(The End) Harry Potter : New Part Life (??XOC)

ตอนที่ 44 : New Part Life 42

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 321 ครั้ง
    16 ก.ค. 61




 

การประชุม ก.ด. ครั้งสุดท้ายก่อนวันหยุด เฮอร์ไมโอนี่พาแอสทรอเรียมาเข้าร่วมประชุมด้วยเป็นครั้งแรก หลังจากที่แฮร์รี่มาขอความช่วยเหลือ 


เฮอร์ไมโอนี่ใช้ผ้าคลุมล่องหนเพื่อพาแอสทรอเรียเข้ามาร่วมประชุม


ในห้องต้องประสงค์ถูกตกแต่งด้วยขอประดับประดาเต็มไปด้วยลูกบอลสีทองสำหรับต้อนรับคริสต์มาส 


วันนี้แฮร์รี่ให้ทุกคนฝึกทบทวนคาถาที่สอนไปทั้งหมด โดยแบ่งออกเป็นคู่ ทุกคนต่างแบ่งคู่กันอย่างเชื่อฟัง ยกเว้นโชที่มองแอสทรอเรียอย่างไม่พอใจ


แอสทรอเรียจับคู่กับเฮอร์ไมโอนี่อย่างคุ้นเคย แฮร์รี่คอยมองดูอย่างห่างๆ เมื่อเห็นเธอดูสนุกสนานก็สบายใจ หันไปดูคนอื่นต่อ 


ทุกคนต่างพัฒนาฝีมือไปมาก  เมื่อหมดชั่วโมงแฮร์รี่บอกให้ทุกคนหยุดและสัญญาว่าหลังจากวันหยุดจะสอนคาถาผู้พิทักษ์


แฮร์รี่เดินเข้ามาหาแอสทรอเรียที่กำลังยืนคุยกับเฮอร์ไมโอนี่เรื่องการกลับคฤหาสน์แบล็กในวันคริสต์มาส 


เฮอร์ไมโอนี่เห็นแฮร์รี่เดินมาก็เปิดโอกาสให้เขา โดยลากรอนออกไปก่อน


“แล้วเจอกันที่ห้องนั่งเล่นนะ แฮร์รี่” เฮอร์ไมโอนี่หันมาบอกแอสทรอเรีย 


“ยังไม่เคอฟิว เธอกลับเองได้นะ พอดีพี่มีธุระ”


“อ้อ ได้ค่ะ”


แอสทรอเรียมองเฮอร์ไมโอนี่และรอนที่เดินออกไป ก่อนจะหันมาบอกลาแฮร์รี่


“เอ่อ หนู --”


“เอ่อ ฉัน --”


แอสทรอเรียและแฮร์รี่ต่างก็พูดขึ้นมาพร้อมกัน ทั้งคู่เลยหยุดชะงัก ก่อนจะยิ้มออกมา


“พี่พูดก่อนเลยคะ”


“เอ่อ --”


แฮร์รี่ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่างแต่ทว่าเสียงสะอื้นอย่างแรงดังขึ้นมา แฮร์รี่กับแอสทรอเรียหันไปมองก็พบโชยืนอยู่กลางห้อง น้ำตาไหลพรั่งพรูลงมาบนใบหน้า

 


              --- New Part Life ---


 

“เกิดอะไรขึ้น” แฮร์รี่ถามอย่างตกใจ


โชส่ายหน้าเช็ดด้วยแขน “ฉัน ขอโทษ ฉันแค่ลองคิดว่า พวกนี้ทั้งหมดนะ ฉันสงสัยว่า ถ้า เขารู้เรื่องพวกนี้ทั้งหมด เขาอาจจะยังมีชีวิตอยู่”


โชสะอื้น แฮร์รี่เข้าใจทันทีว่าโชต้องการพูดถึงเซดริก แฮร์รี่ถอนหายใจ ความทรงจำแย่ๆ เริ่มกลับมา ก่อนจะบอกอย่างเศร้าใจ


“เขารู้เรื่องพวกนี้อยู่แล้วละ เขาเก่งมาก ไม่งั้นคงไม่ไปถึงกลางเขาวงกตหรอกและถ้าโวลเดอมอร์ต้องการฆ่าเธอจริงๆ เธอก็ไม่มีโอกาสรอด”


โชสะอื้นเสียงดังขึ้นเมื่อได้ยินชื่อโวลอเดอมอร์


“แต่เธอรอดมาได้ตั้งแต่ยังเป็นแค่เด็กทารก” โชพูดเบาๆ


“ใช่” แฮร์รี่ตอบอย่างเหนื่อยใจ “ฉันไม่รู้หรอกว่าทำไม ไม่มีใครทำได้เพราะฉะนั้นมันไม่น่าภูมิใจหรอกนะ”


