จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 4 : บทที่ 3 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    3 มี.ค. 58


บทที่ 3 (1)

 

                                    ไอวรารู้สึกตื่นเต้นราวกับสาวน้อยวัยรุ่นที่กำลังจะออกเดท มือบางเป็นระวิงหาชุดเสื้อผ้าที่แมทกันเพื่อให้เข้ากับคอนเซฟงานในค่ำคืนนี้ ซึ่งลูกทัวร์ทุกคนได้รับแจ้งจากคณะผู้จัดงานตั้งแต่ก่อนขึ้นเรือแล้วว่าจะมีการจัดเลี้ยงจากเจ้าของเรือ

 

                                    เชอะ พอนึกถึงเจ้าของเรือขึ้นมา ใบหน้าเนียนสวยก็ย่นยู่ด้วยความหงุดหงิดหัวใจ

 

                                    “คอยดูนะ ฉันต้องได้เงินหนึ่งแสนเหรียญ” สำหรับมหาเศรษฐีเงินแค่นั้นอาจจะเป็นเพียงเศษเงิน แต่สำหรับไอวราแล้ว มันมากมายเลยทีเดียว

 

                                    “ชุดไหนดีน้า...”

 

                        ปากอิ่มพึมพำหยิบจับแต่ละชุดมาวางเลือกสรรบนเตียง อันที่จริงแค่นั่งจิบไวน์ริมระเบียงห้องก็เลิศหรูแล้ว เพราะห้องพักของเธออยู่ชั้นบนสุด เป็นห้องของนายสาวที่ได้มาเพราะสามีเป็นเพื่อนสนิทกับเจ้าของเรือ แต่โชคดันเข้าข้างให้เธอมีโอกาสมาพักใจ

 

                                    พลันนั้นเสียงออดประตูหน้าห้องก็ดังขึ้น มือบางรีบวางของลงบนเตียง ก่อนเดินไปเปิดประตูรับ บัทเลอร์ประจำห้องโค้งคำนับพร้อมด้วยอุปกรณ์สปาครบครัน

 

                                    “เป็นบริการพิเศษจากทางเราค่ะ”

 

                                    “แต่ว่าฉัน”
            “ลองใช้บริการสักหน่อยนะคะ ดิฉันต้องการข้อคอมเมนต์จากคุณลูกค้าด้วย”

 

                        เอาน่า ยังมีเวลาเหลืออีกสามชั่วโมงก่อนงานจะเริ่ม นวดเนื้อนวดตัวหน่อยก็ดี ว่าแล้วสาวเจ้าจึงเบี่ยงกายให้บัทเลอร์ที่ผ่านการเทรนงานมาอย่างดีเข้ามาในห้อง อย่างน้อยก็ผ่อนคลายความตึงเครียดในสมอง เพื่อเตรียมพร้อมสู้ศึกสำหรับหาว่าที่เจ้าบ่าวในอนาคต!

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                                    พอนวดสปาเรียบร้อยไอวราจึงอาบน้ำชำระร่างกาย พอออกจากห้องน้ำจึงเดินมานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง บนเรือมีบริการซาลอน แต่สาวมั่นอย่างเธอไม่จำเป็นต้องพึ่งพาร้านเสริมสวย ด้วยหญิงสาวพกพาอุปกรณ์เสริมสวยมาพร้อมสรรพ มือบางคว้าเครื่องทำลอนผมค่อยๆ ม้วนผมแล้วฉีดอัดสเปรย์ จากนั้นจึงคว้าเสื้อสายเดี่ยวสี่ขาวตัวพลิ้วมาสวมท่อนบน ส่วนด้านล้างเธอคว้ากระโปรงผ้าแพรลายดอกไม้มาสวมยาวกรอมเท้า

 

