(ikon x you)Just me แค่ฉัน ft.NamJu Mino

ตอนที่ 9 : Chapter 8 - Answer 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 585
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    6 ก.ค. 59








-CHAPTER 8-

 




 

 

 

 

 

  เพล้ง!

เสียงแก้วร่วงกระทบกับพื้น มือที่สั่นเทาของจีซูกำหมัดแน่นกับข่าวในทีวี เป็นเวลา1เดือนหลังจากที่ข่าวการคบกันออกมาวันนั้น เธอและจูฮยอกถูกเรียกเข้าไปคุยกับประธานยาง ซูจีไม่โดนติอะไรมากมายแต่จูฮยอกกลับโดนพักงานไป 1 อาทิตย์ ตลอดระยะเวลา 1 เดือน ทั้งคู่แทบจะไม่คุยกันเลยจนวันนี้มีข่าวออกมาว่า นัมจูฮยอก กำลังเดตกับ อีฮาอึน เศษแก้วที่แตกกระจายเต็มพื้นไม่ต่างกับใจเธอตอนนี้เลย

 

 

LOSER เวโทรี เซน ชอกฮานึน กอบแชงงี

มท-ดแวน ยังอาจี กอ-อุล โซเก นอน

 

 

คิม ฮัน บิน

 

ตาเรียวมองจอโทรศัพท์ก่อนจะกดรับ

 

(เป็นไงบ้าง) เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

 

.....

 

(กินข้าวรึยัง)

 

.... ฮึก... ไร้คำพูดใดๆมีเพียงเสียงที่สะอื้นของอีกคน

 

(นูนา..)

 

“ฮึก..ฮะ...ฮึก” มือเรียวเอามือปิดปากกลั้นสะอื้น แต่เปล่าประโยชน์ ฮันบินได้ยินมันแล้ว

 

(อยู่คนเดียวได้รึเปล่า)

 

“ฮึก...ฮือ.. ฮะ ฮันบิน” จีซูเรียกชื่ออีกคนผ่านเสียงสะอื้น มือเรียวที่สั่นเทาก้มลงเก็บเศษแก้วใส่แก้วร้าวที่วางตรงหน้า

 

(โอเครึเปล่า ให้ไปอยู่เป็นเพื่อนมั้ย)

 

“ฮึก..ไม่เป็นไร”

 

(อยู่คนเดียวก็ฟุ้งซ่าน เดี๋ยวไปหา อยู่คอนโดใช่มั้ย)

 

“ก็บอกว่าไม่ อ้ะ! อื้อ..เจ็บ” ความรู้สึกเจ็บแปลบที่ปลายนิ้วทำให้จีซูชักมือออกจากเศษแก้ว ด้วยบาดแผลที่ลึกทำให้เลือดไหลออกมาเยอะกว่าปกติ

 

(เป็นอะไร!เกิดอะไรขึ้น ปลอดภัยรึเปล่า ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้!)เสียงปลายทางพ่นคำถามออกมาด้วยความตกใจ

 

“แค่โดนแก้วบาดน่ะ ฮึก..ไม่ตะ เดี๋ยว! ฮัลโหล ฮันบิน” จีซูมองหน้าจอโทรศัพท์กลับพบว่าเค้าตัดสายไปแล้ว

 

“จริงๆเลยเด็กคนนี้ เฮ้อ...” มือเรียวยังคงเก็บเศษแก้วต่อ

 

“อ้ะ! โอ้ยย โดนอีกแล้ว” นิ้วเรียวที่เปื้อนเลือดเพิ่มอีกนิ้วทำให้จีซูหยุดเก็บเศษแก้วก่อนจะลุกเพื่อไปจัดการทำแผลที่นิ้ว

 

 

 

