สัมผัสรักมาเฟีย

ตอนที่ 8 : บทที่ 1 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,093
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 391 ครั้ง
    7 ต.ค. 61





บทที่ 1 – 2


 

        “หมายความว่าไง ฉันมีงานต้องทำนะคุณ ฉันไม่...”


        “อย่าให้ต้องพูดซ้ำยายซื่อบื้อ สามคนที่เธอเห็นเป็นคนของฉัน ไม่ต้องกลัว จะไม่มีใครทำอะไร ถ้าเธอไม่ตุกติก”


        น้ำเสียงอีกฝ่ายโทนเย็นๆ เย็นเข้าไปในขั้วหัวใจ คำว่าตุกติกบอกชัดเจน หากไม่ถูกใจคนของเขาอาจจะฆ่าเธอทิ้งเลยก็ได้ แค่คิดก็แทบหยุดหายใจ กลืนน้ำลายลงคอ


        “เข้าใจที่สั่งไหม”


        “ขะ เข้าใจแล้ว”


        ตอบเสียงเบาๆ เงยหน้ามองสามคน ก่อนหันมามองเจสสิก้าที่มองเธออย่างรอคอยคำอธิบาย หมดกันชีวิตอันแสนสงบ สู้ให้มีคนอย่างมิกซ์ตอแยยังจะดีเสียกว่าเป็นคนของมาเฟีย ไม่รู้อีกฝ่ายจะให้เธอไปทำงานอะไร เป็นงานผิดกฏหมายหรือเปล่าไม่รู้


        “พวกคุณรอสักครู่นะ”


        ว่าแล้วก็เดินเข้ามาในร้าน ตอนนี้ลูกค้าบางตา จอมขวัญเดินไปพูดกับเจ้าของร้านบอกต้องกลับด่วนโดยไม่ให้เหตุผลเพิ่ม ก็เดินขึ้นชึ้นบนเพื่อเก็บเสื้อผ้าของตัวเองใส่กระเป๋าเดินทางสองใบ โดยมีสายตาสงสัยใคร่รู้ของเจสสิก้าที่มานั่งลงบนเตียง จอมขวัญถอนหายใจแล้วถอนหายใจอีก


        “มันเรื่องอะไรกันเนี่ยขวัญ”


        “ฉันบอกไม่ได้ มันเป็นความลับ ถ้าขืนพูดไปชีวิตของฉันมันอาจไม่ปลอดภัย สามคนนั้นเป็นพวกมาเฟีย”


        “มาเฟีย!


        เจสสิก้าอุทานเสียงดัง จ้องหน้าเพื่อนเขม็ง


        จอมขวัญถอนหายใจพยักหน้าหงึกหงักแล้วพับผ้าต่อ นิสัยอย่างหนึ่งของเธอคือไม่ชอบให้ใครรอ จะว่าไปพวกนั้นคงไม่เลวร้ายนักหรอกมั้ง เพราะถ้าจะฉุดเธอไปเลยก็ทำได้ แต่ยังมีมโนธรรมให้มาเก็บข้าวของ ชีวิตหนอชีวิต จอมขวัญจะทำยังไงดี เรื่องราวมันชักจะยุ่งเหยิงอีนุงตุงนังไปกันใหญ่


        “เธอไปรู้จักคนพวกนั้นได้ยังไง แล้วมาเฟียแก๊งไหน พวกมันบังคับใช่ไหม เราควรไปแจ้งตำรวจ” เจสสิก้าหวังดี


        “อย่าเลย เดี๋ยวเดือดร้อนกันหมด”


        “เฮ้ย จะมาพูดแบบนี้ไม่ได้ เกิดพวกมันพาเธอไปขายล่ะ โลกมันไม่ได้สวยหรู วงจรอุบาทว์มีมากมาย โดยเฉพาะในเมืองใหญ่อย่างอเมริกา แผ่นดินนี้มีความหรูหราฟู่ฟ่า พอๆ กับมีความโซมมซุกซ่อนทุกแห่งหน เธอเป็นเพื่อนของฉันนะ”


        น้ำเสียงห่วงใยของเพื่อนทำเอาจอมขวัญน้ำตารื่น ผวาสวมกอดเพื่อนรักไว้เต็มอ้อมแขน เจสสิก้ากอดตอบลูบหลังลูบไหล่


        “ขอบใจ แต่ฉันไม่เป็นไรหรอก”  

  

        “ขวัญ เธอแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ  คนพวกนั้นเป็น...”


