สัมผัสรักมาเฟีย

ตอนที่ 9 : บทที่ 1 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,776
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 400 ครั้ง
    8 ต.ค. 61




บทที่ 1 - 3


 

        “ห้องพักฉันเหรอ”


        “ใช่ค่ะ ดิฉันชื่อเฟญ่า เป็นคนดูแลคุณหากต้องการอะไร กดปุ่มเรียกใช้ได้ตลอดเวลานะคะ ถ้าฉันไม่อยู่จะมีแม่บ้านอีกคนมาแทนค่ะ”


        เฟญ่ารายงาน ยิ้มระบายอย่างเป็นมิตร พลอยให้จอมขวัญรู้สึกดีขึ้นบ้าง อย่างน้อยก็ดีกว่าสามคนนั้นที่คุยด้วยแล้วสีหน้าไร้อารมณ์


        “ออ ค่ะ แล้วแบบนี้ ฉันต้องอยู่ที่นี่นานแค่ไหนเหรอ” 


     ดวงตากลมโตมองอย่างรอคอย เปลือกตาบางใสกะพริบปริบๆ แม่บ้านที่ชื่อเฟญ่าน่าจะอายุมากกว่าเธอ แต่อีกฝ่ายก็ยังดูสวยอยู่เลย


        “เรื่องนี้คุณธีโอจะเป็นคนบอกนะคะ”


        “ฉันไม่ค่อยชอบเลย ห้องมันกว้างไป ดูโล่งๆ ไม่ชิน”


        บ้านหลังเล็กของเธอย่านปทุมธานียังน่าอยู่มากกว่า ถึงจะหลังเล็กแต่ก็เต็มไปด้วยต้นไม้สีเขียว มองแล้วสดชื่น


        “อยู่ไปสักพักคุณเอ่อ...”


        “ฉันชื่อจอมขวัญ เรียกว่าขวัญสั้นๆ ก็ได้”


        “ค่ะคุณจอมขวัญ เดี๋ยวอีกหน่อยก็ชินนะคะ คุณธีโอเป็นเจ้านายที่ใจดีมาก”


        คำพูดของเฟญ่าขัดกับสิ่งที่ตาเธอเห็น สมองก็จดจำได้แม่นยำ คนใจดีแบบไหนถึงฆ่าคนได้เลือดเย็นโดยไม่รู้สึก แถมยังตามมาข่มขู่คุกคามจนเธอกลายเป็นเบี้ยล่าง โธ่หนอ ชะตาชีวิตของจอมขวัญ ช่างน่าสงสาร


        “เขาให้ฉันมาทำอะไรก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ บอกแค่ว่ามีงานให้ทำ”


        คนฟังยิ้มบางๆ อย่างให้กำลังใจ กระแสเสียงของหญิงสาวตรงหน้าเป็นกังวลเด่นชัด เธอเองก็พูดอะไรไม่ได้มาก เพราะมันไม่ใช่หน้าที่ ทุกคนไม่มีใครรู้จริงๆ สาวน้อยตรงหน้าเหมือนยังเด็กอยู่เลย ใบหน้าอ่อนมากหน้าตาน่ารักมากกว่าสวย ดวงตากลมโตสีนิลจมูกรั้นๆ บอกให้รู้ว่าเป็นคนแอบดื้อขนาดไหน และเธอคือคนแรกที่ได้มาพักชั้นเดียวกับผู้เป็นนาย ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนย่างกรายขึ้นมาบนนี้ ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนตัวของคุณธีโอ


        “คงเป็นงานสำคัญนะคะ”


        “ไม่กล้าคิดจริงๆ ค่ะ”


        ว่าแล้วก็ถอนหายใจไม่อยากรักษาภาพพจน์อะไรทั้งนั้น ตอนนี้ง่วงด้วยละตาจะปิดอยู่แล้ว เกือบสี่ทุ่มแล้วนี่นา


        “อาบน้ำนอนเลยไหมคะ”


        “ค่ะ”


        “ถ้าหิว ในตู้เย็นมีนมกับเค้กนะคะ แล้วก็มีผลไม้ ดิฉันจะเตรียมไว้ให้ทุกวัน คุณจอมขวัญกินได้เลยค่ะ พรุ่งนี้เช้าดิฉันจะมาปลุกนะคะ”


        หญิงสาวยิ้มหวานจนตาหยี ก่อนปิดประตูห้องพัก ซึ่งมีห้องนั่งเล่นและมีครัวเล็กๆ สำหรับทำอะไรกินด้วย สุดยอดแห่งความหรูหรา ตายแล้วเกิดไหมจอมขวัญคงไม่มีวันได้อยู่ห้องชุดหรูแบบนี้หรอก


