เจ้าสาวของจอมเถื่อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 24 : บทที่ 7 - 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,298
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    10 มิ.ย. 59






 

บทที่ 7- 3



        “อย่าร้องไห้สิหลานยาย”

        “คิดว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว”

        “พูดอะไรอย่างนั้น”

        “มีคนไปพาคุณยายมาที่นี่หรือคะ”

        “ใช่ คนของพ่อหลานเขยนั่นละ ยายมาถึงตั้งแต่สองวันที่แล้ว แต่เพิ่งได้มา เห็นบอกว่าอยากเซอร์พงเซอร์ไพรส์ อะไรสักอย่าง ยายก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกลูก”

        ผู้เป็นยายหัวเราะชอบใจ ยอมรับว่าตอนทราบว่าหลานสาวกำลังจะแต่งงาน ท่านตกใจมาก แต่อีกใจก็ยินดีเมื่อหลานสาวจะเป็นฝั่งเป็นฝา เรื่องราวความรักของหนุ่มสาวสมัยนี้มันแตกต่างจากสมัยก่อน อย่างน้อยผู้ชายคนนี้ก็รักหลานของตนด้วยใจจริง ตอนลงจากเครื่องบินพ่อหลานเขยยังไปรับคนแก่อย่างตนด้วยตัวเองอย่างไม่ถือเนื้อถือตัว แถมยังพูดจาภาษาไทยชัดถ้อยชัดคำ จึงรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายคนโตของอดีตนางเอกชื่อดังในยุคหนึ่ง ซึ่งท่านเองก็เคยติดตามผลงาน

        “คุณไม่บอกฉันเลยนะคะนายเหมือง”

        “ฉันอยากให้เธอประหลาดใจ”

        “ทำให้ฉันคิดไม่ตกหลายวันนี่นะคะ”

        บอกน้ำเสียงกระเง้ากระงอดส่งค้อนให้ ผู้เป็นยายหัวเราะชอบอกชอบใจ ยกมือลูบศีรษะหลานสาวด้วยความเอ็นดู

        “โตแล้ว ต้องเป็นผู้ใหญ่ให้มากกว่านี้”

        “จินจะพยายามนะจ๊ะยาย”

        “ว่าแต่ ยายจะมาอยู่ด้วยกันที่นี่ไหมคะ” ถามน้ำเสียงกระตือรือร้น

        “ไม่ล่ะ ยายอยากกลับไปเมืองไทย”

        คำตอบนั้นทำให้ใบหน้าเนียนเหี่ยวลง มีสองคนยายหลาน เธอไม่อยากทิ้งท่านไว้ลำบากที่เมืองไทยตามลำพัง

        “ยายแก่แล้วนะคะ”

        “เพิ่งเจ็ดสิบเอง ยังแข็งแรง ยายอึดจะตายไป”

        ผู้สูงวัยพยายามให้หลานสาวไม่เป็นกังวล จินตญาใบหน้าเหี่ยวลงเล็กน้อย

        “จินห่วงยาย ไม่อยากให้อยู่คนเดียว เกิดเจ็บป่วยขึ้นมาใครจะคอยดูแล”

        “คุณยายรับปากว่า ถ้าเรามีลูก ท่านจะมาช่วยเลี้ยงลูกของเราสองคน เพราะฉะนั้นจินต้องรีบท้อง ยายจะได้มาอยู่ที่ซาลัสโดยไมมีเงื่อนไข”

        คนตัวใหญ่เอ่ยเสียงเรียบ คนถูกเร่งรัดให้มีลูกเร็วๆ ส่งค้อนให้อีกครั้ง ทำอย่างกับเป่าลมเข้าท้องได้ เธอเป็นคนจะปุบปับมีลูกได้ไง

        “ใช่ๆ พ่อหนุ่มพูดถูก”

        “ยายจ๋า ทำไมต้องรอมีลูกด้วยล่ะ มาอยู่ด้วยกันเลยดีกว่า”

        “ยายอยากอยู่เมืองไทย เพื่อนบ้านเขาก็คอยดูยายอยู่ ไม่ต้องห่วงหรอกลูก ลงรถลงเรือยายจะระวัง”

        “เอาเป็นว่า ฉันจะจ้างคนมาคอยดูแลยายของคุณ”

        “แต่ฉันไม่ไว้ใจ”

        “ต้องมีสักคนที่เราไว้ใจได้”

        จินตญาพยักหน้าเหนื่อยๆ เถียงไปก็ไม่ชนะ เขากุมอำนาจอยู่ในมือหมดแล้วนี่ ส่งค้อนให้เจ้าบ่าวอีกครั้ง และในระหว่างที่เจ้าบ่าวเจ้าสาวพูดคุยกับผู้เป็นยาย ข้างฝ่ายฮาคานกับเซลิคก็หันมาปะเข้ากันจนได้ ในขณะที่ภรรยาก็คุยกันด้วยความคิดถึง

