DEMON GOD OF DIMENSION จอมเทพอสูรจ้าวมิติ

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9 เปลี่ยนแผน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    19 ส.ค. 63

ตอนที่ 9 เปลี่ยนแผน


….หลังจากต่อรองราคากันอีกครู่หนึ่งราสได้ราคาที่ 1,050 ดอลลาร์ต่อออนซ์เขาจึงตอบตกลงและนำเหรียญทองทั้งสองเหรียญออกมาขายให้กับทางร้านเขายื่นบัตรประจำตัวของเดลและลงนามในใบซื้อขาย เขาได้รับเงินมาทั้งหมด 4,200 ดอลลาร์ เสร็จแล้วเขาจึงเดินออกจากร้านมา

เขาเก็บเงิน 4,000 ดอลลาร์เอาไว้ในมิติเก็บของและพกใส่กระเป๋ากางเกงไว้ 200 ดอลลาร์ เขาเดินกลับไปที่ตรอกข้างบาร์เหล้า และพบว่านาย เดล หนุ่มขี้เมายังคงนอนไม่ได้สติอยู่เขาจึงนำบัตรประจำตัวของเดลคืนไว้ให้เขาอย่างเดิม พร้อมกับเปลี่ยนรูปร่างหน้าตาและเสื้อผ้าของเขาให้เป็นเด็กไฮสคูลชาวอเมริกันหน้าตาธรรมดาทั่วๆไป แล้วเดินออกมาจากตรอกนั้นมา

" หากาแฟกินสักหน่อยท่าจะดี"

ราสแวะร้านอาหารบริเวณหน้าโรงเรียน และสั่งกาแฟพร้อมกับชุดอาหารเช้ามาทาน ขณะเขานั่งทาน
แซนวิซและกำลังจิบกาแฟอย่างสบายอารมณ์อยู่นั้น เด็กสาวผิวสีสองคนเดินตรงมาที่เขาพร้อมกับทักทาย

"เฮ้..นายเด็กโรงเรียนเราใช่ไหม"
เด็กสาวคนหนึ่งพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้กับราส

"อืม!..ใช่แล้วครับ ผมพึ่งย้ายมา"
ราสยิ้มให้พร้อมตอบคำถามเธอ เขาไม่ได้โกหกเธอ เขาพึ่งย้ายมาจริงๆ

"โอเค ฉันเรเชล และนี่ รีน่า "
เด็กสาวแนะนำตัวเองและเพื่อนสาวของเธอทั้งคู่ยื่นมือออกมาทักทายราส

"เอ่อ!..ผม..เอลราส ยินดีที่รู้จักครับ"
ราสนึกชื่อไม่ทัน เขาจึงแปลงชื่อจริงของเขาเอา (อัคราช) เขายื่นมือออกไปจับและทักทายพวกเธอ

"นายนี่น่ารักดีนะ นายพึ่งย้ายมาตอนนี้ถือว่าดีเลยตอนนี้เรากำลังเลือกประธานนักเรียนคนใหม่ นายช่วยโหวตให้ สตีฟ ด้วยนะเราเป็นฐานเสียงของเขาหน่ะ และนี่ใบปลิวแนะนำตัวของ สตีฟ เอาล่ะเราไม่รบกวนนายทานอาหารเช้าแล้วละ แต่ถ้ามีอะไรสงสัยเกี่ยวกับเรื่องในโรงเรียนมาถามฉันได้เลยฉันจะเป็นที่ปรึกษาให้นายเอง แต่อย่าลืมโหวตให้ สตีฟ ด้วยล่ะ...บายนะแล้วเจอกัน"

ราส มองสองสาวอย่าง งงงวย เธอสองคนโบกมือให้เขาแล้วเดินถือใบปลิวเข้าไปคุยกับคนอื่นๆอีกหลายคน ราสยิ้มแห้งๆ และหันมาทานอาหารของเขาต่อ

"เฮ้อ!...ฮึฮึ ฉันก็หลงคิดว่า จะโดนสาวอเมริกันผิวสีเข้ามาจีบซะอีก "

ราสหัวเราะกับตัวเองเบาๆ แล้วหันไปมองใบปลิวแนะนำตัวของเด็กหนุ่มที่ชื่อ สตีฟ เขาตกใจเล็กน้อย

"ฮืม!!..นี่มันหนึ่งในสามตัวละครหลักของเรื่องนี่นา"

