(นิยายแปล)Invincible Divine Dragon’s Cultivation System ระบบฝึกฝนมังกรอมตะ

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 13 ราชาปลา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 252 ครั้ง
    23 ก.ค. 63

ตอนที่ 13 ราชาปลา

โค้กเกอร์สีเหลือง: เลเวล 0

พลังมังกรที่สกัดได้: 0.08

ร่างสีทองของมังกรศักดิ์สิทธิ์ทรงพลังและน่าเกรงขามมากแม้มันจะมีขนาดเท่าฝ่ามือก็ตาม

หลังจากดำน้ำลงไปในทะเลแล้ว

หวังเสียนก็เห็น Croaker

 สีเหลืองตัวเล็กทันที

ด้วยความตื่นเต้น เขาว่ายอย่างรวดเร็วและเปิดปากของเขาเพื่อกลืนปลา

"ปลาตัวนี้ยังตัวเล็กเกินไป จากความแข็งแกร่งของฉัน ฉันสามารถกลืนปลาที่หนักสองสามกิโลกรัมได้อย่างสบายในคำเดียว"

หวังเสียนไม่พอใจเมื่อเขามองดูการเพิ่มขึ้นของพลังมังกร 0.08 ปัจจุบันเขาสามารถกินปลาที่มีน้ำหนักมากกว่าสิบกิโลกรัมโดยไม่ยากเย็น

ในฐานะมังกรศักดิ์สิทธิ์ระดับหนึ่ง

ระดับความแข็งแกร่งของเขาเทียบเท่ากับร่างมนุษย์ของหวังเสียน

แม้ว่าร่างมังกรของเขาจะมีขนาดตัวเพียงฝ่ามือ หวังเสียนก็ไม่กลัวแม้ว่าเขาจะเจอปลาที่น้ำหนักมากกว่าสิบกิโลกรัม

ด้วยการว่ายน้ำเพียงไม่กี่ครั้งหวังเสียนดิ่งไปในน้ำทะเลที่ลึกกว่าในทันที

ทะเล ปั้วไห่ นั้นไม่ลึกเท่าไรแสงของดวงอาทิตย์นั้นยังสามารถส่องถึงพื้นทะเลได้โดยตรง

หวังเสียนสามารถเห็นปลาและกุ้งตัวเล็กๆว่ายน้ำไปมาอย่างอิสระ

ในพื้นก้นทะเลมีโขดหินที่มีสาหร่ายทะเลขึ้นมากมายและสิ่งมีชีวิตทางทะเลที่เคลื่อนไหวแปลก ๆ

"ทะเลสาบในมหาลัยไม่มีอะไรเทียบกับสัตว์น้ำในทะเลตามธรรมชาติ"

ดวงตาของหวังเสียนเป็นประกาย เขาว่ายตรงไปอย่างรวดเร็วในขณะที่จับจ้องที่ปลาทูขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขา

ปลาทูนั้นมีความน้ำหนักประมาณสี่กิโลกรัมและยาวครึ่งเมตร

ปลาทู: เลเวล 0

พลังมังกรที่สกัดได้: 0.8

"0.8 พลังงาน"

ดวงตาของหวังเสียนเป็นประกายในขณะที่เขาพุ่งเข้าไปหาปลาทู

เมื่อเขาอยู่ห่างออกไปประมาณห้าเมตรปลาทูครึ่งเมตรก็สังเกตุเห็นหวังเสียนซึ่งกำลังพุ่งเข้าหามัน

ปลาทูตกใจเล็กน้อยเนื่องจากรู้สึกถึงแรงกดดันของหวังเสียน 

มันจึงรีบหนีไป อ่านนิยายที่แปลโดยเสียงกล่อมของแมลง

"แกคิดว่าแกจะหนีไปได้งั้นเหรอ"

ปลาทูตัวสั่นและไม่กล้าว่ายน้ำเมื่อหวังเสียนปลดปล่อย ออร่าพลังงานมังกรออกมาออก

เขาพุ่งออกไปและกลืนปลาทูครึ่งเมตรในทันที

"มันจะเจ๋งเกินไปแล้ว!  จากพลังมังกรในปัจจุบันของฉัน ฉันสามารถสั่งการสัตว์ทะเลได้ในระยะห้าเมตร

หวังเสียนแหวกว่ายและปลดปล่อยออร่ามังกรศักดิ์สิทธิ์ทันทีและมุ่งหน้าตรงออกไปในทันที

"โฮกกก!"