        “เบื่อจริง อากาศกำลังดีก็ต้องมาร้อน”

        “นั่นสิ อากาศยิ่งร้อนๆ ก็ร้อนจัดขึ้นมาเชียว”

        เซลิคเอ่ยอย่างเสียไม่ได้ และคำกระทบกระเทียบนั้นก็ดังแว่วมายังสองภรรยาที่นั่งคุยกันอยู่ เพราะงานช่วงเช้ามีแต่คนกันเองมาร่วมแสดงความยินดีเพียงเจ็ดสิบกว่าคน ส่วนที่เหลือเชิญมาในช่วงค่ำวันนี้ที่โรงแรมระดับเจ็ดดาวของตระกูลอาราฟัสริมทะเล

        “สองคนเจอหน้ากันไม่ได้เลยนะคะ” ปีนังลุกจากโซฟามายืนข้างสามี

        “ที่รัก ผมก็เหมือนเดิม”

        “ผมก็เหมือนเดิมเช่นกันครับคุณปิ่น”

        เซลิคตอบกลับ พลางเลิกคิ้ว เพราะเรื่องที่กำลังทำให้สองผู้ยิ่งใหญ่เริ่มแข็งกระด้างใส่กันอีกหน ก็คือพันธะสัญญาของปีนังที่เคยให้ไว้กับเซลิค ในขณะที่ฮาคานไม่ต้องการให้ธิดาสาวคนเดียวเกี่ยวดองกับลูกชายของเซลิค เพราะไม่อยากเสียเปรียบ

        “คงเป็นเรื่องของเด็กๆ ใช่ไหมคะเนี่ย” แอนนี่เอ่ยอย่างเสียไม่ได้

        “ใช่ครับ ผมต้องการให้ยายหนูหมั้นหมายกับอัสวาน”

        ฮาคานหันมาบอกเพื่อนเมียอโนมายิ้มกว้างมองสามีที่มีสีหน้าไม่พอใจเด่นชัด

        “แต่คุณปิ่นเคยให้คำมั่นกับผมไว้ ว่าถ้าฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง มีธิดา หรือบุตร เราจะให้เด็กทั้งสองแต่งงานกัน”

        เซลิคบอกปีนัง แต่หันใบหน้ามาทางฮาคาน เจ้าตัวขมวดหัวคิ้วชนกัน บอกให้รู้ว่าไม่พอใจต่อสิ่งที่อีกฝ่ายร้องขอ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็จะไม่ให้ยายหนูไปเป็นสะใภ้มันแน่ ลูกสาวคนเดียว เขาหวง!

        “ฉันไม่อนุญาต”

        “นายต้องรักษาสัญญาฮาคาน”

        “ไม่ ก็คือไม่ เซลิค”

        ดวงตาสองคู่สบกันแข็งกระด่างโดยไม่มีใครยอมใคร ปีนังกับอโนมาหันมองหน้ากันยิ้มๆ สามสิบกว่าปีก่อนเป็นอย่างไร ตอนนี้ทั้งคู่ก็ยังฟอร์มจัดเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ทั้งที่ลูกๆ ก็พากันเติบใหญ่เป็นหนุ่มเป็นสาวกันหมดแล้ว

        “แต่นายต้องรักษาสัญญา”

        “อันย่าต้องหมั้นหมายกับอัสวานเท่านั้น”

        “หมั้นก็หมั้นไป แต่ต้องแต่งงานกับซาเชส”

        “การตัดสินใจทั้งหมด ขอให้ขึ้นอยู่กับเด็กๆ แล้วกันนะคะ”

        สองคุณแม่อ่อนอกอ่อนใจ อโนมาจำต้องยุติก่อนบานปลาย ปีนังพยักหน้าเห็นด้วย

        “ตกลงตามนี้นะคะคุณเซลิค ปิ่นไม่อยากบังคับลูก สุดแท้แต่หัวใจของเด็กๆ ปิ่นรักษาสัญญาเสมอ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็อยากให้ลูกได้มีอิสระในการเลือกคู่ครอง เหมือนกับตัวปิ่นเองที่เลือกแล้ว” ปีนังบอกเสียงหวาน เซลิคยิ้มบางๆ พยักหน้าเข้าใจ

        “ได้ครับคุณปิ่น”

        “แล้วคุณล่ะคะฮาคาน”

        “ก็ได้ เพื่อที่รักผมยอม ยายหนูต้องตัดสินใจเองไม่ใช่การบังคับ”

