จำเลยรักจอมมาร

ตอนที่ 11 : บทที่ 6 (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    10 มี.ค. 58


บทที่ 6 (2)

 

                                    พอถึงห้องพักหญิงสาวก็ปิดประตูเสร็จสรรพ เก็บตัวเงียบมีเสียงโทรศัพท์จากบัทเลอร์ส่วนตัว แต่หญิงสาวปฏิเสธ ยามนี้สิ่งที่อยากทำคือการอยู่คนเดียวเงียบๆ สักพัก ไอวรานั่งนิ่งอยู่หน้าโต๊ะกระจกเครื่องแป้งนานเป็นครู่ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ เปิดน้ำอุ่นๆ ไหลรินจนเต็มอ่างแล้วก้าวลงไปนอนแช่

 

                                    พอสมองเริ่มทำงานคิดถึงเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ น้ำตาที่สะกดกลั้นเอาไว้ตั้งแต่ตอนมีปากเสียงกับเจ้าของเรือก็พากันหลั่งรินอาบแก้มนวล

 

                                    พอแช่น้ำอุ่นจนพอใจ ไอวราก็ลุกขึ้นไปเปิดฝักบัวที่อยู่หลังผ้าม่าน ปล่อยให้สายน้ำพร่างพรมบนร่างกาย ไหลชะโลมกายพอๆ กับน้ำตาที่ไหลออกมาปานทำนบพัง ไอวราร้องไห้ให้กับความเผลอเลอและสัพเพราของตัวเอง หากเธอไม่มุมานะและอยากเอาชนะคะคาน เรื่องก็คงไม่มาลงเอยแบบนี้

 

                                    ไอวราคือสาวมั่นทำงานเก่ง พร้อมลุยคู่กับเจ้านายสาวสวยทุกสถานการณ์ แต่ใครจะคิดล่ะว่าเรื่องหัวใจของตัวเองเธอกลับเอาตัวไม่รอด จนเป็นชนวนเหตุชักพาให้ตัวเองต้องตกหลุมพรางเล่ห์เหลี่ยมของผู้ชายเห็นแก่ตัว เกือบครึ่งชั่วโมงที่ไอวราปล่อยความอ่อนแอให้เกาะกินหัวใจ มือบางเลื่อนปิดฝักบัวแล้วคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับ ใช้ผ้าขนหนูโพกศีรษะแล้วเดินออกมานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

 

                                    “ไอ้มาเฟียแสนเลว เลวที่สุด”

 

                                    กำปั้นน้อยๆ ทุบโต๊ะดังปั้ง พอเลื่อนสายตามองสภาพตัวเองในกระจก สาวเจ้าก็แทบกรี๊ด เมื่อกี้ความอ่อนแอทำให้เธอไม่ทันได้สังเกตตัวเอง ทว่าเงาสะท้อนในกระจกนั้นชัดเจนเห็นร่องรอยบนเนินอกเป็นจ้ำๆ หลายจุด จนต้องรีบดึงเสื้อคลุมขึ้นมาปกปิดเพราะไม่อยากเห็น

 

                                    “แล้วฉันจะสวมเสื้อผ้ายังไง บ้าที่สุดเลย” บ่นพึมพำด้วยความไม่ได้ดังใจ ขโมยความสาวของเธอไปแล้ว ยังจะมาทิ้งหลักฐานชิ้นโตประจานกันให้อับอายอีก เสื้อผ้าที่ไอวราเอามาก็มีแต่คอกว้างๆ สายเดี่ยวเสียส่วนใหญ่      

 

                        ตืด... ตืด...

 

                                    ภวังค์แห่งความโมโหหลุดจากสมองเมื่อได้ยินเสียงมือถือดังขึ้น รีบลุกไปคว้ามือถือที่วางอยู่ข้างเตียงนอนมากอดรับด้วยความดีใจ เมื่อรู้ว่าใครโทรมา

 

                                    “สวัสดีชาช่า”
            “ดีจ้ะไอวี่ เป็นไงบ้าง เที่ยวสนุกหรือเปล่าไม่เห็นโทรมาเล่าให้ฟังบ้างเลย เจอเป้าหมายใหม่แล้วใช่ไหม” เสียงของเพื่อนกรอกมาตามสายมันคงจะทำให้ไอวรายิ้มได้มากกว่านี้ หากเมื่อคืนเธอไม่พลาดท่าเสียทีไอ้มาเฟียหื่นกาม

