4หนุ่มมาดร๊อคปิ้งรักยัยสาวหน้าใส...

ตอนที่ 6 : บทที่ 6 …แหวนนั้นแทนใจของผมนะครับ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 412
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 ส.ค. 54



�������������� ซอจูฮยอนกับฮโยฮยอน อนนี่ทั้งคู่ต่างเดินมาพร้อมๆกันหลังจากที่โชว์การแสดงเรียบร้อยแล้ววันนี้หลายวง

ที่ต้องเฉือดเฉือนกันต่างเต้นต่างร้องเท่าที่วงของตนเองจะสามารถทำได้�� ทันใดนั้นหนุ่มจงฮยอน

และยงฮวาเดินสวนมาโดยที่สาวๆไม่ทันตั้งตัวใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มของหนุ่มโอโม่ส่งมายังทั้งสองสาว

�������� สวัสดีค่ะเสียงเล็กๆของซอจูฮยอนเอ่ยขึ้นพลางหันไปสบตาปิ๊งๆกับสามีกำมะลออย่างขวยเขินแต่ยังคงมั่นใจส่วนสาวฮโยฮยอนก็เช่นกันไหนก็เป็นแฟนคลับ CNBLUE แล้วขอเป็นแม่ยกให้น้องสาวสุดที่รักกับหนุ่มยงฮวาให้อีกคน��

��������� สวัสดีครับยงฮวาหันไปกล่าวทักทายยุนนา พี่สาวคนสวยพลางยิ้มส่งเขี้ยวเสน่ห์ให้อย่างจังเธอแทบจะกรี๊ดๆแต่ต้องเก็บไว้ในใจเพราะน้องสาวก็ยืนหน้าตูมอยู่ใกล้ๆมิฉะนั้นเดี๋ยวจะโดนค้อนด้วยสายตาไม่ใช่น้อย

���������� ออ สวัสดีจร้างั้นเธอสองคนจะคุยกันมั้ยหรือพวกเธอกำลังทำ mission อะไรกันอยู่เปล่าเนี่ย!!” ฮโยฮยอนเอ่ยขึ้นด้วยใบหน้าสงสัย

��������� ครับฝากตัวด้วยนะครับชายหนุ่มกล่าวอย่างนอบน้อม พลางหันไปสบตาภรรยาที่ยืนอยู่ข้างๆพี่สาว

��������� แน่นอนนายเป็นสามีน้องสาวชั้นแล้วนี่นาอืม..งั้นช่วยดูแลน้องสาวสุดหวงของพวกเราดีๆหน่อยนะเธอยังเด็กยังไม่รู้ประสาอะไรมากนักถ้านายทำน้องสาวชั้นร้องไห้นายตายแน่

��������

��������� แรง……………….งงงงงง^__________________^

��������� นี่ล่ะคือคำกล่าวซึ่งถือเป็นการฝากฝัง และคำเตือนจากพี่สาวของสาวหน้าใสภรรยาของผมล่ะถ้าขืนผมทำอะไรที่ไม่ดีไปมีหวังผมตายจริงๆก็คราวนี้ล่ะยงฮวาคิดหนักL

��������� ออ ลืมไปถ้าชั้นพูดแรงไปก็ขอโทษด้วย พี่ฮโยฮยอนหัวเราะชอบใจยุนนาสาวน้อยน่ารักอีกคนรีบวิ่งเข้ามาสมทบหนุ่มจงฮยอนถึงกับยืนบิดแขนไปมาด้วยความเขินสาวๆที่ปกติไม่เคยเห็นสาวๆโซชิใกล้ๆขนาดนี้นั่นเป็นครั้งแรกพวกเธอสวยน่ารักกันจริงๆ

��������� พี่พวกเราจะออกเดินทางกันแล้วน๊าอ่ะโอ๊ะ!!นั่นสามีเธอนี่?”ยุนนาเบิ่งตาโตปากเป็นตัวโอกันเลยทีเดียว สวัสดีค่ะไม่ทันเห็นต้องขอโทษด้วยนะคะ

��������� ยงฮวาและจงฮยอนก้มให้เล็กน้อยเป็นการทักทาย��

��������� ชั้นอายจังเลยค่ะยุนนาสารภาพ เธอยังคงหน้าแดงๆส่วน Burning จงฮยอนแดง แด๊งแดงไปทั้งตัวแล้ว ฮ่าๆๆ

��������� ไปกันยังพี่ ผมจะตายอยู่แล้วหลังจากพูดจบหนุ่มจงฮยอนเหลือบไปมองซอจูฮยอนแว๊บนึงซึ่งเธอยืนยิ้มและยกมือปิดปากขำๆกับท่าทางของจงฮยอน

