จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 24 : บทที่ 13 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 76 ครั้ง
    23 มี.ค. 58


เมื่อวานอัพผิดตอนค่ะ แต่อัพแก้ไขให้แล้วนะคะ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

บทที่ 13 (1)

 

                                    ชาช่าไม่ได้กลับห้องตัวเอง แต่หญิงสาวรออยู่ในห้องพักของเพื่อน นอนดูทีวีและหาขนมทานพลางมองนาฬิกาเป็นระยะ ด้วยอยากรู้ผลการออกเดทอย่างเป็นทางการในวันนี้ ชั่วครู่ก็ได้ยินเสียงรูดการ์ดก่อนประตูห้องจะถูกผลักเข้ามา

 

                                    นักกฎหมายสาวลุกพรวดเดินไปดึงแขนเพื่อนสาวไทยร่างเล็กให้มานั่งโซฟาตัวเดียวกัน ไอวรายิ้มกว้าง สงสัยงานนี้เธอคงโดนซักฟอกรีดเค้นคำตอบอีกแน่ๆ ไม่งั้นเพื่อนรักคงนอนไม่หลับในราตรีนี้

 

                                    “ทานอะไรบ้างหรือยัง”
            “ไม่ต้องห่วงฉันหรอก ห้องเธอของกินเยอะแยะ” เจ้าของห้องหัวเราะคิกเพราะอารมณ์ดีเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว

 

                                    “ฟังพูดเข้า ที่ไม่ยอมกลับห้องเนี่ยเพราะอยากรู้เรื่องฉันใช่ไหม”

 

                                    “แน่นอน”

 

                                    “ลุ้นอยากให้เป็นแบบไหนล่ะ ด้านบวกหรือลบ” เจ้าของห้องเล่นลิ้น ชาช่าหรี่ตาอย่างใช้ความคิด มาอีหรอปนี้สงสัยสิ่งที่เธอภาวนาจะไม่สำฤทธิ์ผล

 

                                    “ช่างเถอะ บอกมาว่าคุณแฟรงก์เขาคุยอะไรกับเธอบ้าง เขาตะลึงไหม แล้วเขาฉวยโอกาสนั่นนี่บ้างหรือเปล่า อย่างเช่นจับมือหรือไม่ก็จูบ” ไอวราหน้าแดง เพราะคนที่ทั้งจูบและจับมือลามปามไปถึงกอดไม่ใช่คุณแฟรงก์ แต่เป็นอีตามาเฟียบ้ากามที่เพื่อนรักเชียร์นักหนา

 

                                    “เขาไม่ทำอะไรแบบนั้น คุณแฟรงก์เขาเป็นสุภาพบุรุษและให้เกียรติฉันมาก”

 

                                    “เป็นไปได้ยังไง ไม่น่าเชื่อ”

 

                                    “แต่ก็ต้องเชื่อ คุณแฟรงก์เขาเคยจับมือฉันเหมือนกัน แต่ตอนนั้นอยู่บนเรือ” ชาช่าพยักหน้าเอื่อยๆ

 

                                    “แล้วไงอีก”

 

                                    “เขาบอกว่าจะพาฉันไปพบคนในครอบครัวของเขา” คราวนี้นักกฎหมายสาวตาโต

 

                                    “เธอกับเขาเพิ่งรู้จักกันไม่ใช่หรือ แหม เจ้าบุญทุ่มนะเนี่ย”

 

                                    “เรียกว่าจริงใจคงเหมาะกว่า แล้วที่ทำให้ฉันคงนอนหลับฝันดีในคือนี้ก็คือ...”

 

                                    “คืออะไร” ถามรวดเร็ว พลอยลุ้นไปด้วย

 

                                    “คุณแฟรงก์ขอคบกับฉันอย่างเป็นทางการ” ชาช่าอ้าปากค้าง รวดเร็วยิ่งกว่าติดเทอร์โบร์ อืม... มันไวไปหรือเปล่า แต่... มันก็อาจจะเป็นไปได้

 

                                    “แล้วเธอตอบเขาไปว่าไง”

 

                                    “ตกลง!

