เสพติดรักมาเฟีย

ตอนที่ 12 : บทที่ 1 - 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,203
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    10 มี.ค. 62





บทที่ 1 – 4


 

        “จะไปไหน”


        เมื่อเห็นสาวเจ้าขยับตัวยุกยิกทำท่าเหมือนอยากจะลงจากเตียง คำถามของเขาคงน้ำเสียงนิ่งไปกระมัง เลยทำให้คนบนเตียงสะดุ้ง เงยหน้ามองด้วยแววตาหวาดกลัว


        ถนัดลุคมาเฟียมากไปจนเคยชิน  มั่นใจในความหล่อแต่ความน่ากลัวคงไม่ต่าง ดูจากสีหน้าของเธอที่ก้มงุดไม่ยอมสบตาของเขาอีก ร่างใหญ่สุดสมาร์ทก้าวเข้าไปหาชนชิดขอบเตียง จับแขนเรียวเบาๆ ช่วยให้เจ้าตัวลุกนั่งห้อยขาได้งายขึ้น ตามแขนมีรอยฟกช้ำน่าสงสาร เพราะเขาคนเดียวแท้ๆ


        “ถามว่าจะลุกไปไหน เข้าห้องน้ำ?”


        “ค่ะ”


        ตอบมาเสียงแหบเบา ก่อนสาวเจ้าเข้าห้องน้ำ คนที่เฝ้ามาตลอดทั้งคืนก็หยิบขวดน้ำมาเปิด เสียบหลอดเข้าไปแล้วยื่นให้เธอดูด สาวเจ้าดูดน้ำเยอะพอควร คงจะคอแห้ง


        “เดี๋ยวช่วยพยุง”


        คนตัวใหญ่กว่าถือวิสาสะโอบรอบเอวบาง แต่เขาไม่ช่วยพยุง เขาช่วยอุ้มเลยต่างหาก ร่างบางลอยเหนือพื้นตาโต จะดิ้นรนขัดขืนอะไรก็ไม่ถนัด เพราะมืออีกข้างต้องคอยถือถุงน้ำเกลือ พอไปอยู่ในห้องน้ำจึงวางเธอลง น้ำถุงน้ำเกลือบไปแขวนกับที่แขวนให้เรียบร้อย


        “เรียบร้อยแล้วบอกจะเข้ามาอุ้ม” 


        “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันเกรงใจ”


        อ้อมแอ้มไม่เต็มเสียงนัก ไม่แม้จะมองหน้าหล่อ ที่มองแล้วมันส่งผลให้หัวใจของเธอเต้นรัวกระหน่ำ สมองพยายามนึกว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ตอนนี้เธอกลับจำอะไรไม่ได้แม้กระทั่งชื่อของตัวเอง เธอกำลังจะกลายเป็นภาระให้คนอื่น


        ไม่น่าเชื่อก็ต้องเชื่อ มาเฟียอย่างรามอสยอมเสียเวลาอันมีค่าของตนเพื่อดูแลผู้หญิงคนหนึ่ง แถมเจ้าหล่อนยังความจำเสื่อม จำเขาไม่ได้ และจำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อตัวเอง หน้าตาอ่อนหวานใสๆ แบ๊วๆ เหมือนเด็กหลงทาง เห็นแล้วนึกเอ็นดู เขาก้มมองนาฬิกาข้อมือ เธอเข้าไปในห้องน้ำสิบกว่านาทีแล้ว


        “เรียบร้อยกหรือยังมึน”


        “อะ ค่ะ เรียบร้อยแล้ว”


        เขาจึงเดินไปเปิดประตู เจ้าตัวยืนช็ดมือเช็ดไม้ ทำท่าจะอุ้มแต่เจ้าตัวส่ายหน้า จึงโอบเอวพยุงเธอส่วนอีกมือจับถุงน้ำเกลือพามาถึงเตียง ให้เธอนั่งพิงกับพนักหัวเตียงแล้วจัดการเลื่อนโต๊ะเล็กสำหรับใส่อาหารให้คนไข้ มาไว้ตรงหน้า เปิดฝาชามออกเป็นอาหารอ่อนๆ โจ๊ะกับซุป คงรสชาติแบบจีนๆ พร้อมผลไม้


        “กินก่อนจะได้มีแรง”


        “คุณเป็นใครเหรอคะ”


        ถามไปอีกเรื่อง มองใบหน้าหล่อเหลาพยายามนึก แต่นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก พอนึกมากๆ ก็พาลปวดหัวจนต้องยกมือขึ้นจับขมับ


