คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [PETER PARKER x TONY STARK] Notice me, Senpai [PETER PARKER x TONY STARK] Notice me, Senpai | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


มันแปลกยังไงที่เธอเกิดแล้วก็โตก่อน ┐('~` )┌
ใครมองก็มองอย่าแคร์อย่าไปสนใจ (。≖‿≖)
อะไรก็ไม่สำคัญ ใจฉันยังยืนยัน เป็นไงก็เป็นกัน
"ขอข้ามรุ่นซักครั้ง"
..................... .....................
ขอบคุณเพลง ข้ามรุ่น - เล้าโลม
SF written by SaRa_PAO

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ส.ค. 60 / 09:54


Title: Notice me, Senpai

Pairing: PETER PARKER x TONY STARK

Author: SaRa_PAO

Genre: Romantic

Rate: PG

Note: มีสปอย

 


ฉันคงต้องขอชุดคืน

ถ้าผมไม่มีชุดนี้ผมก็ไม่เหลืออะไรเลย

งั้นนายยิ่งไม่ควรมีมัน

ปีเตอร์โดนไล่ออกจากการฝึกงาน ไม่ว่ามันจะเป็นงานอะไรก็ตามในสายตาคุณ รับรู้ไว้แค่ว่าเขาโดนไล่ออกแล้วก็พอ ส่วนเหตุผลนั้นง่ายมาก เขาแค่โดนมหาเศรษฐีวัยกลางคนจับได้ว่าโกหกเรื่องกำลังซ้อมดนตรีอยู่ทั้งที่ความจริงคือกำลังสู้กับศัตรูตัวร้าย พอตาแก่นั่นมาถึงก็โวยกันเสียยกใหญ่ไม่ยอมฟังเหตุผลใดๆ แล้วจากไปพร้อมทิ้งเขาไว้กับชุดสุดเห่ยที่ให้แฮปปี้ซื้อมาให้

ปีเตอร์เดินหมดอาลัยตายอยากกลับมายังห้องพัก พอปิดประตูห้องได้ไม่นานก็โดนคำบ่นของป้าเมย์ชุดใหญ่ เขาเพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้น รับมันทุกอย่างเข้ามาให้ใจหยุดคิดถึงคนใจร้ายที่เพิ่งจากกันไม่นาน โทนี่มองไม่เห็นเขาเลย ไม่แม้แต่จะฟังคำร้องขอหรือมองตากัน คนแก่กว่ามากออกปากไล่กันโดยไม่นึกถึงเลยว่ามันจะทำเขาเจ็บเพียงไร

ก็สมควรอยู่ ปีเตอร์บอกตัวเอง ส่วนหนึ่งเขาคิดเช่นนั้น เรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะความบ้าระห่ำ ความไม่เจียมตัว ความคึกคะนองประสาวัยรุ่น แต่อีกส่วนเขากลับคิดว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นถูกต้องแล้ว จะให้นั่งรอผู้ใหญ่จัดการตามวิธีของผู้ใหญ่ เห็นทีคงได้ปล่อยคนชั่วลอยนวลจนสายเกินแก้แน่

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทำให้ปีเตอร์เจ็บปวดรวดร้าวอย่างถึงที่สุดไม่ใช่การยึดชุดคืน การโดนออกปากไล่หรือคำต่อว่าของคุณสตาร์ค แต่มันเป็นเรื่องอื่นซึ่งจะเฉลยในย่อหน้าถัดๆ ไป

ปีเตอร์พยายามไม่โยงเรื่องเก่าๆ มาเชื่อมกันเป็นใยแมงมุมเพื่อทำให้ตัวเองรวดร้าวกว่าเดิม หากแต่มันทำได้ยากเหลือเกินเมื่อทุกอย่างชี้ชัดว่าสำหรับโทนี่ สตาร์คแล้ว ปีเตอร์ พาร์คเกอร์เป็นได้แค่เด็กเมื่อวานซืน เด็กในความดูแล เด็กที่เป็นได้แค่เด็กอยู่วันยังค่ำ ทว่าปีเตอร์ไม่อยากให้โทนี่คิดกับเขาแค่นั้น เพราะเขาไม่เคยคิดว่าโทนี่เป็นเพียงรุ่นพี่ในวงการซุปเปอร์ฮีโร่เลย เขาคิดไปไกลกว่านั้น ไกลจนสามารถยืนยันกับตัวเองได้แล้วว่าเขาอยากกิ...อะแฮ่ม ชอบคนแก่นั่น

ปีเตอร์ชอบโทนี่ สตาร์คในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง

ป้าไม่ชอบนายโทนี่ สตาร์คเลย ในหัวหลานมีแต่เขาเต็มไปหมด

ป้าเมย์เคยช่วยยืนยันความรู้สึกของเขาตอนไปกินอาหารไทยด้วยกัน ตอนนั้นยอมรับเลยว่ามันตกใจไม่น้อยที่มีคนสังเกตเห็น แถมยังเป็นป้าแท้ๆ ของตัวเองอีก