ตลอดทางเมื่อเขาเห็นสัตว์ทะเลต่าง ๆ เขาจะว่ายตรงเข้าไปและปลดปล่อยอำนาจในการปกครองสั่งการสัตว์ทะเลทันที

ปลาแมคเคอเรลปลา ปลาทูกลองสีเหลือง ปลาชาดเลนเดอร์แฮร์ริ่ง ... ปลาตัวเล็กกว่าขนาดฝ่ามือจนไปถึงปลาที่มีน้ำหนักมากกว่าสองสามกิโลกรัมพวกมันทั้งหมดถูกครอบงำ

ที่ด้านล่างเขาเห็นกุ้งคู่หนึ่ง

หลังจากว่ายน้ำไปได้หนึ่งพันเมตรปลาหลายพันชนิดรวมตัวกันภายในเขตห้าเมตรรอบตัวหวังเสียน

"ถ้าฉันสามารถขายปลาพวกนี้ให้ร้านอาหารทะเลฉันแน่ใจว่าพวกมันสามารถทำเงินได้สองสามแสนดอลลาร์เลยทีเดียว"

หวังเสียนสังเกตสัตว์ทะเลต่าง ๆ รอบตัวเขา ในบรรดานั้นมีกุ้งกุลาดำซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าฝ่ามือ หากจะขายกุ้งดังกล่าวแต่ละตัวก็สามารถขายได้กว่าร้อยดอลลาร์

"นี่มันช่างสิ้นเปลืองเกินไป"

หวังเสียนหัวเราะ เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของเขา เขาทำได้แต่ต้องกลืนกินพวกมันเท่านั้น

อ้าาา..อ้ำ..งั่มๆ!

มังกรทองศักดิ์สิทธิ์กำลังกลืนกินสัตว์ทะเลทุกตัวในทะเลอย่างเมามัน

แม้แต่ปลาที่ยาวประมาณหนึ่งเมตรก็ถูกกลืนหายไปในท้องเขา

"ฮ่าฮ่า ฉันเพิ่มพลังงานมังกร ได้มากกว่า 80 คะแนนการกลืนสัตว์ทะเลนี่ทำให้ความเร็วในการเพิ่มพลังงานเร็วขึ้น

สุดๆเลย!"

หวังเสียนแกว่งหางมังกรของเขาอย่างตื่นเต้นและตระหนักว่าร่างกายของเขาได้เติบโตขึ้นไปอีกประมาณยี่สิบเซนติเมตรในตอนนี้

เกล็ดมังกรแวววาวงดงามและกรงเล็บมังกรนั้นเต็มไปด้วยความแข็งแกร่งแม้ว่ามันจะมีขนาดเล็กก็ตาม หนวดมังกรทั้งสองก็ทำให้ดูมีอำนาจเพิ่มขึ้นเช่นกัน

หวังเสียนพลิกร่างไปและพอใจกับพลังที่เพิ่มขึ้นของเขา

เขาขยับและว่ายออกไปไกลอีกครั้ง

ณ จุดนี้เขาอยู่ห่างจากฝั่ง 4,000 ถึง 5,000 เมตร

“ สัตว์ทะเลใกล้ๆแถวนี้ยังน้อยเกินไปฉันต้องออกไปให้ไกลกว่านี้”

หวังเสียนแหวกว่ายออกไปยังที่ไกลๆ

ระหว่างทางเขาครอบครองสัตว์ทะเลหลากหลายชนิดและกลืนกินพวกมันอย่างบ้าคลั่ง พลังมังกรของเขาเพิ่มขึ้นด้วยความเร็วที่น่ากลัว

"ข้างหน้าน้ำค่อนข้างลึก"

หวังเสียนตระหนักว่าทะเลข้างหน้านั้นลึกประมาณ 13 ถึง 14 เมตรหลังจากว่ายน้ำไปประมาณแปดกิโลเมตร สภาพน้ำนั้นลึกกว่าเมื่อครู่มาก

เขาสังเกตเห็นว่าสภาพโดยรอบทั้งหมดข้างหน้าเต็มไปด้วยสาหร่ายสีเขียวและแนวปะการังหลากสี

“ โอ๊ะ..มีฝูงปลาหมึกอยู่ข้างหน้าเหรอ?”

ขณะนั้นหวังเสียนเห็นฝูงของปลาหมึกแหวกว่ายไปข้างหน้าโดยมีปลาดาบกว่าพันตัวไล่ต้อน

แต่ละตัวมีขนาดยาวและในหมู่พวกมันมีหลายตัวที่ลำตัวยาวมากกว่าเมตร

ปลาดาบ อยู่ที่ระดับเลเวล ศูนย์ ฉันไม่มีอะไรต้องกลัว

หวังเสียนคิดกับตัวเอง ปลาดาบเป็นปลาที่มีลักษณะดุร้าย อย่างไรก็ตามพวกมันจะไร้กำลังที่จะต่อต้านเมื่อเผชิญหน้ากับออร่าของมังกรศักดิ์สิทธิ์

หวังเสียนจ้องมองฝูงของปลาดาบขณะเดียวกันก็เร่งความเร็วและว่ายน้ำด้วยความเร็วสูง

บูม!

