สัมผัสรักมาเฟีย

ตอนที่ 45 : บทที่ 7 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,088
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 266 ครั้ง
    31 ต.ค. 61





บทที่ 7 – 3


 

 มันเจ็บปวดหัวใจเกินไป ความผิดหวังมันถาโถมเข้ามาจนเต็มพื้นที่สี่ห้องหัวใจ คำว่ารักไม่ทันเอ่ยออกไปก็ต้องเสียใจแล้ว


        “แค่คิดว่าจากนี้ไปจะไม่มีคุณ ขวัญเจ็บเหลือเกิน”


        แล้วจึงรีบกระโจนขึ้นเตียงทำตัวให้ปกติ หัวคิ้วคนเพิ่งออกจากห้องน้ำขมวดเข้าหากัน เพราะก่อนหน้าจำได้ว่าคนบนเตียงนอนหันหลัง แต่ตอนนี้ผ้าห่มกลับคลุมไม่ถึงเท้า แต่ก็ยิ้มออกมาเจ้าตัวคงนอนดิ้น เขาสวมเพียงกางเกงนอนก็ก้าวขึ้นเตียงสวมกอดร่างเล็กจากทางด้านหลัง โน้มปากกระซิบเบาๆ ข้างหูทุกคืนตอนเธอหลับใหล


        “รักเธอนะจอมขวัญ”


 

        จอมขวัญนอนหลับจนเหมือนซ้อมตาย เมื่อคืนเธอไม่ได้หลับตอนที่เขาเอ่ยปากบอกรัก สมองขบคิดวุ่นวายอย่างคนที่หาทางออกไม่เจอ เธอทนมองหน้าเขาไม่ได้ ความรู้สึกดีๆ ในหัวใจยังเต็มแน่น แต่ความรู้สึกแย่ๆ มันก็มากล้นไม่ต่างกัน เธอควรหยุดทุกอย่าง


        หญิงสาวอาบน้ำอย่างอ้อยอิง ตอนนี้เกือบเก้าโมงแล้วแต่ไม่รู้สึกหิว แบบนี้ใช่ไหมความเครียด ไม่อยากฟังไม่อยากได้ยินไม่อยากเห็น พาลกินอะไรไม่ลงเหมือนคนอกหักเข้าไปทุกที นั่นสินะ เธอควรปรับตัวให้เริ่มชิน พร้อมๆ กับความคิดที่ตกผลึกตั้งแต่เมื่อคืน จอมขวัญจะเป็นคนเดินออกไปจากชีวิตของเขาเอง


        ก๊อกๆ


        “ขวัญ ขวัญ นี่หลับในห้องน้ำหรือไง”



        “ปะ เปล่าค่ะ”


        รีบตะโกนตอบออกไป รีบอาบน้ำแล้วเช็ดตัวให้แห้ง เธอเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนอยู่แล้ว ตั้งใจว่าจะออกไปข้างนอกแล้วใช้โอกาสนี้หนีไปซะ ในเมื่อเขาตามหาพี่ทรายขวัญเจอแล้ว เธอไม่ควรอยู่ แม้เธอกับพี่ขวัญจะไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ แต่เธอก็รักพี่ขวัญมาก มากจนอยากเห็นพี่สาวมีความสุขยอมเป็นคนเจ็บเสียเอง ไอ้ตัวแสบกำลังน่ารัก หลานของเธอต้องการพ่อ


        “นึกว่าหลับไปแล้ว”


        “อาบเพลินไปหน่อยค่ะ”


        พลางส่งยิ้มแห้งๆ เดินเลี่ยงผ่านประตู คนตัวใหญ่มองด้วยความแปลกใจ เขาเป็นคนชั่งสังเกตอยู่แล้ว ตั้งแต่เช้ามาจอมขวัญเหมือนพยายามหลบสายตา ไม่อยากมองหน้าเขา สีหน้ายิ้มๆ เมื่อสักครู่มองยังไงก็ดูออกว่ามันฝืนธรรมชาติ ยิ้มแค่ปากแต่ดวงตาดูเศร้า มันเกิดอะไรกับยายเปี๊ยก


        “เป็นอะไรหืมที่รัก”


        “เปล่าค่ะ ขวัญแค่รู้สึกเหมือนไม่ค่อยสบาย คงเพราะอากาศเปลี่ยนแปลง”


        แก้ตัวน้ำขุ่นๆ ทั้งที่รู้ดีว่าสาเหตุมาจากอะไร มันยากกับการแสดงสีหน้าท่าทางกลบเกลื่อนความปวดร้าว หัวใจของจอมขวัญมันกำลังเป็นแผล รักครั้งแรกหัวใจก็ร้าวรานตั้งรับไม่ทัน มันอึดอัดยามต้องอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ มันเสียใจที่ต้องจากไกล นานสักแค่ไหนกันนะ มันต้องนานขนาดไหนเธอถึงจะลบเขาออกจากหัวใจ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะมองหน้าเขาได้โดยไม่รู้สึกอะไร


        “หลบตาฉันทำไมขวัญ”


