Fic BTS In Relation... KookJin, VGa, MonHope

ตอนที่ 34 : Chapter 31

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,249
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    24 มิ.ย. 60

บทที่ 31

        “ไม่เป็นไรหรอกซึลกิ เรื่องเล็กน้อยน่า... งั้นแค่นี้ก่อนนะ” มือเรียวกดวางสายในขณะที่กำลังก้าวออกจากลิฟต์ของโรงพยาบาล เขาใช้เวลาคุยเรื่องงานกับเพื่อนสาวเสียนานเลย กว่าจะอธิบายให้คู่หมั้นของเพื่อนสนิทเข้าใจได้นี่ไม่ได้ง่ายๆ เลยสักนิด

        แต่เขาก็ก็เข้าใจแหละ งานของฝ่ายกิจกรรมอย่างพวกเขามีแต่งานยากๆ ทั้งนั้น แล้วซึลกิก็ไม่ได้เข้าประชุมคราวที่แล้วด้วย มันเลยต้องใช้เวลานิดหน่อย

        แล้วเขาก็ทิ้งพี่ชายไว้กับแทฮยอง หวังว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นนะ...

        ไม่เกิดก็ห่าแล้ว!!

        “พี่นัมจุน!” ร่างบางร้องเสียงหลงแล้วเข้าไปดึงตัวรุ่นพี่ที่กระชากคอเสื้อเพื่อนสนิทของเขาอยู่ออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเข้าไปแทรกกลางระหว่างคนทั้งคู่ทันที “นี่มันอะไรกันครับ ทะเลาะกันทำไม แล้วพี่ยุนกิ...”

        “ไม่ต้องห่วง ยุนกิหลับแล้ว พี่ไม่ทะเลาะกับไอ้หมอนี่ต่อหน้าแฟนพี่หรอก” เสียงทุ้มตอบอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วหันไปหาคู่กรณีที่ยังส่งยิ้มกวนประสาทมาให้ “กูไม่รู้ว่ามึงต้องการอะไรจากยุนกิกันแน่นะ แต่กูจะปกป้องแฟนกูจากคนอย่างมึงให้ถึงที่สุด”

        “ก็เรื่องของพี่สิครับ มาบอกผมทำไม” แทฮยองยิ้มมุมปาก “แต่ก็จับมือกันให้แน่นๆ นะครับ เพราะถ้ามี ใครสักคนแทรกเข้าไปได้ ผมเกรงว่าระหว่างพี่สองคน มันคงจะไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ J

        “ไอ้แทฮยอง!

        “อย่าครับพี่นัมจุน” โฮซอกรีบคว้าตัวแฟนพี่ชายเอาไว้ “ที่นี่โรงพยาบาลนะครับ อีกอย่าง พี่ยุนกิก็ยังอยู่ข้างใน ออกมาทั้งสองคนแบบนี้ไม่กลัวพี่เขาตื่นมาแล้วจะสงสัยเหรอครับ”

        นัมจุนนิ่งคิดตาม ตาคมก็ยังจ้องไปที่รุ่นน้องผิวเข้มก่อนจะสะบัดออกจากการเกาะกุมของน้องชายแฟนอย่างหงุดหงิด “พี่ฝากยุนกิด้วยนะโฮซอก พี่ไม่อยากให้เขาเห็นว่าพี่อารมณ์ไม่ดี”

        “ได้ครับ” เสียงหวานตอบรับและรอจนรุ่นพี่เดินออกไปจนลับตา ก่อนจะหันกลับมาหาเพื่อนตัวเอง “มึงก็กลับไปซะ กูไม่รู้ว่ามึงคุยอะไรกับพี่นัมจุนนะ แต่มึงเลิกยุ่งกับพี่กูเถอะ กูขอล่ะ”

        “แล้วถ้ากูไม่ให้ล่ะ” ร่างสูงเลิกคิ้ว “จริงๆ มึงน่าจะดีใจนะถ้าพี่สองคนนั้นเลิกกันน่ะ”

        “หยุดพูดจาหมาๆ ก่อนที่กูจะเป็นคนต่อยปากมึงแทน” โฮซอกพูดเสียงเฉียบ “กลับไปได้แล้ว กูจะไปเฝ้าพี่กูต่อ แล้วถ้าเรายังเป็นเพื่อนกัน เลิกคิดอะไรทุเรศๆ แบบนั้นสักที กูกับพี่นัมจุนไม่ได้มีอะไรไปมากกว่าพี่ชายน้องชายอีกแล้ว มันจบไปตั้งนานแล้วและพี่เขาก็ไม่เคยรู้สึกเหมือนที่กูเคยรู้สึก เข้าใจมั้ย”