 

                                    “สนุกดี สมค่ำล่ำลือนั่นแหละ”

 

                                    “เรือหรือเจ้าของเรือจ๊ะ” ชาช่าน้ำเสียงล้อเลียน ด้วยยังจำวีรกรรมของเพื่อนสนิทเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ดี แต่ไม่รู้ว่าเจ้าของเรือสุดหล่อจะจำเพื่อนของเธอได้หรือไม่

 

                                    “เรือสิ” ตอบทันควัน อยากให้สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเพียงฝันร้าย

 

                                    “เจอหนุ่มๆ ถูกใจบ้างไหมล่ะ”

 

                                    “ก็มีนะ แต่ไม่รู้เขาจะชอบฉันหรือเปล่า”

 

                                    “เธอเป็นคนสวยน่ารัก มีเสน่ห์ไม่แพ้ผู้หญิงคนไหน แถมทำงานบริษัทจัดหาคู่อันโด่งดังของบริชเธน ใช้กลเม็ดเด็ดพรายสักหนึ่งเล่มเกวียน รับรองหนุ่มๆ ต้องเข้ามาขอเป็นแฟนเธอแน่” เหอะๆ แต่ตอนนี้มีคนอยากขอให้เธอไปเป็นนางบำเรอน่ะสิ อ๋อย ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

 

                                    “ไอวี่ ไอวี่”

 

                                    “หึ ว่าไง”

 

                                    “เงียบแบบนี้ มีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่า หรือว่ายังลืมไมเคิลไม่ได้”

 

                                    “พอๆ เลิกพูดถึงไอ้ผู้ชายหลอกลวงเถอะ” ต้นสายถอนหายใจ ผู้หญิงเราไม่ใช่คนลืมง่าย เรื่องที่เกิดขึ้นมันทำให้เพื่อนเสียใจแค่ไหนชาช่ารู้ดี

 

                                    “แล้ว... เธอเจอเขาไหม”

 

                                    “ใครเหรอ”

 

                                    “อ้าว ก็เจ้าของเรือไง คือฉันอยากรู้ว่าเขาจะจำเพื่อนสาวคนสวยของฉันได้หรือเปล่า”

 

                                    “ไม่ ฉันไม่เจอเขา”

 

                                    “คุณดัสตินออกจะฮอต เปิดตัวเรือสำราญลำใหม่ มีหรือเขาจะไม่ปรากฏตัว ยังไงเธอก็ต้องเห็นเขาบ้างล่ะ” คำพูดของเพื่อนกระแทกใจเข้าอย่างจัง ก็เพราะเจอเขาแล้วน่ะสิ ไอวราถึงพยายามหลอกตัวเองว่ามันไม่อะไร และไม่เป็นอะไร

 

                                    “ฉันไม่อยากได้ยินชื่อเขา”
            “พระเจ้า คุณดัสตินมาเฟียสุดหล่อไม่ใช่อดีตคนรักของเธอนะ”

 

                                    “ฉันเกลียดผู้ชายเจ้าชู้”

 

                                    “รู้ไหมผู้ชายเจ้าชู้กว่าแปดสิบเปอร์เซ็นคือชายในฝันของสาวๆ อย่างเรา”

 

                                    “แต่เขาไม่ใช่ชายในฝันที่ฉันต้องการ”

 

                        ขนาดไม่ต้องการยังพลาดท่าเสียทีให้กับกุศโลบายของเขาจนได้ แต่... มันก็ยังมีเรื่องคาใจของไอวราไม่น้อย ว่าเหตุใดเธอจึงไปอยู่ที่ห้องของมาเฟียเพลย์บอยได้ แม้จะเมาแต่คนอย่างเธอหรือจะบอกหมายเลขห้องผิด

 

                                    “ไม่เห็นต้องทำเสียงดุเลย”

 

                                    “เธอก็รู้ดีชาช่า ว่าหนุ่มในอุดมคติพ่อของลูกในอนาคตของฉันต้องเป็นแบบไหน” ไอวรายิ้มกว้างเมื่อนึกถึงใบหน้าของแฟรงก์ หนุ่มในฝันผู้มีตัวตนจริงๆ

 

