จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 22 : บทที่ 12 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,266
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    21 มี.ค. 58


บทที่ 12 (1)

 

                                    โรงแรม แกรนด์ วอลตัน ตึกสูงใหญ่ตั้งตระหง่านจนไอวราต้องแหงนคอมอง ด้านหน้ามีน้ำพุขนาดใหญ่กำลังเริงระบำท้าแสงไฟดูงดงามอ่อนช้อย จะไม่ทำให้เธอนึกถึงอีตามาเฟียเพลย์บอยเลย ถ้าโรงแรมนี้ไม่มีเขาเป็นเจ้าของ โรงแรมอันดับหนึ่งของประเทศบริชเธน และยังมีอีกหลายสาขาทั่วทุกมุมโลก

 

                                    “เชิญครับ”

 

                                    “ขอบคุณค่ะ”

 

                                    ด้วยความที่ทำงานบริการ ไอวราจึงหันมายิ้มตอบให้พนักงานต้อนรับที่ยืนโค้งคำนับอยู่หน้าประตู เดินตรงเข้าไปในลิฟต์กดชั้นเป้าหมาย ชั่วครู่ก็ถึงภัตตาคารสุดหรูหราบนชั้นดาดฟ้า ไอวรารู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ราวกับสาววัยขบเพาะทั้งที่เพิ่งผ่านการอกหักมาหมาดๆ

 

                                    “จองไว้หรือเปล่าครับ” บริการหนุ่มถามขึ้นเมื่อไอวราเดินออกจากลิฟต์แล้วตรงเข้าด้านใน

 

                                    “ฉันมาพบคุณแฟรงก์”

 

                                    “เชิญทางนี้เลยครับ”

 

                        ไอวรากวาดสายตามองรอบบริเวณซึ่งตกแต่งไว้อย่างสวยงามระหว่างเดินตามหลังบริกร มีแบ่งเป็นโซนๆ เพิ่มความเป็นส่วนตัวโดยมีต้นไม้ดอกไม้ประดับเป็นฉากกั้นให้ดูกลมกลืนไปกับธรรมชาติ น้ำตกขนาดย่อมๆ ถูกจำลองมีเสียงน้ำไหลทำให้เพลิดเพลินเข้ากับเพลงสากลเบาๆ ที่นักร้องสาวสวยกำลังขับกล่อม พร้อมนักสีไวโอลีนอันไพเราะ

 

                        “คุณไอวี่ เชิญนั่งครับ”

 

                        พอมาถึงโต๊ะแฟรงก์ซึ่งอยู่ในชุดสูทสากลสีเข้มก็ลูกยืน ยิ้มกว้างรับช่วงต่อจากพนักงาน เลื่อนเก้าอี้นุ่มๆ ให้หญิงสาวนั่งอย่างมีมารยาท ดูสิ เขาดีออกอย่างนี้เพื่อนบ้ายังจะให้เธอไปชอบมาเฟียสุดห่ามนั่นอีก

 

                        “สวัสดีค่ะคุณแฟรงก์”

 

                        “สวัสดีครับ คืนนี้คุณไอวี่สวยมาก” บอกเสียงนุ่ม มองหญิงสาวชาวเอเชียด้วยสายตาพอใจ เขาเชื่อว่าหญิงสาวน่าจะเป็นแม่ที่ดีของลูกๆ ได้ และต้องรับในสิ่งที่เขาเป็นได้เช่นกัน

 

                        “ฉันไม่สวยขนาดนั้นหรอกค่ะ”

 

                        “ผมพูดจริงนะครับ”

 

                        “ฉันคิดว่าตัวเองธรรมดา”

 

                        “ผมรู้สึกว่าตัวเองคงกำลังถูกอิจฉานะครับ” บอกพลางเมินสายตาไปด้านข้างบอกเป็นนัยๆ ว่า หนุ่มๆ โต๊ะอื่นหันมาให้ความสนใจเขาและเธอ พอไอวรามองตามก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

 