��������� คุณทำตัวตามสบายเถอะค่ะพี่ๆชั้นเค้าไม่กัดคุณหรอกค่ะซอจูฮยอนกล่าวด้วยคำสุภาพกับจงฮยอนหนุ่มผู้มีลักยิ้มเป็นอาวุธส่วนสาวน้อยยุนนาก็เช่นกันรอยยิ้มน่ารักของเธอทั้งสดใสน่ารักแทบจะทำให้ผู้พบเห็นหัวใจหยุดเต้นไปเสียดื้อๆได้เหมือนกัน

��������� ยงฮวายกมือข้างซ้ายขึ้นเพื่อส่งสัญญานแหวนแห่งรักให้กับภรรยาของเค้า สายตาของเค้าจ้องมองไปที่ใบหน้าใสสะอาดของภรรยาที่ส่งยิ้มเล็กๆที่มุมปากอย่างน่ารักชายหนุ่มก็อดปลื้มไม่ได้ที่มีภรรยาสุดแสนจะน่ารักเช่นนี้เหมือนกัน

��������� พวกเราไปก่อนนะครับหนุ่มจงฮยอนผู้แสนจะเขินอายรีบคว้าแขนยงฮวาแล้วรีบลากออกมาจากจุดนั้นทันทีก่อนที่หัวใจอ่อนๆจะหยุดเต้นและหัวใจวายตายไปซะก่อน

��������� ที่ห้องพักผ่อนของศิลปินน้องมินกำลังเก็บของของตนเองพร้อมกับจองชินจู่ๆทั้งยงฮวาและจงฮยอนก็วิ่งเข้ามาในห้องพร้อมกันด้วยท่าทางยังกับกระต่ายตื่นตูมโดยเฉพาะหนุ่มโอโม่ออกจะตื่นเต้นกว่าใครเพื่อน

�������� เฮ้!! นายนี่ทำเสียเรื่องกำลังจะคุยต่ออยู่เชียวเจ้าบ้าเอ้ย. เป็นครั้งแรกที่ยงฮวาต่อว่าหนุ่มจงฮยอนโดยที่เค้าเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันถึงต้องรู้สึกอึดอัดด้วยและทำไมต้องไปต่อว่าจงฮยอนอย่างเสียไม่ได้ด้วยจงฮยอนทิ้งตัวลงนั่งลงข้างมินฮยอกพลางเอามือยกขึ้นกุมไปที่หน้าอกข้างซ้ายเสียงของหัวใจเริ่มเต้นเข้าสู่ภาวะปกติแล้วไม่เช่นนั้นคงต้องเรียกรถพยาบาลแน่ๆ

��������� เว่อร์น่ะพี่คนอย่างพี่ยังจะมีอะไรให้ต้องใจเต้นแรงขนาดนี้ด้วยน้องมินเอ่ยขึ้น

��������� นั่นน่ะสิมันแปลกนะทั้งคู่นั่นล่ะจองชินกำลังยกแก้วน้ำขึ้นดื่มแซวเบาๆ

���������� สาวๆพวกเธอสวยน่ารักกันมากๆจริงไม่ต้องสงสัยว่าทำไมพวกเธอถึงเป็นไอดอลหญิงที่ติดอันดับทั่วเอเชีย�� ว๊าววววววหนุ่มโอโม่เอ่ยขึ้นพลางทำสายตาปลาบปลื้มพวกเธอ

��������� แน่นอนล่ะสิและน้องเล็กของวงก็มาเป็นภรรยา ของพี่ชายของเราด้วยจริงมั้ยพี่มินฮยอกกล่าวแซวผู้เป็นพี่ที่นั่งปั้นหน้านิ่งๆแต่หูยังคงผึ่งฟังการสนทนาของเหล่าน้องๆตัวดี

��������� แล้วไงไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษสักหน่อยพวกเธอก็น่ารักกันก็เท่านั้นเองชายหนุ่มนั่งเต๊ะท่าหลังพิงโซฟามือทั้งสองกอดอกอย่างมั่นใจว่าคงไม่มีอะไรมากกว่านั้นอย่างแน่นอน

�������� งั้นก็แล้วไปแล้วนั้นอะไรอ่ะ??”สายตาอันว่องไวของจองชินเหลือบไปที่แหวนที่นิ้วมือข้างซ้ายของยงฮวาเข้าให้แล้ว�� ซึ่งยงฮวายังไม่ได้บอกน้องๆเกี่ยวกับเรื่องแหวน

