เสพติดรักมาเฟีย

ตอนที่ 11 : บทที่ 1 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 138 ครั้ง
    10 มี.ค. 62




บทที่ 1 -  3


 

        “อะ แอ้ม ขอโทษครับ”


        “มีอะไรไมค์”


        หันมาถามเสียงเรียบ ไม่เชิงหงุดหงิดนักที่ถูกขัดจังหวะความรู้สึก วินาทีนี้เองที่รามอสตัดสินใจบางอย่าง เพียงแต่รอให้คนบนเตียงฟื้นก่อน ถึงตอนนั้นคงได้รู้ว่าจะเป็นไปในทิศทางไหน รู้เพียงว่าเขาจะไม่ปล่อยเธอไปเด็ดขาด อยากได้เขาต้องได้!


        “ผมเป็นห่วงคุณรามอสครับ ออกไปนอนเตียงด้านนอกดีกว่า”


        เจ้านายอยู่ในห้องนี้นานเกินไป ดูแลอีกคนจนหลงลืมดูแลตัวเอง


        “ไม่ ฉันจะนอนตรงโซฟา เอาผ้าห่มมาก็พอ”


        “แต่มันจะทำให้เจ้านายพักผ่อนไม่เพียงพอนะครับ”


        เรื่องดื้อนี่ก็อีกอย่างหนึ่ง เจ้านายเขานี่นะท่าจะหลงสาวอาการหนัก


        “พรุ่งนี้ไม่มีประชุมไม่ใช่หรือ ออ แล้วเรื่องที่สั่งอย่าลืมด้วย”


        คนพูดละสายตาจากคนสนิทมามองสาวบนเตียงที่ยังหลับไม่ได้สติ ดูดื้อ ไร้พิษสง แต่ก็น่าหลงใหล


        “ผมจัดการแล้วครับ เรื่องนี้จะไม่เป็นข่าว อีกอย่าง ผมค่อนข้างมีเรื่องสงสัย และคิดว่าคุณรามอสคงสงสัยเหมือนกัน ประวัติผู้หญิงคนนี้มันคลุมเครือ เธอไม่มีเอกสาร ผมเกรงว่าเธอจะเป็น...”


        ละไว้ในฐานที่เข้าใจ เขาไม่อยากให้เจ้านายมีปัญหากับไอ้พวกมาเฟียกิ๊กก๊อกท้องถิ่น หากผู้หญิงคนนี้อยู่ในความดูแลของมัน


        “ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร อดีตจะเป็นยังไง ปัจจุบันเธอคือของฉัน”


        “ครับ”


        “เตรียมทำพาสปอร์ตของเธอด้วย เธอจะเป็นผู้หญิงของฉันนับจากวันนี้เป็นต้นไป”


        นั่นคือสิ่งที่รามอสคิดออก และเขาอยากชดเชยกับความเจ็บที่เธอได้รับ เขาจะเป็นคนดูแลเธอเอง


        “ครับเจ้านาย”


        ไมค์มันเข้าใจอะไรง่าย และมันคงอ่านใจเขาออก ก็บอกไม่ถูกว่าสิ่งที่ตนเองกำลังทำมันถูกหรือผิด สิ่งเหล่าอยู่เหนือความคิดของมาเฟีย เขาก็แค่ไม่อยากถอยห่างโดยที่ยังไม่ได้เริ่มต้น กับคนบนเตียงมันต้องใช้เวลา และเมื่อเธอฟื้นเขาคงหาคำตอบได้ว่าจะเดินไปในทิศทางไหน


        นิ้วแกร่งไลน์เบาๆ บนกรอบใบหน้าสวยของเธอ น่าแปลกเพียงแค่มอง เพียงแค่สัมผัสเล็กน้อยเขาก็สามารถยิ้มได้ เป็นรอยยิ้มมีความสุขผ่อนคลาย ในหัวไม่มีเรื่องงาน ไม่มีเรื่องธุรกิจหมื่นล้าน ไม่มีจริงๆ นอกจากความรู้สึกที่ว่าอยากทะนุถนอมดูแลเธอคนนี้


       

