Fic BTS In Relation... KookJin, VGa, MonHope

ตอนที่ 2 : Chapter 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    12 มิ.ย. 59

บทที่ 1

 

         ‘ผมรักพี่นะ

 

         ‘อยู่แบบนี้กันไปนานๆ ได้มั้ย

 

         ‘ขอบคุณนะสำหรับที่ผ่านมา แต่ผมเบื่อแล้วว่ะ

 

         “ไอ้จิน”

         “เฮือก!!” ร่างเพรียวสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีที่รู้สึกถึงแรงสะกิดที่หัวไหล่ ชายหนุ่มหันมองรอบๆ ตัว สายตาของเพื่อนเขาที่มองมาทำให้รู้ตัวทันทีว่าตัวเองเผลอฟุบหลับไประหว่างที่รอเพื่อนไปทานข้าวกลางวันด้วยกัน

         แล้วก็...ฝันถึงเรื่องเดิมๆ อีกแล้ว

         จะสี่ปีแล้วนะ...

         ทั้งๆ ที่ในตอนนี้เขาคือคิมซอกจินเดือนปีสามของคณะวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่เด็กเกรด 12 อีกแล้ว

         แล้วทำไมเขาไม่ลืมเรื่องที่เกิดในตอนนั้นสักที

         “เฮ้ย ไอ้จิน ได้ยินมั้ยวะ ไอ้จิน!!

         “ฮะ?” ซอกจินรีบหันไปหาเพื่อนทันทีที่รู้สึกว่าแรงสะกิดเปลี่ยนเป็นแรงเขย่าแทน เขามองใบหน้าขาวของ มินยุนกิเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ ม.ปลาย และมีดีกรีเป็นถึงเดือนปีสามของคณะวิศวะและ คิมนัมจุนแฟนหนุ่มของยุนกิที่เรียนคณะเดียวกันอย่างงงๆ “มีอะไรวะ”

         “ก็มึงนั่นแหละเป็นอะไร ตั้งแต่เมื่อกี้ละ สะดุ้งสุดแรงอย่างกับฝันร้าย แถมมองหน้าพวกกูเหมือนเห็นผีอีก มีอะไรหรือเปล่า”

         “ปะ เปล่า กูแค่ตกใจ ไม่มีอะไรหรอก” ว่าแล้วก็ส่งยิ้มชืดๆ ไปให้ ยุนกิหรี่ตามองเพื่อนอย่างไม่เชื่อเท่าไหร่ แต่เขาก็ไม่อยากคาดคั้นเพราะซอกจินก็คงมีเรื่องที่ไม่สามารถเล่าได้เหมือนกัน

         “เออ ไม่มีก็ไม่มี แล้วนี่จะไปยัง เดี๋ยวไม่ทันรับน้องตอนบ่ายนะ”

         “เออๆ ไปดิๆ” พูดจบก็ลุกขึ้นคว้ากระเป๋าเป้มาสะพายแล้วเดินตามคู่รักเพื่อนสนิทที่เดินนำออกไปก่อนแล้ว เขามองเพื่อนสนิทที่เล่นหยอกล้อกับคนรักอย่างน่ารักก่อนจะก้มหน้าคิดอะไรบางอย่าง

         ปีนี้เด็กนั่นกำลังเข้าปีหนึ่งนี่นา

         จะเรียนที่ไหน จะเป็นคณะวิทย์อย่างที่เคยบอกหรือเปล่านะ

         แล้วทำไมต้องนึกถึงด้วย

         ร่างเพรียวสะบัดหัวไล่ความคิดไร้สาระออกไป แต่ก็รู้ว่ามันออกไปได้แค่ชั่วคราว เพราะถ้าเผลอเมื่อไหร่ ความคิดเกี่ยวกับเด็กนั่นก็จะกลับเข้ามาใหม่อีกครั้ง

         เขา ผู้ซึ่งทำให้รู้จักความรัก

         และทำให้ กลัวคำว่ารัก

         ขึ้นชื่อว่าเป็นเดือนคณะ เขาย่อมเป็นที่สนใจของใครหลายๆ คน มีผู้หญิงและผู้ชายมากมายที่พากันมาจีบเขา แต่ซอกจินก็ได้แต่ปฏิเสธต่อให้คนคนนั้นจะดีมากแค่ไหนก็ตาม

         แต่เขาเริ่มใหม่กับใครไม่ได้จริงๆ

         “พี่จิน!!

