[FIC]Curse คำสาปรักร้ายฉบับนายพ่อมด[YunJae,YooSu,MinRic]

ตอนที่ 2 : ชายแปลกหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    11 ส.ค. 55

1





       “แต่ท่านพี่”




       “ครั้งนี้ยุนโฮทำเกินไป พี่คิดว่าเราควรลงโทษเขาบ้าง เพื่อในวันข้างหน้า หากพี่ตายไป ยุนโฮจะได้เป็นกษัตริย์ที่ดี”




       “แต่น้อง......” หญิงสาวเงียบไปพักหนึ่ง พลางครุ่นคิดทุกอย่าง ที่ชายผู้เป็นสามีพูดมาก็มีเหตุผล ชอง ยุนโฮ รัชทายาทเพียงคนเดียวแห่งนครเอเธน ที่กำลังจะขึ้นเป็นกษัตริย์ในอีกไม่นาน กลับทำตัวไม่เหมาะสมกับการเคารพรักของประชาชนเลยแม้แต่นิด รังแกได้แม้แต่เด็กตัวเล็กที่เพียงแค่วิ่งมาชนเท่านั้น เธอไม่น่าตามใจลูกจนถึงขนาดนี้เลย




       “อย่าคิดมากไปเลยน้องหญิง ทุกอย่างที่เราทั้งคู่ทำ ก็เพราะหวังดีกับยุนโฮ เขาควรที่จะเติบโตเป็นผู้ใหญ่เสียที” ชายหนุ่มยื่นมือไปกุมมือของหญิงสาวเบาๆ เพื่อให้กำลังใจเธอและยืนยันกับเธอว่าสิ่งที่ทำลงไป จะทำให้ลูกชายที่ไม่เคยโต ได้รู้จักโตจริงๆเสียที





       “ก็ได้เพคะท่านพี่ แต่หากเราทำโทษลูกในเขตนคร ข่าวต้องแพร่กระจายออกไปเป็นแน่”





       “ถ้าเช่นนั้นก็ต้องส่งลูกไปอยู่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก” ชายหนุ่มนิ่งเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะพูดต่อ




       “เมืองมนุษย์”



       .





        .






        .
 







        ขาเรียวพาเจ้าของร่างชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหวานดุจดั่งหญิงสาว ดวงตากลมโต ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อ ผิวขาวดั่งหิมะ มีเพียงแค่กล้ามโตๆนั่นเท่านั้น ที่เป็นตัวบ่งบอกว่า คิม แจจุง ผู้นี้ไม่ใช่ผู้หญิง




       ตุบ ตับ แอ่ก





       “พวกเจ้าจักต้องตาย!” แจจุงชะงักฝีเท้าลงทันทีที่ได้ยิน ดวงตากลมโตมองไปด้านหน้าอย่างเหนื่อยใจ เอาอีกแล้วสินะ เด็กวัยรุ่นสมัยนี้นี่มันไม่มีอะไรทำกันหรือไง ถึงได้ยกพวกตีกันไปทั่ว





       แจ จุงมองภาพตรงหน้า พลางส่ายหัวเล็กเบาๆ ถ้าเป็นไปได้เขาคงไม่อยากเดินผ่านตรงนั้นสักเท่าไหร่ แต่จะทำยังไงได้ ในเมื่อทางนี้เป็นทางเดียวที่เขาจะกลับหอพัก!




        “ข้าจัก อั่ก ฆ่า พวกเจ้า” เสียงทุ้มของคนโดนกระทืบยังคงปากดีอยู่เช่นนั้น หาได้สำนึกไม่ว่าตนกำลังนอนอยู่ใต้เท้าของคนอื่น!




       “ปากดีนักนะมึง!” การรุมกระทืบยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดหย่อน




       จนกระทั่ง.....




       “เฮ้ย พวกเอ็ง หยุด!” หนึ่งในสี่ของชายใจกล้า[?]ที่ดีแต่ยกพวกมากระทืบชาวบ้านเอ่ยขึ้น ทันทีที่มองไปเห็นแจจุง!




       “มีอะไรเหรอครับลูกพี่?”





       “เอ็งเห็นน้องสาวคนนั้นมั้ย?” ไม่พูดเปล่าแต่มือหนายังชี้มาทางแจจุงอีกด้วย นั่นทำให้ผู้ถูกเอ่ยถึง ถึงกับชะงักฝีเท้ากึก




       น้องสาวงั้นเหรอ !




       ครั้งสุดท้ายที่มีคนทักว่าเขาเป็นผู้หญิง อีกสองชั่วโมงให้หลัง มันไปนอนหยอดข้าวต้มอยู่ที่โรงพยาบาล!