 

                                    “ว่าไงนะ! เธอตกลงคบกับเขาไปแล้ว” ไอวราพยักหน้าเบาๆ ยิ้มกว้างยามเห็นอาการของเพื่อนรักที่นานๆ จะหลุดกรอบนักกฎหมายได้ขนาดนี้

 

                                    “ไม่ดีใจกับฉันหรือไง” ถามด้วยน้ำเสียงเบิกบาน

 

                                    “ดีใจสิ แต่... ฉันมีข้อสงสัยหลายอย่าง”

 

                                    “ตามประสานักกฎหมายอีกแล้วสินะ”

 

                                    “มันรวดเร็วเกินไป เธอกับเขายังไม่รู้จักกันดีพอ ที่เห็นตอนนี้ก็เป็นเพียงภายนอกที่สามารถสร้างภาพกันได้ เขาไม่จำเป็นต้องเร่งรีบขนาดนั้น”

 

                                    “คิดมากอีกแล้วเพื่อนเรา”

 

                                    “ฉันแค่อยากให้เธอรอบคอบ ไม่อยากให้พลาดเหมือนที่ผ่านมา เสียเวลาไปตั้งมากมาย สุดท้ายไม่ได้อะไรเลย” ไอวราถอนหายใจ สามปีกับความรักที่ศูนย์เปล่า เสียทั้งใจ เสียทั้งเวลา

 

                                    “เขาคงไม่เหมือนไมเคิล”

 

                                    “ก็ขอให้เป็นอย่างนั้น ในเมื่อเธอตกลงคบเขาไปแล้ว คุณดัสตินของฉันก็คงแห้วสินะ”

 

                                    “ฉันเลือกแล้ว จะไม่คบใครเผื่อเลือก” บอกน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ แต่สำหรับชาช่าแล้วรางสังหรณ์ของเธอมันรู้สึกชอบกล

 

                                    “เธอต้องคบเขาแบบมีสติ”

 

                                    “ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่พลาดเป็นหนที่สอง” รักครั้งนี้จะต้องสมหวังเธอมั่นใจ!

 

                                    “แต่ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากลเธอต้องบอกฉันเข้าใจหรือเปล่า”

 

                                    “แน่นอน รักครั้งนี้ฉันจะใช้สติให้มาก” ชาช่าค่อยเบาใจเมื่อได้ยินเช่นนี้ อย่างน้อยประสบการณ์แย่ๆ คงทำให้เพื่อนไม่ประมาทเรื่องหัวใจ

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                                    “เช้านี้ยังไม่ต้องเข้าบริษัท”

 

                                    เสียงห้าวทุ่มดังขึ้นจากทางตอนหลัง แมตต์ซึ่งนั่งตอนหน้าคู่กับคนขับมองหน้าผู้เป็นนายผ่านทางกระจกส่องหลังด้วยความไม่เข้าใจ

 

                                    “แล้วคุณดัสตินจะไปไหนครับ”

 

                                    “บริษัทฟิโอเร่!

 

                                    นาทีนี้คงไม่มีใครไม่รู้จักบริษัทจัดหาคู่ชื่อดังในบริชเธน กามเทพชื่อดังแห่งยุคที่แผลงศรด้านความรักให้กับคู่รักหลายร้อยคู่ได้พบเจอกับคำว่ารักแท้ และที่ส่งให้ชื่อเสียงบริษัทจัดหาคู่ชื่อดังแห่งนี้เป็นที่กล่าวขานมากขึ้น นั่นก็เพราะเจ้าของบริษัทฟิโอเร่เป็นถึงภริยาของท่านประธานาธิบดีรูปหล่อผู้มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของบริชเทน แน่นอน หมอนั่นคือเพื่อนรักของดัสติน

 

                                    “บริษิทของคุณอาร์ทิมิสน่ะหรือครับ”

 

                                    “หูแกเป็นอะไรแมตต์ ทำไมต้องถามย้ำ”

 

