดจะค่อยๆตรวจทานอีกที ตอนนี้สายตาคุณล้าเต็มที อยากไปแช่น้ำอุ่นๆในห้องน้ำซักชั่วโมงก่อนจะคลานขึ้นเตียงนอน

ตอนนี้ทั้งบ้านมืดสนิทแล้วคุณจึงพยายามเดินให้เงียบที่สุดกลัวจะไปรบกวนคนอื่นกระชับเสื้อนอนกับผ้าขนหนูแน่น คุณเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงห้องน้ำมื้อเอื้อมจะไปเปิดไฟตามความเคยชินแต่ตากลับสังเกตเห็นว่าประตูแง้มอยู่แล้วแล้วก็มีเสียงแปลกๆดังออกมาอย่างแผ่วเบา

 

อื้อ.... อืม...เดรโก

อืม.... อา...

 

คุณเบิกตากว้าง พอฟังดีๆก็เหมือนมีเสียงจูบอีกด้วย เมื่อได้ยินดังนั้นคุณก็แอบยิ้มในใจ นี้แสดงว่าแฮร์รี่กับเดรโกจะต้องกำลัง... กันอยู่แน่! กรี๊ดดดด! แหม...อันที่จริงคุณก็อยากปล่อยให้คนรักอยู่ด้วยกันสองต่อสองนะแต่ช็อตแบบนี้หายากคุณเลยย่องเข้าไปใกล้ประตูห้องน้ำมือเตะลูกบิดไว้ด้วยความลุ้น ก่อนจะมองเข้าไปเพื่อจะเห็นอะไรดีๆบ้าง

 

...!”

 

แต่ภาพที่คุณเห็นนั้นทำให้ร่างกายคุณรู้สึกเย็นเยียบขึ้นมาทันที คนที่ยืนเป็นหลักจูบอยู่ในห้องน้ำนั้นเป็นมัลฟอยตามที่คุณคาดก็จริงแต่คนที่นั่งบนอ่างล้างหน้าอยู่ในอ้อมกอดของมัลฟอยนั้นกลับเป็นแอเรีย เฮสติ้ง!!

 

ทั้งสองคนกำลังจูบกันอย่างร้อนแรงไม่สนใจสิ่งรอบด้าน ขวดแชมพูครีมมากมายหล่นกระจายอยู่บนพื้น แขนของมัลฟอยโอบแอเรียแน่น มือของแอเรียตอนนี้ไม่ได้ใช่ถุงมือชาแนลอีกแล้วมันถูกถอดทิ้งอย่างไม่ไยดีอยู่ที่พื้น มือขาวผ่องนั้นกำลังขยุ้มผมสีทองของชายหนุ่มจนยุ่งเหยิงเรียวขาสวยก็ยกขึ้นมากระหวัดลำตัวมัลฟอยไว้ราวกับจะไม่ให้เขาหนีไปไหนได้

 

นี้มันอะไรกันเนี่ยยยยยย!

 

ดุท่าทางสองคนนั้นจะจดจ่ออยู่แค่กันและกันจริงๆเพราะขนาดคุณอยู่ใกล้แค่นี้พวกเขายังไม่ได้ยินไม่สนใจเลย ขณะที่คุณกำลังนั่งยองๆอยู่หน้าห้องน้ำตัดสินใจว่าจะทำยังไงดีอยู่นั้น...

 

ทำไงดีว๊า... ควรจะเข้าไปขัดไหมเนี่ย? แบบว่าทำเป็น อุ๊ย! ขอโทษไม่รู้ อะไรทำนองเนี๊ยะ หรือว่า...

 

“!!” คุณสะดุ้งเงียบๆเมื่อถูกคนสะกิดหลัง ซึ่งนั้นก็เป็นแฮร์รี่นั้นเอง ดูจากคราบนมที่ปาก(เด็กน้อยจริงๆรี่เอ๊ย)เขาน่าจะลงไปหานมมาดื่ม ซึ่งแฮร์รี่ก็ทำหน้างงๆใส่คุณประมาณว่ามานั่งอยู่ตรงนี้ทำไม คุณตกใจจนต้องลุกขึ้น ไม่ได้ คุณจะให้แฮร์รี่เห็นในห้องน้ำไม่ได้ไม่งั้น....

