[FIC]Curse คำสาปรักร้ายฉบับนายพ่อมด[YunJae,YooSu,MinRic]

ตอนที่ 3 : ชายแปลกหน้าที่ทำให้ประสาทกลับ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ส.ค. 55

ชายแปลกหน้าที่ทำให้ประสาทกลับ!

 


 

          ถวายบังคมพะยะค่ะองค์ราชา ปาร์ค ยูชอน แม่ทัพหนุ่มที่เรียกได้ว่าทั้งฝีมือดีและเป็นแม่ทัพที่รูปงามที่สุดแห่งแคว้นแอริณ เอ่ยขึ้นขณะเข้ามาพบองค์ราชาตามคำสั่ง

 

            ที่ข้าเรียกเจ้ามาพบ เพราะมีเรื่องอยากให้เจ้าช่วย นี่คือองค์หญิงรัชทายาทแห่งแคว้นเมรินต้า คิม จุนซู ยูชอนหันไปมององค์หญิงร่างบางที่ผู้เป็นราชาแนะนำให้รู้จัก ก่อนจะนิ่งอึ้งไปพักหนึ่ง

 

            งดงามเหลือเกิน

 

            ปาร์ค ยูชอน ร่างสูงถึงกับสะดุ้งกับเสียงเรียกขององค์ราชา ก่อนจะก้มหน้ามองพื้นเช่นเดิม

 

            ขออภัยพะยะค่ะองค์หญิง ข้าขอถวายบังคม ร่างสูงก้มหัวให้หญิงสาวเป็นการทำความเคารพผู้มีศักดิ์สูงกว่าตนเป็นไหนๆ

 

            มิเป็นไรหรอกค่ะท่านยูชอนเสียงใสเอ่ยเจื้อยแจ้วพร้อมกับรอยยิ้มน่ารักที่ถูกแต่งแต้มบนริมฝีปากบาง

 

            เอาล่ะยูชอน สิ่งที่ข้าอยากให้เจ้าทำ นั่นคือการดูแลอารักขาองค์หญิงจุนซูเป็นการส่วนตัว พาท่านไปเยี่ยมชมสถานที่ต่างๆของเมือง ทำตามทุกอย่างตามประสงค์ ก่อนที่ยุนโฮจะกลับมาเพื่ออภิเษกสิ้นเสียงรอยยิ้มบนริมฝีปากบางก็เหือดหายไปทันที เหลือแค่เพียงแววตาแห่งความว่างเปล่าเท่านั้นที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้า

 

            เหตุใดเธอจึงต้องแต่งงานกับชายที่ไม่เคยแม้แต่พบหน้ากันสักครั้ง!

 

          รับด้วยเกล้าพะยะค่ะ

 

            ถ้าเช่นนั้นอาขอตัวก่อนนะจุนซู พอดีอามีธุระต้องทำน่ะ

 

            เพคะเสด็จอา หญิงสาวก้มหัวน้อยๆก่อนที่องค์ราชาจะเดินออกไป ทิ้งไว้เพียงหญิงสาวร่างบาง กับชายหนุ่มรูปงามเท่านั้น

 

            หากองค์หญิงประสงค์อยากทำอะไร บอกหม่อมฉันได้เลยนะพะยะค่ะ แล้วหม่อมฉันจักทำตามพระประสงค์ หญิงสาวยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะพูด

 

            ทุกอย่างเลยงั้นรึ

 

            พะยะค่ะ

 

            ถ้าเช่นนั้นสิ่งแรกที่ท่านต้องทำก็คือเลิกเรียกข้าว่าองค์หญิงเสียที

 

            แต่...

 

            ไหนบอกว่าจักทำตามทุกอย่างที่ข้าต้องการ แล้วเหตุใดแค่นี้เจ้าจึงขัดใจข้า

 

            เท่าที่ข้ารู้มา ท่านเป็นแม่ทัพมือหนึ่งแห่งแคว้นแอริณ เป็นคนที่แทบจะทุกคนในเมืองก้มหัวให้ อีกทั้งยังเป็นสหายคนสนิทขององค์ชายยุนโฮอีกด้วยเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยังคงเงียบ หญิงสาวจึงพูดต่อ

 

            ถ้าเช่นนั้น ศักดิ์ของข้าก็มิสูงกว่าท่านเท่าใดนัก ไหนๆเราก็จะต้องอยู่ด้วยกันไปอีกสักพัก เรียกข้าว่าท่านหญิงก็พอ เราจะได้สนิทกันได้

 

          พะยะค....