        น้ำเสียงยังอาทรห่วงใย นี่หรือเปล่าที่ทำให้เธอเจ็บปวด ความเอาใจใส่ คำว่ารักยามเขาเอื้อนเอ่ย มันคือยาเสพติดชนิดรุนแรงอาจทำให้เธอโหยหา


        “คุณธีโออย่าหาเรื่องขวัญได้ไหมคะ ไม่ได้หลบสักหน่อย”


        มันยากกับการต้องเงยหน้าสบดวงตาสีน้ำเงินคู่คมทรงเสน่ห์ แววตาของเขามีเธอสะท้อนอยู่ในนั้น มือบางยกขึ้นดึงแก้มสากเบาๆ แล้วโถมกายโอบกอด แค่อยากกอดเขาไว้ กอดมาเฟียร้ายให้นานเท่าที่จะนานได้


        ธีโอโอบกอดหญิงสาวไว้เช่นกัน ส่ายหน้าน้อยๆ เมื่อถูกอ้อนแต่เช้า แต่เขาชอบนะ ยายเปี๊ยกเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เขาอยากกอดตลอดเวลา ตัวเล็กๆ แต่มีเนื้อมีหนัง ผิวนุ่มๆ กายหอมๆ มือหนาลูบไล้แผ่นหลังเนียนก่อนดันร่างเล็กห่างเพียงนิดกดจูบบนหน้าผาก


        “อ้อนแบบนี้จะขออะไรหรือไงเรา”


        “เปล่าค่ะ ขวัญแค่อยากขอออกไปข้างนอก”


        “ถ้าบอกว่าไม่ คงมีใครแถวนี้งอนฉันแน่ๆ ไม่อยากให้เมียงอน ฉะนั้นฉันอนุญาต แต่ต้องมีคนของฉันไปด้วย โอเคไหม” คำว่าคนของเขาทำเอาหัวคิ้วเรียวขมวดยุ่ง


        “ไปเดินเล่นห้างใกล้ๆ เองค่ะ”


        ขืนมีคนของเขาไปด้วยเธอจะหนีได้ยังไง ทุกคนถูกฝึกมาให้มีไหวพริบและศิลปะการต่อสู้


        “ฉันไม่ไว้ใจ ต่างบ้างต่างเมืองแบบนี้ยิ่งต้องรัดกุมรอบคอบ ช่วยรู้ตัวเองด้วยนะจอมขวัญ ว่าเธอคือหัวใจของฉัน”


        คำพูดของเขาทำเอาต่อมน้ำตาของจอมขวัญทำงานหนัก มันจะเป็นยังไงนะหากชีวิตนับจากนี้จะไม่มีผู้ชายที่ชื่อธีโอ จะครบเดือนพรุ่งนี้ที่เราได้อยู่ด้วยกัน


        “ขอบคุณนะคะที่ดูแลขวัญ”


        “แน่นอน จะดูแลไปจนแก่”


        “ทำไมถึงรักขวัญล่ะคะ”


        แค่อยากรู้จริงๆ ว่าเพราะอะไร อยากจดจำไว้ทุกคำพูด พอๆ กับความรู้สึกว่านับจากนี้จอมขวัญคงรักใครไม่ได้อีกแล้ว


        “รักไม่มีเหตุผล รักใช้แค่หัวใจ เพราะรักสำหรับฉันไม่ได้ใช้สมองในการตัดสิน แล้วเป็นอะไรหืม ร้องไห้ทำไมแต่เช้า จะกินน้ำตาต่างข้าวหรือ”


        ไม่พูดเปล่ายังเช็ดน้ำตาให้คนขี้แยๆ ที่ปล่อยน้ำตารินไหลอาบแก้ม จนอดคิดไม่ได้เจ้าตัวทำไมจึงสีหน้าไม่สดใสทั้งที่เมื่อวานยังดีอยู่ ธีโอโอบกอดร่างบางมานั่งปลายเตียง จับศีรษะเล็กๆ ซุกกับอกกว้าง อยู่กันมาแม้ไม่นานแต่เขาสัมผัสได้ว่าคนในอ้อมแขนกำลังมีอะไรในใจ


 

………………………………….

 

มาอัพแล้วแต่เช้า เงื่อนงำยังไม่คลี่คลายงายๆ ปมนี้ต้องใช้เวลาเล็กน้อย แต่เชื่อนะคะ ไม่ดราม่าแน่นอน เพียงแต่บางเรื่องต้องปรับความเข้าใจ อย่าลืมฟินเต็มๆ ในแบบรุปเล่ม วางแผงแล้วค่ะทั่วประเทศ

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ช่อศิญา

 


