(ikon x you)Just me แค่ฉัน ft.NamJu Mino

ตอนที่ 3 : Chapter 2 - Can you remember ? 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,277
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    28 พ.ย. 58











- CHAPTER 2 -

















 

 

แก๊ก แก๊ก แก๊ก

เสียงเคาะนิ้วกับโต๊ะของนัมจูบ่งบอกได้ว่าเค้ารอจีซูนานแค่ไหนแล้ว ท่ามบรรยากาศร้านที่เป็นส่วนตัวทำให้เค้าเคาะนิ้วกับโต๊ะได้หลายจังหวะโดยไม่กังวลว่าใครจะรำคาญ มือซ้ายที่กุมขมับอยู่เปลี่ยนมาเท้าคางเมื่ออาการเมื่อยของเค้าเริ่มกลับมาอีกครั้ง

 

เฮ้อออ... เมื่อไหร่จะมาเนี่ยยยคุณผู้จัดการ

 

แก๊ก แก๊กๆ แก๊ก แก๊ก กะละๆแก๊กๆ แก๊ก นิ้วยาวเริ่มเคาะนิ้วเป็นจังหวะอีกครั้งเพื่อบรรเทาความเบื่อ

 

พรึบ !
ร่างบางวางกระเป๋าและแจ็คเก็ตก่อนจะหย่อนตัวนั่งลงฝั่งตรงข้าม

 

โทษทีนะ ฉันเพิ่งประชุมเสร็จ

 

ไม่เป็นไรร่างสูงค่อยๆกลับมานั่งตามปกติ ก่อนจะเผยยิ้มออกมา

 

สั่งอะไรกินกันเลยมั้ย ฉันหิว ยังไม่กินข้าวเที่ยงเลยนิ้วเรียวไล่ดูเมนู เงยหน้ามองร่างสูงก่อนจะส่งยิ้มกลับ

 

เธออยากกินอะไรล่ะ

 

คิดไม่ออก อะไรก็ได้ ขอชีสเยิ้มๆพอ

 

เดี๋ยวก็อ้วนหรอก

 

นายไม่ชอบผู้หญิงอ้วนหรอก....เหรอตาเรียวมองอีกคนตาขวาง

 

เธอจะอ้วนหรือผอมฉันชอบหมดแหละ สั่งๆ

 

อ่ะ นายสั่ง ขอเช็คตารางงานพรุ่งนี้ก่อนจีซูยื่นเมนูไปให้

 

อื้อนัมจูรับเมนูก่อนจะก้มไล่ดูเมนู

 

มือเรียวหยิบกระเป๋ามาควานหาสมุดโน้ตกลับไม่พบ

หายไปไหนเสียงใสพึมพำ

 

ไม่เจอเหรอ

 

อื้อจีซูพยักหน้า ก่อนจะก้มหน้าหาในกระเป๋าอีกครั้ง

 

ฉันต้องลืมไว้ที่ตึกแน่ๆเลยนัมจู

 

กินข้าวกันก่อนแล้วค่อยไปเอา

 

ฉันกลัวมันหาย ขอโทษนะจีซูรีบลุกออกจากที่นั่ง มือหนารั้งเอาไว้

 

ไม่ทำร้ายจิตใจฉันเกินไปหน่อยเหรอ โซ จีซู

 

.....

 

นั่งก่อน หิวข้าวไม่ใช่เหรอ

 

โทรหาคนที่ตึกสิ ให้เก็บไว้ให้แล้วค่อยไปเอานัมจูออกเสียงแกมสั่ง

 

อือร่างบางหย่อนตัวนั่งลงเหมือนเดิม

 

รอไปพร้อมฉันก็ได้ ฉันกะจะเข้าตึกพอดี


"...."

 

แยกกันไปก็ได้ถ้าเธอกลัวคนอื่นเห็นเสียงที่ฟังดูน้อยใจทำให้จีซูเงยหน้าไปมองอีกคน

 

ไปพร้อมกันก็ได้ ยังไงก็ขับรถมาคนละคันอยู่แล้วนี่ คงไม่มีใครคิดอะไรจีซูก้มมองเมนูโดยไม่สนใจอีกคน

 

.....ความรู้สึกหลากหลายที่เริ่มเข้ามาในสมองทำให้นัมจูพูดอะไรไม่ออก ความรู้สึกอื่นใดก็ไม่เด่นชัดเท่า ความน้อยใจ

 

 

 

 ......คำพูดเธอแต่ละครั้ง ขยันทำร้ายจิตใจฉันจริงๆฉันดีไม่พอเหรอ เมื่อไหร่จะยอมรับฉันสักที 