                                    “ผมประหลาดใจ”

 

                                    “แกรู้ใจฉันดีที่สุดไม่ใช่หรือ” แมตต์แค่ไม่คิดว่าผู้เป็นนายจะรุกไว้ขนาดนี้

 

                                    “อย่าถามมาก ฉันให้ไปไหนก็ไป เรื่องงานไม่มีอะไรเร่งด่วนไม่ใช่หรือ”

 

                                    “ครับ” มิน่าเจ้านายถึงบอกให้เลื่อนประชุมภาคเช้าไปไว้ช่วงบ่าย การเดินทางไปบริษัทจัดหาคู่อันโด่งดังต้องเกี่ยวพันกับสาวเอเชียผู้นั้นอย่างแน่นอน

 

                                    การมาเหยียบตึกใหญ่ของมาเฟียนักรักเรียกสายตานับสิบๆ คู่ให้หันมองด้วยความชื่นชม นิตยสารปกแล้วปกเล่าที่มีเขาขึ้นโชว์หราบนหน้าปก ประวัติการทำงานที่ประสบความสำเร็จชนิดกราฟพุ่งสูง ด้านชีวิตส่วนตัวก็ไม่น้อยหน้าคู่ควงแต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นคนดัง ทำให้มีข่าวซุบซิบเรื่องบนเตียงไม่เว้นแต่ละวัน ทว่า... ยังไม่มีสาวใดพิชิตใจและใบทะเบียนสมรสจากมาเฟียเพลย์บอยอย่างดัสตินได้สำเร็จ

 

                                    ร่างสูงในชุดสูทสีเข็มอย่างเป็นทางการ สูงสง่าอย่างบุรุษสุขภาพดี ดวงตาสีเทานิ่งสงบใบหน้าตึงเรียบเฉยไร้รอยยิ้มในมาดนักธุรกิจเต็มตัว เพียงแค่นี้มันก็มากพอให้เขากลายเป็นที่น่าเกรงขาม พร้อมๆ กับคำถามที่เกิดขึ้นกับผู้คนรอบกายในเวลานี้ว่า มาเฟียเพลย์บอยเจ้าของวอลตันกรุ๊ปเดินทางมาที่นี่ทำไม?

 

                                    ความอยากเอาชนะคือสัญชาตญาณของบุรุษทุกคนที่มันแฝงเร้นอยู่ในดีเอ็นเอ ดัสตินคือหนึ่งในจำนวนนั้น เขาทระนงตนว่ามีแต่คนต้องการโดยเฉพาะกับเพศตรงข้าม หากแล้ววันหนึ่งถูกปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย มันทำให้เขานั่งไม่ติด เพียงสองครั้งที่ได้ร่วมหลับนอนทำให้เขาโหยหาชนิดที่ว่าคลั่งไคล้ หัวใจแข็งแกร่งร้อนรนหงุดหงิดและพาลงุ่นง่านเมื่อยิ่งนานวันร่างกายก็กลับทวีความปรารถนาในกายของผู้หญิงคนนั้น

 

                                    “ให้การ์ดรออยู่ด้านนอก”

 

                                    การ์ดทั้งหมดจึงรออยู่ด้านนอกตามประสงค์ผู้เป็นนาย มีเพียงแมตต์ที่เดินผ่านประตูกระจกเข้าไปด้านใน พบกับประชาสัมพันธ์สาวสวยที่ลุกขึ้นยืนโค้งคำนับ พร้อมๆ กับหัวใจที่เต้นโครมคราม ลิเลียเป็นน้องใหม่ของบริษัทฟิโอเร่ เธอจำผู้ชายคนนี้ได้ เขาคือบุคคลอันตรายสำหรับสาวๆ ในบริชเธน

 

                                    “สวัสดีค่ะ มิสเตอร์...”