ปีเตอร์อยากจะไม่ยอมรับ แต่พอมานั่งทบทวนตัวเองก็พบว่าเขาอยากเจอโทนี่แทบทุกเวลา ไอ้การขอเข้าร่วมภารกิจก็เพียงแค่อยากมีโอกาสได้เจอกับคนสูงวัยนั่น การส่งข้อความไปหาแฮปปี้ว่าตัวเองว่างตอนไหน ทำอะไรบ้างก็เพื่อเรียกร้องความสนใจจากโทนี่ สตาร์ค เขารู้ (อย่างน้อยก็คิดว่าพอเดาใจมหาเศรษฐีออก) ว่าต้องคอยตามดูเขาอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ แน่ ต่อให้ไม่พูดออกมาตรงๆ ตามประสาคนปากหนัก ปีเตอร์ก็มองออกอยู่ดี

เห็นมั้ยว่าเขาโตแล้ว โตพอมองอะไรทะลุปรุโปร่ง (แม้จะไม่ทุกเรื่องก็ตาม)

“ปีเตอร์?” เสียงของป้าเมย์ฟังดูอ่อนลง ก่อนมือกร้านโลกในแบบฉบับผู้ใหญ่จะยื่นมาลูบไหล่กันเบาๆ “หลานโอเคมั้ย”

ปีเตอร์เงยใบหน้าเปื้อนไปด้วยความโศกเศร้าขึ้นมองหญิงวัยกลางคน ส่ายหน้าเมื่อกลัวจะหลุดสะอื้นหากเปิดปากออกพูด เขาพยายามกล้ำกลืนก้อนสะอื้นลงคอ สั่งตัวเองให้เลิกทำตัวเป็นเด็กแบเบาะ ถึงอย่างนั้นน้ำตาก็เอ่อขึ้นมาออเต็มหน่วยจนจะไหลลงมาอยู่รอมร่อ

เขาจะไม่ได้เจอโทนี่อีกแล้ นี่แหละสาเหตุที่ทำให้เศร้าจนจะร้องไห้

“เฮ้ ปีเตอร์” ป้าเมย์กอดเขาแน่น ลูบหลังปลอบใจ “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร” แล้วกล่าวคำเดิมซ้ำไปมา

“ผม...โดนไล่ออกจากฝึกงาน” ปีเตอร์ฝืนพูดออกมาอย่างยากลำบาก ความเจ็บแล่นขึ้นมาจุกอก

“โอ้ นั่นมัน...เกิดอะไรขึ้น

ปีเตอร์เลือกที่จะเงียบ เขาผละตัวเองออกจากอ้อมกอดแสนอบอุ่นแล้วลุกขึ้นเดินเข้าห้องนอน ปิดประตูพร้อมโยนเป้ลงกับพื้น ฉวยคว้าเครื่องฉายสัญลักษณ์สไปเดอร์แมนซึ่งเคยได้รับมาหลังจบศึกซีวิลวอร์ไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียง เขากดเปิด มันยังคงฉายสัญลักษณ์หน้าสไปเดอร์แมนสีแดงบนฝ้าเพดานอย่างเดิม หากเป็นเมื่อก่อนปีเตอร์คงยิ้มด้วยความฟิน แต่ในตอนนี้เขาเศร้าจนอยากปิดตายมันไว้ในลิ้นชักโต๊ะ

ทั้งที่ผมคิดถึงคุณตลอดเวลา แต่คุณกลับไม่เคยเห็นผมในสายตาเลย

ปีเตอร์ตัดพ้อโทนี่ในใจ วางอุปกรณ์ในมือลงข้างกายแล้วยกแขนขึ้นก่ายหน้าผาก หลับตาลงพักผ่อนหัวใจแสนบอบช้ำ

 

สุดท้ายปีเตอร์ก็จัดการจับวายร้ายส่งตำรวจได้สำเร็จด้วยน้ำมือตัวเอง ทั้งแผนการ ความใจกล้า การลุยเดี่ยว และชุดปฏิบัติการสุดเชยตัวเก่า

ขณะที่กำลังประชุมเรื่องการแข่งขันตอบปัญหาทางวิทยาศาสตร์ เขาก็ูกเรียกให้ไปยังห้องน้ำ แล้วพบแฮปปี้ยืนอยู่ด้านใน พวกเราคุยกันเพื่อปรับความเข้าใจก่อนโดนขัดโดยนักเรียนชายคนหนึ่ง เมื่อก้างขวางคอเดินออกไปแล้วแฮปปี้ก็บอกว่า

“เจ้านายฉันอยากคุยกับนาย”

ทันทีที่ได้ยิน ปีเตอร์ใจเต้นไม่เป็นส่ำ ทั้งอยากร้องตะโกนด้วยความดีใจ ทั้งอยากวิ่งหนีด้วยความกลัว ความรู้สึกสองอย่างนี้ประเดประดังเข้ามาพร้อมกันจนสไปเดอร์แมนคนเก่งตั้งตัวแทบไม่อยู่ แถมยังไม่รู้อีกว่าหากได้เจอโทนี่แล้ว จะทำตัวยังไงดี วิ่งเข้าไปกอดแล้วยกตัวโทนี่หมุนไปมาดีไหม หรือทำเป็นยังโกรธอยู่แล้วรอคนแก่นั่นง้อดี