������� เอ่อ….มันเป็นแหวนคู่รักชายหนุ่มโพล่งขึ้นมาอย่างตื่นๆ

��������� เฮ้!!ไม่เห็นบอกกันมั่งเลยล่ะพี่�� หมายความว่ายังไงกันเนี่ย นั่นแน่!!”น้องชายดวงตายิ้มได้ขยับแว่นตาตัวดีเดินเข้ามานั่งข้างๆพี่ชายขอดูหน่อยดิยังไม่ทันที่จะเอามือข้างซ้ายหลบไปจองชินซึ่งมาเงียบๆแอบอยู่ด้านหลังรีบคว้าข้อมือยงฮวาให้ยกขึ้นอย่างรวดเร็ว�� ทั้งสามหนุ่มเริ่มตะลุมบอนพี่ใหญ่เพื่อจะได้ชื่นชมแหวนคู่รักวงงามแต่กลับต้องผิดหวังไปตามๆกัน

��������� ฮร๊ายยยยนี่อะไรกันอ่ะพี่แหวนอะไรของพี่เนี่ยทำไมมันเป็นแบบนี้ล่ะมินฮยอกดูท่าทางจะผิดหวังกับพี่ชายคนที่เค้าเฝ้าภาคภูมิใจอย่างเสียไม่ได้

��������� เจ้าพวกนี้นี่ยังไงน๊าเฮ้!!ปล่อยก่อนเจ็บนะเฟ้ยแกล้งพี่ใหญ่ได้นี่ล่ะคือความภูมิใจของหนุ่มจองชิน ชั้นอธิบายได้เฟ้ยมันเป็นแบบนี้

��������� ทั้งสามหนุ่มรีบกระโดดลงมานั่งใกล้ๆยงฮวาพลางนั่งเอามือเกยคางตัวเองพร้อมๆกันอย่างน่ารักน่าหยิก�� เพื่อที่จะตั้งใจฟังเรื่องราวของคู่รักยงซอ

��������� ว่ามาพวกเรากำลังตั้งใจฟังจงฮยอนที่เงียบๆเอ่ยขึ้นด้วยสายตาน่ารัก

��������� วันนี้พวกนายเป็นอะไรกันเนี่ยแปลกจัง

��������� พี่ต่างหากที่แปลก.มินฮยอกสวนกลับทันที บอกพวกเรามาเดี๋ยวนี้แกมบังคับยังกับจะสอบสวนขโมย

��������� ก็คืนแรกที่ไปอัดรายการมันก็ดึกมากแล้วเราสองคนไปกินข้าวกันและเดินไปซื้อของที่ร้านขายของน่ารักๆร้านนึงบังเอิญไปเจอแหวนคู่พวกเราก็เลยซื้อมันและหมั้นกันไว้ก่อนด้วยแหวนนี่ล่ะเข้าใจยังเล่าซะยาว แต่ยังมีบางคนยังไม่เข้าใจ

�������� แล้วไงต่อจงฮยอนเอ่ยขึ้นมาเรียบๆโดยเปลี่ยนอิริยาบถไปหยิบกีต้าร์มาเล่น

��������� แล้วไงก็ได้แหวนนี้มาไงยงฮวาพลางรีบยื่นแหวนอันแสนจะภูมิใจของเค้าให้น้องๆดู

��������� วงละไม่กี่วอนจะเป็นแหวนหมั่นไปได้ยังไงแล้วคุณซอจูฮยอนเค้าจะตำหนิพี่ยังไงละเนี่ย จองชินพูดจบความกังวลเล็กๆเริ่มเข้ามาครอบคลุมใบหน้าของยงฮวาอย่างเห็นได้ชัดช่วงนี้ก็เริ่มโปรโมทอัลบั้มด้วยจะเอาเวลาที่ไหนไปหาแหวนวงใหม่ล่ะ��

��������� ยังไงซะก็เป็นแหวนคู่รักของเราสองคนนั่นล่ะไม่รู้ล่ะทำทางฮึดฮัดราวกับเด็กน้อยเลยทีเดียวพลางลุกขึ้นจากที่นั่งก่อนจะเดินนำหน้าน้องๆออกไปขึ้นรถกลับบริษัท

��������� ฝั่งของสาวๆก็เช่นกันที่หอพักของสาวๆ�� ทุกคนต่างสงสัยว่าน้องเล็กโชว์แหวนได้อย่างสมบูรณ์แบบมั้ยแต่ทุกคนรู้ว่าน้องเล็กทำได้ดีอยู่แล้ว

��������� ว๊าววว วันนี้เธอทำได้ดีจริงๆนะ น้องสาวคนเล็กของพวกเราพี่ซูยองชื่นชมน้องสาว