 

                                    “ผมต้องการพบคุณอาร์ทิมิส” ยังไม่ทันที่ประชาสัมพันธ์สาวจะเอ่ยจบ ชายหนุ่มก็ชิงพูดขึ้น พลางกวาดมองสายตาสำรวจภายในบริษัทจัดหาคู่ชื่อดัง ที่เขาไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องเหยียบย่างเข้ามา

 

                                    “ได้นัดไว้หรือเปล่าคะ”

 

                                    “คุณดัสตินคงไม่จำเป็นต้องนัดมั้งครับ” แมตต์เป็นผู้ตอบ

 

                                    “พอดีคุณอาร์ทิมิสติดลูกค้าอยู่น่ะค่ะ”

 

                                    “ผมรอได้ ไม่มีปัญหา”

 

                        ทั้งที่เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับการทำงาน เวลาของสตรีมีเพียงยามค่ำคืนหลังเลิกงาน ทว่าวันนี้เขาอยากจะลองใช้บริการที่นี่ดูสักครั้ง แต่... เขาไม่ต้องการมาหาคู่ มีอย่างอื่นน่าสนใจกว่านั้น ก่อนเข้ามาในห้องเขาบังเอิญเหลือบไปเห็นตำแหน่งงานของแม่สาวเอเชียผู้นั้น หล่อนเป็นมือขวาของเมียเพื่อนเสียด้วย

 

                                    “ เชิญนั่งรอที่ห้องรับรองก่อนนะคะ”

 

                        หญิงสาวผ่ายมือเดินนำไปยังห้องรับรองที่แบ่งแยกเป็นสัดส่วน ด้วยลูกค้าของบริษัทล้วนแต่เป็นบุคคลมีชื่อเสียง ที่นี่จึงสร้างความเป็นส่วนตัวให้ลูกค้ารู้สึกปลอดภัยและสบายใจ ชายหนุ่มนั่งลงบนโซฟาเนื้อดี พนักงานนำกาแฟมาเสิร์ฟพร้อมขนมปัง ดัสตินไม่ได้แตะแต่อย่างใด ส่วนแมตต์ยืนอยู่ด้านหลังผู้เป็นนาย

 

                                    ราวสิบห้านาทีเห็นจะได้ ที่ประตูห้องรับรองถูกเปิดอีกครั้ง ร่างระหงส์งามสง่าสมกับเป็นภริยาของท่านประธานธิบดีปรากฎตัวขึ้น รอยยิ้มเล็กๆ จุดขึ้นบนใบหน้าเรียวสวยสไตล์ลูกครึ่งซึ่งเป็นส่วนผสมระหว่างบริชเธนและประไทยได้อย่างลงตัว ชุดเดรสตัวยาวสีน้ำตาลอ่อนอวดรูปทรงอันงดงามที่สามารถสยบเพื่อนรักของเขาได้เสียอยู่หมัด ทับด้วยเสื้อคลุมตัวพลิ้วสีครีมลูกไม้ลายฉลุเสริมบุคลิกให้หญิงสาวดูเป็นสาวทำงานมากขึ้น

 

                                    “สวัสดีค่ะคุณดัสติน”

 

                                    “สวัสดีครับคุณอาร์ทิมิส” เจ้าของบริษัทยังคงยิ้มบนใบหน้า ลิเลียไปรายงานบอกว่ามิสเตอร์เทเลอร์เดินทางมาขอพบ ได้ยินแบบนั้นยังแทบไม่อยากเชื่อ จึงให้ไอวรามือขวาคนสนิทรับช่วงต่อเธอจึงขอตัวมาพบเขา

 

                                    “เรียกอาร์ตี้ดีกว่าค่ะ เราคนกันเอง”

 

                                    “ขอบคุณที่ให้ความสำคัญต่อผมนะครับ” มาเฟียเพลย์บอยโค้งคำนับ ยิ้มกว้างท่วงท่าการนั่งงามสง่าไขว้ขวาข้างหนึ่งเอนกายพิงพนักเก้าอี้ มองใบหน้าเมียเพื่อนที่เขายอมรับว่าสวยไม่แพ้ยัยปลาทองของเขา!

 

                                    “คงไม่เป็นไรนะคะ ถ้าฉันจะถามว่าคุณเดินทางมาพบฉันด้วยเรื่อง...”

