จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    1 มี.ค. 58


บทที่ 2 (1)

 

            ดวงตากลมโตมองแพกเก็จล่องเรือสำราญสุดหรูในมือด้วยความดีใจ ต้องขอบคุณเจ้านายคนเก่งที่มีเมตตาต่อลูกน้องผู้ซื่อสัตย์ ที่ทำงานแบบทุ่มเทมาตลอดระยะเวลาหลายปี ไอวราตัดสินใจไม่ผิดจริงๆ ที่ดั้นด้นมาทำงานไกลถึงบริชเธน ประเทศผู้มั่งคั่งและมีอัตราเศรษฐกิจเติบโตนำโด่งในทวีปยุโรป

 

            ยามนี้เมื่อหัวใจเป็นทุกข์เพราะความรัก เจ้านายสาวก็เข้าอกเข้าใจอนุญาตให้เธอลาพักร้อนเพื่อรักษาแผลใจ เพราะฉะนั้นไอวราจะไม่ร้องไห้ให้ไอ้ผู้ชายที่ไม่เคยเห็นค่าของตน แม้อกหักก็ใช่ว่าเธอต้องปิดกลั้นโอกาสตัวเอง อย่างที่รู้ว่าเรือลำนี้เป็นเรือลำใหม่ของบริษัทในเครือวอลตัน กรุ๊ป แน่นอนว่าลูกค้าจะต้องเป็นระดับวีไอพี

 

            “จะไปจริงๆ เหรอไอวี่”

 

            “แน่นอน”

 

            “ฉันเป็นห่วงเธอ”
            “งั้นก็ไปด้วยกันสิ”

 

            “โหย ฉันไปไม่ได้ ฉันติดงาน” ชาช่าบอกเพื่อน แต่จากสีหน้าแววตาของอีกฝ่ายแล้ว ก็น่าจะไปคนเดียวได้อยู่หรอก เพราะเจ้าตัวไม่ฟูมฟายเหมือนเมื่อหลายวันก่อน แม้ดวงตาจะมีร่องรอยความช้ำก็ตาม

 

            “คอยดูนะชาช่า ฉันจะต้องหาผู้ชายรวยๆ ดีๆ มีทุกอย่าง เอาให้เพอร์เฟ็กกว่าไมเคิลร้อยเท่า ชาตินี้ฉันต้องเป็นเจ้าสาวให้จงได้” ดวงตากลมโตหมายมาด หมดเวลามานั่งเสียใจให้กับความหลังที่ไม่น่าจดจำ

 

            “ผู้ชายไม่ได้หาง่ายขนาดนั้น ฉันว่าไปแค่พักผ่อนก็พอ ตั้งเป้าหมายมากๆ ถ้าไม่ได้ดังหวังเธอจะเสียใจ”

 

            “เธอต้องให้กำลังใจฉันถึงจะถูกนะ”

 

            “ฉันหวังดี คนที่ใช่ ถ้ามันใช่ ถึงเวลามันก็มาหาเอง” คนตัวเล็กกว่าส่งค้อนให้เพื่อน เหอะ ขืนรอโชคชะตาฟ้าลิขิต เห็นทีสาวร่างเล็กแบบเธอคงจะแร้นแค้นคู่ครองเป็นแน่ ไม่ได้ ขายหน้าแย่ ทำงานบริษัทจัดหาคู่ แต่ดันไร้คู่เสียเอง

 

            “เอ... หรือว่าเธอจะใช้บริการของบริษัท”

 

            “นั่นจะเป็นทางเลือกสุดท้าย” พูดจบก็วางแพคเก็จไว้บนหมอน จัดการเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป่าเดินทาง

 

            “ห้ามดื่มมาก เดี๋ยวเป็นเรื่องแบบเมื่ออาทิตย์ก่อน ถ้าไม่มีฉันเธอคงโดนพวกนั้นเล่นงาน พวกเขายิ่งกว่ามาเฟีย”

 

            “ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ลดคุณค่าของตัวเองแบบนั้นอีก” แต่... ไม่รับปากนะว่าจะไม่ดื่ม บนเรือหรูขนาดนั้นของฟรีต้องมีให้กินเพียบอยู่แล้ว

 