                        จริงอย่างที่ชาช่าบอก ร้อยทั้งร้อยผู้ชายทุกคนชอบอกภูเขาของสาวๆ และวันนี้เดรสเกาะอกของเธอก็ดันเนินเนื้อขึ้นมาเสียขนาดนี้ หนุ่มน้อยหนุ่มเหลือน้อยทั้งหลายก็เลยมองตาเป็นมัน เอาน่า นานๆ จะได้เซ็กซี่สักครั้ง เพราะนอกจากออกงานเลี้ยงกับบริษัท ไอวราก็ไม่ค่อยจะได้แต่งตัวเช่นนี้สักเท่าไร อาจมีบ้างเล็กๆ น้อยๆ แต่ไม่เซ็กซี่มากมาย

 

                                    แฟรงก์หันไปพยักหน้าให้บริกร ชั่วครู่อาหารเลิศรสทานคู่กับไวน์แดงก็ถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ อาหารแต่งละอย่างล้วนน่าทาน สนนราคาไม่ต้องพูดถึง

 

                        “อยากได้อะไรเพิ่มไหมครับ”

 

                        “แค่นี้ก็เยอะแล้วค่ะ เกรงจะทานไม่หมดด้วยซ้ำ”

 

                        “ทานได้เต็มที่เลยครับ ผมอยากเลี้ยง”

 

                        “คุณแฟรงก์ใจดีจังเลย”

 

                        “บอกตามตรงนะครับ ว่าผมจริงจังกับคุณ” คำว่าจริงจังทำเอามือบางที่กำลังวางผ้ากันเปื้อนลงบนตักต้องชะงัก

 

                        “จริงจังเหรอคะ”

 

                        “ครับ ผมไม่ได้คบคุณแค่เล่นๆ” อา... สวรรค์มาโปรดแล้ว

 

                        “ฉัน... พูดอะไรไม่ออกเลยค่ะ”

 

                        “อย่างที่คุณไอวี่ทราบ ว่าผมแทบไม่เคยคบใคร เพราะฉะนั้นกับคุณผมจึงอยากให้เราลองศึกษาดูใจกันดู” คนฟังอ้าปากค้าง ก่อนจะรีบหุบฉับด้วยความดีใจจนล้นอก

 

                        “ทานอาหารเถอะครับ”

 

                        “ค่ะ” ตอบเสียงเบา สาวมั่นไปไม่เป็นเลยทีเดียวพอถูกจู่โจมสายฟ้าแลบแบบนี้ แถมเขายังมีความเป็นสุภาพบุรุษไม่ฉวยโอกาส บอกตามตรงว่ามาเฟียจอมวางอำนาจคนนั้นกระเดนตกขอบเลย

 

                        “ถูกปากไหมครับ”
            “อร่อยมากค่ะ” สมกับเป็นภัตตาคารดัง มีแต่คนดังไฮโซมาใช้บริการที่นี่

 

                        “พ่อกับแม่ของผมท่านยังชอบร้านนี้เลยครับ” ไอวราพยักหน้า

 

                        “วันหลังผมจะพาคุณไปพบท่าน”

 

                        “จะดีหรือคะ เราสองคนเพิ่งรู้จักกันไม่นาน” ปากบอกไปแบบนั้น แต่ดีใจจนเนื้อเต้น หากก็ต้องเก็บอาการไว้ไม่ให้เขารู้

 

                        ถ้าคะแนนเต็มร้อยไอวราก็มอบให้แฟรงก์เต็มร้อย แต่ถ้าอีตามาเฟียเพลย์บอยแล้วล่ะก็ ติดลบนะขอบอก

 

                        “ดีสิครับ พ่อกับแม่ของผมท่านให้อิสระลูกเสมอ ตามสไตล์ยุโรป เรื่องคู่ครองท่านก็ไม่ซีเรียส”

 

                        “ท่านอาจอยากให้คุยได้คบกับผู้หญิงที่มีฐานะระดับเดียวกัน” ไอวราพูดไปตามจริง ยุคสมัยนี้มันเป็นแบบที่พูดจริงๆ

 

                        “เงินทองผมมีเหลือเฟือครับ อันนี้ผมพูดตรงๆ ไม่ได้ต้องการโอ้อวดแต่อย่างใด คนที่ผมอยากใช้ชีวิตคู่ด้วย ผมไม่สนว่าเธอจะยากดีมีจน ขอเพียงเข้าใจในตัวผมและรับในสิ่งที่ผมเป็นได้ก็พอ”