 

            เมื่อข้าคือท่านหญิงท่านต้องพูดกับข้าว่า ขอรับ ท่านมิทราบหรอกรึ? ริมฝีปากหยักอมยิ้มน้อยๆทั้งๆที่ตนกำลังโดนดุ แต่เพราะน้ำเสียงและหน้าตาที่กำลังดุเขาอยู่กระมังที่ทำให้เขาต้องอมยิ้ม

 

            เหตุใดจึงน่ารักเช่นนี้นะ ท่านหญิง ร่างสูงคิดในใจ

 

            เหตุใดท่านจึงอมยิ้ม ข้ามีอะไรน่าตลกงั้นรึ? แต่การลอบอมยิ้มมีรึที่จะพ้นสายตาขององค์หญิงที่ชื่อได้ว่ามีตาทิพย์!

 

          มิมีอะไรขอรับท่านหญิง ใบหน้าน่ารักบูดบึ้งทันทีที่ได้ยินคำตอบ

 

            ตอบมาเดี๋ยวนี้ อย่าให้ข้าต้องอ่านใจท่านนะแม้ตนจะไม่ได้มีความสามารถพิเศษอย่างที่เอ่ยออกไป แต่มันก็เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ได้ผลเสมอเมื่อต้องการความจริงจากปากของผู้ที่ไม่อยากพูดความจริง

 

            ข้าแค่.....เอ่อ ดวงตาเรียวเล็กจ้องอีกฝ่ายอย่างจับผิด ก่อนจะแกล้งทำปากขมุบขมิบเหมือนกำลังร่ายคาถา

 

            ข้าแค่คิดว่าเหตุใดท่านหญิงจึงน่ารักเพียงนี้เท่านั้นขอรับ แผนการของหญิงสาวได้ผล แต่คำตอบที่ได้กลับทำให้ใบหน้าขาวนวลเมื่อครู่ขึ้นสีจัดขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

 

            อ่อ อื้ม บัดนี้หญิงสาวรู้สึกขัดเขินและรำคาญตัวเองเสียเหลือเกินที่กำลังทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้แม้กระทั่งว่า ควรนำฝ่ามือเล็กๆนั่นไปวางไว้ตรงไหน และนั่นทำให้แม่ทัพร่างสูงอดที่จะอมยิ้มกับพฤติกรรมน่ารักๆของหญิงสาวอีกรอบไม่ได้

 

            ข....ข้าอยากไปเที่ยวชมสวนดอกไม้ เมื่อทำตัวไม่ถูก การพูดตัดบทเพื่อเลี่ยงร่างสูงจึงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่หญิงสาวพอจะคิดได้

           

          ขอรับท่านหญิง ยูชอนก้มหัวให้อีกฝ่ายเล็กน้อย ก่อนจะผายมือเป็นการให้หญิงสาวเดินนำหน้าตน พร้อมกับรอยยิ้มที่พยายามหุบ แต่กลับทำไม่ได้!

 

         

          .

 

 

          .

 

 

          .

 

          เฮ้ยยย!!!!” ทันทีที่ดวงตากลมโตลืมตาขึ้นมาจากห้วงแห่งนิทรา เสียงหวานก็ดังขึ้นทันที ก็จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง เมื่อร่างสูงแปลกหน้าที่ไล่ยังไงก็ไม่ยอมไปไหน สุดท้ายเขาจึงอนุญาตให้นอนอยู่ในห้อง แต่กำชับว่าให้นอนอยู่ที่พื้น มันมานอนคุดคู้อยู่บนเตียง แถมใบหน้าหล่อๆนั่น ยังอยู่ห่างจากใบหน้าของเขาไม่ถึงคืบอีกด้วย!