         “อ๊ะ” ซอกจินร้องออกมาเบาๆ จนเพื่อนทั้งสองที่เดินนำหน้าต้องหันกลับมา เมื่อมือหนาของใครสักคนจับเข้าที่ไหล่ทั้งสองข้างจนสะดุ้ง ร่างเพรียวหันไปมองร่างสูงที่ส่งยิ้มมาให้อย่างตื่นๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมา

         “เล่นอะไรของนายเนี่ย คิมแทฮยอง”

         คิมแทฮยอง เดือนปีสองของคณะบริหารธุรกิจผู้มีใบหน้าหล่อเข้มและมักจะมีรอยยิ้มร่าเริงตลอดเวลา เขาเป็นที่หมายปองของสาวๆ หลายคน แต่พวกเธอเหล่านั้นก็ต้องอกหักไปเมื่อชายหนุ่มผมแดงคนนี้ออกตัวว่าตามจีบใครคนหนึ่งอยู่

         และคนคนนั้นก็คือเดือนปีสามผมบลอนด์หน้าหวานคนนี้ไง

         แม้ร่างเพรียวจะบอกกับแทฮยองไปหลายต่อหลายครั้งแล้วว่าเขาให้ได้แค่พี่น้อง แต่เดือนบริหารสุดหล่อก็ยังหน้ามึน เอาแต่บอกว่าตอนนี้เป็นพี่น้องก็ไม่เป็นไร แต่สักวันจะเอาชนะใจเขาให้ได้จนซอกจินได้แต่ปล่อยเลยตามเลย

         เขารู้ว่ามันไม่ถูก แต่ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ฟังกันเลย เดือนหน้าหวานก็ทำได้แค่เว้นระยะไม่ให้ดูให้ความหวังมากเกินไปแค่นั้น

         “ก็ผมเห็นพี่เอาแต่เดินก้มหน้าจนเพื่อนพี่เดินห่างไปเรื่อยๆ ผมเลยมาทัก” พูดจบก็ส่งรอยยิ้มมาแล้วหันไปก้มหัวให้ยุนกิกับนัมจุนเล็กน้อยเป็นเชิงทักทาย ร่างเพรียวค่อยๆ แกะมือของเดือนบริหารออกอย่างแนบเนียนก่อนจะแสร้งเดินถอยไปอยู่ข้างยุนกิเพื่อเว้นระยะห่าง

         “แล้วมาถึงคณะวิศวะมีอะไรหรือเปล่า” นัมจุนเป็นคนถามออกมาแทน

         “ผมจะมาชวนพี่ๆ ไปทานข้าวด้วยกันน่ะครับ ^^

         “ชวนพวกกูหรือชวนไอ้จินคนเดียว เอาให้แน่”

         “ว้า โดนจับได้ซะแล้ว” ชายหนุ่มอายุน้อยกว่าเอ่ยยิ้มๆ ยอมรับคำที่ยุนกิพูดอย่างไม่สะทกสะท้าน “ตอนแรกผมไปหาพี่จินที่คณะวิทย์มา แต่เพื่อนพี่ที่ชื่อพี่อีรินบอกว่าพี่มาหาพี่ยุนกิกับพี่นัมจุนที่นี่ ผมก็เลยตามมา”