แล้วปีเตอร์ก็มาอยู่ในตึกอเวนเจอร์สตึกใหม่ที่อัพสเตท

“ขอฉันคุยกับเด็กนี่สองต่อสอง” โทนี่สั่งแฮปปี้เสียงเข้ม

“ผมจะคอยเฝ้าดูห่างๆ” แฮปปี้บอกโทนี่เป็นหลักประกันความปลอดภัยแล้วจิกตามองเขาหนึ่งครั้ง

ปีเตอร์อยากแฮปปี้ว่าเขาไม่มีพิษมีภัยต่อโทนี่ สตาร์คแน่นอน ในทางตรงกันข้าม เขาจะปกป้องชายคนนี้ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี และจะทำให้เต็มที่ให้สมกับที่ได้รับความไว้วางใจ หากให้สรุปสั้นๆ คือเขาไม่มีวันทิ้งโทนี่ไปหาเมียเก่าเหมือนใครบางคนแน่นอน (โอ๊ะโอ เปล่าแขวะนะ)

สิ่งที่โทนี่ต้องการคุยกับเขานั้นไม่มีอะไรมาก แค่แผนทดสอบเพื่อรับเข้าเป็นอเวนเจอร์สเต็มตัว แน่นอนว่าคนอย่างปีเตอร์ พาร์คเกอร์ต้องผ่านอยู่แล้ว สไปเดอร์แมนเพื่อนบ้านผู้แสนดีซะอย่าง

แล้วปีเตอร์ก็จากมาเพราะยังไม่พร้อมรับภารกิจในตอนนี้ เขาอยากพักทำใจและฟื้นพลังกายเสียหน่อย ตั้งใจว่าเมื่อพร้อมเดินเข้าสู่เส้นทางนี้จริงๆ ค่อยบอกโทนี่ทีหลัง

ปีเตอร์เดินออกจากตึกอเวนเจอร์สตึกใหม่มาหยุดยืนอยู่หน้ารถคันหรูของโทนี่เพื่อรอแฮปปี้ขับรถไปส่งยังอพาร์ตเม้นต์ แต่พออยู่คนเดียวก็อดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่าจะเอาไงต่อดี ตอนนี้โอกาสกลับมาหาเขาอีกครั้งแล้ว ซึ่งใช่ แน่นอนว่าเขาไม่มีทางปล่อยมันหลุดมืออีกแน่ เพียงแต่ไม่มั่นใจว่าหากพูดความรู้สึกออกไป ทุกอย่างจะยังเป็นเหมือนเดิมไหม

โทนี่คงไม่ชอบเด็กหรอก ยิ่งอายุน้อยกว่าจนเป็นลูกได้แบบนี้ยิ่งหมดหวัง ฮีโร่ในดวงใจของเขาคงได้แหยงแล้วไล่กันไปให้พ้นอีกรอบแหง แถมเฮียแกมีหวังมองกันด้วยสายตาประมาณว่า สติดีหรือเปล่านาย ทุกครั้งที่พบกันเป็นแน่

“ยืนคิดอะไรอยู่ หน้าเครียดเชียว” แฮปปี้เอ่ยทักเมื่อมายืนอยู่ตรงประตูฝั่งคนขับ จ้องกันไม่วางตาราวกับต้องการค้นหาอะไรบางอย่างในใจของเขา “คิดถึงเจ้านายฉันอยู่หรือไง”

ปีเตอร์สะดุ้งโหยง หน้าร้อนขึ้นมาฉับพลัน เขาละล่ำละลักแก้ตัวแต่เหมือนมันยิ่งเป็นหลักฐานยืนยันมากกว่า แฮปปี้หรี่ตาลงอย่างจับผิด เดินมาหยุดท้าวรถกั้นไม่ให้เขาหนี ก่อนคลี่ยิ้มไม่น่าไว้ใจ

“แค่แซวเล่นทำไมต้องเขินด้วย หรือว่า...อ่ะฮ้า ฉันรู้แล้วทำไมนายถึงดูเฮิร์ทนักตอนโดนยึดชุด”

“ไม่ใช่นะครับ”

แฮปปี้ส่งเสียงจุ๊ๆๆ “อย่าแถเลยไอ้หนู คิดว่าฉันมองเด็กเมื่อวานซืนอย่างนายไม่ออกหรือไง ไก่อ่อน

ปีเตอร์เบิกตาขึ้นกว้างเมื่อโดนจับได้ในที่สุด เขาพยายามหาวิธีพาตัวเองออกไปจากสถานการณ์ซวยสุดๆ นี้ แต่เหมือนพระเจ้าจะทั้งเห็นใจและเกลียดชังกันจึงได้ส่งโทนี่มาขัดจังหวะได้ทันเวลพอดิบพอดี

“วีดวิ้ว พัฒนาไปไกลเหมือนกันนะเนี่ย” คนร่างสันทัดเดินลงมาหาเขากับแฮปปี้ที่ลานจอดรถ

