Fic BTS In Relation... KookJin, VGa, MonHope

ตอนที่ 29 : Chapter 26

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    17 เม.ย. 60

บทที่ 26

        ตั้งแต่วันนั้นมา ซอกจินก็ไม่เคยโดนสามสาวนั่นหาเรื่องอีกเลย

        เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นมันกลายเป็นประเด็นขึ้นมา ถึงพวกเธอจะจบคดีได้ด้วยการไกล่เกลี่ยที่ร่างเพรียวเจ้าทุกข์ไม่ได้เอาความ แต่มันก็กลายเป็นประเด็นซุบซิบน่าสนใจของมหาวิทยาลัยทันที

        ก็เรื่องที่ลูกสาวเจ้าของห้างสรรพสินค้าชื่อดังและหุ้นส่วนร่วมมือกันจ้างวานคนให้ไปกระทืบผู้ชายเพราะหึงผู้ชายอีกคนมันน่าเม้าท์กันจะตาย J

        แต่ไม่มีใครรู้หรอกว่าผู้เสียหายเป็นใคร ก็มีจองกุกช่วยนี่นา เรื่องอะไรเขาจะปล่อยให้คนอื่นมานินทาคนของเขาได้ล่ะ

        และหลังจากเหตุการณ์ สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัดคือความสัมพันธ์ของจองกุกกับซอกจิน

        จากคนที่ไม่ค่อยได้เห็นอยู่ด้วยกัน กลับกลายเป็นว่าเห็นไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยขึ้นกว่าเก่าจนทุกคนเริ่มสงสัย

        และแน่นอน ว่ามันสร้างความแปลกใจให้เพื่อนสนิทของเดือนปีสามหน้าหวานได้ทันที

        “ถามจริงๆ นะจิน นายกับอีตาจองกุกนี่ยังไงกันแน่” ฮเยมินถามขึ้นกลางวงทันทีเพราะทนความสงสัยไม่ไหว

        แต่ร่างเพรียวก็ยังทำหน้ามึนใส่เพื่อนสนิทอย่างงงๆ

        “ฉันกับหมอนั่นทำไมเหรอ”

        “สาบานว่ามึงไม่รู้จริงๆ น่ะ” ยุนกิเอ่ยขึ้นมาบ้าง “ช่วงนี้มีคนเจอมึงกับมันอยู่ด้วยกันบ่อยมากเลยนะ สรุปพวกมึงนี่ยังไง ถ่านไฟเก่ากำลังจะรื้อฟื้นเหรอ”

        “หืม? ถ่านไฟเก่า”

        อ้าวเวร ลืมไปว่านัมจุนยังอยู่ด้วย -0-

        “เอ่อ มันสองคนเคยกิ๊กกันอ่ะ” เสียงห้าวอธิบายให้แฟนหนุ่มฟังแค่นั้น ก่อนจะหันมาหาเพื่อนตัวเองต่อ “สรุปยังไง เล่ามาเดี๋ยวนี้เลย”

        “ก็ไม่มีอะไรมากหรอก...” ซอกจินเว้นจังหวะแค่นั้น ก่อนจะแอบลอบมองคนรักของเพื่อน ยุนกิที่อ่านสายตาของเพื่อนสนิทออกก็หันไปหาแฟนหนุ่มของตัวเอง

        “นัมจุน กูลืมของไว้ที่คณะอ่ะ ไปเอาให้หน่อยดิ”

        “หืม? แล้วทำไมเพิ่งมาพูดเนี่ย” เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างสงสัย “ลืมอะไรไว้ล่ะ สำคัญหรือเปล่า”

        “เอ่อ ก็...” คนตัวขาวกัดปากเล็กน้อย ลืมอะไรดีวะเนี่ย “อ้อ หนังสือไง เป็นวิชาที่เราจะควิซคาบหน้าด้วยอ่ะ กูลืมไว้ที่ห้องชมรม”

        “สำคัญขนาดนั้นลืมได้ยังไงเนี่ย” ไม่ว่าเปล่า มือหนายังขยี้ผมสีอ่อนของแฟนตัวเล็กจนยุนกิทำหน้ามุ่ยใส่ “เออๆ เดี๋ยวกูกลับไปเอาให้ แล้วคืนนี้โดนลงโทษหนักแน่”

        “ไม่ต้องเลย คืนนี้จะติวหนังสือให้กูไม่ใช่หรือไง”

        “ก็ใช่ไง แต่ติวในแบบของกูนะ J

        “รีบกลับไปเอาหนังสือให้กูเลยนะ” เสียงห้าวว่าพร้อมกับจะฟาดมือใส่คนรัก แต่ร่างสูงก็วิ่งหนีไปแล้ว ทิ้งให้ร่างเล็กบ่นงึมงำอยู่คนเดียว “จริงๆ เลย ไอ้หื่นเอ๊ย”