         “ยัยอีรินนะยัยอีริน” ซอกจินพึมพำชื่อเพื่อนเบาๆ อย่างไม่ค่อยชอบใจ อีรินหรือ อีฮเยมินเพื่อนสนิทอีกคนที่อยู่กลุ่มเดียวกันในตอนสมัย ม.ปลาย แต่พอขึ้นมหาลัย ด้วยความร่าเริงและเฟรนลี่ทำให้เธอมีกลุ่มเพื่อนผู้หญิงของตัวเองที่สวยและหุ่นดีระดับนางแบบกันทุกคนจนได้ฉายาว่ากลุ่มเทพธิดา อีรินแทบจะเป็นแกนนำของกลุ่มที่เชียร์ให้ร่างเพรียวรับรักแทฮยองทั้งๆ ที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้

         เขาก็เข้าใจในความหวังดีของเพื่อนสาวนะ เธอคงอยากให้เขาลืมเรื่องแย่ๆ ที่เคยผ่านมาและเริ่มต้นใหม่กับคนที่จริงใจกับเขาสักที

         แต่เขาทำไม่ได้จริงๆ

         “แล้วโฮซอกไปไหนล่ะ ทำไมไม่มาด้วยกัน” ยุนกิเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นท่าทีของเพื่อน

         “โฮซอกเตรียมรับน้องอยู่กับจี...”

         “ไอ้แทฮยอง!!!” เสียงแหลมดังขึ้นก่อนที่แขนเรียวของใครบางคนจะล็อกเข้าที่คอของเดือนบริหารอย่างรวดเร็ว รุ่นพี่ทั้งสามทำท่าจะเข้าไปช่วยแต่พอเห็นหน้าคนคนนั้นก็ได้แต่มองด้วยความตลก

         ก็ใครคนนั้นคือ จองโฮซอกญาติผู้น้องหน้าสวยของยุนกิ เพื่อนสนิทที่เรียนคณะเดียวกันกับของแทฮยองที่เดือนตัวเล็กแห่งวิศวะถามถึงเมื่อครู่

         “โอ๊ย ปล่อยได้แล้วไอ้โฮซอก กูหายใจไม่ออก” มือหนาของคนผิวเข้มแกะแขนบางแต่แรงเยอะออกอย่างทุลักทุเล ร่างบางยอมผละออกจากตัวเพื่อนแต่ก็ยังมองหน้าแทฮยองอย่างไม่พอใจอยู่

         “มึงทิ้งกูไว้ที่คณะได้ยังไงฮะ -0-

         “อ้าว ก็มึงเตรียมงานกับจีมินอยู่ไม่ใช่หรอ”

         “เตรียมงานอะไรล่ะ มันแวะมาถามกูเรื่องซื้อของที่ใช้ในงานเฉยๆ กูอุตส่าห์เดินตามหามึงรอบคณะ แต่มึงทิ้งกูมาหาพี่จินแบบนี้หรอ มึงตาย!!” พูดเสร็จก็ล็อกคอเพื่อนสนิทอีกรอบจนทำให้รุ่นพี่ทั้งสามหัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู ก่อนที่นัมจุนจะทนเห็นสภาพอนาถของแทฮยองไม่ไหว เข้าไปดึงตัวน้องชายของแฟนออกมา

         “พอได้แล้วน่า เดี๋ยวก็ไม่ได้กินข้าวกันพอดี”

         “กลัวพวกเราไม่ได้กินข้าวหรือเป็นห่วงพี่ยุนกิที่กินช้าจะกินข้าวไม่ทันกันแน่ครับ ^o^” คนเป็นน้องไม่วาย หันมาแซวแฟนพี่ชายที่จับแขนตัวเองไว้อยู่ นัมจุนหัวเราะพลางขยี้ผมโฮซอกอย่างเอ็นดูก่อนจะผละออกไปกอดคอยุนกิแทน

         “ก็รู้นี่เด็กน้อย”

         “กูไม่ได้กินช้า พวกมึงอ่ะแดกไว” คนตัวขาวบ่นงุ้งงิ้งจนแฟนหนุ่มอดไม่ได้ที่จะบีบจมูกเล็กเบาๆ อย่างหมั่นเขี้ยว

         “ไม่ต้องเถียงเลย มึงแดกช้าจริงๆ”

         “กูไม่...”