        รู้สึกปวดเมื่อยเนื้อตัว ร่างกายมันหนักอึ้งจนไม่อยากขยับ เหนืออื่นใดคืออาการเจ็บบริเวณหัว เจ็บจนไม่อยากทำอะไร เปลือกตาก็หนักอึ้ง นี่เราเป็นอะไร เกิดคำถามมากมายขึ้นในหัว หากสุดท้ายขยับตายุกยิกสักพักก็ค่อยๆ ลืมขึ้น แสงสว่างทำให้ต้องหรี่ตาเล็กน้อย ใช้เวลาปรับสภาพแล้วจึงกวาดมองรอบๆ ห้อง มองอย่างสงใจปนตกใจว่าเหตุใดตัวเองจึงมาอยู่ในห้องนี้ ห้องที่ไม่คุ้นเคย


        “ตื่นแล้วหรือ เป็นไงบ้าง”


        เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม มาจากร่างใหญ่ที่ลุกนั่งตรงโซฟา เขารีบเดินมาหาเธอ เปิดรอยยิ้มหล่อแบบวัวตายควายล้ม หล่ออย่างหาตัวจับอยาก เปลือกตาบางใสกะพริบปริบๆ หัวคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเป็นปม จ้องเขม็งเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเจ้าของรอยยิ้มละลายใจ


        “ทำไมทำหน้าแบบนี้”


        “คุณเป็นใครคะ”


        ใช่ เขาเป็นใคร และมาจากไหน ทำไมมาอยู่ในห้อง การแต่งตัวที่ดูดีมากๆ แม้ไม่ได้สวมสูทเป็นเชิ้ตสบายๆ ทับด้วยแจ๊คเก็จสีเทา ผมไม่ได้เซ็ตแต่มันยุ่งๆ หากมองดูโคตรกร้าวใจ ใครก็ได้ช่วยบอกทีว่าเธอกำลังเจอพลังการทำลายร้างจากเทพบุตรอยู่ใช่ไหมเนี่ย ทำไมเขาไม่คุ้นเลย


        “จำฉันไม่ได้หรือสาวน้อย”


        “ไม่ ฉันไม่รู้จักคุณ แล้ว...  แล้ว...”


        ถามย้ำเสียงแผ่วเบา มือบางยกขึ้นกุมขมับพยายามคิด พยายามนึกอะไรแต่ทำไมในหัวจึงขาวโพลนมีเพียงความว่างเปล่า



        “อย่าบอกนะว่า...”


        คำพูดของหมอเป็นจริง สีหน้าแววตาของคนบนเตียงมันบอกว่าเธอสับสนเมื่อเห็นเขา เธอจ้องมองแต่มีแววความหวาดกลัว ให้ตายดับ หล่อแบบนี้มันน่ากลัวตรงไหน ว่าแล้วเขาก็กดปุ่มเรียกแพทย์พยาบาลให้มาตรวจอาการของคนเพิ่งฟื้น งานนี้คุยกันยาวแน่ๆ


        “ให้หมอตรวจสักหน่อย”


        “ฉันอยู่โรงพยาบาลเหรอคะ”


        “ใช่ เธอถูกรถชน”


        แต่เขาไม่ได้บอกว่าตัวเองคือต้นเหตุ เพราะยังไงเหตุมันก็เกิดขึ้นแล้ว เขาจะรับผิดชอบหลังจากนี้


        “แล้วคุณช่วยฉันไว้งั้นเหรอ”


        ถามเสียงเบา แววตาของเธอดูมึนงงเหมือนลูกหมาหลงทาง ขมวดคิ้วเข้าหากันมือประสานบีบแน่นเหมือนพยายามนึกคิด


        “ทำตัวตามสบาย ฉันเป็นเจ้าของไข้เธอ”       


        “เราไม่รู้จักกัน และฉันไม่รู้จักคุณ”


        ยิ่งเจ็บยิ่งป่วยหนัก ยายสมองเสื่อมเอ๊ย แบบนี้ดีเลยจะจัดการอะไรได้ง่ายขึ้นในหัวของรามอสตอนนี้มีแต่แผนการ จะว่าเขาฉกฉวยโอกาสก็คงไม่ผิดนักหรอกมันช่วยไม่ได้ โอกาสแม้เพียงน้อยนิด แต่ถ้ามันจะทำให้เขาเป็นฝ่ายได้เปรียบ เขาก็ยินดีถูกมองว่าเห็นแก่ตัว


        “ขอหมอตรวจคนไข้สักครู่นะครับ”


        “เชิญ”


         เสียงเปิดประตูห้องมาพร้อมเสียงของนายแพทย์คนเดิม มีความเกรงใจเจ้าไข้ แต่ก็ต้องเข้ามาทำหน้าที่ตามความรับผิดชอบ ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหลีกทางมายืนห่างๆ หลังตอบรับคำพูดของหมอสั้นๆ  ให้เป็นหน้าที่ของหมอกับพยาบาลเพื่อวิเคราะห์อาการคนเจ็บ