 

คุณพยายามบอกให้แฮร์รี่ไปนอนโดยที่ไม่ออกเสียงนั้นยิ่งทำให้แฮร์รี่สงสัย และแล้วคุณก็สู้แรงแฮร์รี่ไม่ได้(แน่สิยังไงแฮร์รี่ก็เป็นผู้ชายนะ)มือเรียวจึงผลักประตูเข้าไป และเมื่อเห็นภาพด้านในที่ตอนนี้เสื้อของเดรโกไม่รู้โดนโยนไปไหนต่อไหนแล้ว แฮร์รี่ก็ได้แต่อึ้ง

 

ส่วนคนด้านในเดรโกเมื่อเห็นแฮร์รี่ก็เบิกตากว้างครู่นึงก่อนจะกลับไปทำหน้าเย็นชาเหมือนเดิม ส่วนแอเรียไม่มีความสะทกสะท้านใดๆ เธอเพียงแค่พูดว่า

 

ขอโทษนะพวกเราต้องการความเป็นส่วนตัว!”

 

ปัง

คลิก

 

เธอจัดการปิดประตูใส่หน้าคุณกับแฮร์รี่แล้วลงกลอนเรียบร้อย คุณจึงได้แต่หันไปยิ้มแห้งๆกับแฮร์รี่ซึ่งตอนนี้ส่งยิ้มแปลกๆตอบคุณมา ก่อนที่ร่างบางจะเดินเข้าห้องไปก็พูดกับคุณว่า

 

สงสัยคืนนี้คุณคงไม่ได้อาบน้ำแล้วล่ะ เสียใจด้วยนะ... พร้อมกับหัวเราะเบาๆเป็นเชิงเห็นใจคุณ

 

...

 

 

นั้นน่ะสิ แล้วจะอาบน้ำยังไงล่ะเนี่ย!!!!

 

.

.

.

 

เช้าต่อมาคุณตื่นมาแบบโทรมๆเพราะนอนดึกแถมยังไม่ได้อาบน้ำด้วย(ยังคงย้ำเรื่องนี้อยู่) ดีที่ได้ล้างหน้าแปรงฟัน คุณจึงตั้งใจจะลงมาหาอะไรทานก่อน ท้องตอนนี้แสบไม่รู้จะว่าไงแล้ว สงสัยเป็นเพราะใช่สมองเยอะเกินไป...

 

แต่เมื่อคุณเดินเข้าไปในห้องครัวก็ต้องสตั๊น 3 วิ เมื่อพบว่าแทบทุกคนในบ้านยกเว้นรีเบคก้าล้วนนั่งกินข้าวเช้าอยู่ทั้งนั้นรวมทั้งบุคคลที่ไม่ควรอยู่ก็ดันอยู่ด้วย

 

แอเรีย เฮสติ้ง!!!!!

 

ที่ต้องใส่เครื่องหมายตกใจหลายตัวนั้นก็เพราะเธอไม่ได้อยู่ในชุดแซคสีดำเหมือนเมื่อวานแต่อยู่ในเสื้อเชิ้ตสีขาวของมัลฟอยตั้งหากล่ะ!(แต่ใส่อะไรก็ขึ้นจริงๆนะ ยังสวยเป๊ะเหมือนเดิม) อย่าบอกนะว่า...

 

อ้อ มาพอดีเลยเอาสิแฮร์รี่ทำแพนเค้กไว้ตรงนู้นแหนะ ฟินบอก

ช่ายยย อร่อยอย่างงี้เลย แจ๊คเสริมพร้อมกับยกนิ้วโป้งยืนยันไปทางแฮร์รี่ที่กำลังจัดแพนเค้กใส่จานให้คุณ บนใบหน้าใสนั้นมีรอยยิ้มบางๆอบอุ่นแบบที่เคยให้คุณเสมอ คุณรับแพนเค้กมาแต่ไม่เดินไปกินที่โต๊ะคุณยังยืนอยู่ข้างๆแฮร์รี่ตรงเตาพลางจ้องไปที่แอเรียที่นั่งอยู่ข้างๆมัลฟอย เหมือนแจ๊คเห็นสายตาสงสัยของคุณ เขาจึงเงยหน้าจากการกระซวก(เน้นว่า กระซวก)แพนเค้กแล้วตอบคำถามคุณอย่างยิ้มแย้มว่า