 

                        ไอวรายิ้มบางๆ จำได้ว่าเขาเคยพูดแบบนี้ตอนอยู่บนเรือครั้งหนึ่งแล้ว แหม... หล่อเหลาเอาการขนาดนี้ใครจะรับไม่ได้ แถมยังมีความเป็นสุภาพบุรุษทุกกระเบียดนิ้ว

 

                        “ดื่มครับ”

 

                        “ค่ะ” สองหนุ่มสาวคว้าแก้วไวน์มาแตะกัน จากนั้นจึงยกดื่มละเลียดเข้าปาก

 

                        บรรยากาศรอบกายโรแมนติกจนอยากให้หยุดเวลาไว้ที่ตรงนี้ สำหรับแฟรงก์ไม่ว่ามองมุมไหนเขาก็เหมาะเหลือเกินที่จะเป็นพ่อของลูกๆ เธอในอนาคต

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                        ร่างสูงใหญ่เดินเซน้อยๆ เพราะดื่มแอลกอฮอล์ไปเยอะ จนมาหยุดยังประตูทางออกของผับในชั้นใต้ดิน ซึ่งอยู่ในสายตาของญาติผู้พี่ที่คอยชำเรืองมองจนอีกฝ่ายเดินตุปัดตุเปลับตาไป พร้อมๆ กับความโล่งใจที่มันไม่กระดกอัดเข้าปากเอาเป็นเอาตายไปมากกว่านี้

 

                        “แมตต์”

 

                        “ครับคุณดัสติน”

 

                        “ส่งคนตามดูฟาเบียนด้วย ดูท่าหมอนั่นจะเมาเอาการ” อย่างไรเสียเขาก็เป็นห่วงหมอนี่ แม้จะอายุห่างกันไม่มากแต่มันก็มีสายเลือดเดียวกันอยู่ครึ่งหนึ่ง

 

                        “ได้ครับ” มือขวาคนสนิทหันมาบอกการ์ดด้านหลังเพื่อสั่งงาน การ์ดรับช่วงต่อเดินออกไปด้านนอก แมตต์หันมาให้ความสนใจผู้เป็นนายต่อ

 

                        “คุณฟาเบียนมาดื่มที่ผับทุกคืนครับ”

 

                        “พอจะรู้ไหม”

 

                        “เรื่องเดิมครับ” ดัสตินส่ายหน้า คำว่าเรื่องเดิมมันก็มีอยู่เรื่องเดียว เรื่องหัวใจที่ไม่ปกติของฟาเบียนมันยากที่จะเข้าถึง ทั้งที่รู้แต่เขาก็แกล้งทำเป็นไม่รู้ เหมือนที่เจ้าตัวก็ปิดบังอำพรางเอาไว้

 

                        “คู่รักของมันกำลังจะตีจากใช่ไหม”
            “ครับ คุณดัสตินทราบดีว่าต้นเหตุมาจากอะไร ดูเหมือนหมอนั่นจะมีเป้าหมายใหม่”

 

                        “มันคงคิดจะหาผู้หญิงมากลบเกลื่อนสิ่งที่มันเป็น และตอนนี้มันก็ได้เป้าหมายแล้วด้วย” และเป้าหมายของมันก็ดันเป็นเป้าหมายที่เขาต้องการแย่งชิง!

 

                        “คุณฟาเบียนคงทำใจไม่ได้ที่จะต้องสูญเสียคนรักไป เท่าที่ทราบเหมือนฝ่ายโน้นต้องการให้ห่างกันสักพักนะครับ” ดัสตินยิ้มมุมปาก กระดกวิสกี้ขึ้นดื่ม ดวงตามองการแสดงบนเวที แต่สมองขบคิดเรื่องของบางคน

 

                        “มันกำลังหาทางชิ่งหนีมากกว่า”

 