 

          อย่าส่งเสียงดัง ข้าต้องการพักผ่อน ร่างสูงเอ่ยทั้งที่ดวงตาคมยังคงหลับอยู่เช่นนั้น

 

            ตื่น เดี๋ยว นี้!” เสียงหวานเย็นเยียบ พลางมองไปที่อีกฝ่ายอย่างเหลืออด แต่เปล่าประโยชน์ เมื่ออีกฝ่าย ยังคงหลับใหลอยู่เช่นนั้น อีกทั้งยังกระชับผ้าห่มผืนหนาที่ร่างบางหวงนักหวงหนาไปห่มคนเดียวอีกด้วย ให้มันได้แบบนี้สิ!

 

          เมื่อเรียกดีๆไม่ตื่น เท้าเรียวจึงถูกเรียกขึ้นมาเพื่อเตรียมใช้งานอีกครั้ง

 

            ร่างบางลุกขึ้นนั่งบนเตียง ก่อนจะเอ่ยเรียกอีกฝ่ายอีกครั้ง และเป็นครั้งสุดท้ายที่ร่างบางจะปลุกร่างสูง...ด้วยเสียง!

 

          ฉันบอก..ให้นายตื่น

 

            เงียบ...ไร้เสียงตอบรับใดๆทั้งสิ้นจากผู้ถูกปลุก

 

            ปลุกดีๆไม่ชอบใช่มั้ย....ได้ริมฝีปากอิ่มยกยิ้มให้กับร่างสูง ก่อนที่เท้าเรียวจะถูกใช้งานอีกครั้ง....

         

            ก่อนจะเกิดเสียง

 

            โครม!!!!

 

            และตามมาด้วย

 

            โอ๊ยยย~” พร้อมกับภาพของร่างสูงที่ลงไปนอนกองอยู่ที่พื้น โดยมีเท้าเรียววางอยู่ไม่ไกลกันเท่าไหร่นัก!

 

          ทำบ้าอะไรของเจ้าเนี่ย!!!” ดวงตาคมจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความโกรธเกรี้ยว โดยไร้ซึ่งความงัวเงียอย่างสิ้นเชิง

 

            นายนั่นแหละทำบ้าอะไร เมื่อคืนฉันบอกให้นายนอนที่พื้นใช่มั้ย แล้วขึ้นมาบนเตียงทำไม!” พ่อมดหนุ่มหน้าซีดลงทันที ก่อนจะส่งรอยยิ้มแห้งๆไปให้ร่างบางที่ใบหน้าหวานกำลังบูดบึ้ง

 

            ก็ข้าปวดหลัง ตั้งแต่เกิดมาท่านพ่อท่านแม่ยังไม่เคยให้ข้าลงไปนอนที่พื้นแข็งๆแบบนั้นสักครั้ง

 

          ท่านพ่อท่านแม่? ร่างบางทวนคำก่อนจะยกมือเรียวขึ้นมากุมขมับ

 

            สรุปหมอนี่มันบ้าจริงๆใช่มั้ยเนี่ย!

 

          ใช่ ข้าคือ ชอง ยุนโฮ รัชทายาทคนเดียวแห่งนครเอเธน แคว้นแอริณไม่ใช่แค่เพียงดวงตากลมเท่านั้น ที่จ้องมองมาทางร่างสูง ยังมีจีจี้ แมวน้อย? สุดที่รักของร่างบางอีกด้วยที่มองมาที่ร่างสูงอย่างไม่เชื่อสายตา

 

            แมว...คือสัตว์ชนิดหนึ่งที่เป็นสัตว์ของเหล่าพ่อมด จีจี้ มันก็จะเคยได้ยินชื่อของยุนโฮอยู่บ้าง แต่ไม่คิดว่าตัวจริงจะเป็นแบบนี้

 

            เป็นแบบที่ไม่เอาไหนแบบนี้!

 

          นายจะเพ้อพอรึยัง? ร่างบางหันไปมองร่างสูงอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะพูดต่อ

 

            สรุปว่านาย...ชื่อยุนโฮใช่มั้ย?” ร่างสูงพยักหน้าแทนคำตอบ

 

            อื้ม งั้นนายกลับบ้านนายไปได้แล้วยุนโฮ ร่างสูงยังคงยืนกอดผ้าห่มอยู่ที่เดิม โดยไม่ได้เคลื่อนตัวไปไหนเลยแม้แต่นิด

 

            เอ้า ยืนอยู่ทำไมล่ะ? กลับบ้านนายไปซะสิ ฉันจะไปอาบน้ำแม้จะไล่กี่ครั้งก็ตาม แต่ร่างสูงก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิมพร้อมกับ รอยยิ้มแห้งๆที่ดูไม่น่าสงสารเลยแม้แต่นิด!

