Fic BTS Just Friend... (KookJin, VGa, MonHope)

ตอนที่ 7 : Chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    16 มี.ค. 61

บทที่ 6

        “เฮ้ยเจ้!! เอาจริงดิ!!!” เสียงทุ้มร้องลั่นจนคนในร้านกาแฟหน้ามอหันมามองที่โต๊ะของพวกเขาเป็นตาเดียว ร่างบางกลอกตาอย่างเอือมๆ ก่อนจะแหวกลับไปหาหนุ่มรุ่นน้อง

        “จะเสียงดังทำไมเล่า = = แล้วฉันจะโกหกแกทำไม อีกอย่างนะ เลิกเรียกฉันว่าเจ้สักทีเถอะจีมิน ฉันเป็นผู้ชาย” ซอกจินเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ ในขณะที่อีกฝ่ายก็ดูไม่สะทกสะท้านสักเท่าไหร่

        “ผมก็เรียกเจ้อย่างนี้มาตั้งนานแล้ว เจ้ยังไม่ชินอีกเหรอ” ปาร์คจีมินลูกพี่ลูกน้องสุดหล่อมาดกวนของซอกจินยักไหล่เล็กน้อย “นี่ ไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องเลยนะเจ้ สรุปตอนนี้เจ้คบกับรุ่นพี่แทฮยองแล้วจริงๆ อ่ะ”

        “ก็เออดิ” ไม่ต้องแปลกใจ น้องเขามันเรียนปีหนึ่งคณะเดียวกับแทฮยองน่ะ “ฉันคุยกันมานานแล้วนะ น่าแปลกที่คนอย่างแกไม่รู้”

        “เหมือนเจ้ด่าผมว่าขี้เสือกยังไงก็ไม่รู้ -0-” คนเด็กกว่าหันขวับมาหาพี่ชายทันที “แล้วเฮียจองกุกล่ะเจ้”

        “ไอ้กุกก็ส่วนไอ้กุกดิ เกี่ยวอะไรกับฉัน”

        “เอ้า เจ้ก็ถามแปลกๆ ก็เจ้กับเฮียกุก...”

        “พอ ฉันรู้ว่าแกจะพูดอะไร” รีบยกมือห้ามทันทีเมื่อรู้ว่าร่างหนาจะพูดอะไร “ฉันก็บอกแกไปหลายรอบแล้วไงว่าฉันกับไอ้จองกุกเป็นเพื่อนสนิทกัน”

        “เพื่อนที่ไหนเขาเอากันวะเจ้”

        ไอ้ห่า จะพูดออกมาทำไมเล่า -0-

        จีมินเป็นคนเดียวที่รู้ความสัมพันธ์ของเขากับจองกุก แถมรู้มาตั้งแต่ก่อนที่เพื่อนเขาจะคบกับยุนกิด้วย เพราะดันเข้าห้องมาเจอตอนพวกเขากำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกันพอดีเลย -0-

        อธิบายไปกี่รอบ จีมินก็ไม่เคยยอมเข้าใจว่าความสัมพันธ์ของเขากับจองกุกเป็นแค่เพื่อนสนิทกัน จนกระทั่งเพื่อนเขามีแฟนเป็นพี่รหัสตัวเองแท้ๆ ไอ้น้องชายตัวแสบของเขาก็ยังไม่เชื่อเลย ยังบอกว่าเขากับจองกุกเป็นแฟนกันอีก

        หวังว่าครั้งนี้ที่เขาคบกับแทฮยองแล้ว ไอ้เด็กจอมกวนนี่จะเชื่อได้แล้วนะว่าเขากับเพื่อนหน้ากระต่ายเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ

        “ก็เพื่อนอย่างพวกฉันนี่แหละเอากัน แกจะทำไม” แสร้งทำสีหน้าเฉยชาพร้อมกับกอดอกแล้วเอนตัวพิงพนักเก้าอี้ “ก็แค่สนุกๆ ไม่ได้จริงจังสักหน่อย”

        “เจ้ทำอย่างกับผมไม่รู้จักนิสัยเจ้งั้นแหละ เจ้เป็นคนรักสนุกแบบนี้ที่ไหนล่ะ” และร่างหนาก็เถียงพี่ชายของตัวเองกลับแทบจะทันที “และผมก็ดูออกนะว่าเจ้กับเฮียกุกมีอะไรบางอย่างต่อกันน่ะ”

        “อย่าพูดไร้สาระน่า ถ้าพี่แทฮยองกับพี่ยุนกิของแกมาได้ยินเข้าจะเรื่องใหญ่นะ” ตากลมหวานมองน้องชายอย่างไม่สบอารมณ์ “ก็บอกแล้วไงว่าพวกฉันมีแฟนแล้ว เรื่องที่มันเคยเกิดมันก็แค่ความสัมพันธ์ชั่วคราวเท่านั้นแหละ”

        “แต่เจ้ ผมรู้ว่าเจ้รัก...”