       “สวัสดีจ้ะสุดสวย” ชายทั้งสี่เดินมาล้อมแจจุงไว้




       “กลับบ้านคนเดียวเหรอจ๊ะ”




      “ให้พี่ไปส่งมั้ยสาวน้อย” ไม่พูดเปล่า ชายหน้าปลาไหลที่ถ้าแจจุงเดาไม่ผิด คงเป็นหัวโจกยังเลื่อนมือสากมาลูบแก้มนวลของเขาอีกด้วย




       “อย่ายุ่งกับฉัน” เสียงหวานเอ่ยอย่างข่มอารมณ์ที่กำลังโกรธจัดของตน





        “ฮ่าๆๆๆๆๆ เสียงหวานเหมือนหน้าเลยนะสุดสวย” ดวงตากลมโตมองหน้าทั้งสี่อย่างเหลืออด




       “อยากมีเรื่องใช่มั้ย?” แจจุงเอ่ยถามเสียงเรียบ





       “แหม ดุจังนะสาวน้อย แบบนี้แหละที่พี่อยากได้เป็นเมีย” ชายทั้งสี่เดินเข้ามาหาแจจุงทีละนิด แต่ก่อนที่จะได้ถึงตัวแจจุง ขาเรียวก็ยกขึ้นเตะก้านคอของชายที่เป็นหัวโจกอย่างแรงจนได้ยินเสียง





       แก๊ก!





       คอเคล็ด!





       “โอ๊ย!!!” ตามมาด้วยเสียงร้องลั่น




       “กะ แก อยากตายใช่มั้ย?” ชายหัวโจกชี้มาที่ใบหน้าหวาน ขณะที่มืออีกข้างยังคงจับคอที่เคล็ดของตนไว้




       “มันก็ต้องลองดูจะได้รู้ว่าใครกันแน่ที่จะตาย!” มือเรียวเหวี่ยงกระเป๋าใส่ชายทั้งสี่ พร้อมกับกระโดดถีบและซัดหมัดไปที่ใบหน้าอย่างแรง





       ตุบ ตับ แอ่ก!




       เสียงเหมือนกันกับที่แจจุงได้ยิน เพียงแต่ต่างกันที่ ตอนนี้เขาเป็นคนซัดชายทั้งสี่นั้น!




        เท้าเรียวเหยียบลงบนใบหน้าของชายหัวโจกอย่างแรง ใบหน้าปลาไหลที่เต็มไปด้วยเลือดและรอยฟกช้ำ!




       ส่วนลูกน้องทั้งสามของมันน่ะเหรอ วิ่งหนีหางจุกตูดไปแล้ว!




        “ทีหลังก็อย่าเที่ยวมาเห่าไปทั่วแบบนี้ โดยเฉพาะ” แจจุงย่อตัวลงนั่งที่พื้น มือเรียวกระชากผมของอีกฝ่ายอย่างแรง




       “กับฉัน!” พูดจบ แจจุงก็ผลักหัวชายหน้าปลาไหลอย่างสุดแรง พร้อมถอนหายใจเบาๆ ให้ตายสิ เขากำลังรีบกลับไปนอนนะ มาเสียเวลากับพวกหมาหมู่แบบนี้อยู่ได้




       เมื่อพ้นจากการกอบกุมจากมือเรียว ชายหน้าปลาไหลก็วิ่งอย่างทุลักทุเลหายไปในความมืดทันที




       ทิ้งไว้เพียง หนึ่ง หนุ่มหน้าสวยที่ไม่เคยยอมรับตัวเองว่าสวย




       กับอีกหนึ่ง ชายแปลกหน้าที่ลุกมานั่งมองตนอยู่เมื่อไหร่ไม่รู้




        แจจุงมองไปทางชายคนนั้นอย่างพินิจ นี่ขนาดมีรอยฟกช้ำ มันยังหล่อได้ขนาดนี้ แล้วถ้าไม่มีมันจะหล่อขนาดไหน




       “ขอบใจมากที่มาช่วยข้า ป ... เป็นคำสั่งของท่าพ่อใช่หรือไม่” เสียงทุ้มจากชายแปลกหน้าเอ่ยขึ้นกับแจจุง แต่ดูจากภาษาที่ใช้แล้ว ถ้าเขาเดาไม่ผิด ไอ้หมอนี่มันต้องเป็นบ้าแน่ๆ ให้ตายสิ คนเดี๋ยวนี้กระทืบคนบ้ากันแล้วเหรอ? นี่น่ะเหรอมนุษย์!