 

          ข้ามิมีที่ให้ไปแล้ว ร่างบางหันมามองอีกฝ่ายอย่างปลงตก

 

            หมายความว่าไงไม่มีที่ให้ไป?

 

            ก็...ข้าถูกท่านพ่อส่งมาอยู่ที่เมืองมนุษย์ โดยไร้ซึ่งการช่วยเหลือใดๆทั้งสิ้น แม้กระทั่งเวทมนต์ที่มีก็ยังยึดไปหมดร่างสูงพยายามยิ้มแบบเป็นมิตรที่สุดให้ร่างบาง ก่อนจะพูดต่อ

 

            ขอข้าอาศัยอยู่กับเจ้าได้หรือ หากข....

 

            ไม่!!!!” ร่างสูงสะดุ้งเฮือก ทั้งที่ยังพูดไม่จบประโยค ก่อนจะตามมาด้วยเสียงที่ทำให้ร่างบางแทบจะประสาทกิน

 

            จ่อก

 

            เสียงท้องร้อง!

 

          พร้อมกับริมฝีปากหยักของอีกฝ่ายที่ยิ้มจนเห็นฟันครบทุกซี่

 

            หิวก็ไปหาอะไรกินได้แล้วไป แล้วก็ไม่ต้องกลับมานะ ฉันไม่อยากรับอุปการะพ่อมด

 

นิ่ง...ร่างสูงยังคงยืนยิ้มให้ร่างบางอยู่ที่เดิม พร้อมกับดวงตาคมที่จ้องมองอีกฝ่ายด้วยสายตาที่เจ้าตัวคงคิดว่ามันทำแล้วน่ารัก

 

            ซึ่งความจริง มันผิดถนัด!

 

            โว้ยย ย!!! มันวันซวยอะไรของฉันวะเนี่ย เออๆ รอแป๊บ ร่างบางเดินเข้าไปล้างหน้าในห้องน้ำอย่างหัวเสีย ปล่อยให้ชายหนุ่มแปลกหน้าอยู่ในห้องกับแมวที่เอาแต่พินิจมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

 

            เจ้าน่ะ มองทำไม?” จีจี้หันซ้ายหันขวา ก่อนจะหันมามองร่างสูงเป็นเชิงถามว่า ชายหนุ่มกำลังพูดกับตนอยู่ใช่มั้ย?

 

            เออ เจ้านั่นแหละ มีปัญหาอะไรกับข้า เหตุใดจึงมองข้าเยี่ยงนั้น แมวน้อยส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะพึมพำเป็นภาแมว ซึ่งไม่รู้ว่าอีกคนมันดันฟังออก!

 

          สงสัยนายนี่ท่าจะบ้าจริงๆ แจจุงไปเก็บมาจากไหนนะ!”

 

            เจ้าว่าอะไรนะ ข้า...มิได้บ้า!” แมวเหมียวสะดุ้งเฮือก ก่อนจะหันกลับมาที่ร่างสูงอีกครั้ง พร้อมกับจ้องมองอย่างพินิจ

 

          บ้าน่า องค์รัชทายาทน่ะรึ จะมีสภาพแบบนี้!

 

          เงียบทำไม?!” จีจี้สะดุ้งอีกครั้ง ก่อนจะพูด

 

            นี่นายเป็นพ่อมดจริงๆน่ะเหรอ?”