ราสนึกถึงเนื้อเรื่องในหนังสือขึ้นมาทันที สตีฟเป็นหนึ่งในสามตัวละครหลักของเรื่อง ซึ่งเขาก็เป็นผู้ที่ได้รับพลังจิตจากวัตถุประหลาดด้วยเช่นกัน

ราสสั่งเช็คบิล แล้วเขาก็เดินเข้าไปในโรงเรียน ราสเดินมองหาเป้าหมายของเขา เขานึกถึงบทของเรื่องช่วงแรกๆ เขาจึงเดินไปนั่งที่สนามใกล้ลานจอดรถ

ราสนั่งรอได้ไม่นานมีรถยนต์ค่อนข้างเก่าคันหนึ่งเข้ามาจอด ครู่ต่อมามีเด็กหนุ่มผิวขาวรูปร่างผอม แบกกล้องถ่ายวีดีโอเดินลงมาจากรถ ราสแน่ใจว่านี่คือตัวละครหลักอีกคนหนึ่งในเรื่องนี้อย่างแน่นอน เด็กหนุ่มเดินถือกล้องเข้าไปในอาคารเรียน
เดินผ่านราสไป

หลังจากเด็กหนุ่มถือกล้องเดินเข้าอาคารเรียนไปได้ไม่นาน เด็กหนุ่มอีกคนก็เดินออกมาจากรถ ขณะกำลังคุยโทรศัพท์ ราสเห็นตัวละครหลัก ครบทั้งสามคนแล้ว เขาจึงไม่ได้อยู่ในโรงเรียนต่อและเดินออกมา

เขาไปที่ซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อหาซื้อของที่จำเป็นต่างๆ อาหาร เครื่องดื่ม ของใช้ กาแฟ เหล้าและบุหรี่ยี่ห้อดีๆ เพื่อไว้ใช้ติดสินบนหรือเป็นของฝากได้ เขาคิดเผื่ออาจต้องติดเกาะเป็นเวลานาน เขาเตรียมกระเป๋าเดินทาง ใบไม่ใหญ่มากแค่พอสะพายได้ ใส่ของที่จำเป็นต่างๆลงไป รวมถึงเสื้อผ้าสองชุดที่เหมือนกันคือเสื้อยืดสีดำและกางเกงยีนส์ เพื่อป้องกันคำถามเกี่ยวกับเสื้อผ้าของเขา เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็โยนของทุกอย่างลงมิติเก็บของ

เกือบเที่ยงวันเขารู้สึกหิวนิดหน่อย จึงเลือกหาร้านอาหาร ร้านที่เขาเลือกเป็นร้านสเต๊ก เขาสั่งมาหนึ่งชุดและจัดการอาหารของเขาทันที
หลังจากทานอาหารเที่ยงเรียบร้อยเขาจึงหาที่พัก เขาเลือกโรงแรมเล็กๆแห่งหนึ่งมันค่อนข้างเก่าเล็กน้อย แต่ราสเลือกที่นี่เพราะต้องการตัดปัญหาเรื่องบัตรประจำตัว เมื่อเขาเดินเข้าไปด้านในเขาเห็นชายวัยรุ่นผิวขาวแต่งตัวสไตล์ฮิบฮอป นั่งอยู่เคาน์เตอร์ต้อนรับ ราสคิดว่าเขาคงเป็นลูกหรือเครือญาติกับเจ้าของโรงแรมเล็กๆแห่งนี้เป็นแน่ เนื่องจากการแต่งตัวแบบนี้คงไม่ใช่ลูกจ้างอย่างแน่นอน

"เฮ้..เช่าห้องพักงั้นเหรอ 10 ดอลลาร์ ต่อคืน เช็คเอ้าท์ออกตอนเที่ยง ส่งเงินมาพร้อมบัตรประจำตัว แล้วเลือกห้องไป"

ชายวัยรุ่นแต่งตัวฮิบฮอปไม่เงยหน้ามองเขาด้วยซ้ำ ยังคงก้มหน้าเล่นมือถืออยู่

ราสวางเงิน 20 ดอลลาร์พร้อมกล่าวกับเขา

"ผมลืมพกบัตรประจำตัวออกมา และนี่ค่าเสียเวลาของคุณผมพักแค่คืนเดียว "