        “กูจะจำที่มึงพูดไว้นะเพื่อน” เดือนปีสองยิ้มมุมปาก “ถ้ามึงจะปกป้องสองคนนั้นก็ดูดีๆ ล่ะ อย่าเข้าไปเป็น ใครบางคนที่กูบอกไว้อีกคนแล้วกัน”

 

        ตอนนี้โฮซอกกำลังเดินทางกลับจากโรงพยาบาล

        หลังจากที่อยู่กับพี่ชายจนถึงเกือบเที่ยงคืน ก็โดนยุนกิไล่ให้กลับบ้าน แม้เขาจะขอนอนเฝ้าแต่เจ้าตัวก็ไม่ยอม

        พี่เป็นไข้ ไม่ได้โดนรถชนขาหัก ไม่ต้องมาเฝ้าพี่หรอก กลับไปทำงานของตัวเองได้แล้ว พรุ่งนี้ว่างๆ ค่อยมาเฝ้าพี่ก็ได้

        นั่นคือสิ่งที่พี่ชายตัวขาวของเขาบอกมา

        ชอบว่าพี่ซอกจินดื้อ พี่ยุนกิของเขาก็พอๆ กันนั่นแหละ

        Rrrr~

        มือบางล้วงโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงนักศึกษาของตัวเอง ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามา

        พี่นัมจุนงั้นเหรอ?

        “ครับพี่นัมจุน”

        “(เอ่อ นั่นน้องโฮซอกหรือเปล่าครับ)” เสียงทุ้มที่ไม่คุ้นเคยทำให้คนหน้าหวานนั้นขมวดคิ้วทันที ก่อนจะดึงมันออกมาเพื่อดูเบอร์อีกรอบเพื่อความแน่ใจ

        ก็เบอร์ของนัมจุนนี่นา แล้วนี่เสียงใครล่ะเนี่ย

        “ครับ ผมชื่อโฮซอก แล้วคุณ...”

        “(อ้อ พี่เป็นเพื่อนไอ้นัมจุนมันน่ะครับ พี่เห็นว่าเราเป็นน้องชายของไอ้ยุนกิก็เลยโทรหา)”

        “อ่า แล้วพี่มีอะไรเหรอครับ”

        “(ก็ไอ้นัมจุนมันมาเมาหลับอยู่ที่ผับนี่น่ะสิ พี่จะโทรหายุนกิก็ลืมไปว่ามันป่วย ห้องพี่ก็มีรูมเมทอยู่ด้วย เพราะงั้นน้องโฮซอกมารับไอ้นัมจุนหน่อยได้มั้ย)”

        “เอ่อ ได้ครับๆ พี่อยู่ที่ไหนกันเหรอครับ เดี๋ยวผมไปหา”

        “(ผับ N ที่อยู่หลังมอน่ะ รู้จักมั้ย)”

        “อ้อ รู้จักครับ เดี๋ยวผมไปนะ” ร่างบางกดตัดสาย ก่อนจะเอ่ยบอกคนขับแท็กซี่ให้เปลี่ยนเส้นทางทันที

        ไม่รู้ว่าแฟนพี่เขาเครียดอะไรถึงไปเมาขนาดนั้นน่ะนะ แต่ในฐานะน้องชายเขาต้องไปดูหน่อย จริงมั้ย

 

        โฮซอกแทบจะโยนร่างหนักๆ ของคนตัวสูงกว่าไปบนโซฟาหลังจากที่แบกอีกคนลงมาจากรถแล้ว

        มือเรียวบีบไหล่ของตัวเองเพื่อคลายความปวดเมื่อย ก่อนจะมองใบหน้าหล่อของคนที่หลับตาพริ้มอยู่แล้วถอนหายใจ

        ดีนะที่นัมจุนเป็นคนเมาแล้วหลับ ถ้าเมาแล้วเรื้อนเหมือนเพื่อนสนิทของเขาทั้งสองคงงานหนักน่าดู

        ร่างบางลุกขึ้นไปหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กกับกะละมังน้ำอุ่นเพื่อมาเช็ดตัวให้กับชายหนุ่มรุ่นพี่ มือเรียวค่อยๆ แกะกระดุมของนัมจุนออก รู้สึกขัดเขินเล็กน้อยที่เห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงใต้เนื้อผ้าจนต้องมองไปอีกทาง