        “ไม่ต้องสนใจ รู้ไว้ว่าฉันหวังดีกับเธอก็พอนะเด็กมึน”


        “มึนอะไรคะ ฉันไม่ได้มึนสักหน่อย”


        ไอ้คำว่ามึนเนี่ยเขารู้มาจากไอ้ดีรอยส์นั่นแหละ มันเป็นลูกเสี้ยวไทย เขากับหมอนี่เคยไปเที่ยวเมืองไทยด้วยกัน ได้ยินเด็กๆ ไว้รุ่นมันพูดกันก็เลยจำมา จะว่าไปเธอคนนี้ก็เหมือนคนไทยนะ ก็โซนๆ เอเชียแหละแต่ไม่รู้ประเทศไหนแน่

        “มึนสิ มึนมากเลย”


        “คุณเป็นอะไร ทำไมต้องมาดูแล โรงพยาบาลนี้ต้องแพงมากแน่ๆ ฉันอยากออกแล้วค่ะ”


        เธอว่า พลางกวาดตามองรอบๆ ตัวเองไม่มีปัญญาจ่ายแน่ ว่าแต่ทำไมไม่มีเอกสารอะไรติดตัวเลยนะ แบบนี้เธอจะรู้ได้ยังไงว่าตัวเองเป็นใครมาจากไหน กลอกตาแล้วถอนหายใจ


        “กินก่อนอย่าเพิ่งคิดอะไร เข้าใจไหมน้องมึน”


        “ทำไมต้องมึนด้วย”


        “ก็มึนจนจำไม่ได้ไง”


        มาเฟียหนุ่มหัวเราะเบาๆ แต่ให้ตายดับ ไอ้ไมค์ก็มายืนอยู่ในห้องด้วย มันกำลังกลั้นยิ้มที่เห็นเจ้านายมาเฟียอย่างเขากำลังหัวเราะ


        “ยิ้มอะไรวะ ออกไปเลย”


        “ทำไมคุณต้องดุด้วยค่ะ ผู้ชายคนนั้นเขายังไม่ได้ทำอะไรผิดเลย แล้วยิ้มก็น่ามองกว่าตอนหน้าบึ้งเป็นไหนๆ”


        เป็นประโยคยาวๆ ประโยคแรกของคนเจ็บ แล้วตอนนี้ใบหน้าหวั่นเกรงหวาดๆ ของเธอก็มีรอยยิ้ม และเผลอส่งยิ้มนั้นให้กับไมค์ ทำเอาเจ้านายมาเฟียออกอาการหงุดหงิด


        “ผมชื่อไมค์ครับ”


        “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณไมค์ ส่วนฉัน...”


        นึกอะไรไม่ออกเลย จะบอกไงละว่าตัวเองชื่ออะไร ใบหน้าเนียลเหเก้เข้าสู่โหมดเศร้าไปอีก


        “เธอชื่อเข็มจิรา ฉันรู้แค่นั้น ให้พวกมันเรียกว่าเข็มก็แล้วกัน ส่วนฉันจะเรียกน้องมึน” ฟังแล้วน่ารักจักกะเดียมหัวใจแปลกๆ แต่แม่งโคตรชอบ และจะเป็นชื่อเดียวมีเขาคนเดียวที่เรียก


        “เข็มจิรางั้นเหรอ คุ้นๆ เหมือนกันนะ”


        ใบหน้าเนียนคลี่ยิ้มเล็กน้อย แต่คนมองนี้ใจบางไปเลย แล้วอีกอารมณ์ก็แทรกเข้ามากลางครันเมื่อหันไปมองคนสนิทที่ยังยืนยิ้มอยู่จุดเดิม ไอ้ห่าไมค์ มันจะยิ้มทำไม ไม่รู้หรือไงว่าคนนี้เขาโคตรหวง


        “ออกไปได้แล้วไมค์”


        “ผมรอเก็บชามครับ”


        “ยุ่ง กินเสร็จเดี๋ยวฉันเอาออกไปเอง ไปติดต่อเรื่องงานให้เรียบร้อย อาทิตย์หน้าฉันจะกลับ”


        “แล้ว...”


