เจ้าสาวของจอมเถื่อน (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 23 : บทที่ 7 - 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,671
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    9 มิ.ย. 59

 


บทที่ 7 - 2


        “ออ เดี๋ยวฉันไปรอด้านนอกนะคะ แช่น้ำเสร็จแล้วมาคุยกัน ช่วงนี้คุณคงเหงา เพราะเขาไม่ให้เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวพบหน้ากันสามวัน”

        หากไม่มีโลกโซเชียลจินตญาคิดว่าคงเหงา แต่คนตัวใหญ่ซึ่งอยู่ไม่ไกลก็หมั่นโทรหาพูดคุยเห็นหน้ากันประจำ เมื่อวานจำได้ว่าเขาตระเตรียมงานอยู่บริเวณลานสนามหญ้าหน้าบ้าน เขายังบอกให้เธอไปยืนริมหน้าต่างเพื่อมองหน้ากันและกัน

        จินตญารักผู้ชายคนนี้แล้วจริงๆ มันคือรักแรกพบ เธอชอบหน้านิ่งๆ ของเขาตั้งแต่กลางทะเลทราย แต่ใครจะไปคิดว่าคนอย่างเอเดนแท้จริงแล้วแสนเจ้าเล่ห์

        “ฉันขึ้นได้หรือยัง ครบตามเวลาที่กำหนดแล้ว”

        “ได้แล้วค่ะคุณจิน”

        พอลุกจากอ่างอาบน้ำ เธอก็คว้าเสื้อคลุมมาสวม แล้วเดินเข้าห้องแต่งตัว จินตญาคว้าเสื้อชุดสีเขียวเข้มมาสวม เสื้อผ้ากรุยกรายพวกนี้ ก็ทนใส่ไปก่อน เพราะอย่างไรก็ออกไปจากตัวบ้านไม่ได้ จนกว่าจะถึงวันแต่งงานซึ่งก็คือพรุ่งนี้เช้า

        “คุณอันย่ารอคุณจินอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นสองนะคะ”

        “ขอบใจจ้ะ”

        จินตญาเดินไปยังห้องนั่งเล่นบริเวณชั้นสอง เข้ามาในห้องก็เห็นร่างระหงของสตรีลูกครึ่งไทยกับอาหรับ เป็นความลงตัวที่เหมาะ แต่ใบหน้าแก่นแก้วสวยสดใสค่อนไปทางหญิงไทยมากกว่า ซึ่งคงได้เชื้อมาจากฝ่ายมารดา เธอมองเพลินจนอีกฝ่ายเงยหน้าจากของในมือ

        “คุณจิน เข้ามานั่งสิคะ”

        หญิงสาวพยักหน้าเดินไปนั่งโซฟาตัวยาวตัวเดียวกัน สาวใช้ขยับมานั่งห่างๆ ให้ความเป็นส่วนตัวกับเจ้านายทั้งสอง อัญมณีวางของในมือลงบนถาด

        “คุณแกะสลักเป็นด้วยหรือคะ”

        “เป็นความชอบส่วนตัวจริงๆ ใช้ฝึกสมาธิด้วย ตอนเด็กๆ ฉันเป็นคนซุกซน แม่เลยจับมาหัดแกะสลัก จากนั้นฉันก็ชอบเรื่อยมา ว่างๆ ถ้าไม่มีอะไรทำก็แกะสลักค่ะ นี่ก็ตั้งใจแกะสลักสำหรับงานพรุ่งนี้นะคะ เป็นเมนูอาหารในช่วงเช้า คนงานกำลังทำกันใหญ่ แต่ฉันอยากช่วย เลยเอามาแกะบนนี้”

        “แบบนี้เอง ฉันเลยพลอยทำให้คุณอันย่ากับทุกคนต้องลำบาก”

        “ใครว่า ทุกคนเต็มใจมากเลยค่ะ ท่านพ่อกับท่านแม่ก็ปลื้มใจที่จะได้มีลูกสะใภ้สมใจสักที พี่เอเดนเลือกมาก แต่บทจะมีก็ปุบปับเลยนะคะ”

        อย่าว่าแต่ทุกคนที่นี่เลย จินตญาเองก็ยังตั้งตัวไม่ทัน จนตอนนี้ยังคิดว่ามันคือความจริงหรือความฝัน ที่ได้มาแต่งงานกับมหาเศรษฐี เขารวยมาก รวยจนเธอเทียบไม่ติด

        “ว่าแต่ คุณจินทำงานอะไรหรือคะ”

        “ออ ฉันทำงานกับบริษัทออกแบบภายในค่ะ”

        “ว้าวเก่งจริงๆ”

        “ไม่เก่งหรอกค่ะ เป็นแค่ลูกจ้าง ยังไม่มีประสบการณ์มากนัก”