“ไม่ใช่นะครับ” ปีเตอร์รีบมุดตัวออกมาโบกไม้โบกมือปฏิเสธ “ไม่ใช่อย่างที่คุณสตาร์คคิดนะครับ”

“แล้วมันยังไงหือ คุณพาร์คเกอร์” โทนี่เดินเอาสองมือล้วงกระเป๋าเข้ามาใกล้ “อธิบายให้ฟังทีซิ”

ปีเตอร์เหงื่อแตกพลั่กเมื่อไม่อาจเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ด้วยกลัวว่าจะต้องกลับไปเหินห่างกับโทนี่อีกครั้ง และถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงใจสลายเป็นล้านเสี่ยงแน่นอน

“แค่จับได้ว่าเด็กมันกำลังอยู่ในช่วงอินเลิฟเลยแซวเล่น” แฮปปี้เป็นฝ่ายตอบให้แทน

โทนี่ผิวปากแซวพร้อมคลี่ยิ้ม ถึงกับดึงแว่นกันแดดออกเพื่อมามองหน้ากันให้ชัดๆ ปีเตอร์ทำได้เพียงหลบสายตาใคร่รู้ของคนรุ่นพ่อ และบังคับจังหวะหัวใจของตัวเองไม่ให้ส่งเสียงดังออกมาทำขายหน้า

อยู่ในวัยกำลังโตจนได้สินะไอ้หนู” โทนี่ล้อก่อนหันไปกระซิบอะไรกับแฮปปี้สักอย่างแล้วผละกลับมามองหน้าเขา “ขึ้นรถ ฉันจะไปส่งนายเอง”

 

ตลอดการเดินทางโทนี่ไม่พูดอะไรสักคำ ทำเอาปีเตอร์อดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าอีกฝ่ายกำลังไม่พอใจที่รู้ว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่พอถึงหลังอพาร์ตเม้นต์ของเขาแล้วโทนี่ออกปากไล่อีกครั้ง ภาพมโนก็สลายเหมือนโดนกรดชนิดเข้มข้นสาดเข้าอย่างจัง

สุดท้ายก็ทำได้แค่คิดฝันไปเองสินะ เฮ้อ

“ถึงแล้ว ลงไปสิ ฉันมีงานต้องไปทำต่อ”

ปีเตอร์นั่งตัวเกร็ง มองโทนี่ไม่วางตา จ้องแล้วจ้องอีกจนถ้าพวกเขาเป็นปลากัด โทนี่คงท้องไปแล้ว สาเหตุที่เขาเกิดอาการเช่นนี้ก็คือ เขากำลังลังเลอยู่ว่าจะลงจากรถหรืออยู่คุยกับโทนี่ให้รู้เรื่องดี หัวใจของเขากลับมาเต้นหนักอีกครั้งด้วยความหวาดกลัว ความรู้สึกในตอนนี้เป็นแบบเดียวกับตอนโดนพ่อของลิซพาขึ้นไปอยู่ในชั้นสตราโตสเฟียร์แล้วทิ้งกันอย่างไม่ใยดี ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ ความกดดันก็ยิ่งสะสมตัวมากขึ้นเท่านั้น และให้ตายเถอะ ปีเตอร์เกลียดบรรยากาศแบบนี้ที่สุด

“จะนั่งอีกนานมั้ยสไปเดอร์บอย”

“สไปเดอร์แมน”

“กลับบ้านช้าเดี๋ยวป้านายก็มาบ่นฉันอีก แต่จะว่าไปก็คุ้มนะถ้าได้ฟังเสียงเธอก่อนนอน คงฟินสุดๆ

“นั่นป้าผม” ปีเตอร์ทำเสียงดุก่อนรีบก้มหน้าลงเมื่อโทนี่ทำหน้ายักษ์ใส่ เขากุมมือทั้งสองข้างบนตักแน่น นั่งคิดอะไรสักพักก็เงยหน้าขึ้นสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ แล้วจ้องโทนี่เขม็ง “ผมมีเรื่องต้องคุยกับคุณ”

จังหวะหัวใจของปีเตอร์เต้นรัวจนฟังดูคล้ายจังหวะกลองในเพลงร็อค มันดังเสียจนเขาไม่ได้ยินความคิดตัวเอง แล้วทุกอย่างก็ระเบิดตู้มเมื่อโทนี่เลื่อนหน้ามาหากันใกล้ๆ เพื่อรอฟังคำพูดต่อไปของเขา ปีเตอร์ร้อนไปทั้งตัวเหมือนคนเป็นไข้เลยทีนี้ ได้แต่โทษคนขี้แกล้งที่ขยันทำเด็กวัยรุ่นแบบเขาใจเต้นแรงเสียเหลือเกิน

“พูดมาสิไอ้หนู ฉันรอฟังอยู่”

ปีเตอร์กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ กะพริบตาหนึ่งที เขารับรู้ได้ถึงความเปียกชื้นบนใบหน้าและฝ่ามือ

“นั่งนิ่งเป็นท่อนไม้อยู่นั่น จะพูดไม่พูดเนี่ย ไม่พูดก็ลงไปฉันจะได้รีบกลับไปทำงานต่อ”

ปีเตอร์สั่งให้ปากตัวเองขยับ แต่พอมองเข้าไปในดวงตากลมโตของโทนี่กลับตัวแข็งยิ่งกว่าเดิมเสียอย่างนั้น

ไม่เอาน่า อย่ามาป๊อดเวลานี้สิวะ

“ตกลงจะเอาไง?” โทนี่เอ่ยถามแล้วเร่งเครื่องยนต์ “นับหนึ่งถึงสาม หนึ่ง สอง สา...”

