เขย่ารักนายหัวเถื่อน

ตอนที่ 2 : ปฐมบท - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    12 ธ.ค. 60







ปฐมบท – 2


 

        ดามยังคงรักษามาดได้อย่างดีเยี่ยม เขาอายุสามสิบเจ็ดไม่ใช่ไก่อ่อนที่จะมาอ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้


        แต่... เรื่องพวกนี้ มันเรื่องอะไรล่ะ บ้าจริงไอ้ดาม แก่อย่าได้คิดอะไรที่มันจะนำพาความวุ่นวายชวนปวดหัวมาสู่สมองและหัวใจเป็นอันขาด หากแกไม่อยากพบความสูญเสีย...


        “นี่ค่ะ จดหมาย” หญิงสาวยื่นซองสีขาวมาตรงหน้า


        “จดหมายอะไร”


        “ของคุณยายค่ะ”


        “คุณยาย หมายถึงน้าดวงใจน่ะหรือ”


        “ใช่ค่ะ คุณยายฝากมาให้ลุงดาม”


        เนื้อหาในจดหมายพาฝันอ่านหมดแล้ว เธอจึงเก็บกระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่มาพร้อมเสร็จสรรพ มั่นใจเกินร้อยว่าคนตรงหน้าต้องทำตามความประสงค์ของผู้เป็นยาย โดยเฉพาะตามความต้องการของมารดา


        นายหัวรับจดหมายซองยาวสีขาวมา ไม่รีรอฉีกเปิดอ่าน เนื้อความข้างในจากน้าดวงใจ คือฝากฝังคนตรงหน้าให้อยู่ในความดูแลปกครอง เจ้าตัวอยากมาทำงานที่นี่และเป็นความต้องการของดลยา มารดาของพาฝันด้วย ลงท้ายหวังว่าเขาจะเมตตารับพาฝันไว้เป็นคนงานภายใต้การดูแล เพราะตอนนี้น้าดวงใจชราภาพมากแล้ว หากพาฝันอยู่กับเขา เจ้าตัวคงสบายใจดีกว่าให้ทำงานในกรุงเทพเพราะไม่มีญาติที่ไหน


        “ลุงดามอ่านแล้วใช่ไหมคะ”


        “อืม เธอก็คงอ่านแล้วเหมือนกัน”


        “แหมะ รู้ดีไปอีก”


        “สีหน้าแววตาของเธอมันบอกอย่างนั้นพาฝัน”


        “ลุงดามเนี่ยเก่งจริง ถ้าซื้อหวยคงรวยแน่ๆ”


        ไม่ได้สำนึกสักนิดเดียวว่ากำลังถูกอีกฝ่ายค่อนขอดว่าเธอเป็นคนไร้มารยาทแอบอ่านก่อน


        “ฉันไม่ชอบอะไรที่มันเสี่ยง คนเราถ้ามัวแต่เล่นหวยงมงายไม่เลิก ไม่ทำงานทำการ ยังไงก็ไม่มีวันรวย”


        “ฝันแค่หยอกเล่น ไม่เห็นต้องทำหน้าจริงจังเลยค่ะ”


        สาวเจ้าทำหน้ายุ่งเล็กน้อย เมื่อได้รับสายตาตำหนิติเตียน นายหัวดามเนี่ยเหมือนเดิมจริงๆ แต่เธอรู้เพราะเคยสัมผัสมาแล้วว่าภายใต้สีหน้าดุกร้าวแลดูน่ากลัวนี้มีความอ่อนโยนแอบซ่อนอยู่ เพราะแบบนี้พาฝันจึงเลือกอยากมาทำงานที่นี่ทันทีที่ยายถามว่าจะไปทำงานที่ไหน


        “เพราะฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นของเธอ”


        ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมจะต้องจริงจังกับเด็กที่เพิ่งจะแตกเนื้อสาว พลอยให้นึกย้อนไปครั้งวันวานสมัยเจ้าหล่อนติดสอยห้อยตามดลยามาด้วย ดลยาคือเพื่อนบ้านที่รู้จักกันในเชียงใหม่ ก่อนเจ้าตัวจะแต่งงานตั้งแต่อายุยังไม่ถึงยี่สิบกับสามีที่เป็นปลัดอำเภอในตอนนั้น แล้วย้ายรกรากไปตั้งตัวในจังหวัดน่าน


        “ลุงดาม ฝันมาดีนะคะ”


        “เธอไม่เหมาะจะอยู่ที่นี่”


        “ทำไมล่ะคะ ฝันทำงานได้นะคะ ไม่เกี่ยงว่าจะเป็นตำแหน่งอะไร”


        สาวเจ้าพยายามเมื่อสีหน้าของอีกฝ่ายราวจะไม่ให้เธออยู่ที่นี่ด้วย


        “ยังเด็กเกินไป และที่นี่ไม่นิยมใช้เส้นสาย อีกอย่างหนึ่งคือไม่มีตำแหน่งงานว่างสักตำแหน่ง”


        “แต่ฝันตั้งใจมาทำงานที่นี่นะคะ จำได้ไหมตอนฝันมาครั้งล่าสุด ฝันเคยบอกว่าจะมาทำงานที่นี่ให้ได้ ลุงดามก็บอกว่าไว้เรียนจบก่อน นี่ไง ฝันเรียนจบแล้ว” หญิงสาวใช้คำที่อีกฝ่ายเคยพูดมาอ้าง


        เจ้าของรีสอร์ทถอนหายใจ เขาก็พูดส่งๆ ไปตามประสาให้เด็กรู้สึกดี ใครจะคิดว่าเจ้าหล่อนจะเก็บมาเป็นจริงเป็นจังถึงทุกวันนี้


        “นี่มันชีวิตจริง ไม่ใช่เรื่องหลอกเด็ก”   

  

        “แสดงว่าที่ลุงดามบอกฝันตอนเด็ก มันแค่คำคำหลอกลวงหรือคะ”


        “จะคิดแบบนั้นก็ได้”   


        “ไม่ยุติธรรม ฝันจะทำงานที่นี่ค่ะ ในจดหมายคุณยายก็บอกแล้ว หรือว่าลุงไม่คิดจะทำตามคำพูดที่เคยให้ไว้กับแม่ของฝัน”


        สาวเจ้าหรี่ตาหมายมาดฉายแววความดื้อรั้นออกมา ตอนเด็กเป็นอย่างไรตอนโตพาฝันก็ยังไม่เปลี่ยน เช่นเดียวกับลุงดามตรงหน้าที่ไม่เคยเปลี่ยนเหมือนกัน


        เดชพงษ์ถอนหายใจอีกครั้ง จริงอยู่เขาให้สัญญาไว้กับดลยา บอกว่าหากพาฝันโตก็จะให้มาทำงาน ในตอนนั้นไม่คิดจริงๆ ว่าเด็กที่ยังไม่เป็นสาวจะมุ่งมั่น ให้ตายเถอะเขาจะมากลืนน้ำลายตัวเองก็ไม่ได้ มันเสียภาพพจน์นายหัวผู้เคร่งขรึม


        “ว่าไงคะ”


        “ฉันจะให้ป้ามาเรียมจัดห้องให้ อยู่นี่ไปก่อน สักคืนสองคืน ฉันจะหาตำแหน่งงานว่างให้”


        “ไชโย”


        “อย่าเพิ่งดีใจไป เธอยังต้องผ่านการทดลองงาน ถ้าอยู่ไม่ได้ก็ต้องกลับน่าน”


        “ฝันทำได้แน่นอน”


        “คนมั่นใจแบบเธอ ต้องหิ้วกระเป๋ากลับมานักต่อนักแล้ว ยิ่งเด็กเพิ่งเรียนจบไร้ประสบการณ์ ความอดทนมักต่ำเสมอ”