         “เถียงกูจูบนะ”

         “...มึงแม่ง” หมัดเล็กทุบลงบนอกกว้างอย่างแรงแก้เขิน ก่อนที่เจ้าตัวจะรีบเดินนำไป ปล่อยให้แฟนหนุ่มเดินตามพลางหัวเราะในขณะที่รุ่นน้องทั้งคู่ก็ตามไปแซวอย่างสนุกสนาน ซอกจินมองภาพนั้นแล้วยิ้มออกมาก่อนจะเดินตามออกไป

         ถึงเขาจะเริ่มใหม่อย่างที่หลายคนต้องการไม่ได้ แต่การที่มีเพื่อนและรุ่นน้องที่ดีแบบนี้ ก็ทำให้เขาลืมความเศร้าไปบ้างจริงๆ

 

         12.37 pm คณะวิทยาศาสตร์

         ซอกจินกำลังนั่งเตรียมเอกสารที่ไว้ให้รุ่นน้องปีหนึ่งที่มาร่วมกิจกรรมรับน้องในวันนี้เซ็นชื่อ เดี๋ยวอีกไม่กี่นาทีก็ใกล้เวลาลงทะเบียนแล้ว เขาที่อยู่หน่วยพยาบาลและว่างงานจึงมาช่วยเตรียมงานตรงนี้และคอยเฝ้าเวลาน้องมาเซ็นชื่อแทนพี่ๆ ฝ่ายอื่นที่ยังคงยุ่งกันอยู่ (อีกอย่างเพราะเขาเป็นเดือนคณะด้วยมั้ง เพื่อนๆ ถึงอยากให้เขามาคอยต้อนรับน้องใหม่อยู่ตรงนี้)

         “ซอกจิน” เสียงหวานของใครสักคนดังเรียกความสนใจของเจ้าของชื่อได้ทันที ร่างเพรียวหันไปมองตามทิศของเสียงก่อนจะตอบรับเธอไป

         “ว่าไง ฮยอนอา”

         มุนฮยอนอาสาวสวยหัวหน้ากลุ่มเทพธิดาของอีริน (กลุ่มนี้มีสมาชิกแปดคนและกระจายกันอยู่หลายคณะ โดยอีรินและฮยอนอาอยู่คณะนี้) เธอเป็นผู้หญิงมาดเท่แต่ไม่ถึงขั้นเหมือนทอม เธอใจดีและจริงจังกับทุกงานจนทำให้เธอกลายเป็นที่รักของเพื่อนและรุ่นน้องในคณะ

         แต่เห็นสวยๆ เท่ๆ แบบนี้ เธอเป็นหนึ่งในพี่ว้ากของงานรับน้องคณะเลยนะ

         เพราะทุกคนรู้ว่าเวลาเธอหน้านิ่งและเอ่ยเสียงดุๆ จะเป็นยังไง

         ขนาดผู้ชายอย่างเขายังไม่กล้าหือเลย -0-

         “ทางนั้นฝากเอาป้ายชื่อน้องมาให้น่ะ เดี๋ยวพอน้องเซ็นชื่อแล้ว นายก็หาป้ายชื่อให้น้องด้วยนะ”

         “อ่า ได้ๆ”

         “โอเค ขอบใจมากนะ” ว่าเสร็จ สาวมั่นก็เดินจากไป ทิ้งซอกจินไว้กับป้ายชื่อมหาศาลที่มีชื่อน้องๆ จากทุกสาขาในคณะโดยไม่ได้แยกไว้ให้ เดือนปีสามถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

         ละ แล้วถ้าเกิดน้องมาทีเดียวพร้อมกัน เขาจะหาให้ทันมั้ย ไม่แยกสาขาไว้แบบนี้ -0-

         มีทางเดียวคือเขาต้องนั่งแยกเองสินะ

         ร่างเพรียวถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะลงมือนั่งแยกป้ายชื่อตามสาขาในคณะของตนเอง เวลายี่สิบนาทีกับป้ายชื่อสองร้อยกว่ารายชื่อคงจะพอทันอยู่ หรือถ้าไม่ทันก็คงจะพอช่วยเขาประหยัดเวลาในการหาป้ายชื่อให้น้องได้บ้าง

         “คนนี้สาขาอัญมณี คนนี้ฟิสิกส์ ส่วนคนนี้คณิตศาสตร์...”