            ชาช่าส่ายหน้า เพื่อนของเธอจะไหวไหมเนี่ย ไม่ค่อยไว้ใจเลยจริงๆ แต่ทำไงได้เล่า ไอวราไม่ใช่เด็กสิบขวบ เจ้าหล่อนเลยวัยเบญจเพสมาตั้งหลายปี ก็ได้แต่หวังว่าเพื่อนสาวจะมีสติ           

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

            พอได้เวลาบ่ายสองตรง เรือสำราญสุดหรูแห่ง วอลตัน กรุ๊ป ในชื่อ ควีน ออฟ เดอะ ซี ก็เปิดวูดดังพร้อมกับเสียงปะทัตเมื่อทำการปล่อยเรือออกจากท่า งานนี้ฝูงนักข่าวมาทำข่าวกันมากมาย แขกผู้มีเกียรติซึ่งได้รับเกียรติให้ขึ้นเรือในรอบกิตติมศักดิ์ห้าร้อยกว่าชีวิต

 

            คือความภาคภูมิใจของ ดัสติน เทเลอร์ วอลตัน แสงแฟลชวูบวาบครั้งแล้วครั้งเล่าที่ตกกระทบบนใบหน้าของชายหนุ่ม ไม่ได้ทำให้มาเฟียเพลย์บอยรู้สึกแสบตา ใบหน้าหล่อเหลาแบบดิบๆ ตลอดจนแววตาและรอยยิ้มที่สะกดใจสาวๆ ทำเอาเหล่านางแบบที่ถูกเทียบเชิญมาสร้างสีสันในวันนี้หัวใจละลาย ด้วยต่างก็หวังว่าในค่ำคืนนี้พวกหล่อนจะได้เป็นหนึ่งร่วมเตียงกับเจ้าของเรือรูปหล่อผู้ไร้พันธะ

 

            “ยินดีด้วยครับคุณดัสติน”

 

            “ขอบคุณครับท่าน”

 

            “พวกเราแสดงความยินด้วยจริงๆ ไม่มีอะไรที่คนอย่างคุณทำไม่ได้ ให้ตายสิ คำนี้ทำให้คุณกลายเป็นเจ้าพ่อเรือสำราญไปแล้วนะครับนี่”

 

            ตลอดทางเดินในห้องจัดเลี้ยงหลังเปิดตัวอย่างเป็นทางการ เหล่าคนดังต่างเข้ามาทักทายร่วมแสดงความยินดีกับดัสตินมากมาย แต่เสียดายที่เพื่อนรักทั้งสองอย่างซีอัลและมาร์เธียสไม่ได้มาด้วย เพราะงานเปิดตัวเรือสำราญของเขาตรงกับวันที่สองหนุ่มติดภารกิจสำคัญ

 

            “ขอบคุณที่เชิญพวกเรามานะคะ”

 

            “ยินดีที่สุดครับท่าน”

 

            ชายหนุ่มยิ้มแย้มแจ่มใสเดินทักทายแขกทุกท่านอย่างถ้วนทั่ว เรื่องงานดัสตินไม่มีที่ติอยู่แล้ว ยิ่งเป็นงานบริการเขายิ่งรู้ทางเป็นอย่างดี ว่าสิ่งใดคือความต้องการของผู้บริโภค โดยเฉพาะกับแขกผู้มีเกียรติระดับวีไอพี การบริการที่ดีเยี่ยมจะทำให้เป็นที่กล่าวขาลปากต่อปาก

 

            “หากมีอะไรขาดตกบกพร่องผมต้องขออภัยไว้ล่วงหน้านะครับ ถ้าต้องการสิ่งใดเพิ่มบอกคนของผมได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงครับ”

 

            ชายหนุ่มโค้งศีรษะให้กับภริยาของคณะรัฐมนตรีที่เดินทางมากับเรือของเขาหลายสิบคน ก่อนจะเดินแยกเมื่อเห็นคนของตัวเองเดินตรงมาทางนี้

 

            “เป็นไงแมตต์ ทางโน้นเรียบร้อยดีไหม”

 

            “ไม่มีปัญหาครับ ดูเหมือนแขกทุกท่านจะพอใจกับห้องพักของเรามาก” คนฟังยิ้มพอใจ ห้องพักแบบเอ็กครูซีฟอยู่ชั้นบน เหมาะสำหรับครอบครัวและเหมาะสำหรับคู่รักที่ต้องการเป็นความสวนตัว

