จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 15 : บทที่ 8 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,583
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    14 มี.ค. 58


บทที่ 8 (2)

 

                        บทรักที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อสักครู่ ตอกย้ำให้ไอวรารู้ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นนอกจากเขาจะไม่ได้บังคับ เป็นตนเองเสียอีกที่เรียกร้องต้องการอย่างบ้าคลั่ง ครั้งที่แล้วมันเสมือนถูกข่มขืน แต่ครั้งนี้หญิงสาวแน่ชัดในความรู้สึกแล้วว่าเธอกระหายในรสสัมผัสของผู้ชายอันตรายคนนี้อย่างเต็มอกเต็มใจ

 

                        อ้อมกอดของจอมมารมาเฟีย หรือจะเรียกมาเฟียเพลย์บอยมันก็คงไม่ต่างกันนัก อ้อมแขนของเขาอบอุ่น สมองบอกว่าให้รังเกียจ แต่จิตใจกลับอยากอิงแอบแนบชิด สมองของเธอเป็นอะไรไปแล้ว ความเก่งที่มีมันถูกกลืนหายไปกับสัมผัสร้อนแรงเมื่อสักครู่

 

                        ด้านมาเฟียหนุ่มสุดห่ามบัดนี้สติกลับสู่ร่างกายตามปกติ แต่ที่ยังเงียบเพราะอยากดูทีท่าของคนในอ้อมแขนที่นิ่งจนรู้สึกกังวลใจ ทั้งที่เขาไม่เคยจะสนใจไยดีต่อปฏิกิริยาคู่นอนเลยด้วยซ้ำ เสร็จกิจแล้วก็แยกท่าน มันควรเป็นแบบนั้น แต่... ทำไมเขาจึงยังอยากกอดร่างนุ่มนิ่มละมุนมือของยัยคนหัวดื้อต่อกันเล่า มันเพราะอะไร?

 

                        ไอวราขยับตัวอ้อมแขนของดัสตินจึงขยับกอดแนบอก ไม่อยากให้เจ้าหล่อนลุกไปใน จึงขยับพลิกกายกึ่งนอนทับร่างบางที่แสร้งหลับตาเสียอย่างนั้น น่าเอ็นดูจนอดไม่ได้ที่จะหอมแก้มนุ่มหลายฟอด คนตัวเล็กลืมตาทันควัน

 

                        “ทำอะไรของคุณ”

 

                        “มันเขี้ยวคนหัวดื้อ”


                                    “อย่าเชียวนะ อย่าคิดจะเอาเปรียบกันอีก ฉัน... ไม่ไหวแล้ว”

 

                        ประโยคท้ายบอกเสียงอ่อย เลือดฟาดพากันสูบฉีดทั่วใบหน้าอย่างห้ามไม่ได้ คนมองยิ่งชอบใจลดปากหอมแก้มอีกหลายฟอดจนสาวเจ้าต้องยกมือดันหน้าอกเอาไว้

 

                        “แก้มฉันช้ำหมดแล้ว ลุกค่ะ หนัก”

 

                        “ทีเมื่อกี้ทับทั้งตัวไม่เห็นบ่นเลย”

 

                        “คนบ้า ปากเสียปากไม่ดี หื่นกาม”

 

                        “หลายกระทงแบบนี้เดี๋ยวจะลงโทษให้หนัก จัดอีกสักสิบชุดยันโต้รุ่งดีไหม” ไอวรารีบส่ายหน้าปฏิเสธ

 

                        “ไม่เอานะ”

 

                        “ก็ผมมันใจง่าย อยากให้คุณเอา”

 

                        “คุณดัสติน ลามก”

 

                        “ไอ้ผมมันสร้างภาพไม่เป็นเสียด้วย คิดอย่างไรก็พูดออกมาแบบนั้น”

 

