(The End) Harry Potter : New Part Life (??XOC)

ตอนที่ 95 : New Part Life 89 - Part 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 963
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    8 มี.ค. 62







แอสทรอเรียสูดหายใจเข้าไปในปอดอย่างให้กำลังใจตัวเอง เธอรู้ดีว่าจะเอาแต่หนีแบบนี้ไม่ได้ ในเมื่อเรื่องที่คนอื่นพูดไม่เป็นความจริง เธอควรเผชิญหน้ากับมัน แอสทรอเรียสูดลมหายใจเข้าปอดอีกสองสามครั้งเพื่อเรียกกำลังใจให้ตัวเอง 


ฮึบ เข้าไว้ ฮึบ


แอสทรอเรียเดินลงมาที่ห้องนั่งเล่นอย่างมั่นใจ ตอนนี้ใกล้จะเริ่มเวลาอาหารเย็นแล้ว ดังนั้นภายในห้องจึงไร้ซึ่งผู้คน  แอสทรอเรียถอนหายใจเบาๆ อย่างโล่งใจ อย่างน้อยยังพอยืดเวลาเผชิญหน้ากับคนอื่นไปได้ แต่ก่อนที่เธอจะเลี้ยวเไปยังประตู สายตาของเธอก็เห็นคนผมบลอนคนหนึ่งกำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา 


ทันทีที่เท้าของแอสทรอเรียแตะลงบนพื้นพรม เดรโกก็ลืมตาขึ้นมามอง  เขาขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะลืมตามองไปยังที่แอสทรอเรียยืนอยู่พร้อมกับส่งสัญญาณเรียกเธอ 

แอสทรอเรียเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย เพราะก่อนหน้านี้เธอยังติดค้างคำตอบที่เดรโกถามเอาไว้ แต่ทว่าเพียงแค่เดินเข้ามาใกล้ เธอก็สังเกตเห็นว่าใบหน้าของเดรโกมีแต่ความอ่อนล้า จึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไปอย่างเป็นห่วง


“พี่เดรโกเป็นอะไรคะ” 


เดรโกส่ายหน้าแทนการตอบคำถาม แอสทรอเรียจึงนั่งลงข้างๆ พยายามถามต่อเพื่อหาคำตอบ “งานเยอะเหรอคะ”


“ขอนอนหน่อยได้ไหม” 


เดรโกเลี่ยงไม่ตอบคำถามแต่กลับทิ้งตัวเองนอนลาดยาวบนโซฟาโดยใช้ตักของอีกฝ่ายเป็นหมอน แอสทรอเรียสะดุ้งเล็กน้อยจนเกือบจะเขยิบออกแต่พอเห็นสีหน้าของคนที่อยู่นอนอยู่บนตักเธอก็ทำให้ขยับตัวออกไม่ลง ใบหน้าของเดรโกซีดมากมีร่องรอยความเหมื่อยล้าถึงขีดสุด จนอดไม่ได้ที่จะลูบผมบลอนเบาๆ ราวกับกล่อมให้อีกฝ่ายได้หลับสบาย


“พักผ่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูอยู่เป็นเพื่อนพี่เอง”  


 

              --- New Part Life ---


      

ณ ช่วงเวลานั้นในป่าต้องห้าม ทอมยังคงนั่งเก็บใบยาต่ออย่างไม่รู้สึกตัว เพราในหัวของเขากลับคิดถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเด็กสาวที่เจอในป่าต้องห้าม เขารู้สึกคุ้นตาเหลือเกิน เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อนแต่กลับนึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน 


ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งสับสนจนไม่อยากเก็บความคิดนั้นมาใส่ใจ ด้วยหน้าที่ที่ต้องทำ งานที่ได้รับหมอบหมายจากศาสตราจารย์สเนปก็ยังเหลืออีกมาก ตอนนี้เขาควรตั้งใจทำงานให้เสร็จก่อนที่นักเรียนจะเลิกเรียน ทอมนั่งก้มหน้าห้มตาเก็บใบยาต่ออย่างตั้งใจ แต่ในหัวของเขากลับมีแต่ใบหน้าของแอสทรอเรีย


 

              --- New Part Life ---


       

“ศาสตราจารย์สเนปคะ ขออนุญาตค่ะ”