       “ไม่ใช่” เอ่ยเพียงแค่นั้นร่างบางก็ลุกออกไป ส่งผลให้ร่างสูงลุกตามทันทีและผลที่ได้รับก็คือร่างทั้งร่างทำท่าจะล้มลงไป กองกับพื้น




       “เฮ้ย นาย เป็นอะไรรึเปล่า” แต่แจจุงวิ่งมาพยุงร่างสูงของอีกฝ่ายไว้ได้ทัน ตัวหนักชิบ!



 
       “ข้าเจ็บ. ..” แจจุงยืนพยุงร่างสูงของอีกฝ่ายไว้ แล้วส่ายหัวอย่างปลงตก ให้ตายสินี่เขาต้องเป็นคนเอาร่างสูงนี้ไปทำแผลใช่มั้ย?




        “งั้นไปทำแผลที่ห้องฉันก่อนแล้วกัน”




       .




       .
 





       .




       “โอ๊ย ย ยย ย ย ย~” เสียงโหยหวนจากชายแปลกหน้าดังขึ้นเป็นรอบที่ล้าน โดยที่เจ้าตัวก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าคิดถูกหรือไม่ ที่มากับแจจุง




        “โอ๊ย จะแหกปากทำไมนักหนาเนี่ย เดี๋ยวคนทั้งหอก็ได้ตื่นกันหมด อย่าสำออยได้มั้ย?!” แจจุงตะคอกใส่อีกฝ่ายอย่างหมดความอดทน ก็แค่ล้างแผลแล้วเอาแอลกอฮอล์จิ้มเข้าไปในแผล จะแหกปากอะไรกันนักกันหนา [เอ่อ เป็นฉันฉันก็ร้องนะยัยสวย ตุบ อ๊าก (เสียงฝ่ามืออรหันต์ตกลงที่ใบหน้า) ขอโทษจ้ะ ขอโทษ T[]T ]




       “ก็มะ...มันเจ็บ” ดวงตาคมมองชายหน้าสวยที่ตนไม่รู้ว่าเป็นผู้ชายอยู่ตรงหน้าอย่างหวาดๆ




        “หันหน้ามานี่ แล้วถ้าแหกปากอีกทีก็กลับบ้านนายไปได้เลย ฉันไม่มีเวลาว่างขนาดนั้น ง่วง!” แจจุงเอาผ้าชุบน้ำแข็งประคบที่รอยฟกช้ำบนใบหน้าอย่างแรง แม้ผู้ถูกทำแผลที่เหมือนจะเป็นการทำร้ายร่างกายมากกว่าเดิมอยากจะแหกปากมาก แค่ไหนก็ทำได้เพียงแค่เงียบไว้ แน่ล่ะ ดูจากหน้าตาของแจจุงตอนนี้ก็ดูจะเอือมมากแล้ว หากเขาแหกปากอีกที ไม่แน่ว่าเท้าเรียวของคนที่ตนคิดว่าเป็นหญิงสาว อาจจะขึ้นมาพาดที่คอก็เป็นได้!




         “เสร็จแล้ว แล้วทีนี้นายก็กลับบ้านไปได้แล้วนะ ฉันง่วง” พูดจบแจจุงก็ถอดเสื้อแล้วหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปในห้องน้ำทันที นั่นทำให้ชายอีกคนที่อยู่ในห้อง ได้แต่นั่งอ้าปากหวอกับภาพที่เห็น มัวแต่ตะลึงโดยไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ ว่าคนที่ตนคิดว่าเป็นผู้หญิง ไม่ได้มีหน้าอกอย่างที่ควรจะเป็น!



       .





       .





       .




        ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง แจจุงเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับผ้าเช็ดตัวผืนเล็กที่พันไว้ที่เอว




       “เฮ้ย!” เสียงหวานดังขึ้นทันทีเมื่อดวงตากลมหันไปเห็นคนที่ควรจะกลับไปที่บ้านของตัวเองแล้ว นอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียง




        “ตื่น โว้ย ตื่นเดี๋ยวนี้นะ!” มือเรียวหยิบหมอนปาใส่ชายแปลกหน้าอย่างแรง




        “หะ หืม” ผู้ถูกกระทำมองมาทางอีกฝ่ายอย่างสะลึมสะลือ ก่อนที่จะลุกขึ้นนั่งบนเตียง




        "มานอนทำไมตรงนี้ ฉันบอกให้นายกลับบ้านไปไง!” เสียงหวานตวาดอีกฝ่ายอย่างเหลืออด และยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก เมื่อใบหน้าคมที่ควรจะสำนึกผิดนั้น เอาแต่จ้องมองมาที่ร่างของตน



  
        “จะมองอะไรนักหนา ตอบมาสิวะ” หมอนอีกใบถูกปาไปที่ใบหน้าคมอย่างแรง ทำให้คนที่กำลังจ้องร่างขาวนวลได้สติ แต่เป็นสติที่ไม่ควรจะมี เมื่อสตินั้น สั่งให้เขาถามว่า...