        ไมค์ปรายตามายังคนบนเตียงที่ตอนนี้ตักอาหารเข้าปากเคี้ยวๆ ไม่ได้สนใจบทสนทนาคงเพราะกำลังใช้สมองขบคิดเรื่องของตัวเอง อยากจำได้เร็วๆ เมื่อกี้ตอนหมอออกไปหมอก็บอกให้เธอผ่อนคลายเรื่องฟื้นความทรงจำอีกสักพักคอยพยายามนึก ตอนนี้ต้องให้ร่างกายเข้าที่ไวๆ ก่อน


        “ค่อยคุย”


        “ครับ”


        พอไมค์ออกจากห้อง รามอสหันมาสนใจคนบนเตียงที่ซัดโจ๊กเกือบหมดชาม คงหิวมากละสิ เมื่อคืนไม่รู้เจ้าตัวกินอะไรไปหรือเปล่า


        “มึน อยากกินอะไรอีกไหม”


        “ไม่ค่ะ แค่นี้ก็อิ่มจุกแล้ว”


        เขาจะเรียกอะไรก็สุดแท้แต่เถอะ เธอจำไม่ได้เองจะโทษใคร แต่ปัญหาหนักใจคือพอออกจากโรงพยาบาลแล้วจะไปไหนดี มันเคว้งคว้างไปหมด ถอนหายใจยาวๆ หลายครั้ง การกระทำนั้นอยู่ในสายตาของคนตัวใหญ่ ที่อมยิ้มในหน้า


        “คุณมองฉันทำไมคะ”


        “ฉันชื่อรามอส”


        “ค่ะ ขอบคุณที่ดูแล แต่ฉันไม่มีปัญญาหาเงินมาใช้คืนคุณหรอกค่ะ ยกเว้นต้องทำงานหนักเป็นปีๆ”


        บอกเสียงเศร้า ชีวิตของผู้หญิงที่ชื่อเข็มจิรามันจะวุ่นวายขนาดไหนคะ

 

………………………….

 

รวยระดับพี่ จ่ายค่ารักษาแค่นี้บอกเลยขนหน้าแข้งไม่ร่วงสักเส้น มึนจะว่าไงนะ รู้ไหมว่าพี่น่ะใจป๋าขนาดไหน พี่เอ็นดูนะรู้ยัง  ฝากติดตามด้วยนะคะ น่าจะเปิดสั่งซ้อที่เวป สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ ปลายสัปดาห์หน้าจ้า ค่าตัว 305 บาทค่ะ

 

ปล. ฝากแอดนิดยายอีกเรื่องนะคะ คาดว่าจะทำมือค่ะเรื่องนี้ ปีนี้แน่นอนค่ะ นิยายฟินๆ โหดๆ หื่นๆ น่ารักมากๆ ค่ะ แนวกินเด็ก

เฮียเพลิงคนโหด


 

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ไข่มุกสีดำ ช่อศิญา

 

วิกฤตรักสิงหราช
กานต์มณี
www.mebmarket.com
         เจ็ดปีก่อน  สิงหราช  ไตรเทพลักษณ์  เครโก้  เคยสั่งสอนผู้หญิงคนหนึ่งแบบที่เธอจะจดจำไปทั้งชีวิต มาจนถึงบัดนี้ โทษที่เขากล่าวหามันก็ยังไม่เลือนหายไป ความผิดครั้งเก่าและข่าวที่เธอกำลังจะเป็นมือที่สามทำให้เขานิ่งเฉยไม่ได้แล้วสินะ!          มิริน  รู้สึกเหมือนกำลังถูกตามล่าจากโจทก์เก่า เมื่อครั้นได้วนกลับมาพบกันอีกครั้ง สิงหราช กลับเสแสร้งสร้างภาพและแสดงออกต่อหน้าคนอื่นว่ากำลังจีบเธอ หญิงสาวรู้ดีว่านี่คือการรุกรานราวีในแบบของเขา สิงหราชกำลังมองเธอเป็นเหยื่ออีกครั้ง หลังจากที่เขาเคยสร้างปมในใจเธอไว้เมื่อหลายปีก่อน          “ฉันไม่อยากเปลืองน้ำลาย คนบางคนด่าแค่ไหนมันก็ไม่รู้สำนึก”           เธอบิดปากเหยียดๆ ส่งสายตาท้าทายกลับเมื่ออีกฝ่ายหัวคิ้วขมวดชนกันแสดงความไม่พอใจ          “ว่าฉัน?”          “สรรเสริญอยู่มั้ง”          “ปากดีเข้าไป งานฉันยุ่งหรอกนะ จะยังไม่ลงโทษ แต่เตรียมใจไว้ ยังไงก็หนีไม่พ้น แล้วอย่าคิดหนี รู้ใช่ไหมว่าอำนาจเงินมันทำอะไรได้บ้าง ถ้าไม่อยากให้คนรอบกายเดือดร้อนก็อยู่กับฉันที่นี่ต่อไป” พูดจบก็ทำท่าจะเดินออกจากห้อง          “เดี๋ยว ไขกุญแจให้ฉันด้วย”          “ฉันไม่ไว้ใจเธอ”          “สัญญา ฉันไม่หนี ฉันยอมรับชะตากรรมของตัวเอง”          “แน่ใจ? แต่เอาเถอะ จะลองเชื่อดู” ว่าแล้วก็ล้วงกุญแจจากกระเป๋ากางเกงยีนส์แล้วไขกุญแจข้อมือของนางแบบสาวให้เจ้าตัวได้รับอิสระ           “ไอ้ควายถึกไร้หัวใจ คอยดูนะ สักวัน สักวันฉันจะเอาคืน!”