ติ้ด ติ้ด ติ้ด ติ้ด

ปัง!เสียงปิดประตูดังสนั่น จีซูหันไปตามเสียงก่อนจะพบว่าฮันบินตอนนี้อยู่ข้างหลังเธอแล้ว ร่างสูงรีบมาประคองร่างบางแล้วดึงมืออีกคนมาดูแผล ฮันบินมองเศษแก้วสลับกับแผลก่อนจะถอนหายใจ

 

โอ้ย!เจ็บ

 

“ผมขอโทษ... ไปทำแผลกันเถอะ เดี๋ยวผมทำให้”

 

“ไม่ต้อง ฉะ”

 

“ห้ามพูด เงียบ ถ้าไม่ยากเสียเวลากับการเถียง”

 

“อือ”

 

ฮันบินจูงมืออีกคนไปที่โซฟาก่อนจะจัดการหากล่องพยายาบาลและทำแผลให้อีกคน

 

“ทำไมนายมาเร็วจัง”

 

“ผมอยู่หน้าห้องตั้งแต่แรกแล้ว”

 

“มาทำไม”

 

“คิดถึง”

 

“....”

 

“พูดเล่นน่ะ ว่าแต่เห็นข่าวรึยัง”

 

“อืม”

 

“โอเครึเปล่า”

 

“ไม่”

 

“เหรอ..อือ..ทำแผลเสร็จล่ะ ”

 

“ขอบใจ”

 

“ตกลงนูนาเลิกกับมันแล้วใช่มั้ย?


"?!"


.....

 

เลิกหรือไม่เลิกนายจะทำไม เกี่ยวอะไรกับนาย

 

ผมก็แค่อยากรู้

 

จะยุ่งอะไรกับฉันนักหนาห้ะ!”

 

ผมก็แค่เป็นห่วง

 

ห่วง? นายห่วงตัวเองเถอะ ฉันโตแล้ว ดูแลตัวเองได้ กลับไปแต่งเพลงของนายไป!

 

แมร่ง! ผมทำห่ า อะไรก็ผิดไปหมด เป็นอะไรเนี่ย

 

จะเป็นอะไรก็เรื่องของฉัน อย่ามายุ่ง! ...ฉันอยากอยู่คนเดียว ประโยคหลังถูกเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา

 

.....

 

ขอร้อง

 

อืม

 

ปัง!

เสียงปิดประตูของตามแรงอารมณ์ของฮันบินทำให้จีซูปล่อยน้ำตาที่กลั้นอยู่ออกมาอย่างเหลืออด

 

ฉันขอโทษฮันบิน ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันแค่อยากอยู่คนเดียว ฉัน...ฮึก จีซูเดินไปยังห้องนอนก่อนจะทิ้งตัวลงนอนร้องไห้

 

ปิ๊ป!

มือเรียวหยิบโทรศัพท์ออกมาก่อนจะกดเปิดอ่านข้อความ

 

 

 

อย่าร้องไห้จนเสียการเสียงาน แล้วก็อย่าลืมมาทำงานพรุ่งนี้นะ กินข้าวด้วยล่ะ 

                                                                                              -คิม ฮันบิน-

 

 

มือเรียวคว่ำหน้าจอลงก่อนจะปล่อยโฮออกมาหนักกว่าเดิมเพราะข้อความของคนๆนึงที่เธอมองข้าม

 

....ถ้าจะให้นายดูฉันร้องไห้ ฉันขอร้องไห้คนเดียวดีกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขาวเรียวก้าวเข้ามาในห้องซ้อมหลังจากเคลียร์ตารางงานเสร็จ ใบหน้าที่ดูโทรมจากการนอนไม่หลับและตาที่บวมช้ำทำให้ทุกคนหันมามองแต่ก็ไม่กล้าถามว่าทำไมสภาพเธอถึงเป็นแบบนี้ ชานอูเดินเข้ามาจับบ่าเล็ก

วันนี้เมเนเจอร์ไหวมั้ยครับ นั่งพักก็ได้นะครับ

 