แฮร์รี่ทำท่าจะหันกลับเขารู้สึกเสียเวลาอย่างมากที่ต้องมาคุยเรื่องเซดริกกับโช


“โอ้ อย่าเพิ่งไป”


โชถลามากอดแฮร์รี่แน่นและร้องไห้ทำเอาแฮร์รี่ตกใจ เขารีบหันมาด้านหลังเพื่อมองแอสทรอเรียแต่เธอไม่อยู่แล้ว


 

              --- New Part Life ---

 


แอสทรอเรียเดินออกมาตั้งแต่เห็นโชร้องไห้และมองมาที่เธออย่างไม่พอใจแล้ว ความจริงเธอก็เข้าใจอยู่ว่าโชคงอยากจะอยู่กับแฮร์รี่ใต้ช่อมิสเซิลโท


แอสทรอเรียเดินขึ้นตียงอย่างเมื่อยล้าเมื่อคิดว่าคริสต์มาสปีนี้คงไม่เหมือนปีที่แล้ว ก่อนจะพลิกตัวหยิบถุงมือสีดำที่เธอถักออกมากอดแน่น ในใจหวังเพียงอย่างเดียวว่าเขาจะยอมรับมันไว้ แม้อีกใจเธอจะเตรียมรับความผิดหวังไว้แล้วก็ตาม

 


              --- New Part Life ---

 


แฮร์รี่กลับไปที่ห้องนั่งเล่นรวมกริฟฟินดอร์อย่างเซงๆ เฮอร์ไมโอนี่และรอนถามอย่างอยากรู้ แฮร์รี่กลับทำท่าเซงเมื่อคนที่เขาอยู่ด้วยเป็นโช แต่เฮอร์ไมโอนี่กับรอนหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นหน้าของแฮร์รี่


“ไม่ตลกนะ ฉันจะไปนอนล่ะ แย่ชะมัดเลย”


“เอาน่าแฮร์รี่ อย่างน้อยคริสต์มาสนี้ เธอก็กลับคฤหาสน์ตระกูลแบล็กละ”


ข้อมูลที่ได้จากเฮอร์ไมโอนี่ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นบ้าง แต่เขาก็รู้สึกหงุดหงิดที่โชทำตัวน่ารำคาญ แล้วเขาก็ฝัน ฝันว่าเขาเหลื่อนไหลไปตามทางแคบๆ เย็นๆ ลื่นๆ ท่ามกลางความมืด มีแสงไฟเล็กน้อยส่องมาให้เห็นว่าทางระเบียงมีคนนั่งอยู่ แฮร์รี่ทำท่าจะผ่านไปแต่ชายคนนั้นขยับตัวลุกขึ้นยืน เขาจึงกัดชายคนนั้นจมเขี้ยว เขารู้สึกได้ถึงซี่โครงภายใต้ขากรรไกรแตกหัก จู่ๆ หน้าผากของเขาก็ปวดร้าวราวกับจะระเบิดออก


“แฮร์รี่ แฮร์รี่ แฮร์รี่!!!


รอนเรียกแฮร์รี่ด้วยความตกใจ เชมัส และดีน ต่างมองด้วยความตื่นตระหนกข้างเตียง แฮร์รี่ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าทุกคนมองเขาด้วยความหวาดกลัว


 

              --- New Part Life ---



         หลังจากได้ฟังแฮร์รี่เล่าเรื่องความฝันจบลง ดัมเบิลดอร์ก็สั่งให้บรรดารูปภาพเหมือนช่วยไปเตือนทุกคนพร้อมกับช่วยหาคุณวีสลีย์ที่เข้าเวรทำงานของภาคีนกฟินิกซ์และสั่งให้มิเนอร์ว่าตามเด็กวีสลีย์ที่เหลือมาและพาทั้งหมดกลับไปที่คฤหาสน์แบล็ก


 

              --- New Part Life ---


 

ที่คฤหาสน์แฮร์รี่เอาแต่ขังตัวอยู่แต่ในห้อง เขากลัวว่าตัวเองอาจจะไปทำร้ายคนอื่น หลังจากได้ยินมู้ดดี้คุยกับคุณนายวีสลีย์ด้วยหูยาวยืดที่โรงพยาบาลเซนต์มังโก


“เด็กนั่นมองเห็นสิ่งต่างๆ จากข้างในงูของคนที่เราก็รู้ว่าใคร เห็นได้ชัดเลยว่าพอตเตอร์ไม่รู้ตัวเลยว่านั่นหมายความว่าอะไร ถ้าคนที่รู้ว่าใครครอบงำเขาไว้ละก็ --”