        “พี่จิน รอนานมั้ยครับ” เสียงทุ้มที่เอ่ยทักมาจากอีกทางทำเอาสองพี่น้องชะงัก ก่อนที่ผู้มาใหม่จะเข้ามานั่งข้างร่างบางอย่างรวดเร็ว “อ้าว จีมิน มึงรู้จักพี่จินด้วยเหรอ”

        “เอ่อ รู้จักครับรุ่นพี่แทฮยอง” คนเด็กสุดส่งยิ้มแห้งๆ ไปให้ เชื่อละว่าแทฮยองเป็นแฟนของพี่ชายเขา อาการหวงออกชัดเจนมากเลย

        ซอกจินมองน้องชายของตัวเองสลับกับแฟนหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ เมื่อเห็นว่าคนผิวเข้มยังคงจ้องร่างหนาที่นั่งอยู่ตรงข้ามแบบนั้นจึงเอ่ยออกไปบ้าง “เอ่อ จีมินเป็นลูกพี่ลูกน้องกับพี่น่ะ”

        “อ้อ อย่างนั้นเองเหรอครับ” สายตาของร่างสูงอ่อนลงเมื่อได้ยินแบบนั้น “แต่มึงอยู่นี่ก็ดีแล้ว ไอ้ยุนกิถามหาน่ะ มันบอกว่านัดเลี้ยงมึงตอนเที่ยง ยังไม่เห็นหน้ามึงเลย”

        “เออ จริงด้วย ผมลืมไปเลย” ร่างหนารีบเก็บของของตัวเองเข้ากระเป๋าแล้วรีบลุกขึ้นทันที “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับรุ่นพี่ ไปก่อนนะเจ้”

        “เออๆ ไปเหอะ” เสียงหวานตอบรับน้องชายของตัวเอง ก่อนจะหันไปหาแฟนหนุ่มของตัวเองที่อยู่ข้างๆ “ทำไมช้าอ่ะ”

        “โหพี่ นี่ผมรีบแล้วนะ แต่การจราจรมันไม่รีบกับผมน่ะสิ” ร่างสูงหัวเราะ “เราจะไปกันหรือยังครับ พี่เอากล้องมาใช่มั้ย”

        “เอามาดิ พี่ไม่พลาดหรอกน่า” ว่าพร้อมกับชูกล้องถ่ายรูปแล้วขยิบตาให้แฟนรุ่นน้อง “แล้วนายล่ะ จะพาพี่ไปถ่ายรูปที่ไหน”

        “ผมมีให้เลือกสองที่ ระหว่างคาเฟ่หมาที่เปิดใหม่ ผมลองไปดูมา ที่นั่นมีพร็อพน่ารักๆ ให้เล่นถ่ายรูปได้มากมายเลย แถมน้องหมาก็น่ารักมากๆ ด้วย พี่น่าจะชอบ และอีกที่เป็นสวนสาธารณะนอกชานเมือง ที่นั่นบรรยากาศค่อนข้างจะร่มรื่นเพราะมีต้นไม้เยอะมาก ที่นั่นแสงสวยมากเลยครับพี่ กี่โมงก็ถ่ายรูปได้ตลอดเลย แต่ที่นั่นก็ค่อนข้างไกลอยู่ ใช้เวลาเป็นชั่วโมงเลยครับกว่าจะถึง...”

        “งั้นแปลว่าถ้าไปตอนนี้ก็จะได้ภาพสวยๆ ใช่มั้ย” ซอกจินขัดขึ้น “งั้นรีบไปกันเถอะ พี่อยากได้ภาพสวยๆ จะแย่แล้ว ^o^

        “เดี๋ยวสิครับ พี่จะไปที่ไหน พี่ยังไม่บอกผมเลย”

        “ก็ไปสวนสาธารณะอะไรของนายนั่นไง” เสียงหวานตอบพร้อมกับลุกขึ้นหยิบของของตัวเองขึ้นมา “จะเรียนถ่ายรูปทั้งที ไปคาเฟ่น้องหมาจะสนุกอะไรล่ะ จริงมั้ย?”