        “เขาคือคนของตระกูลคอร์โนแกน”


        “วะ ว่าไงนะ หมายความว่าพวกนั้นคือคนของคุณธีโอ ใช่ไหม”


        เจสสิก้าตาโตเท่าไข่ห่าน สมองของเจ้าตัวตีกันให้ยุ่งไม่รู้เพื่อนรักไปรู้จักกับกลุ่มคนอันตรายระดับโลกได้ยังไง


        “อืม คนที่โทรมาก็คือเขา ธีโอ คอร์โนแกน”จอมขวัญก็ไม่รู้อะไรมาก แต่ยังทำใจดีสู้เสือ อย่างน้อยถ้าเธอไม่เปิดปากและไม่ทำให้พวกเขาไม่พอใจ เธอก็จะยังมีลมหายใจต่อไป  ดวงตากลมโตไหวระริก ก็ไม่คาดคิดว่าชีวิตนี้จะต้องมาพัวพันกับกลุ่มาเฟียใหญ่


        “บ้าจริง มันเกิดขึ้นได้ยังไง”


        “ฉันเล่าไม่ได้จริงๆ เจส พูดได้เท่าที่พูด อย่าคาดคั้นเลย เอาไว้ฉันจะโทรหา คงต้องไปแล้ว”


        จอมขวัญลากกระเป๋าลงมาจากชั้นสามโดยมีเพื่อนรักเดินลากกระเป๋าอีกใบลงมาส่ง รถยนต์สีดำติดฟิล์มจอดนิ่งริมฟุตปาธ พวกนั้นเข้ามาช่วยถือกระเป๋าเอาไปใส่ท้ายรถ


        “ฉันใจคอไม่ดีเลยขวัญ ไม่ไปได้ไหม”


        “ฉันเองก็ไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ตายเสียก่อนจะโทรหานะเจส รักเธอนะ”


        “รักเธอเหมือนกัน”


        สองเพื่อนรักโอบกอดชั่วครู่แล้วจึงคลายอ้อมแขน จอมขวัญขึ้นรถยนต์มากับคนพวกนี้จนถึงเครื่องบินเล็กส่วนตัว ก่อนเครื่องบินลำนั้นจะทะยานขึ้นสูงเรื่อยๆ ความจริงจอมขวัญเป็นคนกลัวความสูงนะ หลับตาปี๋ไม่อยากมองอะไรทั้งนั้นภาวนาถึงพ่อแก้วแม่แก้วในใจอย่างเดียว


 

        ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงจอมขวัญก็มาถึงสนามบิน จากนั้นก็มีรถยนต์สองคันจอดนิ่งรออยู่ ชายชุดดำแปดคนยืนคุมเชิงประจำรถราวกับว่ามารอรับผู้ว่าการรัฐก็ไม่ปาน อืม ประชดหรอกนะ เหมือนในภาพยนตร์ที่เคยดูไม่มีผิด สาวเจ้าเดินลงมา ชายทั้งสามที่ไปรับเดินนำไป


        “เชิญขึ้นรถครับ”


        “ขอบใจ”


        เอ่ยอย่างเสียไม่ได้ ก็แค่อยากแสดงออกว่าเป็นคนมีมารยาท ผู้ชายพวกนี้รูปร่างดีกันทุกคน จะเสียก็แต่ใบหน้าไร้ความรู้สึกใกล้เคียงโรบอตเข้าไปทุกที  สมกับเป็นสมุนของมาเฟีย ให้ตายสิ เธอก็กำลังจะกลายเป็นสมุนของมาเฟีย เพราะเขาบอกแล้วนี่ว่าเธอคือคนของเขา


        “เอ่อ ขอถามอะไรได้ไหม”


        “ไว้ถามคุณธีโอดีกว่าครับ”


        คือยังไม่ทันบอกเลยว่าจะถามเกี่ยวกับอะไร มาดักคอหน้าตาเฉย จอมขวัญพ่นลมหายใจแล้วกระแทกแผ่นหลังกับผนังเบาะรถ นุ่มโคตรๆ เลย นุ่มกว่าที่นอนซะอีก มาเฟียคือพวกคนรวย คนพวกนี้เห็นชีวิตคนเป็นผักปลา ไม่อยากคิดว่าชีวิตน้อยๆ ของจอมขวัญจะเป็นยังไงนับจากวินาทีนี้


        “แล้วฉันจะได้พบคุณธีโอตอนไหนคะ”


        “พรุ่งนี้ครับ”


