เสพติดรักมาเฟีย

ตอนที่ 20 : บทที่ 2 - 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,551
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 145 ครั้ง
    14 มี.ค. 62




บทที่ 2 – 6


 

        ถามว่าเมาไหม เข็มจิราคิดว่าตัวเองมึนมากกว่า จิตใต้สำนึกมันก็รู้แหละว่าตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่ และมันเป็นสิ่งที่ไม่ควรทำ แต่เข้าใจไหมว่ายามปกติเธอคงไม่กล้า เมื่อแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดมันวิ่งพล่าน ร่างกายมันก็เลยแสดงในสิ่งที่คิดไว้ว่าอยากทำออกมา ถึงแม้พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วจะอายแต่เธอก็อยากใกล้ชิด ผู้ชายมาเฟียที่เป็นเจ้านาย เขาอยู่สูงในขณะที่เธอเป็นแค่ลูกจ้างที่ไม่รู้ว่าเขาจะเลิกจ้างวันไหน


        “มองอะไรหืม”


        คราวนี้คนที่นั่งมานานจับปอยผมบางเบาระใบหน้าเนียนไปทัดหูให้อย่างเบามือ ตอนนี้หัวใจไม่รักดีเต้นแรงมาก มันอยากกระชากเธอกดลงเตียงแล้วปู้ยี่ปู้ยำให้สาแก่ใจ ไม่รู้หรือว่าตอนนี้แค่ท่านั่งเธอก็ยั่วกิราคะเขาให้ปะทุหนัก กายแกร่งก็ดีดตัวเติบใหญ่อยากร่วมเรียงเคียงหมอจะแย่


        “เจ้านายขา...”


        “อืม ว่าไง?”


        “ถ้าวันหนึ่ง เจ้านายเจอคนที่ทำงานเก่งกว่าเข็ม เจ้านายจะไล่เข็มออกไหมอะคะ เจ้านายจะเลิกจ้างไหม”


        ว่าแล้วก็ทำท่าจะตัดเข้าดราม่าหน้าตาเฉย แค่คิดว่าจะต้องกลายเป็นผีไม่มีศาล ม่านน้ำตาก็เอ่อคลอ มองดวงตาสีฟ้าน้ำทะเลของเข้านายแล้วอยากร้องไห้จริงๆ เลย


        “ถามอะไรแบบนี้”


        “ตอบสิคะ เข็ม... แค่อยากรู้ กลัวถูกทิ้ง เข็มไม่อยากถูกทิ้ง”


        ทำท่าเบะปากจะร้องไห้ อารมณ์ของผู้หญิงช่างปรับเปลี่ยนได้อย่างรุนแรงจนตามไม่ทัน ดวงตากลมโตช้อนมองคาดหวังกับคำตอบของเจ้านาย


        “มึนจริงๆ นะเรา”       


        “เข็มไม่ได้มึน”


        “ไม่มึนแต่คิดมาก คิดเป็นตุเป็นตะ ฉันไม่มีวันทิ้งเธอหรอกยายผู้ช่วยหน้ามึน เข้าใจไหมหืม”   


        มือหนาโอบเอวบางเมื่อเจ้าตัวเบ้ปากกำลังจะร้องไห้ พอเขาพูดแบบนั้นเจ้าตัวก็ยิ้มหวานส่งมาให้ ก่อนจะทำในสิ่งมาเฟียหนุ่มต้องอึ้ง ลำตัวเกร็งแข็งทื่อขึ้นมากะทันหัน


        พอเจ้านายบอกว่าจะไม่ทิ้งเท่านั้น เข็มจิราก็ยิ้มหวานซบลงกับอกกว้าง ขยี้ใบหน้าถูไปถูมาเหมือนเด็กน้อยต้องการความอบอุ่น ไม่รู้สิ ถึงจะเป็นเพียงลมปากเธอก็เชื่อว่าเจ้านายจะไม่ทิ้ง เพราะถ้าจะทิ้งเขาคงไม่พาเธอมาอยู่ที่อเมริกาด้วย ทั้งที่จะไม่ดูดำดูดีก็ยังได้


        ความรู้สึกคือมันเหมือนมีที่พักพิงกายพักพิงใจ เห็นเธอมึนๆ จำอะไรไม่ได้แบบนี้แต่เธอก็โหยหาความรักความใส่ใจจากใครบางคน โดยเฉพาะคนนั้นคือเจ้านายมาเฟียรูปหล่อ มันเป็นอารมณ์แอบหวงลึกๆ และไม่พอใจที่เห็นผู้หญิงคนอื่นซึ่งโปรไฟล์ดีกว่าตนเข้าใกล้เจ้านาย มันทำให้เข็มจิรารู้สึกหวาดกลัวการโดนทิ้ง เลยดื่มย้อมใจไปเสียสามแก้ว ผลก็เป็นอย่างที่เห็นคือมึนและพล่ามอะไรก็ไม่รู้ที่มันดูตลก


        “เจ้านาย”


        ไม่ถามเปล่ายังช้อนตาขึ้นมอง ก่อนจะยกหน้าออกจากอกแกร่งที่อุดมด้วยมัดกล้าม


        “อะไรอีกเด็กมึน”