“สเปกของคุณสตาร์คเป็นแบบไหนเหรอครับ” ปีเตอร์แทบจะร้องเยสออกมาเมื่อพูดได้ในที่สุด ก่อนเปลี่ยนเป็นใบ้กินเมื่อเห็นคนตรงข้ามนั่งอ้าปากหวอจนเห็นลิ้นไก่

“...ทำไมอยู่ๆ ถึงได้อยากรู้ขึ้นมา ชักกลัวๆ ขึ้นมาไงไม่รู้

“ชอบคนผมยาวเหรอครับ หากอายุน้อยกว่ามากๆ ได้มั้ยครับ ถ้า...แบบผม พอเป็นแฟน...คุณ...”

ปีเตอร์อยากหยุดถามแล้วลงจากรถไปเสียเดี๋ยวนี้ แต่พอปากได้ขยับแล้วมันก็พ่นความในใจออกมาไม่หยุด สุดท้ายเขาทำได้แค่ก้มหน้าลงตามความกล้าที่หมดลงในที่สุด นั่งหนีบขาเข้าหากันด้วยเกร็งยิ่งกว่าโดนคนจับได้ว่าเป็นสไปเดอร์แมน ปากเริ่มแข็งตามความกลัวที่พุ่งขึ้นมาแทนที่ยามเห็นใบหน้างงเป็นไก่ตาแตกของคนรุ่นพ่อ

“ไงนะ? ฉันได้ยินไม่ค่อยถนัด” โทนี่กระเถิบมาเอียงหูเข้าหา ปีเตอร์ทำได้แค่นั่งเงียบตามเดิม “พีท?”

“ไม่มีอะไรครับ” สุดท้ายเด็กชายปีเตอร์ก็ยอมถอดใจกลับไปกินแห้ว เขาปลดเข็มขัดนิรภัยออกแล้วหันไปจะเปิดประตู แต่มันกลับเปิดไม่ออก “คุณสตาร์คปลดล็อคประตูรถให้ผมหน่อยครับ

“เมื่อกี้นายพูดว่าอะไร พูดใหม่อีกทีดิ้”

“เอ๋?” ปีเตอร์หันไปมองคนแก่ข้างกาย “ผมเปล่าจะพูดอะไรนี่ครับ”

“นายถามถึงสเปกของฉันใช่มั้ย” โทนี่ไม่ฟังที่เขาพูดเลยสักนิดเดียว

ปีเตอร์หน้าร้อนจนทอดไข่ดาวได้หนึ่งใบ เขาอยากส่ายหัวแต่ร่างกายดันพยักหน้ารับเสียอย่างนั้น

ทีอย่างงี้ดันกล้า อะไรของมันวะ

“ทำไมถึงได้สนใจสเปกของฉันขึ้นมา นี่นายอยากเป็นเหมือนฉันขนาดนั้นเลยเหรอ” โทนี่ถามด้วยสายตาห่วงใยก่อนเบือนหน้าไปทางอื่น สั่งสอนกันว่า นายเป็นในแบบที่นายอยากเป็นเถอะ ปีเตอร์ ใช้ชีวิตของนายในแบบนายเอง ฉันอยากให้นายได้สิ่งที่ดีกว่า

“ผมรู้ครับ แต่ใช่ว่าคุณจะเป็นคนไม่ดีเสียหน่อย”

“นายคงยังไม่รู้จักฉันดีพอ ซึ่งจริงๆ ก็โทษนายไม่ได้ในเมื่อเรายังไม่สนิทกันขนาดนั้น” โทนี่ใช้นิ้วขีดเส้นใต้ประโยคสุดท้ายบนอากาศ “ถ้านายได้รู้จักฉันจริงๆ จะเห็นว่าทำไมฉันถึงชอบอยู่คนเดียว”

“นั่นไม่จริงเสียหน่อยครับ คุณสตาร์คไม่ได้แย่ขนาดนั้น ตรงกันข้าม คุณเป็นคนดีมากๆ”

“คนดีที่ไหนโดนทิ้งหมด” โทนี่หันกลับมาถามกันพร้อมขมวดคิ้วมุ่น “เหอะน่า เชื่อผู้ใหญ่ดิ”

ปีเตอร์นั่งนิ่งไปเมื่ออารมณ์ไม่ดีขึ้นมา เขาโกรธที่โทนี่ดูถูก ไม่สิ ดูผิดเรื่องของตัวเองได้ถึงขนาดนี้ ก่อนก้มหน้าลงแล้วผงกหัวหนึ่งที ในเมื่อชายคนนี้อยากให้เขารับรู้ถึงข้อเสียของเจ้าตัวนัก ได้ เขาจะบอกให้หมดว่าโทนี่ สตาร์คมีข้อเสียอะไรบ้าง