        “...นั่นสินะครับ” แทฮยองได้ยิ้มบางๆ ให้กับท่าทางของแฟนตัวเล็กก่อนจะลุกขึ้นตาม “งั้นไปกันเถอะ จะได้ไม่กลับดึกกันเนอะ ^^

 

        แชะ!

        “นี่ๆๆ แทฮยอง มาดูนี่ๆ”

        “ครับๆ” ร่างสูงตอบรับเสียงร่าเริงของรุ่นพี่ ก่อนจะลดกล้องของตัวเองแล้ววิ่งไปหา “มีอะไรครับพี่จิน”

        “ประมาณนี้โอเคมั้ย”

        “ไหนครับ...อื้อ สวยเลยแหละพี่ เก่งมากเลยครับคนสวย” ดูรูปพร้อมกับลูบผมนิ่มของคนรักเบาๆ ท่าทางดีใจเหมือนเด็กๆ ของรุ่นพี่คนน่ารักทำให้แทฮยองได้แต่ยิ้มออกมาบางๆ

        นี่คือคนที่อายุมากกว่าเขาและดูมีเป็นผู้ใหญ่คนนั้นจริงๆ เหรอ

        หรือว่านี่จะเป็นมุมเดียวที่คนสนิทจะได้เห็นกันนะ

        แชะ!

        “ฮะๆ หล่อเหมือนกันนะเราอ่ะ”

        คนผิวเข้มตื่นจากความคิดของตัวเองเมื่อได้ยินเสียงชัตเตอร์และเสียงหวานๆ ที่หัวเราะออกมาเบาๆ ตาคมจ้องไปที่ซอกจินที่เดินห่างจากตัวเองไปตอนไหนก็ไม่รู้กำลังดูกล้องของตัวเองพร้อมรอยยิ้ม

        เหมือนรู้สึกว่าเขาโดนคนตัวเล็กกว่าทำอะไรสักอย่างเลย -0-

        “ทำอะไรอ่ะพี่จิน”

        “โอ๊ะ รู้ตัวแล้วเหรอ” ตากลมที่ฉายแววขี้เล่นเหลือบขึ้นมามองแฟนหนุ่ม ก่อนจะยกกล้องของตัวเองให้อีกฝ่ายดู “ก็ทำอย่างนี้ไง”

        ตาคมเพ่งมองหน้าจอของกล้องในมือรุ่นพี่ ก่อนจะวิ่งไล่อีกคนทันทีเมื่อเขาเห็นว่าเป็นภาพอะไร

        จะอะไรล่ะ ก็ภาพแอบถ่ายเขาไง -0-

        เห็นนิ่งๆ แบบนั้น กับคนสนิทนี่พี่จินโคตรขี้แกล้งอ่ะ = =

        ยัยตัวแสบเอ๊ย!

        “หยุดเดี๋ยวนี้นะครับพี่จิน แล้วก็ลบรูปผมเดี๋ยวนี้เลยนะ!! >o<

        “ไม่ลบหรอก :P ทีนายยังแอบถ่ายรูปพี่ได้เลย”

        “โธ่พี่ มันเหมือนกันที่ไหนเล่า”

        “ทำไมจะไม่เหมือนล่ะ นายเป็นแฟนพี่ พี่เป็นแฟนนาย ถ่ายรูปแฟนผิดตรงไหน -0- ถ้าอยากลบก็จับพี่ให้ได้สิ :P

        “ถ้าผมจับพี่ได้ พี่โดนดีแน่” ประกาศกร้าวพร้อมกับไล่จับอีกคนอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่คนตัวเล็กกว่าก็ดูพลิ้วซะเหลือเกิน ที่หลบหลีกอ้อมแขนของรุ่นน้องได้ขนาดนั้น

        แต่ก็นะ ยังไงคนแขนขายาวกว่าก็ได้เปรียบกว่าอยู่ดี

        หมับ!!