ใช่ป้าๆ มานั่งตรงนี้ๆคร้าบบผมดงฮยอกกดเธอนั่งที่เบาะนั่งข้างห้องซ้อม

 

เมเนของผม.. บอบบี้บีบแก้มเนียน แล้วเบ้ปากงอแงใส่ร่างบาง

 

เมเนของผมเศร้าแบบนี้แล้วผมจะมีกำลังใจซ้อมเต้นได้ยังไง

 

เลิกบีบแก้มได้แล้ว ไปซ้อมกันได้แล้ว จีซูปัดมือบาบิออกก่อนจะหันไปสบตากับฮันบิน เพียงแค่ไม่กี่วินาทีฮันบินก็เบือนหน้าหนีไปอีกทาง จีซูรู้สึกแปร้บๆที่ใจเล็กน้อยก่อนจะหันไปทางอื่นเช่นกัน

 

“ป้าเป็นแบบนี้แล้วแมร่งจะแกล้งยังไงวะ เบื่อโว้ย” จุนฮเวแสร้งทำเป็นเสียงดังก่อนจะวอร์มร่างกาย

 

เมเนถ้าเกิดรู้สึกไม่สบายหรือปวดหัวรีบบอกผมนะ โอเคมั้ยยุนฮยองนั่งยองยอคุยกับจีซู

 

อืม ไปซ้อมเถอะ ยุนฮยองยีหัวร่างบางก่อนจะออกไปวอร์มร่างกาย

 

ร่างบางนั่งดูการซ้อมของสมาชิกวงจนเผลอหลับไป...

 

 

 

 

 

“เมเนครับ”

 

..... ตาเรียวบรือตามองตามเสียง

 

ไหวมั้ย เที่ยงแล้วนะ ออกไปหาอะไรกินมั้ย ทุกคนออกไปรอที่ร้านแล้วนะ

 

“ไม่เป็นไรจินฮวาน ฉันไม่หิว”

 

“เธอต้องกินนะจะได้กินยา”

 

“ฉันไม่หิว”

 

“โอเค” จินฮวานหย่อนตัวนั่งลงข้างๆร่างบาง

 

ไหวมั้ย ไม่ไหวก็บอกนะ

 

ไหว พักผ่อนเดี๋ยวก็ดีขึ้น

 

จริงๆผมหมายถึงทุกเรื่อง

 

“หืม?

 

“ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ไม่ไหวก็บอกผมนะ” มือหนากุมมือเรียวไว้ จินฮวานเผยยิ้มให้กับอีกคน

 

อืม เข้าใจแล้ว

 

ฮยอง!!เร็วดิ หิวข้าว!”เสียงจุนฮเวที่เดินเข้ามาเรียกถึงในห้องทำให้จินฮวานรีบชักมือกลับ

 

รู้แล้วน่า ไปก่อนนะเมเน จะรีบกลับมา จินฮวานหันไปตอบจุนฮเว ก่อนจะกลับมาบอกจีซูด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

 

เมื่อทุกคนออกจากห้อง ทำให้ตาเรียวหลับตาลงอีกครั้ง แต่กลับมีแรงเขย่าจากไหล่ขวา ทำให้เธอลืมตาขึ้นมามองที่ต้นเหตุของแรงเขย่า

 

ไง บาบิ มีอะไร

 

จินฮวานฮยองบอกนูนาไม่ไปกินข้าว

 

อืมใช่ นายไม่ไปกินเหรอ

 

“หิว แต่ผมเป็นห่วงเมเนมากกว่า”

 

ไม่ต้อ..