                        ไม่พูดเปล่ายังซบหน้าลงบนซอกคอหอมๆ สูดดมความหอมและกลิ่นสาบสาวจนเต็มปอด ผู้หญิงคนนี้ไม่ต้องอาศัยน้ำหอมแบรนด์ดังก็เย้าย้วนและเซ็กซี่

 

                        “บางครั้งไม่พูดบ้างก็ได้ ไม่มีใครเขาว่าคุณเป็นใบ้หรอก” ตำหนิเสียงดุๆ แต่คนตัวใหญ่ไม่รู้สักกลัวสักนิด ดีเสียอีกมันทำให้เจ้าหล่อนมีชีวิตชีวา ดีกว่าทำหน้าตาเฉยเมยไร้อารมณ์แบบซอมบี้

 

                        “เมื่อกี้เจ็บมากหรือเปล่า” คราวนี้น้ำเสียงคนตัวใหญ่จริงจัง บทรักเมื่อครู่เขาควบคุมตัวเองเกือบไม่ได้ตอนใกล้จุดพีค จึงเผลอรุนแรงกับหญิงสาวไปมากมาย

 

                        “ถามอะไรของคุณเนี่ย”

 

                        “ผมเป็นห่วง”

 

                        “ขอบคุณนะ แต่มันไม่ทันแล้ว ฉันจะเจ็บจะปวดเจียนตายคุณสนใจด้วยหรือ” เมินหน้าไปทางอื่น เจ็บก็เจ็บอยู่แต่สุดท้ายไม่รู้ผีห่าตนใดเข้าสิงห์ เป็นตนเองที่เรียกร้องต้องกายเขา โอ๊ยๆ อายชะมัด

 

                        “ไม่ต้องมายิ้มเลย เพราะคุณนั่นแหละคือต้นเหตุ”

 

                        “โธ่คนสวย ผมผิดด้วยหรือที่เกิดมาตัวใหญ่”

 

                        “อีกแล้วนะ”
            “ยังไม่ได้เอา แค่คิดอยากจะเอา”

 

                        “คุณดัสติน! ทำไมคุณถึงเป็นคนหน้าหนาแบบนี้ ปากก็เสียอีกด้วย ไม่รู้ท่านประธานธิบดีกับคุณมาร์เธียสคบคุณเป็นเพื่อนได้ยังไง ทั้งสองทั้งสุขุมเยือกเย็น แต่คุณนี่มัน...”

 

                        ไอวราไม่รู้จะเอาคนข้างกายไปเปรียบกับอะไรดี เขาเป็นคนประเภทปากว่ามือถึง คำพูดก็ห่ามได้โล่แบบไม่เกรงหน้าอินทร์หน้าพรหม

 

                        ที่เพื่อนทั้งสองต้องตีหน้าขรึมอาจเพราะหน้าที่ความรับผิดชอบ ในขณะที่เขาทำธุรกิจโรงแรมและ ความเฟลลี่จึงทำให้เขาดูเป็นหนุ่มเจ้าสำราญ ทั้งที่ความจริงเขาก็แค่ดีกับทุกคนอย่างเสมอภาค ส่วนเรื่องคู่นอนมันช่วยไม่ได้จริงๆ

 

                        “ผู้ชายเราภาคภูมิใจในความเป็นชายเสมอ”

 

                        “พูดอะไรของคุณ”
            “ช่างเถอะ”

 

                        “คนอะไรชอบครึ่งๆ กลางๆ”

 

                        “งั้นต่อให้จบดีไหมเบบี๋” ชักชวนน้ำเสียงกรุ้มกริ่ม ดวงตาสีเทาพราวระยับบอกความหมาย

 

                        “ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น ฉันหมายถึงคำพูดกำกวมของคุณเมื่อครู่ โปรดเข้าใจเสียใหม่ อย่าหลงตัวเองนักเลย” คนตัวเล็กส่งค้อนให้วงใหญ่ ดัสตินหัวเราะอกกระเพื่อม

 

                        “ไม่ต้องอาย ผมรู้ว่าคุณก็ชอบสิ่งที่เราทำด้วยกัน” ไอวราอึกอักอับจนคำโต้แย้งใด เพราะสิ่งที่เขาพูดมันเป็นจริงตามนั้น เธอเป็นฝ่ายสมยอม!