 

อ๋อ... ยังไม่รู้สินะ แอเรียน่ะตอนนี้เขาเป็นแฟนกับมัลฟอยเรียบร้อยแล้วล่ะ

 

ตึงงง.....

 

ไร้เสียงใดนอกจากเสียงส้อมและมีดกระทบจาน ทุกคนกินอาหารต่อไปโดยเหมือนไม่มีอะไรเกินขึ้น คุณสังเกตร้อยยิ้มของแอเรียได้ คุณจึงหันควับมามองคนข้างตัวเป็นการยืนยัน แฮร์รี่ก็พยักหน้ายิ้มๆให้คุณเป็นการยืนยันโดยที่ไม่มีท่าทีอะไรเป็นพิรุทเลย คุณเห็นดังนั้นก็ได้แต่อึ้ง ในหัวขาวโพลน มีแค่ทำสามคำดังก้องอยู่ข้างใน

 

WHAT THE F*CK!!

(มันเกิดบ้าอะไรขึ้นว่ะเนี่ยยยยยยยยยย!)


------------------------------1000% 
ไรเตอร์อยากจะ talk (3)

40%ที่เหลือมาแล้วค่ะ^ ^ (เป็น 40% ที่ยาวกว่า 60% - -*) ที่จริงไรต์ก็ไม่คิดว่ามันจะยาวขนาดนี้แต่เขียนแล้วมันมันส์มือ(มาก) ไรต์ชอบตัวละครที่เพิ่มมาใหม่จังเลย 555+ ชีดูร้ายดี (ถ้าใครอ่าน Pretty Little Liars จะรู้ว่าไรต์เอาชื่อมากจากไหน) นี้ล่ะความสนุกของไรต์ โอวเย แอเรียกับเดรโกคบกันแล้ววว ฟินกับแฮร์รี่ก็ดูมีซัมทิงกันอีก ยุ่งๆแบบเนี๊ยะไรต์ชอบบบ เดรดูเลวดี 555(โรคจิต- -*) ฟิคสั้นแต่ละเรื่องดูไม่สั้นจริงๆแต่ไรตืพยายามบีบให้สั้นแล้วนะนี้...

หวังว่าจะชอบกันนะคะ คิดว่ายังไงบ้างเมนท์ได้นะ จะพยายามอัพตอนต่อไปเร็วๆนี้นะคะ

PS.เอารูปคาแร็คเตอร์มาให้ดูเพื่อความอิน

ARIA HASTING



EMILY MAREN


แฝด (รูปนี้แฝดอยู่มหาลัยค่ะข้างบนฟินข้างล่างแจ๊ค)



สุดท้ายยยยย พระนาง(?)ของเรา(ภาพแตกเล็กน้อยขออภัย อุ๊ยแฮร์ไม่ใส้แว่น... ช่างมันเหอะ ให้เห็นหน้าพอหายคิดถึงเนอะ 55+)



------------------------------------------

สวัสดีค่ะ!! ไรต์เองน๊า~

ระหว่างกำลังปั่น OH DEAR ให้เสร็จไรต์ไปอ่านเจอคอมเมนท์นึงที่บอกว่าให้เรา(หรือคุณ) ด่าแอเรียแสบๆหน่อย แหม... ไรต์ก็อยากอยู่นะ แต่อันที่จริงเมื่อเป็นคุณที่อยู่ในนั้นไรต์จึงคิดว่าให้ทุกคนตัดสินจะดีกว่า โดยการ...



 

NAMING CONTEST !!