       “เหตุใดหญิงบนโลกมนุษย์ จึงไม่เหมือนหญิงที่แคว้นแอริณ” แจจุงหันมามองที่ชายแปลกหน้าทันที




        “นายว่าไงนะ?” เสียงโวยวายเมื่อครู่หายไปเป็นปลิดทิ้ง เหลือแต่เสียงเย็นเรียบ เป็นเสียงที่ทำให้จีจี้ แมวสุดที่รักของเขา เย็นเยียบไปจนถึงไขสันหลัง พลางมองไปที่ชายแปลกหน้าที่เจ้าของห้องพาเข้ามาอย่างเวทนา จะทำศพให้หมอนี่ที่ไหนดี!



 
       “ข้าถามว่าเหตุใดร่างกายของเจ้า จึงมิเหมือนสตรีที่เมืองเวทมนต์ของข้า” ไม่เพียงแค่นั้น แต่ร่างสูงยังคงเอ่ยต่อไปอีก โดยไม่ได้สังเกตใบหน้าหวานที่กำลังจะฆ่าตนเลยแม้แต่นิด




       “ใบหน้าก็งดงามเยี่ยงนางฟ้า แต่เหตุใดจึงร่างกายจึงมิมีสิ่งที่สตรีควรจะมี”




       โครม !!!!





           เหตุผล ของการเกิดเสียงคือ ร่างทั้งร่างที่เมื่อวินาทีแล้วยังคงนั่งอยู่บนเตียง แต่ตอนนี้กลับลงไปกองพื้นด้วยสภาพที่ไม่น่าดูนัก สิ่งที่ทำให้เป็นแบบนั้นน่ะเหรอ ?





        .








       .






       .






       ก็เท้าเรียวๆของคนสวยไง!








         To be continue.. .




        Talk: แนะนำตัวก่อนเลยนะคะ เราชื่ออัญน้า เรียนอยู่มหาลัยแล้วค่ะ ปี2 แลดูแก่ดี 55555 เรื่องนี้ลงไว้ที่บอร์ดฟิคอีกที่นึงนะคะ แต่ว่าจะเอามาลงที่นี่ด้วย อาจอัพช้าหรือเร็วกว่าในบอร์ดฟิคเราก็ไม่แน่ใจ แล้วแต่อารมณ์ แต่อัพที่นี่แน่ๆค่ะ เอ๊ะ ยังไง 5555
ยังไงก็ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เราด้วยน้า อิอิ ~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

77 ความคิดเห็น

  1. #54 jojo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2555 / 19:38
    จัดมาครบเซ็ตเลย สวย โหด และก็ดุ สุดๆไปเลย
    #54
    0
  2. #48 SJ_LOVER (@p2527) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 14:16



    โหดร้ายอ่า
    #48
    0
  3. #28 YJ 5135 (@tarta5135) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2555 / 22:54
    แจเธอรุนแรงมากเลย
    #28
    0
  4. #23 ~ + @ * Prince_CM_SARANG * @ + ~ (@mumaybubie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 18:30
    สนุกมากเลย 
    ยัยสวยรุนแรงกับตาหมีมาก Y[]y'
    #23
    0
  5. #17 toon exo (@exo-exo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 22:02
    ห้าๆๆๆ จุนโหดมากกกกกก
    #17
    0
  6. #15 i^ing^i^+^changmin^ (@i-ing-baa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2555 / 14:41
    จะสมน้ำหน้าพี่ยุนดีไหมเนี่ย

    ไหนว่าเป็นคนเกเรไง

    พอไม่มีเวทมนต์ก็หมดฤทธิ์เลยสินะ 555
    #15
    0
  7. #12 NarakkWa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 21:58
    เรื่องนี้แจดูแมน ยุนฮาและเกรียนมาก 5555555555



    หนุกคะ อัพไวไวนะ >
    #12
    0
  8. #6 annjae (@annjae) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 15:14
    ตายๆๆ อีชองปากพร้อย
    กับหนูผู้ไม่ยอมรับความจริง 555
    #6
    0
  9. #2 โซร่าเซล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2555 / 21:14
    สนุกมาๆ

    หมีดูซื่อๆนะ 555

    แจโหดจ้าาา
    #2
    0