        อย่าสิโฮซอก นี่แฟนพี่ชายนายนะ อย่าลืมสิ

        รีบทำให้เสร็จๆ เถอะ สภาพนี้มันล่อแหลมชะมัด

        มือบางใช้ผ้าชุบน้ำอุ่นหมาดๆ เช็ดตามผิวกายของคนพี่อย่างแผ่วเบา โฮซอกมองใบหน้าของอีกคนในขณะที่กำลังเช็ดตัวไปด้วย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏบนใบหน้าสวยโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว

        จะว่าไป พี่นัมจุนนี่แทบไม่เปลี่ยนไปเลยนะ

        จะมีก็แต่สถานะที่กลายมาเป็นคนรักของพี่ชายเขาก็เท่านั้นแหละ

        โลกมันก็กลมจริงๆ เลยนะว่ามั้ย

        หมับ!!

        “อ๊ะ!” เสียงหวานร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ คนที่นอนนิ่งอยู่ก็คว้าข้อมือเขาอย่างแรงจนสะดุ้ง ก่อนที่นัมจุนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นช้าๆ

        “โฮซอกเหรอ...” เสียงทุ้มเอ่ยแผ่วราวกับว่ายังไม่สร่างดี “พี่นึกว่าเป็นยุนกิซะอีก”

        “พี่ยุนกิเข้าโรงพยาบาล พี่ลืมเหรอครับ” โฮซอกหัวเราะ “วันนี้พี่นอนพักที่บ้านผมก่อนแล้วกันนะครับ พี่จะอาบน้ำมั้ย ผมน่าจะมีชุดสำรอง...”

        “ไม่เอาล่ะ ถ้าให้ลุกเดินตอนนี้คงไปหัวฟาดพื้นห้องน้ำนายแน่” นัมจุนหัวเราะบ้างก่อนจะค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นพิงพนักโซฟาไว้ “มีอะไรที่พอจะช่วยให้สร่างมั้ย ปวดหัวชะมัด”

        “ตอนนี้ไม่มีน่ะครับ แต่เดี๋ยวพรุ่งนี้เช้าผมไปซื้อมาให้” มือเรียวเก็บอุปกรณ์ก่อนจะลุกขึ้น “พี่นอนพักเถอะครับ เดี๋ยวผมไปเอาหมอนกับผ้าห่มมาให้”

        แต่ยังไม่ทันจะได้ไปไหน มือหนาก็คว้าข้อมือเรียวไว้อีกครั้งอย่างแรงจนร่างบางนั้นร่วงไปนั่งบนโซฟาตัวเดียวกัน ตากลมเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่ออุปกรณ์ในมือเกือบหกลงบนพื้น ก่อนจะหันไปหาแฟนพี่ชายอย่างงงๆ

        “เอ่อ มีอะไรเหรอครับพี่นัมจุน”

        “นายนี่ ดูแลคนอื่นดีจังเลยเนอะ”

        “อาจเพราะเพื่อนผมเมาบ่อยล่ะมั้งครับ แหะๆ ^^;;

        “ไม่ใช่ พี่ไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้อย่างเดียวหรอกนะ” ร่างสูงพูดขัดพร้อมกับสบตาหวานตรงหน้า “พี่สังเกตมานานแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น นายก็ปลอบพี่อยู่ตลอดเลย”

        “...”

        “ทำไมนายต้องทำแบบนี้ด้วย”

        “...เหตุผลมันก็ง่ายนิดเดียวนี่ครับ” คนน้องนั้นส่งยิ้มบางๆ มาให้ “ก็พี่เป็นแฟนของพี่ชายผมไง”

        “...”

        “พี่กับพี่ยุนกิมีเรื่องผิดใจกัน บางทีก็เพราะเพื่อนผมด้วย ผมก็ต้องช่วยพี่สิครับ”

        “...”