        เมื่อวิ่งตามทันคนรัก แขนแกร่งก็รวบเข้าที่เอวบอบบางอย่างรวดเร็ว พยายามออกแรงกอดรัดคนพี่แน่นจนซอกจินหยุดดิ้น จึงกระซิบข้างใบหูบางเบาๆ “จับได้แล้วนะคนสวย”

        “งื้อ ปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ”

        “ไม่ปล่อยหรอก ก็เมื่อกี้ใครท้าให้ผมจับล่ะ” จมูกโด่งเกลี่ยที่หูขาวเบาๆ ทำเอาร่างเล็กขนลุก “จะลบไม่ลบครับคนสวย J

        “มะ ไม่ลบ จะทำไม”

        “ทำไมเหรอครับ...”

        ฟอด!!

        “อ๊ะ แทฮยอง!” ซอกจินสะดุ้งเมื่อจมูกโด่งของร่างสูงกดที่แก้มของเขาอย่างแรง ใบหน้าหวานขึ้นสีแทบจะทันทีที่โดนกระทำแบบนั้น “อย่ามาฉวยโอกาสแบบนี้นะ ปล่อยเลย!

        “แน่ะ พี่ท้าผมเองนะ ไม่อยากให้หอมก็ลบรูปผมสิครับ”

        “ยะ อย่ามาบังคับกันแบบนี้นะ”

        “ไม่ได้บังคับสักหน่อย แต่ถ้าอยากแก้มช้ำก็ลองดูก็ได้นะครับ” เสียงทุ้มเอ่ยหยอกเย้า “ยิ่งแก้มหอมๆ นุ่มๆ แบบนี้ ผมยิ่งชอบฟัดนะ J

        “พอเลยๆ ยอมแล้ว พี่ลบก็ได้” มือเรียวสั่นๆ รีบยกกล้องขึ้นมาลบรูปของแทฮยองออกทันที ร่างสูงที่พอใจแล้วก็ยอมปล่อยให้ร่างเล็กเป็นอิสระ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นว่าใบหน้าสวยนั้นฉายแววหงุดหงิดแค่ไหน

        “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะครับคนสวย”

        “นายมันคนนิสัยไม่ดี L

        “อ้าว อยู่ๆ ทำไมมาว่ากันแบบนี้ล่ะครับ” คนผิวเข้มหัวเราะอีกครั้ง พยายามจะยื่นมือไปแตะตัวแฟนของตัวเองแต่ร่างบางก็สะบัดตัวหนีไปอีกทางพร้อมใบหน้าหวานที่มุ่ยหนักกว่าเดิม

        เอาแล้ว โดนโกรธแล้วแทฮยองเอ๋ย -0-

        “นี่พี่โกรธจริงๆ เหรอครับ”

        “โกรธสิ โกรธมากด้วย นายมันคนฉวยโอกาส” เสียงหวานตอบแบบนั้น “อีกอย่าง พี่ก็แค่อยากมีรูปนายบ้าง ไม่ได้หรือไง”

        อย่างน้อย เขาจะได้มีอะไรเตือนใจว่าแทฮยองคือคนที่เขาควรรัก ไม่ใช่แค่ชอบ

        แต่ที่มันน่าโมโหก็เรื่องฉวยโอกาสนี่แหละ น่าตีจริงๆ -*-

        “โอ๋ๆๆ ไม่โกรธนะครับ เอางี้ๆ ถ้าพี่อยากได้รูปผมจริงๆ เรามาถ่ายรูปคู่กันมั้ย เดี๋ยวผมจะลงให้ทั้งเฟซบุ๊ค ไอจีเลย ดีมั้ยๆๆ”

        “ก็บอกอยากได้รูปนาย ถ่ายรูปคู่ทำไม”

        “ก็จะได้บอกด้วยไง ว่าเราสองคนเป็นแฟนกันแล้ว ไม่ดีเหรอครับ” หนุ่มรุ่นน้องส่งยิ้มให้คนพี่ที่เริ่มคลายคิ้วที่ขมวดออกบ้างแล้ว “น่าพี่จิน เราไม่เคยถ่ายรูปคู่กันเลยนี่ครับ ถ้าพี่อยากได้รูปผมเก็บไว้จริงๆ ผมว่าเป็นรูปคู่ของเราสองคนน่าจะดีกว่านะครับ”

        “...”