                                    จากนั้นสาวมั่นแห่งบริษัทจัดหาคู่ชื่อดังก็ทำการลงเมคอัพบนใบหน้า เริ่มจากลองพื้นบางๆ ตามด้วยแป้งพัพ อายแชร์โด้ บรัชออน กรีดไอไลน์เนอร์เพิ่มความคมเฉี่ยวให้กับดวงตาคู่งาม ปัดมาสคราร่าเล็กน้อย ไอวรามีขนตาที่ยาวงอนอยู่แล้วจึงไม่ต้องพึ่งขนตาปลอม และสุดท้ายคือลงลิฟสติก จากนั้นจึงนำโลว์ม้วนผมออก จึงได้ผมยาวเป็นลอนสลวยดูพลิ้วๆ

 

                                    หางตาคมตวัดไปมองดอกลีลาวดีสีขาวเหลืองบนแจกัน จึงเดินไปคว้ามาทัดใบหูดูสวยเก๋คล้ายสาวชาวเกาะ คืนนี้เธอต้องได้เงินแสนเหรียญของเขา ดวงตากลมโตหมายมาดในใจ

 

                                    พอออกจากห้องเดิจเข้ามาในลิฟต์ ไอวราก็พบกับคนดังหลายท่านในบริชเธน หลายคนมองเธอด้วยสายตาที่ต่างกันออกไป มีทั้งสงสัยว่าเธอคือใครจึงได้พักชั้นนี้ หรือบางสายตาก็ชื่นชมพอๆ กับหว่านเสน่ห์ แน่นอน สายตาแบบนี้ก็มีแต่เพศตรงข้ามเท่านั้นล่ะ

 

                                    สาวเจ้าใช้รอยยิ้มหวานๆ สยบทุกสายตา พอถึงชั้นที่ต้องการทั้งหมดจึงพากันเดินไปยังส่วนบริเวณหัวเรือที่มีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่สองสระ ลดหลั่นเล่นระดับและปรับอุณหภูมิได้ รอบๆ บริเวณเต็มไปด้วยโต๊ะเก้าอี้สำหรับปาร์ตี้ในคืนนี้ ซุ้มประตูก่อนเข้างานมีพนักงานคล้องพวงมาลัยดอกไม้ให้

 

                                    “อุ๊ย! คุณ!

 

                                    ร่างบางสะดุ้ง เมื่อระหว่างมองหาเป้าหมายแล้วถูกแตะที่ท่อนแขนเบาๆ

 

                                    “คุณแฟรงก์”

 

                                    “ผมเอง ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะครับ” หญิงสาวยิ้มหวาน ถ้าเป็นเขาต่อให้ต้องตกใจจนหัวใจวายไอวราก็ยอม

 

                                    ดวงตากลมโตมองร่างสูงในชุดสบายๆ กางเกงขาสามส่วนสีดำกับเสื้อสีเขียวอ่อน แลดูเข้ากับบรรยากาศ ในคอมีพวงมาลัยดอกกล้วยไม้ที่พนักงานสวมให้

 

                                    “มานานแล้วหรือคะ”
            “สักพักแล้วครับ ผมนั่งอยู่โต๊ะทางโน้น” คนฟังพยักหน้า

 

                                    “ไปนั่งด้วยกันนะครับ โต๊ะนั่นมีเพื่อนๆ ของผมหลายคน”

 

                                    “เพื่อนสนิทหรือเปล่าคะ”

 

                                    “แค่เพื่อนทางธุรกิจครับ ไม่ได้สนิทสนมเป็นพิเศษ”

 

                        หญิงสาวมองไปที่โต๊ะแห่งนั้น จะว่าสวรรค์เป็นใจหรืออย่างไรก็ไม่ทราบ ที่โต๊ะของเธอกับโต๊ะเจ้าของเรืออยู่ใกล้กันชนิดเกือบหายใจรดต้นคอ แต่... ตอนนี้เขาคงไม่มีตามาสนใจเธอ เพราะข้างกายของเขาแวดล้อมไปด้วยนางแบบแถวหน้าของยุโรปถึงสิบชีวิต! ถ้าจะใช้ผู้หญิงเปลืองขนาดนี้ แนะนำให้ไปเปิดฮาเร็มเลยดีกว่า

