เขย่ารักนายหัวเถื่อน

ตอนที่ 3 : ปฐมบท - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,580
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 52 ครั้ง
    13 ธ.ค. 60







ปฐมบท  - 3



        “ยิ้มอะไร”


        “อ้าว ก็ยิ้มดีใจไงคะ”


        “บอกแล้วว่าอย่าดีใจไป ระยะทางพิสูจน์ม้า”


        “กาลเวลาพิสูจน์คน ฝันทำได้แน่นอน”


        สาวเจ้าต่อประโยคให้จนจบ ยิ้มกว้างมากเท่าใดมันยิ่งทำให้คนมองหงุดหงิด ดวงตาสีน้ำตาลยิ่งวาววับแสดงความไม่พอใจออกมา แต่ก็เลือกไม่พูด ของอย่างนี้ต้องลองพิสูจน์ดังว่าไว้


        “ป้ามาเรียม”


        “คะนายหัว”


        “จัดห้องทางปีกซ้ายให้ฝันหนึ่งห้อง ระหว่างรอว่าจะให้ทำงานอะไรดี”


        “ได้ค่ะนายหัว คุณหนูตามป้ามาเลยค่ะ”


        ป้ามาเรียมยิ้มเป็นมิตร ดูใจดีกว่านายหัวตั้งเยอะ รายนี้ไม่รู้จะวางมาดเข้มๆ ดุๆ เถื่อนๆ ทำไมนักหนาไม่รู้หรือไงว่าเพียงแค่เปิดรอยยิ้ม เขาจะดูหล่อเหลามากกว่าเดิมหลายเท่าตัว ใช่ เธอเห็นอีกฝ่ายยิ้มตอนคุยกับแม่ และเห็นอีกฝ่ายยิ้มตอนเข้าพิธีแต่งงาน และจากนั้นก็ไม่เห็นอีกเลย หวังลึกๆ ว่าการมาของตัวเองจะได้เห็นเขายิ้มอีกสักครั้ง

       


        พาฝันเดินตามป้ามาเรียมขึ้นมาชั้นบน บ้านตึกทรงทันสมัยโมเดิร์นเข้ากับสภาพแวดล้อมที่เป็นภูเขา ทาสีน้ำตาลกับขาวสลับให้กลบกลืน การจัดแต่งสวนสบายเย็นตา มีน้ำตกจำลองอยู่ด้านข้าง และถัดไปทางทิศด้านซ้ายมีรั้วต้นมะข้ามเตี้ยๆ ปลูกเป็นแนวกั้นระหว่างรีสอร์ทกับตัวบ้าน


        ห้องพักของเธอประมาณสี่สิบกว่าตารางเมตร ขนาดไม่ใหญ่มากแต่ก็ไม่เล็กไม่อึดอัด ทาสีครีมเย็นตาตกแต่งด้วยผ้าม่านลายดอกไม้สีเขียวอ่อน หญิงสาวเดินไปยังหน้าต่างบานกระจกมองออกไปเห็นท้องทะเลสีครามสวยงาม


        “คุณหนูพักห้องนี้ได้ไหมคะ”


        “ได้ค่ะ ฝันพักได้สบายมากเลย”


        ฉีกยิ้มกว้าง เป็นรอยยิ้มจริงใจที่ผู้สูงวัยเห็นแล้วรู้สึกถูกชะตากับสาวน้อยเป็นที่สุด


        “ป้าก็เบาใจ ขาดเหลืออะไรบอกป้านะคะ”


        “แค่มีที่ซุกหัวนอน มีข้าวกินครบทุกมือ ฝันก็พอใจแล้วค่ะป้ามาเรียม ฝันมาจากน่านไม่มีใครนอกจากยาย ส่วนคุณพ่อก็อยู่ไกลกัน ท่านอยู่กรุงเทพมีครอบครัวใหม่”


        นึกมาถึงตรงนี้แล้วก็ถอนหายใจ คุณพ่อโทรหาพูดคุยกับพาฝันเสมอ ท่านเหมือนเดิมแต่พาฝันก็เข้าใจด้วยหน้าที่การงานของท่าน จำเป็นต้องย้ายสถานที่บ่อยตามวาระเพราะบิดาเป็นนายอำเภอ


        “โธ่แม่คุณ คงจะเหงามากนะคะ”


        “แรกๆ ก็เหงาค่ะ แต่คุณพ่อของฝันท่านโทรหาบ่อยมากค่ะ ระยะทางไม่ใช่อุปสรรค ฝันก็ต้องเข้มแข็งให้ได้ ตามคำสอนของแม่”


