อุบัติรักจอมใจชีค

ตอนที่ 46 : บทที่ 7 - 1 ค้นหาความจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 157 ครั้ง
    18 ก.พ. 61




บทที่ 7 – 1 ค้นหาความจริง

 



       เพลินตาหลับไปนานเมื่อคืนนี้ รับรู้ตลอดว่าคนตัวใหญ่อุ้มกลับมาที่เตียงแถมยังสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย เธอหมดแรงจนไม่อยากทำอะไรจริงๆ แล้วก็หลับไป มารู้สึกตัวอีกทีเมื่อรู้สึกถึงแรงขยับของเตียง เปิดเปลือกตาออก เห็นร่างใหญ่ลุกเดินเข้าห้องแต่งตัว สาวเจ้าดีดกายลุกนั่งทั้งที่ยังงัวเงีย


        “ท่านชีคจะไปแล้วหรือคะ”


        “ตื่นแล้วหรือ นี่เพิ่งตีสี่ ขอโทษที่ทำให้ตื่น”


        ชีคคาริมแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยเดินกลับมาที่เตียง ปรับแสงโคมไฟให้สว่างขึ้นอีกนิด ด้วยอยากเห็นหน้าใสๆ ก่อนไปรัฐซายัน ไม่แน่ใจว่าจะไปกี่วัน หัวใจร้อนรุ่มเหมือนหนุ่มน้อยกำลังคึกคงโหยหาคิดถึงเจ้าหล่อน


        “ไม่เป็นไรค่ะ ว่าแต่ออกเดินทางเช้าจัง”


        “เป็นการเดินทางเงียบๆ ไม่อยากให้เอิกเกริก เราจะไปกับเครื่องบินพาณิชย์ ไปครั้งนี้ทุกอย่างต้องคืบหน้า ฉันไม่อยากคว้าน้ำเหลว”


        อย่างน้อยก็สตรีเหล่านั้น พวกเธอคงเหมือนตายทั้งเป็น นี่ก็หลายวันแล้วไม่รู้จะเป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้าง ถ้าไปแบบเปิดเผยเขาเกรงว่าสายข่าวของชีคอัสมาน และกลุ่มการเมืองอื่นจะรู้ความเคลื่อนไหว พวกมันคงไม่พอใจหากเขาเข้าไปยุ่งกับแหล่งหาเงินเถื่อนของพวกมัน


        “ขอบคุณท่านชีคมากนะคะ”


        “ฉันเต็มใจ”


        “ฉันน่าจะบอกให้เร็วกว่านี้”


        ถ้าเพลินตาไม่มัวคิดมาก คิดเยอะ และตัดสินใจเร็วขึ้น ป่านนี้ท่านชีคอาจไปช่วยเหลือพวกพ้องแล้วก็ได้


        “มันไม่สายไปที่จะค้นหาความจริง เพลินนอนต่อเถอะจะได้พักผ่อน” ขยับโอบกอดหญิงสาวจูบหน้าผากเนียนแผ่วเบา


        “ให้ฉันไปด้วยได้หรือเปล่าคะ”


        เพลินตาว่าจะพูดกับอีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อคืน แต่ความเพลียจนหลับไม่รู้ตัว


        “ทำแบบนั้นไม่ได้ เพลินอาจตกเป็นเป้าของคนพวกนั้น”


        “แต่เขาไม่เห็นหน้าเพลินนะคะ หมายถึงตอนในงานเพลินมีผ้าปิดหน้า”


        “ถูกต้อง แต่อย่าลืมว่าชีคอัสมานและพวกของมันรู้จักเพลิน ตาเฒ่านั่นบ้าผู้หญิง มันส่งคนออกตามหาเพลินอยู่”


        คำพูดนั้นทำเอาหญิงสาวตาโต


        “ใครบอกท่านชีคคะ”


        “ฮัมดาน หมอนั่นให้คนปะปนเข้าไปในพื้นที่สำคัญๆ ต่างฝ่ายต่างก็จับตา เห็นพวกมันซุบซิบ จึงยอมจ่ายเงินเพื่อแลกข่าว เลยรู้ว่าพวกมันกำลังตามหาผู้หญิงคนหนึ่ง บอกว่าเป็นผู้หญิงเอเชีย จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเพลิน เพราะเพลินก็กุมความลับของตาเฒ่าไว้เช่นกัน”


        คำบอกเล่าสร้างความหวั่นใจให้เพลินตาพอสมควร ไมสามารถคาดเดาความคิดของตาเฒ่านั้น หนึ่ง อาจเพราะต้องการตัวเธอเพราะเสียเงินประมูลไปมาก หรือสอง อาจเพราะเกรงว่าเธอจะนำความลับนี้ไปเปิดเผย จึงต้องการตัวเพื่อไปกำจัดทิ้งให้ตายไปพร้อมความลับ ไม่ว่าทางไหนก็น่ากลัวทั้งนั้น