 

                        “เชิญครับ” ชายหนุ่มขยับเก้าอี้ให้หญิงสาวนั่ง

 

                        “ขอบคุณค่ะ” ไอวรายิ้มกว้างทอดสะพาน เขาสุภาพบุรุษออกขนาดนี้ มีหรือจะไม่ยอมรับเธอเป็นแฟน คืนนี้ขอเข้าไปชมห้องพักเขาสักหน่อยคงไม่เป็นไร

 

                        “ชอบดื่มอะไรครับ”

 

                        “ขอเป็นพั้นก็พอค่ะ” อืม... นึกถึงคำเตือนของชาช่าหรอกนะ ขืนดื่มอะไรหนักๆ จะพาลขายหน้าเหมือนครั้งที่แล้ว ซึ่งอาจไม่โชคดีทุกครั้ง

 

                        ชายหนุ่มหันไปสั่งพนักงานที่ยืนอยู่รอบๆ บริเวณ ชั่วครู่บลูมาการิต้าก็ถูกนำมาเสิร์ฟ ไอวรายิ้มกว้างในความเป็นสุภาพบุรุษตัวพ่อของคนตรงหน้า เอิ่ม... ว่าแต่รู้สึกว่าสายตาของอีกฝ่ายจะหันมองเจ้าของเรืออยู่บ่อยครั้ง

 

                        “มีอะไรเหรอคะ”
            “เปล่าครับ พอดีผมมีธุระต้องคุยกับคุณดัสตินนิดหน่อย”

 

                        “ธุระ ว้าว... เรื่องงานเหรอคะ”

 

                        “ครับ พอดีทางห้างสรรพสินค้าของผม กับทางโรงแรมของคุณดัสตินมีโปรเจคพิเศษร่วมกัน เพื่อมอบเป็นของขวัญให้แก่นักท่องเที่ยวปลายปีนี้”

 

                        เรื่องปกติที่บริษัทยักษ์ใหญ่จะจับมือร่วมกันซึ่งเป็นพันธมิตรทางการค้า เพื่อผุดโปรเจคสำคัญๆ เช่นช็อปปิ้งครบสองพันเหรียญลุ้นรับแพคเก็จเที่ยวต่างประเทศ หรือได้รับแพคเก็จดินเนอร์หรูในโรงแรมชั้นนำ

 

                        “ขยันจังเลยนะคะ”
            “ผมทำตามหน้าที่ครับ”

 

                        “ไม่ต้องถ่อมตัวหรอกค่ะ คุณจริงจังเรื่องงานขนาดไหนใครๆ ก็รู้กันดี แบบนี้คุณถึง... ยังโสดใช่ไหมคะ” ดวงตาสีฟ้ายิ้มอ่อนโยน ก่อนจะลอบเปล่งแสงบางอย่างที่ไอวราไม่ทันเห็น

 

                        “ถูกต้องครับ”
            “ถ้ามีคนบอกว่าคุณมีแฟนสักสิบคนฉันก็เชื่อ”

 

                        “แต่ผมยังโสดจริงๆ ครับ”

 

                        “สาวๆ คงเข้าคิวอยากขายขนมจีบให้คุณยาวเหยียด” ไอวราลอบสังเกตปฏิกิริยาของคนข้างกาย ที่เพียงส่งยิ้มให้พร้อมแววตาอ่อนโยน โธ่ถังเอ๊ย ไม่รู้ผู้ชายดูดีไปทุกมุมแบบเขาอยู่รอดปลอดภัยมาได้ยังไง รวย หล่อ แสนดี แบบนี้ยัยไอวี่จ้างก็ไม่ปล่อยให้หลุดมือ

 

                        “คนเยอะจังเลยนะคะ”

 

                        “ครับ และส่วนใหญ่ล้วนแล้วมีแต่ผู้มีชื่อเสียง”

