The loving วุ่นรักป่วนหัวใจยัยพี่บ้า

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 ส.ค. 58

1

พบเจอ



เวลาผ่านไปสักครู่~ รินย์ดาก็เดินลงมาจากบันไดและมานั่งลงที่โต๊ะอาหารโดยมีแมกค์คอยอยู่

“มาแล้วหรอครับ”

“หืม O_O?” ฉันทำหน้าตาสงสัยเล็กน้อย

“เอ้อ! พี่วันนี้พี่ไปส่งเค้าที่คณะหน่อยสิ O_o” ลูกอ้อนมาแล้วค่า แมกค์ทำตาวิ้งๆเปล่งประกายใส่ฉัน

“ก็ได้ ถือว่าเป็นการขอบคุณที่ทำอาหารให้พี่กินทุกมื้อ”

“แล้วตอนเย็น

“ตอนเย็นทำไม?

“คือว่าแมกค์มีนัดกับเพื่อนอ่ะไปสังสรรค์นิดหน่อย”

“ที่ไหน แล้วอยู่ไม่ถึงอาทิตย์ก็มีเพื่อนสนิทแล้วหรอ”

“ร้านอาหารแถวมหาลัย ส่วนเรื่องเพื่อนก็สนิทนิดหน่อย”

“ไม่เป็นไรจ่ะน้องรักเดี๋ยวพี่ไปด้วย”

“ฮ่ะ! จะดีหรอพี่” ฮุฮุๆใครมาดูหน้าน้องสุดที่รักตอนนี้คงขำเวอร์

“ดีสิ! เดี๋ยวพี่ตามไปนะส่งที่อยู่ร้านมาให้พี่ด้วยล่ะ”

เอาล่ะ! ได้เวลาทำการเป็นผู้ปกครองแล้วฮุๆ

หลังจากที่กินข้าวเสร็จฉันและน้องสุดหล่อก็บรรจงเดินไปที่รถเก๋งสีฟ้าคันหรูสุดโปรดของฉันและลงมือสตาร์สมันทันทีและได้ขับออกมาจากบ้านเพื่อมุ่งไปสู่มหาลัยอันเป็นที่รัก (อ้อ! ลืมบอกไปว่าพอฉันทานข้าวเสร็จฉันก็ไม่ได้เป็นคนเก็บจานนะฮุๆ คนที่เก็บคือแมกค์ ที่จริงฉันก็ไม่อยากจะใช้อะไรน้องชายมากหรอกนะแค่นิดหน่อยเอง) ^_^!

 

มหาลัย

ฉันนำรถไปจอดแล้วเดินไปส่งน้องที่คณะแต่ระหว่างทางฉันก็ได้เจอกับ

“ยัยริณย์!!!” เสียงใครคนหนึ่งตะโกนเรียกชื่อฉันอย่างผวา

“อ้ากกกก เด่นดาวเพื่อนรัก O_O” ฉันโผเข้าไปกอดยัยเด่นดาวเพื่อนรักทันที

“ฉันคิดถึงแกที่สู้ดดด~

“ว่าแต่แกกลับมาตอนไหน”

“ฉันกลับมาเมื่อวานนี้เอง พอดีป๋ามาดูงานที่ไทยวันนี้อ่ะ ฉันเลยขอตามมาด้วย” เด่นดาวพูดพลางทำหน้าตายิ้มบานดั่งกระด้ง

 “เฮ้ย! จริงดิ” ฉันกะโดดโลดเต้นดีใจสุดขีด

“แล้วนี่ O_O?” เด่นดาวหันมาทางแมกค์แล้วทำทางทางสงสัยหลังจากที่คุยกันนานจนลืมดูว่ามีใครมากับฉันด้วย

“หวัดดีครับพี่ดาว” แมกค์ยกมือไหว้ทักทายอย่างน่ารัก^^

“อย่าบอกนะว่านี่คือแมกค์” เสียงของเด่นดาวหายเข้าไปในลำคอครู่หนึ่ง

“ใช่ครับ!

“โตขึ้นน่ารักมากเลย ชักจะชอบแล้วสิ O_O” แหมๆเพื่อนฉันทำตาเปล่งประกายวิ๊บวั๊บเชียว

“งั้นผมไปเรียนก่อนนะครับ”

“จ้า~

“งั้นฉันรอเธอที่ม้านั่งนี้นะ เธอไปเรียนแล้วเราไว้คุยกัน”

“หืม”

หลังจากที่พูดจบฉันรีบขึ้นไปเรียนทันที แต่การเรียนวิชานี้เป็นภาคกายวิภาคซึ่งเป็นภาคที่ฉันไม่ชอบที่สุดเพราะมันต้องวิเคราะห์ส่วนต่างๆ(เอาตรงๆค่ะ ฉันยังจำไม่หมด T_T)

เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมง~ ทำเอาฉันเหนื่อยไปหมดเลย

“ริณย์ตอนเย็นแกมีนัดยัง” เด่นดาวถามฉันหลังจากที่ฉันออกมาจากห้อง

“คือว่าฉันจะไปทานข้าวกับน้องน่ะ”

“ที่ไหนๆ”

“คือว่าน้องฉันไปกับเพื่อนๆที่ร้านอาหารใกล้ๆนี้เอง”

“อ้าว ^_^! น้องแมกค์ไปกับเพื่อนแล้วแกจะไปด้วยทำไม”

“ฉันเป็นผู้ปกครองนะ ฉันต้องไปควบคุมพฤติกรรมเจ้าเด็กนั่นสิ O_O

“งั้นฉันว่าเราควรจะไป แต่ว่าเธอควรจะไปนั่งคนละที่กับพวกเขานะเพราะมันจะทำให้พวกเขาอึดอัดเปล่าๆ”

“เรา O_O?

“ใช่! เรา”

ฮึๆ ฉันขอนินทาแกหน่อยเหอะยัยเพื่อนรัก หล่อนชื่อ เด่นดาว เป็นลูกครึ่ง ไทย-อังกฤษ(อย่าพึ่งแปลกใจค่ะว่าทำด้ชื่อแบบนี้) ที่ได้ชื่อแบบนี้ก็เพราะตอนที่เกิดน่ะ แม่ของยัยเด่นดาวฝันเห็นดาวตกเลยคิดว่าน่าจะชื่อดาวแต่ก็อยากให้มันเด่นๆหน่อยก็ชื่อเด่นดาวซะเลย แม่ของยัยเด่นดาวเป็นคนไทยส่วนพ่อเป็นคนอังกฤษ ซึ่งแม่ของยัยเด่นดาวสนิทกับแม่ของฉันเลยพลอยให้เราสนิทกันไปด้วย เวลาที่พ่อกับแม่ฉันไปต่างประเทศตอนเด็กๆฉันและแมกค์ก็มักจะถูกหิ้วไปด้วยเสมอ^^(เล่าซะยาวเชียว^^)

 

เวลาที่ล่วงเลยมันทำให้คนเปลี่ยนไป~ ไม่ใช่ละ(เกี่ยวไรกันฟ่ะ แหะๆเล่นหน่อยๆอย่าพึ่งเบื่อกันน่า~)

17.00 .

ขณะนี้ฉันและยัยเด่นดาวก็อยู่ที่หน้าร้านอาหารส่วนแมกค์เขามาก่อนฉันแล้วล่ะ วันนี้ฉันมาในกางเกงยีนซีดกับเสื้อยืดลายดอกไม้อร่ามส่วนยัยเด่นดาวมาในชุดเดรสสีชมพู๊ชมพู หวานแหวว

ฉันเดินเข้าไปในร้านแต่ต้องหยุดฉงักเมื่อฉันมองไปเจอน้องของฉันและเพื่อนของเขาอีกสามคน อ้ากกกกรี๊ดดด อยากกรี๊ดดังๆ เด็กพวกนั้นทำไมหล่อ เท่ กันจังเลย (ฮุๆยัยเด่นดาวก็ไม่ต่างจากฉันหรอก)

“แมกค์” ฉันเรียกแมกค์ที่กำลังนั่งคุยอยู่กับเพื่อนๆ

“พี่ริณย์ O_O

“ฮ่ะ! นี่หรอพี่นาย” นายหน้าหล่อคนหนึ่งพูดขึ้น (หล่อที่สุดในกลุ่มมั้ง)

“ใช่ทำไมหรอ”

“ฉันก็นึกว่าป้าที่ไหน” กึก! ฉันยิ้มไม่ออกเลยค่ะ หน้านี่แบบชาไปหมดอย่างกับโดนใครตบมาอย่างแรง!

“กรี๊ดดดด ไอ้เด็กบ้า ไอ้เด็กปากเสีย ไอ้” ฉันต้องหุบปากทันทีเมื่อมีคนหันมามองทั้งร้านเลย

“สวัสดีครับผมชื่อ บรูช” เด็กคนนี้ถึงจะไม่หล่อเท่าเด็กปากเสียคนนั้นแต่ก็ดูท่าทางอารมณ์ดีแฮะ

“นี่พี่เรานะ ชื่อริณย์ ส่วนนี่ก็เพื่อนพี่สาวเราชื่อ เด่นดาว”

“หวัดดีฮ่ะ ป้า O_O” อ้ากกก เด็กพวกนนี้หนิ

“งั้นฉันไม่คุยกับเด็กปากเสียแล้ว ฉันไปนั่งที่อื่นก่อนนะ”