 

            “ดีมาก นั่นคือจุดขายอีกจุด สำหรับคืนนี้ปาร์ตี้ริมสระว่ายน้ำต้องเต็มที่เข้าใจไหม ฉันจะคืนกำไรให้ทุกคน”

 

ถือเป็นงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการแต่จัดในรูปแบบชายทะเล ตลอดทริปห้าคืนหกวัน เขาจะทำให้ทุกคนพบกับความสุขที่ต้องจดจำไม่รู้ลืม

 

            “ดัสติน คุณอยู่นี่เอง ให้ฉันตามหาเสียทั่ว” นางแบบสาวคนดังแห่งวิตอเรียซีเครทนวยนาดเข้ามากอดแขนล่ำๆ แล้วเอนศีรษะซบด้วยความคิดถึง

 

            “ผมกำลังยุ่งโซย่า ไว้คืนนี้นะคนสวย”

 

            “แหม... ทำไมต้องคืนนี้ด้วยล่ะค่ะ ฉันกลัวคุณจะนอกใจไปให้ราเซียน่ะสิ”

 

ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห แค่เธอติดงานนิดเดียว นัดของเธอกับเขาก็ต้องเป็นอันยกเลิกเมื่อหลายสัปดาห์ก่อน และเธอก็เพิ่งบินไปรับงานที่แคนนาดา กลับมาทันขึ้นเรือของเขาแบบฉิวเฉียด

 

            “อันนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถของคุณโซย่า”

 

            “คุณใจดำที่สุด มีความสุขมากหรือคะที่เห็นผู้หญิงยื้อแย่งไปมาแบบนี้”

 

มาเฟียเพลย์บอยยิ้มกว้าง วาดวงแขนโอบเอวนางแบบสาวคู่ขา เหลือบสายตาให้กับคนสนิท อีกฝ่ายจึงโค้งศีรษะแล้วออกจากบริเวณนี้ ชายหนุ่มดึงเอวบางออกจากห้องโถงมายืนบริเวณกาบเรือห่างจากสายตาผู้คน ที่ตอนนี้กำลังสนุกกับอาหารบุฟเฟ่มือแรกที่ทางเขาจัดเลี้ยงต้อนรับ

 

            “ผมชอบเวลาตัวเองดูสำคัญ”

 

            “เชอะ ไม่ต้องมาปากหวาน คุณไม่รู้หรือว่าใครๆ ก็จ้องจะงาบคุณ บอกตรงๆ ว่าบางทีฉันก็เหนื่อย”

 

            “แต่คุณก็ชอบไม่ใช่หรือ โดยเฉพาะตอนอยู่บนเตียงของผม”

 

            นิ้วเรียวกรีดกรายไล้บนข้างแก้มชายหนุ่ม ไรเคราของเขากำลังขึ้นมาสากจักกะจี้มือสุดๆ ก่อนจะไต่ขึ้นโอบรอบคอแกร่งในที่สุด คืนนี้เขาจะต้องเป็นของเธอ ไม่ว่ายังไงจะไม่ยอมให้นางแบบคนอื่นบนเรือตัดหน้าไปเด็ดขาด

 

            “ทำไมวันนั้นคุณทิ้งฉันไปคะ”

 

            “วันไหน” แกล้งไขสือถามกลับหน้าตาย ทั้งที่ก็รู้ดีแก่ใจ นี่แหละนิสัยส่วนตัว เขาไม่เคยต้องรอใคร โดยเฉพาะเรื่องบนเตียง!

 

            “ใจดำจริงๆ” เจ้าหล่อนแสร้งตีหน้าเศร้าน้อยใจ มือหนาดันปลายค้างสาวเจ้าให้สบตา ดวงตาสีเทาวาววับเปล่งพลังทางเพศเต็มเปี่ยม โดยไม่ต้องรีรอคำตอบ นางแบบสาวก็ทาบบนปากของชายหนุ่ม รสจูบดุเด็ดเผ็ดร้อนฟาดฟันกันท่ามกลางท้องทะเลกว้าง...