        นั่นแหละสองคุณพ่อจึงยอมแยกย้าย อัสวานกับซาเชสหันมองหน้ากัน ได้แต่สายหน้ากับกับสิ่งที่เห็น นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ตามงานต่างๆ ที่ทั้งคู่ต้องพบเจอกัน เขาก็มักได้ยินวิวาทะย่อมๆ แบบนี้เสมอ

        “นายว่าไงอัสวาน”

        “นายก็รู้ ฉันคิดกับยายจุ้นอันย่าแค่น้อง”

        แม้บิดาอยากมารดาอยากให้ตนเกี่ยวดองกับครอบครัวของเพื่อนรัก แต่ในสายตาของเขา ซึ่งเห็นเด็กหญิงอัญมณีมาตั้งแต่แบเบาะ ความรู้สึกคือน้องมันไม่อาจเปลี่ยนเป็นอื่น

        “แล้วนายล่ะซาเชส”

        “กะโปโลไม่รู้จักโตแบบนั้น ใครจะไปรักลง!

        ซาเชสตอบเสียงราบเรียบ แต่ไม่รู้เลยว่าหลังผ้าม่านที่กำลังปลิวไสวคนที่เขารักไม่ลงยืนกำมือแน่น ชักสีหน้าดวงตากลมโตวาววับ แอบลอบส่งค้อนให้คนไม่รัก อัญมณีเป็นคนชอบเอาชนะ ความพ่ายแพ้ไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ เรื่องหัวใจไม่ใช่สิ่งที่ต้องทดลอง แต่อะไรที่เธอจะเอา อะไรที่เธออยากได้ สิ่งนั้นก็ต้องเป็นของเธอ ไม่เว้นแม้แต่หัวใจ!

        “อันย่าเป็นคนน่ารักนะ”

        “หล่อนน่ารักแบบเด็ก”

        “โตแล้วเพื่อน เอเดนยังถามฉัน ว่าตกลงเราสองคนใครจะจีบน้องสาวของมัน”

        เจ้าชายอัสวานหัวเราะเบาๆ เขาเองมีฮาเร็มส่วนตัว ไม่เคยขาดสตรีข้างกายอยู่แล้ว จึงไม่เร่งรีบเรื่องคู่ครอง แม้บิดามารดาเชียร์ขาดใจเรื่องอัญมณี แต่น้องอย่างไรก็เป็นน้อง มิอาจเปลี่ยนสถานะ

        “เรียนเชิญเจ้าชาย และคุณซาเชสบริเวณสวนหน้าคฤหาสน์เลยค่ะ อาหารเที่ยงพร้อมแล้วค่ะ”

        สองหนุ่มจึงยุติบทสนทนา ตรงไปยังลานกว้างหน้าคฤหาสน์ เมื่อสาวใช้เริ่มทยอยเชิญแขกทุกท่านร่วมรับประทานอาหารเที่ยงร่วมกัน เพื่อเป็นการแทนคำขอบคุณจากคู่บ่าวสาว ที่ตอนนี้ได้เปลี่ยนชุดเป็นอีกชุดเรียบร้อยแล้ว ซึ่งเจ้าสาวยังคงคอนเซปชุดผ้าลูกไม้แขนยาวสวยงาม แต่ครั้งนี้มาในชุดสีครีมอมชมพู เจ้าบ่าวมาในชุดสูทสากลสีเข้มเพื่อความคล่องตัว

………………………………..

 

สวัสดีจ้า มาอัพให้อ่านกันต่อแล้วนะคะ ฝากติดตามเป็นกำลังใจให้เฮียกับนู๋จินด้วยนะคะ รูปเล่มออกแล้ว ซื้อได้ที่ร้านนายอินทร์ ซีเอ็ด บีทูเอส หาไม่เจอสอบถามพนักงานได้เลยจ้า

 

กานต์มณี

                             

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

508 ความคิดเห็น

  1. #350 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 01:02
    555555 ตลก ฮาคาน กับเซลิค จริงๆเลย เจอหน้ากันทะเลาะกันตลอด อะอะ จัดการเลย อันย่า ชิชะ!!!!! ปากเเข็งนะ เซเลส 
    #350
    0
  2. #349 katty_mike (@katty_mike) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 22:30
    รออ่านอันญ่ามีไหม
    #349
    0
  3. #347 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 14:00
    อัญญ่าจัดการด่วนนนนสสสอิอิอิ
    #347
    0
  4. #346 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 12:19
    ยังไม่ยอมกันตามเดิม
    #346
    0
  5. #345 ขอให้สมปรารถนา (@whattobee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 10:08
    รออ่านต่อนะคะ
    #345
    0
  6. #344 Siri65757 (@Siri65757) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2559 / 09:39
    รอนะคะ
    #344
    0