        ใช้เวลาไม่นานหมอก็ออกจากห้อง รามอสให้ไมค์ไปสอบถามอาการและการดูแลจากหมอ เพราะหากเขาไปคุยเองดูท่าหมอจะมีความเกร็งแล้วตอนี้มีสิ่งที่เขาสนใจกว่า นั่นคือร่างบอบบางในชุดคนไข้ ศีรษะของเธอมีผ้าสีขาวพันไว้เพราะศีรษะแตกสองจุดแผลไม่ได้ใหญ่แต่ก็มีเย็บสามเข็ม แขนของเธอข้างหนึ่งเข้าเฝือกไม้ดามไว้เฉยๆ

 

………………………………..

 

นางฟื้นแล้วจ้า นางจำอะไรไม่ได้เลย งานนี้เข้าทางพี่หรือเปล่าเนี่ย พี่ยิ่งอยากรับผิดชอบอยู่ด้วย ฝากติดตามนะคะ รูปเล่มมาไวก่อนงานหนังสือหนึ่งสัปดาห์หน้า ค่าตัว 305 บาท ฝากฟินยาวเลยจ้า


ใครรออีกตอนเย็นนี้ ปูเสื่อกันมาเลยค่ะ 


ชุด เสพติดรัก มี 2 เล่มจบนะคะ

1.   เสพติดรักมาเฟีย

2.   เสพติดรักวายร้าย (คลิกที่ภาพไปหน้านิยายได้เลยค่ะ)

 


ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ไข่มุกสีดำ ช่อศิญา



สิทธิ์หัวใจจอมวายร้าย  (ซีรีส์ชุด จอมวายร้าย ลำดับที่ 3)
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          หลังพาตัวเองไปอยู่ฮ่องกงหลายปี เรอัล  ธาดาดำรง  แมคไคล์  ก็บินกลับมาเมืองไทยอย่างถาวรเพราะมีเป้าหมายใหญ่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ชื่อ พัดชา          คิดจะเป็นเสือต้องออกล่า ไม่ใช่รอเวลาให้เหยื่อมาอ่อย เรอัลไม่มัวอ้อยอิ่งอืดอาด ปล่อยให้พัดชามีโอกาสได้ชายตามองชายอื่น เพราะเธอคือสิทธิ์ของเขาตั้งแต่เข้ามาอยู่ร่วมชายคา          “ฉันไม่เคยเห็นหนูผิงเป็นของเล่นเลยนะเด็กน้อย”          “ตะ...แต่เมื่อกี้นี้คุณเรอัล”          “มันคือการแสดงความรู้สึก ความรู้สึกที่ฉันเก็บกักอยู่ในนี้ไง เข้าใจไหม” ดวงตากลมโตชุ่มน้ำกะพริบปริบๆ เอียงใบหน้าน่ารักมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ นี่เขาจะบอกว่าชอบเรากระนั้น          “แก้มหอมมาก”          “คุณเรอัลชอบเอาเปรียบ”          “งั้นหอมแก้มฉันคืน เราจะได้เสมอภาคกัน” ไม่พูดเปล่ายังเอียงแก้มให้อีกด้วย พัดชาหน้าแดงกว่าเดิม *********************ซีรีส์ชุด จอมวายร้าย ผลงานของ กานต์มณี มีทั้งหมด 3 เล่ม คือ1. บำบัดหัวใจจอมวายร้าย2. กลเกมรักจอมวายร้าย3. สิทธิ์หัวใจจอมวายร้าย