“ข้อเสียคุณมันเยอะมากจริงๆ นั่นแหละ ต่อให้ไม่สนิทกันผมก็มองออก” ปีเตอร์เริ่มเกริ่นพลางเงยหน้าขึ้นมองโทนี่ “ทั้งปากเสีย นิสัยแย่ เอาแต่ใจ แต่รู้มั้ยว่านั่นมันแค่การแสดงภายนอกของคุณเท่านั้น”

โทนี่เงียบเมื่อจนมุมจะพูดต่อ

จริงๆ แล้วคุณเป็นคนดี ใจดีอย่าบอกใคร และไม่ว่าใครจะพูดยังไงผมก็ยังปลื้มคุณสตาร์คอยู่ดี” ปีเตอร์พูดจากใจจริง เขาผ่อนคลายร่างกายแล้วตัดสินใจบอกความรู้สึกที่มีต่อชายผู้นี้ออกไปให้หมด ถึงจะกลัวในความผิดหวังอยู่บ้าง ถึงจะกลัวกับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง แต่ถ้าให้ทนเห็นอีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าตัวเองเป็นพวกไม่ได้เรื่อง (ซึ่งบางครั้งก็จริง) หรือเป็นพวกนิสัยแย่ตามคำพูดคนอื่น เขาทำไม่ได้หรอก “คุณเป็นไอดอลของผมมาตั้งแต่ผมอายุยังน้อย และยิ่งปลื้มคุณมากขึ้นไปอีกหลังจบเหตุการณ์ร้ายๆ ในงานสตาร์คเอ็กซ์โปร คุณช่วยทุกคน คุณช่วยผม เด็กสวมหน้ากากไอรอนแมนวันนั้นน่ะครับ แถมคุณยังให้ลายเซ็นผมอย่างไม่ถือตัวอีกต่างหาก

ปีเตอร์นึกย้อนไปในวันนั้น วันที่เขาสวมหัวไอรอนแมนของเด็กเล่นแล้วคิดจะต่อสู้กับทหารหุ่นยนต์ ก่อนได้ไอรอนแมนตัวจริงมาช่วยเอาไว้ แถมยังกล่าวชมกันอย่างที่ไม่เคยมีใครทำกับเขามาก่อน ฟินเว่อร์

“เด็กนั่นคือนายเองเหรอ โอ้โฮ นานขนาดไหนแล้วเนี่ย”

“ที่ผมตั้งใจจะบอกจริงๆ ก็คือผมชอบคุณ คุณสตาร์ค” ปีเตอร์เมินคำพูดโทนี่บ้าง “ชอบในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ชอบ...อยากดูแล อยากปกป้อง อยากอยู่เคียงข้างคุณไปตลอดชีวิตของคุณ

โทนี่ตกใจจนเผลอปล่อยมือออกจากพวงมาลัยรถ อ้าปากค้างจนคางแทบยานติดพื้น

เห็นงี้แล้วอยากร้องไห้เลยวุ้ย

“นาย นายชอบฉัน?”

“ครับ” ปีเตอร์ยอมรับตามตรงด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“เฮ้ เดี๋ยว หยุดเลย ฉันไม่ขำนะ อำอะไรเกรงใจความเป็นผู้ใหญ่ของฉันบ้าง”

“ผมชอบคุณจริงๆ นะโทนี่” โทนี่เขม่นตาใส่ทำให้ปีเตอร์ต้องเปลี่ยนคำเรียกแทนตัวของอีกฝ่าย “คุณสตาร์ค”

เราอายุห่างกันสามสิบกว่าปีเลยนะ สามสิบกว่าปีเลยนะไอ้หนู

“ทีคุณยังเคยชอบคุณโรเจอร์สเลยนี่ครับ” แล้วปีเตอร์ก็ต้องชะงักเมื่อดันพูดอะไรไม่คิดออกมา เขาลนลานหาตัวอย่างอื่นมาเสริม แต่โทนี่กลับยกมือปัด

“มันก็จริง” โทนี่ตอบเพียงเท่านี้ก่อนปลดล็อกประตูรถให้ “ขอบใจสำหรับความรู้สึกดีๆ”

สิ้นเสียงของโทนี่ ปีเตอร์ก็ได้ยินเสียงรอยร้าววิ่งไปทั่วร่าง ก่อนตัวของเขาจะแตกสลายเป็นฝุ่นผงปลิวหายไปในความว่างเปล่า ยอมรับเลยว่าคราวนี้มันช็อกจนไปต่อไม่ถูกของจริง แถมยังเจ็บมากเสียจนอยากกรีดร้องออกมาดังๆ ทว่าสิ่งที่ทำได้มีเพียงมองรอยยิ้มขอโทษของโทนี่เท่านั้น

“เฮ้? นายโอเคมั้ย พีท”

