เสพติดรักมาเฟีย

ตอนที่ 42 : บทที่ 6- 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,914
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    25 มี.ค. 62




บทที่ 6 – 3


 

        “ถ้าวันหนึ่งแกมีความรัก แกจะเข้าใจสิ่งที่ฉันทำ เมื่อวันนี้มีใครบางคนทำให้เรารักมากพอ รักกว่าที่เคยรักตัวเอง”


        คำคมไหมล่ะ เหอะ ไม่น่าเชื่อใช่ไหมว่ามาเฟียอย่างเขาจะมีหัวใจเหมือนกัน เรื่องแบบนี้มันพูดยาก คนที่ใช่มันก็คือใช่ ถึงเวลามันจะมาเอง ถึงเวลาที่เหมาะที่ควรหัวใจของเรามันจะชี้นำย้ำเตือนว่าเธอคนนี้แหละใช่ เพราะถ้าไม่ใช่ก้อนเนื้อด้านซ้ายมันคงไม่เต้นแรง


        ใบหน้าหล่อเหลายิ้มกริ่มมาตลอดทางระหว่างรถเคลื่อนตัว ชีวิตเขาตอนนี้มันมีความสุข สุขจนกลัวว่าวันเวลาที่หมุนไปจะพรากความรู้สึกแบบนี้ออกไป เพราะถ้าเป็นอย่างนั้นเขาจะตั้งรับอย่างไร อา... ช่างเถอะยังไงเมียทั้งคนเขาไม่มีวันให้ใครมาแยกเราสองคนออกจากกัน    


 

        กลิ่นอาหารหอมกลุ่นโชยมากับอากาศ ทันทีที่เปิดประตูห้องพัก ไม่ได้ฉุนจัดแต่มันมากพอเรียกน้ำย่อยในกระเพาะ เครื่องเคียงของประเทศไทยหอมจริงๆ เขาชอบอาหารไทยอยู่แล้วจึงไม่ต้องแปลกใจ เผ็ดเขาก็กินได้ แม้ทุกครั้งที่กินหน้าจะแดงเห่อขึ้นทันตา เขาถอดเสื้อออกแล้วพาดไว้กับพนักโซฟา สองขาเรียวยาวก้าวไปข้างหน้าจนถึงประตูที่เชื่อมต่อกับห้องครับ ผลักเบาๆ แม่บ้านโค้งคำนับให้เขาก่อนจะโบกมือ ฝ่ายนั้นจึงออกไป


        “ป้าคะ หยิบถาดเห็ดให้หน่อยค่ะ”


        เสียงใสตบอกเบาๆ ไม่ได้หันมามอง เธอใช้ช้อนตักชิมน้ำในหม้อจนได้ที่ เขาจึงหยิบถาดเห็นฝางและเห็ดออริจินส่งให้ สาวเจ้ารับไปโดยไม่รู้เลยว่าป้าแม่บ้านออกไปแล้ว เขาจะเข้ามาเป็นลูกมือแทน นี่คงเป็นกับข้าวอย่างสุดท้าย หม้อใหญ่มาก คงเพราะต้องการแบ่งให้การ์ดด้วย ส่วนหม้อข้าวก็หุงหมอใหญ่กับหม้อเล็ก คนอะไรรอบคอบและมีจิตใจเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่คนอื่น


        “เรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวป้าช่วยไปบอกหัวหน้าการ์ดมายกออกรับประทานกันได้เลยค่ะ ส่วนของเจ้านายเข็มตักไว้แล้ว”


        ว่าแล้วก็ใช้หม้อเล็กข้างๆ ตักแบ่งต้มยำกุ้ง เพราะหม้อใหญ่คงจะให้การ์ดเอาไป


        “หอมจัง”


        “อุ๊ย มะ มาเมื่อไรคะ”


        หันมาด้านหลังก็ต้องตกใจ เมื่อเห็นเจ้านายหน้าหล่อยืนพิงเคาเตอร์ครัวมองมาไม่วางตา


        “เมื่อกี้”


        “นึกว่าป้าแม่บ้าน ต่อไปมาถึงแล้วช่วยให้สุ่มให้เสียงหน่อยนะคะเจ้านาย”


        กล่าวยิ้มๆ วางหม้อบนโต๊ะ ก่อนการ์ดจะเข้ามาช่วยยอกอาหารที่วางเรียงราย


        “น่ากินทั้งนั้น หวง”


        พูดไปอีกเรื่องไม่ได้สนใจคำพูดคนตัวเล็ก


        “หวงอะไรคะ ของเจ้านายวางอยู่โต๊ะด้านนอกแล้ว กินเลยไหม”


        “แน่นอน ร้อนๆ อร่อย”


        ไม่พูดเปล่าแต่เลือกจูบแก้มนวล สาวเจ้านิ่วหน้า เนื่องจากอยู่หน้าเตามาเป็นเวลาสองชั่วโมงกลิ่นเหงื่อไคลและอาหารติดตามตัวเสื้อผ้า