ชายวัยรุ่นเงยหน้าขึ้นทันทีพร้อมเก็บเงินเข้ากระเป๋าและยิ้มให้กับราสแล้วเขาจึงพูด

"เฮ้..น้องชายไม่มีปัญหา ฉันเจอเด็กวัยรุ่นหนีออกจากบ้านมาเยอะแล้ว
อ่ะนี่กุญแจของนาย ชั้น 4 ห้อง 12 นายคงจะไม่ได้มาทำอะไรแปลกๆที่นี่หรอกนะ ฮ่าฮ่าฮ่า นายหันหน้ามองกล้องนั้นหลังเคาน์เตอร์หน่อยเผื่อไว้ก่อน ฉันขี้เกียจฟังพ่อฉันบ่น"

ราสหยิบกุญแจห้อง และหันไปมองกล้องตามที่ชายวัยรุ่นบอก แล้วเขาจึงเดินไปหน้าลิฟท์ แต่ก่อนที่เขาจะกดเรียกลิฟท์ชายวัยรุ่นรั้งเขาไว้และแอบกระซิบกับเขาพร้อมแบมือออกให้เห็นสิ่งของเป็นแท่งหลอดสีขาวในมือ

"น้องชาย ถ้าต้องการของดีแบบไหนบอกพี่ได้ พี่มีทุกอย่าง คนกันเองเดี๋ยวพี่ลดให้ "

ชายวัยรุ่นนำเสนอยาเสพติดแก่เขา
ราสจึงปฏิเสธเขาอย่างสุภาพ เขาบอกว่าตอนนี้เขาต้องการพักผ่อนก่อน หากต้องการอะไรเขาจะลงมาหาอย่างแน่นอน ชายวัยรุ่นยิ้มพยักหน้าอย่างพอใจแล้วเดินจากไป

"เฮ้...อย่าลืมนะน้องชายพี่มีทุกอย่างอยากได้อะไรไม่เกิน 10 นาที"

ชายวัยรุ่นตะโกนส่งท้ายก่อนที่ราส จะขึ้นลิฟท์ไป

"เฮ้อ!...มีทุกที่ซินะคนแบบนี้"

ราสบ่นพึมพำเมื่อถึงชั้น 4 เขาเดินเข้าห้องหมายเลข 12 ของเขาไป
เมื่อเขาเข้าห้องไปราสสำรวจภายในห้องทันที เขารู้สึกว่าถึงภายนอกโรงแรมจะดูเก่า แต่รวมๆแล้วภายในห้องพักถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว
ราสล็อคห้องแล้วเขาจึงเข้าห้องน้ำเพื่อที่จะอาบน้ำ
ขณะที่เขากำลังจะถอดเสื้อผ้าออก นั้น เขาคิดอะไรได้บางอย่าง เขาจึงส่งกระแสจิตเล็กน้อยให้เปลี่ยนชุดของเขาเป็นแค่ สายรัดข้อมือทันที

"พรึ่บบบ!"

"มันได้ผลจริงๆด้วย!! อย่างนี้ก็สะดวกสุดๆไปเลยเซ่ "

ราสตื่นเต้นทันทีเมื่อชุดผ้าดิบ
สามารถเปลี่ยนกลายเป็นแค่สายรัดข้อมือของเขาได้

หลังอาบน้ำเสร็จเขาเปลี่ยนให้ชุดของเขาเป็นชุดนอนสบายๆทันที

"สะดวกจริงๆ ชุดพิเศษนี้ไม่ต้องทำความสะอาดด้วยซ้ำ อยากรู้จริงๆมันทำมาจากอะไรกันแน่นะ"

สิ่งสกปรกไม่สามารถที่จะเปื้อนชุดผ้าดิบของเขาได้เลย เมื่อเช้าเขาทำกาแฟหกใส่ขากางเกงเล็กน้อย แต่เมื่อเขาสังเกตุดูน้ำกาแฟมันไหลผ่านลงไปที่พื้นทันทีไม่เกาะตัวผ้าเลยแม้แต่นิดเดียว

ราสนอนเล่นอยู่บนที่นอน และเปิดทีวีดูช่องรายการต่างๆในเคเบิ้ล เขาค่อนข้างสงสัยเล็กน้อยเกี่ยวกับโลกมิติในหนัง ว่ามันจะเหมือนโลกจริงภายนอกหรือไม่ เมื่อเขาดูรายการข่าว และช่องต่างๆ เขาสรุปได้ว่าค่อนข้างเหมือนกัน แต่มันเป็นข่าวและรายการของช่วงเวลาในหนังสือเท่านั้นเอง ซึ่งไม่ใช่เวลาในปัจจุบัน

หลังจากนั้นราสจึงหลับไป เขาไม่ได้นอนสบายแบบนี้มาเกือบสองวันแล้ว ตั้งแต่วันที่เรือสำราญจมลง

ราสตื่นขึ้นมาอย่างสดชื่นในเวลา 08.00 น. เขาหลับเต็มอิ่มมาก ตั้งแต่เมื่อวานบ่ายสามกว่าๆ รวมๆแล้วเขาหลับเกือบ 17 ชม.