 

                        “อย่าย้ำนักได้ไหม”
            “ผมแค่พูดความจริง”

 

                        “ความจริงที่ฉันไม่ต้องการฟัง”

 

                        “การหลอกตัวเองไม่ใช่เรื่องที่ดี”

 

                        “คุณนี่ยังไง บอกแล้วว่าอย่าย้ำ ฉันไม่ชอบ”

 

                        “แต่ผมชอบ และชอบมาก... ชอบจริงๆ ชอบยิ่งกว่าชอบ และอยากจะ...” นิ้วเรียวยกแตะปากได้รูป คำพูดวาบหวามชักนำของเขามันทำให้หัวใจเราสั่นไหว อืม... เรากลายเป็นผู้หญิงหิวเซ็กไปแล้วหรือนี่ ไม่นะ! เราต้องไม่เป็นแบบนั้น ไอวราโอดครวญในใจ

 

                        “แค่มองตาคุณผมก็รู้แล้วว่าคุณคิดอะไร” ประสบการณ์และรอบบินของคนเรามันต่างกัน ดัสตินเจนจัดในเรื่องบนเตียงมองปราดเดียวก็ทะลุปรุโปรงความคิดของสาวน้อย

 

                        “ขยับหน่อยได้ไหม ฉันอยากอาบน้ำ”

 

                        “งั้นอาบด้วยกัน”

 

                        “ฉัน...”

 

                        “ครั้งที่แล้วผมตั้งใจเข้าไปเตรียมน้ำอุ่น แต่คุณกลับหนีออกมาดื้อๆ ซึ่งผมไม่ชอบ ถ้าครั้งนี้คุณยังดื้อแพ่ง สาบานได้ว่าเราจะได้อาบน้ำกันนาน... ทีเดียว” คนบ้าลามก ยอมๆ ไปก็ได้

 

                        “ตกลงใช่ไหม” คนบนเตียงพยักหน้าแทนคำตอบ อิดออดไปก็ไม่วายพ่ายแพ้อยู่ดี ไม่มีทีให้หนีแล้วนี่ แม้จะห้องพักของเธอแต่เรือมันเป็นของเขา แพ้เห็นๆ

 

                        ดัสตินอุ้มร่างบางเดินเข้าห้องน้ำ จัดการอาบน้ำให้ราวกับไอวราคือเด็กตัวเล็กๆ พอเรียบร้อยจึงอุ้มเธอออกมาด้านนอกจัดการสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ก่อนจะไปจัดการตัวเองชั่วครู่

 

                        ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ นอกจากจะถนัดปรนเปรอผู้หญิงบนเตียง เขายังเอาอกเอาใจหลังผ่านช่วงเวลาร้อนแรงไปแล้ว แบบนี้สินะเขาถึงได้มีสาวๆ ในสต็อกมากมายเป็นฮาเร็ม

 

                        “ยังไม่นอนอีกหรือ คิดอะไรอยู่”

 

                        เจ้าของเรือถามขึ้น เมื่อเห็นดวงตากลมโตยังไม่ปิด คนที่มีเพียงผ้าขนหนูพันกายจึงก้าวขึ้นเตียง

 

                        “คุณไม่กลับห้องล่ะค่ะ”

 

                        “ผมอยากนอนห้องนี้ อบอุ่นกว่าเยอะ คงจทำให้นอนหลับฝันดีทั้งคืน” ชิ! หาเรื่องจะเอาเปรียบกันสิไม่ว่า ไอวราเบี่ยงกายหนียามแขนแกร่งทำท่าจะโอบกอด

 

                        “แต่คุณควรกลับห้องพักได้แล้ว ใครมาเห็นเข้ามันไม่เหมาะ”