        “อะแฮ่มๆ เล่นใหญ่จังนะยุนกิ ถ้านัมจุนรู้ความจริง คืนนี้นายไม่รอดแน่เพื่อน ^o^

        “หุบปากน่ายัยอีริน เราจะซักไซ้ไอ้จินไม่ใช่หรือไง”

        “เออ จริงด้วย” หญิงสาวหันไปหาเพื่อนผมสีชมพูทันที “ว่าไง ตกลงนายกับไอ้เด็กนั่นนี่ยังไง ลืมน้องแทฮยองของฉันไปแล้วเหรอ”

        “ก็กำลังจะเล่าทุกอย่างนี่ไง” เสียงหวานว่า ก่อนจะเล่าให้เพื่อนสนิทฟังตั้งแต่ที่ไปทำผมแล้วเจอแทฮยอง จนกระทั่งถึงตอนที่จองกุกมาดูแลเขาที่โดนทำร้ายมา

        และเรื่องที่ออกจากปากของร่างเพรียวนั้น ก็ทำให้ทั้งสองคนถึงกับนิ่งไป แม้แต่เดือนปีสามของวิศวะที่พอจะรู้เรื่องบางส่วนแล้วก็ยังอดอึ้งไม่ได้

        นี่เพื่อนของเขาคิดอะไรกันแน่ถึงทำแบบนั้นลงไป

        “นายปฏิเสธแทฮยองนี่ฉันยังไม่ค่อยตกใจนะ แต่ไอ้สิ่งที่นายเดิมพันกับไอ้เด็กนั่นน่ะสิ” ฮเยมินว่า “นายคิดอะไรกันแน่จิน ไอ้เด็กนั่นมันร้ายแค่ไหนนายก็รู้”

        “ก็เพราะรู้ไง ถึงทำแบบนี้น่ะ” ซอกจินพูดบ้าง “ก็ถ้าหมอนั่นอยากรู้จักคำว่ารักขนาดนั้น ฉันก็จะทำให้รู้จักไง แต่ต้องตามข้อเสนอที่ฉันว่าไป”

        “แล้วนายแน่ใจเหรอ ว่านายจะไม่กลับไปรักไอ้เด็กนั่นอีกครั้งน่ะ นายเคยรักจองกุกนะ”

        “ถ้าฉันยืนยันว่าฉันจะกลับไป เด็กนั่นจะทำอะไรฉันได้เหรอ ทำแบบนี้แหละดีแล้ว อย่างน้อยก็ยังมีอะไรที่บ่งบอกว่าฉันยังรอดจากจองกุกได้”

        “อย่าใช้คำว่าเคยรักสิอีริน” ยุนกิที่เงียบไปนานเอ่ยขึ้นมาบ้าง “มันยังรักจองกุกอยู่”

        และประโยคที่เอ่ยออกมา ก็ทำให้ทั้งสองคนที่กำลังเถียงกันอยู่นั้นเงียบทันที

        “ไม่งั้นมึงไม่ตั้งเงื่อนไขหรอกว่าถ้ารักกันก็ให้กลับมาคบกัน กูพูดถูกใช่มั้ยจิน”

        “...”

        “...”

        “...ใช่ กูยังรักมันอยู่” เดือนหน้าหวานยอมรับเสียงแผ่ว “ตั้งแต่ตอนนั้น จนถึงตอนนี้ ไม่ว่าจะนานแค่ไหน กูก็ยังรัก”

        “...”

        “แต่ที่กูเคยบอกว่าจะไม่กลับไปหามันง่ายๆ กูคิดอย่างนั้นจริงๆ”

        “...”

        “ถ้ามีความรักมาแลก กูพร้อมกลับไปแน่นอน แต่ถ้ายังคิดจะหลอกกูอีกล่ะก็นะ”

        “...”

        “มันจะต้องได้รู้ ว่าการรักใครสักคนแต่เขาไม่เคยให้รักไปเลยมันเป็นยังไง”

        “นายไม่ใช่คนอย่างนี้นี่ซอกจิน” หญิงสาวคนเดียวเอ่ยขึ้น “นายก็รู้นี่ว่าผลลัพธ์ของการเล่นกับความรู้สึกมันเป็นยังไง”

        “...”

        “มันเจ็บมากๆ เลยไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมตอนนี้นายยังจะเอาความรู้สึกตัวเองไปให้ไอ้เด็กนั่นมันเล่นอีก”

        “นั่นสิจิน มึงจำตัวเองตอนนั้นไม่ได้เลยสินะว่ามันทุเรศแค่ไหน ทำไมมึงยังคิดว่าจะชนะมันได้อีกล่ะเพื่อน”

        “...”