 

            ก็จริงน่ะสิ เจ้าก็น่าจะรู้จักข้ามิใช่รึ?” ร่างสูงเดินไปนั่งลงบนเตียงอย่างวางมาด

 

            ก็เคยได้ยิน ว่าองค์ชายยุนโฮ เป็นรัชทายาทแห่งเอเธน ริมฝีปากหยักยกยิ้มราวกับภูมิใจในคำพูดในเจ้าแมวตัวน้อยมากมายนัก

 

            แต่...ไม่เคยคิดว่าจะเป็นแบบนี้ มือหนาจับเข้าที่คอของเจ้าแมวพูดมากทันที

 

            เจ้าว่าอะไรนะ

 

            ทำอะไร เสียงหวานดังขึ้นพร้อมกับร่างบางที่กำลังเดินออกมาจากห้องน้ำ พร้อมใบหน้าที่ยังคงมีหยาดน้ำเกาะอยู่

 

            ป...เปล่า เราแค่ทำความรู้จักกันน่ะ จริงมั้ยแมวน้อย?หน้าตาและท่าทางของร่างสูงตอนนี้ช่างแตกต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง นั่นทำให้แมวพูดมากอดที่จะแขวะให้ไม่ได้

 

            ถ้านายได้ขึ้นครองราชย์จริงๆ ฉันไม่อยากจะนึกสภาพเอเธนเลย ใบหน้าคมหันมาแยกเขี้ยวใส่เจ้าแมวกวนประสาท ก่อนจะหันไปทำหน้าตาน่ารักใส่ร่างบางอีกครั้ง ตั้งแต่ที่เห็นร่างบางซัดชายทั้งสี่ไปเมื่อคืน ร่างสูงก็ไม่อยากทำให้ร่างบางไม่พอใจตนเลย แม้แต่นิด เขาจึงพยายามที่จะทำตัวให้น่าเอ็นดูที่สุด!

 

            ซึ่งนั่นทำให้ร่างบางแทบจะบ้า

 

            ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆ หน้าตาก็ไม่ใช่ว่าจะน่ารัก ถึงจะได้ทำแล้วน่าดู

 

          นี่มันคิดว่าทำแล้วน่ารักมากใช่มั้ยเนี่ย!

 

          ร่างบางส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะเดินตรงไปที่ประตู

 

            รออยู่บนนี้แหละ เดี๋ยวลงไปหาอะไรมาให้กิน แล้วอย่าทำของพัง กินเสร็จก็กลับบ้านนายไปเลย เข้าใจนะ ร่างสูงพยักหน้าหงึกหงักแทนคำตอบ แม้ในความจริงแล้ว เขาไม่คิดจะออกไปจากที่นี่ด้วยซ้ำ!

 

          เมื่อร่างบางเดินลับตาไป ร่างสูงจึงหันมาประจันหน้าจับเจ้าแมวปากมอมอีกครั้ง

 

          แบบนี้...ที่เจ้าว่าเมื่อครู่น่ะ แบบไหน ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบ พร้อมกับเพิ่มแรงของมือหนาที่จับอยู่ที่คออีกฝ่าย

 

            ก็ไม่เอาไหนแบบนี้ไง รังแกได้แม้กระทั่งแมว!” เล็บยาวถูกยื่นใบข่วนไปใบหน้าคม ก่อนที่สงครามระหว่างคนกับแมวจะเริ่ม และรุนแรงขึ้น...เรื่อยๆ

 

            เมี้ยว~”

 

            ตุบ ตับ แอ่ก

 

            โอ๊ย~”

 

          บนเตียงนุ่มที่เคยมีประโยชน์เพียงเพื่อใช้นอน บัดนี้ ได้ถูกหนึ่งคนและหนึ่งตัว เปลี่ยนเป็นเวทีมวยไปแล้วโดยปริยาย ซึ่งเป็นมวยที่ เอ่อ....คงไม่ถูกคู่เท่าไหร่นัก - -

 

          เพล้ง!!!

 

            เสียงโทรศัพท์เครื่องสวย ตกลงบนพื้นอย่างจัง จนทุกชิ้นส่วนกระจัดกระจายไม่เป็นท่า เป็นเหมือนเสียงระฆังบอกหมดยก เพราะทั้งสองที่กำลังสู้กันอย่างเมามันส์อยู่นั้น เพียงแค่หยุดชะงักและหันมามองโทรศัพท์ที่บัดนี้ถูกแยกชิ้นส่วนออกไปแล้วเท่านั้น ก่อนจะหันไปซัดกันต่ออย่างเอาเป็นเอาตาย

 

                        เฮ้ย!!!!!” และในที่สุดเสียงระฆังสุดท้ายก็มาถึง เสียงที่ทำให้ทั้งคนทั้งแมวหยุดการต่อสู้กันไว้เพียงเท่านี้

 

            ดวงตากลมโตของเจ้าของห้องที่เพิ่งกลับเข้ามาในห้องกวาดมองรอบๆห้องด้วยความโกรธที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และยิ่งเพิ่มมากขึ้นไปอีก เมื่อสายตาไปสะดุดอยู่กับ

 

            หนึ่งคนที่มีขนแมวอยู่เต็มปาก และรอยขีดข่วนทั้งตัว

 

            กับอีกหนึ่งตัว ที่ขนหายไปเป็นกระจุก!