เรามาตั้งฉายาให้แอเรียกันดีกว่า

เป้าหมาย;






ระยะเวลา;

ณ บัด NOW - 6 ต.ค.(หรือจนกว่าจะลง OH DEARตอนต่อไป)


รายละเอียด;

อันที่จริงนี้ก็ไม่ใช่การแข่งขันหรอกนะ (อืม...- -) แค่อยากให้ทุกคนลองออกความเห็นดู ไหนๆก็อยากให้เธอออกไปไกลๆ
แต่ไรต์ขอบอกว่าเธออยู่จนจบเรอะนี้เลยแหละ(ตายยากมากๆ) เพราะฉะนั้นเลยอยากให้สนิทกันไว้(?)
ใครอยากจะใช้ฉายาอะไรกับแอเรียนอกจากยัยบาร์บี้หัวน้ำตาลก็ลองทิ้งไว้ได้ หรืออยากจะบอกอะไรแอเรียก็ิ้ทิ้งไว้ได้เช่นกัน นะ จ๊ะ *v*Y


รางวัล;

ไม่มี (อ่าว- -*)
แต่สิ่งที่คุณเขียนอาจจะได้ไปอยู่ในOH DEAR ตอนต่อไป


เล่นกันหนุกๆรอไรต์ปั่นฟิคเน้อ~ 55+




อ้อก่อนจะไป



(อืม... พวกคิดว่าจะชนะฉันได้งั้นสิ  อุ๊บส์! น่าสงสารจังนะ:) )
 

แอเรีย : โชคดีนะ... กับความคิดลมๆแล้งๆว่าจะชนะฉันได้น่ะ โฮะๆๆๆ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

546 ความคิดเห็น

  1. #542 คิส (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 16:47

    อีของฝากสระบุรี ที่ให้ฟรีเขาก็ไม่เอา. -ก็แค่ของเล่นฆ่าเวลาที่เวลาเขาไม่เอาก็จะโดนโยนทิ้งค่ะ อีชะนีแอเรีย

    #542
    0
  2. #513 STR :3 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 01:59
    กล้าดียังไงมายุ่งกับลูกชุ้น !!!!!!!! อินหนักมาก
    #513
    0
  3. #500 Mimihappy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 01:35
    เกลียดดดดชะนีแย่งคู่คนอื่นเขา
    #500
    0
  4. #475 machihina (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 19:25
    //ส่งยิ้มมห้แล้วลากหนูรี่จากไป
    #475
    0
  5. #462 Mymeyttuey (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 16:28
    โอยยย อยากตบอี ชะนีแอเลีย ค่ะ มันชื่อแอเรียแต่ตรูจะเรียกว่า ชะนีแอเลีย ละกันน้ะ^_^
    #462
    0
  6. #439 Windy Miki Yuriko (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2558 / 07:21
    การประกวดจบไปแล้ว แต่เราก็อยากแสดงความเห็น เกี่ยวกับนาง ^^+++

    นางน่ารักนะคะ ^^ น่ารักน่าตบมากๆเลยอ่ะ
    แล้วแบบ...ลูกแฮร์ กับลูกเดร เขาถูกส่งมาสานสัมพันธ์รักใคร่ ><
    แล้วยัยนี่มายังไง??? มาบังอาจมาแทรกกลางระหว่างลูกแม่ทั้งสองคน~!?

    ถ้ากลับไปโลกเวทย์มนต์ จะต้องหิ้วนางนี่กลับไปด้วยไหมคะเนี้ย???
    เราว่าลูเซียสอาจจะไม่ปลื้ม ลูกสะไภ้คนนี่สักเท่าไหร่แน่ๆ -^-

    (ถ้าเราไม่ปลื้ม ทุกคนก็ไม่ปลื้มมมม!!!! #นางร้ายละครหลังข่าว...)
    #439
    0
  7. #428 ✿LucKY✿ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 00:54
    แอเรียยยนางมาจากไหนนนนนนนน

    เดรกกกช้านจะฆ่าแกกกกกกกกกกกก

    จะแย่งรี่มาเองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #428
    0
  8. #392 Night Demon (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 23:11
    me: กรี๊ด! ยัย!... ยัยแอเรียตุ๊กตาบาร์บี้หน้าไม่อาย ไร้ยางอาย นางร้าย บ้ากาม บ้าผู้ชาย บลาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ(เนื่องจากฟิวส์ขาด) เดรกเอาหล่อนเป็นแค่ของเล่นฆ่าเวลาเท่านั้นแหละย่ะยัยบาร์บี้นางร้าย!

    me: ส่วนแฮร์รี่ใจเย็นๆนะ...