 

            “ทะเลที่นี่สวยจัง ขอบคุณมากนะคะหัวหน้าที่ให้แพคเกจนี้ไอวี่มา กลิ่นทะเลเนี่ยมันหอมติดจมูกจริงๆ”

 

            ไอวราเดินมาหยุดริมระเบียงกาบเรือชั้นบน กางแขนสองข้างออกแล้วหลับตาพริ้ม สูดดมกลิ่นหอมของทะเลมวลอากาศที่ปราศจากมลพิษเข้าปอดหลายๆ ครั้ง อีกไม่กี่ชั่วโมงก็คงค่ำ จากนั้นก็จะเป็นเวลาหาเหยื่อ! อุตาย! หาที่หมายใหม่ต่างหาก จะต้องดีกว่า รวยกว่า เพอร์เฟ็คชนิดที่เรียกว่าไอ้สจ๊วตเทียบไม่ติด

 

            ยิ่งคิดก็ยิ่งเจ็บใจ ภาพกอดจูบของชายรักชายบนเตียงมันยังติดตาไอวราอยู่เลย พยายามสลัดออกจากห้วงมโนสำนึกแต่ก็ไม่เคยสำเร็จ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก เร็วจนตั้งตัวไม่ติด อุตส่าห์วาดฝันถึงชุดแต่งงานสวยหรูในโบสถ์ ก็กลับต้องพังพินาทเพราะผู้ชายที่ไว้ใจมาสามปี

 

            “สารเลว! เลวทั้งคู่!

 

            ทันทีที่ลืมตาสาวเจ้าก็พ้นถ้อยคำหยาบคายออกมา สองมือเกาะราวเหล็กแน่น และเสียงดังๆ ของเธอก็ทำให้หนุ่มสาวคู่หนึ่งซึ่งอยู่ด้านล่างกำลังสวีตหวานต้องหันมอง ไอวราเหลือบมองเพียงนิดไม่สนใจ ก่อนจะเพ่งเล็งใหม่ แม่เจ้า... นั่นมันคุณดัสตินเพื่อนสนิทของท่านประธานาธิบดีนี่นา

 

            ไอวราไม่รู้จักเป็นการส่วนตัว แต่ความที่อีกฝ่ายเป็นคนดังระดับประเทศ ใครเลยจะไม่รู้ชื่อเสียงเรียงนาม โดยเฉพาะด้านธุรกิจ และที่ฉาวโฉ่ไม่ว่างเว้นจากนิตยสารกอซซิปก็คือเรื่องการเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้า แม้ในวันเดียวกันสามคนซ้อนสามงานเขาก็ทำมาแล้ว

 

อี้... ผู้ชายประเภทนี้ไอวราก็ยี้พอๆ กับไอ้คนหลอกลวงอดีตแฟนเก่านั่นล่ะ  สาวเจ้าจึงหันหลังเดินเข้าด้านใน

 

            “ไร้มารยาทที่สุด ผู้หญิงคนเมื่อกี้เป็นใคร ดูเหมือนหล่อนจะด่าเราสองคนนะคะ”

 

            ดัสตินไม่ตอบ แต่ยิ้มมุมปาก ใครได้เห็นแล้วต้องหนาวๆ ร้อนๆ เป็นแน่ เขาเป็นคนความจำดี และวีรกรรมของสตรีที่เพิ่งเดินจากไปบริเวณดาดฟ้าข้างบนก็ยังอยู่ในความทรงจำของเขาเสียด้วย หล่อนท้าทาย ดูถูก และที่สำคัญ! หล่อนอาเจียนใส่เขา ไม่คิดจริงๆ ว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้

 

            “ดัสติน ทำไมคุณมองมันเหลียวหลังแบบนั้นล่ะค่ะ”

 

            “ผมแค่คิด ว่าผู้หญิงคนเมื่อครู่ขึ้นเรือมาได้อย่างไร”

 

            “ก็ไม่แน่นะคะ พวกคนดังนิยมหิ้วอีหนูขึ้นเรือ เจ้าหล่อนอาจจะเป็นหนึ่งในจำนวนนั้นก็ได้”

 

โซย่าบิดปากเหยียดๆ ด้วยความดูแคลน เจ้าหล่อนคงลืมไปกระมังว่าตัวเองก็ทำตัวไม่ต่างจากนางบำเรอ ใครมีเงินให้หล่อนพร้อมรับใช้ถึงบนเตียง สังคมอันเน่าเฟะนี้แม้จะไม่มีใครเอ่ยถึงแต่วงในรู้กันดี