       

        เช้าวันรุ่งขึ้นจอมขวัญรับรู้ว่ามีความวุ่นวายเกิดขึ้นด้านนอก แล้วไงล่ะ ตอนนี้มันง่วงไง อยากนอนต่อเพิ่งหกโมงเช้าเองไม่ใช่เหรอ สาวเจ้าคุ้นชิ้นกับการทำงานตอนสิบเอ็ดโมง กว่าจะลุกเกือบแปดเก้าโมงของทุกวันจนร่างกายเคยตัว ทว่าไม่นานก็ได้ยินเสียงเคาะประตู


        “คุณจอมขวัญ คุณจอมขวัญ”


        “ขอนอนอีกสามสิบนาทีนะคะ”


        เสียงใสตะโกนออกไปพลางยกหมอนปิดหู ข้างนอกทำอะไรกันนักหนาน่ารำคาญจริง แต่ก็ยังหลับตานอนต่อไม่สนใจสิ่งรอบกาย


        “อื้อ เฟญ่า ขอขวัญนอนอีกนิดนะ ง้วงง่วง”


        อู้อี้กับหมอน รับรู้ว่าประตูห้องเปิดออก แล้วชายผ้าห่มเหมือนมีคนกำลังกระตุกอยู่ คุณเฟญ่าคงเข้ามาตาม ไม่อยากลุกเลยจริงๆ จะดื้อต่อไปใครสน สาวเจ้าก็ยังนิ่งแล้วใช้ขาหนีบผ้าห่มไม่ยอมถูกดึงออกจากตัวง่ายๆ


        “ตื่นได้แล้ว”


        “ขอสิบนาทีนะคะ”


        “ฉันบอกให้ลุก!


        เอ๊ะ เสียงแบบนี้ น้ำหนักอารมณ์แบบนี้ สาวเจ้ารีบยกหมอนออกจากหน้าหันขวับมามองข้างเตียง ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทลำลองจ้องเขม็ง จอมขวัญถึงกับปั้นหน้าไม่ถูก รีบลุกพรวดจนเกือบปะทะกับอีกฝ่าย เซเล็กน้อยแต่คนตัวใหญ่รวบตัวไว้ก่อน


        “จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน เป็นผู้หญิงแท้ๆ เฟญ่าบอกว่ามาปลุกเธอ แต่เธอไม่ยอมลุก ผู้หญิงอะไรขี้เซาจริงๆ น่ารำคาญ!


        ธีโอส่ายหน้าอย่างหัวเสีย ยายเด็กนี่ยังมาทำตาปริบๆ เป็นเด็กเอ๋ออีกแน่ะ คนตัวใหญ่ขึงตาดุๆ โน้มใบหน้าลงมา จอมขวัญรีบผลักเขาออกแล้วกระโดดไปยืนห่างๆ


        “ขะ ขอโทษค่ะคุณธีโอ คือขวัญลืมตัว”


        “ฮืม? ขวัญ? ลืมตัว?”


        หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน ก่อนจะจุดรอยยิ้มเล็กๆ มุมปากชอบใจ ยายซื่อบื้อเรียกแทนตัวเองด้วยชื่อก็น่ารักไปอีกแบบ ดีกว่าพูดว่าฉันอย่างนั้นอย่างนี้ เพราะหน้าเจ้าหล่อนมันใสและดูเด็กมาก หึ เชื่อเถอะว่าเปิดตัวเมื่อไร จะต้องมีคนว่าเขากินเด็กแน่ๆ


        “ค่ะ ขวัญขอโทษ” 

     

     ยกมือไหว้อีกฝ่ายปลกๆ เขาเป็นมาเฟีย แถมยังทำหน้าดุอีก แบบนี้ใครจะไปกล้าอวดเก่ง นี่ก็ถิ่นของเขาด้วยสิ ตัวเล็กๆ อย่างเธอเจอกระสุนนัดเดียวก็ไปเฝ้าพระอินทร์ละ


        “พอๆ เลิกไหว้ ไม่ใช่ศาลพระภูมิ”


        ถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน มองหญิงสาวหน้าใสตรงหน้า แล้วอะไรคือทำผิดแล้วยังมายิ้มหน้าบานเป็นจานดาวเทียมอยู่นั่น แล้วทำไมมาเฟียอย่างธีโอต้องมองว่ามันน่ารักด้วยวะเฮ้ย เออ แม่งน่ารักไปอีก ชายหนุ่มหลับตาระงับความรู้สึก


        “ไปอาบน้ำ ให้เวลายี่สิบนาที ต้องพร้อมข้างนอก”