 

                        “ทำไมเราต้องแคร์ความรู้สึกคนอื่น มากกว่าความรู้สึกของเราเอง” มาเฟียเพลย์บอยเลิกคิ้วเป็นคำถาม

 

                        “เพราะเราไม่ใช่คนรักกันไงคะ”

 

                        “นั่นไม่ใช่ประเด็น” ชีวิตนี้มีแต่คู่นอนที่ได้มาง่ายๆ ไม่เคยต้องง้อใครเป็นพิเศษ ถูกใจก็แลกเปลี่ยนความสุข มอบเงินเป็นค่าตอบแทนเซ็กที่ถึงใจ ชายหนุ่มผู้มากรักจึงไม่รู้ว่าหญิงสาวต้องการสิ่งใด

 

                        “มันสำคัญมากสำหรับฉัน เราต้องคุยกันแบบผู้ใหญ่นะคะ”

 

                        “ผมก็กำลังพูดนี่ไง”

 

                        “คุณไม่เข้าใจ” สาวเจ้าเมินหน้าไปทางอื่น คนอย่างเธอไม่มีวันจะยอมเป็นนางบำเรอของใครเด็ดขาด เป็นผู้หญิงที่รอวันถูกเขี่ยทิ้งมันไร้ค่าสิ้นดี

 

                        “ผมยิ่งกว่าเข้าใจ”

 

                        “อย่าพยายามยัดเยียดตำแหน่งนางบำเรอให้ฉันได้ไหม แค่นี้ฉันก็รู้สึกแย่พอแล้ว ฉันต้องการคนรัก ไม่ใช่แค่ตำแหน่งผู้หญิงชั่วคราว”

 

                        มาเฟียหนุ่มถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดบ้าง กะจะกอดร่างนุ่มนิ่มนอนอุ่นๆ ในค่ำคืนนี้ เจ้าหล่อนกลับถูกวิณญาณแม่สาวคิดมากเข้าสิงห์อีกแล้ว และทำท่าจะคุยไม่รู้เรื่องอีกด้วย

 

                        “เราต่างก็มีความสุข ทำไมคุณต้องทำให้บรรยากาศเสียด้วยไอวี่”

 

                        “มันคือความสุขจอมปลอมค่ะดัสติน มันจอมปลอมสำหรับฉัน ซึ่งผู้ชายเห็นแก่ตัวมักมากในกามแบบคุณไม่มีวันจะเข้าใจ”

 

                        “โอเค ผมจะกลับห้องไปก่อน แล้วอย่ามาร้องไห้คิดถึงผมทีหลังล่ะคนสวย ผมรู้ว่าคุณก็ต้องการผม”

 

                        พูดจบก็ก้าวลงจากเตียง กระเทกเท้าปั้นปึงออกจากห้องเมื่อถูกขัดใจ โน่นก็ไม่เอา นี่ก็ไม่เอา เงินก็ไม่เอา แล้วเขาจะง้อหล่อนทำไมกันวะ เสียงปิดประตูห้องโครมใหญ่ดังเข้ามากระทบโสตประสาทของไอวรา

 

                        “ไอ้มาเฟียบ้า ฉันเกลียดคุณ เกลียดมาก...”

 

                        หากลึกๆ ไอ้ความรู้สึกเกลียดนั้นมันกำลังทำท่าจะตรงกันข้ามกับหัวใจ ไม่ๆ ไอวรา คนที่เราต้องการคือคุณแฟรงก์เท่านั้น เขาจากไปน่ะดีแล้ว เราจะได้เดินหน้ากับเป้าหมายในชีวิตอย่างสนิทใจ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