        ทำงานได้สองปีเศษก็ต้องมามีสามีอย่างที่เห็นนี่ล่ะ แล้วจะหาประสบการณ์จากไหน

        “แล้วคุณอันย่าล่ะคะ”

        “ฉันเรียนเภสัชกรค่ะ”

        “เก่งมากเลย เก่งกว่าฉันอีก เป็นสาขาที่เรียนยากพอควร”

        “ขอบคุณค่ะ ความจริงแล้วฉันไม่ได้เก่งอะไร อาจเพราะชอบเรื่องยา เลยคิดว่าเหมาะกับตัวเอง ตอนแรกท่านพ่อจะให้ฉันเรียนธุรกิจ แต่ฉันดื้อรั้นค่ะ ท่านเลยจนใจห้ามปราม”

        ลูกสาวสุดที่รัก แถมยังเป็นลูกคนเล็ก ต่อให้ท่านไม่พอใจอะไรแค่ไหน สุดท้ายก็ต้องยอม เพราะไม่เคยมีใครห้ามปรามหรือคัดค้านคุณหนูเล็กของบ้านได้เลยสักคน ยกเว้นมารดา แต่เธอขอเรียนด้านนี้มารดาก็ยินดีเต็มใจ บิดาต้องยอมรับโดยปริยาย

        “กลิ่นกายคุณจินหอมจริงๆ”

        “ก็... แช่ตั้งสามวัน”

        “แบบนี้ฉันคงมีหลานเร็วๆ นี้”

        “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกค่ะ อ้อมแอ้มตอบเสียงเบา เลี่ยงหลบสายตาน้องสาวของเจ้าบ่าว”

        “ท่านแม่ท่านพ่อ อยากมีหลานแล้วค่ะ พี่อาเซมอยากแต่งงาน แต่ก็อยากรอให้พี่ชายแต่งงานไปก่อน กลัวพี่เอเดนขึ้นคานค่ะ”

        พูดจบก็ป้องปากหัวเราะคิก สาวใช้ที่นั่งอยู่ไม่ห่างนักก้มหน้าหัวเราะไปตามๆ กัน

        “ดูเหมือนความโสดของคุณเอเดนจะเป็นที่กังวลต่อคนในครอบครัว”
        “มากถึงมากที่สุด ธรรมเนียมเราส่วนใหญ่ แม้ไม่เคร่งคัด แต่มักให้พี่แต่งก่อนน้องค่ะ”

        คนฟังพยักหน้า ประเทศไทยก็นิยมเช่นนี้เหมือนกัน แต่ก็ไม่เคร่งครัด น้องสามารถแต่งก่อนพี่ได้ หากมีความพร้อมมากกว่า

        “ฉันขอลองแกะสลักหน่อยได้ไหมคะ”

        “อย่าเลยค่ะ ของมีคม เกิดเลือดตกยางออกจะไม่ดีค่ะ”

        “คงต้องนั่งดูเฉยๆ ใช่ไหมคะเนี่ย”

        จินตญาเอ่ยน้ำเสียงปลงๆ สามวันมานี้เธอขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย นอกจากนั่งๆ นอนๆ ประทินโฉมและลองเสื้อผ้า ชีวิตใกล้เคียงคำว่าเจ้าหญิงเข้าไปทุกทีๆ

        “อดทนหน่อยนะคะ พ้นงานแต่งไป ก็มีอิสระเต็มที่แล้วค่ะ ประเทศเราไม่เคร่งครัดมาก ผู้หญิงไม่ต้องสวมฮิญาบก็ได้ เพื่อความคล่องตัว”

        เป็นอีกครั้งที่จินตญาพยักหน้า การเป็นเจ้าสาว การมีสามี เธอคงหนีไม่ได้  จากนี้ไปต้องยอมรับว่าชีวิตได้เปลี่ยนไปแล้ว เธอไม่มีอิสระโบยบินไปไหนตามใจชอบ เพราะกลายเป็นคนมีครอบครัว เป็นคนมีพันธะ ต้องรับผิดชอบในตำแหน่งนายหญิงแห่งเหมืองอาราฟัส

 

        วันเวลาหมุนไปอย่างรวดเร็ว เช้านี้จินตญาตื่นแต่เช้าเพื่ออาบน้ำแร่แช่น้ำนม บำรุงผิว พอเรียบร้อยก็ต้องแต่งองค์ทรงเครื่องด้วยชุดแต่งงานสีทอง ด้วยผ้าลูกไม้ทอเนื้อดีเย็นสบาย เป็นเสื้อแขนยาวช่วงอกระยิบระยับด้วยคริสตัลเม็ดสวยงดงามจับตา คลุมผมด้วยผ้าสีทองเช่นเดียวกับชุดแต่งงานในแบบประเพณีของอาหรับ