        “กูว่ามึงเลิกยุ่งกับมันเถอะ เรื่องมันจะไม่วุ่นวายเลยถ้าไม่มีใครไปต่อมันอ่ะ”

        “...กูเดินหน้าไปแล้วว่ะเพื่อน และกูก็ต้องการให้คนอย่างจอนจองกุกได้รับรู้ ว่าความรักมันไม่ใช่เรื่องที่จะเอามาเล่นกันได้”

        “...”

        “กูไม่เคยคิดจะทำร้ายใคร แต่คนคนนี้ทำร้ายกูซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกูรู้สึกว่ากูต้องลุกขึ้นมาปกป้องตัวเองและเอาคืนกลับไปให้สาสมแล้ว”

        “จิน...”

        “ไอ้จิน...”

        “ไม่ต้องห่วงหรอก กูไม่ยอมแพ้ให้มันแน่”

        ทั้งสองคนมองเพื่อนของตัวเองก่อนจะหันกลับมามองหน้ากัน ยังไงซอกจินก็จะแก้แค้นให้ได้สินะ

        ถ้าครั้งนี้จองกุกรักเพื่อนของพวกเขาจริงๆ ก็ดีน่ะสิ

        แต่ก็อย่างที่รู้กันว่าคนอย่างไอ้เด็กนั่นไม่เคยรักใครจริง

        แต่ดูแววตาของซอกจินแล้ว คงไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ แน่

        แถมในครั้งนี้ ท่าทางของเดือนปีสามแห่งวิทยาศาสตร์จะดูแข็งกร้าวอย่างที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนด้วย

        มันจะจบลงแบบไหนกันนะ

 

        ยุนกิก็ยังคิดหนักทั้งที่แยกกลับกลุ่มเพื่อนตั้งนานแล้ว

        คนตัวขาวกำลังนั่งรอแฟนของตัวเองที่เข้าไปเตรียมอาหารที่ซื้อมาในห้องครัว เขากัดปากบางของตัวเองแน่นอย่างใช้ความคิดว่าจะทำยังไงต่อไปดี

        ถ้าซอกจินยอมง่ายๆ แบบนี้ ต่อให้มีแทฮยองเข้าไปยุ่ง มันก็คงไม่วุ่นวายแน่ๆ

        แต่เขากลับรู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง

        เอาไงดีเนี่ย

        “ทำไมทำหน้าเครียดแบบนั้นล่ะยุนกิ ปกติหน้าตาก็น่ากลัวอยู่แล้วนะ”

        “พูดจา เดี๋ยวกูต่อยเลย” เสียงห้าวตอบทันควัน ก่อนจะมองตามแฟนหนุ่มที่เดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม “นัมจุน...”

        “ว่า?”

        “ถ้ามึงกำลังเจอเรื่องที่มันเหมือนจะลงตัว แต่ก็ไม่ มึงจะทำยังไง”

        “หืม? อารมณ์ไหนเนี่ย”

        “เหอะน่า กูอยากรู้ ว่าคนฉลาดๆ เขาจะแก้ปัญหาแบบไหน”

        “พูดจาแปลกๆ นะมึงน่ะ” นัมจุนหัวเราะเบาๆ “ก็ถ้าเป็นกู ก็คงจะพยายามมองปัญหาให้ลึก หาจุดที่มีปัญหามากที่สุดแล้วก็แก้มัน”

        “นั่นแหละ ที่ยากที่สุดน่ะ” ร่างเล็กแค่นหัวเราะ “ช่างเถอะ กินข้าวกัน จะได้อ่านหนังสือต่อ”

        “มึงเป็นอะไรหรือเปล่าเนี่ย”

        “เปล่าหรอก กูแค่คิดอะไรไปเรื่อยน่ะ อย่าสนใจเลย ^^;;

        “ตัวแค่นี้แต่ทำไมชอบคิดอะไรเยอะแยะจัง” ไม่ว่าเปล่า มือหนายังข้ามมาขยี้ผมของคนตัวเล็กอีกด้วย “ถ้าเป็นไมเกรนจนนอนซมเหมือนตอนปีสองนี่กูไม่ดูแลนะ”

        “มึงมันใจร้าย” แกล้งแลบลิ้นใส่แฟนหนุ่มแล้วก้มกินข้าวต่อ เรียกเสียงหัวเราะเบาๆ อย่างเอ็นดูจากร่างสูงทันที

        ทำไมทำตัวน่าฟัดขนาดนี้นะมินยุนกิ

        Rrrr~

        เสียงที่ดังขึ้นจากโทรศัพท์ที่วางอยู่ข้างตัวร่างเล็กเรียกความสนใจของทั้งสองคนที่อยู่ในห้องทันที