 

                                    “ที่นี่ทำธุรกิจอะไร ผมก็มาด้วยเหตุผลนั้นครับ” ช่างเป็นคำตอบที่ตรงและเข้าใจง่ายตามสไตล์คุณดัสติน ที่สามีบอกว่าในกลุ่ม คุณดัสตินห่าม ดิบและตรงที่สุด

 

                        ‘ถึงจะบ้างานแต่หมอนี่ก็บ้าผู้หญิงคือคำพูดของสามียามกล่าวถึงบุคคลตรงหน้าให้เธอฟัง แล้วคนบ้าผู้หญิงอย่างเขาเดินทางมาให้เธอหาคู่ตุ๊นางั๊นงั้นหรือ?

 

                        “คุณต้องการคู่ดูตัวหรือคะ”

 

                        “ใช่ครับ”

 

                        มือขวาหนุ่มรีบยื่นแฟ้มเอกสารที่เตรียมมาด้วยให้กับผู้เป็นนาย ดัสตินรับมาก่อนส่งต่อให้อาร์ทิมิส หญิงสาวยืนมือมารับพลางเปิดแฟ้มเพื่ออ่านรายละเอียดคร่าว

 

                        “ในแฟ้มนี้คือคุณสมบัติของสุภาพสตรีที่ผมต้องการ ผมหวังว่าคุณอาร์ทิมิสจะช่วยตอบโจทษ์ความต้องการของผมได้นะครับ” เจ้าของบริษัทจัดหาคู่อย่างเธอ ไม่มีคำว่าทำไม่ได้ คนแล้วคนเล่าที่เธอกับลูกทีมได้ทำตัวเป็นกามเทพแผลงรักให้ทุกหัวใจได้ถูกเติมเต็มความสุข

 

                        “ดิฉันจะไม่ทำให้คุณผิดหวังค่ะ”

 

                        “ขอบคุณมากครับ”

 

                        “ยินดีค่ะ”

 

                        “คุณดัสตินพอมีเวลาสักนิดไหมคะ”

 

                        “ครับ ช่วงเช้าจนถึงสิบเอ็ดโมงผมเคลียร์งานไว้แล้ว”

 

                        “ดีเลยค่ะ เราจะได้คุยรายละเอียดปลีกย่อยว่าคุณดัสตินชอบหรือไม่ชอบอะไร เพื่อที่ทางบริษัทของฉันจะได้นำไปเป็นข้อมูลเฟ้นหาสุภาพสตรีตรงตามที่คุณต้องการ”

 

                        “ได้ครับ” มาเฟียหนุ่มยิ้มเล็กน้อย ทว่าสายตากลับมองเลยแผ่นหลังของอาร์ทิมิสไป หวังว่าจะได้พบคนที่อยากเจอ

 

                       

 

                        “คุณไอวี่คะ”

 

                                    เสียงเรียกของลิเลียทำให้ร่างบางที่เพิ่งจะเดินไปส่งลูกค้าคนสำคัญของบริษัทบริเวณหน้าประตูต้องหันกลับ ว่าแต่... เมื่อกี้มีชายชุดดำหลายคนยืนอยู่ตรงประตู รู้สึกหน้าคุ้นๆ แต่...เธอคงคิดมากไป เพลย์บอยอย่างเขาคงไม่เดินทางมาที่นี่หรอก สาวเพียบแทบล้นสต็อกขนาดนั้น

 

                                    “ว่าไงลิเลีย”

 

                                    “คุณอาร์ทิมิสให้เข้าไปพบที่ห้องรับรองห้องใหญ่ค่ะ”

 

                                    “โอเคเข้าใจแล้ว”

 

                                    เมื่อครู่คุณอาร์ทิมิสติดลูกค้าจึงให้เธอไปรับรองแทน สงสัยแขกคนนี้จะสำคัญมากเจ้านายสาวจึงรีบมาต้อนรับด้วยตัวเอง ดีแล้ว มือบางยกขึ้นเคาะประตูสองครั้งเป็นการขออนุญาตแล้วจึงผลักประตูเข้าไปด้านใน