        “นะครับ คนสวยของผม มาถ่ายรูปด้วยกันนะ”

        เฮ้อ สุดท้ายเขาก็แพ้ลูกอ้อนกับรอยยิ้มลูกหมาของร่างสูงตรงหน้าจนได้

 

        “วันนี้สนุกมากเลยครับพี่จิน วันหลังเราไปถ่ายรูปด้วยกันอีกนะ”

        “พี่จะไว้ใจนายได้มั้ยเนี่ย นายมันคนฉวยโอกาส” ร่างบางเบะปากเล็กน้อย ซึ่งก็เรียกเสียงหัวเราะจากร่างสูงได้ทันที

        “ก็พี่น่ารักนี่ครับ ใครจะอดใจไหว ^^

        “นิสัยไม่ดี -0-

        “ผมก็ไม่เคยบอกว่าผมเป็นคนดีนี่ครับ ^o^ อ้อพี่ วันเสาร์นี้พี่ว่างมั้ยครับ”

        “เสาร์นี้เหรอ ก็ว่างอยู่นะ ทำไมเหรอ”

        “พอดีว่าพี่ชายกับพี่สะใภ้ผมชวนพี่ทานข้าวที่บ้านน่ะครับ พี่เขาอยากเจอพี่ตั้งนานแล้ว แต่ผมยังไม่มีโอกาสนัดพี่เลย”

        “อยากเจองั้นเหรอ” ร่างบางขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำไมอยู่ดีๆ ก็อยากมาเจอเขาแบบนี้ล่ะ

        อ้อ ถ้าให้เดาก็คงอยากสแกนคนที่คบกับน้องชายตัวเองล่ะมั้ง เพราะถ้าจีมินมีแฟน เขาก็คงอยากเจอแฟนของไอ้น้องชายตัวแสบนั่นเหมือนกัน

        “ครับ พี่พอว่างมั้ยอ่ะ สักช่วงเย็นๆ ก็ได้”

        “ได้ดิ ถ้ายังไงก็โทรมาบอกแล้วกัน พี่จะได้เตรียมตัว”

        “ครับผม ^o^ งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะครับ เดี๋ยวผมมารับ”

        “อื้อ เจอกัน ^^ ถ้าถึงแล้วก็ไลน์มาบอกด้วยนะ เป็นห่วง”

        “คร้าบ คุณแฟน ^o^

        ซอกจินลงจากรถของแฟนรุ่นน้องแล้วมองตามจนรถของแทฮยองห่างไปลับสายตา ตัวเขาเองจึงเดินขึ้นห้องของตัวเองบ้าง

        แรงสั่นจากโทรศัพท์เรียกให้ร่างบางหยิบมันออกมาดูระหว่างที่ก้าวขึ้นลิฟต์ ก่อนที่แจ้งเตือนบนหน้าจอ จะทำให้ซอกจินหัวเราะออกมาเบาๆ

        จะอะไรล่ะ ก็แจ้งเตือนโพสต์รูปคู่ของเขากับแทฮยองไง

        คอมเม้นแซวจากทั้งเพื่อนของเขาและเพื่อนของร่างสูงทำให้ซอกจินอดไม่ได้ที่จะยิ้มและหัวเราะให้กับมัน ก่อนที่นิ้วเรียวจะกดบันทึกรูปนั้นลงในเครื่องตัวเอง

        จะได้มีอะไรเตือนใจไว้บ้าง ว่าเขากับแทฮยองเป็นคนรักกัน

        จะได้ตัดใจจากไอ้เพื่อนสนิทได้สักที...

        การที่เขารู้สึกดีกับแทฮยองแต่ก็ยังฝังใจรักผู้ชายอีกคนนี่ไม่ใช่เรื่องดีเลย

        ว่าแต่ ไอ้จองกุกมันทำอะไรอยู่วะ

        แน่ะ คิดถึงอีกแล้ว

        ร่างบางสะบัดหัวตัวเองเล็กน้อยเพื่อไล่ความคิดบ้าๆ ของตัวเองออกไป ก่อนจะใช้คีย์การ์ดคอนโดเปิดประตูห้องของตัวเองแล้วเข้าไป

        เอ๊ะ ทำไมมันมืดแบบนี้ล่ะ

        ไอ้เพื่อนสนิทเขามันไปไหนล่ะเนี่ย ปกติไอ้เพื่อนหน้ากระต่ายมันต้องอยู่ห้องแล้วสิ

        สงสัยคงไปกินข้าวกับน้องยุนกิแหงเลย

        เมื่อคิดอย่างนั้น ซอกจินก็แค่นหัวเราะออกมาก่อนจะวางของตัวเองไว้บนโต๊ะทำงาน แล้วเดินไปที่ห้องนอนของตัวเอง

        เหตุการณ์แบบนี้ใช่ว่าจะไม่เคยเกิดขึ้นสักหน่อย

        เขาเองก็อาบน้ำให้สบายตัวก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะได้โทรหาแฟนของเขาเองด้วยเพื่อเช็คว่าอีกฝ่ายถึงบ้านหรือยัง

        ฟุ่บ~ ปึ่ก!!