        พาฝันยิ้มอ่อนโยน นอกจากกำลังใจจากคนรอบข้าง กำลังใจของตัวเองก็ต้องสร้างให้ได้มากที่สุด ยายสอนให้เธอมองโลกในแง่ดี ขณะเดียวกันท่านก็สอนการใช้ชีวิตอย่างระมันระวังและมีความสุข นั่นจึงเป็นเหตุว่าทำไมเธอจึงเป็นคนยิ้มง่าย


        “คุณหนูเก่งมาก ป้ายังยังจำภาพตอนคุณหนูรับช่อดอกไม้งานแต่งของนายหัวกับนายหญิงได้เลยนะคะ”


        “น่าอายจังเลยค่ะ ตอนนั้นฝันเพิ่งอยู่มัธยมต้น”


        “ไม่คิดว่าเวลาจะไวขนาดนี้ เผลอแปบเดียวคุณหนูเป็นสาวแล้ว”


        ป้ามาเรียมชื่นชมความงดงามเดินมาจับมือบางบีบเบาๆ


        “แต่นายหัวของป้ายังมองว่าฝันเป็นเด็ก ไร้ความอดทน” ย่นจมูกเมื่อพูดถึงเจ้าของรีสอร์ท


        “นายหัวขรึมไปอย่างนั้น ป้าเชื่อว่านายหัวคงไม่ใจดำหรอกค่ะ ถ้าไม่ให้ทำงานคงไม่อนุญาตให้พักที่บ้าน”


        “ขอให้เป็นอย่างนั้นนะคะ”


        มันก็จะมีความลุ้นๆ เล็กน้อย ว่าอีกฝ่ายจะให้พาฝันทำงานตำแหน่งอะไร ซึ่งพาฝันไม่เกี่ยง ตำแหน่งไหนก็ต้องพิสูจน์ฝีมือ


        “เดี๋ยวป้าลงไปเตรียมอาหารเย็นก่อนนะคะ อีกสักครู่ป้าจะให้เด็กขึ้นมาตาม”


        “ขอบคุณค่ะ”


        พาฝันเดินไปส่งป้ามาเรียมหน้าห้อง พอปิดประตูลงก็รีบเดินเร็วๆ มาทิ้งตัวลงบนเตียงแล้วกลิ้งไปกลิ้งมา รู้สึกถึงความอิสรเสรี กับความคิดอะไรบางอย่างที่วาดเอาไว้ตั้งแต่ก่อนมาที่นี่ แม่จ๋า เอาใจช่วยพาฝันคนนี้ด้วยนะจ๊ะ ฝันโตแล้ว ฝันเรียนจบแล้ว ฝันไม่ผิดใช่ไหมถ้าจะเดินตามทางจุดหมายที่ตัวเองวางเอาไว้


 

        ป้ามาเรียมเดินลงมาจากชั้นบน เห็นนายหัวยืนอยู่ริมสระน้ำด้านนอก รีบเดินออกจากบ้านไปหา เพื่อรายงานความเป็นไปทุกอย่าง แม้ตัวเองจะได้รับมอบหมายด้วยความไว้ใจให้ดูแลบ้าน แต่ไม่ว่าเรื่องเล็กน้อยหรือใหญ่ป้ามาเรียมก็จะรายงานเจ้านายเสมอ


        “นายหัวคะ”


        “อ้าว เรียบร้อยแล้วหรือครับป้า”


        “ใช่ค่ะ คุณหนูเธอน่ารักน่าเอ็นดูนะคะ สดใสเหมือนเมื่อก่อนไม่เปลี่ยน”


        เป็นคำพูดชื่นชมจากใจไม่ผ่านการปรุงแต่งแบบคนสมัยเก่า


        “คงป่วนน่าดู ดื้อรั้นเป็นที่สุด”


        “อายุคุณหนูเธอยังน้อยนะคะ ครอบครัวที่เคยอบอุ่นต้องเจอเรื่องแย่ๆ เลยปรับเปลี่ยนกะทันหัน แต่กระนั้นก็ยังดูแลตัวเองได้ดี อย่างน้อยเธอก็ไม่เป็นโรคซึมเศร้า”


        หัวใจคนเราเปราะบางยิ่งนัก ในวัยสดใสต้องมาสูญเสียแม่ เจ้าตัวเข้มแข็งผ่านจุดนั้นมาได้ถือว่าดีมากแล้ว


        “ครับ เขาปรับตัวได้ดี”


        “แบบนี้แล้วนายหัวจะรับเธอไว้เป็นพนักงานไหมคะ”


        “ตำแหน่งงานในรีสอร์ทเราเต็มหมด ผมไม่อยากใช้เส้นสาย แต่ดูท่าคงจะหนีข้อครหานี้ไม่ได้”


        หากต้องรับหญิงสาว ตำแหน่งงานไม่มีเขาไม่ได้หนักใจตรงนี้ แต่สิ่งที่หนักใจกว่าการทำงาน คือการมาของเธอมันทำให้ชีวิตอันแสนสงบของตนต้องถูกลิดรอนไปโดยปริยาย