 

 

 

 

 

อยู่ไหนนะร่างบางค้นของทั่วห้องประชุมกลับไม่เจอสมุดบันทึกตารางงานของเธอ

 

แม่บ้านเก็บไว้รึเปล่าเสียงใสบ่นพึมพำก่อนจะออกจากห้องประชุมเพื่อไปตามหาสมุดตารางงาน เมื่อเธอเจอแม่บ้าน ก็รีบวิ่งเข้าไปหา

 

ป้าคะ เห็นสมุดสีดำขนาดประมาณนี้มั้ยคะนิ้วเรียววาดขนาดกลางอากาศ

 

ไม่เห็นนะคะ ขอโทษนะคะ เดี๋ยวป้าขอตัวทำงานต่อ

 

อ่อ ขอบคุณค่ะจีซูโค้งเล็กน้อย

 

อ่า... จริงๆเลยโซจีซู โง่จริงๆเลยมือเรียวตบหน้าผากตัวเอง ก่อนจะถอนหายใจออกมา

 

 

 

หานี่อยู่เหรอจีซูหันไปตามต้นเสียง มิโนชูสมุดตารางงานขึ้น

 

ซง มินโฮมิโนกระตุกยิ้มเมื่อถูกเรียกชื่อเต็ม

 

ดีจัง ที่ยังอุตส่าห์จำชื่อกันได้ อะ...เอาไปสิมือหนายื่นสมุดไปหาอีกคน

 

ขอบใจมือเรียวรับมาก่อนจะยัดลงกระเป๋า

 

เธอนี่ยังเหมือนเดิมเลยนะ ขี้ลืมเหมือนเดิม

 

ฉันถึงลืมนายได้เร็วไง

 

....

 

งั้นฉันไปละจีซูมองมิโนด้วยหางตาก่อนจะเดินออกไป แต่กลับโดนมือหนารั้งไว้

 

 

ฟอด!

มิโนดึงอีกคนกลับมาหอมแก้มก่อนจะโดนร่างเล็กผลักออกเต็มแรง

 

อะไรกัน หอมนิดหอมหน่อยไม่ได้ ทีเมื่อก่อนมากกว่านี้ยังทำได้เลย

 

เพี้ยะ!

มิโนหันไปตามแรงตบ ก่อนจะหันกลับมากระตุกยิ้มให้อีกคน

 

เลิกยุ่งกับฉันสักที เลิกเอาเรื่องเก่าๆมาเล่าใหม่ได้มั้ย

 

ทำไมล่ะ ไม่อยากให้คนอื่นรู้รึไงว่าเคยคบกับฉัน

 

เพราะนายเป็นแบบนี้ไง อดีตคืออดีต

 

....

 

อย่ายุ่งกับปัจจุบันของฉัน

 

....

 

แล้วขอร้องละ ช่วยทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้มั้ย ทำเป็นไม่รู้จักกันได้มั้ย

 

ฉันทำผิดอะไร ทุกวันนี้ฉันยังไม่รู้เลยว่าเธอบอกเลิกฉันทำไม!”มิโนขึ้นเสียง

 

เหอะ! นี่ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ ทำอะไรไว้นายไม่รู้จริงๆเหรอ หรือเรื่องเลวๆแบบนั้นมันเป็นเรื่องปกติของนาย

 

นี่เธอพูดเรื่องอะไร

 

ให้ตายเถอะ อย่าทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ได้มั้ย

 

เธอกำลังหมายถึงอะไร

 

พอเถอะ ฉันจะกลับ

 

เดี๋ยวสิ

 

อะไรอีก

 

....

 

ถ้าไม่พูด ฉันพูดนะ มิโนขอให้นายทำเป็นไม่รู้จักฉันได้มั้ย ขอร้อง

 

ทำไม ไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่าเคยคบฉัน...ว่างั้น

 

ใช่

 

คนแบบฉันมันแย่ขนาดนั้นเลยเหรอ ขนาดไม่อยากรู้จักเลยเหรอ

 

ย้อนเวลากลับไปได้ ฉันก็ไม่อยากรู้จักนายหรอก ชัดมั้ย ฉันกลับละจีซูหันหลังกลับ

 

ใครมันจะไปดีเท่าไอ้นัมจูฮยอกล่ะ!”มิโนขึ้นเสียง ร่างบางหันหลังกลับมามองอีกคนตาขวาง

 

อย่าพูดถึงเค้า มันไม่เกี่ยวกัน

 

ทำไมล่ะโซจีซู ไม่ชอบให้พูดถึงที่รักเธอเหรอ

 

ซง มินโฮ!!”