 

              --- New Part Life ---

 


เฮอร์ไมโอนี่กับแอสทรอเรียตามมาสมทบที่คฤหาสน์หลังจากปิดภาคเรียน 


แอสทรอเรียขึ้นมาหาแฮร์รี่ที่ยังคงหมกตัวอยู่ในห้อง ไม่รับรู้ว่าพวกเธอมา


“พี่แฮร์รี่เป็นยังไงบ้างคะ”


แฮร์รี่หันมามองแอสทรอเรียอย่างตกใจและเมื่อมองไปด้านหลังก็เห็นเฮอร์ไมโอนี่ รอน และจินนี่


“สบายดี” แฮร์รี่ตอบอย่างแข็งกระด้าง เฮอร์ไมโอนี่บอกอย่างรำคาญ


“อย่าโกหกเลย แฮร์รี่ ฉันรู้ว่าตั้งแต่เธอได้ยินที่มูดดี้บอกเธอก็เอาแต่หลบหน้าคนอื่น”


แฮร์รี่หันมองทั้งคู่อย่างโกรธๆ ก่อนเบือนหน้าไปทางอื่น 


“อ้อ ใช่สิ คงพูดถึงฉันใช่ไหม ฉันชินแล้ว”


เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจ “เธอเข้าใจผิดแล้วแฮร์รี่”


จินนี่เสริมขึ้นมา “นั่นมันโง่มากเลยนะ พี่ไม่ได้ถูกคนที่รู้ว่าใครครอบงำ ฉันสามารถบอกได้ว่าการถูกครอบงำเป็นอย่างไร”


แฮร์รี่หันมามองจินนี่อย่างนึกขึ้นได้


“ฉันลืมไป ฉันขอโทษ”


จินนี่ยิมเยือกเย็น “พี่จำทุกอย่างได้ไหมว่าตัวเองทำอะไรอยู่ มีช่วงเวลาว่างเปล่าช่วงใหญ่ไหม” 


เมื่อเห็นแฮร์รี่ส่ายหน้าจินนี่ก็พูดต่อ


“ถ้างั้นก็ไม่ได้ถูกครอบงำหรอก เพราะฉันจำไม่ได้เลยว่าทำอะไรไปบ้างเป็นชั่วโมงๆ และไม่รู้ว่าไปอยู่อีกที่หนึ่งได้ยังไง”


แฮร์รี่หน้าตาเบิกบานขึ้นมาทันที หันมองทุกคนด้วยหัวใจพองโต เขาไม่ได้ถูกครอบงำ


 แอสทรอเรียยิ้มให้กับแฮร์รี่เมื่อเขาหันมามอง “ถ้างั้นเราลงไปข้างล่างกันไหมคะ หนูหิวข้าวแล้ว” ทั้งหมดต่างหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงท้องร้องของเธอ 


 

              --- New Part Life ---

           


สเนปมาที่คฤหาสน์เพื่อคุยกับแฮร์รี่เรื่องการสกัดใจ แฮร์รี่ถามสเนปด้วยความสงสัยเพราะเขาคิดว่าวิญญาณของโวลเดอมอร์ภายในตัวออกไปหมดแล้ว แต่สเนปกลับถอนหายใจอย่างไม่มั่นใจ


“บางทีการที่วิญญาณที่อยู่ในร่างกายมนุษย์นานๆ อาจจะมีอะไรบางอย่างเชื่อมต่อกัน ดังนั้นฉันต้องสอนการสกัดใจเธอเพื่อป้องกันการถูกครอบงำ”


แฮร์รี่พยักหน้า “ครับศาสตราจารย์”


 

              --- New Part Life ---

 


ก่อนกลับสเนปเรียกแอสทรอเรียเข้ามาคุยในห้องพร้อมกับมอบหนังสือให้หนึ่งเล่ม


“นี่เป็นหนังสือหายากนะ คุณกรีนกราส ฉันหวังว่าเธอจะศึกษาให้ละเอียด”


แอสทรอเรียรับมองหนังสืออย่างแปลกใจ แต่เมื่อเปิดหน้าแรกเธอก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อเจอข้อความเล็กๆ ที่เขียนไว้ที่มุมกระดาษ ตอบแทนสำหรับถุงมือ แอสทรอเรียเงยหน้ามองสเนปด้วยความดีใจ


“ขอบคุณค่ะ”


แววตาที่ดูมีความสุขต่างจากที่เห็นทั้งเทอม สเนปอดไม่ได้ที่จะยกมือลูบหัวเธอ


“อย่าบอกใคร”