         คนหน้าหวานแยกป้ายชื่อตามสาขาต่างๆ ที่ตัวเองท่องออกมาเบาๆ ป้องกันการจัดแยกผิด

         โดยไม่รู้เลยว่า มีใครคนหนึ่งกำลังเดินเข้าไปหา

         “ขอโทษนะครับ”

         “ว่าไงครับ” ตอบทั้งๆ ที่ยังไม่ละจากการแยกป้ายชื่อ

         “คือผมมาลงชื่อน่ะครับ เห็นพี่ผู้หญิงคนนั้นบอกให้มาหาพี่”

         “อ่า แป๊บนะครับ” ร่างเพรียวก้มมองนาฬิกาข้อมือของตนเอง “รอสักสิบห้านาทีได้มั้ย พอดีเราเปิดให้ลงทะเบียนบ่าย...” เสียงหวานหายไปทันทีเมื่อตั้งใจจะเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้รุ่นน้อง

         แต่พอเห็นหน้าเขา ดวงตากลมก็เบิกกว้างอย่างคาดไม่ถึง

         ทำไม...

         มหาวิทยาลัยก็มีเยอะแยะ ทำไมต้องเป็นที่นี่...

         “โอ๊ะโอ ผมก็ว่าเสียงคุ้นๆ ทำผมบลอนด์จนผมจำไม่ได้เลยนะ” เขาส่งรอยยิ้มมาให้พร้อมกับก้มลงมาจนใบหน้าแทบจะชิดกับร่างเพรียว “แต่ดูดีขึ้นเยอะเลยนะครับ พี่จิน J

         “จองกุก...”

         ใช่แล้ว เด็กปีหนึ่งคนนี้คือ จอนจองกุกเด็กหนุ่มหน้าหล่อเกินวัยที่มีดวงตาและรอยยิ้มใสซื่อเป็นเอกลักษณ์ เขาเข้ากับคนง่าย แถมยังเรียนเก่งอีกต่างหาก ไม่แปลกที่ผู้ชายแสนเพอร์เฟ็กต์แถมยังดูหัวอ่อนคนนี้จะเป็นที่หมายปองของใครหลายๆ คน

         แต่จะมีใครรู้บ้างว่าความใสซื่อและหัวอ่อนนี่มัน จอมปลอมแค่ไหน

         ใช่ ไม่มีหรอก นอกจากคนที่เคยคบหาจองกุกในสถานะ คนรักก็ไม่มีใครรู้

         แต่พอดีคิมซอกจินคนนี้...เคยอยู่ในสถานะนั้นมาก่อน

         ผู้ชายน่ารักคนนี้แหละ ที่ทำให้เขารู้จักคำว่ารัก

         และก็ทำให้เขาไม่กล้าเริ่มต้นใหม่กับใครอีกเลย

         “พี่จะไม่พูดอะไรกับผมหน่อยหรอ” เสียงสดใสของคนที่ยังไม่ยอมผละออกไปทำเอาร่างเพรียวตื่นจากความคิด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ส่งมาให้ทำเอาซอกจินรีบถอยเก้าอี้ออกห่างทันที

         “ทำไมต้องตกใจขนาดนั้นด้วยครับ”

         “เอ่อ ไปรอก่อนนะ ทางเราเปิดให้ลงทะเบียนบ่ายโมง ตอนนี้พี่ขอนั่งแยกป้ายชื่อก่อน ถ้าได้เวลาแล้วพี่จะเรียกนะ” ร่างเพรียวเปลี่ยนเรื่องและพยายามฝืนส่งยิ้มให้ ก่อนจะขยับเก้าอี้เข้าที่เดิมเมื่อเห็นว่าจองกุกยอมถอยออกไป

         แต่ก็ต้องตกใจจนไม่กล้าขยับตัวเมื่อรู้สึกถึงไออุ่นของใครบางคนที่แนบชิดอยู่ด้านหลัง

         “ผมคิดถึงพี่” รุ่นพี่หน้าหวานเหลือบมองใบหน้าคมของเด็กใหม่ที่กระซิบอยู่ข้างหู “ผมจะทำให้พี่กลับมาหาผมอีกครั้ง”

         “นาย...”