 

          ให้ตายสินี่มันเป็นบ้าอะไรกันทั้งคนทั้งแมว!

 

          พวกนาย ตายซะเถอะ!!!!” สิ้นเสียงร่างบางก็วิ่งเข้าไปซัดทั้งคนทั้งแมวที่นั่งอยู่บนเตียง โดยที่อีกฝ่ายไม่สามารถโต้ตอบได้ จึงเลือกที่จะพากันวิ่งหนีทีนเรียวๆไปรอบห้องเท่านั้น!

 

          ครึ่งชั่วโมงผ่านไป….

 

          โอ๊ยยยย~” เป็นอีกครั้งที่ร่างบางต้องนั่งทำแผลให้ร่างสูงที่ถูกตนซัดจนเลือดกบปาก พร้อมกับแมวที่มีสภาพไม่น่าดูเท่าไหร่นัก!

 

          อย่าแหกปาก!” เสียงหวานตะโกนขึ้นอย่างหมดความอดทน นี่มันคราวซวยอะไรของเขากันนะ!

 

          ก็ข้าเจ็บ เจ้าก็ทำให้มันเบาๆกว่านี้ไม่ได้หรือไง ผู้หญิงอะไรโหดเป็นบ้า!” มือเรียวจิ้มสำลีที่ชุบแอลกอฮอล์เรียบร้อยแล้วลงไปที่แผลของอีกฝ่ายอย่างแรง

 

            อ๊ากกกกกกกกกกกกกกก!!!”

 

            ฉันชื่อ คิม แจจุง เป็นผู้ชายโว้ย!!! จำไว้!” ดวงตาคมจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความตกใจทันทีที่ได้ยิน

 

            เป็นบุรุษงั้นรึ เหตุใดจึงงดงามกว่าสตรีที่ข้าเคยพบเห็นอีกเล่า

 

            โครม!!!

 

          โอ๊ย!!!!” เป็นอีกครั้งที่ร่างสูงต้องลงไปนอนกองอยู่ที่พื้น ด้วยสาเหตุเดิมๆ

 

            ก็เพราะโดนคนสวยถีบเข้าให้ไง!

 

          แจไม่ชอบให้ใครชมว่าสวย จำไว้ซะถ้าไม่อยากตาย จีจี้ที่ยืนอยู่ทนดูไม่ได้ จึงเอ่ยปากบอกยุนโฮ ก่อนที่เขาจะโดนแจกระทืบตายซะก่อนจะได้กลับเอเธน!

 

          แต่....

 

            แต่อะไร!!!” คำว่า ก็สวยจริงๆ ถูกกลืนหายไปในลำคอทันทีที่ได้ยินเสียงตวาดจากริมฝีปากอิ่ม

 

            ป...เปล่า ร่างสูงยกยิ้มแห้งๆให้ร่างบางก่อนจะลุกจากพื้น พร้อมกับลากเก้าอี้คู่ใจที่ล้มลงมาด้วยกันไปนั่งอยู่ข้างๆร่างบางอีกครั้ง

 

            เอ้า กินซะแล้วก็กลับบ้านไปได้แล้ว ก่อนที่ฉันจะปวดหัวไปมากกว่านี้!” มือเรียวยื่นจานข้าวผัดกระเพราให้ร่างสูงที่นั่งมองเหมือนมันเป็นสิ่งประหลาด

 

            ถ้าไม่กินก็กลับไปซะ!” สิ้นเสียงร่างสูงก็ตักข้าวในจานขึ้นกินทันที ก่อนจะทำหน้าซาบซึ้งประหนึ่งว่า ข้าวผัดกระเพราของร้านข้างหอ มันอร่อยเสียเต็มประดา!