ฉันไม่สนคำพูดของเด็กพวกนั้นเพราะฉันสวย(มั้ง ^_^!) หลังจากพูดจบฉันก็เดินออกมาเพื่อนที่จะไปนั่งโต๊ะที่จองไว้กับยัยเด่นดาว

พอมาถึงฉันก็นั่งลงซึ่งมันเป็นที่จดจ่อต่อสายตาคนมากแต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงมองฉันอย่างนั้น สงสัยฉันสวยมั้ง(แฮะๆรู้ตัวอยู่แล้ว) ฉันไม่สนใจอะไรกับสายตาพวกนั้นก้มหน้าหยิบเมนูขึ้นมาแล้วก็สั่งอาหารทันที

“ยัยดาวฉันถามอะไรหน่อยสิ”

“ว่า O_O?

“ฉันเหมือนตัวประหลาดขนาดนั้นเลยหรอทำไมคนมองฉันเยอะจัง”

“แกไม่ได้ประหลาดหรอก แกแค่ใส่แว่นหนา ผมเผ้าฟูยุ่งเหยิง หน้าไม่แต่ง การแต่งตัวก็ออกจะดูเชยๆเหมือนยัยเอ๋อ” ยัยดาวพูดพลางมองหน้าฉัน

“ฉันดูเช่อ เอ๋อมากขนาดนั้นเลยหรอ T_T

“ไม่ใช่แค่นี้นะ แต่แกน่ะดูแล้วโทรม เอ๋อ เช่อ เฉิ่ม ครบละ”

“งื้อ~ ฉันควรเปลี่ยนแปลงตัวเองสินะ”

“อย่างมาก”

ฉันนั่งคุยไปสักพักอาหารก็มาและก็ไม่รีรอเมื่อมีอาหารมาอยู่ตรงหน้า ฉันรีบเขมือบทันที(อุต๊ะ! ใช้คำนี้ไม่ดี ต้องใช้คำว่ารับประทาน) อาหารของฉันเป็นสปาเก็ตตี้ส่วนของยัยดาวก็คงจะหนีไม่พ้นสเต๊ก

เรากินกันไปได้สักพัก(เอ้ย! หมายถึงกินอาหารค่ะ) ก็เริ่มที่จะอิ่มแล้ว พรุ่งนี้ยัยดาวก็กลับอังกฤษแล้ว เฮ้อ~อุตส่าห์ได้มีเพื่อนออกมาทานข้าวนอกบ้านแต่ก็แค่แป๊บเดียวเอง

“ฉันคงคิดถึงแกแย่เลย” ยัยดาวพูดขึ้น

“ฉันคงเหมือนกันแหละ อยู่ที่อังกฤษก็โทรมาเล่นด้วยหน่อยนะ อย่าห่างหายไปเลยล่ะ”

“จ้า~

“เอ้อ! ถ้าจะให้ดีก็หาผู้ชายหล่อๆให้ด้วยก็ได้นะ ^^

“แหมๆ ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ”

“ว่าแต่แกเหอะ ป๋าแกจะมารับหรือไง”

“คงงั้นมั้ง แกกลับก่อนเลยก็ได้ส่วนฉันจะรอป๋าอยู่ตรงนี้เอง”

“แกจะอยู่คนเดียวได้หรอ”

“ได้สิ แกน่ะรีบไปเหอะเดี๋ยวมันจะค่ำซะก่อน เป็นผู้หญิงกลับค่ำๆมันอันตราย”

“จ้า~ งั้นฉันไปก่อนนะ”

ฉันโบกมือลาพลางเดินออกไปจากร้าน ฮือๆมืดเร็วจังเลยเนี่ย แล้วนี่ฉันกลับยังไงเนี่ย >_<

“ฉันว่าคงไม่มีใครหน้ามืดฉุดแกหรอก” ฉันได้ยินเสียงแว่วๆของยัยดาวแต่ฉันไม่ได้สนใจอะไรมากมายจึงก้มหน้าเดินต่อไป

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น

  1. #1 B_MILK♔ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 09:54
    วิจารณ์จัดเต็มไปหน่อย ขอโทษนะคะ การบรรยายอยู่ในเกณฑ์ดี ยังดึงจุดเด่นของตัวละครไม่มากพอค่ะ บุคลิกและอารมณ์ยังอยู่เกณฑ์พอใช้ การจบตอนรวดเร็วแต่ยังไม่ดึงดูดเท่าที่ควร อิโมตัวตกใจ 'O_O' และอื่นๆเยอะเกินไป ซึ่งทำให้หลายตา และรำคาญในความคิดของนักอ่านบางคน ขอให้ลดจำนวนลงบ้างนะคะ
    #1
    0