 

“ไม่หิวข้าวแต่ไปทำอย่างอื่นกันดีกว่า”

 

อะไรของนายเนี่ย

 

นะๆ มัวแต่ทำตัวเฉาๆแบบนี้ ไม่กินข้าวอีก เดี๋ยวก็ป่วยกายและใจกันพอดี

 

“แล้วไง”

 

อากาศร้อนแบบนี้ ไปกินไอติมกันมั้ยเมเน

 

“อารมณ์ไหนของนาย”

 

ไม่กินข้าวก็กินติมไง นะๆเมเน ไปกินติมกับผมนะ

 

“ไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ”

 

“ต้องไป”

 

“ไม่คือไม่”

 

“ถ้าไม่ก็....” ร่างสูงนั่งลงข้างๆก่อนจะดึงอีกคนมานั่งตักและกอดแน่น

 

กรี๊ด! นายเป็นบ้าอะไร ปล่อย!”

 

“ถ้าเมเนไม่ยอมรับในสิ่งที่ผมเสนอ งั้นก็จะกอดแบบนั้นจนเมเนจะรู้สึกดีขึ้น”

 

“บ้าไปแล้วเหรอ บาบิ-ปล่อย”

 

“ทำเสียงแข็งก็ไม่มีประโยชน์หรอก ไม่มีผลกับผม”

 

“ปล่อย!

 

“อยากกินไอติมรึยังล่ะ”

 

“นายนี่มันจริงๆเลย”

 

“อยากกินไอติมยัง?”

 

“อยากกินแล้วๆ ปล่อยได้ยัง”

 

โอเค

 

ฟอด!

บาบิหอมแก้มเนียนก่อนจะดึงมืออีกคนออกจากห้องซ้อมไปร้านไอติมข้างๆตึก แม้จะมีมือเรียวทุบตีร่างสูงตลอดทางแต่ก็ไม่เป็นผล

 

นั่งเลยๆครับเมเนบาบิดันไหล่เล็กให้นั่งลงที่โต๊ะก่อนจะอ้อมมานั่งอีกฝั่ง

 

อยากกินรสอะไรครับนูนา

 

นายสั่งก่อนเลย

 

นูนาสั่งสิ เดี๋ยวผมไปสั่งที่เคาน์เตอร์ให้

 

เออๆ เคๆ เอารสช็อกโกแลต

 

เอาแบบไหน

 

แบบไหนก็ได้

 

ช็อกโกแลตหมดเลยเหรอ

 

อืม

 

เมเนนี่กินเหมือนไอ้ฮันบินเลย

 

...

 

“งั้นไปสั่งละ”

 

รอไม่นานไอติมแบบถ้วยมีไอติม4-5ลูก ราดด้วยช็อกโกแลต แต่จีซูต้องประหลาดใจเพราะบาบิยกมาแค่ถ้วยเดียว

 

“ของนายล่ะ”

 

“กินด้วยกันไงเปลืองตัง”

 

ฟังแล้วรู้สึกดีจริงๆ

 

ฮ่าๆกินๆไปเถอะ ผมเลี้ยงนะเนี่ย

 

จริงเหรอพ่อคนรวย

 

จริงครับ กินไม่อั้นนึงถ้วยเลย

 

ไม่อั้นจริงๆ จีซูส่ายหัวก่อนมองบาบิที่กินอย่างเอร็ดอร่อย

 

ไม่กินเหรอ

 

เห็นนายกินแบบนี้ก็อิ่มล่ะจีซูทำหน้าเอือม

 

ทำหน้าแบบนี้ มาผมป้อน บาบิยื่นไอติมจ่อปากอีกคน

 

ไม่ กินเองได้ย่ะ จีซูเบือนหน้าหนี

 

โถ่ว อย่าดื้อดิบาบิพยายามจะยัดเข้าปากอีกคน

 