 

            “เราเข้าข้างในกันเถอะค่ะ แขกในงานคงอยากพูดคุยกับคุณ” การที่เจ้าหล่อนได้เดินควงกับเจ้าของเรือสำราญจะทำให้ใครๆ พากันอิจฉาตาร้อน โดยเฉพาะเหล่านางแบบที่ดัสตินเชิญมา

 

            “ก็ดีเหมือนกัน แดดเริ่มแรงแล้ว”

 

            ชายหนุ่มไม่วายเหลือบมองบนชั้นดาดฟ้าอีกครั้ง แต่ก็ไร้เงาสาวปริศนา ที่เขามั่นใจว่างานนี้เขาเรียนเชิญแต่แขกกิตติมศักดิ์ อืม... หรือแม่สาวเอเชียผู้นั่นจะเป็นดังที่โซย่าพูด

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

             ร่างบางในชุดเดรสสีขาวทับด้วยเสื้อคลุมลายดอกไม้ เดินทอดน่องเล่นในโซนต่างๆ บนเรือสำราญ ความหรูหรามีระดับแบบจับต้องได้จริงๆ หันมองไปทางไหนก็มีแต่เหล่าคนดัง ไอวราเหมือนแมลงตัวเล็กๆ ที่หลงฝูงมาอยู่ในป่าของพญาหงส์ จนอดไม่ได้คว้ามือถือมาแอบถ่ายเซลฟี่ในมุมต่างๆ มาคนเดียวมันเหงาแบบนี้นี่เอง

 

            ดูเอาเถอะ มองไปทางไหนก็ล้วนแล้วเห็นแต่คนมีคู่ กอด จูบ ควงแขน ป้อนอาหารให้กัน ในขณะที่เธอคือผู้หญิงหัวเดียวกระเทียมลีบ โอ๊ยๆ ทำไมๆ ต้องมาอกหักตอนนี้ด้วย ไอ้ไมเคิลบ้า ไม่ได้ไม่ดีก็ร่ำร้องตะโกนด่าอดีตแฟนเก่า ถอนหายใจแล้วเดินต่อ

 

            “คุณสุภาพสตรีนี่แผนที่ค่ะ”

 

            “ขอบใจจ้ะ” ไอวราหันมายิ้มให้พนักงานสาวสวย ร่างบางเดินลงบันไทมากกว่าจะใช้ลิฟต์ ตอนนี้ห้องจัดเลี้ยงที่เชื่อมต่อกับดาดฟ้าของเรือกำลังเตรียมงานกันอย่างขมักขะเม้น เอา ยังไงซะคืนนี้เธอต้องหาที่หมายใหม่

 

            “ฉันจะไม่ยอมขึ้นคานเป็นอันขาด ผู้ชายรวยๆ เท่านั้นคือเป้าหมายในชีวิต ฉันต้องหาคนที่ดีและรวยกว่านายร้อยเท่า ไมเคิล” อกหักครั้งนี้มันเจ็บจี๊ดในกระดองใจ แพ้ให้ใครไม่แพ้ ดันแพ้ทางให้กับผู้ชายไม้ป่าเดียวกัน มันเจ็บใจก็ตรงนี้

 

            หญิงสาวเดินผ่านร้านช็อปเสื้อผ้าแบรนด์ดัง เฉียดเข้าไปใกล้เห็นราคาแล้วจึงถอยออกมา มันแพงเกินไป สำหรับไอวราต้องเซลล์สามสิบเปอร์เซ็นต์ขึ้นไปเท่านั้น ราคาเต็มอย่าหวังจะได้เงินจากนาง

 

            โซนต่อไปเป็นโซนสำหรับนันทนาการ ออกกำลงกาย โยนโบว์ลิ่ง พัดกอล์ฟ ตีเทนนิส อืม... แต่ละอย่างไม่ได้เหมาะกับตนเลย สุดท้ายก็เดินหงอยๆ ออกมารับลมบริเวณด้านท้ายเรือ ที่มีสระว่ายน้ำขนาดกลางแต่ไม่ใหญ่เท่าด้านหัวเรือ

 