        “อย่าว่าป้ายุ่งเลยนะคะ แต่ป้าขอออกความเห็นนิดนึง เรื่องเส้นสายไม่อาจหลีกเลี้ยง ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว รับคุณหนูไว้ทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยของนายหัวก็ได้นี่คะ คงไม่เหลือบ่ากว่าแรงที่นายหัวจะจ่ายค่าจ้าง เพื่อความสบายใจคุณยายของคุณหนูด้วย”


        ป้ามาเรียมอมยิ้มเล็กน้อย พยักหน้าเพื่อยืนยืนคำพูดตัวเอง


        “ป้ามาเรียมคิดแบบนี้หรือครับ”


        “ป้าเชื่อว่านายหัวก็คงคิดแบบเดียวกัน”


        “ครับ ก็คงต้องทำแบบนั้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องทดลองงานเหมือนพนักงานคนอื่น ว่าเธอจะทำงานไหวหรือเปล่า”


        ดวงตาสีน้ำตาลหรี่ลง ไม่ได้ดูถูกหรอกแต่คนเราต้องผ่านการทดสอบ จะใช้ความสนิทสนมมาเป็นข้ออ้างรับไว้ไม่ได้


        “คุณหนูต้องทำได้แน่ๆ ค่ะ”


        “ป้ามาเรียมชมแบบนี้ เจ้าตัวได้ยินคงตัวลอย ไม่ทันไรผมที่เคยเป็นคนโปรดของป้าก็จะกลายเป็นหมาหัวเน่าเสียแล้ว”


        เอ่ยพลางถอนหายใจ ป้ามาเรียมส่ายหน้าน้อยๆ เข้าโอบกอดเจ้านายตัวเองที่รักเอ็นดูเหมือนลูกเหมือนหลาน อีกฝ่ายก็ให้ความเคารพตนกับสามีอย่างไม่ถือตัว เป็นข้อดีที่ใครๆ พากันเทใจรักนายหัวดาม มากกว่าคนดังคนอื่นในภาคใต้


        “บอกฝันหรือเปล่าครับเรื่องเวลาอาหารเย็น”


        “ป้าบอกแล้วค่ะว่าจะให้เด็กไปตามเมื่อถึงเวลา”


 

…………………………………..

 

สวัสดีค่ะ มาแล้วยังดีกว่ามาช้านะคะ พอดีเมื่อเช้าพาแม่ไปหาหมอที่โรงพยาบาลตามนัดมาค่ะ เลยเพิ่งมาอัพ ฝากติดตามลุงดามด้วยนะคะ รักลุง ชอบลุง อยากให้ลุงหื่น ฝากแอดติดตามเป็นแฟนพันแท้ลุงด้วยค่ะ รักน้อยๆ แต่รักนานๆ ก็พอค่ะ

 


ปล. ส่วนใครที่รอ ชีคคาริม  กับ ชีคอาเดล พบกันต้นปีหน้านะคะ

 

ขอบคุณจากหัวใจ

กานต์มณี

 



เจ้าบ่าวข่มขู่รัก
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          เดกเตอร์  คาร์ว  รอทเวลล์   เทพบุตรหน้านิ่ง หยิ่งยโส ไร้หัวใจ เป็นจอมเลือกที่ไม่มีสาวไหนทะลุทะลวงหัวใจได้เพราะมาตรฐานความสมบูรณ์แบบของเขาสูงลิ่ว นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มถูก  เพชรหอม  หยามศักดิ์ศรีด้วยการกล่าวหาว่าเป็นเกย์ ข้อหาร้ายแรงเล่นเอาเดกเตอร์ร้อนเป็นไฟ ยอมวางเดิมพันทั้งหมดด้วยแผนลวงในแบบที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ อย่าคิดมาใส่ร้ายกันแล้วจะสะบัดก้นหนีไปแบบสวยๆ เพราะเขาไม่ใช่ไก่อ่อนที่จะปล่อยให้หล่อนหยอกเล่นได้ง่ายๆ!   “ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”  “แต่คุณก็ทำให้มันเป็นเรื่องไปแล้วสาวน้อย ฉะนั้นก็ต้องรับผลที่ตามมาโดยไม่มีทางหลีกเลี่ยง จะอยากแต่งงานหรือไม่ก็ต้องจำใจแต่ง”เทพบุตรหน้านิ่งยิ้มเย็น แต่มันเป็นรอยยิ้มแบบสะใจมากกว่าจริงใจ“คุณบังคับฉันไม่ได้นะคะ”“ผมมีวิธีก็แล้วกันสาวน้อย และแน่นอนว่าถ้าเป็นเรื่องขึ้นมา ไม่เพียงชื่อเสียงของคุณที่เสียหาย แต่บริษัทของคุณจะเสียหายด้วย”  เพชรหอมถึงกับอ้าปากค้างอย่างคาดไม่ถึง  “คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ”  “งั้นก็แต่งงาน”