บอกว่ากินเองได้ไงจีซูและบาบิพยายามผลักกันไปมาทำให้เกิดเสียงหัวเราะระหว่างพวกเค้าสองคน บรรยากาศรอบข้างในตอนแรกที่ดูอึมครึมตอนนี้ได้กลายเป็นเสียงหัวเราะไปแล้ว ช่างเป็นภาพที่สวยงามจริงๆแต่กลับไม่ใช่สำหรับใครอีกคน จีซูเบือนหน้าหนีบาบิก่อนหันไปสบตากับนัมจูฮยอนที่นั่งอยู่มุมของร้าน รอยยิ้มสดใสเมื่อสักครู่ค่อยๆผลันหายไป เหลือเพียงแค่ใบหน้านิ่งๆของจีซู

       จีซูเห็นไปมองผู้หญิงที่นั่งฝั่งตรงข้ามจูฮยอก นั่นคือ อี ฮาอึนจีซูกลับมานั่งท่าเดิมตามปกติ สายตาของจูฮยอกที่มองมาหาเธออย่างเฉยชานั้นทำให้จีซูเจ็บแปล้บลงกลางอก ความเพิกเฉยของจูฮยอกนั้นทำให้จีซูอยากจะร้องไห้ออกมาให้มันรู้แล้วรู้รอด

 

ติ๊งตึง!

 

จีซูหันมาสนใจข้อความในโทรศัพท์ แต่เมื่อเห็นรายชื่อเธอก็แทบไม่อยากเปิดอ่าน

 

 

ไอ้โย่งนัมจู

 

จีซูถอนหายใจก่อนจะเปิดมันออกมา

 

ไอ้โย่งนัมจู:ออกมาคุยหน้าร้านหน่อย มีเรื่องจะคุยด้วย12:21




....ทำไมฉันรู้สึกไม่ดีแบบนี้




เฮ้อ..จีซูพ่นลมหายใจออกมาอย่างประหม่า

 

“เป็นอะไรอ่ะเมเน?ถอนหายใจซะแรง”

 

“เปล่า เดี๋ยวฉันมานะ”

 

“จะไปไหน?”

 

“ออกไปคุยธุระนิดหน่อย”

 

“โอเค ผมจะรอนะ”

 

“เดี๋ยวมา”

 

“รีบมานะเมเน เดี๋ยวไอติมหมด”

 

“รู้แล้วน่า”

 

จบบทสนทนาขาเรียวก็รีบเดินออกมาหน้าร้าน ซึ่งพบว่ามีจูฮยอกมายืนรออยู่แล้ว บาบิหลี่ตามองผู้ชายที่เมเนเจอร์สาวออกไปพบก่อนจะพึมพำเบาๆคนเดียว

นั่น นัมจูฮยอกนี่หว่า

 

 

 

“มีอะไร”

 

“มากับบ็อบบี้แบบนี้หมายความว่าไง”

 

“แล้วนายอยากให้หมายความว่าไง”

 

“เธออย่ากวนฉันตอนนี้ได้มั้ย”

 

“แล้วนายถามแบบนี้ต้องการอะไร ฉันกับเค้าก็แค่ผู้จัดการกับศิลปิน”

 

“ดูมีความสุขดีนะ”

 

“หึ!แล้วนายล่ะ”

 

“ฉันกับฮานึลก็แค่เพื่อนร่วมงาน”

 

“แค่เพื่อนร่วมงาน? เหอะ แล้วข่าวล่ะ นายจะอธิบายยังไง!” 

 

“แล้วเธอล่ะ! ทั้งไอ้มิโน ทั้งikon ไหนจะwinner เธอกะจะมั่วให้ทั้งค่ายรึไง!” จูฮยอกเริ่มขึ้นเสียง

 

“......” จีซูนิ่งไปกับคำพูดดูถูกดูแคลนของแฟนตัวเอง ...เกินไปแล้วนะนัมจู

 

“ตกใจละสิว่าฉันรู้ได้ไง ต้องขอบคุณฮานึลจริงๆที่ทำให้ฉันตาสว่าง”

 

“อะไรนะ” ร่างบางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย 

 

“ฮานึลบอกฉันทั้งหมดแล้ว ฉันคงโง่ในสายตาเธอมากใช่มั้ย”

 

“นายเชื่อเธอเหรอ”

 

“แล้วมันน่าเชื่อมั้ยล่ะ จริงๆแล้วบ็อบบี้นี่ก็เป้าหมายใหม่เธอใช่มั้ย”

 

เพียะ!