            แต่... มีบางอย่างไม่อาจทำให้ไอวราละสายตาไปได้ ผู้ชาย! หญิงสาวกระหยิ่มยิ้มย่อง หัวใจมาเป็นกองเมื่อบุรุษหนุ่มผู้นั้นที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ริมสระว่ายน้ำหันมาส่งยิ้มให้

 

            โอ๊ยๆ หัวใจของไอวราจะไม่แกว่งไกวได้ยังไงล่ะ ก็ชายหนุ่มผู้นี้มีดีกรีเป็นถึงลูกชายเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง แถมประวัติของเขายังขาวสะอาดชนิดที่ว่าไม่เคยควงสาวคนไหนให้เห็น

 

แฟรงก์ แมคเคย์ วัยสามสิบต้นๆ สาเหตุที่ไอวราจำเขาได้แม่นยำ เพราะเธอเพิ่งซื้อนิตยสารฉบับใหม่มาอ่านซึ่งมีหนุ่มหล่อสุดเพอร์เฟ็กส์ตรงหน้าขึ้นปก พร้อมโปรไฟล์เลิศๆ ที่เขย่าหัวใจของสาวๆ ในบริชเธนไม่แพ้มหาเศรษฐีคนอื่นๆ

 

“อา... เหยื่อให้ท่าเสียขนาดนี้ ไอวี่ขอสู้สักตั้ง” สาวเจ้าบอกตัวเอง เดินเนียนๆ ไปนั่งเก้าอี้ริมสระน้ำข้างชายหนุ่ม หวังทอดสะพานเชื่อมสัมพันธ์รัก

 

“สวัสดีครับ”
            “สวัสดีค่ะ คุณคือ...”

 

“ผมแฟรงก์ครับ”

 

“เป็นคุณแฟรงก์จริงๆ ด้วย ฉันก็ว่าคุณหน้าคุ้นๆ นะคะ รู้สึกตื่นเต้นจัง ได้อยู่ใกล้คนดัง” สาวเจ้ายิ้มหวานทอดสะพานรัก แหม... ในโปรไฟล์ของเขามีตัวโตๆ เขียนเอาไว้ ว่าเขาคือหนุ่มโสด!

 

“ผมไม่ใช่คนดังเลยครับ”
            “ใครว่า นิตยสารที่คุณขึ้นปกเมื่อสัปดาห์ที่แล้วเกลี้ยงแผงเลยนะคะ” คนพูดหัวเราะร่วน ก่อนจะนึกขึ้นมาได้รีบหุบปากฉับ สำรวมนิดหนึ่งนะยัยไอวี่ ประเดี๋ยวเขาจะรู้ว่าเรามาให้ท่า
!

 

“คงเป็นการตลาดของหนังสือมากกว่า”

 

“ว่าแต่คุณทำไมมานั่งตรงนี้คนเดียวล่ะค่ะ ฉันเห็นคนดังเขาพูดคุยกันอยู่ด้านในเพียบเลย”

 

“ผมไม่ชอบคนเยอะครับ ที่มาวันนี้เพราะพ่ออยากให้มา” คนฟังพยักหน้า

 

อุ๊ตะ เขาชอบสันโดษเหมือนเราเลยอ่ะ แบบนี้เคมีเข้ากันนะเนี่ย สาวเจ้าวาดวิมานเป็นตุเป็นตะ หันมาส่งสายตาวาวหวานให้เป้าหมายเป็นระยะๆ แฟรงก์ยิ้มบางๆ ไม่แสดงออกอะไรมากมาย

 

“ไม่ทราบว่าคุณชื่อ...”
            “โอ... แย่จริง ฉันลืมแนะนำตัวเอง ฉันไอวราค่ะ เรียกว่าไอวี่ก็ได้ ออกเสียงง่ายกว่า” คนฟังหัวคิ้วขมวดชนกัน

 

“คุณเป็นคนเอเชียใช่ไหมครับ”

 

“ค่ะ ฉันเป็นคนไทย”

 

“อืม... ผมเคยได้ยินชื่อประเทศนี้เหมือนกัน แต่ไม่เคยไปเที่ยวสักที แบบนี้ต้องหาเวลาว่างไปเที่ยวสักหน่อย” เข้าทางไอวราเลยจ้า

 

“ยินดีเป็นอย่างยิ่ง รับรองว่าคุณต้องชอบเมืองไทย ถ้าต้องการไกด์บอกได้นะคะ ฉันไม่คิดค่าตัว”