        “พี่นอนเถอะนะครับ อย่าคิดอะไรเยอะเลย พี่ยังไม่สร่างนะ” โฮซอกตอบแค่นั้นก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเอาของไปเก็บตามความตั้งใจแรก

        แต่ก็ต้องวางของลงแล้วหันกลับมาทันทีที่ร่างสูงเอ่ยออกมา

        “พี่น่าจะเจอนายก่อนที่จะเจอยุนกิ เพราะพี่น่ะจำนายตั้งแต่ได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกันเลยล่ะ”

        “พะ พี่พูดอะไร ผมไม่เข้าใจ” เสียงหวานเอ่ยอย่างสั่นเครือ พยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่รุ่นพี่พูดแต่ก็ยังไม่เข้าใจ

        หมายความว่าไงที่จำกันได้

        บ้าน่า...

        “นายจำพี่ไม่ได้เหรอ” นัมจุนประคองตัวเองขึ้นมาจากโซฟา แล้วเดินเข้ามาใกล้ร่างบาง “แต่พี่จำ รักแรกของพี่ได้ขึ้นใจเลยล่ะ”

        “พี่นัมจุน...” นัยน์ตาคู่สวยจ้องลึกเข้าไปในตาคมของคนที่เดินเข้ามาใกล้จนประชิดร่างเขาได้ แม้จะมีความจริงใจแฝงอยู่ในดวงตาคู่นั้นเต็มเปี่ยมแต่เขารู้

        ถ้านัมจุนไม่เมา ร่างสูงไม่มีทางพูดอย่างนี้แน่ๆ

        ถึงจะตกใจที่คนพี่นั้นเคยคิดเหมือนกัน แต่ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่า

        สถานะเราสองคนไม่ใช่สถานะที่จะมาพูดแบบนี้ได้อีกแล้ว...

        แต่ทำไมตอนนี้เขาควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

        มือหนาประคองใบหน้าหวานให้เงยขึ้นพร้อมกับริมฝีปากหยักที่ทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างรวดเร็ว โฮซอกเบิกตากว้างด้วยความตกใจ มือเรียวพยายามดันไหล่กว้างออกแต่สัมผัสแสนอ่อนโยนก็ดูดเรี่ยวแรงของเขาไปหมด ทำได้แค่ขยุ้มเสื้อบนแผ่นอกกว้างแค่นั้น

        เดี๋ยวสิ แบบนี้มันไม่ถูกต้องนะ!

        “อื้อ” เสียงหวานพยายามครางประท้วงในลำคอ แต่ก็ไม่ทำให้คนที่ยังไม่สร่างเมาดีนักได้สติ ริมฝีปากอิ่มถูกปล่อยให้เป็นอิสระ แต่ริมฝีปากร้ายก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่ซอกคอขาวแทนทำเอาโฮซอกตกใจยิ่งกว่าเดิม มือเรียวคว้ามือใหญ่ที่สอดเข้ามาใต้เสื้อนักศึกษาแล้วเอ่ยเสียงสั่น “พะ พี่นัมจุน ปละ ปล่อยนะครับ อย่าทำแบบนี้”

        “อยู่เฉยๆ สิโฮซอก”

        “ตะ แต่พี่นัมจุน อ๊ะ!” ร้องเสียงหลงยิ่งกว่าเดิมเมื่อร่างบอบบางของตัวเองถูกยกขึ้นจนตัวลอยและถูกจับนอนบนโซฟาพร้อมกับนัมจุนที่ตามมาคร่อมทับอย่างรวดเร็ว คนเป็นน้องนั้นยกมือขึ้นมาดันอกแกร่งในขณะที่ปากก็พร่ำเรียกสติอีกฝ่าย “พี่นัมจุน พี่เป็นแฟนพี่ยุนกินะ อย่าทำแบบนี้กับผม มันไม่ถูก... อื้อ!

        ร่างสูงก้มลงปิดปากของรุ่นน้องอีกครั้งก่อนจะผละออกมา “เวลานี้อย่าพูดถึงคนอื่นสิ”

        “ตะ แต่ว่า...”

        “ถ้านายจำพี่ได้ หรือว่านายเคยรู้สึกเหมือนกัน ก็อย่าปฏิเสธพี่”

        “พี่นัมจุน...”