ใบหน้าหล่อหันไปตามแรงมือก่อนจะเงยขึ้นมามองหน้าแฟนสาวที่ตอนนี้ตาของเธอเริ่มแดงกล่ำและมีน้ำตาคลอ หัวใจเค้ากระตุกวูบ แต่แค่เพียงชั่ววูบเท่านั้น เมื่อนึกถึงสิ่งที่ฮานึลพูด ทำให้จูฮยอกกำหมัดแน่นอีกครั้ง

“มันจะมากไปแล้วนะนัมจูฮยอก”

 

“.อะไรคือคำว่ามากไป สิ่งที่เธอทำกับฉันน่ะเหรอ?”


เพียะ!

อีกครั้งที่หน้าของจูฮยอกหันไปตามแรงตบ


"นายดูถูกฉันเกินไปแล้วนะ!"


"หรือมันไม่จริง"


"เหอะ..นายเคยพูดใช่มั้ยว่าแม้แต่ความมั่นใจฉันยังให้นายไม่ได้"


"....."

 

“นายรู้อะไรมั้ย แม้แต่ตัวนายเองก็ยังไม่เคยเชื่อใจฉันเลยเหมือนกัน”

 

“มีอะไรในตัวเธอที่ทำให้ฉันเชื่อใจ”

 

“นายก็เลยเชื่อฮานึลมากกว่าฉันงั้นสิ”

 

“ตกลงฉันผิดเหรอ”

 

“มันไม่ใครผิดทั้งนั้นแหละ ฉันขอถามอะไรหน่อย”

 

“....”

 

“ทำไมไม่ทำให้มันชัดเจน”

 

“ชัดเจนอะไร”

 

“อย่าพูดห่างคำว่าสักพักกับใครอีกนะ ถ้าจะแบบนี้”


"....."


"ห่างเพราะต้องการรู้ใจตัวเองงั้นสิ"


"....."


"ห่างกันสักพักบ้าอะไร! นายมันขี้ขลาด! เลือกสักอย่างสิจะอยู่หรือไป จะใช้คำนี้มาผูกมัดกันทำไม"จีซูขึ้นเสียง


"จีซู คือ..."


"นายเคยขอความชัดเจนกับฉันใช่มั้ย"


"...."


"เฮ้อ..เลิกกันเถอะ มันจะได้จบๆสักที"

 

“เดี๋ยวสิจีซู” จูฮยอกเอื้อมมือมาจับมือเล็กแต่กลับโดนสะบัดออก

 

“นายต้องการแบบนี้ทำไมไม่พูดตั้งแต่แรก ห้ะ!”จีซูพยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้แม้ดวงตาจะแดงกล่ำก็ตาม

 

“ฉันไม่ต้องการแบบนี้จีซู” จูฮยอกก้มหน้า

 

“ไม่ต้องการงั้นเหรอ ทุกอย่างที่นายทำมันเกินกว่าคนเป็นแฟนเค้าทำกัน คำพูดนายก่อนหน้านี้ แมร่งโคตรเจ็บ”

 

“ฉันแค่อยากให้เธอรู้ ว่าฉันรู้อะไรมาบา..”


"รู้อะไร? ที่นายกล่าวหาว่าฉันมั่วกับผู้ชายในค่ายน่ะเหรอ"


"แต่จีซู ฉันแค่อยา..."

 

“หุบปาก!เลิกให้มันจบๆโอเคปะ! เสียงใสตวาดใส่อีกคนอย่างเหลืออด

 

“....”


"อืม"


"..."