        “จะไม่ทิ้งเข็มจริงๆ ใช่ไหม ห้ามทิ้งนะ สัญญาแล้ว”


        “ถ้าจะทิ้งคงไม่พามาด้วยตั้งแต่แรก เมาแล้วเพี้ยนคราวหลังห้ามดื่มมากเข้าใจไหม เพราะถ้าฉันอดใจไม่ไหวใครจะรับผิดชอบ”


        คำพูดของเจ้านายมันแปลกๆ ว่าไหมคะ รับผิดชอบอะไร คนอย่างเข็มจิราต้องให้ใครมารับผิดชอบด้วเหรอ เจ้านายมาเฟียพูดไม่เคลียร์


        “หมายความว่าไงเหรอคะ” มาทำเอียงหน้าน่ารักถามอีก


        “ไม่เข้าใจก็ไม่เป็นไร ไหวไหม อาบน้ำนอน”


        “ได้ค่ะ ถึงจะมึนแต่ไม่เมา”


        “แล้วจำได้ไหมว่าตัวเองกำลังทำให้ฉันตบะจะแตก”


        เปลือกตาบางใสกะพริบปริบๆ ส่ายหน้าน้อยๆ ไปมาเป็นคำตอบว่าไม่เข้าใจคำพูดอีกฝ่าย


        “ยังมีหน้ามาทำคิ้วผูกโบ”


        ไม่พูดเปล่ายังใช้มือเขกหน้าผากคนตัวเล็ก จนสาวเจ้ายกมือคลำปอยๆ ทำหน้าย่นยู่ใส่ ที่โดนเจ้านายทำร้ายร่างกาย


        “มาเขกหัวเข็มทำไมคะเนี่ย” ส่งค้อนให้ไปหนึ่งที


        “ยังไม่สำนึก เพราะสิ่งที่เธอกำลังทำอยู่คือการอ่อย เข้าใจไหม ช่วยรู้ตัวด้วยเหอะมึน ว่าตัวเองกำลังนั่งตักฉัน แถมยังขยับตัวไปมาแบบนี้ ทำลูกชายฉันตื่น” 


        แล้วเข็มจิราก็เพิ่งสำนึกได้จริงๆ ท่านผู้ชม มีบางอย่างขยับขยับในร่มผ้า สาวเจ้าไม่รอช้าจะกระเด้งจะลุกจากตักกว้าง แต่ดูเหมือนมันจะช้าไปค่ะ เจ้านายมาเฟียโอบกระชับก่อนจะดันตัวเธอลงนอนแล้วเขาคร่อมทับลงมายิ้มมุมปาด้วยความเจ้าเล่ห์

 

…………………………..

 

น้องมึนเพิ่งรู้ว่าตัวเองเผลออ่อยเจ้านาย แต่เจ้านายสิคะ ทำน้องตกใจมากเลย มาคร่อมน้องทำไมไหนตอบ รูปเล่มวางแผงแล้วนะคะ สั่งซื้อได้ที่เวป สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ นะคะ ค่าตัว 305 บาทจ้า

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ไข่มุกสีดำ ช่อศิญา


 

วิกฤตรัก CEO
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          CEO หนุ่มสุดฮ็อตปรอทแตกอย่าง ปกรณ์  อิทธิพลวณิช  ชอยส์  ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไว้ภายใต้ความนิ่งและมาดสุขุมของผู้บริหารระดับสูง เก็บงำความเจ้าชู้ของตัวเองไว้ไม่ปล่อยออกมาแผลงฤทธิ์กับผู้ช่วยเลขาฯ สาวคนใหม่ สมันน้อยอย่าง ระสา  จึงดูตื่นกลัวไม่น้อยยามได้เห็นพายุหึงหวงเมื่อรู้ว่าหล่อนไปโปรยเสน่ห์ใส่หนุ่มอื่น          ชายหนุ่มลืมจนหมดสิ้นแล้วว่าเคยปรามาสหล่อนไว้เยอะ ใช่! หล่อนหน้าจืดสนิท เฉิ่ม และก็เชย แต่นาทีนี้เขาไม่สนกับภาพลวงตาที่หล่อนสร้างขึ้นมา ตั้งหน้าตั้งตาทำตัวเป็นก้างชิ้นโต ขัดขวางหล่อนทุกทาง ก่อนจะพลิกเกมให้ตัวเองเป็นฝ่ายกำชัยชนะ!          “อยากมีแฟนใช่ไหม”          “สาบอกไปแล้วว่าเปล่า”          “งั้นมาเป็นแฟนฉัน”           เขาพูดหน้าตาย และอยากหลุดขำเมื่อเห็นใบหน้าเนียนตื่นตะลึงปากอ้าหวอ มันแปลกตรงไหน ยายซื่อบื้อเอ๊ย แต่ให้ตายเถอะ วันนี้พอไม่สวมแว่นความสวยความน่ารักที่เขาเคยเห็นเพียงคนเดียวมันก็ปรากฏให้ผู้ชายในคลับเห็น เขาเกลียดสายตาพวกนั้น           “คุณกรณ์เมาใช่ไหม หรือว่ามึน จนเผลอพูดออกมา”          “เหล้าแค่นั้นมันทำอะไรฉันไม่ได้หรอกหนูน้อยระสา เลิกกับไอ้เขต ให้มันเป็นแฟนได้แค่วันเดียว ที่เหลือฉันจะรับช่วงต่อเป็นแฟนให้เอง”           ไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่มันคือประโยคคำสั่ง ดวงตาสีน้ำตาลคู่คมแน่วแน่ขนาดนั้น     ระสากลืนน้ำลายลงคอกับสถานะที่เขาบอก แฟนเหรอ เป็นแฟนบอส           “สาไม่ตลกนะคะ อย่ามาล้อเล่นกับสา”          “ยายหน้าจืด น้ำเสียงฉันล้อเล่นเหรอ”          “ไว้พะ...พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วคุณกรณ์ไม่เมา เราค่อยคุยกันใหม่นะคะ”          “อย่าให้ต้องโมโห ระสา”          “แล้วบรรดาคู่ควงของคุณกรณ์ล่ะคะ”          “หึง?” เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ทำไมนะเธอจึงรู้สึกว่าเหมือนบอสกำลังพอใจกระนั้นแหละ หึ ทำไมต้องหึง ระสาบอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกแบบนั้นสักนิด แค่อิจฉาเฉยๆ หรอก          “ตอบสิ”          “ไม่อยากตอบค่ะ”