 

                        “คงมีแต่ฉันที่โนเนม ธรรมด้าธรรมดา”

 

                                    “บางครั้งการเป็นคนมีชื่อเสียงก็ทำให้เราวางตัวลำบาก บางทีผมยังนึกอิจฉาคนธรรมดา อยากทำอะไรก็ได้ทำ ไม่ต้องอยู่ในกรอบที่คนในครอบครัววางเอาไว้ให้”

 

                                    ไม่รู้ไอวราคิดมากไปหรือเปล่า แต่กระแสเสียงของเขามันขมขื่นแปลกๆ ราวกับว่าเขาไม่มีความสุขในสิ่งที่เป็นอยู่ อืม... คงไม่หรอก สงสัยเราจะคิดมากไป

 

                                    “ว่าแต่คุณไอวี่มาอยู่บริชเธนได้กี่ปีแล้วครับ”

 

                                    “ห้าปีแล้วค่ะ”
            “มีญาติอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ”

 

                                    “ไม่มีค่ะ ฉันเดินทางมาที่นี่เพราะอยากหาประสบการณ์ ปัจจัยหลักก็คือเงินเดือน โชคดีที่ฉันเก่งภาษา ก็จึงเป็นใบเบิกทางให้ตัวเอง” เล่าด้วยความภาคภูมิใจ

 

                        “คุณไอวี่เป็นผู้หญิงเก่ง บางคนมาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองได้ไม่นานก็กลับ เพราะทนเหงาไม่ได้” ความเหงาไม่ใช่อุปสรรคสำหรับไอวราเลย

 

                        “ฉันชอบความท้าทายค่ะ” โดยเฉพาะตอนนี้ที่เธอกำลังพิสูจน์ตัวเองให้ใครบางคนเห็นว่า ผู้หญิงไทยก็มีดีไม่ต่างจากพวกนางแบบที่เขาควง

 

                        เอิ่ม... อย่าเพิ่งคิดไปไกลนะ ถึงไอวราจะอยากเข้าห้องของเขา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอพร้อมยอมพลีกายถวายชีวิต หญิงสาวมั่นใจว่าคนตรงหน้ามีความเป็นสุภาพบุรุษพอ

 

                        “เหตุผลนี้กระมังที่ทำให้ผมรู้สึกถูกชะตากับคุณ” อัยยะ เขาจะบอกว่าชอบเราเข้าแล้วละสิ ไม่อยากมโนเลยว่าถ้าได้คบจริงจังเป็นแฟนแล้วชีวิตของไอวราจะอิ่มเอมกับความสุขขนาดไหน

 

                        “ฉันก็เหมือนกันค่ะ แต่... ฉันก็ไม่อาจเอื้อมตีสนิทกับคุณมากนัก” เอ่ยน้ำเสียงเจียมตัว

 

                        “ทำไมล่ะครับ”
            “สังคมของคุณกับสังคมของฉันไม่เหมือนกัน พอหมดทริปนี้คุณก็คงลืมฉัน” น้ำเสียงในตอนท้ายไม่ได้เสแสร้ง เพราะมันอาจเป็นเช่นนั้นจริงๆ

 

                        “ผมไม่ใช่คนความจำสั้นนะครับ”
            “แสดงว่า... เราเป็นเพื่อนกันได้ใช่ไหมคะ” ถามน้ำเสียงกระตือรือร้น แฟรงก์พยักหน้าแทนคำตอบ

 

                                    “วินาทีที่ผมพูดคุยกับคุณ ผมก็รู้สึกถูกชะตาแล้วครับ” หัวใจของไอวราเต้นถี่แรงรัว แน่นอนว่าสายตาหลายคู่ก็หันมาให้สนใจเธอ ซึ่งกำลังพูดคุยกับทายาทเจ้าของห้างดัง

 

                                    “ไฮ! แฟรงก์ ผมมองหาคุณตั้งนาน อยู่นี่เอง”