        “ตอนนี้พี่ต้องการใครสักคน และคนคนนั้นก็คือนาย” เมื่อเห็นว่ารุ่นน้องไม่มีทีท่าจะขัดขืนอีกแล้ว นัมจุนก็ก้มลงจูบคนหน้าหวานในพันธนาการพร้อมกับส่งสัมผัสที่แสนอ่อนโยนไปให้จนร่างบอบบางนั้นเผลอไผล ยอมให้อีกคนทำทุกอย่างกับร่างกายเขาตามความต้องการ

        แต่ถึงการกระทำของนัมจุนจะอ่อนโยนและร้อนแรงจนใจเต้นแรงแค่ไหน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าใจของโฮซอกนั้นกำลังเต้นอย่างเจ็บปวดเพราะความรู้สึกผิดด้วยเช่นกัน

 

        “จะอยู่ที่ห้องพี่อีกนานมั้ย พี่มีงานต้องทำนะ” ซอกจินถามอย่างไม่สบอารมณ์ในขณะที่มือบางก็ขยับแว่นกรอบใหญ่แล้วก้มเขียนงานบนโต๊ะ มืออีกข้างก็เปิดหนังสือเล่มหนาไปด้วยเพื่อหาข้อมูล

        เมื่อไหร่ไอ้เด็กนี่จะไปสักที เขาจะได้ทำงานได้อย่างเต็มที่สักที

        “พี่ก็ทำไปสิครับ ผมไม่ได้กวนอะไรพี่สักหน่อย” จองกุกตอบโดยที่ยังสนใจกระต่ายขาวตัวอ้วนที่นอนอยู่บนตัว “เจ้าเจของพี่นี่อ้วนขึ้นเยอะเลยนะ สงสัยเหมือนเจ้าของมั้งเนี่ย”

        “เดี๋ยวนายจะโดนนะ = =

        เปลี่ยนเรื่องเก่งไม่พอ ยังหาเรื่องมาว่าเขาอีก - -

        ป่วยการที่จะไล่อีกคนออกจากห้อง ร่างเพรียวถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้นเพื่อเข้าไปหาหนังสือและสมุดที่จดผลแล็ปเพิ่มเติมในห้องนอนแล้วกลับมาทำงานต่ออย่างรวดเร็ว

        ช่างเถอะ ตราบใดที่ร่างสูงยังไม่มาก่อกวนเขา เขาก็คงทำงานได้อยู่มั้ง

        “ว่าแต่พี่ทำงานอะไรอยู่เหรอครับ”

        เฮือก!!

        ซอกจินสะดุ้งทันทีเมื่อได้ยินเสียงทุ้มกระซิบอยู่ข้างหู และยิ่งประหม่ามากขึ้นเมื่อแขนแกร่งนั้นทาบลงคร่อมตัวเขาจากด้านหลัง

        “ถะ ถอยออกไปนะ”

        “ผมอยากรู้นี่นาว่าพี่ทำอะไรอยู่” ลมหายใจร้อนเป่าอยู่ข้างหูทำให้รุ่นพี่ต้องหดคอหนี “จะไม่ตอบผมเหรอ ใจร้ายจังเลยนะ”

        “นะ นายทำแบบนี้ พี่จะตอบยังไงล่ะ ถอยไปสิ”

        “อ่า โอเคครับ ถอยก็ถอย” เสียงทุ้มตอบรับก่อนจะผละออกไป ร่างเพรียวถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อความอุ่นร้อนที่ด้านหลังหายไปก่อนจะหันไปหาเพื่อคุยกับรุ่นน้องดีๆ

        แต่ก็แทบหยุดหายใจ เมื่อจองกุกก้มลงมาในจังหวะเดียวกันจนปลายจมูกโด่งนั่นแตะกับจมูกของเขา!

        ตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจ อยากจะผละหนีแต่ก็ติดพนักเก้าอี้ เขาจึงได้แต่จ้องใบหน้าหล่อเหลาในระยะประชิด

        “เอ่อ...”

        จุ๊บ!

        “อื้อ O///O” ใบหน้าหวานขึ้นสีทันทีเมื่อริมฝีปากหยักนั้นจุ๊บบนปากเขาเบาๆ ยิ่งเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์หลังจากที่ร่างสูงนั้นผละออกไปแล้ว ซอกจินก็ยิ่งรู้สึกหาเสียงตัวเองไม่เจอ “นะ นาย”

        “ครับ? ^^

        “เอ่อ คือ...”

        “พี่อย่าทำหน้าแบบนี้สิ มันน่ารักนะรู้มั้ย”

        จู่ๆ มาชมกันโต้งๆ แบบนี้ได้ยังไงเล่า -///-

        “ไม่ไหวแล้วเว้ย มาให้ผมฟัดสักทีสองทีซิ”

        “เฮ้ย เดี๋ยวสิ!” ซอกจินร้องเสียงหลงเมื่อรุ่นน้องนั้นอุ้มเขาจนตัวลอย ร่างเพรียวพยายามดิ้นให้จองกุกปล่อยตัวเองลงแต่ก็ดูเหมือนว่าแรงของเขาจะทำอะไรร่างสูงไม่ได้เลย

        ตุ้บ!!