สัมผัสรักมาเฟีย (ซีรีส์ชุด ที่รักของมาเฟีย ลำดับที่ 1)
กานต์มณี
www.mebmarket.com
            ถ้าไม่ใช่เพราะความสอดรู้สอดเห็นของตัวเอง จอมขวัญ  คงไม่ต้องมาเจอเหตุการณ์น่าระทึก บังเอิญไปเห็นการไล่ล่าตามฆ่ากันบนท้องถนนของกลุ่มมาเฟียหัวร้อน            ซึ่งมันก็นำความเดือดร้อนมาให้เธออย่างไม่คาดคิด!            มาเฟียคนดังแห่งชิคาโก ธีโอ  คอร์โนแกน  คิดจะปล่อยเธอซะที่ไหน บุกเข้ามารวบตัวยังไม่พอ ข่มขู่ กักขังหน่วงเหนี่ยว ทำให้เธอตกเป็นเบี้ยล่างอย่างไม่มีทางเลือก ขัดขืนก็ไม่ได้ ไม่ยอมก็ต้องยอม เอาไว้มีโอกาสเหมาะๆ เถอะ เธอจะเอาคืนให้สาแก่ใจ!            “สู่รู้ไม่เข้าเรื่อง เธออยากตายใช่ไหม เมื่อกี้เห็นอะไรบ้าง”            “ไม่เลย ไม่เห็น ไม่รู้ ไม่ชี้ ไม่ได้ยินอะไรแม้แต่นิดเดียว”              “โกหก! เห็นฉันเป็นเพื่อนเล่นหรือไงยายหน้าจืด!”             “ฉะ ฉัน...เห็นค่ะ เห็นตอนต่อย ตอนฟาดด้วยท่อนเหล็ก ตอนยิง อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฉันเพิ่งอายุยี่สิบสาม ยังต้องส่งเงินให้ทางบ้าน” เธอยกมือขึ้นไหว้             “พอแล้ว ไม่ต้องไหว้ ฉันไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ถ้าฉันจะฆ่า คงยิงตั้งแต่เห็นเธอครั้งแรกแล้วละ ฉันแค่จะมาเจรจาว่า จากนี้ไปเธอเป็นคนของฉัน”             “ฮะ! คนของคุณ หมายความว่าไง” ใบหน้าเนียนตกอยู่ในอาการที่เรียกได้ว่ามึนงงสุดๆ ความกลัวในตอนแรกหายไป มองหน้าอีกฝ่ายด้วยความไม่เข้าใจ พอมองนานเข้าเส้นริ้วแดงก็ปรากฏ              คือแบบ...อีกฝ่ายหล่อไง หล่อแบบวัวตายความล้มน่ะ หล่อดิบๆ เถื่อนๆ จอมขวัญเป็นผู้หญิงนะเออ อยู่กับบุรุษตามลำพังมันก็อดเขินไม่ได้              “ถึงเวลาแล้วจะบอก อย่าคิดหนี เพราะฉันจะให้คนของฉันจับตาดูเธอไว้ ถ้าเธอหนีเมื่อไร...” ละไว้ในฐานที่เข้าใจ แต่ใช้มือปาดคอในลักษณะเชือดคอ โดยไม่มีคำพูดใดเล็ดลอดออกมา              “ซวยๆ มหาซวยเลยยายจอมขวัญ”***********************ซีรีส์ชุด ที่รักของมาเฟีย  ผลงานของ กานต์มณี,สุนิตย์   มีทั้งหมด 2 เล่ม คือ1. สัมผัสรักมาเฟีย  โดย  กานต์มณี2. จำนนรักมาเฟีย  โดย  สุนิตย์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 138 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #121 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:42
    เข้าทางพี่เลยจ้างานนี้
    #121
    0
  2. #104 kusiniii908 (@kusiniii908) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 07:15

    รอเลยนะคะ

    #104
    0
  3. #95 Praranunpraranun (@Praranunpraranun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:06
    ปูเสื่อรอจร้า
    #95
    0
  4. #94 nut.kukkea Kukkea (@nongkukkea4575) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 14:39
    รอรอครับปม
    #94
    0
  5. #93 KKAUNG (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 13:22

    รออ่านต่อนะ

    #93
    0
  6. #92 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 13:01
    รอค่ะพี่สาว
    #92
    0
  7. #91 kiekee54 (@kiekee54) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:29
    เข้าทางพี่
    #91
    0
  8. #90 aemly (@aemly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 10:05

    เข้าทางพี่

    #90
    0
  9. #89 YupawadeeAllamat (@YupawadeeAllamat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:53
    เข้าทางอิพี่แล้วสิแบบนี้
    #89
    0
  10. #88 นู๋_นุ่มนิ่ม (@daroonee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:52

    น้องความจำเสื่อม เข้าทางพี่สุด ๆ อยากจะแหม๋....ถึงดาวอังคาร ค่ะพี่ขา

    #88
    0
  11. #87 Paiky Klongluang (@paiky2557) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:24
    โฮะๆๆๆ พี่ได้รับผิดชอบแน่นอน
    #87
    0
  12. #86 LuckyTarot (@LuckyTarot) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 09:01

    โชคเข้าข้างพี่ ^^
    #86
    0
  13. #85 วนัน (@konwan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 08:51

    เรื่องเพิ่งเริ่ม

    #85
    0