 

                                    “ฟาเบียน”

 

                                    คนถูกเรียกฟาเบียนปรายตามองสาวเอเชียเล็กน้อยคล้ายไม่พอใจอะไรบางอย่าง หากสุดท้ายก็ตัดสินใจฉีกยิ้มกว้างให้ไอวราที่ส่งยิ้มตอบอย่างเป็นมิตร ยังไงเสียสร้างมิตรย่อมดีกว่าสร้างศัตรู

 

                                    “ไม่ทราบว่าคุณสุภาพสตรีท่านนี้คือ...” ผู้มาใหม่หันมาถามแฟรงก์

 

                                    “คุณไอวรา เพื่อนใหม่ของผม” ทายาทเจ้าของห้างดังเป็นผู้แนะนำ

 

                                    “ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมฟาเบียน”

 

                                    “ยินดีเช่นกันค่ะ ฉันไอวรา เรียกว่าไอวี่ก็ได้ค่ะ”

 

                                    สาวเจ้ายื่นมือไปจับกับฟาเบียน ชายหนุ่มบีบมือแน่นจนไอวรานิ่วหน้า ก่อนอีกฝ่ายจะปล่อยทำประหนึ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำไมคุณฟาเบียนเหมือนจะไม่ชอบหน้าเธอเลย เอ... หรือเราจะคิดมากอีกแล้ว

 

                                    “คุณสองคนเป็นเพื่อนกันหรือคะ”

 

                                    “ครับ เราสนิทกันเพราะเรื่องงาน ฟาเบียนเป็นลูกพี่ลูกน้องกับคุณดัสตินน่ะครับ” แฟรงก์อธิบาย

 

                                    “ผมมีเรื่องอยากคุยกับคุณหน่อย” ฟาเบียนส่งสายตาให้แฟรงก์ ชายหนุ่มจึงหันมาทางไอวรา

 

                                    “เดี๋ยวผมมานะครับ”

 

                                    “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันอยู่คนเดียวได้” แต่คงเหงาเพราะรอบกายไม่รู้จักใครเลย

 

                                    “ผมคุยธุระเสร็จจะมานั่งเป็นเพื่อน คุณไอวี่อย่าเพิ่งหนีไปไหนนะครับ รออยู่ตรงนี้” แฟรงก์หันมากำชับ สาวไทยใจชื้นขึ้นมาบ้าง อย่างน้อยเขาก็ให้ความสำคัญไม่ทิ้งขว้าง

 

                                    ร่างสูงเดินจากไปแล้ว ไอวราจึงนั่งดื่มพั้นกับรับประทานขนมอร่อยที่พนักงานนำมาเสิร์ฟ ผู้คนเริ่มหนาตามากขึ้น จากนั้นไฟต่างๆ ที่ประดับประดาก็เริ่มถูกหรี่ลง สปอร์ตไลต์ดวงใหญ่สาดแสงเข้าหาบริเวณส่วนที่ยกพื้นสูงขึ้นมาสำหรับเป็นเวที

 

                                    พิธีกรสาวสวยกับหนึ่งหนุ่มหล่อมาดดีพูดคุยทักทายแขกผู้เข้าพักด้วยความเป็นกันเอง ประกอบเพลงบรรเลงอันไพเราะ และที่สะกดสายตาสาวแท้สาวเทียม หรือแม้แต่สาวเหลือน้อยได้อย่างชะงักงั้นก็คือ พิธีการทั้งสองเรียนเชิญเจ้าของเรือสำราญ ควีน ออฟ เดอะ ซี กล่าวเปิดงานอย่างเป็นทางการ

 

                                    เสียงปรบมือดังกระหึ่ม และหนึ่งในจำนวนนั้นที่ต้องจำใจปรบมือก็คือไอวรา เหม็นขี้หน้าเจ้าของเรือเพลย์บอย แต่ก็จำต้องทำตามมารยาทอย่างหลีกเลี่ยงได้ ประเดี๋ยวจะกลายเป็นแกะดำหลงฝูง

