จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 14 : บทที่ 8 (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    13 มี.ค. 58


บทที่ 8 (1)

 

                                    มือหนาใช้เวลาจัดการอาภรณ์ของหญิงสาวไม่นาน เพียงเสี้ยวนาทีไอวราก็เปล่าเปลือยล่อนจ้อน มารู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อรับรู้ถึงผิวเนื้อสัมผัสเนื้อ และแผ่นหลังแตะโซฟาเบสอันเย็นชืด

 

                                    “คุณดัสติน มันจะต้องไม่เกิดขึ้นอีก”

 

                                    “อย่าห้ามผมเลยไอวี่ คุณก็ต้องการผม”

 

                                    “ไม่ ฉันไม่ต้องการ”

 

                                    ปากบอกไม่ต้องการแต่กลับแอ่นหยัดอกอิ่มให้ปากร้อนๆ ครอบครอง ใบหน้าเนียนสะบัดไปมาด้วยความรู้สึกหลากหลาย สมองกำลังตีกันให้วุ่นวาย ว่าต้องการสิ่งใดกันแน่ระหว่างให้อีกฝ่ายหยุดหรือเดินหน้าต่อไปจนจบทริปสวาท

 

                                    มาเพียเพลย์บอยยิ้มมุมปากด้วยความพอใจ ประสบการณ์ทั้งหมดถูกดึงมาใช้ในการเล้าโลมปลอบโยน สร้างความไว้เนื้อให้สาวใต้ร่างลดแรงต่อต้าน ซึ่งได้ผลเกินคาด ปากอิ่มเผยออ้าครางแผ่วช่างเย้ายวนยิ่งกว่าเทพธิดาองค์ไหน หรือบางทีหล่อนอาจจะเป็นแม่มดที่กำเนิดขึ้นมากำจัดจอมมารมาเฟียจอมเจ้าชู้อย่างเขาก็เป็นได้

 

                                    ร่างกายผิวเนื้อขาวโพลนเนียนลออตา จับต้องตรงไหนก็เนียนนุ่มละมุนละไมไรเคราสากๆ ถดถูไต่ลงต่ำราวกับแส้ที่เฆี่ยนตีลงบนร่างกายของไอวรา ก่อกำเนิดความทุรนทุราย คลื่นประหลาดเหมือนที่เคยเกิดขึ้นครั้งก่อนพากันสาดสัดเข้าหาร่างทุกทิศทุกทาง

 

                                    “ชอบใช่ไหมไอวี่”

 

                                    “มะ ไม่ ฉันไม่ชะ ชอบ” ตอบเสียงกระท่อนกระแท่น

 

                                    “ปากแข็ง”

 

                                    “ฉันไม่ได้ปากแข็ง อื้อ... อย่า...”

 

                                    ร้องห้ามพลางสะดุ้งรับเมื่อชายหนุ่ม ขยี้ปลายคางซ้ำๆ สร้างความทรมานให้ผู้ร้ายปากแข็งยอมจำนน เขาจะทำให้เจ้าหล่อนทรมานจนกว่าจะยอมรับความจริง

 

                                    “จะยอมรับไหม”

 

                                    “อื้อ มะ ไม่”

 

                                    “แล้วแบบนี้ล่ะแม่คนหัวดื้อ ยังจะปากแข็งอยู่ไหม” เสียงห้าวทุ้มมาพร้อมกับการกระทำสุดจะห่าม ไอวราถึงกับบิดสะโพกหนี ยังจำความรู้สึกเจ็บปวกครานั้นได้เป็นอย่างนี้

 

                                    “เจ็บ อย่า...”

 

                                    “ไอวี่ ห้ามเกร็ง”

 

                                    “หยุดเถอะดัสติน ได้โปรด อื้อ...” คำขอร้องของเธอมันช่างยั่วกิเลศราคะของเขาเหลือเกิน เจ้าหล่อนน่าสงสาร แต่ใบหน้าบิดเบ้แดงก่ำก็มีแรงดึงดูดให้เขาต้องเห็นแก่ตัว

 

                                    “หายใจลึกๆ”

 

                                    “ฉัน อา อื้อ... ยะ อย่า...”