        หลังมือตลอดจนเล็บ บอดี้เพ้นลวดลายอ่อนช้อย เธอถูกรุมแต่งตัวด้วยช่างมืออาชีพจากห้องเสื้อชื่อดัง ช่วยกันคนละไม้คนละมือกับสาวใช้ รวมแล้วถึงแปดชีวิต จินตญาไม่คิดเลยว่าวันนี้จะมาถึงรวดเร็ว เธอต้องเปลี่ยนศาสนาเพื่อความถูกต้องตามประเพณีของที่นี่

        ร่างบางย่างกรายลงจากชั้นบน มายังโถงของบ้านชั้นล่าง ซึ่งเปิดโล่งเชื่อมต่อกันยาว ประดับประดาด้วยช่อดอกไม้และผ้าม่านสีทองและสีชมพูหวาน บริเวณบันไดหน้าบ้านก็ประดับประดาสวยงาม เพราะหลังแต่งงาน จะมีพิธีเลี้ยงฉลองเรียบง่ายต้อนรับแขกทุกคน

        “สวยมาก คุณจินสวยจริงๆ ค่ะ”

        ร่างระหงถลาเข้ามาจับมือพี่สะใภ้ วันนี้อัญมณีมาในชุดสีเขียวมรกตแขนยาว เปิดไหล่เพียงเล็กน้อย ผมยาวถูกรวบมวยไว้ด้านหลัง จูงมือเจ้าสาวให้เดินมาหาเจ้าบ่าวซึ่งยืนรอด้วยใจเป็นสุข วันนี้เอเดนได้พบและสัมผัสเจ้าสาวตัวเป็นๆ สักที หลังต้องอดทนรอถึงสามวันระหว่างเตรียมงาน

        “เธอสวยมากจินนี่”

        “สวยมานานแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้นคงไม่มีคนอยากแต่งงานด้วยหรอก”

        คนตัวเล็กกล่าวยิ้มๆ เจ้าบ่าวรูปหล่อในชุดสูทสีเรียบและทับด้วยผ้าคลุมสีเข้มมีสายสะพายด้านข้าง เพราะได้รับเครื่องราชฯ จากราชวงศ์จากทำคุณงามความดีหลายด้าน งามสง่าดวงตาสีสนิมเหล็กทอดมองสาวเจ้าไม่วางตา

        จากนั้นจึงเข้าสู่พิธีมงคลตามศาสนา ตลอดเวลาของพิธีอันศักดิ์สิทธิ์มีแต่ผู้เข้ามาร่วมแสดงความยินดี จนกระทั่งประกาศอย่างเป็นทางการว่าทั้งคู่เป็นสามีภรรยากันอย่างถูกต้อง มีการจรดปากกาเซ็นต์ลงบนทะเบียนสมรส เพื่อยืนยันว่าจากนี้เธอและเขาคือคนคนเดียวกัน

        และอะไรก็ไม่ทำให้จินตญาเจ้าสาวคนสวยยิ้มแก้มปริ ได้เท่ากับว่าวันนี้คุณยายผ่องศรี ยายแท้ๆ เดินทางมาร่วมงานวันนี้ด้วย หลังจบพิธี หญิงสาวก็เข้ามาสวมกอดผู้เป็นยายด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ

 

…………………………………………….

สวัสดีจ้า มาอัพให้อ่านกันต่อแล้วนะคะ ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจให้กันเสมอ รูปเล่มวางแผงแล้ว ฝากด้วยนะคะ

 

กานต์มณี

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

508 ความคิดเห็น

  1. #343 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 21:40
    ทำคะแนนใหญ่เลยนะ กลัวเจ้าสาวไม่รักเหรอ 55555
    #343
    0
  2. #342 pullpens (@chaladone) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 20:12
    อิจฉาหนักมาก 55555
    #342
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #340 katty_mike (@katty_mike) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 16:31
    ยายก็มา
    #340
    0
  5. #339 nattha22 (@nattha22) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 15:35
    เซอไพรซ์เมียสุดๆ นายเหมืองเอเดร
    #339
    0
  6. #338 ผีน้อยชิชา (@maydoku) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 12:10
    เฮียน่ารัก อิจฉาตาร้อนมาก
    #338
    0
  7. #337 Tudtu Sujaree (@tudtutudtu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 12:01
    อิอิ  เฮียมีความดีความชอบ ตรงพายายมานี่เเหละ
    #337
    0
  8. #336 พิมมี่ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 11:53
    น่ารักๆ
    #336
    0
  9. #335 Soodteerak San D (@vanilla-seal) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 10:56
    เซอร์ไพรซ์จากเอเดน น่ารักมากกกกกก
    #335
    0
  10. #334 ขอให้สมปรารถนา (@whattobee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 09:51
    รออ่านต่อนะคะ
    #334
    0
  11. #333 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 09:39
    น่ารักจังเลยนะค่ะ
    #333
    0