“...ไม่ ไม่เลย ครับ” ปีเตอร์พยายามพูดโดยไม่ให้เสียงสะอื้นหลุดออกมาด้วย เขากะพริบตาถี่เพื่อไล่ม่านน้ำตาให้กลับไปที่เดิม “ผม” ปากมันยอมให้หลุดออกมาหนึ่งคำก่อนพูดต่อไม่ออก

โทนี่มองเขาด้วยสายตาสงสารแล้วถอนหายใจ ยกมือขึ้นวางบนหัวกันแล้วขยี้ผมเขาเบาๆ ด้วยความรวดเร็วพร้อมผละไปนั่งหันหน้าเข้าหาถนน พูดขึ้นว่า

“ที่ฉันพูดมันผิดตรงไหนหรือไง ดูทำหน้าเข้าสิ”

“ขอโทษครับ”

“ฟังนะไอ้หนู” โทนี่ถอนหายใจอีกครั้ง “เรื่องความรักมันเป็นเรื่องที่พูดยากที่สุดเท่าที่ฉันเคยพูดมา อย่าเอาเรื่องความเพลย์บอยของฉันมาโยงเข้ากับเรื่องนี้ โอเค?” เมื่อสั่งเสร็จสรรพก็พูดในโทนเสียงซึ่งพยายามให้ฟังดูอ่อนโยนต่อ “นายยังเด็ก ยังได้พบเจอใครอีกมากข้างนอกรถ อย่าปิดกั้นตัวเองแบบนี้ดิ

“แต่ผมชอบคุณไปแล้ว จะให้ทำยังไง”

“นายชอบฉันจริงดิ?” โทนี่ถามเสียงดังฟังชัด มันติดออกจะไม่พอใจเล็กน้อยด้วย “ชอบจริงดิ?”

“ครับ ผมกล้ายืนยัน” ปีเตอร์ยืดอก “ทุกเวลาผมเอาแต่คิดถึงคุณจนโดนป้าบ่น แบบนั้นไม่เรียกชอบจริงๆ ไม่ได้แล้วครับ”

“เราอายุห่างกันหลายรอบเลยนะเว้ย” โทนี่พูดเหมือนคนอยากขำแต่ขำไม่ออก “ตั้งสติหน่อยไอ้หนู”

“ผมไม่สนเรื่องอายุหรอกครับ ต่อให้เราห่างกันเป็นรอบศตวรรษผมก็ยังเลือกคุณอยู่ดี คุณสตาร์ค”

โทนี่ผิวปากแล้วพยักหน้าเหมือนจงใจล้อเลียนกัน นี่คุณอยากโดนต่อยใช่มั้ย “ยอมใจเลยว่ะ”

“แต่ผมเข้าใจเหตุผลที่คุณไม่รับรักผม คุณคงทำใจคบกับผมไม่ลง ก็ผมมันเด็ก อายุยังน้อย

“ฟังดูใส่ร้ายฉันยังไงไม่รู้ แก้คำพูดเลย

“ผมขอตัวก่อน กลับบ้านดีๆ นะครับ

ปีเตอร์กำลังจะหันตัวไปเปิดประตูรถแต่โทนี่กลับเขยิบมาทำท่าจะกอดกันหากแต่เขามองออกว่าอีกฝ่ายเพียงแค่อยากเปิดประตูให้ มุกเดิมๆ ที่นึกถึงทีไรก็ทั้งเจ็บใจและหน้าชา ทว่าสิ่งที่โทนี่ทำจริงๆ กลับตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง มหาเศรษฐีสวมกอดเขาแล้วตบหลังกันเบาๆ ก่อนผละออกไปอย่างรวดเร็ว

ไอรอนแมนช่วย เมื่อกี้โทนี่กอดเขา เมื่อกี้เขาโดนโทนี่กอด ให้ตายสิมันยอดมากเลยซาร่า

ปีเตอร์ได้แต่ทำตาปริบๆ มอง ก่อนโทนี่ที่ทำตัวขรึมผิดปกติจะอธิบายเรื่องเมื่อครู่

“สนิทกันแล้วก็กอดกันได้ แค่นั้นละ”

ปีเตอร์ร้องอ้อออกมาหนึ่งคำ “ขอบคุณครับ” แล้วกลับไปซึมอีกรอบ

“ลงไปได้ละ”

โทนี่ออกปากไล่อีกครั้ง ปีเตอร์ยอมทำตามแต่โดยดี เขายืนก้มหน้าด้วยความผิดหวังอย่างคนคุ้นเคย ก่อนยกมือขึ้นโบกลาชายวัยกลางคนในรถ

ก่อนจากไปโทนี่เลื่อนกระจกรถลงมาบอกลา “ส่งข้อความมาบอกแล้วกันว่าวันไหนว่างบ้าง แต่ไม่รับประกันว่าจะตอบในทันทีและทุกข้อความ

ยังไม่ทันที่สมองอันชาญฉลาดของปีเตอร์จะได้ประมวลผลอะไร รถคันหรูของมหาเศรษฐีคนดังก็ขับลับสายตาไปแล้ว ดังนั้นที่แห่งนี้จึงเหลือเพียงเขาตามลำพังกับความเงียบชวนหดหู่ใจ