 

                                    ความเก่งกาจในการทำงานของเธอไม่สามารถนำมาใช้ได้เลย เมื่ออยู่กับมาเฟียเพลย์บอยอย่างเขา เธอก็เหมือนลูกไก่ในกำมือที่เขาจะบีบก็ตายจะคลายก็รอด อา... ความพ่ายแพ้มันเป็นเช่นนี้หรอกหรือ ไอวราเคยคิดเสมอว่าเซ็กจะต้องเกิดกับคนที่เรารัก แต่ทำไมกันล่ะ แรงต้านทานที่ควรจะมีกลับหายไปเพียงถูกคนตัวใหญ่แตะต้อง

 

                                    “คุณดัสติน”

 

                                    “ชอบหรือเปล่าไอวี่ ชอบที่ผมทำหรือเปล่าเบบี๋”

 

                                    ดวงตาสีเทาวาววับจับจ้องวงหน้าเนียนที่แดงก่ำ เลือดฝาดแห่งวัยสาวสะพรั่งน่ามองเหลือเกิน

 

                                    “ถ้าคุณไม่ตอบ ผมจะหยุด”

 

                                    “ไม่ อย่าทำ อย่าทำ”

 

                                    “อย่าหยุดงั้นหรือ” ไอวราพยักหน้าหงึกหงัก เหนี่ยวรั้งไหล่หนาเป็นพัลวัน ร่างกายของเธอต้องการอะไรบ้างที่มันมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้น ไม่อย่างนั้น...

 

                                    “กรี๊ดดด”

 

                                    และสุดท้ายสาวเก่งก็ไม่สามารถต่อต้านแรงปรารถนาในกายได้ต่อไป เอื้อมคว้าความสุขที่มีคนตัวใหญ่ส่งเสริม ทิ้งกายลงแนบโซฟาเบดหอบหายใจตัวโยน เปลือกตาปรือปรอยหัวใจเต้นถี่รัว

 

                                    “เห็นหรือเปล่า ว่าคุณมีความสุขแค่ไหน เรายิ่งกว่าเข้ากันได้”

 

                                    ไอวราหลับตาลง อับอายอยากแทรกแผ่นดินหนี เราทำตัวเป็นหญิงร่านสวาทไปได้อย่างไร ทำไมร่างกายที่เป็นของเธอกลับควบคุมไม่ได้ ซ้ำร้ายกว่านั้นคือสัมผัสจัดเจนเมื่อครู่เธอไม่ได้รู้สึกรังเกียจเดียดฉันท์แม้แต่น้อย ช่างน่าละอายนัก

 

                                    “ฉัน...กลัว”

 

                                    ดัสตินไม่รู้ว่าควรภาคภูมิใจหรือเสียใจกับความยิ่งใหญ่ที่พ่อแม่ให้มา เพราะดูท่าสาวใต้ร่างจะหวาดหวั่นต่อความเจ็บครั้งก่อนจึงสั่นสะท้านไปทั้งตัวเช่นนี้

 

                                    “ไม่มีอะไรต้องกลัว”

 

                                    “ไม่ๆ มันต่างกัน ฉันรู้”

 

                        ไอวรายังหลับตาต่อต้าน ร่างใหญ่ทาบทับเรือนกาย สิ่งที่สัมผัสได้มันยิ่งตอกย้ำถึงความเจ็บเมื่อหลายวันก่อน จนไม่กล้าลืมตา รับรู้แต่ลมหายใจร้อนๆ ที่รินรดลงผิวหน้าของตนเอง

 

                                    ปากอุ่นๆ ประทับแผ่วๆ บนแก้มนวลทั้งสองข้างอ้อยอิ่งอ่อนโยน ในแบบที่ดัสตินยังงุนงงว่าพฤติกรรมแบบนี้เขาไม่เคยใช้กับคู่นอนคนก่อนๆ พวกหล่อนต่างถึงพริกถึงขิงในบทรักอันเร่าร้อน ต่างจากคนใต้ร่างที่ทำให้เขานุ่มนวลได้อย่างไม่น่าเชื่อ แถมเขายังต้องมาทรมานหน้าขาเพราะต้องประวิงเวลาปลอบโยน

 

                                    “เจ็บแทบตาย ฉันทนไม่ไหว” ดัสตินแทบหลุดขำกับคำพูดไร้เดียงสาของคนตัวเล็ก

 

                                    “เราต้องทำความรู้จักกัน คุณต้องเปลี่ยนความคิดใหม่เข้าใจไหมทูนหัว”

 

                                    “ฉันกลัว...”