 

                                    บุคลิกตลอดจนท่าทาง การวางมาด หญิงสาวยอมรับว่าเขาสามารถทำได้อย่างดีเยี่ยมไร้ที่ติ สมกับเป็นขวัญใจสาวๆ แม้แต่เธอเองยังอดเคลิ้มไปกับภาพลักษณ์ของอีกฝ่ายไม่ได้ แต่ก็นะ นึกถึงคำพูดคำจาท่าทางยียวนทีไร มันก็ขัดใจทุกที

 

                                    กล่าวเปิดงานเรียบร้อย ทุกคนก็ยกแก้วแชมเปนขึ้นดื่มฉลอง พร้อมๆ กับเสียงพรุหลายสิบนัดที่ดังกระหึ่มทั่วท้องน้ำสว่างไสวอยู่บนท้องฟ้า

 

                                    “คุณไอวี่”

 

                                    “มาแล้วเหรอคะ” สาวเจ้าเอ่ยขึ้น เมื่อร่างสูงใหญ่เดินกลับมา แต่ไร้เงาของฟาเบียนที่ไม่รู้อันตรธานหายไปทางไหน

 

                                    “ขอโทษที่ทำให้รอนานนะครับ” เอ่ยอย่างรู้สึกผิด พยายามกลบเกลื่อนอารมณ์บางอย่าง ซึ่งเจ้าตัวทำได้อย่างแนบเนียน

 

                                    “คุณฟาเบียนล่ะค่ะ”

 

                                    “ไปสมทบกับเพื่อนๆ เขาทางโน้นแล้วครับ” ไอวราพยักหน้า สองหนุ่มสาวยกแก้วแชมเปญในมือชนกัน ขอเพียงมีเขาไอวราก็ไม่ต้องการเพื่อนคนอื่นแล้ว

 

                                    “ทานสเต็กสักหน่อยไหมครับ”

 

                                    “ก็ดีค่ะ” ไม่อยากบอกเลยว่าหิวอยู่แล้ว มีอะไรมาอยู่ต่อหน้าตรงนี้ไอวี่ก็ฟาดเรียบจ้า ขอบอก!

 

                                    พนักงานของเรือสำราญคล่องแคล่วว่องไว ทุกคนผ่านการเทรนมาอย่างดี ไร้ที่ติติง ไม่นานเสต็กเนื้อย่างก็ถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ คำแรกที่ตักเข้าปากนุ่มลิ้นละมุนกรุ่นกลิ่นไวน์ เพราะเป็นเนื้อหมักไวน์จึงให้ความกลมกล่อม

 

                                    “ถ้าไม่มีคุณไอวี่ ผมคงเหงาน่าดู”

 

                                    “มีคุณฟาเบียนไงคะ”
            “มันต่างกันครับ ดูรอบข้างสิ มหาเศรษฐีบางท่านพาอีหนูมาตั้งหลายคน”

 

                                    “แล้วทำไมคุณแฟรงก์ไม่พามาบ้างล่ะค่ะ”

 

                                    “ผมไม่สันทัดครับ อีกอย่าง... ถ้าผมพามา ผมคงไม่ได้พบคุณ” แม่เจ้า! เขากำลังเกี้ยวพาเธอใช่ไหมเนี่ย ณ จุดๆ นี้ บอกตรงๆ ว่ายากที่จะไม่คิดเข้าข้างตัวเอง

 

                                    “คุณแฟรงก์ พูดแบบนี้มันทำให้ฉันเคยตัวนะคะ”

 

                                    “ผมพูดตามความจริงครับ” แฟรงก์ส่งสายตาหวานให้ไอวรามากกว่าเมื่อตอนบ่าย สาวเจ้าไม่รู้เลยว่ามีสายตาหนึ่งคู่อย่างจ้องมองด้วยความไม่พอใจ