        “เจ้านาย อย่าค่ะ อายคนอื่น”


        “อายอะไร ทุกคนรู้ว่ามึนเป็นเมียฉันแล้ว”


        บอกหน้าตายไม่รู้สึกอะไร การ์ดสี่คนที่เข้ามายกอาหารไปรับประทานชั้นล่างต่างพากันอกมยิ้ม แต่ไม่พูดอะไร ภาพแสดงความรักของเจ้านายกับผู้ช่วยคนสวยเป็นที่เห็นจนชินตาเสียแล้ว คงมีแต่เธอคนเดียวที่ขัดเขินทุกครั้งเวลามีคนเอื่นมารู้มาเห็นการกระทำเอาแต่ใจของเจ้านาย หรือแม้ตามลำพังเธอก็อาย


        “ห้ามรุ่มร่ามค่ะ เชิญที่โต๊ะรับประทานอาหาร”


        “อยากช่วย มีอะไรให้ช่วยไหม”


        คนตัวใหญ่ว่ายอมถอยห่างออกมา เกรงเธอทำอะไรไม่สะดวก


        “ไม่เป็นไรค่ะ มีแค่ต้มยำกุ้งเป็นอย่างสุดท้าย วันนี้เจ้านายต้องเจริญอาหารแน่ๆ ค่ะ แต่กับข้าวไม่ได้เยอะนะคะ”


        เธอทำแค่ห้าอย่าง การ์ดก็ทำให้เหมือนกัน คือทำเยอะแล้วแบ่งใส่จานให้พวกเขา


        “ดีเลย เพราะคืนนี้ต้องใช้แรงเยอะ ต้องกินตุนพลังงานล่วงหน้า”


        คนพูดขยิบตาให้อย่างซุกซน ไอ้แววตากรุ้มกริ่มพราวระยิบระยับแบบนี้รู้เลยว่ากำลังสื่อสารถึงเรื่องใด เรื่องความหื่นนี่ทำไงเนี่ย แล้วเราจะรอดไหม ความจริงสายตาเขาเตือนมาตลอด พอนึกว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังรับประทานอาหาร ใบหน้าแม่ครัวก็แดงระเรื่อขึ้นมาอันโตมัติ


        “เจ้านายนิสัยไม่ดี”


        “ตรงไหน”


        “ยังต้องพูดอีกเหรอค่ะ ออกไปรอที่โต๊ะเลย”


        “ไปด้วยกัน ต้องกินเป็นเพื่อนห้ามไดเอท”


        เพราะน้องมึนของเขากินน้อย มื้อเช้า เที่ยง เย็น ก็กินน้อยจนตัวจะปลิวลมอยู่แล้ว ความจริงก็ไม่ขนาดนั้นแต่ะเขาอยากให้เธอกินเยอๆ สักหน่อย อาหารก็มากมายกินนิดเดียวจะไม่มีแรงอะไร มาอยู่ด้วยกันเขาก็อยากเลี้ยงดูให้ดี


        มาเฟียหนุ่มถือชามต้มยำกุ้งมาวางบนโต๊ะรับประทานอาหารด้านนอก ซึ่งเป็นริมสระว่ายน้ำ อาหารสี่อย่างวางรออยู่ก่อนแล้ว ข้าวอยู่ในโถขาว เข็มจิราจัดการตักใส่จานกระเบื้อเคลือบสีสวย ข้ามไรซ์เบอร์รี่ร้อนๆ หอมกรุ่นควันฉุย พอตักข้าวเรียบร้อยจึงมนั่งเก้าอี้ด้านขวามือของเจ้านาย


        “ไข่เจียวปรุงรส ปลานึ่งมะนาว ผัดผักรวม ต้มยำกุ้ง ทอดมันปลากราย ผักดิบ ทั้งหมดนี้พอไหมคะ”


        “ยิ่งกว่าพอ”      


        “งั้นกินเยอะๆ นะคะ”


        “แน่นอน กินข้าวไปมองหน้าเมียไป อร่อยและฟินมาก”


        มาทำหน้าทำตาชวนฝันไปอีก ถามจริงแค่กินเข้าวเขาต้องจริงจังขนาดนี้ไหม แล้วอะไรคือขยันส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้ จนเข็มจิราไม่อยากสบตากับเจ้านายมาเฟีย อาการของเขานี่เรียกได้ว่าโคม่าเลยกระมัง

 

……………………………

 

ช่วงนี้เขาก็จะสวีทหวานกันนิดนุงนะคะ อย่าไปอิจฉานะคะเดี๋ยวตาร้อนค่ะ รุปเล่มวางแผงแล้วซื้อได้ที่น่ายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส หรือสั่งซื้อที่เวป สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ ค่ะ

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ไข่มุกสีดำ


 