 

                                    “อันดับแรกคุณต้องเปิดใจและลองสัมผัสแตะต้องผม แล้วคุณจะรู้ว่าเรื่องบนเตียงมันไม่ได้น่ากลัวเลย” อืม... เจ้าหล่อนจะน่ารักนาหยิกไปไหน แค่นี้ไอ้ดัสตินน้อยก็พองโตจนแทบระเบิดอยู่แล้ว

 

                                    ใจเย็นลูกพ่อ อดทนหน่อย อีกนิดเดียวเท่านั้น มาเฟียเพลย์บอยปลอบใจตัวเอง ด้วยตอนนี้ทรมานร่างกายอยากปลดเปลื้องพันธนาการอันหวานหอมนี้เร็วๆ

 

                       

 

                                    มือหนาจับมือบางมาวางบนแผงอกแกร่งที่อุดมไปด้วยไรขนสีน้ำตาล สาวเจ้าตกใจเปิดเปลือกตามองใบหน้าหล่อเหลาที่จะว่าดุก็ไม่เชิงจะว่ายิ้มก็ไม่ใช่ แต่เหมือนเขาอยากจะหัวเราะเธอ

 

                                    “แตะต้องผมสิ”

 

                                    “ฉัน...”

 

                                    “มันจะทำให้เราเรียนรู้และเข้ากันมากขึ้น ผมไม่อยากเห็นแก่ตัวตักตวงความสุขทั้งที่คุณยังหวาดกลัวอยู่แบบนี้” ช่างเป็นคำพูดที่ฟังดูดีเหลือเกินดัสตินเอ๊ย อยากเขมือบเขาจะแย่แต่ก็ต้องอดทนอดอดกลั้น

 

                                    คนตัวเล็กใบหน้าบิดเบ้ กล้าๆ กลัวๆ ที่จะแตะต้องแผงอกของเขา แต่มือหนาประคับประคองกึ่งบังคับให้เลื่อนไล้เบาๆ เขาจะลบความรู้สึกเสมือนถูกข่มขืนออกจากสมองของหญิงสาวให้หมด ครั้งนั้นเขาผิดเองที่เอาแต่ใจจนส่งผลต่อความรู้สึกของไอวรา

 

                                    มันความรู้สึกแปลกๆ ยามขนกายอ่อนนุ่มสัมผัสกับมือ แรกทีชายหนุ่มเป็นคนคอยกำกับ หากพอเวลาผ่านไอวราก็ค่อยๆ เลื่อนไล้ด้วยตัวเอง กล้าๆ กลัวๆ เมื่อต่ำลงมาบริเวณหน้าท้องซึ่งอุดมไปด้วยมัดกล้ามลอนซิกแพค

 

                                    “ต่ำลงไปอีกไอวี่”

 

                                    ชายหนุ่มสั่งเสียงพร่า อาการค่อยๆ จับ ค่อยๆ ลูบของหญิงสาว สร้างความสุขซ่านเสียวให้กับเขามากมาย

 

                                    “อา... แบบนั้นไอวี่ ไม่ต้องกลัว”

 

                                    “แต่ฉันกลัวนี่นา”

 

                                    มือยอมเลื่อนต่ำลงตามคำสั่ง แต่ดวงตากลับเมินหลบไปด้านข้าง ดัสตินอยากจะบ้าตาย เจ้าหล่อนน่ารักเกินไปแล้ว ชาหนุ่มจึงประกบปากดูดดื่มปากอิ่มจิ้มลิ้มพริ้มเพรา ในขณะที่ก็ภาวนาให้เจ้าหล่อนยอมแตะต้องน้องชายที่สั่นยะเยือกของตนเองเสียที