        ก่อนที่นัยน์ตาเรียวจะเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นชื่อคนที่โทรมา

        “เดี๋ยวกูมานะ” คนตัวขาวบอกแค่นั้น ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตัวเองแล้วลุกออกไปจนไกลพอที่ร่างสูงจะไม่ได้ยิน

        “มีอะไร”

        “(เรื่องเดิมพันของพี่จินกับไอ้เด็กนั่นมันหมายความว่ายังไงครับพี่ยุนกิ)”

        “มึงรู้ได้ไงแทฮยอง”

        ใช่ คนที่กล้าพูดกับเขาขนาดนี้ก็มีแค่แทฮยองเท่านั้นแหละ

        “(พวกพี่ไม่เห็น แต่ผมกับไอ้โฮซอกนั่งกินข้าวอยู่ข้างหลังโต๊ะที่พวกพี่คุยกัน)” เสียงทุ้มตอบกลับมา “(มันหมายความว่ายังไงกันแน่)”

        “...มึงได้ยินว่ายังไง มันก็อย่างนั้นแหละ” ยุนกิพูด “และคงรู้ว่ากูกับอีรินพยายามห้ามมันแล้ว มันไม่หยุดของมันเอง กูไม่เกี่ยว...”

        “(แล้วที่พี่จินบอกว่ายังรักจองกุกอยู่ก็เรื่องจริงใช่มั้ย)”

        เสียงทุ้มนั้นช่างแผ่วเบาจนร่างขาวอดใจหายตามไม่ได้ เขาได้แต่เงียบ ไม่อยากจะพูดทำร้ายจิตใจเดือนผิวเข้มแม้อีกฝ่ายจะเคยทำร้ายเขาก็ตาม

        แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายก็อยากได้คำตอบที่ทำร้ายตัวเองเสียเหลือเกิน

        “(ว่าไงครับพี่ยุนกิ ที่ผมได้ยินมันคือเรื่องจริงใช่มั้ย)”

        “ใช่” โอเค อยากได้คำยืนยันก็จัดให้ “จินมันยังรักจองกุกอยู่จริงๆ”

        “(...)”

        “...”

        “(...พี่รู้มานานแล้วใช่มั้ย)” แทฮยองว่า “(แล้วทำไมพี่ไม่บอกผม)”

        “แล้วทำไมกูต้องบอก ในเมื่อเจ้าตัวเขายังไม่บอกมึงเลย” เสียงห้าวตอบกลับไปทันที “จินมันก็คงอยากเจอคนที่ทำให้มันลืมจองกุกได้จริงๆ นั่นแหละ แต่ก็นะ มึงอาจจะทำได้ก็ได้ ถ้าเด็กนั่นไม่กลับมา และถ้ามึงทำตามที่กูบอก”

        “(ผมไม่ยอมให้พี่จินกลับไปหาคนร้ายๆ แบบนั้นแน่)” เสียงทุ้มขัดขึ้น “(พี่จินจะไม่รักผมก็ไม่เป็นไร แต่ผมจะไม่ยอมให้พี่จินกลับไปทั้งๆ ที่ไอ้เด็กนั่นยังร้ายอยู่แน่ๆ)”

        “แล้วมึงจะทำยังไง มันเดินเข้าไปหากันขนาดนั้นแล้วน่ะ” ยุนกิถามกลับ “กูว่ามึงเลิกยุ่งกับสองคนนั้นเถอะ จินมันเลือกแล้วว่ามันจะทำแบบนั้น...”

        “(พี่ก็พูดได้สิ ก็พี่ช่วยไอ้เลวนั่นอยู่แล้วนี่)”

        “โอ๊ย ไอ้ห่านี่ กูบอกว่ากูไม่ได้ช่วยมัน เมื่อไหร่มึงจะเชื่อกูสักที...”

        “(คราวนี้พี่ต้องเปลี่ยนมาช่วยผมบ้าง)”

        “ช่วยมึง? กูจะช่วยอะไรมึงได้ฮะ เพื่อนกูยืนยันขนาดนั้นแล้วจะให้กูทำอะไรได้อีก”

        “(ไม่รู้แหละ พี่ต้องทำตามที่ผมบอก)” เสียงปลายสายนั้นแข็งกร้าวขึ้น “(พี่คงรู้นะว่าผมจะทำยังไง ถ้าพี่ต่อต้านผม)”

        ปลายสายไม่รอให้เขาพูดอะไร กดวางสายหนีไปทันที ยุนกิกลอกตาก่อนจะเสยผมตัวเองอย่างหงุดหงิด