แอสทรอเรียพยักหน้ารับ “ค่ะ”


สเนปได้แต่ถอนหายใจหลังจากแอสทรอเรียออกไป ฉันช่วยได้แค่นี้นะ เดรโก


 

              --- New Part Life ---



ซีเรียสนั่งคร่ำครวญกับลูปิน หลังจากที่เขาบังเอิญเห็นสเนปลูบหัวแอสทรอเรีย 


“ไอ้สนิฟเวลลัส มันลูบหัวเธอด้วย มันชอบเธอ มันจะแย่งเธอไปจากฉัน”


“ใจเย็นๆ ซีเรียส” ลูปินกรอกตา พยายามอดทนหลังจากที่ฟังซีเรียสบ่นมาเกือบชั่วโมง


“เธอเป็นเด็กที่ฉันต้องดูแลไอ้สนิฟเวลลัสมันจะแย่งเธอไปจากฉัน”


“ซีเรียสตั้งสติหน่อย แอสทรอเรียเป็นเด็กในบ้านของสเนปนะ”


“แล้วยังไง”


“เขาก็ต้องดูแลเธอ”


“ไม่ ฉันต่างหากที่ต้องดูแลเธอ” ซีเรียสผุดลุกขึ้นยืน ลูปินตกใจ


“ฉันต้องไปเผาหนังสือนั่นทิ้ง มันต้องใส่ยาเสน่ห์แน่ๆ”


“เดี๋ยวก่อน” ลูปินตกใจรีบคว้าตัวซีเรียสไว้ “ถ้านายทำแบบนั้น รับรองว่าแอสทรอเรียเกลียดนายแน่ๆ ซีเรียส”


ซีเรียสเบิดตากว้างเขาไม่ต้องการให้เธอเกลียดเขา 


“แล้วฉันจะทำยังไง ถ้าเกิดแอสซี่ของฉันรักสเนปมากกว่าฉันละ”


ลูปินกรอกตา “นายใจเย็นๆ นะ ไม่ต้องทำอะไร อยู่เฉยๆ ตอนนี้เธออยู่กับนาย แสดงว่าเธอชอบนายมากกว่าสเนป”


“จริงด้วย” 


แววตาของซีเรียสดีใจขึ้นมาทันที ทำให้ลูปินรู้สึกเหมือนเห็นภาพซ้อนของสุนัขตัวใหญ่กำลังโบกหางด้วยความดีใจว่าเจ้านายยังรักมัน


เฮ้อ


 

              --- New Part Life ---


 


ซีเรียส กะ พ่อสื่อสเนป
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 321 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,023 ความคิดเห็น

  1. #998 PACHALAM (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 06:48
    บอกเลยว่าตั้งแต่อ่านมา คนที่สร้างสีสันในเรื่องมีอยู่สองคน ไม่รอนที่โง่ไม่รู้อะไรเลย ก็ซีเรียส หมาดำหวงเจ้าของ
    #998
    0
  2. #976 bophobia (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 11:32
    นี่ชั้นกำลังอ่านอะไร5555
    #976
    1
    • #976-1 Jeimeihua(จากตอนที่ 44)
      6 เมษายน 2563 / 14:07
      นิยายไงงงงง
      #976-1
  3. #912 tidywolf (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 มีนาคม 2562 / 23:14
    โธ่ ซีเรียส~
    #912
    1
    • #912-1 Jeimeihua(จากตอนที่ 44)
      8 มีนาคม 2562 / 23:40
      อ่านไวมากๆ
      #912-1
  4. #573 Davil Zero (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:39
    โห ซีเรียส หวงเจ้าของด้วย
    #573
    1
  5. #371 SarutaRoilap (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 18:51
    ซีเรียสเป็นคนตลก 555
    #371
    1
  6. #370 Kittttttttie (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 18:32
    เดรกกก งือออ
    #370
    1
  7. #369 岭飞 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 15:52
    วงวารแอสซี่มีแต่ลุงๆ
    #369
    1
  8. #368 Moragod Thinnamai (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 10:20

    สงสารเดรโกกกก

    #368
    1
  9. #367 aunna (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 10:20
    เดรโกกกกกก ฮือออออออออ
    #367
    1
  10. #366 Bjakx (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 07:42
    เหมือจะเจอลูกหมาแล้วตัวใหญ่ชะด้วย~พยายามเข้าเด้อไรท์
    #366
    1
  11. #365 damnyou (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 07:32
    สงสาร เดรกกกกก
    #365
    1
  12. #364 fastpim11256 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 07:28
    ซีเรียสหวงลูกอ่ะ~
    #364
    1