        ชีคคาริมโอบร่างเล็กเข้าหาอก กอดปลอบโยนลูบไล้แผ่นหลังเนียน ความจริงอยากอยู่กับเธอนานๆ ไม่อยากห่างกัน แต่เพื่อความมั่นคงของทุกรัฐ เพื่อความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชนของประเทศ เรื่องระยำๆ พวกนี้ต้องได้รับการแก้ไขอย่างจริงจัง และไม่อาจทำสำเร็จได้ด้วยคนเดียว เขาจำต้องขอความร่วมมือจากทุกฝ่ายที่ไว้ใจได้


        “ไม่ต้องกลัว ฉันจะไม่ยอมให้เพลินเป็นอะไร”


        “กลัวก็กลัวค่ะ แต่ว่า... ห่วงเพื่อนมากกว่า”


        “เพื่อความสบายใจของฉัน จึงอยากให้เพลินอยู่ที่นี่”


        “ถ้าเลือกได้อยากไปด้วยมากกว่า”


        สาวเจ้าเงยหน้าจากอกกว้าง ดวงตากลมโตมุ่งมั่น และเพราะเจ้าหล่อนมุ่งมั่นไม่คำนึงถึงความปลอดภัย เขาถึงไม่อาจพาติดสอยห้ามตามไปที่ซายัน เขากลัวว่าคนพวกนั้นจะจับเธอไป เขาคงทนไม่ได้หากเธอต้องเป็นอะไรไปเพราะความไม่รอบคอบของตนเอง


        “ห้ามดื้อ”


        “ทราบค่ะ แค่บอกเฉยๆ ว่าฉันคิดยังไง”


        “อยู่ที่นี่กับป้าทาร่าไปก่อน ฉันจะกลับมาให้เร็วที่สุด”


        “ประมาณกี่วันคะ”


        ไม่มีเขาคุยด้วยเพลินตาคงเหงาปากน่าดู แค่คิดว่าต้องห่างอีกฝ่ายหัวใจก็พาลจะห่อเหี่ยว มันแปลกๆ ในความรู้สึก ห่วงเกรงเขาได้รับอันตรายด้วย


        “สามวัน หรือไม่ก็ห้าวัน ฉันจะโทรมาหา”


        “ท่านชีคต้องช่วยเพื่อนๆ ฉันให้ได้นะคะ”


        ความเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์เป็นสิ่งที่ดี เธอปรารถนาให้ทุกคนปลอดภัยกลับเมืองไทยโดยสวัสดิภาพ


        “ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ ไปนะ นอนต่อเถอะยังไม่สว่างเลย”


        หญิงสาวพยักหน้าเอนกายลงนอน เขาดึงผ้าห่มมาคลุมร่างบอบบางจนถึงคอ ตั้งแต่เจอเธอคาริมรู้สึกว่าตัวเองเหมือนมีห่วง ห่วงที่เขายินดีให้มันผูกมัดตัวเองไปตลอดกาล มันคือห่วงแห่งความเต็มใจ


        “ท่านชีคดูแลตัวเองด้วยนะคะ”


        “ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ในสนามรบจริงๆ ก็เคยผ่านมาแล้ว สบายใจได้”


        ยิ้มอ่อนโยน หยัดกายลุกขึ้นเดินออกจากห้อง เพลินตาลุกจากเตียงวิ่งมายังหน้าต่างแหวกผ้าม่านมองไปโรงรถ หัวใจเบาโหวงเพียงแค่รู้ว่าเขากำลังไปค้นหาความจริง มีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้น จะมีผู้ชายสักกี่คนบนโลกนี้ที่พร้อมเสี่ยงเพื่อคนอื่นทั้งที่ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกัน


        “ขอให้ท่านช่วยทุกคนออกมาให้สำเร็จ”


        สาวเจ้าพึมพำ มองรถยนต์หลายคันแล่นออกจากรั้ววัง จนกระทั่งลับสายตาจึงเดินกลับมาเอนกายลงบนเตียง


        ก่อนหน้านี้งัวเงียตื่นขึ้นมา ทว่าเอาเข้าจริงกลับหลับไม่ลง นอนกระสับกระส่ายผุดลุกผุดนั่งอยู่เช่นนั้น จนรู้สึกรำคาญตัวเอง สุดท้ายก็ลุกอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินลงมาชั้นล่าง ตรงไปยังโรงครัวซึ่งอยู่ตึกด้านหลัง ได้กลิ่นอาหารหอมๆ ป้าทาร่าหันมาเห็นพอดี


        “คุณเพลิน ตื่นแต่เช้ามืดเชียวค่ะ”


        “ฉันนอนไม่หลับค่ะป้า”


        “คุณควรพักผ่อนนะคะ เพิ่งตีห้ากว่าๆ”