        เป็นความจริงที่เขาเจอมากับตัวเอง โดยเฉพาะพวกบัณฑิตใหม่ป้ายแดง เอกสารที่หญิงสาวหยิบมาวางบนโต๊ะไม่ได้ช่วยการันตีความอดทน มันเป็นแค่ใบเบิกทางเข้าทำงาน


        “ไม่ลองจะรู้ได้ยังไงล่ะคะลุงดาม”


        “ฉันบอกว่าห้ามเรียกลุง”


        “แต่ฝันสะดวกเรียกแบบนี้ หรือว่าอยากจะให้เรียกอีกชื่อหนึ่งคะ”


        สาวเจ้าต้องกลั้นยิ้มไว้แทบแย่ รู้ดีว่าอีกชื่อนั้นเจ้าตัวเกลียดมาก และเขาดุจนเธอร้องไห้ที่ตอนเด็กตะโกนเรียกออกไปโดยไม่ได้คิดอะไร มารดาต้องรีบปลอบโยนใหญ่ ลุงดามเองก็ทำหน้าไม่ถูกตอนเธอร้องไห้


        “อย่าแม้แต่จะคิด”


        “งั้นก็เรียกลุงดามเหมือนเดิม”


        “เด็กนี่ ฉันเป็นเจ้าของรีสอร์ท”


        “ทราบค่ะ แต่ฝันก็เป็นหลานคุณยาย เป็นลูกแม่ดลด้วย”


        ย้ำนักย้ำหนา มันคือป๊อปปี้เลิฟของลุงดามเลยล่ะที่มารดาเล่าให้ฟัง และมีไม่กี่คนที่รู้ ว่าลุงดามน่ะเคยแอบปิ๊งแม่ของเธอตอนสาววัยรุ่น แต่แม่รักคุณพ่อ ลุงดามก็เลยรับประทานแห้วไป


        “เลิกเอาแม่เอายายมาอ้าง”


        “ลุงดามจะได้รู้ว่ามีอีกหลายคนจำคำสัญญาได้”


        “นั่นมันตอนเธอยังเด็ก เอาเถอะ ฉันก็ไม่อยากเสียผู้ใหญ่ อย่างที่บอกไป ว่าจะหาตำแหน่งงานให้ แต่เธอจะไม่ได้รับอภิสิทธิ์เหนือพนักงานคนอื่น ต้องทำตามกฎระเบียบอย่างเคร่งคัด แค่ให้พักที่บ้านของฉันไปพลางก่อน”


        “รับทราบค่ะ”


        ฉีกยิ้มกว้างไปอีกยกนี้ไม่ชนะก็เหมือนชนะ เพราะสุดท้ายเขาก็ต้องยอมรับเราไว้เป็นคนใต้ปกครอง


 

……………………………

 


ไงล่ะ งานนี้ลุงต้องยอมเด็ก มีเด็กอยากทำงานด้วย ก็ทำไมแต่อย่ามาป่วนหัวใจของลุงก็แล้วกัน เพราะลุงไม่อยากกินเด็ก!!!


ฝากกดติดตามเป็นแฟนพันแท้ให้ลุงดาม ด้วยนะคะ รักน้อยๆ แต่รักๆ นานๆ ก็ชื่นใจลุงดามแล้วค่ะ

 