 

                                    “ไม่ต้องกลัว ต่ำลงไปคนดี ต่ำลง ใช่... มากกว่านั้น”

 

                                    สั่งเสียงหอบพลางประกบปากลงมา ดูดดึงลิ้นนุ่มพร้อมๆ กับพยายามผลักดันตัวเองให้มือนุ่มที่ยังเก้ๆ กังๆ ไม่ยอมทำตาม

 

                                    “เร็วสิไอวี่ ผมอยากให้คุณรู้จักผมทั้งตัว!

 

                                    คุณพระ! จะเปรียบเทียบกับอะไรดีล่ะ ไอวราถึงกับอ้าปากหอบ เท่าที่เห็นแบบลางๆ เมื่อครั้งก่อน และเท่าที่เคยถูกเขาย่ำยีเขาช่างใหญ่โต แต่ตอนนี้เธอไม่รู้จะเทียบกับอะไรดี สากกะเบือ แครอท หัวไชเท้า อืม... มันใหญ่กว่านั้นนะ!

 

                                    “ไม่ต้องตกใจ มันไม่น่ากลับใช่ไหม”

 

                                    “ใครว่า มิน่าฉันถึงเจ็บแทบตาย”

 

                        บอกด้วยน้ำเสียงขยาดหวาดหวั่น และให้ตายดับ เธอก็ดันบ้าจี้ทำตามที่เขาบอกอีกเสียด้วย อา... สมงสมองเบลอไปหมดแล้วเรา ไอวี่เราควรหยุดตัวเองและหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิด

 

                        “ดัสติน ฉัน...”

 

                        “ผมไม่น่ากลัวสักนิด”

 

                        คนปลอบโยนหายใจหอบรัว มือน้อยๆ ช่างนุ่มนิ่ม ก้มลงมอบจูบให้สาวใต้ร่างอีกครั้งตามอารมณ์กำนัดที่เพิ่มพูน

 

                        ไอวรายอมจูบตอบแต่โดยดี เพราะความอยากรู้แบบไม่สนใจเวล่ำเวลา หรือเพราะอยากรู้ว่าครั้งที่สองมันจะเจ็บเจียนตายเหมือนครั้งแรกไหม หรือเพราะ... ลึกๆ แล้วเธอไม่ได้รังเกียจสัมผัสอันจาบจ้วงเอาแต่ใจนี้ตั้งแต่แรก

 

                        “เชื่อใจผมนะ”
           

                        “ฉัน อื้อ... ดัสติน”

 

                        ไอวราอู้อี้ชิดปากได้รูป ก่อนจะถูกคนตัวใหญ่แนบปากลงมาอีกครั้ง ส่งมอบปลายลิ้นอุ่นๆ เข้ามาในโพรงปาก เช่นเดียวกับกายเบื้องล่างที่ถูกอีกฝ่ายบุกรุกเข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกแรกคือเจ็บจนอยากให้เขาหยุด แต่คนตัวใหญ่กลับยิ่งเดินหน้าสุดท้ายก็มอบตัวตนให้จนหมดสิ้น

 

                        ปกติเขาไม่เคยหลงลืมเกราะป้องกัน ป้องกันจากโรค ป้องกันจากการตั้งครรภ์อันไม่พึงปรารถนา แต่... ทำไมกับผู้หญิงใต้ร่างเขากลับหลงลืมถึงสองครั้งสองครา

 

                        “เจ็บ...”
           