        แต่ทันทีที่ซอกจินเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของตัวเอง ร่างบอบบางก็ถูกใครบางคนรวบเข้าไปหาก่อนจะถูกผลักลงเตียงกว้างทันที

        ร่างบางเกือบจะกรีดร้องออกมาแล้วแต่ก็ถูกมือหนาปิดปากไว้แน่น ตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจก่อนจะกลับมาเป็นปกติเมื่อเห็นว่าใครคร่อมทับบนร่างของตนเอง

        “อะ ไอ้จองกุก” เสียงหวานเอ่ยเสียงแผ่วเมื่อมือหนาค่อยๆ ปล่อยให้เขาเป็นอิสระ “ไอ้บ้า กูตกใจหมด แล้วนี่แดกเหล้ามาเหรอ กลิ่นหึ่งเลย”

        ซอกจินย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อกลิ่นแอลกอฮอล์จากร่างของเพื่อน แต่ยังไม่ทันได้เอ่ยอะไรออกมา ริมฝีปากหยักก็ทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่มของเขาอย่างรวดเร็ว

        ร่างบางเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่ถูกจู่โจมแบบนั้น เสียงหวานครางประท้วงในลำคอพร้อมกับมือเรียวที่ทุบบนไหล่หนาของเพื่อนอย่างแรง

        “อื้อ!! อื้อ!!!” และตากลมหวานก็เบิกกว้างยิ่งกว่าเดิมเมื่อมือทั้งสองข้างถูกเพื่อนจับตรึงไว้เหนือหัว พร้อมกับริมฝีปากที่เปลี่ยนเป้าหมายมาซุกไซ้ที่ลำคอของเขาแทน “อ๊ะ ไอ้กุก ดะ เดี๋ยวก่อน มึงเป็นอะไร”

        พยายามดิ้นและขัดขืนเต็มที่แต่ดูเหมือนแรงของเขาจะน้อยเกินไปที่จะสู้แรงของเพื่อนได้ ถึงมือบางจะถูกปล่อยแล้วเพราะอีกฝ่ายเปลี่ยนมาวุ่นวายกับเสื้อผ้าเขาแทน แต่ยังไงเขาก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

        เขากำลังจะถูกเพื่อนข่มขืน...

        “เดี๋ยว ไอ้กุก มะ มึงหยุดก่อน ฮึก อย่าทำแบบนี้” น้ำใสๆ เริ่มไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยเพราะความหวาดกลัว พยายามจับไม่ให้เพื่อนรุ่มร่ามกับเขาไปมากกว่านี้ “มึง คุยกันดีๆ อย่าทำแบบนี้ ฮึก กูขอร้อง”

        อาจจะเพราะเสียงสะอื้นที่ดังขึ้นเรื่อยๆ หรือจะเพราะอะไรก็ตาม จองกุกจึงค่อยๆ หยุดการรุกล้ำช้าๆ ใบหน้าหล่อผละออกมาจากร่างกายของเพื่อนพร้อมกับมองใบหน้าสวยที่ตอนนี้แดงเถือกและเปียกชื้นไปด้วยน้ำตา

        “มะ มึงเป็นอะไร ฮึก อยู่ๆ ทำไมทำแบบนี้”

        “...”

        “แถมยังจะบังคับกูด้วย ฮึก มะ มึงเป็นอะไร มึงบอกกูมาดิวะ อย่าทำเหมือนกูเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ของมึงดิ”

        “...”

        “กูมีความรู้สึกนะ ถะ ถ้าอยากจริงๆ ก็อย่าขืนใจกูแบบนี้ได้มั้ย”

        “...”

        “อีกอย่าง เราสัญญากันแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าถ้ากูมีแฟน เรื่องของเราจะต้องกลับมาเป็น เพื่อนสนิทกันเหมือนเดิม ไม่ใช่เซ็กส์เฟรนด์อย่างที่เคยเป็น”

        “...”

        “เครียดอะไรก็พูดมาสิวะ แต่อย่าทำแบบนี้เลย กูเจ็บ...”