        ถ้ามันจะมีอะไรไม่ถูกต้อง ก็เป็นไอ้นี่แหละที่ไม่ยอมปล่อยมือสักที

        และแน่นอน ถ้ามันยังเข้าไปยุ่งกับเรื่องระหว่างจองกุกและซอกจิน เขาก็ต้องขัดขวางมันอยู่ดี

        ถ้าคิดว่าเรื่องที่เขาจูบกับแทฮยองจะทำให้เขากับนัมจุนเลิกกันได้ก็เอาเลย อยากทำอะไรก็เชิญ

 

        “แล้วจะไปไหนต่อเนี่ยจิน ไปเที่ยวกันมั้ย ฉลองควิซเสร็จวันนี้ไง” หญิงสาวหันมาชวนเพื่อนสนิทอย่างร่าเริง ก่อนจะโดนซอกจินผลักหัวไปทันที

        “เธอจะเที่ยวอะไรนักหนาฮะอีริน ได้ข่าวว่าว่าเมื่อวันก่อนก็ไปกับพวกกลุ่มเทพธิดาไม่ใช่หรือไง”

        “ก็ใครจะเหมือนนายล่ะ ชวนไปไหนก็ไม่ค่อยไป เพื่อนน้อยใจนะรู้มั้ย L

        “ไม่ต้องมาทำหน้าเศร้าเลยยัยต๊อง = = ไปๆ รีบกลับไปได้แล้ว พรุ่งนี้มีแลปนะ ทำรีพอร์ทเสร็จหรือยัง”

        “เออจริงด้วย ถ้านายไม่เตือนฉันก็ลืมไปแล้วนะเนี่ย” ฮเยมินว่าก่อนจะรีบแยกไปอีกทางทันที “งั้นเจอพรุ่งนี้นะเดือนคนสวย ^o^

        “อือๆ เจอกันๆ” ร่างเพรียวโบกมือให้เพื่อน ก่อนจะหลุดหัวเราะให้กับท่าทีตลกๆ ของเพื่อนสาว

        อุตส่าห์ผันตัวเข้าสายเซ็กซี่แล้วยังปัญญาอ่อนอยู่ได้นะเพื่อนเขา

        “แจกยิ้มเปลืองจังเลยนะครับคนสวย” เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยเรียกความสนใจของเขาทันที “ผมหึงนะรู้มั้ย”

        “นึกว่ากลับไปแล้วนะ” เสียงหวานหัวเราะ ก่อนจะเดินเข้าไปหาร่างสูงที่เอ่ยทักตัวเอง “แล้วอยู่ทำอะไรถึงห้าโมงแบบนี้เนี่ยจองกุก”

        ก็นะ ก็มีอยู่คนเดียวแหละ

        “ผมเพิ่งซ้อมดาวเดือนเสร็จน่ะ บังเอิญจังเลยนะที่มาเจอพี่” รอยยิ้มบนใบหน้าหล่อทำให้ซอกจินอดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปากกลับไป

        ยิ้มเสแสร้งมาก็ต้องยิ้มร้ายกลับไป ถูกต้องใช่มั้ย J

        “แล้วไง พี่ควรรู้สึกอะไรหรือเปล่า”

        “เสียใจนะเนี่ย พูดมาแบบนี้” ร่างสูงหัวเราะ “ผมจะมาบอกว่า เดี๋ยวคืนนี้จะไปหาที่ห้องนะ พี่จูฮยอนบอกให้ผมเอาคลิปที่ซ้อมมาให้พี่ดู เผื่อพี่อยากแก้อะไร”

        “อ่อ ได้สิ” เสียงหวานตอบรับ “มีอะไรอีกมั้ย”

        “ไม่มีแล้วครับ”

        “โอเค งั้นคืนนี้เจอกัน” ร่างเพรียวตอบรับแล้วเดินหนีไปที่รถของตัวเอง พอพ้นสายตาของจองกุก รอยยิ้มก็หายไปทันที

        ชีวิตของคนเรามันจะต้องตอแหลอะไรขนาดนี้เลยเหรอ

        ช่างเถอะ แผนต้องดำเนินต่อไป อย่าอ่อนแอเชียวล่ะซอกจิน

 

        เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก ตอนนี้เขาก็มานั่งอยู่ในห้องกับจองกุกแล้ว

        ตาหวานกำลังมองหน้าจอโทรศัพท์ของรุ่นน้องเพื่อดูคลิปซ้อมของดาวและเดือนปีนี้ รู้สึกว่าตั้งแต่ที่บรี๊ฟไปคราวนั้นเหมือนทั้งคู่จะทำได้ดีขึ้น