                        “ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ เท่าที่ทราบทางโน้นก็แคร์คุณฟาเบียนมาก แต่... พ่อแม่ของเขาคงเร่งรัดอยากให้แต่งงานมีทายาทน่ะครับ” แบบนี้ไงล่ะเขาถึงอยากจะกันยัยปลาทองแสนโง่คนนั้นออกมาจากไอ้ผู้ชายที่ดีแต่เปลือกนอกแบบแฟรงก์

 

                        “คนของเราบอกว่าสองคนนั้นอยู่ที่ภัตตาคารชั้นดาดฟ้าครับ”

 

                        “ฉันจะขึ้นไป”

 

                        พูดจบก็กระดกวิสกี้ในแก้วจนหมด วันนี้เขาทำงานยุ่งทั้งวัน จึงลงมาดื่มผ่อนคลายยังผับด้านล่าง ตลอดเวลาแม้ไม่ได้พบหน้า แต่ชายหนุ่มก็ส่งคนตามดูพฤติกรรมของเจ้าหล่อนตลอด ทุกวันคนของเขาจะโทรมารายงานความเป็นไปของเจ้าหล่อน และมีหลายอย่างที่ทำให้เขาค่อนข้างทึ่ง

 

                        หากยังไม่ทันจะก้าวเข้าลิฟต์เสียงมือถือของแมตต์ก็ดังขึ้น พอกดรับก็รีบหันมาทางผู้เป็นนาย

 

                        “คุณดัสตินครับ คุณฟาเบียนเมาอาละวาดครับ”

 

                        “ให้คนของเราพามันกลับไปส่งบ้าน”

 

                        “เดี๋ยวผมลงไปจัดการด้วยตัวเอง”

 

                        “ดีมาก”

 

                        สองเจ้านายกับลูกน้องจึงแยกกัน ดัสตินขึ้นไปชั้นบน พอประตูลิฟต์เปิดดัสตินก็ปะเข้ากับคู่ขาเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานาน หล่อนคือลูกสาวของรัฐมนตรีกระทรวงการต่างประเทศ

 

                        “ไฮ ดัสติน ไม่ได้พบกันนานนะคะ”

 

                        “ผมก็ไม่คิดว่าจะได้พบคุณที่นี่เหมือนกันนิโคล”

 

                         ไฮโซสาวยิ้มกว้างเดินมาคล้องแขนชายหนุ่มอย่างถือวิสาสะ เธอกับดัสตินเคยคบหากันอยู่พักหนึ่ง หากสุดท้ายก็แยกห่างกันด้วยดีเพราะนิโคลเดินทางไปทำงานที่ฝรั่งเศส  เพื่อทำตามความฝันอาชีพดีไซส์เนอร์ที่ตนรักจนประสบความสำเร็จ

 

                        “ฉันมากับเพื่อนค่ะ แต่พวกเขากลับไปแล้วเพราะต้องเดินทางกลับปารีสไฟน์ห้าทุ่มคืนนี้”

 

                        “งั้นเราหาอะไรดื่มกันหน่อยไหม”
            “ฉันไม่อยากไปที่ผับ เสียงมันดัง”

 

                        “ดื่มที่นี่ก็ได้ ผมเลี้ยงเอง”

 

                        “คุณยังใจป้ำเป็นพ่อบุญทุ่มเหมือนเดิมนะคะ”

 

                        “กำลังนึกเสียดายผมอยู่ใช่ไหม” นิโคลกรอกตาส่งค้อนอย่างมีจริตให้มาเฟียหนุ่ม ยอมรับว่าเสียดายที่ทิ้งเขาไป แต่ทำไงได้เธอเองก็หยิ่งในศักดิ์ศรีเหมือนกัน ถ้าเป็นเพียงคู่ควงธรรมดาคนอย่างเธอก็ไม่ปรารถนาอ้อมแขนของเขาเพื่อรอวันถูกทิ้ง

 

                        “คุณต่างหากที่ต้องเสียดายฉัน” เอ่ยอย่างมีแง่งอน

 

                        “ไปทางนั้นเถอะ โต๊ะว่างพอดี”

 