        “...ขอโทษ” หลังจากที่เงียบไปนาน เสียงก็ยอมเอ่ยออกมาบ้าง “กูแค่...มีเรื่องเครียดนิดหน่อย”

        “เครียดขนาดนั้นเลยเหรอ บอกกูได้มั้ยว่ามันเรื่องอะไร”

        “กูยังไม่อยากพูด” เสียงทุ้มตอบแค่นั้น “แต่มึงช่วยปลอบกูหน่อยได้มั้ย”

        “...” ซอกจินได้แต่เงียบ เพราะเขารู้ดีว่าปลอบของร่างสูงมันหมายความว่าอย่างไร

        “กูรู้ว่ามันผิดสัญญา แต่ขอร้องนะ กูไม่มีใครนอกจากมึงจริงๆ”

        “...”

        “กู...ไม่รู้สิ กูนึกถึงแต่มึงคนเดียว คนที่จะเยียวยาทุกอย่างให้กู คือมึงนะซอกจิน”

        “...งั้นให้มันเป็นคืนสุดท้ายได้มั้ย” สุดท้ายก็ยอมเอ่ยออกมาเพราะทนไม่ไหวที่เห็นเพื่อนฟูมฟายแบบนั้น “เราทำเรื่องผิดบาปกันมามากพอแล้วนะ แต่ถ้ามึงต้องการ กูให้ได้ แต่กูขอให้มันเป็นคืนสุดท้ายที่เราจะทำเรื่องแบบนี้กันได้มั้ย”

        “...”

        “ถ้ามึงตกลง กูพร้อมจะอยู่ปลอบมึง...ทั้งคืน”

        ทั้งคู่จ้องหน้ากันนิ่งแบบนั้น ก่อนที่จองกุกจะกดจูบลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างแผ่วเบา พร้อมกับไล้ริมฝีปากอย่างนุ่มนวล

        เป็นคำตอบว่าร่างสูงตอบรับที่เพื่อนพูดทุกประการ

        ซอกจินหลับตาลงช้าๆ เพื่อรับสัมผัสจากเพื่อนพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ค่อยๆ ไหลหยดลงมาตามหางตาสวยด้วยความรู้สึกหลากหลาย

        ทั้งรู้สึกผิดที่ปล่อยให้มันเกิดขึ้นอีกครั้ง

        แต่ก็เจ็บปวด ที่หลังจากวันนี้ เขากับจองกุกจะเป็นแค่เพื่อนกันจริงๆ

        หวังว่าจากนี้มันจะถูกต้องจริงๆ สักทีนะ

 

 

CUT

 

 

--------------------------------------------------------------------

        อิฉันจะเป็นไบโพลาร์แล้วเจ้าค่ะ 55555 สวัสดีค่ะทุกคนนนน ไม่เจอกันนานมากกกกก เรากลับมาแล้วนะคะ ^o^ คือเรางานเยอะมากเลยอ่ะช่วงนี้ ทั้งงานการบ้าน งานในคณะ (เยอะทั้งๆ ที่เราไม่ใช่สโมคณะ งงใจมาก -0-) งานชมรม แล้วก็สอบที่มีทุกอาทิตย์อีกด้วยค่ะ ทุกอย่างรัดตัวมากเลย ต้องขอโทษทุกคนจริงๆ นะคะ ขอเข้าเรื่องเลยนะคะ เพราะเรายังไม่ได้นอน (จริงๆ อยู่รองานด้วยแหละ 55555) อ่านตอนนี้นี่เราว่าทุกคนจะเป็นไบโพลาร์เหมือนเรา 555555 เดี๋ยวหวาน เดี๋ยวกวน เดี๋ยวหน่วง อะไรก็ไม่รู้ 55555 สำหรับฉากที่หายไปก็ในทวิตเราเลยนะคะ ที่เดิมนั่นแหละ เอาเป็นว่าตอนนี้เราไม่ไหวแล้ว ตอนหน้าจะเป็นยังไงนั้น ต้องติดตามนะคะ จะพยายามไม่หายไปอีกแล้วนะคะ ^o^