��������� เธอต้องดีใจมากแน่ๆที่มีผู้ชายมาทำมิชชั่นแบบนี้มอบให้กับเธอจริงมั้ยแทยอนหันมาชื่นชมอย่างจริงใจกับน้องเช่นกัน

��������� คราวนี้ก็หันมาสนใจผู้ชายบ้างอะไรบ้างหนังสือช่วยวางมันไว้ข้างๆตัวบ้างและหันไปใส่ใจสามีของเธอด้วยล่ะอย่าลืมล่ะพี่ฮโยฮยอนเอ่ยขึ้นสมทบ

��������� ใครว่าล่ะพี่ละก็..”น้องเล็กของวงกล่าวแก้เขินแต่ในมือของหญิงสาวยังคงหอบหนังสือแนวชีวจิตอยู่ในมือเล่มโตทุกครั้งทุกคราไม่ว่าจะเดินทางไปที่ไหนเธอจะมีหนังสือไปเป็นเพื่อนกินเพื่อนกับเธออย่างสม่ำเสมอทุกๆครั้งเป็นสิ่งที่ซอจูฮยอนไม่อาจจะขาดไปได้เลยจริงๆ

��������� ไหนหันหน้ามาให้ดูหน่อยสิสาวผิวน้ำผึ้งยูริยื่นมือบางไปจับใบหน้าน้องจับแก้ม คาง จมูก แล้วก็หันไปหันมาพลางสำรวจใบหน้าน้องสาวอย่างละเอียดถ้วนถี่เธอน่ารักใช้ได้แต่ต้องแต่งเพิ่ม

��������� ทั้งทิฟฟานี่ ซูยอง เจสสิกาต่างพยักหน้าเห็นด้วยอย่างแรง

��������� ช่ายต้องเพิ่มอะไรบางอย่างลงไปเอ่ยพร้อมๆกัน

��������� พวกพี่นี่อะไรกันเนี่ย?”ซอจูฮยอนรีบถอยตัวออกมาห่างๆพี่สาวใบหน้าเล็กๆดวงตาโตๆ เปิดกว้างกว่าเก่าด้วยความตกใจทำไมพี่ๆถึงเปลี่ยนไปล่ะจู่ๆก็จะขึ้นมาปฏิวัติกับร่างกาย ใบหน้าของเธอ

��������� เธอหนีพวกเราไม่พ้นหรอกอย่าหนีนะยัยตัวดียุนนากับซันนี่รีบวิ่งไปรอบๆห้องไล่ตามน้องเล็กอย่างกับเล่นวิ่งไล่จับกันลั่นหอพักสาวๆต่างหัวเราะชอบใจกับท่าทางของทั้งสามสาว

�������� พวกพี่จะทำอะไรเค้าเนี่ย�� โอ๊ย!!เจ็บนะเสียงร้องลั่นของซอจูฮยอนดังลั่นหลังจากที่พวกพี่ๆจับตัวเธอได้แล้วจับตัวเธอลงนอนลงกับที่นอนกว้างพี่ระวังค่ะเดี๋ยวแหวนจะพังซะก่อน

��������� เอ๊ะเดี๋ยวนี้มีสามีและเค้าก็มอบแหวนให้ด้วย�� ห่วงเค้าแล้วล่ะสิใช่มั้ยแทยอนแซว

��������� ราคาไม่สำคัญแต่เค้าให้หนูมาก็ต้องดูแลให้ดีๆหน่อยสิคะเสียงหญิงสาวเอ่ยขึ้นเสียงสดใส

��������� พี่ๆถึงอยากให้เธอดูแลความสวยและน่ารักของเธอให้มากขึ้นไงเลิกทำตัวเป็นเด็กที่ไม่รู้จักแต่งตัวได้แล้วน๊าเธอเป็นสาวแล้วเจสสิก้าชี้ไปที่แก้มยุ้ยๆของน้องซอ

��������� หนูจะพยายามค่ะหญิงสาวรับคำยิ้มอย่างมีกังวลเล็กน้อย

�������� ที่หอพักหนุ่มๆ ยงฮวาและจงฮยอนนั่งจิบเบียร์กันที่ระเบียงโล่งๆลมเย็นๆพัดมาเบาๆทำให้จิตใจที่ฟุ้งซ่านมาตั้งแต่หัวค่ำเหือดหายลงไปบ้าง�� ดวงตาเศร้าๆของยงฮวาลอบมองไปในที่ไกลๆที่ไหนสักแห่งอย่างไร้จุดหมายเค้าคงจะคิดถึง ยัยผู้หญิงคนนั้นยัยตัวแสบยัยแว่นเฉิ่มเบอะยัยอะไรอีกล่ะที่ทำให้ใจเค้าโมโหก็ได้หรือทำให้เค้านึกถึงก็ได้