 

ทำไม

 

นายมัน...แย่ยิ่งกว่าอะไร

 

ต้องนัมจูฮยอกของโซจีซูเหรอถึงจะดี

 

เค้าดีกว่านายพันเท่าละกัน นายไม่มีทางดีเท่าเค้า

 

ขนาดนั้นเลย

 

.....

 

....

 

ฉัน เกลียด นายเสียงเล็กค่อยๆเน้นทีละคำ

 

....

 

ชัดพอมั้ย

 

หึ! ก็ชัดเจนดี เจ็บดี...มิโนหันหลังกลับไปห้องซ้อม เค้าไม่ขอรับรู้อะไรอีกแล้ว เหนื่อย เหนื่อยเกินไปจะตอบโต้ ไปต่อไม่เป็นเลย เกลียด มีคำไหนเจ็บกว่านี้มั้ย คงไม่มีใครดีเท่านัมจูสินะ แม้ไม่ใช่คำพูดที่ชัดเจนว่าคบกันแต่การกระทำมันฟ้อง ตั้งแต่ไปกินข้าว ไปเที่ยวด้วยกัน เค้ารู้ดีว่าจีซูไม่ไปกับใครง่ายๆแน่ถ้าคนนั้นไม่พิเศษจริงๆ เจ็บ เค้าทั้งเจ็บและจุก มันคงกลับไปเป็นแบบเดิมไม่ได้แล้ว ไม่มีทางเหมือนเดิม

        มิโนไม่เคยรู้ถึงสาเหตุของการบอกเลิกของจีซูเลย ทำไมจีซูคนที่คอยให้กำลังใจเค้าตลอดถึงได้กลายเป็นคนที่ทำเค้าเจ็บปวดขนาดนี้ อยากบอกจริงๆว่ายังรักเธออยู่ แต่คิดว่ายากเหลือเกินที่เธอจะฟัง ต่อให้ฟังเธอคงไม่รู้สึกอะไรแล้ว นอกจากมองว่ามันเป็นแค่ขยะ

 

 

 

 

   ....จีซู ฉันเจ็บ เจ็บมาก เมื่อไหร่ฉันจะตื่นจากฝันร้ายสักที

 

 

 

 

 

 

 

 

แปะ!

หยดน้ำสีใสตกลงกระทบพื้น ทั้งทีเป็นคนไล่อีกฝ่าย ทั้งที่เพิ่งพูดไปว่า เกลียด แต่มันกลับรู้สึกเศร้าทุกครั้งที่เห็นคนในอดีตมีสีหน้าที่เศร้า มันเกินจะบรรยาย ทั้งเกลียด ทั้งเป็นห่วง ทั้งอยากจะเข้าไปปลอบ

 ....เธอทำถูกแล้วโซ จีซู

ได้แต่พร่ำบอกตัวเอง มือเรียวยกขึ้นมาปาดน้ำตา ก่อนจะเดินไปอีกทางเพื่อกลับรถ

เมื่อเธอเดินผ่านห้องซ้อมกลับมีไฟเปิดอยู่ เธอจึงเปิดประตูหวังจะเข้าไปปิดไฟ แต่กลับเจอ จอง ชานอูกำลังซ้อมเต้นจนเหงื่อท่วมตัว ชานอูชะงักก่อนจะหันมามองผู้มาใหม่

ขอโทษครับ อีกสักพักผมจะกลับแล้วชานอูโค้งเล็กน้อย

 

ไม่เป็นไร ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ เอ่อ..นี่ก็เที่ยงคืนแล้ว เห็นว่าวันนี้ซ้อมตั้งแต่ตี5 ไม่กลับไปพักผ่อนเหรอ พรุ่งนี้มีซ้อมอีกก็ตี4”

 

ไม่ล่ะครับ ผมว่าตี2ค่อยกลับ

 

นายจะไหวเหรอ

 

ไม่ไหวก็ต้องไหวครับ พวกพี่ๆเค้าเก่งแล้ว แต่ผมยังได้เท่านี้อยู่เลยชานอูส่งยิ้มแห้งๆมาให้จีซู

 

ไปพักเถอะ ไม่สบายเดี๋ยวจะวุ่นวายกันใหญ่จีซูเดินมาตบบ่าอีกคน

 

ไม่ครับ ผม...