        “โอเคค่ะ รับทราบ”


        ทำท่าตะเบ๊ะแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำหน้าตาเฉย คนข้างนอกถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะออกมา ทั้งที่ร้อยวันพันปีใช่จะหัวเราะอะไรขนาดนี้กับท่าทางเปิ่นๆ แต่จริงใจ เปิดประตูห้องนอนออกมายิ้มขำ แล้วพอเงยหน้าก็เห็นแม่บ้านและคนสนิทสามคนยืนเรียงจ้องมาทางตนเป็นตาเดียว


        “มองอะไรกัน”


        รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ยายเปี๊ยกเอ๊ย เด็กบ้านี่กำลังทำให้ลูกน้องจ้องมองเขาเหมือนเป็นตัวประหลาดอะไรสักอย่าง


        “คุณธีโอหัวเราะครับ”  ริกกี้เอ่ยก่อนคนแรก


        “ใช่ครับ คุณธีโอหัวเราะ”


        นี่คือเคียฟที่ยืนยันคำพูดแรกของเพื่อน


        “แล้วเสียงหัวเราะก็ดังมาก”


        ปิดท้ายด้วยโทคุ มือซ้ายที่เป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น


        “ฉันไม่ได้หัวเราะ อย่ามั่ว แล้วไม่มีงานทำใช่ไหม ยืนเสร่อกันอยู่เนี่ย”


        มันคือการกลบเกลื่อนสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

 

 

………………………………

 

       เขาเจอกันแล้วค่ะ พี่ดุไปอีกคะ มาดุน้องทำไมคะ น้องแค่ง่วงนอนขี้เกียจตื่น อิอิ ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้ธีโอกับจอมขวัญด้วยนะคะ รักน้อยๆ แต่รักนานๆ เคมีเขาเข้ากัน ค่าตัว 309 บาทค่ะ  เรื่องนี้แต่งคู่กับสุนิตย์ วางในงานหนังสือเดือนตุลาคม จ้า

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ช่อศิญา

 


วิกฤตรัก CEO
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          CEO หนุ่มสุดฮ็อตปรอทแตกอย่าง ปกรณ์  อิทธิพลวณิช  ชอยส์  ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไว้ภายใต้ความนิ่งและมาดสุขุมของผู้บริหารระดับสูง เก็บงำความเจ้าชู้ของตัวเองไว้ไม่ปล่อยออกมาแผลงฤทธิ์กับผู้ช่วยเลขาฯ สาวคนใหม่ สมันน้อยอย่าง ระสา  จึงดูตื่นกลัวไม่น้อยยามได้เห็นพายุหึงหวงเมื่อรู้ว่าหล่อนไปโปรยเสน่ห์ใส่หนุ่มอื่น          ชายหนุ่มลืมจนหมดสิ้นแล้วว่าเคยปรามาสหล่อนไว้เยอะ ใช่! หล่อนหน้าจืดสนิท เฉิ่ม และก็เชย แต่นาทีนี้เขาไม่สนกับภาพลวงตาที่หล่อนสร้างขึ้นมา ตั้งหน้าตั้งตาทำตัวเป็นก้างชิ้นโต ขัดขวางหล่อนทุกทาง ก่อนจะพลิกเกมให้ตัวเองเป็นฝ่ายกำชัยชนะ!          “อยากมีแฟนใช่ไหม”          “สาบอกไปแล้วว่าเปล่า”          “งั้นมาเป็นแฟนฉัน”           เขาพูดหน้าตาย และอยากหลุดขำเมื่อเห็นใบหน้าเนียนตื่นตะลึงปากอ้าหวอ มันแปลกตรงไหน ยายซื่อบื้อเอ๊ย แต่ให้ตายเถอะ วันนี้พอไม่สวมแว่นความสวยความน่ารักที่เขาเคยเห็นเพียงคนเดียวมันก็ปรากฏให้ผู้ชายในคลับเห็น เขาเกลียดสายตาพวกนั้น           “คุณกรณ์เมาใช่ไหม หรือว่ามึน จนเผลอพูดออกมา”          “เหล้าแค่นั้นมันทำอะไรฉันไม่ได้หรอกหนูน้อยระสา เลิกกับไอ้เขต ให้มันเป็นแฟนได้แค่วันเดียว ที่เหลือฉันจะรับช่วงต่อเป็นแฟนให้เอง”           ไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่มันคือประโยคคำสั่ง ดวงตาสีน้ำตาลคู่คมแน่วแน่ขนาดนั้น     ระสากลืนน้ำลายลงคอกับสถานะที่เขาบอก แฟนเหรอ เป็นแฟนบอส           “สาไม่ตลกนะคะ อย่ามาล้อเล่นกับสา”          “ยายหน้าจืด น้ำเสียงฉันล้อเล่นเหรอ”          “ไว้พะ...พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วคุณกรณ์ไม่เมา เราค่อยคุยกันใหม่นะคะ”          “อย่าให้ต้องโมโห ระสา”          “แล้วบรรดาคู่ควงของคุณกรณ์ล่ะคะ”          “หึง?” เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ทำไมนะเธอจึงรู้สึกว่าเหมือนบอสกำลังพอใจกระนั้นแหละ หึ ทำไมต้องหึง ระสาบอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกแบบนั้นสักนิด แค่อิจฉาเฉยๆ หรอก          “ตอบสิ”          “ไม่อยากตอบค่ะ”