        ตอบด้วยน้ำเสียงระนาบเดิม เอาที่สบายใจกันเลยค่ะทุกท่าน เฮ้อ พูดกับคนก็เหมือนคุยกับหุ่นยนต์มากกว่า สุดท้ายก็นั่งถอนหายใจกระทั่งรถแล่นเข้ามาในเขตธุรกิจ ตึกผาอารามสูงเสียดฟ้าพอๆ กับกรุงเทพ รถมากมายยังมีวิ่งให้เห็นทั้งที่ก็เป็นเวลากลางคืน เธอไม่เคยมาชิคาโก ตั้งแต่มาจากเมืองไทยก็ปักหลักอยู่ซานฟรานซิสโกไม่เคยขยับไปทางอื่นทำแต่งานเก็บเงินส่งให้ทางบ้าน


        “คุณพักที่นี่นะครับ”


        “อ่า หมายถึงตึกสูงๆ นี่เหรอ”


        “ครับ ที่นี่คือโรงแรมในเครือ เพนเฮาส์ของคุณธีโออยู่ชั้นบนสุดครับ”


        ดวงตากลมโตเงยหน้ามองตึกสูง คงไม่ต่ำกว่าสามสิบชั้น กลืนน้ำลายลงคอ นี่ยังมองไม่เห็นอนาคตตัวเองเลย แต่การได้มาพักสถานที่หรูหราแบบนี้มันแปลกๆ รถยนต์แล่นมาจอดด้านหน้าตึก พนักงานเข้ามาโค้งคำนับช่วนนำกระเป๋าเข้าไปในลิฟต์ ชายทั้งสามเข้ามาด้วย กดไปถึงชั้นสามสิบสาม ลิฟต์นี้เป็นลิฟต์วีไอพีเสียด้วย พอมาถึงมีแม่บ้านหนึ่งคนในชุดยูนิฟอร์มของโรงแรมนำเข้ามาห้องพัก

 

………………………………..

 

มาแล้วจ้า ลุ้นให้เขาได้เจอกัน งานนี้จะรู้ไหมว่าตัวเองต้องมาอยู่ในฐานะอะไร ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้จอมขวัญด้วยนะคะ รูปเล่มมาในงานหนังสือค่ะ ค่าตัวออกแล้ว 309 บาท จ้า

ปล. เรื่องนี้แต่งร่วมกับ สุนิตย์ นะคะ ซีรีส์ชุด ที่รักของมาเฟีย

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ช่อศิญา



วิกฤตรัก CEO
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          CEO หนุ่มสุดฮ็อตปรอทแตกอย่าง ปกรณ์  อิทธิพลวณิช  ชอยส์  ซ่อนเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวไว้ภายใต้ความนิ่งและมาดสุขุมของผู้บริหารระดับสูง เก็บงำความเจ้าชู้ของตัวเองไว้ไม่ปล่อยออกมาแผลงฤทธิ์กับผู้ช่วยเลขาฯ สาวคนใหม่ สมันน้อยอย่าง ระสา  จึงดูตื่นกลัวไม่น้อยยามได้เห็นพายุหึงหวงเมื่อรู้ว่าหล่อนไปโปรยเสน่ห์ใส่หนุ่มอื่น          ชายหนุ่มลืมจนหมดสิ้นแล้วว่าเคยปรามาสหล่อนไว้เยอะ ใช่! หล่อนหน้าจืดสนิท เฉิ่ม และก็เชย แต่นาทีนี้เขาไม่สนกับภาพลวงตาที่หล่อนสร้างขึ้นมา ตั้งหน้าตั้งตาทำตัวเป็นก้างชิ้นโต ขัดขวางหล่อนทุกทาง ก่อนจะพลิกเกมให้ตัวเองเป็นฝ่ายกำชัยชนะ!          “อยากมีแฟนใช่ไหม”          “สาบอกไปแล้วว่าเปล่า”          “งั้นมาเป็นแฟนฉัน”           เขาพูดหน้าตาย และอยากหลุดขำเมื่อเห็นใบหน้าเนียนตื่นตะลึงปากอ้าหวอ มันแปลกตรงไหน ยายซื่อบื้อเอ๊ย แต่ให้ตายเถอะ วันนี้พอไม่สวมแว่นความสวยความน่ารักที่เขาเคยเห็นเพียงคนเดียวมันก็ปรากฏให้ผู้ชายในคลับเห็น เขาเกลียดสายตาพวกนั้น           “คุณกรณ์เมาใช่ไหม หรือว่ามึน จนเผลอพูดออกมา”          “เหล้าแค่นั้นมันทำอะไรฉันไม่ได้หรอกหนูน้อยระสา เลิกกับไอ้เขต ให้มันเป็นแฟนได้แค่วันเดียว ที่เหลือฉันจะรับช่วงต่อเป็นแฟนให้เอง”           ไม่ใช่ประโยคขอร้อง แต่มันคือประโยคคำสั่ง ดวงตาสีน้ำตาลคู่คมแน่วแน่ขนาดนั้น     ระสากลืนน้ำลายลงคอกับสถานะที่เขาบอก แฟนเหรอ เป็นแฟนบอส           “สาไม่ตลกนะคะ อย่ามาล้อเล่นกับสา”          “ยายหน้าจืด น้ำเสียงฉันล้อเล่นเหรอ”          “ไว้พะ...พรุ่งนี้ตื่นมาแล้วคุณกรณ์ไม่เมา เราค่อยคุยกันใหม่นะคะ”          “อย่าให้ต้องโมโห ระสา”          “แล้วบรรดาคู่ควงของคุณกรณ์ล่ะคะ”          “หึง?” เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ทำไมนะเธอจึงรู้สึกว่าเหมือนบอสกำลังพอใจกระนั้นแหละ หึ ทำไมต้องหึง ระสาบอกตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกแบบนั้นสักนิด แค่อิจฉาเฉยๆ หรอก          “ตอบสิ”          “ไม่อยากตอบค่ะ”