กลเกมรักจอมวายร้าย (ซีรีส์ชุด จอมวายร้าย ลำดับที่ 2)
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          มันถึงเวลาแล้วที่วายร้ายอย่างเขาจะต้องเอาจริงสักที  ไคโร มอนทาน่า คุณามาส  เดินออกมาจากเงาที่เคยเฝ้าดู  แจ่มจันทร์  อยู่ห่างๆ เหตุเพราะอดีตคนรักของเธอทำท่าจะรื้อฟื้นถ่านไฟเก่า เขาจึงต้องเข้าไปมีตัวตนในชีวิตของเธอแบบแนบเนียนที่สุด          ไคโรไม่เพียงแต่เป็นจอมวายร้าย แต่เขายังเป็นนักฉวยโอกาสหน้าไม่อาย ใช้ให้เธอเล่นบทแฟนปลอมๆ โดยมีคลิปเมาหัวราน้ำของเธอเป็นตัวประกัน เธอรู้ทันเขาหรอกน่า! แผนแฟนจัดฉากมันก็แค่ข้ออ้างบังหน้าเพื่อให้เขาได้รวบหัวรวบหางเธอน่ะสิ          “อย่ากวนพี่นะจี๊ด พี่ไม่ได้ใจดีและเป็นสุภาพบุรุษ”          “หึ เกลียดเขาเหรอ ไม่ชอบใช่ไหม ก็เหมือนผู้ชายทั่วไป อยากเป็นแฟนเพื่อเอาชนะ ไม่ได้รักกันเลยสักนิด” แล้วเบะปากทำท่าจะร้องไห้ไปอีก สาบานว่านี่คือคุณหมอ           “พี่ไม่เคยเกลียดจี๊ด ช่วยรู้ตัวหน่อยว่ากำลังทำอะไรอยู่ ตบะของพี่ไม่แข็งแรง จี๊ดเมา แต่พี่ไม่เมา” คนตัวใหญ่พยายามเตือนสติเธอ          “ก็บอกว่าไม่เมาไงเล่า” ทำหน้างอใส่แล้วก็โน้มต้นคอของไคโรลงมาอีก ดวงตากลมโตสบกับดวงตาคู่คม          “จี๊ด”          “จูบนะ”          คุณหมอแสนดื้อไม่รอให้อีกฝ่ายตอบ แล้วกดปากบนปากของเขา บดคลึงเพียงภายนอก          “หึ จูบไม่ได้เรื่อง”***************************ซีรีส์ชุด จอมวายร้าย ผลงานของ กานต์มณี มีทั้งหมด 3 เล่ม คือ1. บำบัดหัวใจจอมวายร้าย2. กลเกมรักจอมวายร้าย3. สิทธิ์หัวใจจอมวายร้าย




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #122 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:45
    พี่อาการหนักละ
    #122
    0
  2. #106 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:42

    นนานนะสองทุ่ม

    #106
    0
  3. #105 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 07:22

    พี่รวยจ้าพี่มีเงินจ่าย

    #105
    0
  4. #103 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:08

    น้องมึน5555

    #103
    0
  5. #102 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 22:05

    กวงไป ไม่รู้ใครมึนกันแน่

    #102
    0
  6. #101 นู๋_นุ่มนิ่ม (@daroonee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:36

    น้องมีต่อว่าพี่ด้วย...น่ารักไปอี๊ก

    #101
    0
  7. #100 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:34
    น่ารักนะ
    #100
    0
  8. #99 9ningnong9 (@9ningnong9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:11
    น้องมึนนนนน 5555555
    #99
    0
  9. #98 9ningnong9 (@9ningnong9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 21:11
    น้องมึนนนนน 555555
    #98
    0
  10. #97 YupawadeeAllamat (@YupawadeeAllamat) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:42
    เสดอิพี่มาเฟียแน่ๆน้องมึน รอตอนต่อไปนะคะ
    #97
    0
  11. #96 kiekee54 (@kiekee54) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 19:37
    เข้าทางพี่เลยนะน้องมึน
    #96
    0