ปีเตอร์ลองนึกถึงคำพูดเมื่อครู่ของโทนี่อีกครั้ง แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองจะส่งข้อความหาอีกฝ่ายได้อย่างไรในเมื่อไม่มีเบอร์ แล้วฉากกอดก่อนเขาลงจากรถก็ฉายซ้ำในหัว ทันใดนั้นปีเตอร์ก็คิดอะไรออก เขาลองตบๆ กระเป๋ากางเกงทั้งหมดที่มี ก่อนเจอกระดาษรหัสรักเป็นเบอร์โทรศัพท์ของคนที่เพิ่งจากไป ถึงแม้ว่าเจ้าของกระดาษแผ่นนี้จะหายลับถนนไปแล้ว แต่สัมผัสอบอุ่นจากอ้อมกอดของเจ้าตัวยังคงอยู่

“ทำได้แล้วโว้ย ยะฮู้!

ปีเตอร์กู่ร้องและกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ ก่อนโดนหม้อใบใหญ่ขว้างใส่เต็มหัว

“หนวกหูชาวบ้านโว้ย!

 

 


THE END
15/07/2017
ฉากที่ป้าเมย์บอกว่าในหัวหลานมีแต่เขา (โทนี่) นี่แบบ มันอดจิ้นไม่ได้จริงๆ ฮอล
 เรือบาปออกเรือได้ ปู๊นๆ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ SaRa_PAO จากทั้งหมด 55 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 17:45

    ฮืออออ แต่งคู่นี้อีกนะค้าา

    #13
    0
  2. #12 Angle in devil (@yardBC) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 10:09
    ขำฉากสุดท้ายโดนหม้อขว้างใส่
    #12
    0
  3. #11 jhaja2547 (@jhaja2547) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 23:52
    พอเห็นคำว่า ไปหาเมียเก่ารู้เลยใคร (กัปตัน...)
    #11
    0
  4. วันที่ 1 กันยายน 2560 / 20:53
    โห้ววว อยากให้มีต่เหมือนกันค่าาาา ฟินสุดดดดดดด
    #10
    0
  5. #9 มิสเตอร์.k (@Katima3355katima) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 22:15
    ฟินมากกกกก อยากให้ไรท์แต่งต่อค่ะน่ารักดี ชอบมากกกก อ้ากกตัวจะละลาย 555
    #9
    0
  6. วันที่ 20 กรกฎาคม 2560 / 10:31
    ไปดูมาเหมือนกัน ฉากกอดดูกี่ทีก้ออดฟินไม่ได้
    #8
    0
  7. วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 13:47
    ฮืออออ ดีมากเลยไปดูมาแล้วอดจิ้นไม่ได้เลย เอ็นดูพีทมากๆ
    #7
    0
  8. #6 sugarmale (@sugarmale) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 07:02
    โอ๊ยยฟินนนบอกเลย น้องน่ารักมากอ่ะๆๆๆ
    #6
    0
  9. วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 05:23
    เวลคัมทูมายเวิล์ดนะคะพี่กวา ๕๕๕๕๕๕๕

    จากแพไม้จิ้มฟันตอนนี้เป็นสปีดโบทท์ที่กำลังอัพเกรดเป็นเรือเฟอร์รี่แล้วค่ะ ถถถถถถ



    น้องมีความน้องมากๆ รุกเข้าไป อย่าหยุด รุกให้คนแก่บางคนต้องร้องขอให้หยุด---- แค่ก
    #5
    0
  10. #4 allxer (@FaunzEr) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 04:24
    จากแพผีของเราสู่เรือที่เริ่มมีกายหยาบขึ้นมา อ่านไปลุ้นไป พอพีทดีใจก็ดีใจตาม ลุ้นมาก อยากให้โทนี่เปิดใจให้กว้างๆ เลิกปิดกั้นตัวเองสักที // ขอบคุณที่ต่อเรือให้เราาาาา :")
    #4
    0
  11. วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 02:45
    สไปดี้นายโคตรจะน่าักเลยอ่ะ แต่ก็แอบเห็นใจนะ เอาเป็นว่าเราจะเชียร์นายก็แล้วกัน
    พยายามจีบป๋าเขาให้ได้ล่ะ แต่อย่าไปจี้ใจดำเขาอย่างเรื่องโรเจอร์อีกล่ะหนู เด๊๋ยวแห้วเอานะเอ่อ

    พีทน่ารักมากมาย พยายามทำตัวเองให้ดูเป็นผู้ใหญ่และไว้ใจได้เพื่อโทนี่ อุ้ยว้ายตายแล้ว
    #3
    0
  12. #2 Roserin
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 00:02
    เอ็นดูนุ้งพีท แอบชอบคนแก่กว่ามันก็ต้องพยายามนิดนึงนะ 555
    #2
    0
  13. วันที่ 15 กรกฎาคม 2560 / 18:22
    แท็กผีที่แท้ทรู คู่นี้มาแรงแซงทางโค้ง แม้มันจะบาปๆหน่อยก็เถอะ สนับสนุนให้โทนี่มีผัวเด็ก
    #1
    0