                                    นิสัยดี หล่อ รวย นั่นแหละ คือชายในฝันของเพื่อนสาวสุดมั่นปรารถนาจะพานพบในชีวิต แต่ไอวราคงลืมไปว่าความจริงกับความฝันมันต่างกัน และไม่มีมนุษย์คนไหนดีพร้อมไปเสียทุกอย่าง

 

                                    “ เขาว่าเกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น”

 

                                    “คนอย่างไอวี่จะไม่ยอมแพ้ให้กับชะตาชีวิต ฉันทำงานบริษัทหาคู่ ต้องมีเจ้าชายในฝันสักคนที่เกิดมาเพื่อฉัน” สาวเจ้ายังวาดฝันต่อไป

 

                                    “โอเค ขอให้เจอเร็วๆ อ้อ ถ้าเธอกลับมาเธออาจไม่เจอฉันนะ”

 

                                    “จะไปไหน”

 

                                    “ฝรั่งเศส มีสัมมนาหนึ่งสัปดาห์ ถึงตอนนั้นเธอคงกลับมาถึงบริชเธนแล้ว อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหม”

 

                                    “น้ำหอมแล้วกัน”  ถ้าพูดถึงฝรั่งเศสสาวๆ ก็มักนึกถึงน้ำหอมเป็นอันดับแรกๆ แล้วตามด้วยสินค้าแบรนด์เนมราคากระเป๋าฉีก

 

                                    “โอเค จัดไป”

 

                                    “ชาช่า” จู่ๆ ท่ามกลางความเงียบสาวเจ้าก็เรียกชื่อเพื่อน

 

                                    “ว่าไง”

 

                                    “เธอไม่เหงาบ้างเหรอที่ต้องเดินทางคนเดียวบ่อยๆ” เพราะตอนนี้คนเคยเก่งอย่าไอวรารู้สึกเหงามาก 

 

                                    “ใช่มีแค่ฉัน เพื่อนร่วมงานก็เยอะ”

 

                                    “นั่นสิเนอะ ลืมไป ฉันสิ มาล่องเรือสำราญ แต่มันก็อดเหงาไม่ได้ ถ้ามีเธอมาด้วยคงดีกว่านี้” คนบนเรือมีแต่มหาเศรษฐีหันไปทางไหนก็ไร้คนรู้จัก สาวมั่นเลยเหงาหงอย ยิ่งมาเกิดเรื่องอีกด้วยจากที่คิดว่าจะสนุกก็พาลแอบเซ็ง

 

                                    “เธอเป็นคนสนุกสนาน ด้วยบุคลิกและการวางตัว ฉันเชื่อว่าเป้าหมายใหม่ต้องมาอยู่ในกำมือของเธอในไม่ช้า สู้ๆนะไอวี่”

 

                        ไอวราสูดลมหายใจเข้าปอดช้าๆ ไม่มีเหตุผลใดต้องมาฟูมฟายเศร้าสร้อยให้กับอดีตที่ผ่านไปแล้ว ป่วยกายจะมานั่งท้อใจ สิ่งที่ต้องทำคือเดินหน้าเพื่อเป้าหมายที่มีไว้พุ่งชน ใช่แล้ว! คุณแฟรงก์!

 

                                    “ขอบใจนะ”

 

                                    “โอเค แล้วคุยกันใหม่”

 

                                    “ถ้าถึงฝรั่งเศสแล้วฉันจะโทรหา เผื่อเธออยากได้อะไรเพิ่ม”

 

                                    “โอเคจ้ะ” สองสาวจึงยุติการสนทนาแต่เพียงเท่านี้

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

                                    อาหารมากมายจากเชฟชื่อดังเสิร์ฟจนถึงโต๊ะบริเวณริมระเบียงรับลมด้านนอก ในขณะที่เจ้าของห้องพักสุดหรูกลับไม่ได้ให้ความสนใจ ร่างใหญ่ยืนกอดอกอย่างใช้ความคิด มองท้องน้ำทะเลด้วยความหงุดหงิดที่พอออกจากห้องอาบน้ำแล้วพบว่าผู้หญิงที่เขาเพิ่งคราพรหมจรรย์หายไป

 

                                    “เจ้านายเรียกผมหรือครับ”

 

                                    “มาแล้วหรือ” ร่างใหญ่หันกลับมา  แมตต์โค้งคำนับให้กับผู้เป็นนาย

 

                                    “เมื่อคืนหลับสบายดีไหม”

 