มาเฟียอ้อนวอนรัก
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          ลูกเขาไงจะใครล่ะ!          ดีเอ็นเอที่โชว์หราบนใบหน้าของเด็กน้อยคนนั้น ปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่ใช่สายเลือดของตัวเอง เมื่อหลักฐานมันทนโท่ขนาดนี้  มาเฟียอย่าง ไซกิ  เมอร์เรน  ผู้ไม่เคยใส่ใจกับความผิดพลาดของตัวเอง จะต้องสะสางเรื่องราวที่ค้างคากับผู้หญิงที่ชื่อ ทรายขวัญ  เสียแล้ว          ฟ้องร้องสิทธิ์เลี้ยงดูลูกชาย หรือจะจับเธอมาลงทัณฑ์!          ไม่...ไม่ดีกว่า ระดับมาเฟียอย่างเขาจะต้องง้อเธอสิ อ้อนวอนขอคืนดีและขอความรักจากเธอมาเยียวยาหัวใจ!          “อย่ามาทำสายตาแบบนี้นะคะ”          “ไม่ชอบ?” มีหน้ามาถามอีกแน่ะ          “ค่ะ ไม่ชอบ”          “เพราะอะไร ขอเหตุผล” ไม่พูดเปล่า แต่ขยับเข้ามาใกล้ๆ นี่คืออย่างไร คือจำเป็นต้องลากเก้าอี้มานั่งเบียดเพื่อ? สาวเจ้าวางหน้าดุไม่พอใจ แต่เขากลับทำหน้าซื่อๆ ส่งกลับมา          “คุณไซกิ ไม่น่ารักเลยนะคะ”           คนไม่น่ารักยิ้มกว้างจนตาแทบจะปิด          “รักเหอะ เพราะผมรักทราย”          “เลิกพูด แล้วนั่งดีๆ ค่ะ ไม่ต้องเบียดด้วย ที่ตั้งกว้าง”          “ขาดความอบอุ่น นั่งใกล้เมียแล้วอุ่นใจ” คนพูดยิ้มกว้าง กว้างจนปากจะฉีกถึงหู          “อุ๊ย คุณไซกิ อย่ามาทำแบบนี้”          “แก้มหอมจัง” ค่ะ ไม่มีความละอายแก่ใจสักนิด พอเธอจะลุกหนีเขาก็ดึงแขนไว้แล้วรั้งให้มานั่งบนตัก          “ปล่อยฉันนะคนฉวยโอกาส นิสัยไม่ดี วางแผนมาใช่ไหม”          “ยอมรับ ไม่งั้นเราก็ไม่มีเวลาส่วนตัวด้วยกันสักที”


สิทธิ์หัวใจจอมวายร้าย  (ซีรีส์ชุด จอมวายร้าย ลำดับที่ 3)
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          หลังพาตัวเองไปอยู่ฮ่องกงหลายปี เรอัล  ธาดาดำรง  แมคไคล์  ก็บินกลับมาเมืองไทยอย่างถาวรเพราะมีเป้าหมายใหญ่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ชื่อ พัดชา          คิดจะเป็นเสือต้องออกล่า ไม่ใช่รอเวลาให้เหยื่อมาอ่อย เรอัลไม่มัวอ้อยอิ่งอืดอาด ปล่อยให้พัดชามีโอกาสได้ชายตามองชายอื่น เพราะเธอคือสิทธิ์ของเขาตั้งแต่เข้ามาอยู่ร่วมชายคา          “ฉันไม่เคยเห็นหนูผิงเป็นของเล่นเลยนะเด็กน้อย”          “ตะ...แต่เมื่อกี้นี้คุณเรอัล”          “มันคือการแสดงความรู้สึก ความรู้สึกที่ฉันเก็บกักอยู่ในนี้ไง เข้าใจไหม” ดวงตากลมโตชุ่มน้ำกะพริบปริบๆ เอียงใบหน้าน่ารักมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ นี่เขาจะบอกว่าชอบเรากระนั้น          “แก้มหอมมาก”          “คุณเรอัลชอบเอาเปรียบ”          “งั้นหอมแก้มฉันคืน เราจะได้เสมอภาคกัน” ไม่พูดเปล่ายังเอียงแก้มให้อีกด้วย พัดชาหน้าแดงกว่าเดิม *********************ซีรีส์ชุด จอมวายร้าย ผลงานของ กานต์มณี มีทั้งหมด 3 เล่ม คือ1. บำบัดหัวใจจอมวายร้าย2. กลเกมรักจอมวายร้าย3. สิทธิ์หัวใจจอมวายร้าย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #394 YupawadeeAllamat (@YupawadeeAllamat) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 07:22
    หวานเวอร์
    #394
    0
  2. #393 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 00:15
    แอร้ยยยยยย น่ารัก เลี่ยนเลยเจ้านาย
    #393
    0
  3. #392 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:07

    หวานกันหน้าดูเลยนะ

    #392
    0
  4. #391 sunple (@PLEASURE1) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 21:03

    หวานเชื่อมม มดขึ้นตาเลยยยยย ฮือออ หลงเมียมากกกก

    #391
    0
  5. #390 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 20:40

    สวีทกันสุดๆ

    #390
    0