เขาเป็นเหมือนมังกรศักดิ์สิทธิ์โบราณที่พุ่งลงสู่มหาสมุทร เมื่อหวังเสียนพุ่งออกไปบางส่วนของกลุ่มปลาดาบร่างกายก็สั่นด้วยความกลัว

บางตัวพยายามว่ายเร็วขึ้น

เพื่อหลบหนี

"พวกแกกำลังจะไปไหน?!"

หวังเสียนเร็วกว่าปลาดาบมาก เขาพุ่งเข้าไปในฝูงของปลาดาบอย่างรวดเร็ว เหมือนสายฟ้า

"โฮกกกก!"

ในขณะที่เขาส่งพลังมังกรของเขาออกไปปลาดาบที่อยู่ในระยะห้าเมตรมองหวังเสียนราวกับว่าพวกมันต้องมนต์ ไม่มีตัวไหนกล้าขยับ

วังเหลียนยิ้มและอ้าปากกว้างต่อหน้าฝูงปลา

กลืนกิน!

เขากลืนกินปลาดาบขนาดใหญ่ทีเดียวสามตัว ต่อมาหวังเสียนก็สังเกตเห็นความปั่นป่วนในหมู่ปลาที่ว่ายอยู่รอบตัวเขาในขณะที่ปลาดาบด้านซ้ายค่อยๆแหวกออกทั้งสองข้าง

จนกลายเป็นเส้นทาง

"เอ๊ะอะไรเนี่ย?" ร่างกายของ

หวังเสียนรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนของน้ำ

และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

หวังเสียนเห็นปลาขนาดใหญ่ว่ายมาหาเขาและเขาก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อยเกี่ยวกับมัน

ปลาดาบตัวนั้นมีลำตัวที่ยาวอย่างน้อยสองเมตรครึ่งกว้างประมาณสามสิบเซนติเมตร ร่างกายแข็งแรงปากขนาดใหญ่และครีบที่ด้านหลังดูคมมาก

ราชาปลาดาบ: เลเวล 1

พลังมังกรที่สกัดได้: 88

"เลเวล 1 มันเป็นราชาแห่งปลาดาบ ระดับที่หนึ่ง"

ปลาดาบ เป็นปลาขนาดกลางในทะเล  ปลาดาบบริเวณโดยเฉลี่ยทั่วไปมีขนาดน้อยกว่าหนึ่งเมตร แต่ก็ยังมีปลาดาบขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก

อยู่บ้างเหมือนกัน

มีรายงานบนอินเทอร์เน็ตว่าคนที่จับปลาปลาดาบขนาดสองเมตรขึ้นไปได้นั้นจะเรียกปลานั้นว่าราชาของปลาดาบ

นอกเหนือจากราชาปลาดาบแล้วยังมีปลาริบบ้อนยักษ์หรือเรียกอีกอย่างว่าปลาออร์ยักษ์

"โชคดีที่นี่ไม่ใช่ปลาออร์ยักษ์ขนาดใหญ่มันเป็นเพียงราชาปลาดาบ แต่ฉันจะไม่ประมาทเพราะมันเป็นปลาระดับหนึ่ง"

หวังเสียนมองไปที่ฟันอันแหลมคมของราชาปลาดาบ ด้วยขนาดของมันเขาเดาว่ามันก็สามารถกลืนกินเขาได้เช่นกัน

ราชาปลาดาบ จับจ้องที่หวังเสียนราวกับว่ากำลังเฝ้าดูอาหารอร่อย ๆ อยู่

แม้ว่ามันจะสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามอันยิ่งใหญ่จากสิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดต่อหน้ามัน แต่มันจะสามารถพัฒนาตัวเองได้หากมันกลืนสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักนี้ นี่คือสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิต

หวังเสียนขยับร่างกายของเขาอย่างระมัดระวังขณะที่เขามองดูราชาปลาดาบ ที่ว่ายน้ำเข้าหาเขา

แปลโดย:เสียงกล่อมของแมลง

--------------

จบบท  

*น้ำท่วมทุ่งไม่หนุกเลยแปลบทนี้* (≥﹏≤)

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 252 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

199 ความคิดเห็น

  1. #181 may305 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 21:31
    ปลาหมดอ่าวยังนั่น ถ้าโตกว่านี้ชาวประมงคงลำบากกันแน่เลย
    #181
    0
  2. #34 reyert555 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2563 / 15:35
    แบบอักษรแบบเดิมน่าอ่ากว่า
    #34
    0
  3. #33 Saggg5566 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 20:48

    ต่อๆกำลังติดตามยุ่

    #33
    0