 

                                    “ดิฉันมาแล้วค่ะ”

 

                                    ไอวราโค้งคำนับให้ผู้เป็นนายและลูกค้าวีไอพีคนใหม่ พอเงยหน้าสบตากับลูกค้าไอวราก็ถึงกับชาวาบไปทั้งตัว โดยเฉพาะดวงตาสีเทาคมวาวมาดร้ายที่จับจ้องมายังเธอ ก่อนจางหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อคุณอาร์ทิมิสหันไปหาเขา

 

                                    “เข้ามานั่งสิ” สิ้นคำสั่งของนายสาว ไอวราจึงเดินมานั่งโซฟาด้านข้างลูกค้าคนใหม่ ที่ทำให้หัวใจของเธอเต้นคร่อมจังหวะ

 

                        “ไอวี่นี่คุณดัสติน เทเลอร์ วอลตัน ลูกค้าวีไอพีคนใหม่ของเรา”

 

                        ไอวราโค้งศีรษะปั้นหน้าฉาบด้วยรอยยิ้มส่งให้ชายหนุ่มอย่างเป็นมิตร ตอนนี้เรากำลังทำงานอยู่ อย่าได้เผลอแสดงกิริยาไม่ดีออกไป ลูกค้าคือพระเจ้าๆๆ หญิงสาวท่องประโยคนี้ซ้ำๆ ในใจ

 

                                    “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะมิสเตอร์วอลตัน”

 

                                    “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับคุณไอวี่”

 

                                    มือหนายื่นมาตรงหน้า ไอวราจำต้องยื่นมือจับทักทายอย่างเสียไม่ได้ เพียงสองมือแตะกันไอวราก็อยากจะดึงมือกลับ ราวกับโดนไฟร้อนๆ นาบบนผิวกาย ใบหน้าของเขายิ้มแย้มตีหน้าตายได้แนบเนียนเหลือเกิน ลูกน้องด้านหลังก็เป็นไปด้วย แบบนี้สินะที่เขาเรียกตีสองหน้า

 

                                    “ไอวี่คือมือขวาของฉันเลยค่ะ ทำงานเก่งมาก” อาร์ทิมิสชื่นชมไอวราให้เพื่อนสามีฟัง ไอวรายิ้มบางๆ ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ รู้สึกอึดอัดเหลือเกินที่ต้องกลายเป็นเป้านิ่งให้คนตรงหน้าแอบแทะโลม

 

                                    “ดีครับ ผมชอบทำงานกับคนเก่ง”

 

                                    “รายละเอียดที่คุยเมื่อสักครู่นี้ น่าจะทำให้เราตอบโจทษ์คุณดัสตินได้มากขึ้น” ชายหนุ่มพยักหน้าเล็กน้อย

 

                                    ก็อกๆ

 

                                    “ขออนุญาตค่ะ”

 

                                    “เข้ามาสิ” ลิเลียผลักประตูเข้ามาเบาๆ โค้งคำนับให้ตามมารยาท

 

                                    “คุณอาร์ทิมิสคะ คุณอันนาเดินทางมาถึงแล้วค่ะ”

 

                                    “อ้อ ฉันเกือบลืม บอกอันนาให้รอสักครู่นะ บอกว่าฉันติดลูกค้าอยู่”

 

                        “ได้ค่ะ” ลิเลียตอบรับเบาๆ แล้วจึงเดินออกจากห้อง

 

                        “คุณอาร์ตี้ครับ ผมว่ารายละเอียดปลีกย่อยเกี่ยวกับตัวผมที่เหลือ ให้ลูกน้องคนเก่งของคุณเก็บข้อมูลแทนก็ได้ครับ เดี๋ยวเพื่อนของคุณจะรอนาน” มาเฟียหนุ่มเอ่ยอย่างใจกว้าง อาร์ทิมิสพยักหน้า

 