                                    การไม่ปรากฏตัว ก็ไม่ได้หมายความว่าดัสตินไม่ได้ให้ความสนใจ ชายหนุ่มไปพบปะแขกกิตติมาศักดิ์และร่วมรับประทานอาหารจึงไม่มีเวลาไปพบสาวหัวดื้อที่ตัวเองติดใจรสรัก ด้านไอวราก็ออกเที่ยวกับแฟรงก์ จึงทำให้พอจะลืมผู้ชายอันตรายคนนั้นไปได้บ้าง และตลอดสองวันที่ผ่านมาเธอก็ไม่เห็นเขาเลยแม้แต่เงา

 

                                    “พรุ่งนี้วันสุดท้ายแล้วนะครับ”
            “นั่นสิคะ ทริปห้าวันกำลังจะสิ้นสุด ใจหายจัง”

 

                                    ไอวราหันมาตอบแฟรงก์ เธอจะกลับไปนอนตีพุงพักผ่อนสักสามวัน จากนั้นจึงกลับไปลุยงานต่อ ป่านนี้เจ้านายคนสวยของเธอคงวุ่นวาย แต่ดีหน่อยที่มีพนักงานมาเพิ่ม

 

                                    “ผมขอเบอร์คุณไอวี่ได้หรือเปล่าครับ” นึกว่าเขาจะไม่ถามเสียอีก

 

                                    “ได้สิค่ะ” พูดจบก็เปิดกระเป๋าถือและยื่นนามบัตรให้กับอีกฝ่าย แฟรงก์รับไปสอดไว้ในกระเป๋าเสื้อเชิต มองใบหน้าของหญิงสาวที่ตนเองคิดว่าเหมาะสมสำหรับเป็นแม่ของลูก

 

                                    “แล้วผมจะโทรหานะครับ”

 

                                    “อย่าให้ฉันรอเก้อนะคะ” ไอวราหยอกเย้าทีเล่นทีจริง ซึ่งภาพความสวีทหวานนั้นไม่ได้รอดพ้นหูตาของดัสติน ที่สั่งให้คนตามเก็บภาพเจ้าหล่อนทุกช็อตแบบไม่ให้พลาดสักรายละเอียดเดียว

 

                                    “ถ้าคุณไอวี่ไม่รับใครเป็นแฟนตัดหน้าผมไปเสียก่อน”

 

                                    “พูดแบบนี้ฉันคิดลึกนะคะ”

 

                                    “ผมก็ไม่เคยให้ความหวังใครเล่นๆ นะครับ” การได้พูดคุยกับแฟรงก์ทำให้เธอหายเหงา และทำให้เธอรู้สึกมีความหวังในชีวิต

 

                                    “ขอบคุณค่ะ อืม... เราไปเดินเล่นทางโน้นกันไหมคะ ท้าเรือคนไม่ค่อยเยอะ ไปชมพระอาทิตย์ตกบริเวณนั้นด้วย”

 

                                    “ได้สิครับ”

 

                                    สองหนุ่มสาวเดินเคียงกันช่างเป็นภาพบาดตา ฟาเบียนที่แอบมองสองคนมานาน ก้าวออกมายืนดักหน้า มองไอวราด้วยสายตาไม่ค่อยเป็นมิตรเหมือนเดิม หญิงสาวจึงยิ้มแก้เก้อ

 

                                    “จะไปไหนกันหรือครับ”
            “ไปเดินเล่นน่ะค่ะ” ไอวราเป็นคนตอบ

 

                                    “ใช่ เรากำลังจะไปเดินเล่นกัน”

 

                                    “เดินทางมาหลายวันยังเดินไม่ทั่วเรืออีกหรือครับ” คำถามคล้ายๆ หาเรื่องทำให้ไอวราต้องหันมองหน้าแฟรงก์ ที่ส่งสายตาตำหนิเพื่อน

 

                                    “อย่าหาเรื่องน่าฟาเบียน แล้วนายกำลังจะไปไหนหรือ”

 

                                    “ไปหาอะไรกิน เพิ่งโดนแฟนทิ้ง! มา” คำว่าโดนแฟนทิ้งกระแทกแดกดันแปลกๆ หญิงสาวหนึ่งเดียวปั้นหน้าไม่ถูก เพราะไม่รู้แขกผู้มาใหม่ไปโดนแฟนทิ้งจากที่ไหนมา