                        แม้จะเป็นเจ้าของโรงแรมนี้ แต่ดัสตินก็ถือเอาความต้องการของลูกค้าเป็นสำคัญ เป็นความโชคดีที่ลูกค้าเพิ่งเช็กบิล โต๊ะจึงว่าง และบังเอิญเหลือเกินที่โต๊ะของเขาดันทแยงมุมกับโต๊ะโซนวีไอพีที่ยัยปลาทองสองใจนั่งอยู่

 

                        “ช่วงหัวค่ำคนเยอะมาก แขกเยอะขนาดนี้สงสัยคุณจะได้นอนกอดกองเงินคนเดียวไปสิ้นอายุขัยนะคะเนี่ย”

 

                        “ประชดใช่ไหม”

 

                        “ฉันพูดจริงค่ะ ในบริชเธนหรือในยุโรปมีใครบ้างไม่รู้จักคุณ” พูดพลางทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้ที่เจ้าของโรงแรมเลื่อนให้

 

                        “แล้วไม่ชอบหรือ”
            “ฉันคงภูมิใจมากกว่านี้ถ้าเป็นตัวจริง ไม่ใช่ผู้หญิงที่คุณมองข้ามความสำคัญ” ดวงตาสีน้ำตาไหวระริกหยิกแก้มหยอก หากสายตาที่ได้รับสนองกลับมามันก็ยังคงเดิมเหมือนเมื่อหลายปีก่อนไม่เปลี่ยนแปลง เขายังคงไร้หัวใจ

 

                        “อย่าทำให้เสียบรรยากาศสินิโคล”

 

                        “ล้อเล่นน่า คุณก็รู้ว่าถ้าฉันจะงาบคุณ ฉันคงไม่ทิ้งไปแบบนั้น” บอกขำๆ ที่จริงกลัวถูกเขาทิ้งมากกว่าเลยชิงเป็นฝ่ายทิ้งก่อน

 

                        “อยู่ฝรั่งเศสเป็นไงบ้าง”

 

                        “ดีค่ะ ได้เดินตามความฝัน”

 

                        “ผมได้ข่าวคุณอยู่เหมือนกัน คุณดังมากที่โน่น ผมยินดีด้วยนะ” มาเฟียหนุ่มบอกจากใจจริง อย่างน้อยเขากับนิโคลก็จากกันด้วยดี นิโคลเป็นคนดีเขาเองก็รู้สึกผิดที่ทำแย่ๆ กับเธอไว้

 

                        “คุณทานอาหารแล้วใช่ไหม”
            “เรียบร้อยค่ะ อยากดื่มมากกว่า”

 

                        “งั้นผมให้คุณเลือก” หญิงสาวหันมาสั่งบริกรด้านข้าง เป็นไวน์สองแก้ว ชั่วครู่ไวน์เลิศรสก็ถูกเสิร์ฟขึ้นโต๊ะ

 

                        แน่นอนว่าไอวราที่กำลังพูดคุยถูกคอกับแฟรงก์เหลือบมาเห็นพอดี หญิงสาวต้องรีบปรับจูนสมองโฟกัสเพียงคนตรงหน้าเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอให้ความสนใจโต๊ะอื่นอยู่

 

                        “รู้ไหมตอนนี้ฉันอิจฉาโซย่ามาก เจ้าหล่อนเคยยืนในที่ที่ฉันเคยยืน ออกงานคู่กับคุณตกเป็นข่าวไม่เว้นแต่ละวัน” หลังนิ่งไปเป็นครู่ ไฮโซสาวก็เปิดประเด็นใหม่

 

                        “เชื่อไหมว่าคุณคือผู้หญิงที่ผมคบด้วยแล้วสบายใจที่สุด”

 

                        “แหม พูดแบบนี้มันทำให้ฉันมีความหวังนะคะ ประเดี๋ยวถ่านมันคุขึ้นมาจะยุ่งเปล่าๆ”

 

                        มือบางยกขึ้นป้องปากหัวเราะคิก แม้จะพูดออกไปแบบนั้น แต่นิโคลรู้ดีว่าวันนี้กับวันที่ผ่านมามันไม่เหมือนเดิมแล้ว เธอโตพอแยกแยะและควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้

 

                        “ผมควรดีใจใช่ไหม”

 