         “เฮ้ จิน ฮยอนอาบอกให้ฉันมาช่วยนายน่ะ” เสียงหวานกวนๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นทำให้ร่างเพรียวรีบผลักคนเด็กกว่าออกทันที จองกุกส่งยิ้มมุมปากมาให้ก่อนที่ยิ้มร้ายนั้นจะเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มใสซื่อทันทีที่หญิงสาวผมสั้นประบ่าเดินเข้ามาใกล้

         “น้องจองกุก...”

         “สวัสดีครับ ^^ รุ่นพี่ฮเยมินใช่มั้ยครับ” เสียงทุ้มยังทักทายเพื่อนสนิทของร่างเพรียวได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ผิดกับซอกจินที่ได้แต่นั่งนิ่ง ฮเยมินมองเพื่อนตัวเองเล็กน้อยก่อนจะหันไปหาคนเด็กกว่า

         “เรียกพี่ว่าอีรินดีกว่านะ ชื่อจริงไว้ให้คนสนิทเรียกเท่านั้น” หญิงสาวพูดเสียงเย็นทั้งที่ใบหน้ายังเปื้อนยิ้ม “อีกสิบนาทีเราจะเปิดให้ลงทะเบียนนะ ตอนนี้ขอให้พวกพี่ได้ทำงานก่อน รอก่อนนะคะปีหนึ่ง”

         “ได้ครับพี่อีริน ^^” เด็กหนุ่มยังคงยิ้มซื่อเหมือนกับไม่ได้ยินคำพูดแดกดันของฮเยมิน จองกุกยอมถอยแล้วลอบส่งยิ้มร้ายกาจมาให้ซอกจินเป็นเชิงว่าคำพูดที่กระซิบไปเมื่อครู่เป็นเรื่องจริง ร่างเพรียวรีบก้มหลบสายตาและรอยยิ้มแบบนั้น รุ่นพี่ทั้งสองรอจนเด็กหนุ่มร่างสูงเดินออกไป ฮเยมินจึงทิ้งตัวลงเก้าอี้ข้างเพื่อนทันที

         “เด็กนั่นทำอะไรนายหรือเปล่าจิน”

         “ไม่ๆ” เสียงหวานตอบแผ่วเบาเพราะยังไม่หายตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

         “แล้วเมื่อกี้จองกุกกระซิบอะไรนาย ฉันเห็นนายทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลย ถามอีกรอบนะ เด็กนั่นทำอะไรนายหรือเปล่า”

         “ไม่มีอะไรหรอกอีริน จองกุกไม่ได้ทำอะไรจริงๆ” ซอกจินส่งยิ้มแกนๆ ให้เพื่อน อีรินหรี่ตามองอย่างจับผิด แต่ถ้าเพื่อนหน้าหวานไม่เล่า เธอก็คงทำอะไรไม่ได้

         “งั้นช่างเถอะ รีบช่วยกันแยกป้ายชื่อดีกว่า เดี๋ยวน้องมาเยอะกว่านี้แล้วจะแย่”

         “โอเคๆ” ร่างเพรียวตอบรับเพื่อนแล้วหันกลับมาสนใจงานต่อ ในหัวยังคิดถึงคำพูดที่จองกุกกระซิบข้างหู

         นายยังต้องการอะไรจากพี่อีก...