 

                                    “เสียใจด้วยนะคะ”

 

                                    “ช่างมันเถอะครับ”

 

                                    “ไปเดินเล่นด้วยกันไหม” แฟรงก์เอ่ยอย่างใจกว้าง

 

                                    “พาคุณไอวี่ไปเถอะ ผมไม่อยากเป็นกว้างขวางคอใคร” พูดเพียงนั้นก็เดินแยกจากไป ปล่อยให้ไอวรามองตามด้วยความงุนงง

 

                                    “น่าเห็นใจคุณฟาเบียนนะคะ ฉันรู้ดีว่าอาการอกหักเป็นอย่างไร” บอกเสียงเศร้าๆ

 

                                    “ปล่อยเขาไปเถอะครับ เราไปทางโน้นดีกว่า” หญิงสาวพยักหน้า เดินเคียงร่างสูงใหญ่ไปทางหางเรือ ซึ่งมีภัตราคารแบบเอาท์ดอร์บริเวณติดกับสระว่ายน้ำ

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #525 ktykris (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 23:12
    คู่เกย์แต่เหมือนแฟรงก์ชอบผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย
    #525
    0
  2. #264 jeabkiss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 16:31
    ไอวี่โดนหึงเลย
    #264
    0
  3. #154 รอเทอรัก (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 01:23
    ชายรักชายมีเมียบังหน้า เพื่อธุรกิจ
    #154
    0
  4. #153 ไอติม (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 15:03
    ไอวี่ไม่มีเซ้นต์เรื่องชายรักชายแน่ ๆ อ่ะ
    #153
    0
  5. #152 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 14:27

    คำผิดค่ะพี่สาว

    ไปใน – ไปไหน

    เฟลลี่ – เฟรนลี่

    ปรุโปรง – ปรุโปร่ง

    ทีให้หนี – ที่ให้หนี

    คง – คงจะ

    กระเทก – กระแทก

    ท้าเรือ – ท้ายเรือ

    กว้างขวางคอ – ก้างขวางคอ

    ภัตราคาร – ภัตตาคาร

    #152
    0
  6. #151 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 14:25
    ไอวี่เหมือนโดนแฟรงก์หลอกยังไงไม่รู้
    #151
    0
  7. #150 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 14:25
    มีอะไรที่ป๋าดัสไม่กล้าพูดมั่ง อยากรู้จริงๆ ฟาเบียนกับแฟรงค์ต้องมีซัมทิงกันแน่ๆเลย หนูเดาไม่ผิดหรอก หนูไอวี่รู้มั้ยค้ะว่าตัวเองเข้ากันกับป๋าดัสของหนู {ของแกตั้งแต่ตอนไหนย้ะ}ได้แบบอย่างไม่น่าเชื่อเลย อ่านไปฟินไปมีความสุขไปยิ้มไป {ใกล้บ้าไป เอ้ยไม่ใช่} ชอบๆๆๆๆ ขอให้ทันงานหนังสือครั้งที่43น๊าาาา จะไปซื้อถึงที่เลยยย อยากอ่านมากกกก มันฟินดีชอบๆๆ ติดตามค้า มาต่อไวไวน๊าาาาา รักและคิดถึงไรต์จ้าา จุ้บๆๆ
    #150
    0
  8. #134 pony (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 13:15
    แฟรงชอบนางเอกหรือฟาเบียนกันแน่
    #134
    0
  9. #126 paiky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 02:44
    ผมอยากให้คุณเอา..เฮียดัส ช่างกล้าพูด

    อีตาฟาเบียนนี่เมื่อไหร่จะบอกตรงๆ เนี่ย
    #126
    0
  10. #125 fsn (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 01:13
    นายแฟรงก์ ฟาเบียนเอ้ย ทำร้ายผู้หญิงชัดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #125
    0