 

นายโอเครึเปล่า มีอะไรบอกฉันได้นะ ฉันเป็นเมเนเจอร์นายนะ

 

ผม..ผมพยายามแล้วนะ แต่มันยังไม่พอชานอูนั่งลงชันเข่าก่อนจะค่อยๆก้มหน้าสะอื้น

 

ชานอูร่างบางนั่งลงข้างๆก่อนจะวางมือไว้ที่บ่าอีกคน

 

ผมเหนื่อย แต่พวกพี่ๆก็เหนื่อย พวกเค้าฝึกหนัก ผมยิ่งต้องฝึกหนักกว่า ฮึก

 

.... จีซูลูบหลังอีกคน

 

เพราะผมเพิ่งมา เพราะผมเพิ่งมา ผมต้องฝึกเยอะกว่านี้ ผมรู้สึกผมยังไม่พอ..ฮึก

 

ชานอู ฉันรู้ว่านายเหนื่อย ตอนนี้ใจนายเหนื่อย นายไปพักเถอะ

 

ผม...ฮึก

 

ยิ่งนายดูถูกตัวเอง ยิ่งนายกดดันตัวเอง มันจะออกมาไม่เต็มที่นะ กลับไปอาบน้ำ นอนพักซะ แล้วพรุ่งนี้มาเริ่มใหม่

 

เมเนเจอร์...ผม ร่างบางกอดอีกคน ก่อนร่างสูงจะค่อยคลายมือที่กอดเข่าตัวเองแล้วกอดตอบเพื่อระบายความรู้สึกอัดอั้นที่อยู่ข้างในออกมา

 

ผม...ฮึก

 

ฉันเข้าใจชานอูกอดแน่นขึ้น

 

เมเนเจอร์...ฮึก.... เหมือน..ฮึก แม่ผมเลย

 

จะโดนถีบเพราะประโยคเมื่อกี๊แหละ

 

ผมขอโทษ

 

ฉันล้อเล่นๆ แม่ก็แม่ มีอะไรก็มาคุยกับฉันได้ โอเคมั้ย

 

ครับร่างสูงค่อยๆคลายกอด ก่อนจะส่งยิ้มให้

 

ยิ้มได้ก็ดีจีซูยิ้มตอบ

 

กลับไปพักผ่อนได้ละ

 

ครับ

 

เดี๋ยวฉันขับรถไปส่งหอ

 

ขอบคุณครับชานอูยิ้มกว้าง จีซูเอามือมายีหัวอีกคนก่อนจะเผยยิ้มอ่อนๆให้

 

 

....อยู่กับเมเนเจอร์แล้วสบายใจเหมือยอยู่กับแม่เลย ขอบคุณพระเจ้าที่ให้ผมมีแม่อีกคน :)


 

 

 

 

 

 











*******
ทาดา!! 100%





แจกความสดใส




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

175 ความคิดเห็น

  1. #139 PatChaa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2559 / 01:14
    อยู่ๆก็กลายเป็นแม่ซะงั้น เอ้อ ดีเนอะ
    #139
    0
  2. #102 Mild (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 11:17
    กลายเป็นแม่คนไปแล้ว....
    #102
    0
  3. #97 Yuki Sirima Buamuangkao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 20:19
    เอ็นดูชานอู ~
    #97
    0
  4. #29 Isabella (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2558 / 21:24
    อุ๊บส~ ชานอูน่ารักกก ลูกรักของแม่~ >< ปริ่มอ่ะ มิโนเป็นแฟนเก่า เด็ดทั้งเรื่อง อิอิ 
    #29
    0
  5. #22 Rapper I'cex (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 23:38
    สงสารนัมจูอ่าาาแต่มิโนก็น่าสงสารเหมือนกันน
    #22
    0
  6. #15 Mickky'mick (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2558 / 11:38
    มาต่อเรวๆน้าาา ติดตามมมๆ
    #15
    0
  7. #14 yuikr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 08:13
    นัมจูก็สงสาร มิโนก็สงสาร โอยยย ไหนจะชนูอีก
    #14
    0
  8. #13 Nam Bi-no (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 22:21
    มาเรวๆนะอยากอ่านมากเลยรู้ไหม.

    ชอบพี่นัมจูสงสารที่นางเอกไม่สนใจพี่นัมจูเลยแล้วพี่มิโนกับนางเอกทำไมเลิกกัน?????

    เขาอยากรู้แล้วนะ ไรท์สูดที่รักมาเรวๆนะเขารอ
    #13
    0
  9. #12 Babydiner (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 22:02
    ฮื่ออออ คิดแล้วนึกถึงท่อนร้องของชนูเลยยแง้
    #12
    0
  10. #10 waii_waii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 00:16
    สงสารนัมจู ToT
    #10
    0
  11. #9 Mickky'mick (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 20:43
    มาต่อเรวๆน้าาา
    #9
    0
  12. #8 B-FEN (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 16:00
    มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ
    #8
    0