    ใครสักคน: คนที่ควรใจเย็นนั่นมันหล่อนย่ะ 

    me: ด่ายัยตุ๊กตาบาร์บี้ขายตัวเลยเอาให้เจ็บๆคันๆเลยนะแฮร์รี่

    ใครสักคน: อ้าว! ไหนบอกให้ใจเย็นไง...

    me: ก็มันทนไม่ได้อะ รู้สึกได้ยินเสียงกรี๊ดแสบแก้วหูดังมาแว่วๆแฮะ(แอเรียกรี๊ดที่เราด่า แน่นอนสิแรงซะขนาดนั้น) มาจากไหนน้า? หึๆๆ//ทำหน้าบ้องแบ้ว+น้ำเสียงใสซื่อมาพร้อมกับเสียงหัวเราะสยองขวัญ
    #392
    0
  9. #369 tl16 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2556 / 11:15
    มัลฟอย ตายซะเถอะเเกกกกกกกกกกกกกกก
    #369
    0
  10. #254 เฟย์คุง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 14:01
    อะ อะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด (ถึงขั้นพูดไม่ออก WTF!!)
    #254
    0
  11. #226 A-LOW-5 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2555 / 21:58
    เกลียดนางจริงๆ ถ้าเป็นเรานะไม่ยอมหรอก

    เดี๋ยวกลับไปนอนคิดฉายานางก่อน
    #226
    0
  12. #218 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 16:26
    รู้สึกหมั่นไส้ชีมากจริงๆ แม่นางแอเรีย - -*

    กระหาย ผช จริงๆ ดรต้องเป็นของแฮร์เว้ย!!!

    ของแฮร์เท่านั้น เข้าใจ๋?!?
    #218
    0
  13. #212 [:: - Blue R. NaNaHo - ::] (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 19:24
    เขียนชื่อแอเรียในกระดาษ ฉีกกระดาษเป็นเศษๆให้หายแค้น แล้วขยำต่ออย่างเมามัน ขว้างทิ้งลงพื้นแล้วกระตื๊บจนเละ ก่อนจะเอาไปแช่น้ำแล้วก็ปาลงถังขยะ!!!!!!!

    อ๊ากกกกกกกกกก เดรเป็นของแฮร์นะเว้ยยยยยย//กัดหัวแอเรีย
    #212
    0
  14. #211 White&Fai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2555 / 15:24
    หวาว Naming Contrest 55+

    อืมม.. ฝ้ายไม่ถนัดอะไรแบบนี้ด้วยสิ

    แต่พอนึกถึงเป็นตัวเองในนั้นแล้ว...

    ก็คงสบถออกมาเป็นภาษาไทยสักรอบอย่างอดไม่ได้ทีเดียวเชียว

    แต่ไม่อยากจะบอกว่า... อยากสบถเป็นภาษาอิตาลีมากกว่า! คำด่าเขาแรงได้ใจจริงๆ

    ถ้าด่าเป็นภาษาอิตาลีคงสนุกดีพิลึกเหอะ!

    "แม่ดอกส้ม" แหวะ! #เฮ่ย... #กราบ..

    #น่าจะดอกน้ำตาลมากกว่า #แต่มันไม่มี //ปรายตามองผมเจ้าหล่อน

    แหม น่าจะมีหนังสือภาษาอิตาลีอยู่ในมือ #อ้าว จะได้ด่าเป็นอิตาลีเลย... (แต่ดันจำไม่ได้ว่าด่าว่าอะไร 55 แต่มันแรง!)