 

         กว่าจะรับน้องและประชุมหลังกิจกรรมเสร็จ เวลาก็ผ่านไปถึงสี่ทุ่ม

         ซอกจินเดินออกจากลานกิจกรรมไปที่ลานจอดรถด้วยความเหนื่อยอ่อน เพราะวันนี้สันทนาการขาดคน เขาที่เป็นพี่พยาบาลเลยต้องไปช่วยสันน้องด้วย การทำหน้าที่ควบสองพร้อมกันทำให้เขาเหนื่อยจนเหมือนร่างจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ไม่รู้ว่าคณะของเพื่อนสนิทอย่างมินยุนกิจะรับน้องเสร็จหรือยัง แต่เขาไม่ไหวที่จะไปหาแล้ว ขอกลับไปพักผ่อนเอาแรงมาใช้ในกิจกรรมรับน้องวันพรุ่งนี้ดีกว่า

         เมื่อเห็นรถยนต์คันสีดำของตัวเองอยู่ไม่ไกล ร่างเพรียวก็ค้นกุญแจรถในกระเป๋าสะพายของตัวเอง แต่ก็ไม่รู้ว่าของในกระเป๋าเยอะเกินไปหรือยังไง เพราะว่าขนาดเดินมาถึงรถแล้วเขาก็ยังหามันไม่เจอ

         หรือว่าตอนที่เขาขับรถออกไปซื้อของที่หมดระหว่างทำกิจกรรม เขาจะลืม เผลอวางมันไว้ที่คณะ

         ต้องใช่แน่ๆ

         ทำไมเงอะงะแบบนี้นะคิมซอกจิน

         “หานี่อยู่เหรอครับ” เสียงทุ้มดังขึ้นขัดคนหน้าหวานที่กำลังบ่นตัวเองในใจ ในอารมณ์ที่ทั้งเหนื่อยและอยากพักผ่อนทำให้ซอกจินหันไปมองอย่างไม่ทันได้คิดว่าเสียงนั้นมันคุ้นหูแค่ไหน

         แต่พอหันไปจริงๆ ก็ทำให้ร่างเพรียวรู้ว่า เขาไม่ควรหันไปเลย

         “จองกุก” เดือนหน้าหวานพึมพำชื่อของร่างสูงที่ส่งยิ้มมาให้ ในมือของเขามีกุญแจรถของคนเป็นพี่อยู่ “พี่ขอกุญแจรถคืนด้วย”

         “ผมก็ตั้งใจจะเอามาคืนอยู่แล้ว” จองกุกหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปหาคนตัวเล็กกว่าช้าๆ ทำให้คนเป็นพี่ต้องถอยหนีจนหลังชิดกับรถตัวเอง ร่างสูงยิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าซอกจินหมดทางหนีแล้ว มือหนาข้างที่ว่างอยู่ทาบลงบนรถคันสีดำ ใช้แขนแกร่งของตัวเองกักตัวร่างเพรียวให้อยู่ในพันธนาการก่อนจะโน้มตัวลงไปหาจนรุ่นพี่ต้องดันอกกว้างไว้ไม่ให้คนเด็กกว่าเข้าใกล้มากกว่านี้

         “ถอยออกไปเดี๋ยวนี้นะ” เสียงหวานเอ่ยออกมาพร้อมกับจ้องใบหน้าคมอย่างหงุดหงิด แต่ก็ไม่อาจเก็บอาการสั่นไหวในแววตาไว้ได้เลย

         ท่าทีคุกคามของอดีตคนรักทำให้เขากลัว

         “พี่กำลังกลัว?” ร่างสูงเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหัวเราะอย่างแผ่วเบา “ไม่ต้องกลัวนะ ผมแค่จะเอากุญแจรถมาคืนแล้วก็... อยากจะคุยกับพี่นิดหน่อย”

         “ไว้เป็นพรุ่งนี้ได้มั้ย ตอนนี้พี่เหนื่อย พี่อยากกลับไปพักผ่อน จริงๆ นายก็ควรกลับไปตั้งแต่เลิกกิจกรรมตอนหนึ่งทุ่มแล้วนะ พี่ขอกุญแจรถคืนด้วย”

         “ถ้าไม่คุยกันที่นี่ตอนนี้...” จองกุกเว้นช่วง ก่อนจะเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้มร้าย “ผมคงต้องให้เราไปคุยที่ห้องผม”

         “!!