ขอบคุณจากหัวใจ

กานต์มณี




เจ้าบ่าวข่มขู่รัก
กานต์มณี
www.mebmarket.com
          เดกเตอร์  คาร์ว  รอทเวลล์   เทพบุตรหน้านิ่ง หยิ่งยโส ไร้หัวใจ เป็นจอมเลือกที่ไม่มีสาวไหนทะลุทะลวงหัวใจได้เพราะมาตรฐานความสมบูรณ์แบบของเขาสูงลิ่ว นั่นจึงทำให้ชายหนุ่มถูก  เพชรหอม  หยามศักดิ์ศรีด้วยการกล่าวหาว่าเป็นเกย์ ข้อหาร้ายแรงเล่นเอาเดกเตอร์ร้อนเป็นไฟ ยอมวางเดิมพันทั้งหมดด้วยแผนลวงในแบบที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ อย่าคิดมาใส่ร้ายกันแล้วจะสะบัดก้นหนีไปแบบสวยๆ เพราะเขาไม่ใช่ไก่อ่อนที่จะปล่อยให้หล่อนหยอกเล่นได้ง่ายๆ!   “ฉันจะไม่แต่งงานกับคุณ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น”  “แต่คุณก็ทำให้มันเป็นเรื่องไปแล้วสาวน้อย ฉะนั้นก็ต้องรับผลที่ตามมาโดยไม่มีทางหลีกเลี่ยง จะอยากแต่งงานหรือไม่ก็ต้องจำใจแต่ง”เทพบุตรหน้านิ่งยิ้มเย็น แต่มันเป็นรอยยิ้มแบบสะใจมากกว่าจริงใจ“คุณบังคับฉันไม่ได้นะคะ”“ผมมีวิธีก็แล้วกันสาวน้อย และแน่นอนว่าถ้าเป็นเรื่องขึ้นมา ไม่เพียงชื่อเสียงของคุณที่เสียหาย แต่บริษัทของคุณจะเสียหายด้วย”  เพชรหอมถึงกับอ้าปากค้างอย่างคาดไม่ถึง  “คุณทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ”  “งั้นก็แต่งงาน”









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,373 ความคิดเห็น

  1. #1146 KonDeeDeeRaknai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 12:19
    ลุงดามเก๊กดุไปงั้นๆแหละ
    #1,146
    0
  2. #972 กระถินในกระถาง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 21:53
    อายุสามสิบเจ็ด

    ยังไม่เฒ่าไม่แก่
    #972
    0
  3. #141 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 19:04
    ถ้าเลิกเรียกลุง
    ตำแหน่งว่างทันทีนะเออ
    (ตำแหน่งอะไรนี่สิ ?)
    #141
    0
  4. #139 โซ่ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 17:42
    เด็กมันโตแล้ว ได้กินแน่
    #139
    0
  5. #100 Naruemon Rueankaeo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 00:27
    แพ้ตั้งแต่เริ่ม
    #100
    0
  6. #55 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 07:43
    เดี๋ยวคนแก่จะหลงรักเด็กไม่รู้ตัว อิอิ
    #55
    0
  7. #53 ทะเล (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 16:17


    กินเด็กแล้วจะเป็นอมตะ
    #53
    0
  8. #52 Jvar J. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 12:40
    หนูฝันเค้าสะดวกแบบนี้นะ...ลุงดามมมม
    #52
    0
  9. #51 Menajung09 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 12:23
    ลุงไม่อยากกินเด็ก งั้นต้องระวังนะคะ
    #51
    0
  10. #50 Rainnynui (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 11:44
    เตรียมใจไว้ให้ดี คนขโมยหัวใจมาแร้วววววว
    #50
    0
  11. #48 K5599 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 11:35
    ตัวป่วนหัวใจมาแล้ว
    #48
    0
  12. #47 kanokradaparima (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 10:46
    ลุงดามน่ารักน่าเอ็นดู น้องฝันก็ด้วยยยย
    #47
    0
  13. #46 Paiky Klongluang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 09:54
    ลุงโดนป่วนหนักแน่ๆ งานนี้
    #46
    0
  14. #45 aemly (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 09:10
    ตัวป่วนของลุงดาม
    #45
    0
  15. #44 5972 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 09:06
    อีกไม่นานคงเสร็จพาฝัน
    #44
    0
  16. #43 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2560 / 08:56
    ยังไงๆ ลุงดามก็แพ้เด็กอิอิ
    #43
    0