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

256 ความคิดเห็น

  1. #214 fernfern_br (@fernfern_br) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 22:47
    .... พูดไม่ออกเลย
    #214
    0
  2. #124 Faii_Wang (@rungnapha) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 16:36
    ฮรือออออ ใจบางจนจะขาดแล้ว ฮรือออออ กร้าวใจ รุนแรง ฮรืออออพิกุก
    #124
    0
  3. #94 JKJ9792 (@ryeoiske) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:19
    จองกุกไปเครียดอะไรมา แล้วนี่ก็ไปเมามาด้วย ละนี่มันจะเป็นคืนสุดท้ายจริงๆใช่มั้ย
    #94
    0
  4. #91 kk_jinnie (@saw254288) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 18:07
    ม้ายยยยทำไมถึงเป็นแบบนี้นี้และทนหน่อยปล่อยตัวปล่อยใจอีกแล้วนะพี่จินใจเเข็งหน่อยโอ้ยอึดอัดแทน
    #91
    0
  5. #90 (@Tsukihana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 03:48
    เอ้าทำไมทำงี้ล่ะเพื่อนฝูงงงงงงงงงงงงงงงงง /ลากเสียงใส่จกุก
    ไปเมาอะไรมาเฮ้ย นายเป็นไร้ โอ้ อันนี้อยากรู้มากเลยค่ะ กลับมาตามอ่านตั้งแต่ตอนที่ตัวเองค้างไปคราวก่อน มันแบบ ฟฟฟ ฟ ฟ นายเอกของเรากำลังมีความสุขแล้วแท้ๆเชียวค่ะ แล้วก็ เอ๊!!? ตอนเจ้ากุกกลับมา มันเหมือนรู้สึกเหมือนกับว่ากุกโดนทริกเกอร์หรืออะไรซักอย่างจนกลายเป้นแบบนี้ แต่ก็ยังไม่รู้ว่าไปเจออะไรมาอยู่ดี 555 แงงง รอตอนต่อไปนะคะ
    #90
    0
  6. #89 k_922 (@k_92) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 07:05
    มันจะสุดท้ายจริงหรอ
    #89
    0
  7. #88 Kim_SeokJin1992 (@Kim_SeokJin1992) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 19:05
    รู้สึกว่าจองกุกน้อยใจยัยพี่เราสินะ เริ่มหึงแล้วจองกุก
    #88
    0
  8. #87 AmampCharmolmard (@AmampCharmolmard) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2561 / 07:45
    จองกุกกกกกก
    #87
    0
  9. #86 milkbtssuga (@milkbtssuga) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 23:39
    แทอบอุ่นจังฮืออ เขินง่าา กัปตันเครียดไรอย่ามาลงกับพี่จินซี่ !!! รักไรท์ สู้ๆฮับ
    #86
    0
  10. #85 PP.Pongpang (@pang82) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 17:43
    ฮื่ออไรท์กลับมาแล้ววสู้ๆนะคะงานเยอะเรียนหนักพักผ่อนบ้างง

    ทำไมพี่จินนี่เล่นตัวกะแทจัง สงสารแทอะยังไงก็เป็นแค่ตัวแทน จองกุกกทำไมเห็นแก่ตัวอย่างนี้เล่นกับความรู้สึกพี่จินทำไมฮือออ
    #85
    0
  11. #84 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 16:38
    โหหหจองกุกไม่สนใจจินเลยนะ เตรีบดอะไรนักหนา แฟนก็มีอ่ะ แกทำให้จินเสียใจถ้ายุนกิรู้ก็เสียใจอีก ส่วนจินพอเถอะพอสักที อย่ายอมแล้วนะให้จองกุกได้บทเรียนมั่ง จินเวลาอยู่กับแทดูมีความสุขดีจะตาย
    #84
    0
  12. #83 NCSJK (@Nayhrp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 09:39
    จองกุกโคตรนิสัยไม่ดีเลย เห็นพี่จินเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์อ่ะ ฮื่ออออ ใจร้าย!
    #83
    0
  13. #82 Atalljin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 07:43
    คำว่าเพื่อนนี่ทำไมมันเจ็บจังค่ะ แล้วต้องอยู่ด้วยกันไปทุกๆวัน ยัยจินจะตัดใจได้จริงๆหรอ
    #82
    0
  14. #81 9ppp (@9ppp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 06:41
    คิดถึงเรื่องนี้มากเด้อค่าาาาา รีบมาต่อนะคะไรท์
    #81
    0
  15. #80 กัปตันสู้เขา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 05:50
    จองกุกเครียดอะไรก็อย่ามาลงกับยัยจินสิ ไปหาน้องยุนกิโน้น เมื่อไหร่จะมีฉากคัทแทจินบ้างน้า👉👈 รอนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #80
    0