        ปีสองปีนี้เลือกน้องได้ดีเลยนะเนี่ย

        ก็จะมีแค่บางฉากเท่านั้นที่จะติดๆ อยู่บ้าง

        “ก็มีบางฉากที่ต้องแก้ตรงอารมณ์อยู่บ้างนะ” ร่างเพรียวเงยหน้ามาบอกพร้อมกับถอดแว่นสายตาออก “เอาไปบอกจูฮยอนแล้วกัน พี่ว่าสองคนนั้นรู้แหละว่าจะแก้ยังไง”

        “ได้ครับ” จองกุกรับโทรศัพท์กลับไป “ขอบคุณนะครับพี่จิน ^^

        “อื้อ ไม่เป็นไรหรอก เพื่อคณะไง รุ่นพี่ทำไว้ดีนะรู้มั้ย ถ้าปีนี้ไม่ติด Top 5 พวกนายโดนอดีตเดือนมหาลัยอย่างพี่ชานยอลเล่นแน่”

        “โห ไม่ค่อยกดดันกันเลยนะพี่ -0-” เสียงทุ้มโอดครวญ “ว่าแต่ พี่ๆ ที่เป็นเดือนคณะเรานี่ติด Top 5 กันหมดเลยเหรอครับ”

        “อื้อ ก็อย่างที่บอกว่าพี่ชานยอลได้เป็นเดือนมหาลัย ฮยอนอูก็ได้ที่สี่มา ส่วนพี่ก็ได้ที่สาม”

        “โห งานหนักก็อยู่ที่ผมแล้วสินะ”

        “ก็ถูกแล้วที่จะคิดแบบนั้น” ซอกจินหัวเราะเบาๆ “แล้วนี่กินข้าวมาหรือยัง ให้พี่ทำอะไรให้กินมั้ย”

        “ไม่เป็นไรหรอกครับ ผมยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่” จองกุกว่า ก่อนจะหยิบแว่นสายตาของคนพี่ขึ้นมา “ช่วงนี้ผมเห็นพี่ใส่มันบ่อยจังเลย สั้นเท่าไหร่แล้วครับ”

        “ไม่รู้สิ พี่ไม่ได้วัดมานานแล้ว แต่ช่วงนี้ก็มองอะไรเบลอๆ แล้วล่ะ”

        “คงเรียนหนักสินะ” เสียงทุ้มว่าอย่างรับรู้ “ถ้าผมนั่งตรงนี้ พี่มองเห็นชัดมั้ย”

        “ก็ไม่ได้ถึงกับชัดอ่ะ แต่ก็ยังรู้ว่าเป็นใคร”

        “แล้วถ้าใกล้แบบนี้ล่ะครับ จะชัดมั้ย” ว่าพร้อมกับโน้มเข้ามาใกล้จนร่างบอบบางตกใจ เผลอถอยติดพนักเก้าอี้แต่ก็ไม่ได้ห่างจากร่างสูงเท่าไหร่ “ว่าไงครับ เห็นชัดหรือยัง”

        ไม่ชัดก็บ้าแล้ว -0-

        “หรือว่าต้องใกล้กว่านี้ครับ?”

        “บ้า ถ้าไม่ชัดก็ตาบอดแล้วมั้ยล่ะ” เสียงหวานตอบกลับ “ถอยออกไปได้แล้วน่า จะเข้ามาใกล้กันทำไมเล่า”

        “ก็อยากอยู่ใกล้พี่นี่นา ไม่ได้เหรอครับ” นัยน์ตาคมกริบมองไล่ไปทั่วใบหน้าหวานจนร่างเพรียวขัดเขิน ก่อนจะโน้มเข้าไปใกล้เรื่อยๆ

        แต่นิ้วเรียวผิดรูปของซอกจินก็ทาบลงบนริมฝีปากหยักของร่างสูงได้ทันก่อนที่ริมฝีปากนั้นจะทาบลงบนริมฝีปากของเขา

        “รู้มั้ย คำว่ารักกันมันจะเกิดมาจากอะไร” เสียงหวานว่า “พื้นฐานเลยมันต้องมาจากความเต็มใจทั้งสองฝ่ายไง”

        “...เข้าใจพูดนี่ครับ” จองกุกหัวเราะเบาๆ ก่อนจะขยับถอยออกไป “เพราะพี่แนะนำเถอะนะ ผมถึงยอมหยุดน่ะ”

        ร่างเพรียวไม่ตอบอะไรนอกจากยิ้มบางๆ ก่อนจะลอบถอนหายใจออกมา

        ดีนะที่ตั้งสติทันน่ะ ไม่งั้นแย่แน่ๆ

        แค่สบตาเขา ยังควบคุมตัวเองแทบไม่ค่อยจะได้เลย ถ้าเกิดปล่อยตัวปล่อยใจให้ถูกสัมผัสนี่ไม่อยากจะนึกเลย