แอสทรอเรียเปิดประตูเข้ามาในห้องปรุงยาอย่างคุ้นเคย เวลานี้เป็นเวลาเลิกเรียนแล้วแต่เธอต้องนำขวดยาที่กินอยู่เป็นประจำมาสับเปลี่ยนตามคำสั่งของสเนป ซึ่งความจริงแล้วควรจะเป็นเมื่อวานด้วยซ้ำแต่เพราะมีเรื่องเกิดขึ้นมากมายทำห้เธอลืมไปเสียสนิท จนต้องรีบเอาขวดยามาให้ก่อนที่จะโดนสั่งลงโทษ


แอสทรอเรียเดินเข้ามาในห้องอย่างคุ้นเคยในมือของเธอถือขวดยาหนึ่งกล่อง เธอมองซ้ายขวาอย่างแปลกใจ เพราะปกติแล้วเวลานี้ศาสตราจารย์สเนปมักจะนั่งตรวจงานในห้อง แต่วันนี้ห้องกลับว่างเปล่าราวกับว่าไม่มีคนอยู่


ศาสตราจารย์สเนปหายไปไหนนะ


แอสทรอเรียยักไหล่เล็กน้อย ก่อนจะนำกล่องยาไปว่างไว้บนโต๊ะ พลางคิดในใจ ไม่เจอก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวเขียนโน๊ตทิ้งไว้ก็ได้  มือบางคว้านหาปากกาและกระดาษในกระเป๋า ยังไม่ทันที่จะหยิบของขึ้นมา เสียงเข้มของใครคนหนึ่งดังขึ้น


เธอกำลังทำอะไร


 

              --- New Part Life ---


      

“คุณอยู่ที่นี่เหรอคะ”


“ใช่” ทอมพยักหน้าพร้อมกับนำชาที่กำลังร้อนๆ มาให้เธอได้ดื่ม ดวงตาสีดำของทอมมองแอสทรอเรียนิ่งเพราะไม่คิดว่าจะเจอเธออีก ความรู็สึกลึกๆ ภายในใจส่วนหนึ่งของทอมกลับรู้สึกโหยหาคนตรงหน้าอย่างบอกไม่ถูก มันเหมือนกับแรงดึงดูดที่อยากให้เขาได้เข้าใกล้ชิดเธอ แต่ทอมก็สะกดความรู้สึกนั้นไว้ ก่อนจะก้าวถอยหลังออกมายืนห่างๆ เธอ


 แอสทรอเรียรีบดื่มชาที่ทอมเอามาให้ด้วยความหนาว ทั้งๆ ที่ตอนเข้ามาเธอกลับไม่รู้สึกหนาวขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ ชาร้อนๆ ที่ไหลลงคอของเธอทำให้ตัวของเธออุ่นวาบอย่างน่าประหลาด อาการตัวสั่นก็เริ่มลดลง จนหมดแก้วนั่นละเธอถึงยอมวางแก้วชาลงบนโต๊ะ


“ขอบคุณค่ะ" แอสทรอเรียหันมาขอบคุณ ก่อนจะถามต่อ "แล้วศาสตราจารย์สเนปจะมาเมื่อไหร่คะ”


ทอมหันมองนาฬืกาที่วางไว้อยู่บนโต๊ะ “น่าจะอีกสักพัก” ดวงตาสีดำมองแอสทรอเรีย “เธอจะรอพบ”


คราวนี้เป็นแอสทรอเรียนที่เงยหน้ามองนาฬิกาบ้าง “ถ้าอีกห้านาทีศาสตราจารย์ยังไม่มาหนูคงต้องกลับแล้วค่ะ”


ทอมพยักหน้าเล็กน้อย สายตาของเขาจ้องมองแอสทรอเรียอย่างประเมินราวกับว่าอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่กลับยั้งปากเอาไว้ทัน กลายเป็นความเงียบเข้ามาแทน ผ่านไปสักพักชาในแก้วที่สองก็ถูกแอสทรอเรียดื่มจนหมด กลิ่นสมุนไพรอ่อนทำให้ความรู้สึกที่ไม่ดีจางหายไปจนหมด ราวกับเวทมนต์ จนเธอเอ่ยปากชมอย่างไม่รู้ตัว


 “มันดีมากๆ เลยค่ะ อร่อยมากเลยด้วยค่ะ”


สีหน้าของทอมเต็มไปด้วยความภูมิใจ เพราะนอกจากศาสตราจารย์สเนปและแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่เอ่ยชมแล้ว ก็มีแอสทรอเรียอีกคนที่ชมชาของเขา


“คุณทำเองเหรอคะ” แอสทรอเรียถามเสียงใส


“ทำไมถึงคิดแบบนั้น” ทอมถามอย่างข้องใจ


“หนูเห็นคุณยิ้ม”