ปราบรักพ่อเลี้ยงเถื่อน
กานต์มณี
www.mebmarket.com
         ภาพลักษณ์บุรุษหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง ดุดัน ของ   พ่อเลี้ยงดอม  ดนัยภัทร  คาร์เตอร์   ไม่ได้ทำให้ อารยา   หวั่นเกรงแต่อย่างไร สาวน้อยที่เพิ่งจะย้ายมาอยู่ไร่ข้างเคียงพยายามจะเข้ามาเปิดประตูหัวใจที่ปิดตายมานานด้วยมารยาร้อยเล่มเกวียน สิ่งที่เขาจะปฏิบัติต่อเธอจึงมีเพียงความเมินเฉย แต่...เจ้าหล่อนก็ท้าทายร่างกายและหัวใจของเขาโดยไม่คิดย่อท้อ เพราะอารยาวางเดิมพันไว้สูงมาก ถ้าเธอชนะ สิ่งที่ได้คือหัวใจของพ่อเลี้ยง!          “เด็กคนนี้ รู้จักคำว่ามารยาทไหม ที่นี่ไร่ของฉัน”          “อายบอกพ่อเลี้ยงแล้วไงคะ ว่าเตรียมรับมือให้ดี อารยาคนนี้ไม่ได้มาเล่นๆ”          “ฉันไม่สนุกกับสิ่งที่เธอทำ”          “ถ้าพ่อเลี้ยงไม่กลับไปกินข้าวเย็น อายก็จะนั่งสวยๆ ดูวิวลำธารนี้เป็นเพื่อน” เลิกคิ้วเล็กๆ ชอบใจที่ได้ทำให้อีกฝ่ายโมโหต่อการอยากเอาชนะ          “เธอมันนางมารร้ายชัดๆ”          “นางฟ้าต่างหากล่ะคะ สวยขนาดนี้ เอ...สงสัยพ่อเลี้ยงจะตาไม่ถึง จึงเห็นว่าคนสวยกลายเป็นนางมารไปเสียได้” ต่อว่าอย่างไรก็ไม่โกรธหรอก รู้ว่าหัวใจพ่อเลี้ยงคงกำลังแปรปรวนระส่ำระสายกับการมาของเธอ          “หลงตัวเอง”"


เขย่ารักนายหัวเถื่อน
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          พาฝัน  พกความมั่นใจมั่นหน้ามาเต็มร้อย เพื่อสอย นายหัวดาม  เดชพงษ์ คาร์เตอร์  ลงจากคานอีกครั้ง อายุที่ห่างกันถึงสิบหกปีไม่เป็นอุปสรรคทำให้เธอนึกกลัว เพราะรักที่ฝังใจมาตั้งแต่วัยเด็ก พาฝันจึงกล้าที่จะเสี่ยงเพื่อหัวใจตัวเอง          แน่ละ! การมาของเธอคงจะทำให้นายหัวสุดเคร่งขรึมผู้มีอดีตต้องปั่นป่วน มันก็ยิ่งเข้าทางให้หญิงสาวค่อยๆ ลดระยะห่างแล้วสร้างแรงดึงดูดต่อหัวใจของผู้ชายมาดดุผู้นี้!           “เด็กนี่ อยากโดนหักคอหรือไง อย่าทำให้ฉันโมโห”          “ก็เอาสิคะ จะหักคอฝันเพราะความหวังดีลุงดามก็ทำเลย” สาวเจ้ายืดคอให้อีก แต่เจ็บแขนนี่สิร้าวระบมเพราะแรงบีบยังคงเน้นหนัก          “อย่าท้าทายฉันจะดีกว่า”          “ไม่ได้ท้าทายค่ะ ฝันแค่อยากให้ลุงดามทำตามใจ เอาสิคะ หักคอเลย โมโหนักก็ทำสิ” ร้องเย้วๆ เสียงเหมือนแมวท้าทาย           “พาฝัน” เรียกชื่อหญิงสาวเสียงต่ำลอดไรฟัน          “หรือว่าไม่กล้าคะ อย่าดีแต่ขู่หน่อยเลย หึ คนแก่ ตาแก่คิดมากคิดเยอะ คิดอยู่นั่น    คิดๆๆ  ผู้ชายอะไรงี่เง่าที่สุด อื้อ....”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 266 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

896 ความคิดเห็น

  1. #736 tom247 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 12:02
    ลุ้นๆๆมันยังงัยกันแน่
    #736
    0
  2. #729 kusiniii908 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 08:20

    จอมขัวญจะหนีแล้ว

    #729
    0
  3. #726 Paifha14 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 03:00
    ทำไมอ่านไม่ได้อ่าาา
    #726
    0
  4. #725 KC12345 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 12:36
    อ่านไม่ได้ค่าทา
    #725
    0
  5. #723 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 12:07

    ขวัญจะหนีพี่ไปแล้วนะ

    #723
    0
  6. #722 wilair72 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 10:20
    ขวัญอย่าคิดเองเออเองสิถามดีกว่าไหมค่ะ
    #722
    0
  7. #721 Bambymylo (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 10:07

    เรื่องมันเศร้าเเงงงงงง😭😭
    #721
    0
  8. #720 muttanaseemawong (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 09:38

    มันเศร้าเนอะยัยเปี๊ยก จะหนีแล้วธีโอ
    #720
    0
  9. #719 Jvar J. (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 09:30
    เมียจะหนีพี่ไปแล้ววววว
    #719
    0
  10. #718 dokao (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 09:26

    เสียจัยเนอะขวัญเนอะ
    #718
    0