        ถ้าเผลอใจไปก่อนที่จะแก้แค้นได้คงไม่สนุกแน่ๆ

--------------------------------------------------------------------

        จะรอดมั้ยเนี่ยซอกจินเอ๋ย 55555 สวัสดีค่ะทุกคน ก็วันนี้ขอไปอย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้เรายังไม่ได้นอนนะคะ รีบมาอัพเพราะอาจจะหายเพราะติดสอบค่ะ แต่ดูอีกที 55555 เข้าเรื่องกันเลยเน่อ เหล่าเคะเราจะไหวมั้ยเนี่ย โดนคุกคามกันเรียงตัวเลย มาเอาใจช่วยกันนะคะ เรื่องราวจะเป็นอย่างไรนั้นต้องติดตามนะคะ ^o^

        ปล. ตอนนี้เรามียอดผู้ติดตามในทวิตเตอร์ถึงร้อยคนแล้วววว ^o^ นึกอะไรไม่ออกนอกจากแต่ง SF ขอบคุณ 55555 ก็จะแต่งลงในคลับ SF กับ OS ของเรานั่นแหละค่ะ ก็จะเป็นฟิคใสๆ ไม่ดราม่าแน่นอน อันนี้คอนเฟิร์มค่ะ ตอนนี้กำลังร่างพล็อตแต่กำลังคิดอยู่ว่าจะเป็นแนวเจเคอายุมากกว่าหรืออายุเท่ากันดี ใครมีอะไรเสนอบอกเราได้เลยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามเรานะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

552 ความคิดเห็น

  1. #275 tarikakhotabin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 12:15
    ซอกจิน อย่าใจง่ายสิลูก
    #275
    1
    • #275-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      4 พฤษภาคม 2560 / 17:48
      ซอกจินจะทนได้แค่ไหนกันนะ?
      #275-1
  2. #266 Bismarck (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 11:44
    เอาใจช่วยทั้งซอกจินทั้งยุนกิเลยค่ะ อยากให้แทฮยองเข้าใจยุนกิบ้าง ส่วนจองกุกนี่เหมือนพยายามทำความเข้าใจอยู่ ดีแล้ว ๆ ขอให้รู้จักคำว่ารักเร็ว ๆ นะ /กราบ
    #266
    1
    • #266-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      29 เมษายน 2560 / 16:00
      ต้องดูกันต่อไปแล้วค่ะ
      #266-1
  3. #244 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 19:02
    ซอกจิน นายแน่ใจเหรอว่านายจะชนะ ฮือ มันเสี่ยงมากเลยนะตัวเองงง ไม่รู้จกุกจะมาไม้ไหนอีกด้วยสิคะ แต่ก็ ...อา....
    ตอนนี้เป็นห่วงพี่ยุนกิมากๆเลยค่ะ Q_Q สังหรณ์ไม่ค่อยดีเลยค่ะ งือออ 
    #244
    1
    • #244-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:50
      เอาใจช่วยยัยกันค่ะ ^o^ เราก็ห่วงคุณมินของเราเหมือนกันค่ะ T^T
      #244-1
  4. #238 Jannie8761 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:17
    เอาให้เข็ดเลยจิน
    #238
    1
    • #238-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:46
      จัดไปค่ะ ^^
      #238-1
  5. #237 AllJin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 23:38
    เค้าจะรักกันจริงๆ​ใช่มั้ยค่ะ เอาใจช่วยทั้งกุกจิน และไรต์​ด้วย
    #237
    0
  6. #236 AllJin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 23:37
    เค้าจะรักกันจริงๆ​ใช่มั้ยค่ะ เอาใจช่วยทั้งกุกจิน และไรต์​ด้วย
    #236
    0
  7. #235 AllJin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 23:37
    เค้าจะรักกันจริงๆ​ใช่มั้ยค่ะ เอาใจช่วยทั้งกุกจิน และไรต์​ด้วย
    #235
    1
    • #235-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:34
      ก็ต้องดูอารมณ์เราแหละค่ะว่าอยากให้จบแบบไหน 5555 ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ^^
      #235-1
  8. #234 k_922 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 22:30
    เล่นให้หนักเลยนะจิน อย่าเพิ่งยอมมม
    #234
    1
    • #234-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:33
      พี่จินจัดเต็มแน่ค่ะ
      #234-1
  9. #233 ก้อนเมฆ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 20:22
    สู้ๆนะพี่จิน