                        “ปล่อยตัวตามสบายไอวี่”

 

                        “ดัสติน ดัสติน”

 

                        “ชอบหรือเปล่าเบบี๋”

 

                        “คนบ้า ยังต้องถามอีก”

 

                        ไอวราอู้อี้กับแผ่นอกกว้าง คนฟังยิ้มกริ่มกดจูบบนแก้มนุ่มหนักๆ บอกตามตรงเขาชอบที่เจ้าหล่อนว่านอนสอนง่ายแบบนี้ แต่เวลาดื้อรันก็น่าหยิกน่าตีสุดๆ เฮ้อ... แกเป็นอะไรไปดัสติน ลืมป้องกันสองครั้งแล้วนะเว้ย

 

                        “ได้โปรด”
           

                        ชายหนุ่มผลักดันจนลืมตัวลืมตายถวายชีวิต ไอวราเกือบจะเอื้อมคว้าวิมาน แต่คนตัวใหญ่กลับกระชากตัวออกมา สาวเจ้าถึงกับสั่นสะท้านด้วยความทรมานที่ยังไม่มอดดับ

 

                        “อย่า... อย่าทำแบบนี้”

 

                        “ใจเย็นคนดี รับรองบทรักจากนี้ไอวี่จะลืมผมไม่ลง”

 

                        มือหนาพลิกร่างบางให้นอนคว่ำ ดัสตินโน้มใบหน้าซุกไซ้ซอกคอขาวผ่อง ลากเลื่อยมาตามบ่าไหล่นวลเนียน แตะปลายลิ้นหยั่งเชิงดูดดื่มแผ่นหลังนุ่มเบาๆ ด้วยความหลงใหล ผู้หญิงคนนี้ช่างน่ารัก เย้ายวน และเซ็กซี่ในเวลาเดียวกัน เขาอยากจะรักเธอให้นานๆ

 

                        “ชอบหรือเปล่าไอวี่”
           

                        “ฉัน...”


                                    “ตอบมา เร็วเข้า”

 

                        สั่งเสียงหอบ โรมรันร่างสาวถี่กระชั้น มือหนาประคองใบหน้าเนียนให้หันมาสบตา ประกบปากจูบดูดดื่มส่งปลายลิ้นเกี่ยวตวัดรัดพันเช่นเดียวกับกายเบื้องล่างที่ขับเคลื่อนร้อนแรงใกล้แตะวิมานรักเต็มที

 

                        “พูดสิ ตอบผม”

 

                        “ชะ ชอบ อื้อ...”

 

                        ด้วยอารมณ์รักที่ใกล้ถึงเส้นชัย ต่อให้กระดากอายสักเพียงไหน มันก็ไม่อาจต้านทานความร้อนในกายที่เกือบทะลุร้อยองศาของเขาและเธอ คนฟังยิ้มพอใจก้มลงดูดซอกคอ แรงๆ หลายครั้ง

 

                        “ดัสติน ได้โปรด”

 

                        “ผมจะโปรดให้คุณหนีไปจากผมไม่ได้”

 

                        ประกาศเสียงกร้าว พลิกร่างบางกลับมาแล้วเบียดบดร่างกายเข้าหาหนักหน่วง กอดจูบนัวจนแทบแยกแยะลมหายใจไม่ออก ไฟราคะเมื่อเกิดขึ้นกับใครมันก็ยากที่จะมอดดับ

 

                        “อา... ดีเหลือเกินคนสวย ดีมาก”

 

                        “ฉัน อื้อ จะ ทนไหมไหว” บอกความรู้สึกเสียงกระท่อนกระแท่น ดวงตากลมโตเดี๋ยวปิดเดี๋ยวเปิด ความทรมานพากันเล่นงานร่างกาย กางกรงเล็บครูดบนแผ่นหลังตึงแน่นไม่รู้ตัว ความเจ็บแสบไม่ได้ทำให้คนตัวใหญ่รู้สึกรู้สาอะไร นอกจากการเดินหน้ามาสาวเจ้าขึ้นสวรรค์ด้วยกัน

 

                        “อู้ว... ชอบซาดิสม์ก็ไม่บอก”

 

                        “คนบ้า อื้อ...”