    หวาๆ พูดไม่ดีไปแล้ว ไม่ได้ๆ (ฮา)

    เอาเถอะอย่าได้สนนางเลย

    นั่งท่องสุษาสิตสอนหญิงกันดีกว่า:D #ห๊ะ



    อย่าคบพวกหญิงพาลสันดานชั่ว ที่แต่งตัวไว้จริตผิดกระสวน

    สุริย์ฉายบ่ายคล้อยเที่ยวลอยนวล เป็นเชิงชวนพวกเจ้าชู้เขารู้กล

    พอรุ่งเช้าเฝ้าแต่มองส่องเกศี ให้เวียนหวีได้วันละพันหน

    ตรงการงานขี้คร้านเป็นกังวล แต่งแต่ตนมิได้เว้นสักเวลา (วรรคสุดท้าย มัน จี๊ดดดดดดดดดด)



    อืม แอบคล้าย.. #ผิด #กราบ #ไปกันใหญ่แล้วนังนี่

    คือมันอดไม่ได้จริงๆ เห็นนางแล้วอย่างเอาของไทย(?)เข้าสู้

    นั่งท่องสุภาษิตสอนหญิงให้นางเลยดีไหม... //แดกดันๆ เข้าไป ฮึ่ม



    ชักจากนอกเรื่องแบบเลยเถิด //ฮา

    เม้นแค่นี้ดีกว่าค่ะ ก่อนมันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้



    เรื่องตั้งชื่อนี้คงไม่ไหว... เรื่องด่าบ่นขอของไทย(ห๊ะ?)เข้าสู่ดีที่สุดค่ะ.. #พอเหอะ!
    #211
    0
  15. #210 x_✿lด็กxวาulย็u✿_x (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 23:22
    เบย!! อยากเตะแอเรียตะหงิด -*- (เย็นไว้โยม..) ..ถ้าป้าบาร์บี้ต้องอยู่จนจบเรื่อง เราคงต้องหากระสอบทรายดีๆมาสักถุง 55555 .. ทนไม่ได้จริง! ใช้งานเรา+ทำร้ายจิตใจน้องรี่ ; -; (กรีดร้องแล้วปาข้าวของ) "ยัยบ้าบี้แอเรีย(?)" 5555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 ตุลาคม 2555 / 09:33
    #210
    0
  16. #209 { ` UmBreLlA '' ☂ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 22:39
    คุณเจ้ใจร้าย!!!!!
    ทำเอาหนูไม่มีสมาธิอ่านหนังสือเลย
    นึกว่าจะมาอัพ กระซิกๆ

    ส่วนฉายาแม่นาง >> คือก็คิดไม่ออกหรอก
    เพราะเอาจริงๆก็ชอบนางอยู่ แต่แบบหมันไส้อ่ะ
    แรดไปเปล่า?! เดรโกนี่ก็ไม่ได้..โอ๊ย!!!!
    อยากให้ 'คุณ' พูดด้วยรอยยิ้มเป็นภาษาไทยใส่นางว่า
    "สวยก็สวย ไม่น่าหื่นกระหายผู้ชายขนาดนี้เลย
    ฉันมาจากเมืองพุทธเห็นอย่างนี้แล้วเพลีย"

    เมนต์ไปเมนต์มานึกออกอันนึงแล้ว >> นางเพลีย
    อ่านแล้วเพลียกับนางจริงๆ บังอาจมาเมินหนูรี่ที่น่ารัก
    แล้วยังมาดูดปากทั้งฟินทั้งเดรก หมันไส้!!
    ยังไงก็แล้วแต่รอคุณเจ้มาอัพค่ะ
    (ถ้านางจะยังวนเวียนอยู่อย่างนี้!!)
    ก็ขอให้คุณเจ้ช่วยส่งฟินรี่มาเซอร์วิสแฟนๆให้หายหมันไส้พ่อมังกรหน่อยเถอะ
    หนอย...มีเหล่รี่ก่อนตอบด้วย
    เอาให้คลั่งเลย ให้ฟินคบแฮร์รี่บ้างแหละ สองคนนี้ดูน่ารักดี
    ว่าจะจบแล้วนะ ยาวขึ้นเรื่อยๆ (คอมเมนต์)
    เอา..รอก็รอวะ // ไปอ่านหนังสือก็ได้!!
    #209
    0
  17. #208 White&Fai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 18:57
    นั่นไง!!!!!!!!!!