    ปล.นี่มีวีก้าจริงใช่ไหม5555
    #233
    1
    • #233-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:33
      มีสิคะ แต่ใจเย็นนิดนึง 5555
      #233-1
  10. #232 princessJIN (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 16:42
    โอ้ย คิมซอกจิน คิดจะแก้แค้นเค้านี่ จะรอดไหมนะ เป็นห่วงมากถึงมากที่สุด แต่ไม่แน่ สุดท้ายอาจจะเจ็บทุกคน
    ขอถอนหายใจให้แทฮยอง เฮิ้มมม นี่ขนาดได้ยินเองเลยนะ แบบ เนี่ย พี่จินพูดเองเลย ถึงจะไม่ได้พูดกับตัวเองก็เถอะ แต่ดูท่าแล้ว ต่อให้พี่จินมาบอกกับตัวก็คงยังเหมือนเดิมอ่า สงสารยุงเกะมากเลยค่ะ ต้องโดนข่มขู่ โดนกระทำไปถึงเมื่อใดหนอ 555
    สู้ๆค่ะไรท์
    #232
    1
    • #232-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:32
      นั่นน่ะสิคะ สุดท้ายจะเป็นยังไงล่ะ T^T
      ใช่มั้ย แทแทเอ๊ย พี่เขาพูดเองแท้ๆ ยังดื้ออยู่เลยอ่ะ พี่กิของเราก็ต้องเจอแบบนี้ต่อไปน่ะค่ะ รอดยากอ่ะทีนี้ -0-
      #232-1
  11. #231 manitabambam (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 16:26
    หวังไว้มากๆๆๆๆๆ ว่าถ้าหากถึงendแล้วจะต้องเป็นhappy end55555
    #231
    2
    • #231-1 manitabambam(จากตอนที่ 29)
      17 เมษายน 2560 / 16:29
      ตอนนี้หมั่นไส้ในความรั้นของแทมาก ยังรอดูคู่แทกิอยู่นะคะ อยากให้พี่จินกลับไปหาเจเคด้วยT.T
      #231-1
    • #231-2 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:29
      เราก็หวังไว้อย่างนั้นเหมือนกันค่ะ กลัวอารมณ์ตัวเองเหมือนกัน 55555 สำหรับทุกคู่ก็ต้องรอดูกันต่อไปนะคะ ^^
      #231-2
  12. #230 PP.Pongpang (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 16:15
    เดิมพันเลยว่ายัยจินไม่รอดแกเล่นกะใครห้ะ สงสารนัมจุนสุดไม่รู้อะไรเลยถ้ากิบอกก็น่าจะช่วยได้นะแทแกไม่มีเหตุผลสุดละตอนนี้
    #230
    1
    • #230-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:28
      ไม่ให้กำลังใจพี่จินเลยอ่ะ 555555 นั่นสิคะ พ่อจุนของเรา แฟนโดนเล่นงานแบบนี้แต่ช่วยไม่ได้เลย T^T
      #230-1
  13. #229 Seokmaijin (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 13:29
    ปล้ำเลยได้ไหม... แค่กๆ ฮืออออ ยัยจิน ยัยก้อน จะร้ายจริงๆหรอ ทำคุณเจเคลงหรอ555555 เราทีมเจเคๆ จอนจองกุกไฟว์ติ้ง จับก..เอ๊ย จับตีเลย!!! ในส่วนของแทแทก็... อาเมน พนมมือแรงมาก มีการข่มขู่คนพี่เบาๆ เฮียม่อนน่าร๊ากกก อร๊าย ไฟต์ติ้งค่ะ สนุกมากเลย
    #229
    1
    • #229-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:25
      แต่งมา 20 กว่าตอนเพิ่งเห็นคนทีมจองกุก ฮือ เราร้องไห้ได้มั้ยคะ 555555 ส่วนของแทแทนั้นก็ต้องรอดูกันต่อไปค่ะ เฮียม่อนในเรื่องน่ารักจริง เราแต่งเองก็รักเอง 555555
      #229-1
  14. #228 NCSJK (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:03
    สงสารแทฮยองจังงงง เป็นห่วงพี่จินด้วยย จะรอดมั้ยเนี่ยยย
    #228
    1
    • #228-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:22
      มาเอาใจช่วยกันค่ะ ^o^
      #228-1
  15. #226 Jung Tien-In (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 09:11
    แทได้ยินหมดแล้วแต่ยังค่ะยังไม่หยุดค่ะ จินตัดสินใจแล้วก็สู้นะต้องทำให้ได้
    #226
    1
    • #226-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:14
      แทมันดื้อค่ะ ต้องทำใจ -0- มาเอาใจช่วยยัยพี่กันนะคะ ^^
      #226-1
  16. #225 Ploydere (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 08:24
    ไฟท์ติ้งง
    #225
    1
    • #225-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:13
      เย่!! ^o^
      #225-1
  17. #224 chonseok (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 08:22
    มายก้อชชชช ซอกจินต้องสู้
    #224
    1
    • #224-1 ILovePCY(จากตอนที่ 29)
      22 เมษายน 2560 / 18:12
      ใช่ค่ะ ยัยต้องสู้ ^o^
      #224-1