                                    “ครับ แล้วคุณดัสตินล่ะครับ”

 

                                    “ก็ดี นั่งสิ”

 

                                    “หมายถึงให้ผมร่วมโต๊ะอาหารอย่างนั้นหรือครับ”

 

                                    “อืม ทำเป็นไม่เคยไปได้”

 

                                    “แต่ไม่เหมาะนะครับ”

 

                                    “อาหารเยอะขนาดนี้ฉันทานคนเดียวไม่หมด” บอกเสียงห้วน แมตต์พอจะรู้คร่าวๆ เพราะการ์ดคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่าเจ้านายโมโหที่คู่นอนหนีไป จนพวกนั้นเข้าหน้าแทบไม่ติด

 

                                    “เพราะผู้หญิงคนเมื่อคืนใช่ไหมครับ ทำให้เจ้านายไม่พอใจ”

 

                                    “นิดหน่อย” ปากบอกนิดหน่อยแต่ดวงตากร้าวกระด้าง

 

                                    ร้อยวันพันปี หรือตั้งแต่ดัสตินจำความได้ เขาขึ้นเตียงกับผู้หญิงนับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนทิ้งเขาไปโดยที่เขายังไม่ได้สั่ง เจ้าหล่อนทำท่าพูดรู้เรื่อง แต่พอเขาหายไปเตรียมน้ำอุ่น เจ้าหล่อนก็าบังอาจหนีไปโดยไม่ร่ำรา

 

                                    มือหนาที่กำแน่นวางอยู่บนโต๊ะอาหาร เป็นที่น่าสังเกตได้ถึงความผิดปกติ ทำงานด้วยกันเกือบสิบปีแล้ว มีหรือแมตต์จะมองไม่ออกว่าเจ้านายมาเฟียเพลย์บอยคงรู้สึกถูกลบเหลี่ยม เจ้านายคือคนสำคัญที่สตรีกว่าค่อนโลกปรารถนา แต่พอถูกเมินใส่ จึงโมโหเหมือนเสือถูกลูบคม!

 

                                    “ขออนุญาตครับ”

 

                                    “ได้เรื่องหรือเปล่า”

 

                                    “ข้อมูลคร่าวๆ ของคุณสุภาพสตรีคนเมื่อคืนครับ” หัวหน้าการ์ดยื่นเอกสารที่ปริ้นมาจากเครื่องคอมใหม่ๆ สดๆ ร้อนๆ

 

                                    “ขอบใจมาก” หัวหน้าการ์ดโค้งคำนับแล้วออกไปประจำหน้าห้องพักเพื่อรักษาความปลอดภัยตามเดิม

 

                                    มือหนาเลื่อนเอกสารในมือสลับทีละใบอย่างใจเย็น อ่านประวัติคร่าวๆ ของผู้หญิงหัวดื้อคนเมื่อคืน ดวงตาสีเทาวาววับเมื่อรู้ว่าแท้จริงแล้วเจ้าหล่อนอยู่ใต้ปีกของตน ทำงานให้กับบริษัทจัดหาคู่อันโด่งดังของคุณอาร์ตี้ เมียคนสวยของประธานาธิบดีเพื่อนรักของเขา และเจ้าหล่อนก็พักอยู่ในห้องพักชั้นเดียวกันแต่คนละหัวมุม

 

                                    “โสด ก็สมควรจะโสดหรอกนะ” มุมปากได้รูปยกสูง หลังพึมพำสถานะภาพของไอวรา

 

                                    “คุณดัสตินจะให้ผมไปพาตัวเธอมาไหมครับ”

 

                                    “ไม่ต้องรีบร้อน ยังไงเจ้าหล่อนก็ยังต้องอยู่บนเรือของเราอีกหลายวัน”

 

                                    “ชอบเธอหรือครับ เอ่อ... ขออภัยครับ” มือขวาหนุ่มขออภัยเมื่อรู้ว่าตัวเองละลาบละล้วงเกินหน้าที่

 

                                    “แกก็รู้ว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนปฏิเสธฉัน”

 

                        “ผมทราบครับ”

 

                                    “ฉันจะทำให้เจ้าหล่อนยอมศิโรราบ อำนาจของเงินบันดาลได้ทุกอย่าง เจ้าหล่อนจะใจแข็งได้สักแค่ไหน ถ้าฉันเสนอแต่สิ่งดีๆ ที่เจ้าหล่อนทำงานทั้งปีก็ไม่มีวันหาได้” ผู้ชายที่ใช้แต่เงินหาความสุขยิ้มกว้างกับแผนการในใจ

 

                        สำหรับดัสติน ไม่มีคำว่าไม่ได้ ทั้งเรื่องงานและเรื่องผู้หญิง! 