"เลิกก็เลิก"

 

ร่างสูงหันหลังให้อีกคนก่อนจะเดินลับหายไปในมุมตึก ฮานึลรีบวิ่งออกมาและส่งยิ้มที่อ่อนโยนให้จีซูก่อนจะกลายเป็นการแสยะยิ้ม ฮานึลเดินไปทางเดียวกับจูฮยอก และไม่ลืมจะหันกลับมาส่งจูบให้จีซู

      มือเรียวกำหมัดแน่น หลากหลายความรู้สึกที่ตอนนี้เบียดกันอยู่ภายในตัวของจีซู ทั้งโกรธ โมโห เกลียด เสียใจ รัก หดหู่ ทำไมมันทรมานแบบนี้ ทำไมพวกเค้าทำกับเธอแบบนี้ ทำไมถึงเชื่อใจผู้หญิงคนนั้นมากกว่าแฟนตัวเอง จีซูยอมรับว่าตัวเองก็ผิดทั้งเรื่องฮันบิน มิโน แต่จีซูก็พยายามผลักพวกเค้าออกจากชีวิตรักของเธอและนัมจูฮยอก และเรื่องที่เจ็บปวดที่สุดคือการถูกกล่าวหาว่ามั่วผู้ชายแม้จะไม่เป็นความจริงแต่ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเค้าไม่เคยเชื่อใจเธอเลยยังไงล่ะ


“นายคิดแบบนั้นจริงๆเหรอ เชื่อจริงๆเหรอว่าฉันทำแบบนั้น ฮึก..ใจร้ายไปรึเปล่า ฮึก ฮือ”


ฝ่ามือเล็กทั้งสองข้างยกขึ้นมาปิดหน้าตัวเองก่อนจะปล่อยให้น้ำตาที่กลั้นไว้นั้นออกมา นอกจากร้องไห้แล้วเธอก็ไม่รู้จริงๆว่าต้องระบายความรู้สึกตอนนี้ออกมายังไง ขณะที่จีซุร้องไห้อย่างไม่สนใจใคร จู่ๆก็มือปริศนาจับที่บ่าและดึงร่างบางเข้ามากอด

 

“ไม่ต้องเงยมาดูนะ ผมไม่อยากเห็นน้ำตาของเมเน”

 

“บาบิ ฮึก ฮือ” ร่างเล้กกอดตอบอีกคนแน่น

 

“ร้องออกมาเลย ดังๆเลย”

 

“ฮึก ฉัน..ไม่โอเคเลย”

 

“ผมรู้ แต่ผมให้เวลาร้องไห้แค่ 30 นาที ”

 

“อือ”


"ฮึ้บๆไว้ก่อนนะ เก็บไว้ร้องตอนเย็น เพราะเราต้องขึ้นตึก ร้องไห้เสร็จเดี๋ยวผมพาไปล้างหน้า"


"คิก..นายบ้ารึไง ใครมันจะฮึ้บเก็บไว้ได้ มันสั่งง่ายขนาดนั้นรึไง"จีซูเผลอขำออกมา


"เมเนนี่ใช้ไม่ได้เลย ร้องไห้อยู่แท้ๆยังจำขำอีก"


"อื้อ" ฟันเล็กกัดเข้าที่แผ่นอกแน่น


"อะโอ้ย! เมเน...ซาดิสรึเปล่าเนี่ย งั้นผมเป็นมาโซคิสให้ก็ได้นะ" จีซูผละออกมาก่อนจะทุบเข้าที่แผ่นออกอีกคน


"ตีผมได้แบบนี้แปลว่าโอเคขึ้นแล้ว" บาบิชี้หน้าจีซู ปากเล้กอ้าปากจะงับนิ้วอีกคนแต่บาบิชักมือกลับมาทัน


"นายมันบ้า"


"เมเนบ้ากว่ามั้ยมายืนร้องไห้ไม่อายเช้าบ้าน"


"เรื่องของฉัน"


"ปะๆเดี๋ยวพาไปล้างหน้าในร้าน"

บาบิขว้ามืออีกคนมาจับก่อนจะจูงมือพาไปหลังร้าน ขณะที่จีซูล้างหน้าอยู่บาบิก็เอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย

 

“ผมขออย่างนะ” 


"....."