 

“คุณไอวี่เป็นคนยิ้มเก่งนะครับ” แหม... ขืนทำหน้าขึงขังเล่นตัว ชาตินี้จะอดได้สามีน่ะสิ อกหักแบบนี้แหละเหมาะกับการรุก! ที่สุด

 

“นี่แหละค่ะเอกลักษณ์เมืองไทย สยามเมืองยิ้ม” พูดจบก็ยื่นมือไปด้านหน้าเพื่อทักทายอีกฝ่ายอย่างเป็นทางการ แฟรงก์เลิกคิ้ว ยิ้มกว้างก่อนยื่นมือมาจับกับหญิงสาว

 

“หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้นะคะ”
            “ยินดีครับ ผมก็ไม่ค่อยมีเพื่อน วันๆ ทำแต่งาน” แบบนี้นี่แหละว่าที่พ่อของลูกในอนาคต สาวเจ้าดี๊ด๊าในอก

 

“ไม่น่าเชื่อนะคะ ทั้งๆ ที่คุณเป็นผู้ชายเพอร์เฟ็คขนาดนี้”

 

คนถูกชมว่าเพอร์เฟ็คยิ้มเล็กน้อย มองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เจ้าหล่อนแลดูน่ารัก น่าทะนุถนอม ชายใดอยู่ใกล้คงมีความสุขกับรอยยิ้มไร้พิษสงนี้

 

“ไม่หรอกครับ ผู้ชายทุกคนมีความลับเสมอ”

 

ไอวราพยักหน้า ขืนออกความเห็นเยอะเขาจะหาว่าเธอรู้มาก สะพานเชื่อมสัมพันธไมตรีจะพังล่มไม่เป็นท่า

 

“แถวนี้เงียบๆ นะคะ”

 

“ครับ ส่วนใหญ่ผู้คนอยู่ในห้องจัดเลี้ยง ผมถึงต้องหาที่ปลีกวิเวกมาอยู่ด้านนอก ข้างในคนเยอะมีแต่นักธุรกิจกับคณะรัฐบาล”

 

“ฉันก็เหมือนกันค่ะ ไม่รู้จักใครเลยต้องทอดน่องมาตามลำพัง” ทอดเสียงเบา พลางชม้ายชายตาให้หนุ่มหล่อด้านข้างที่ยกแก้วน้ำผลไม้ขึ้นจิบ เจ้าตัวยกมือเรียกบริกร ชั่วครู่น้ำผลไม้สตอเบอรี่ก็ถูกเสิร์ฟ

 

“สำหรับคุณไอวี่ครับ”
            “ขอบคุณค่ะ คอแห้งพอดี” เอิ่ม... สตอเบอรี่
! มันชักแม่งๆ ทำไมไม่เป็นน้ำส้มน้ำนางเอกล่ะ?

 

เอาน่า จะนำสตอหรือน้ำส้มมันก็คือน้ำ ดับกระหายแก้เก้อได้บ้างล่ะ ให้ตายสิ คนอย่างไอวราไม่เคยต้องมาทอดสะพานให้หนุ่มขนาดนี้เลย แต่ก็นั่นแหละ อกหักมันไม่ใช่สิ่งที่ควรฟูมฟาย เดินหน้าหาเป้าหมายใหม่มันถูกต้องแล้ว

 

“คืนนี้คุณไอวี่ให้เกียรติออกงานคู่กับผมนะครับ” คำชวนที่คาดไม่ถึงทำเอาสาวเจ้าใจเต้นรัว

 

“จะดีหรือคะ คือฉัน...” มันก็ต้องสร้างภาพกันนิดหนึ่งอะนะ

 

“ดีที่สุดครับ ถ้าคุณไม่มีใคร”

 

“ตกลงค่ะ” อัยยะ! เข้าล็อกเลย

 

“อย่างน้อยไม่รู้คุยกับใคร เราจะได้คุยกันสองคนไงครับ” ปาร์ตี้แนวฮาวายคืนนี้เธอมีคู่แล้ว โอ๊ยๆ อยากบอกให้ชาช่ารู้จัง เจ้าหล่อนต้องอิจฉาแน่ๆ ที่เพื่อนรักเพิ่งอกหักอย่างเรากำลังจะมีหนุ่มมาดามใจ แถมหล่อ รวย โปรไฟล์เลิศ

 

 ตืด... ตืด...