ล่ารักสามีเถื่อน
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          ดีแลน คาร์ว รอทเวลล์  เพลย์บอยนักล่าที่ใช้ชีวิตหนุ่มมาอย่างคุ้มค่า เจ็ดปีกับอดีตอันแสนเร่าร้อนกับสตรีนิรนามที่ไม่อยากจะลืม จนกระทั่งได้รู้ว่าผู้ที่เคยตกเป็นเหยื่อของผู้ชายรักสนุกแต่ไม่คิดผูกพันคือคุณหมอสาวสวยชาวไทย ความสัมพันธ์คืนเดียวเมื่อเจ็ดปีก่อนย้อนกลับมามีผลกระทบต่อหัวใจของเขาอีกครั้ง ล่าผู้หญิงมาก็มาก ถึงเวลาแล้วที่เขาจะออกล่าหัวใจตัวเอง และเป้าหมายก็คือ แพทย์หญิงหนึ่งมณี!           “ต้องให้ย้ำกี่หน ว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกัน”           “แล้วต้องให้ผมรื้อฟื้นใช่ไหม หมอถึงจะจำได้”            “พอที ฉันไม่อยากฟัง”           “หมอหนีความจริงได้หรือไง”           “มีคนมากมายอยากยุ่งกับคุณ แต่ทำไมคุณต้องมาวุ่นวายกับฉัน”           “เลิกถามคำถามซ้ำๆ ซากๆ สักทีได้ไหมหมอ เราสองคนเป็นอะไรกัน ผมจะรับผิดชอบ”           “ไม่ต้องมารับผิดชอบ ชีวิตของฉันต้องการทางเดินใหม่ และฉันก็เลือกแล้ว คุณต้องเข้าใจว่าแค่หนึ่งคืน มันไม่สามารถผูกมัดอะไรเราสองคนได้”           “หมอจะเล่นแบบนี้กับผม?” เลิกคิ้วหรี่ตาดุกร้าว           “อย่าเข้ามา ฉันจะแจ้งตำรวจ คุณจะโดนคดี อยากเป็นข่าวใช่ไหม” ไม่รู้จะทำอย่างไรก็จำต้องใจดีสู้คนเอาแต่ใจ ด้วยการอ้างถึงผู้รักษากฎหมายบ้านเมือง           “เอาเลย ถ้าจะแจ้งตำรวจมาจับผัวตัวเองเข้าคุก หมอก็ทำเลย ผมไม่แคร์ โทร.สิ โทร.เรียกตำรวจมา โทร.!”








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 52 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,373 ความคิดเห็น

  1. #142 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:07
    ได้ตำแหน่งใกล้ชิดเสียด้วย
    #142
    0
  2. #101 Naruemon Rueankaeo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 00:32
    หนูฝันมีแผน
    #101
    0
  3. #74 Rainnynui (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 11:58
    คุณลุงใจดีจังเลยยยยยยย อิอิ
    #74
    0
  4. #69 aemly (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 09:43
    เล่นตัวได้ไม่นานหรอกคะนเล่นตัวได้ไม่นานหรอกคะนายหัว
    #69
    0
  5. #67 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 20:35
    ฝันทำได้แน่นอน
    #67
    0
  6. #65 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:09
    หางานให้เด็กทำได้ยังลุงดาม
    #65
    0
  7. #64 ทะเล (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 16:06
    ขอให้ลุงดามหื่นๆๆๆกับหนูฝันนะคะ จะได้ฟินนนน
    #64
    0
  8. #63 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 15:26
    เอาน่าลุง อย่ามาดูถูกเด็กนะเฟ้ยยยยยย เดี๋ยวลุงจะร้องไม่ออก อิอิ
    #63
    0
  9. #62 SuchadaKomolboon (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 14:17
    ชีคอาเดลมาจากเรื่องอะไรหรอคะไรท์
    #62
    0
  10. #61 Jvar J. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 13:14
    ว่าเค้าดื้อ อีกหน่อยจะหลงรักน้าาาาลุงดาม
    #61
    0
  11. #60 K5599 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 12:47
    ลุงใจดีนะแต่ต้องมีมาดใว้กอ่น😊😊
    #60
    0
  12. #59 Kkaunh (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 12:39
    รออ่านต่อนะ
    #59
    0
  13. #58 Menajung09 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 12:27
    ลุงไม่ร้ายหรอก
    #58
    0
  14. #57 LuckyTarot (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 11:57
    สาวผู้มาเติมรอยยิ้มให้คุณลุง ช่างสดใสน่ารักซะจริงๆ
    #57
    0