        “จะ จะทำอะไร” เสียงหวานถามเสียงสั่นเมื่อถูกจับทุ่มลงบนเตียงสีหวานของตัวเองพร้อมกับเดือนปีหนึ่งที่ขึ้นมาคร่อมร่างเขาไว้ ข้อมือบางถูกจับตรึงไว้ข้างตัวยิ่งทำให้ร่างเพรียวรู้สึกไม่ปลอดภัยยิ่งกว่าเดิม

        ยิ่งห้องนอนของเขานี่ มันก็เพิ่งเกิด อะไรๆมาเมื่อไม่นานนี่เอง

        ไม่เอาสิ ไม่คิด  T///T

        “ก็ทำแบบนี้ไงครับ”

        “ฮะ? เฮ้ย จองกุก มันจั๊กจี้ ฮ่าๆๆ ไม่เอา” ซอกจินหัวเราะออกมาเมื่อคนบนร่างนั้นฟัดเข้าที่แก้มนุ่มของเขาซ้ายทีขวาทีอย่างหมั่นเขี้ยวสุดๆ พยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการแต่ก็ทำไม่ได้ “อย่านะ ฮ่าๆ พอแล้ว พี่เหนื่อย”

        “โอเคครับ พอก็ได้ๆ” จองกุกยอมผละออกมาก่อนจะลุกจากตัวของคนพี่แล้วเปลี่ยนมานอนข้างคนตัวเล็กกว่าแทน แขนยาวเกี่ยวเอวบางเข้ามาในอ้อมกอด “ผมรักพี่นะ”

        “...อย่าพูดมันบ่อยน่า”

        “ก็ผมรักพี่นี่นา”

        “หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ”

        “ผมรักพี่จิน รักๆๆ รักมาก...” เสียงทุ้มหายไปทันทีเมื่อคนในอ้อมกอดนั้นหันมาปิดปากเขา

        ด้วยปากนุ่มๆ ของเจ้าตัวเองนั่นเอง

        ตาโตคมเบิกกว้างเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าร่างเพรียวจะกล้าจูบเขาก่อน แม้มันจะเป็นเพียงแค่ปากปิดปากก็เถอะ แต่ปกติเจ้าตัวเคยเริ่มก่อนหรือไง

        เพียงชั่วครู่ ใบหน้าหวานก็ผละออกมาแล้วสบตารุ่นน้องอย่างจริงจัง “อย่าพูดมันบ่อย เพราะพี่ยังไม่ได้เชื่อคำนั้นของนาย”

        “...”

        “และยิ่งนายพูดมันบ่อย มันก็จะดูน่าเชื่อน้อยลง เพราะมันดูเหมือนนายตอกย้ำให้ตัวเองเชื่อคำว่ารักที่นายเป็นคนพูดมากกว่า”

        “...”

        “...”

        “...โอเคครับ ผมเข้าใจพี่” รุ่นน้องถอนหายใจก่อนจะส่งยิ้มบางๆ ให้คนผมชมพู “ผมจะทำตามที่พี่บอก และสักวัน ผมจะทำให้พี่เชื่อให้ได้”

        “อื้อ พี่จะรอวันนั้นนะ”

        “อ้อ จริงสิ” เสียงทุ้มเอ่ยอย่างนึกอะไรได้ “อาทิตย์หน้าไปกินข้าวบ้านผมนะ”

        “หืม? จะให้พี่ไปทำไม”

        “ก็ไปเปิดตัวไง” จองกุกส่งยิ้มให้คนหน้าหวาน “ผมจะพาพี่ไปแนะนำกับพ่อแม่ ในฐานะ คนรักของผม เหมือนที่ผมเคยพาพี่ไปเมื่อก่อนไง”

        ซอกจินสบตาคนที่กอดตัวเองอยู่ ความจริงใจที่สะท้อนออกมาก็ทำให้รุ่นพี่เขินจนต้องมุดอกแกร่งเพื่อซ่อนใบหน้าแดงๆ ของตัวเองไว้ “ใครเป็นคนรักของนายกัน ยังสักหน่อย ขี้ตู่จริงๆ เลย”