        “นอนไม่หลับจริงๆ คงเพราะแปลกที่แปลกทาง ให้ฉันช่วยทำอาหารนะคะ”


        “ไม่ได้นะคะ ไม่เหมาะสม”


        แม่บ้านทาร่ารีบออกตัวปฏิเสธรวดเร็ว ขืนท่านชีคทราบเรื่องตนได้โดนต่อว่าเป็นแน่ หญิงสาวมีความสำคัญแค่ไหนก็เห็นด้วยตาแล้ว


        “ป้าทาร่าก็อย่าบอกท่านชีคสิคะ อีกอย่างฉันอยากช่วย ไม่มีใครบังคับ ให้อยู่เฉยๆ คงเบื่อตายแน่ๆ”


        เพราะเพลินตาไม่ใช่คนอยู่นิ่ง เธอเป็นเด็กกำพร้าต้องดิ้นรนหางานหาเงิน นั่งๆ นอนๆ ไม่ใช่วิสัย ฉะนั้นหาอะไรทำบ้างก็ยังดี เพื่อสมองจะได้ไม่คิดอะไรฟุ้งซ่าน


        “ค่ะ เอาอย่างนั้นก็ได้”


        คุณแม่บ้านจำต้องยอมเมื่อได้รับสายตากึ่งอ้อนวอนขอร้องของหญิงสาว ท่านชีคไม่อยู่คงไม่เป็นไร สาวใช้ทุกคนก็คงไม่มีใครปากโป้ง เพราะไม่ใช่เรื่องที่จะต้องไปบอกท่านชีค เพลินตายิ้มกว้างกุลีกุจอเข้ามาช่วยโดยไม่ลืมสวมผ้ากันเปื้อนสีหวานและใช้ที่ครอบผมเพื่อสุขอนามัยที่ดี

 

……………………………………..

 

มาอัพแต่เช้าแล้วนะคะ ขอบคุณทุกการติดตาม ชีคคาริมใกล้ลาจอแล้ว เพราะรูปเล่มวางแผงแล้วค่ะ จะส่งไม้ต่อคามร้อนแรงให้กับพันเอกชีคอาเดล 

ใครรยังไม่มีรูปเล่ม ซื้อได้ทีนายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส หรือสั่งซื้อได้ที่เวป สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ นะคะ ฝากติดตามด้วยนะจ้า

 

ขอบคุณจากใจ

กานต์มณี ช่อศิญา



 

ลวงรักเจ้าทะเลทราย
กานต์มณี
www.mebmarket.com
"          เขาคือแรงบันดาลใจให้นักเขียนสายมโนอย่าง เพลงรัก  จินตนาการให้เป็นพระเอกในนิยาย แต่นิยายเรื่องนั้นก็แต่งไม่จบ เพราะหลังจากที่เขากลับประเทศไปก็เกิดปัญหาใหญ่กับหัวใจ จนเพลงรักได้คำตอบว่า ถ้าจะให้นิยายเรื่องนี้จบบริบูรณ์ เธอจะต้องเดินทางไปหาต้นตอของเรื่อง          พันเอกพิเศษวาคิม  เชสซาฮิม  อดีตนายทหารหนุ่มแห่งประเทศบาซาร์ เคยเข้ามาปฏิบัติการลับยังเมืองไทย ในวันที่โชคร้ายเสี่ยงตายกลับได้สาวไทยช่วยเหลือไว้ เขากลับบ้านเกิดพร้อมด้วยเรื่องยุ่งๆ ที่ต้องจัดการ จนวันหนึ่งได้ต้อนรับอาคันตุกะสาว          เรื่องจีบสาว โคแก่อย่างวาคิมไม่ถนัด แต่ถ้าเรื่องวางแผนลวงรักให้หญ้าอ่อนหลงเข้ามาติดกับดัก ไม่ใช่เรื่องเกินความสามารถของผู้พันวาคิม!          “จ้องหน้าฉันทำไม หรือหน้าฉันมีอะไรติดอยู่กัน สาวน้อย”         