ทอมชะงักเล็กน้อย เขาพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมาอีก แต่นั่นก็ทำให้แอสทอรเรียยิ้มกว้างเมื่อเห็นท่าทางของทอม ก่อนที่จะก้มลงมองนาฬิกาอีกครั้ง


“หนูคงต้องไปแล้ว ขอบคุณมากเลยนะคะ สำหรับชา” แอสทรอเรียลุกขึ้นยืนหยิบกระเป๋าสะพายที่วางไว้ข้างๆ มาถือ  “หนูไปก่อนนะคะ”


ทอมมองแอสทรเรียที่กำลังเดินออกไปด้วยความรู้สึกแปลกๆ ใจหนึ่งเขาอยากคุยกับเธอ แต่อีกใจเขาก็ไม่อยากคุย จนทำให้คำพูดติดอยู่ที่ริมฝีปาก และเขาก็คิดว่าเธอคงรู้สึกได้จึงรีบเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว สายตาของทอมหันกลับมามองที่แก้วชาที่ถูกดื่มจนหมดอย่างเสียดาย จึงไม่เห็นรอยยิ้มที่สดใสของแอสทรอเรีย 


“เรื่องที่ป่าต้องห้าม ขอโทษนะคะและก็ขอบคุณมากๆ ที่ช่วยฉันไว้ แล้วเจอกันใหม่ค่ะ ทอม”


กว่าทอมจะรู้สึกตัวหันกลับมาแอสทรอเรียก็เดินออกจากห้องไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นริมฝีปากของทอมก็ยิ้มกว้างออกมา


 

              --- New Part Life ---


      

โอ๊ยๆ ทำไมรู้สึกดีต่อใจไปอี๊กกกกกกกกกกก


ฟิคไหลมาๆ ปรับแก้อย่างลื่นไหล เพราะ ทอม เฟลตันแท้ๆ นี้ไรท์ปริ้นรูปทอมกับไรท์ติดที่โต๊ะทำงานแล้วค่ะ พูดแล้วก็คิดถึงวินาทีที่เดินเข้าไปทักทอมข้างหลัง เรียกชื่อเขา แล้วทอมก็หันมาทักทาย ยิ้มอย่างแจ่มใส แม้ทอมจะดูรีบๆ แต่ก็ยังถ่ายรูปกับไรท์ โอ๊ยยยยยยย พูดแล้วเขิน ดีแก่ใจจริงๆ เลย

ปล. ขอพร่ำเพ้อหน่อยนะคะ เพราะเขียนลงทวีตแล้วเนื้อที่ไม่พอเลยอะ ฮ่าๆๆ 
ปล2. เสียดายไม่ได้ยืนดูทอมเล่นกีต้าร์เพราะโดนนายเรียกกลับไปทำงานค่ะ ฮ่าๆ แต่แค่นี้ก็สุขจายยยยยยย แล้วมาใหม่นะคะ ทอมเฟลตันที่รัก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,023 ความคิดเห็น

  1. #1001 PACHALAM (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 12:18
    ประเด็นคือกลัวพี่แกจำได้5555 แค่คิดก็ขำ คงจะแบบ

    ทำไมจอมมารอย่างทอม ริดเดิ้ลต้องมานั่งเด็ดผักในป่าต้องห้าม
    #1,001
    0
  2. #918 Liana-milky (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 13:35
    ไรท์ อิจฉามากๆๆๆอ่ะ
    #918
    1
    • #918-1 Jeimeihua(จากตอนที่ 95)
      9 มีนาคม 2562 / 14:47
      แห่ๆ ไรท์เอาความรักมาฝากน้าาาา
      #918-1
  3. #917 สาวน้อยแว่นแดง (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 12:59
    ขออยู่ทีมป๋าค่ะฮือออออป๋าทอม
    #917
    1
    • #917-1 Jeimeihua(จากตอนที่ 95)
      9 มีนาคม 2562 / 13:01
      เดี๋ยวววววก่อนเพิ่งออกมาไม่กี่ตอนเองนะ
      #917-1
  4. #916 เหมียวขนฟู (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 9 มีนาคม 2562 / 00:00
    อิจฉาาาา
    #916
    1
    • #916-1 Jeimeihua(จากตอนที่ 95)
      9 มีนาคม 2562 / 00:54
      แห่ๆ ไรท์เอาความน่ารักมาเผื่อน้า
      #916-1