��������� อ่ะชนแก้วกันหน่อยไม่น่าเชื่อวันนี้จะเสร็จงานเร็วกว่าปกติแล้วยังมีหน้ามานั่งชนแก้วกันอีกต่างหากจงฮยอนหยิบที่คีบน้ำแข็งแล้วใส่ลงไปในแก้วทรงตรงและยกขึ้นซดไปหนึ่งอึก

��������� คนสองคนช่างแตกต่างกันบางครั้งกลับคล้ายหรือเหมือนกันยังกับแกะนายคิดว่ายังไงจู่ๆยงฮวาพูดอะไรบางอย่างแปลกขึ้นมาจงฮยอนกำลังจะหยิบของขบเคี้ยวใส่ปากถึงกับชะงัก

��������� นายหมายความว่ายังไงที่ว่าแตกต่าง หรือคล้ายกัน

�������� ชั้นก็ไม่รู้เหมือกันนะแต่มันรู้สึกได้แต่ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไรกันแน่พลางยกแก้วขึ้นดื่มเพื่อคลายความกังวล

��������� นายหมายความว่าคุณซอจูฮยอนงั้นหรอเธอไปเหมือนใคร?”

��������� เปล่าไม่มีอะไรแค่คิดไปเล่นๆเท่านั้นเองเฮ้อ!”พลางรอบถอนหายใจยาวๆแล้วเอนตัวลงเหยียดตัวไปตามแนวยาวของโซฟาไม้ลำลอง

��������� บางครั้งชั้นเองก็รู้สึกเหมือนกัน” ?????

��������� นายว่าไงนะยงฮวาสะดุ้งสุดตัวกับคำพูดของจงฮยอนที่เอ่ยขึ้นมานายรีบบอกมาเร็ว ยังไงกันแน่

��������� คุณซอจูฮยอนนายคิดว่าพวกเธออยู่สูงเกินไปมั้ยแต่กับพวกเราน่ะสิ เพิ่งจะเดบิวว์ได้ไม่นานเอง แต่กลับได้มาพบกับพวกเธอโดยที่เราก็เคยเป็นแฟนคลับพวกเธอมาก่อนมันราวกับฝันไปแน่ะ

��������� ยงฮวายกมือทั้งสองนั่งโอบขาทั้งสองของตนเองคางเรียวเกยไปบนเข่าของเค้าพลางครุ่นคิดอย่างหนักทำไมหัวใจมันช่างหนักอึ้งอย่างนี้ล่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

46 ความคิดเห็น

  1. #40 B-yul (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กันยายน 2554 / 20:47
    เพิ่งได้เข้ามาอ่านสนุกมากค่ะไรเตอร์

    รอมาอัพอีก สู้ๆค่ะ^^
    #40
    0
  2. #39 T@one (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2554 / 00:46
    ขอบคุณครับไรเตอร์ หลังจากรอมานาน คิคิ

    เนื้อหาน่าติดตามดีนะ ตรงที่น้องซอเล่นเป็นสาว 2 บุคลิคเนี่ย

    เมื่อไหร่ยงจะรู้นะ แล้วนอกจากยงแล้วคนอื่นจะมีคู่มั้ย

    เห็นตอนนี้จงดูตื่นเต้นเหลือเกิน คิคิ

    สู้ๆครับไรเตอร์ รอติดตามผลงานเสมอ ^^
    #39
    0
  3. #38 likecnblue (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 22:08
     ขอบคุณที่ไรเตอร์มาอัพให้ค่ะ เข้ามาดูทุกวันเลย เป็นกำลังใจให้ไรเตอร์ค่ะ
    #38
    0
  4. #37 cacaudit (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 21:09
    ดีใจจังไรเตอร์มาแล้ว
    #37
    0
  5. #36 smoothy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 18:44
    ไรเตอร์สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #36
    0
  6. #35 LLbxit4k (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 18:10
    เย้ๆ

    ไรเตอร์มาแล้ว 

    ดูงงๆกับเนื้อหานิดหน่อยหรือหายไปนานเกินเลยลืม

    เหอะๆ

    ไรเตอร์ช่วยจัดให้อ่านง่ายๆหน่อยได้ไหมค่ะ

    ขอบคุณค่ะ

    มาอัพบ่อยๆๆนะ
    #35
    0
  7. #33 ttrinnyrin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2554 / 14:37

    ยงน้อย สู้ๆ

    #33
    0