        “ตอนนี้ไม่ใช่ แต่อนาคตนี่ใช่แน่ๆ นะครับ ^^

        “หลงตัวเอง”

        เหมือนตอนนี้ซอกจินจะลืมไปแล้วนะว่าตัวเองทำรีพอร์ทแล็ปค้างไว้

--------------------------------------------------------------------

        ไหนคะ มีใครถามหาม่อนโฮปหรือเปล่า 55555 สวัสดีค่ะทุกคน วันนี้มาอัพไวหน่อย(ไวแล้วนะ 55555) ตอนแรกว่าจะอัพสองเรื่องแต่ไม่ไหวค่ะ เราไม่สบายนิดหน่อย(แต่เพลียมากๆ 5555) ก็เลยอัพเรื่องนี้ก่อน มาเข้าเรื่องกันดีกว่าค่ะ ตอนนี้พาม่อนโฮปมาเสิร์ฟค่ะ คุณนัมจุนเขาเมาแล้วพูดเรื่องเก่าทำเอาน้องโฮปเราใจอ่อนเลย T^T ทำไมคู่เอกเรามันแปรผกผันกับคู่รองแบบนี้ล่ะคะ 5555 ขอไม่พูดมากแล้วกันนะเราไม่ไหวแล้ว ตอนหน้าจะเป็นอย่างไรต้องติดตามนะคะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