ชีคร้ายจู่โจมรัก
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          อัญมณี  แฝงตัวเข้ามาในประเทศบาฮาเพื่อหาข่าวให้กับองค์กรตำรวจสากล ความลับบางอย่างที่เธอไปล่วงรู้มาว่ากำลังจะเกิดเหตุร้ายกับชีครัชทายาทของประเทศ ด้วยความหวังดี หญิงสาวจึงต้องหาทางเข้าพบชีครัชทายาทโดยด่วน แต่นั่นกลับเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์          ชีคซาบิต  บิน  ราชิต  ฮาทูราน  มีความสงสัยในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม อัญมณีเข้ามาอย่างมีเงื่อนงำ เต็มไปด้วยปริศนาชวนให้เขาข้องใจ ไม่มีข้อมูลอะไรเล็ดลอดให้เขาได้ทราบเกี่ยวกับเธอ ชีคหนุ่มจึงได้แต่ชั่งใจว่า เขาจะคาดคั้นให้เธอสารภาพความจริง หรือจะยอมรามือแล้วเปลี่ยนจากการสารภาพความจริงมาทำให้เธอยอมรับคำสารภาพรักจากเขา!          “ท่านชีคจะฆ่าฉันหรือทรมานล่ะ ฉันรู้ว่าประเทศนี้มันบ้านป่าเมืองเถื่อนขนาดไหน”           “รู้ดีแต่ก็ยังกล้าแฝงตัวเข้ามาในถ้ำเสือ เธอเป็นใคร ทำงานให้ใคร อลิส” เสียงห้าวทุ้มเย็นยะเยือก          “ไม่มีใครจ้างมาทั้งนั้น”          “โกหก”          “ฉันไม่ได้โกหก” เงยหน้าสบตากับเขา ความจริงเป็นอย่างไร เธอก็จะขอตายไปพร้อมกับมัน           “อลิส ฉันต้องการรู้ความจริง”          “ฉันไม่มีอะไรจะบอกทั้งนั้น” คิดสิยายอลิส หาทางออกให้กับตัวเอง รีบหนีออกจากที่นี่ ด้านนอกเงียบแบบนี้แสดงว่าไม่มีใครรู้เรื่อง เธอต้องหาทาง สาวเจ้าพยายามใช้มีดเล็กๆ ที่เสียบไว้ในแขนเสื้อถูกับเชือกที่อีกฝ่ายผูกไว้           “อย่าคิดตบตา”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 400 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

896 ความคิดเห็น

  1. #376 natty2338 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:41
    ระวังจะหลงรักขวัญนะ
    #376
    0
  2. #177 wilair72 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 13:46
    ยังไม่รู้ตัวว่าเริ่มชอบเค้าเข้าแล้วใช่ไหมค่ะมาเฟีย
    #177
    0
  3. #87 Boommjaruwann (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 22:26
    น่ารัก
    #87
    0
  4. #86 aemly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:45

    พี่คะใจเย็น

    #86
    0
  5. #85 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:28

    พี่แลดูแฮปปี้นะคะ อิอิ

    #85
    0
  6. #84 Jvar J. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:14
    อุตส่าห์เก๊กมาตั้งนาน ฟอร์มหลุดจนได้นะพี่
    #84
    0
  7. #83 kapoommawin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 12:01

    อ่าอย่าดุดิพี่ธีโอ

    #83
    0
  8. #82 kusiniii908 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 09:55

    พี่ก็คอยจะดุน้องตลอดเลย

    #82
    0
  9. #81 นู๋_นุ่มนิ่ม (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 09:09

    ถึงพี่จะดุแต่พี่น่ารักนะนั่น....แพ้ความเด๋อยัยขวัญล่ะสิ

    #81
    0
  10. #80 suansailom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 08:52
    สนุกค่ะ
    #80
    0