 

                        “รัดผมอีกสิไอวี่ รัดแน่นๆ” มาเฟียเพลย์บอยตะโกนก้อง เสียงหอบหายใจทั้งเขาและเธอดังระรัวพอๆ กับเสียงครวญครางที่ดังคับห้อง

 

                        “ดีเหลือเกิน คุณกับผมยิ่งกว่าเข้ากันได้” ชายหนุ่มโน้มใบหน้าบดขยี้ริมฝีปากกับอกอิ่มที่สะท้านขึ้นลงตามจังหวะที่เขาโถมกายเข้าหารุนแรงเย้ายวนล่อตาล่อใจจนอดเชยชมไม่ได้

 

                        “ช่วยฉันด้วย ฉัน... อะ... ดัสติน”

 

                        “ไอวี่ ดีเหลือเกิน”

 

                        ดัสตินตะโกนก้องเรียกชื่อสาวใต้ร่าง เช่นเดียวกับไอวราที่ตะโกนชื่อบุคคลอันตรายที่ไม่อยากเข้าใกล้ หากแม้ยามนี้เขากลับเป็นคนที่มอบความสุขอย่างถึงแก่นในแบบที่ไม่เคยมีชายใดได้กระทำ สองร่างกอดก่ายกันแนบสนิทยามความสุขมาเยือน

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #524 ktykris (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 23:04
    โดนรอบสอง
    #524
    0
  2. #263 jeabkiss (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 16:22
    สงสัยไอวี่จะพ่ายแพ้ซะแล้ว
    #263
    0
  3. #218 น้ำค้าง (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 19:12
    อืมหืมม ไม่โดนแบนแฮะ ปกติบางเรื่องไม่ถึงขนาดนี้ด้วยซ้ำโดยแบนแล้วนะคะ แต่ชอบคู่นี้นะ จิกกัดกันเล็กๆ น่ารักดี
    #218
    0
  4. #149 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 14:17

    คำผิดค่ะพี่สาว

    เจ็บปวก – เจ็บปวด

    กิเสศ กิเสส

    นาหยิก – น่าหยิก

    ชาหนุ่ม – ชายหนุ่ม

    ไม่น่ากลับ – ไม่น่ากลัว

    ดื้อรัน – ดื้อรั้น

    #149
    0
  5. #148 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 14:16
    แหมเราเข้ากันได้ดี
    #148
    0
  6. #124 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 21:11
    อ้ายๆๆๆๆๆๆ เเหมๆ นะ ดัสติน อิอิอิ ไอวี่ ไปไหนไม่รอด เลย 5555 ( น่ารัก ที่สุด เลย งะ ) 😊😊😊😘😘
    #124
    0
  7. #122 aphadsara (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 19:10
    อร๊ายยยยยย!!!!!ฟินมากเลือดกระฉูดเบยยยยย ชอบมากคร่า รอตอนต่อไปคร่า
    #122
    0
  8. #121 Wonnakanok Noikasun (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 09:35
    เราเข้ากันได้ดีจิง ๆ เน้อเฮียดัสติน
    #121
    0
  9. #120 ไอติม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 09:13
    ไอวี่เข้าใจเปรียบเทียบของตัสตินน่ะ!!
    #120
    0
  10. #118 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 07:38
    หูยยยยยย.สนุกมากๆๆๆ ชอบๆๆ ป๋าน้ะป๋าได้กินอีกและ เรายิ่งกว่าเข้ากันได้....ย้ำอยู่ได้555555 ไม่ป้องกันสองครั้งแล้วน้ะเว้ยย....อยากให้เค้าท้องมากล้ะสิ555 ถ้าเค้าท้องรับผิดชอบด้วยย้ะ!!!!!!....ติดตามค้า มาต่อไวไวน๊าาาา รักและคิดถึงไรต์จ้า
    #118
    0
  11. #117 paiky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 06:26
    5555+++ สากกะเบือ แครอท หรือหัวไชเท้า เฮียดัส...
    #117
    0
  12. #116 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 03:07
    ไอวึ่....ไม่ไหวแล้วว
    #116
    0
  13. #114 Noo Noo (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 02:07
    2ครั้งที่ไม่ได้ป้องกัน หนูไอวี่ต้องท้องแน่ๆเลยงานนี้
    #114
    0
  14. #113 m i n t * (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2558 / 01:34
    อู๊ยยยย ซับเลือดด่วน -.,-
    #113
    0