 

                                    “เดี๋ยวฉันขอตัวไปห้องน้ำสักครู่นะคะ”

 

                                    “ครับ” หญิงสาวจึงลุกจากโต๊ะ เดินเข้าด้านใน จัดการธุระเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงออกมา อาจเพราะอยากสูดอากาศเย็นๆ และกลิ่นน้ำทะเลตามลำพังจึงเดินแยกไปยืนริมระเบียงด้านข้าง ผู้คนหนาแน่นบริเวณหัวเรือ แม้จะมีความสุขแต่ไอวราก็ยังชอบอยู่ในที่ๆ ผู้คนไม่พลุกพล่าน

 

                                    พลันนั้นสาวเจ้าก็หันไปเห็นเงาตะคุ้มๆ ของหญิงชายคู่หนึ่ง ที่กำลังกอดจูบกันอยู่บริเวณมุมอับ ความจริงแล้วไอวราไม่อยากรู้เลยว่าพวกนั้นเป็นใคร แต่... ต่อมเผือกก็เร่งเร้าให้เท้าก้าวตามไปทำตัวถ้ำมอง

 

                                    อุ๊แม่เจ้า! นั่นมันนางแบบแถวหน้าหนึ่งในคู่ควงของอีตาเพลย์บอยนี่หนา แล้วเหตุใดจึงมากอดจูบลูบคล้ำกันอยู่ตรงนี้ ทั้งที่เมื่อกี้ก็ยังเห็นเจ้าหล่อนหัวเราะต่อกระซิกกับเจ้าของเรืออยู่เลย ส่วนผู้ชายไม่เห็นหน้าเห็นแต่เสื้อ ด้วยอีกฝ่ายหันหลังให้ ทั้งคู่จูบกันเสร็จก็พูดจาอะไรบางอย่างที่ฟังมีลับลมคมใน ชั่วครู่ก็จูบกันอีกสักพักแล้วจึงแยกย้าย

 

                                    ฉากเด็ดมีให้ดูเท่านี้แหละ คนไร้คู่แบบเธอจงเหงาต่อไป...

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

                       

 

                        

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #515 ktykris (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 20:46
    และเหมือยเรื่องนี้มีเกย์ด้วยแหะ
    #515
    0
  2. #514 ktykris (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 20:45
    ต่ออออออ
    #514
    0
  3. #288 EleJEEN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 16:37
    คุณผีน้อยขิชา เยี่ยมอะ <3
    #288
    0
  4. #287 EleJEEN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 16:36
    แฟรงค์นี่ชายรักชายชะมะะะ 5555
    #287
    0
  5. #252 jeabkiss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 14:23
    แฟรงก์กับฟาเบียนเป็นใช่มั๊ย
    #252
    0
  6. #128 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 12:43

    คำผิดค่ะพี่สาว

    คอนเซฟ คอนเซปต์

    ด้านล้าง – ด้านล่าง

    ลองพื้น – รองพื้น

    ไอไลน์เนอร์ – อายไลเนอร์

    มาสคราร่า – มาสคาร่า

    ลิฟสติกลิปสติก

    เดิจ เดิน

    พั้น พั้นซ์

    เงาตะคุ้ม – เงาตะคุ่ม

    #128
    0
  7. #127 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 12:42
    มาอ่านแล้วค่ะพี่สาว
    #127
    0
  8. #30 fsn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 16:18
    นางเอก เรา คงไม่มีเกย์ดาร์เป็นอุปกรณ์เสริม
    #30
    0
  9. #23 kibkea Teeraporn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 07:18
    รอตอนต่อไปคร้าาา
    #23
    0
  10. #22 Noo Noo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 23:55
    ไอวี่คืนนี้โดนแน่ๆๆ
    #22
    0
  11. #20 paiky (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 10:38
    เหอๆๆๆ อีหนูไอวี่เค้าจะยังไงต่อ ลุ้นกันไปซิเนี่ย
    #20
    0