 

“เมเนห้ามร้องไห้ให้ผู้ชายคนนั้นอีกนะ”

 

จีซูไม่ได้ตอบอะไร ได้แต่ก้มหน้าแล้วแสร้งหันไปอีกทาง ร่างสูงเดินมาจับข้างหลังแล้วเอื้อมมือไปกุมมือเล็กก่อนเอาคางเกยหัวอีกคนแล้วจูบลงเบาๆ ร่างบางเริ่มสั่นเทาอีกครั้งอย่างไร้เสียง เธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้อย่างที่บาบิบอก ห้่ามร้องไห้ให้ผู้ชายคนนั้นอีก

 




 

.....อย่าทำให้อยากปกป้องสิเมเน

 

 

 
















100% แล้วจ้าา
ซอรี่จริงๆไม่ได้มาอัพ งานถาโถมมาก
มาอัพแล้วเน้อออ คำบรรยายจะแปร่งๆนะ
เพราะเราไม่ค่อยชอบบรรยายเท่าไหร่
ว่างนู่นแหละจะมาอัพอีก
ตอนนี้เหมือจจะมีรักหลายเศร้า
แต่ทุกคนย่อมมีเวลาของตัวเอง
คิดถึงคนอ่านนะยู้วววว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #145 PatChaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 01:28
    บาบิ พี่อย่าไปแย่งชิงกับคนอื่นเค้าเลย ปล่อยให้ต๋าไปเุถ๊อะะะะะ
    #145
    0
  2. #133 .second. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 10:18
    ร้องไห้หนักมากทำไมทำแบบนี้
    นังตัวร้าย นังบ้าาา ไม่รู้จะว่ายังไงละนัมจูใจเย็นๆสิค่อยๆคุยได้ไหม
    ทำไมไม่เคยเชื่อแฟนตัวเองเลย
    #133
    0
  3. #132 AKASHI. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 20:29
    เอิ่ม เราว่าเรื่องนี้นัมจูไม่ผิดนะเราว่าจีซูผิดเต็มๆอ่ะ นางไม่เคยมีความชัดเจนอะไรเลยซักอย่าง อยู่กับแฟนยังไปหาผู้ชายคนอื่นได้แถมยังทำตัวไม่น่าไว้ใจอีก เลิกไปอ่ะดีแล้วแหละคนโลเลกับคนขี้หึงมันอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอก ต่างคนต่างหาใหม่เถอะ
    #132
    0
  4. #130 Yuki (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 10:04
    เอานัมจู ชอบฉันคืนมา เชียร์นัมจู
    #130
    0
  5. #127 JIJIPHOD (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 01:58
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #127
    0
  6. #125 Jajar2544 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 06:03
    รอน๊าๆๆๆๆ
    #125
    0
  7. #124 Piano Ptpz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 04:15
    ไรท์เอามิ ออกมาเปิดตัวมั้งเส้~ หายไปเลยนะ55555
    #124
    0
  8. #123 nwrguid1999 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 21:37
    รอๆๆๆๆๆๆ
    #123
    0
  9. #122 jinwonkimbub (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2559 / 22:21
    มาต่อๆคะ
    #122
    0
  10. #121 kookkyp (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 16:39
    รออจ้าา
    #121
    0
  11. #120 JIJIPHOD (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 00:27
    รอๆๆๆๆ
    #120
    0
  12. #119 Marygstd (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2559 / 14:39
    อยากอ่านของฮันบินจ้าา แต่ไม่เอาแบบรักหลายๆเศร้านะ บีมหัวใจเกิ้นน
    #119
    0