 

“เดี๋ยวผมขอตัวไปรับโทรศัพท์สักครู่นะครับ”

 

“ตามสบายค่ะ ฉันกำลังจะกลับห้องไปพักผ่อนเหมือนกัน” ชายหนุ่มพยักหน้ายิ้มบางๆ แจึงคว้าโทรศัพท์และผ้าขนหนูคล้องคอเดินห่างออกไป

 

“คืนนี้เราคงมีความสุขที่สุด จะถ่ายภาพเยอะๆ ส่งไปให้ชาช่าอิจฉาเล่น” ไอวราวาดฝันวิมานไว้เลิศหรู ยกมือกุมระหว่างอก หลับตาพริ้มนึกถึงความสุขที่กำลังจะมาเยือนในค่ำคืนนี้ ไม่ว่ายังไงไอวราจะไม่ปล่อยมือจากแฟรงก์เด็ดขาด เขาสมบูรณ์แบบที่สุดในสายตาเธอตอนนี้ หล่อ รวย ดี และโสด!

 

“คุณต้องเป็นของฉัน!

 

พูดจบก็ลืมตาขึ้น ไอวราต้องอึ้งเมื่อเห็นร่างสูงในชุดสูทคุ้นตา ยืนล้วงกระเป๋าเก๊กท่าอยู่ตรงหน้า มองมายังตนเขม็งภายใต้กรอบแว่นสีชา

 

แม่เจ้า! นี่มัน... ดัสติน เทเลอร์ วอลตัน เอ่อ... เมื่อกี้ที่ว่าคุณต้องเป็นของฉัน เธอไม่ได้หมายถึงเขาเลยนะ

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #527 ยิ้มหวาน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2559 / 23:44
    ชอบมากค่ะ นางเอกเป็นอะไรที่ 55555 นางรั่วได้ใจมาก
    #527
    0
  2. #512 ktykris (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 19:56
    นางเอกรั่วมากกกกเกรียนด้วย
    #512
    0
  3. #507 fahrugnam (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2558 / 19:02
    ฮึๆ คุณต้องเป็นของฉัน
    #507
    0
  4. #467 Maya (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 เมษายน 2558 / 14:32
    ทั้งรั่วทั้งต๊องเลยนางเอกเรา 55555
    #467
    0
  5. #317 แมวน้อย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 09:48
    เธอรั่วมากกกขอบอก จะรอดมั้ยเนี่ย ดูแล้ว ท่าจะรอดยาก ไม่รู้จะสงสารหรืออะไรดี
    #317
    0
  6. #250 jeabkiss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 13:56
    ไอวี่เจอโจทย์แล้ว
    #250
    0
  7. #29 fsn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 16:18
    ความจริง ถึงไม่มีเรา นางก็รั่วได้อยู่นะคะ
    #29
    0
  8. #21 DaoVIP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 22:10
    55555 นางเอกต๊องดีอ่ะ
    #21
    0
  9. #16 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 09:28
    55555 ไอวี่ พูดออก มา เเต่คำ โดน ทั้งนั้น ( จะเป็น ใครดีละ ที่โดน) 55555
    #16
    0
  10. #15 Noo Noo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 23:09
    โดนแน่ๆไอวี่ เจอโจทย์เก่าจะจำได้ไหมทำอะไรเขาไว้
    #15
    0
  11. #14 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 17:02

    คำผิดค่ะพี่สาว

    แพกเก็จ แพคเกจ

    เสียงปะทัต เสียงปะทัด

    แสดงความยิน – แสดงความยินดี

    กล่าวขาล - กล่าวขาน

    ความสวนตัว – ความส่วนตัว

    บุฟเฟ่ – บุฟเฟ่ต์

    ขมักขะเม้น - ขะมักเขม้น

    #14
    0
  12. #13 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 17:01
    555 ผิดคนซะแล้ว
    #13
    0
  13. #10 paiky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 14:41
    555++ ประกาศต่อหน้าเสือร้ายซะด้วย จำไม้ได้ซิ ทำไรเค้าไว้ไอวี่
    #10
    0
  14. #9 Mind Lazy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 11:06
    โครงเรื่องน่ารักจังเลยค่ะ
    #9
    0