    ก็ว่าแล้วว่าชื่อแอเรียมันคุ้นๆ!!!

    เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อจริงๆ ด้วย!!! ว้ายๆๆๆ> w <

    //แต่ฝ้ายชอบสเปนเซอร์กับเอมิลี่อ่ะค่ะในเรื่อง(ทั้งนิยายและซีรี่ย์)

    ไม่นึกว่าไรต์ก็ดู กรีีดกร๊าดค่ะXD

    แต่แหม...

    เดรโกคิดยังไงถึงได้คบกับแอเรียล่ะนั่น

    อืม?? ลองใจอยู่เหรอ... (แล้วตอนที่มองแฮร์รี่ก่อนตอบนั้น เคืองนะยะ= " =!!)

    แล้วนี่คงไม่ได้....กับหล่อนหรอกนะ= _ =...

    อีกอย่างหนึ่ง เพิ่งเจอกันวันเดียวเองนะคะพ่อคุณ แหม... เจออีกสักวันค่อยคบก็ได้แบบนี้สายฟ้าแลบไปนะ//ยิ้ม...

    ไม่อยากจะบอกว่าเผลอจิ้นฟินรี่ไปแล้ว ตอนที่บอกว่าหัวเราะกระหนุงกระหนิงนั้น / _ \

    ง่า....

    เฮ้อ ! ไม่เอานะ... ไม่ชอบเห็นรี่น้อยเจ็บปวด... ชอบเห็นเดรเจ็บปวดมากกว่า.. (เป็นพวกหมั่นไส้เมะและเห็นดีเห็นงามกับเคะ..)

    เอาเหอะ... ถือคติว่า "เขาทำได้ เราก็ทำได้" //ยิ้มใสซื่อ #มากกกจนน่ากลัว...

    ตอนเห็นชื่อแอเรียแล้วชะงัก... คิดถึงPetty Little Liarsทันทีเลยล่ะค่ะ...

    ตอนแรก... ไม่ชอบเจ้าหล่อนในฟิคนี้ แต่ก็หมั่นไส้ไม่ลงแหะ...

    จนตอนปิดประตูใส่หน้าหนูรี่= =" เอ็ง..............................//ตอกตะปูตุ๊กตาวูดูพร้อมหัวเราะ หึหึหึหึหึหึ #ประหนึ่งการินเข้าสิง

    ไรต์... ชักอยากรู้แล้วค่ะ ว่าจะเป็นไงต่อไป' v '...

    หนูรี่คบกับฟินไปก่อนได้ไหม.. #โดนตบ #มันเผลอจิ้นอ้ะ #กรี๊ดดดดด



    และที่ยังกับไม่ได้นี่แสดงว่า... ยังไม่รักกันสิน้าาา

    เฮ้อ สงสัยจะอยู่กันเป็นเดือน #เพราะนี่ก็สามสัปดาห์จะเดือนหนึ่งละ..



    แอบคิดค่ะ....

    เดรโกคบกับแอเรีย

    แล้วถ้าถูกส่งกลับไป... : D...........

    //พรืดเหอะ มันจะอยู่ด้วยกันได้เรอะ เฮ้อ............



    รอตอนต่อไปค่ะXD!!!!
    #208
    0
  18. #207 { ` UmBreLlA '' ☂ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 13:14
    ไม่ได้เมนต์มาหลายตอนแล้ว ขออนุญาตรวบเมนต์นะคะคุณเจ้ขา~
    เรื่องนี้นี่มันแซบถึงใจจริงๆ ถ้าเดรโกจะไปคบกับแม่นั่นเพราะหึงหนูรี่แล้วก็เข้าใจค่ะ
    แต่ถ้าอย่างนั้นก็หึงให้อกแตกไปเลยนะพ่อเพราะฉันเชียร์ฟินรี่แล้ว อยากเห็นหึงแรงๆ (โรคจิตอ่ะ)