 

                                    “ทานอาหารกันเถอะ เดี๋ยวฉันต้องออกไปพบคณะรัฐมนตรีกับภริยาต่อ”

 

                                    “ครับ”

 

                                    สองเจ้านายกับลูกน้องจึงร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน แล้วจึงออกจากห้องพักเดินสำรวจไปรอบๆ เรือและพบปะบุคคลสำคัญที่ร่วมเดินทางมากับทริปพิเศษนี้

 

                       

 

                                    ไอวรารู้สึกหงุดหงิด เพราะเดินออกจากห้องพักมาตั้งนานแล้ว เดินทะลุห้องอาหารจนมาห้องออกกำลัง หรือแม้แต่บริเวณระเบียงด้านซ้ายทั้งหมด ถ้าเธอไม่ใช่ผู้หญิงออกกำลังกาย รับรองว่าอาการเมื่อยขาคงทำให้ท้อไม่น้อย

 

                                    “คุณแฟรงก์ไปไหนกัน แย่จริง เราน่าจะขอเบอร์มือถือเขาไว้” ปากอิ่มพึมพำในความไม่รอบคอบ

 

                                    “มองหาใครอยู่หรือครับ”

 

                                    เสียงทักทายจากเบื้องทำให้สาวเจ้าหันไปมอง ร่างสูงใหญ่จุดรอยยิ้มมุมปาก เอียงหน้าน้อยๆ เหมือนสะใจกับอะไรบางอย่างที่ไอวราก็ไม่ค่อยเข้าใจนัก

 

                                    “คุณฟาเบียน”

 

                                    “มอนิ่งครับ” ฟาเบียนทักทายยามเช้า”

 

                                    “มอนิ่งค่ะ” ตอบกลับอย่างเสียไม่ได้ ไม่รู้ว่าไอวราคิดมากไปไหม เพราะฟาเบียนมักแสดงท่าทางไม่อยากเป็นมิตรกับเธอเลย

 

                                    “คุณไอวี่ทานอาหารแล้วหรือยังครับ”

 

                                    “ค่ะ ฉันเรียบร้อยมาจากห้องแล้ว” เบรกฟัสอร่อยๆ เสิร์ฟถึงที่ ไอวราก็ฟาดเรียบไม่เหลือ อาจเพราะเมื่อคืนเสียพลังงานไปมาก เช้านี้จึงกินได้เป็นพายุจุบรรณ

 

                                    “ผมก็เหมือนกัน ถึงออกมาเดินเล่น แล้วก็มาเจอกคุณพอดี”

 

                                    “บังเอิญจังเลยค่ะ ขนาดเรือตั้งกว้าง”

 

                                    “คงเพราะโลกกลม ไปท้ายเรือกันไหมครับ ทางนั้นมีดนตรีเบาๆ ให้ฟัง หรือจะว่ายน้ำก็ได้”

 

                                    “ฉันไม่ชอบว่ายน้ำค่ะ”

 

                                    “ทำไมล่ะครับ สาวๆ มักชอบรักษารูปร่างด้วยการว่ายน้ำ”

 

                                    “ฉันชอบเล่นฟิตเนสมากกว่ามันเหงื่อได้ดีน่ะค่ะ ทำให้รู้สึกเบาตัวและนอนหลับสบาย” คนฟังไหวไหล่เล็กน้อย

 

                                    “เอ่อ... ไม่ทราบเช้านี้คุณฟาเบียนพบคุณแฟรงก์หรือยังคะ” นังร่าน! สุดท้ายก็บอกจุดประสงค์มาจนได้

 

                                    “หมอนั่นน่าจะพัดกลอ์ฟอยู่ด้านบน หรือไม่ก็อาจอยู่ห้องอาหารห้องใดห้องหนึ่ง” ตอบอย่างเสียไม่ได้ ทั้งที่เมื่อครู่เพิ่งจะแยกจากแฟรงก์

 

                                    “ขอบคุณนะคะ”

 

                                    “คุณไอวี่จะไปหาแฟรงก์หรือครับ”