ชีคร้ายจู่โจมรัก
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          อัญมณี  แฝงตัวเข้ามาในประเทศบาฮาเพื่อหาข่าวให้กับองค์กรตำรวจสากล ความลับบางอย่างที่เธอไปล่วงรู้มาว่ากำลังจะเกิดเหตุร้ายกับชีครัชทายาทของประเทศ ด้วยความหวังดี หญิงสาวจึงต้องหาทางเข้าพบชีครัชทายาทโดยด่วน แต่นั่นกลับเป็นการตัดสินใจที่ผิดมหันต์          ชีคซาบิต  บิน  ราชิต  ฮาทูราน  มีความสงสัยในตัวเธออย่างเต็มเปี่ยม อัญมณีเข้ามาอย่างมีเงื่อนงำ เต็มไปด้วยปริศนาชวนให้เขาข้องใจ ไม่มีข้อมูลอะไรเล็ดลอดให้เขาได้ทราบเกี่ยวกับเธอ ชีคหนุ่มจึงได้แต่ชั่งใจว่า เขาจะคาดคั้นให้เธอสารภาพความจริง หรือจะยอมรามือแล้วเปลี่ยนจากการสารภาพความจริงมาทำให้เธอยอมรับคำสารภาพรักจากเขา!          “ท่านชีคจะฆ่าฉันหรือทรมานล่ะ ฉันรู้ว่าประเทศนี้มันบ้านป่าเมืองเถื่อนขนาดไหน”           “รู้ดีแต่ก็ยังกล้าแฝงตัวเข้ามาในถ้ำเสือ เธอเป็นใคร ทำงานให้ใคร อลิส” เสียงห้าวทุ้มเย็นยะเยือก          “ไม่มีใครจ้างมาทั้งนั้น”          “โกหก”          “ฉันไม่ได้โกหก” เงยหน้าสบตากับเขา ความจริงเป็นอย่างไร เธอก็จะขอตายไปพร้อมกับมัน           “อลิส ฉันต้องการรู้ความจริง”          “ฉันไม่มีอะไรจะบอกทั้งนั้น” คิดสิยายอลิส หาทางออกให้กับตัวเอง รีบหนีออกจากที่นี่ ด้านนอกเงียบแบบนี้แสดงว่าไม่มีใครรู้เรื่อง เธอต้องหาทาง สาวเจ้าพยายามใช้มีดเล็กๆ ที่เสียบไว้ในแขนเสื้อถูกับเชือกที่อีกฝ่ายผูกไว้           “อย่าคิดตบตา”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 391 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

896 ความคิดเห็น

  1. #319 สงสัย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 13:47

    คำว่า อาราม แปลว่า วัด ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับตึกสูงๆในย่านธุรกิจ

    #319
    0
  2. #79 pichchapasskapom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 15:30

    รอต่อไป ต้องสิงใต้เตียงไหมไรท์

    #79
    0
  3. #78 wilair72 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 14:06
    ใกล้เจอกันแล้ว
    #78
    0
  4. #77 aemly (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 12:10

    ยังไงต่อนะ

    #77
    0
  5. #76 kusiniii908 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 10:38

    เขาจะเจอว่าที่สามีแล้ว

    #76
    0
  6. #75 Jvar J. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:55
    ไม่รอดละ โดนต้อนเข้ากรง
    #75
    0
  7. #74 นู๋_นุ่มนิ่ม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:50

    เค้าจะเจอกันตอนไหนเนี่ยลุ้นมากอ่ะ...

    #74
    0
  8. #73 muttanaseemawong (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 09:31

    รอออออเมื่อเค้าเจอกัน
    #73
    0