    คุณไรต์คะ หนูขออนุญาตเสนอความคิด
    อยากให้พวกเราๆ (ในเรื่องนั่น)
    ได้กล่าวว่าแม่สาวบาร์บี้ด้วยถ้อยคำเจ็บแสบแบบภาษาไทยที่นางไม่เข้าใจ
    ถ้าจะให้ดีสอนหนูรี่ที่รักของคุณแม่ด้วยก็ได้ (เอ้อ..แม่ยกคนนี้เก็บกด)
    คุณไรต์มาอัพบ่อยๆนะคะ ตอนนี้คุณเจ้ทำเราไม่สมาธิอ่านหนังสือเลยอยากอ่านต่อ
    ช่างมันแล้วแกทแพท (เฮ้ย!!!)
    ยังไงก็แล้วแต่เรื่องนี้นี่มันสนุกมากเลยนะ อยากแต่งได้อย่างคุณเจ้ (แต่คงไม่ไหว..อิจฉาฝีมือ // เชอะๆ)
    โอ๊ยยยยย อธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก << นี่ขนาดไม่ถูกนะ

    อ่านไปอ่านมาเริ่มจิ้นฟินรี่ หมันไส้หัวทองทำมาเป็นเหล่แฮร์รี่นิดนึงด้วยนะก่อนตอบตกลง
    เป็นบ้าอะไรวะเดรโก!!!!!!!
    นายผีเข้ารึไง นั่นมันแฮร์รี่เลยนะเว้ย!!!! แฮร์รี่นะเว้ย!!!!!!

    ข้ามๆไปไม่ต้องอ่านเมนต์นี้ก็ได้ค่ะคุณเจ้ เด็กนี่มันเก็บกด
    สุดท้ายแล้ว..หวังว่าคุณเจ้จะมาอัพเร็วๆนะคะ
    นี่ไม่ได้เร่งนะรอได้ แต่ค้างเฉยๆ (แหะ แหะ)
    #207
    0
  19. #206 WND (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 09:02
    เอาผู้หญิงออกไปน๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #206
    0
  20. #203 White&Fai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2555 / 01:06
    คำว่าสนุกแน่ของไรต์ ทำรีดเดอร์คนนี้เหวงเบาๆ 5555555555
    ต๊ายยยย ตอนจบนั่นมันอะไรรรรรรรรรรรรรรรรร
    น่ารักไปน้าาาาาาาาาาาาาาาาาา 555 XD
    แหมๆ ปรกติ นั่นปรกติสินะ...
    ไม่รู้สึกอะไรเลยเนอะ ดูความเพ้อของพวกเธอสองคนแล้วเนี่ย 555
    แอร๊ย รอ40%ที่เหลือค่ะ
    อยากรู้จริงๆ สนุกแน่ของไรต์จะเป็นยังไง อิอิอิ;)
    #203
    0
  21. #202 Chiji (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 21:39
    ทางสะดวกแล้วมัลฟอย!!!!!!
    #202
    0
  22. #201 x_✿lด็กxวาulย็u✿_x (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 18:23
    ( ._.) เอาคืน..เอาคืน..เอาคืน!!
    งั้นให้ติดอยู่บนนั้นสักหนึ่งคืน
    ปล่อยให้เฮียเดรกเคลียร์ -.,-

    -ยังติดตามไรท์เตอร์น้าา จุ้บๆ 555
    #201
    0
  23. #200 Nakamura Yumi (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 17:40
    เอาคืนด้วยวิธีไหนจ้ะ มิสเตอร์มัลฟอย
    #200
    0
  24. #199 White&Fai (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2555 / 00:51
    ว้ายยยยยยยยยยยยยย
    รอคอยต่ออีก 70% ค่ะ!!!
    โธ่ แฮร์รี่ผู้น่าสงสาร...

    ชอบภาษาของไรเตอร์ที่สุดเลย 555 XD
    ขอบอกว่านั่งเอ๋อตอนอ่านปุ่มเปิดข้างบนมันเสีย....
    โธ่... แฮร์รี่..... โธ่... โธ่....
    อิอิอิอิอิอิอิอิอิ #เฮ่ย
    #199
    0