 

                                    “ค่ะ อยากขอโทษเขาด้วย เมื่อคืนนัดกันไว้แต่ฉันไม่ได้ไปตามนัดน่ะค่ะ”

 

                        รู้สึกผิดยิ่งกว่าผิด เธอต้องชวดเงินแสนเหรียญจากการท้าพนัน และยังต้องพลาดท่าให้กับมาเฟียนั่น แม้เขาจะเสนอเงินให้ แต่ใครจะอยากได้เงินที่ได้มาจากการเสียสาวกันเล่า ถ้าเธอรับเอาไว้ก็คงไม่ต่างจากผู้หญิงขายตัว

 

                                    “หรือครับ แล้วทำไมไปตามนัดไม่ได้ล่ะครับ” ไอวราพูดอะไรไม่ออกได้แต่อึกอัก ฟาเบียนลอบยิ้ม ด้วยรู้คำตอบดีว่าเพราะอะไร?

 

                                    “ฉันติดธุระนิดหน่อยค่ะ”

 

                                    “ออ... แบบนี้นี่เอง”

 

                                    “งั้นฉันขอตัวนะคะ”

 

                                    “ตามสบายครับ” ไอวรารีบจ้ำอ้าวเดินเร็วๆ ฟาเบียนมองตามร่างบางไปจนสุดสายตา ยิ้มมุมปากสะใจลึกๆ

 

                                    “อย่าบังอาจมางัดข้อกับฉัน” ฟาเบียนพูดเพียงนั้นก็เดินแยกไปอีกทาง

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

                       

 

                                                

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

528 ความคิดเห็น

  1. #522 ktykris (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 22:26
    ฟาเบียนเธอต้องใช้แน่แน่
    #522
    0
  2. #259 jeabkiss (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 15:26
    ฟาเบียนหึงแรงอ่ะ
    #259
    0
  3. #143 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 13:51

    คำผิดค่ะพี่สาว

    ชโลม ชโลม

    สัพเพรา สะเพร่า

    คราคร่า

    ร่ำรา – ร่ำลา

    ก็า ก็

    เบรกฟัส เบรคฟัส

    เจอก เจอกับ

    กล์อฟกอล์ฟ

    #143
    0
  4. #142 ผีน้อยชิชา (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 มีนาคม 2558 / 13:49
    ฟาเบียนแอบร้ายนะเนี่ย
    #142
    0
  5. #97 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 11:05
    ฟาเบียน ช่างร้ายกาจ มากๆนะ 
    #97
    0
  6. #95 fsn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 00:00
    แต๋ว คนนี้เอง แรงสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส
    #95
    0
  7. #94 cattycall (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:03
    #94
    0
  8. #93 aphadsara (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 23:01
    ไอวี่เสียตัวเพีาะแรงหึงของฟาเบียนแท้ๆเลยน่าสงสารอ่ะ
    #93
    0
  9. #92 DaoVIP (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 20:20
    ฟาเบียบเป็นรุก หรือรับ 55555
    #92
    0
  10. #91 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 19:55
    นังฟาเบียน..นังตัวแสบ
    #91
    0
  11. #90 ไอติม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 13:16
    ไอวี่จะรู้มั้ยเนี่ยว่าฟาเบียนอยู่เบื้องหลังอ่ะ!!
    #90
    0
  12. #89 Dawrung669 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 12:36
    รอลุ้นตอนต่อไปจ้า 🌺🌺
    #89
    0
  13. #88 m i n t * (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 08:18
    อู๊ยยยย ไอวี่จะโดนดักตบมั้ยเนีย 555555
    #88
    0
  14. #87 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 08:08
    ฟาเบียนร้ายกาจอ้ะะะ ไอวี่สู้ๆน้ะ สนุกมากเลยค้ะะ  มาต่อไวไวน้าาาา ติดตามค้า
    #87
    0
  15. #86 ดอกไม้ยามเหงา- (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 08:07
    ฟาเบียนร้ายกาจอ้ะะะ ไอวี่สู้ๆน้ะ สนุกมากเลยค้ะะ  มาต่อไวไวน้าาาา ติดตามค้า
    #86
    0
  16. #85 paiky (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 05:38
    ร้ายกาจนะฟาเบียน...อย่างนี้เฮียดสต้องดูกล้องซะแล้ว
    #85
    0