วิกฤตรักจอมอิทธิพล
กานต์มณี
www.mebmarket.com
"          น้องสาวที่กำลังคบหาดูใจกับทอมบอยคนหนึ่งไม่เป็นที่ถูกใจของผู้ใหญ่นัก เดือดร้อนมาถึงเขาที่ต้องเข้ามาจัดการตามคำขอร้อง  อิทธิพล  วางแผนการจนชนะเกมเดิมพัน ออกคำสั่งให้สาวห้าวมาทำหน้าที่บอดี้การ์ดส่วนตัวที่มาเก๊า เพื่อจับเธอแยกออกจากน้องสาว และนั่นมันเป็นความคิดที่ผิดอย่างร้ายแรงของมาเฟียที่เชื่อเสมอว่าความรักคือจุดอ่อน!           ถ้าเธอกำลังจะมาเป็นจุดอ่อนจริงๆ อิทธิพลก็มั่นใจว่าจะเอาอยู่!          โซ่รัก  รู้แล้วว่าความประมาทนำมาซึ่งผลกรรม การรับปากวางเดิมพันโง่ๆ โดยไม่เฉลียวใจว่ามันคือแผน สุดท้ายเธอก็กลายเป็นผู้แพ้ ต้องทำตามข้อตกลง เป็นบอดี้การ์ดของมาเฟียเถื่อนที่มาเก๊า และนั่นก็นำมาซึ่งหายนะแห่งหัวใจชัดๆ           “ไอ้...”          “อย่าเชียวนะโซ่ ถ้าคำหยาบหลุดออกมาเมื่อไร เจ็บตัวแน่”          “ดีแต่ข่มขู่คุกคาม ทำแบบนี้ทำไมวะ”          “ยังอีก บอกแล้วไม่ฟัง อย่ามาวะมาเว้ย ฉันผู้ใหญ่กว่าเธอ แล้วต้องเรียกฉันว่าเฮีย”          “ไม่เรียก ไม่อยากเรียก อย่ามาบังคับ อย่าให้คนอย่างโซ่รักหมดความอดทน” เธอตะเบ็งเสียงใส่หน้า          “ทำไม ไม่ชอบ?”          “เออ เกลียด จูบของคนที่เกลียด มันก็ยิ่งเกลียด”          “แต่เมื่อครู่มันเหมือนว่าเธอชอบ” จุดรอยยิ้มร้ายกาจ อิทธิพลเท้าแขนสองข้างกับผนังห้อง แล้วเขาก็ได้รู้วิธีดัดสันดานเจ้าหล่อน เก่งแค่ไหน ห้าวแค่ไหน ก็ยังเป็นผู้หญิงวันยังค่ำ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 145 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #206 นู๋_นุ่มนิ่ม (@daroonee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 00:15

    ทั้งมึน ทั้งรั่วได้ใจจริง ๆ

    #206
    0
  2. #205 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 22:07
    เหอๆเพิ่งรู้เหรอหนูเข็ม
    #205
    0
  3. #204 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:37

    ลุ้นสิตอนต่อไป

    #204
    0
  4. #203 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 21:14

    น้องมึน55555

    #203
    0
  5. #202 kiekee54 (@kiekee54) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 20:14
    น้องมึนน่ารักไปอีก
    #202
    0
  6. #201 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 20:10
    น้องมึนน่ารักคะ
    #201
    0
  7. #200 Jvar J. (@jvar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 19:57
    จับกินไปเลยค่ะพี่
    #200
    0
  8. #199 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 19:53

    น้องตื่น ก็ต้องกล่อมน้องนอนรึเปล่านะหนูเข็ม ^^
    #199
    0