ปราบรักพ่อเลี้ยงเถื่อน
กานต์มณี
www.mebmarket.com
         ภาพลักษณ์บุรุษหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง ดุดัน ของ   พ่อเลี้ยงดอม  ดนัยภัทร  คาร์เตอร์   ไม่ได้ทำให้ อารยา   หวั่นเกรงแต่อย่างไร สาวน้อยที่เพิ่งจะย้ายมาอยู่ไร่ข้างเคียงพยายามจะเข้ามาเปิดประตูหัวใจที่ปิดตายมานานด้วยมารยาร้อยเล่มเกวียน สิ่งที่เขาจะปฏิบัติต่อเธอจึงมีเพียงความเมินเฉย แต่...เจ้าหล่อนก็ท้าทายร่างกายและหัวใจของเขาโดยไม่คิดย่อท้อ เพราะอารยาวางเดิมพันไว้สูงมาก ถ้าเธอชนะ สิ่งที่ได้คือหัวใจของพ่อเลี้ยง!          “เด็กคนนี้ รู้จักคำว่ามารยาทไหม ที่นี่ไร่ของฉัน”          “อายบอกพ่อเลี้ยงแล้วไงคะ ว่าเตรียมรับมือให้ดี อารยาคนนี้ไม่ได้มาเล่นๆ”          “ฉันไม่สนุกกับสิ่งที่เธอทำ”          “ถ้าพ่อเลี้ยงไม่กลับไปกินข้าวเย็น อายก็จะนั่งสวยๆ ดูวิวลำธารนี้เป็นเพื่อน” เลิกคิ้วเล็กๆ ชอบใจที่ได้ทำให้อีกฝ่ายโมโหต่อการอยากเอาชนะ          “เธอมันนางมารร้ายชัดๆ”          “นางฟ้าต่างหากล่ะคะ สวยขนาดนี้ เอ...สงสัยพ่อเลี้ยงจะตาไม่ถึง จึงเห็นว่าคนสวยกลายเป็นนางมารไปเสียได้” ต่อว่าอย่างไรก็ไม่โกรธหรอก รู้ว่าหัวใจพ่อเลี้ยงคงกำลังแปรปรวนระส่ำระสายกับการมาของเธอ          “หลงตัวเอง”"



เทพธิดายั่วรัก
ช่อศิญา/ กิ่งจัณท์ (กานต์มณี)
www.mebmarket.com
     เรื่องราวความรักของหนุ่มสาวสองคู่ อีกหนึ่งอยากเอาชนะ อีกหนึ่งไม่อยากยอมแพ้กับรักที่ผู้ใหญ่จัดให้ หากสุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับหัวใจที่เรียกร้องโหยหา....        “หน้าไม่อาย ผู้ใหญ่รังแกเด็ก” วิรัญญาต่อว่าด้วยความโกรธ “ก็เด็กมันยั่วก่อนทำไม อยากให้พี่ทำแบบนี้ตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือจะมั่วเล่นตัวอยู่ทำไม หรือชอบใช้กำลัง ได้...ไม่มีปัญหา ไม่ว่าจะนุ่มนวล เร่าร้อน หรือซาดิสม์พี่ก็ไม่เกี่ยงอยู่แล้ว” ตฤณภพตอบเสียงเหี้ยม แคว็ก! “กรี๊ด!!! พี่เต้ไม่นะ” มือหนากระชากคอเสื้อยืดดึงขาดเป็นทางยาว ไม่สนใจเสียงกรี๊ดด้วยความตกใจของคนตัวเล็ก                               ................................................................... “จีด้าอยากให้ทุกอย่างค่อยเป็นค่อยไป” เจนจิราพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ “บอกแล้วไง ว่าพี่ไม่มีเวลาฟุ่มเฟือยมากพอจะคบใคร” สารวัตรหนุ่มเอ่ยเสียงเครียดสีหน้าดุดันไร้รอยยิ้ม “งั้น...เออ...วันนี้แค่จูบกับกอด ดะ...ได้ไหมคะ”         ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้พูดออกไปแบบนั้น อธิปนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะปรากฏรอยยิ้มบนใบหน้าในแบบที่เจนจิราต้องลอบกลืนน้ำลาย         “ถ้างั้นก็อย่ามาอุทธรณ์ทีหลังละกัน บอกไว้ก่อนว่าพี่จะไม่ออมมือ” แล้วดวงตากลมโตก็ต้องเบิกกว้าง ...................................
เป็นซีรีส์รุ่นลูก มี 3 เรื่อง (อ่านเรียงกันตามนี้ค่ะ)
1. อสูรล่ารัก
2. เทพธิดายั่วรัก
3. จอมมารล่ารัก








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 157 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,049 ความคิดเห็น

  1. #1007 Rainnynui (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:20
    ท่านชีคกลับมาเร็วๆนะมีคนคิดถึง
    #1,007
    0
  2. #1005 aemly (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:10
    เค้าห่วงใยกันนนน
    #1,005
    0
  3. #1004 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:18
    เพลินแอบเป็นห่วงท่านชีคแล้ว
    #1,004
    0
  4. #1003 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:05
    น่ารักมากมายเลย คามิน เพลิน
    #1,003
    0
  5. #1002 K5599 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:32
    เขารักกันแล้ว
    #1,002
    0
  6. #1001 Pilin Pinit (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:03
    ต่างคนต่างมีความรักความห่วงใยให้กัน รอค่ะ
    #1,001
    0
  7. #1000 Jvar J. (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:00
    รักท่านชี้คแล้วสินะเพลิน
    #1,000
    0