                        “ฉันไม่เอาหัวใจไปเสี่ยงกับคุณหรอก ไม่อยากช้ำรอบสอง ว่าแต่... คุณไม่คิดจะจริงจังกับใครบ้างหรือคะดัสติน อายุคุณไม่ใช่น้อยๆ เพื่อนรักของคุณก็แต่งงานไปคนหนึ่งแล้ว” นิโคลหมายถึงประธานาธิบดีรูปหล่อแห่งบริชเธน การสละโสดของเขาทำเอาสาวๆ อกเดาะไปกว่าค่อนประเทศ

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #272 cattycall (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 21:45
    #272
    0
  2. #271 jeabkiss (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 18:44
    ไอวี่เอ๋ยมองแฟรงก์ไม่ออกเลย
    #271
    0
  3. #260 ai^_^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 15:28
    น่าฉงฉานหนูไอวี่จริงๆมองปู้จายไม่เป็นเลย
    #260
    0
  4. #248 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 12:59

    คำผิดค่ะพี่สาว

    แต่งละอย่าง – แต่ละอย่าง

    กระเดน – กระเด็น

    คุยได้คบ – คุณได้คบ

    #248
    0
  5. #247 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 12:59
    ไอวี่ยังมองแฟรงก์ดีตามเคยนะเนี่ย
    #247
    0
  6. #244 NhooWaa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 10:50
    ไม่น่าเชื่อว่าไอวี่จะทำงานกับอาร์ตี้ 

    ถ้า ปสก. เรื่องการดูผู้ชายจะอ่อนด๋อยขนาดนี้

    แล้วเป็นเลขาอาร์ตี้ได้ยังไง 😑 #ไม่เอะใจอะไรบ้างเหรอวี่
    #244
    0
  7. #242 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 09:29
    ไอวี่ เอ๋ย มาลง อีหรอบเดิม อีกเเระ 
    ดัสติน จัดให้ ไอวี่ หน่อย สิ ตา จะได้สว่างสักที 
    #242
    0
  8. #238 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 08:05
    ปลาทองสองใจ,ปลาทองแสนโง่ ป๋าดัสว่าได้แบบ หู้วววว ถูกใจอ่ะ อ่านไปหมั่นไส้อีตาบ้าแฟรงค์แสนเกย์มากมาย
    เห้อออออ ใครจะว่าเราอิน ก็ถูกนะ ไอวี่เอ้ยยยยย อ่อนต่อผู้ชายมากมาย มองไม่ออกจริงๆช้ะ ว่า 
    ใครเป็นแท้ใครเป็นเทียม....กลับมาหาป๋าดัสเถอะลูก -..- อีตาบ้าแฟรงค์จอมเกย์หล่อก็สู้ป๋าดัสไม่ได้
    ความจริงใจยิ่งไม่ได้ใหญ่....มีความสุภาพบุรุษจอมปลอมเนี่ยนะที่เอาชนะป๋าดัสได้ เหอะๆ ป๋าดัสก็มี
    {อยู่ในส่วนลึกของหัวใจ555555555555555 ต้องมองอย่างพิถีพิถัน} ป๋าดัสรีบๆบอกหนูไอวี่เร็วเลย
    เดี๋ยวมันจะสายไปก่อน....หรือไม่ฟาเบียนก็บอกไปเลย เราเริ่มเชียร์แล้ว สู้ๆ ติดตามค้าา
    มาต่อไวไวน๊าาาาา รักจุ้บๆๆ.
    #238
    0
  9. #237 หนอนหนังสือ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 07:42
    ไอวี่นี่อ่อนต่อผู้ชายจริงๆเลย

    เมื่อไหร่จะรู้ความจริงสักที

    ดัสตินจัดการหน่อย ลุ้นต่อคะ
    #237
    0
  10. #236 ยุ้ย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 07:26
    เมื่ิิอไหร่ไอวี่จะรู้ความจริง
    #236
    0
  11. #235 paiky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 06:21
    ลุ้นตอนต่อไปซิ..ต่างคนต่างเห็นกันแล้วด้วย
    #235
    0
  12. #234 ไอติม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 02:56
    ไม่รู้ว่าใครจะหึงใครล่ะงานนี้!!
    #234
    0