"ค่ำวันนี้สินะที่มีงานปาร์ตี้ และเป็นวันที่ตัวละครหลักของเรื่องจะได้เจอกับวัตถุประหลาด "

ราสนั่งคิดถึงเนื้อเรื่องของหนังสือ เข้าเข้าห้องน้ำทำธุระส่วนตัว เมื่ออาบน้ำเสร็จเขานำกุญแจห้องลงไปคืนที่
เคาน์เตอร์ เมื่อเขาออกจากลิฟท์ มาเขาไม่เห็นชายวัยรุ่นอยู่ เขาเห็นเพียงชายวัยกลางคน นั่งดื่มกาแฟและอ่านหนังสือพิมพ์ อยู่ที่เคาน์เตอร์ เขาจึงแจ้งเช็คเอาท์ และคืนกุญแจ

หลังจากออกจากโรงแรม เขาแวะทานอาหารเช้า ที่ร้านเดิมหน้าโรงเรียน วันนี้เขาตั้งใจแอบติดตามตัวละครหลักทั้งสองคนคือ เด็กหนุ่มถือกล้องและญาติของเขา เมื่อทานอาหารเช้าเสร็จเขาเข้าไปในโรงเรียนด้วยรูปลักษณเดิมแบบเมื่อวานเพียงแต่ปรับเปลี่ยนชุดเท่านั้น

ในห้องโถงตึกเรียนเขายังเจอ เรเชล เด็กสาวผิวสีเดินหาเสียงให้กับ สตีฟ อยู่ เขายืนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงตรงเข้าไปทักเธอทันที

"สวัสดี เรเชล"

"อ้าว!..สวัสดี เอลราส "
เรเชลทักทายเขาและพูดต่อทันที

"นายตัดสินใจโหวตให้ สตีฟ แล้วใช่ไหม?"

"ใช่ผมคิดว่าสตีฟดูดีที่สุดแล้วล่ะในหมู่ผู้เลือกตั้งประธานนักเรียน จนผมคิดอยากจะช่วยเขาหาเสียงขึ้นมาซะแล้วซิ"

ราสตอบและทำท่าทางกระตือรือร้น

" จริงๆ งั้นเหรอ! ดีเลยทีมเรากำลังขาดคนอยู่พอดี นายเคยทำงานแบบนี้มาก่อนหรือเปล่า "

เรเชลมองดูเขาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อยก่อนที่จะถามเขา

"แน่นอน! อยู่ที่โรงเรียนเก่าผมก็เคยช่วยประธานที่โรงเรียนเก่าหาเสียงจน ชนะการเลือกตั้งมาแล้ว และผมยังเคยเป็นคณะกรรมการสภานักเรียนมาก่อนด้วยนะ "

ราสพูดคุยอย่างเนียนสนิท แมลงโม้บินว่อน

"นั้นเยี่ยมมากเลย ถ้างั้นเดี๋ยวตอนพักเที่ยง เราไปเจอกันที่โรงอาหารนะ ฉันจะแนะนำนายให้รู้จักกับทีมของพวกเรา "
เรเชล พูดกับราสอย่างตื่นเต้น

"ตกลง เรเชล ตอนพักเที่ยงเจอกัน"

ราสมีแผนของเขาแล้ว ตอนแรกเขายังกังวลเกี่ยวกับสถานที่จัดงานปาร์ตี้เพราะเขาไม่รู้จัก จึงตั้งใจสะกดรอยตามเด็กหนุ่มที่ถือกล้องและญาติของเขา ตัวละครหลักทั้งสอง แต่ตอนนี้
ราสเปลี่ยนแผนในทันที เขาไม่จำเป็นต้องสะกดรอยตามไปอีกแล้วแต่เขาจะไปพร้อมกลุ่มของเรเชลแทน…..



จบบท


…………...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น