 

          ข้า...ขอโทษ หลังจากกินเสร็จ ร่างสูงจึงหันมาหาร่างบางที่กำลังทำความสะอาดห้องอยู่

 

            อื้ม กินเสร็จแล้วใช่มั้ย? กลับไปได้แล้ว!” แต่...ยังคงเป็นเหมือนทุกครั้ง ร่างสูงยังคงยืนอยู่ที่เดิมด้วยใบหน้าที่ เอ่อ...น่ารัก - -?

 

          ข้ามิมีที่ให้ไปจริงๆแจจุง ร่างบางหันมามองอีกฝ่ายอย่างเหนื่อยใจ

 

            ฉันเป็นเกย์ นายอยู่กับฉันไม่ได้หรอก ไปไหนก็ไปซะ ดูเหมือนแผนของร่างบางจะได้ผล เพราะใบหน้าของร่างสูงตอนนี้กำลังมองมาที่เขาด้วยสายตาที่ร่างบางเองก็ไม่เข้าใจความหมายเหมือนกัน แน่ล่ะ จะมีผู้ชายที่ไหนที่อยากอยู่กับเกย์

 

            แต่เหตุการณ์ครั้งนี้สอนให้รู้ว่า คนเราไม่ควรคิดอะไรไปเอง เมื่อประโยคต่อมาที่ออกมาจากริมฝีปากหยัก ทำให้ร่างบางแทบล้มทั้งยืน

 

            ประโยคที่ว่า...

 

            เกย์คืออะไร?!”

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

TBC

 

 

Talk: ให้ทายว่าเราแต่งตอนไหน? 555 เราแต่งตอนดูพี่แก้วเมื่อคืนนี้ มันเลยมวยทั้งเรื่องเลย สนุกหรือไม่ยังไง บอกเราด้วยน้า~ สุดท้ายคอมเม้นต์คือกำลังใจ ส่วนถ้าอยากติดตามรายละเอียดฟิคเรื่องนี้ ก็ จิ้มที่นี่ เลยนะคะ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

77 ความคิดเห็น

  1. #55 jojo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 19:39
    555 จแโหดได้อีดอ่ะนะ

    น่าสงสารยุนโฮเนาะ โดนตลอดเลย
    #55
    0
  2. #49 SJ_LOVER (@p2527) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 14:29



    อ๊ากกกกกกกกกก  ใสซื่อไปไหนค๊า
    #49
    0
  3. #30 YJ 5135 (@tarta5135) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2555 / 10:22
    ฮามากเลยนะยุนโฮ

    #30
    0
  4. #26 annjae (@annjae) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 12:36
    ตายๆๆ แกระบมใกล้ตายก่อนได้รักกับแจแน่วะชอง 555
    แจสวยโหดเว่อร์ เป็นฟิคที่เราสงสารชองไม่ใช่แจอ่ะไรเตอร์ กร๊ากกกกก
    #26
    0
  5. #25 ~ + @ * Prince_CM_SARANG * @ + ~ (@mumaybubie) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 18:39
    ก่อนจะได้รักกันตาหมีมันคงช้ำตายก่อนแน่ๆ
    ตาหมีเอ้ยนายดูเป็นคนซื่อไม่รู้อะไรบ้างเล้ย555555555
    #25
    0
  6. #22 toon exo (@exo-exo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 18:16
    ห้าๆๆๆ แจโหดอะ
    สงสารหมี
    #22
    0
  7. #20 Mushrooms (@aomzoul) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 15:08
    สนุกมากเลยค่ะ เรื่องนี้แจโหดมาก 5555



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 12 สิงหาคม 2555 / 15:10
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 12 สิงหาคม 2555 / 15:17
    #20
    0
  8. #19 โซร่าเซล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 11:22
    เอิ่ม หมีจ๊ะ ไม่รู้จักเกย์จริงเรอะกรรมแท้5555

    ซื้่อไปนะหมีแจก็โหดไป

    ฮามากอะ รออัพ ก๊ากกก
    #19
    0
  9. #18 โซร่าเซล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 11:22
    เอิ่ม หมีจ๊ะ ไม่รู้จักเกย์จริงเรอะกรรมแท้5555

    ซื้่อไปนะหมีแจก็โหดไป

    ฮามากอะ รออัพ ก๊ากกก
    #18
    0