552 ความคิดเห็น

  1. #525 nnuueeii. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 15:55
    คู่คุนนัมจุนกับโฮซอกคือหวีดหนักมาก เปนรักแรกของกันและกันอ่ะ โอ้ยยยยยย
    #525
    0
  2. #453 Nurse Karnsinee (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2560 / 02:35
    อยากได้ม่อนโฮปตายลง
    #453
    0
  3. #397 Kiratar (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 22:49
    กรี๊ดดดดด ม่อนโฮปปปปปปปปป
    #397
    0
  4. #394 Sptfon (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 09:36
    หวานมากชั้นเขินนนนน๊าาา มันน่ารักกกก
    #394
    0
  5. #352 Jskj (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2560 / 08:59
    โอ้ยบทจะรักกันก้หวานซะแหมมมมม อยากฝากจกุกฟัดยัยพี่อีกสักทีจังค่ะ อิอิ ส่วนคู่ม่อนฮปนี่ตะเคือนไตมากในที่สุดก้เกิดเรื่องแบบนี้จนได้
    #352
    1
    • #352-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:21
      นานๆ ทีค่ะ 555555 ส่วนม่อนโฮปก็นะ ทำไงได้ล่ะคะ T^T
      #352-1
  6. #351 Seokmaijin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:55
    ม่อนโฮปนี่อยากได้ncจัง \\แค่กๆ// แทแทนี่ก็ยุแยงกันจริงๆเลย แล้วดูโฮปชุ้นสิ คนดีเหลือเกินนนน ตามใจอีตานัมจุนอีกกก นัมจุนก็นะ ถ้าชอบแล้วทำไมไม่รุกตั้งแต่แรก พอมาตอนนี้มันผิดนะรู้ไหม โฮปก็ต้องมารู้สึกผิดกับยุนกิอีก ฮือออออ ส่วนกุกจิน....ละไว้ในฐานที่เข้าใจ หวานอะไรเบอร์นั้น หมันไส้จริงๆ55555 //สู้ๆค่ะไรท์
    #351
    1
    • #351-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:21
      ไม่มีค่ะ 55555555 ลูกเราปฏิเสธไม่ได้อ่ะ ทำไงได้ล่ะ T^T ส่วนกุกจินก็ปล่อยเขาไปค่ะ 5555
      #351-1
  7. #350 minitis (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 10:54
    โอ้ยยยย จินกุกหวานเบาๆชอบบบ น้องกุกเป็นเด็กดีอย่ากลับไปร้ายอีกนะลูก
    หายไวๆนะคะไรท์^^
    #350
    1
    • #350-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:20
      มารอดูน้องกันต่อไปค่ะ ><
      ขอบคุณนะคะ ^^
      #350-1
  8. #349 ปงจี้ (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 00:37
    อยากพุ่งเข้าไปในฟิคแล้วต่อยนัมจุนให้เสียโฉม หมอศัลเห็นยังต้องยอมแพ้ ฮืออออออออ โฮปบี้ของบ่าว ทำไมหนูต้องเกิดมาดีแบบนี้ หนูเคยเอาแต่ใจมั้ยคะ ฮือออออออออ แงงงงงงงง้//กุกจินนี่คือเกินหน้าเกินตาไปละนะ เขิน5555555555555
    #349
    1
    • #349-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:19
      ทำไมเรากลัวแทนนัมจุนอ่ะ 55555 นั่นสิ ยัยสวยของเรานี่คนดีเหลือเกินนนน //กุกจินปล่อยเขาไปค่ะ 55555
      #349-1
  9. #348 ohoh (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 22:18
    นังม่อนน ถ้าแกทำโฮปเสียใจน่ะ เด่วจะไม่ยกให้เลย โฮปม่ายยยย เทอเป็นของม่อนไปแย้ววTT
    #348
    1
    • #348-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:19
      นั่นสิ ลูกเราเป็นของม่อนไปแล้ววว T^T
      #348-1
  10. #347 k_922 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 21:56
    จะมีพีคกว่านี่อีกมั้ยค่าาาาา
    #347
    1
    • #347-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:18
      ไม่รู้สิคะ 55555
      #347-1
  11. #346 Jung Tien-In (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 20:29
    เง้ออออออออนี่เค้าเป็นรักแรกกันหรอ เพราะเมาเลยกล้าพูดสินะ แต่แบบแสดงว่าคิดมาตลอดดินี่มันคือจิตใต้สำนึกแกใช่ป่ะ แทเพิ่งเตือนโฮซอกไปนะ ฮือออออออ ละกุกจินนี่หวานจังงงงงงงงงง
    #346
    1
    • #346-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:18
      นั่นสิ ม่อนโฮปจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย T^T กุกจินนี่ปล่อยไปค่ะ 5555
      #346-1
  12. #345 princessJIN (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 13:47
    โอ้ยย ฮปอ่า สงสารน้องโฮป ต้องรู้สึกผิดมากแน่ๆเลย
    แล้วนัมจุนนี่ จริงๆคือคิดงี้เหรอ หรือเพราะเมา แต่ถึงยังไง เราก็เชื่อว่ามันต้องออกมาจากก้นบึ้งแหละ ใช่ป่ะ เฮ้อ
    กุกจินนี่ นึกจะหวานก็ว๊านหวานนะคะ รออ่านตอนจองกุกพาไปบ้าน แอบลุ้นอยู่เนืองๆ 555
    สู้ๆค่ะ
    #345
    1
    • #345-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:17
      สงสารลูกเหมือนกัน T^T
      เราก็ไม่รู้ว่านัมจุนจะยังไงกับลูกเรานะคะ
      กุกจินนี่ปล่อยเขาเถอะค่ะ เขาทะเลาะกันมานาน 5555
      #345-1
  13. #344 MPCKK (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 09:48
    ม่อนโฮปแบบ คือแบบ โอ๊ยม่อนนนนน ทำไม่ทำอย่างง ี้เมาแล้วเป็นงี้ โฮซอกน่าสงสารนะ ต้องมาเจ็บปวดเพราะรู้สึกผิด ฮืออออ
    #344
    1
    • #344-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:13
      นั่นน่ะสิ ทำไมม่อนทำกับลูกเราแบบนี้ T^T
      #344-1
  14. #343 Bismarck (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 08:52
    ม่อนทำอะไรไม่นึกถึงก้าเลย ตอนนี้โฮปนี่น่าสงสารเพราะต้องรู้สึกผิดมากแน่ ๆ T-T ส่วนกุกจินนี่ก็หวานกันจ๊างงง~
    #343
    1
    • #343-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:05
      นั่นสิ ยัยสวยเราน่าสงสาร T^T กุกจินนี่ก็ให้เขาหน่อยนะคะ ทะเลาะกันมานาน 5555
      #343-1
  15. #342 9ppp (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 06:11
    เหม็นนความรักมากค่ะะ
    #342
    1
    • #342-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:03
      ใจเย็นนะคะ 5555
      #342-1
  16. #341 atalljin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 02:53
    กุกจินบทจะหวานนี่ก้อไม่สนคู่อื่นๆเลยค่ะ



    ขอให้หายป่วยไวๆนะคะ
    #341
    1
    • #341-1 ILovePCY(จากตอนที่ 34)
      8 กรกฎาคม 2560 / 00:02
      นิดนึงค่ะ เขาทะเลาะกันมานาน 5555

      ขอบคุณนะคะ ><
      #341-1