                                    “ต้องขออภัยจริงๆ นะคะ พอดีฉันกับเพื่อนนัดกันไว้จะออกไปทำธุระเลยทำให้ต้อนรับคุณได้ไม่เต็มที่”

 

                                    “ไม่เลยครับ ผมเป็นคนสบายๆ ไม่ได้ซีเรียสอะไรมาก” 

 

                                    “ขอบคุณที่เข้าใจนะคะ”

 

                                    “ครับ” มาเฟียหนุ่มยังฉาบไว้ด้วยใบหน้าที่ดูน่าเกรงขามในลุกนักธุรกิจ อาร์ทิมิสจึงหันมาสั่งงานลูกน้องคนสนิทต่อ

 

                                    “ไอวี่ช่วยดูแลและรับรองคุณดัสตินด้วยนะ เดี๋ยวตอนบ่ายๆ ฉันจะกลับเข้ามา”

 

                                    “ค่ะคุณอาร์ตี้”

 

                                    ภริยาท่านประธานาธิบดีโค้งศีรษะเล็กน้อยให้ลูกค้าวีไอพีควบตำแหน่งเพื่อนสนิทของสามี ก่อนหันหลังเดินออกจากห้อง ภายในห้องรับรองแสนกว้างจึงดูคับแคบเมื่อเหลือเพียงสามคน แต่แล้วแมตต์ก็เดินออกจากห้องไปอีกคนโดยไม่ต้องรอให้ผู้เป็นนายสั่ง รังสีอำมหิตแผ่ขยายกว้างโอบล้อมให้ไอวรายิ่งรู้สึกอึดอัดมากกว่าเดิม

 

                                    พลังความกล้าความเก่งดูจะหดหายเมื่อต้องมาอยู่ต่อหน้าผู้ชายอันตรายแห่งบริชเธน ใบหน้าเนียนเงยขึ้นหลังพลิกแฟ้มในมืออ่านคร่าวๆ

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 76 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  2. #306 niramol (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 มีนาคม 2558 / 06:44
    ขอบคุณคะ
    #306
    0
  3. #305 cattycall (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 19:23
    #305
    0
  4. #304 jeabkiss (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 19:08
    ไอวี่หนียาก
    #304
    0
  5. #303 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 19:03
    55555 ดัสติน รุกหนักแล้ว วุ้ย เอา อย่างนี้ เลย เหรอ
    อิอิอิ
    #303
    0
  6. #298 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 08:13
    ป๋าดัสเล่นบุกมาอย่างนี้ หนูนี่แบบมือเย็นเฉียบบบ ตื่นเต้นแทนไอวี่เลย ไม่คิดว่าป๋าจะรุกรวดเร็วทันใจคนใจร้อนแบบหนูมากมาย5555555555555 ยัยปลาทองของเขา!!!!!!!! หู้ยยยยยยย...อยากโดนเรียกแบบนั้นบ้างงง
    คำว่า"ของเขา" มันทำให้รู้สึกดีอ้ะ เขินแปป อิ้อิ้ ป๋าดัสช่วยทำให้หนูไอวี่ตาสว่างสักทีเถ้อะ ขอร้องล้ะเห้ออออ!!!!
    อินโนเซ้นท์เรื่องแบบนี้จริงจริ๊งงง....หนูล่ะเชื่อเลยยย ติดตามค้าาา มาต่อไวไวน๊าาาา รักจุ้บๆๆ
    ป.ล.ขอบคุณที่แก้ไขให้น้ะค้ะพี่จิ๊บ จุ้บๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 23 มีนาคม 2558 / 08:15
    #298
    0
  7. #295 Wasana Pakdeeharn (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 01:26
    ขอบคุณนะคะไรเตอร์ที่เข้ามาแก้ไข##สู้สู้คะ
    #295
    0
  8. #294 เรย์ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 00:56
    ทำไมแปลกๆ เหมือนตอนนี้อ่านไปแล้วเมื่อวาน
    #294
    0
  9. #293 paiky (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 00:39
    555++ ย้อนกลับไปอ่านใหม ผิดตอนยังไงนะ...
    #293
    0