         “เลือกเอาแล้วกันครับ คุยกับผมที่นี่แล้วผมจะคืนกุญแจรถให้หรือพี่จะไปคุยที่ห้องผมแล้วพี่จะไม่ได้นอน...ทั้งคืน” เสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาทำเอาคนหน้าหวานขนลุกวาบ มือเรียวผลักคนตรงหน้าออกเต็มแรงจนทำให้จองกุกเซออกไปเล็กน้อย ก่อนเสียงหวานจะเอ่ยอย่างหงุดหงิด

         “มีอะไรก็พูดมา แต่รักษาระยะห่างหน่อย อย่างน้อยก็ให้เกียรติกันในฐานะที่พี่เป็นรุ่นพี่ด้วย”

         “แต่ผมไม่ได้อยากเป็นรุ่นน้องพี่สักหน่อย” รอยยิ้มร้ายยังคงประดับอยู่บนใบหน้าหล่อ “ผมอยากกลับไปใน สถานะเดิมของเราต่างหาก”

         “...”

         “ผมคิดถึงพี่นะ”

         “...”

         “...”

         ความเงียบเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณทันทีที่รุ่นน้องเอ่ยออกมาแบบนั้น ซอกจินจ้องลึกเข้าไปในดวงตาว่างเปล่าของอดีตคนรัก หัวใจของร่างเพรียวสั่นไหวไปหมดด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

         ใช่ หนึ่งในเหตุผลที่เขายังเริ่มใหม่กับใครไม่ได้ นั่นเพราะเขายัง รักร่างสูงตรงหน้าอยู่เต็มหัวใจ

         แต่คำพูดของจองกุกที่บอกเขาในวันที่บอกเลิกกันยังฝังอยู่ในหัว

         “...เบื่อ ของเล่นชิ้นนี้แล้วไม่ใช่หรอ” ซอกจินเอ่ยหลังจากที่เงียบไปนาน “ไม่รักกันอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง”

         “...”

         “พี่ไม่รู้ว่านายทำแบบนี้ทำไม แต่พี่... พี่ไม่มีอะไรให้นายแล้ว”

         “...”

         “อะไรที่นายต้องการ พี่ให้นายไปหมดแล้ว”

         “...”

         “ให้ไปหมดทั้งตัวและหัวใจ นายจะยังต้องการอะไรจากพี่อีก”

         “...ก็ต้องการตัวพี่ไง” เด็กหนุ่มส่งยิ้มมุมปาก ก่อนจะขยับเข้ามาใกล้ร่างบาง “ใช่ ผมเคยเบื่อพี่ แต่ตอนนี้ผมอยากได้พี่กลับไปแล้ว”

         “นายจะอยากให้พี่กลับไปทำไม นายรักพี่หรือไง” ร่างเพรียวถามประชด เขารู้แหละว่าคำตอบจากจองกุกมันจะทำให้เขาต้องเจ็บอีกแน่ๆ แต่เขาก็ยังพูดออกไปแบบนั้น

         เขาก็แค่หวังว่า คำตอบมันอาจจะเปลี่ยนก็ได้

         “แค่อยากได้ของเล่นกลับไป มันต้องมีเหตุผลแบบนั้นด้วยหรอครับ” ร่างสูงแค่นหัวเราะ ซึ่งคำตอบก็ร้ายกาจไม่ต่างจากที่ซอกจินคาดไว้เลย “พี่เป็นของของผม เมื่อผมปล่อยพี่ให้เป็นอิสระได้ ผมก็ดึงพี่กลับมาได้เช่นกัน”

         “ฉันไม่ใช่ของของนาย!!” เดือนคณะตวาดอย่างเหลืออด เกลียดนักที่อีกคนยังเห็นความรักเป็นของเล่นเหมือนเดิม “ถ้าไม่ใช่เพราะว่ารัก ฉันก็ไม่มีวันกลับไปหานาย ฉันจะไม่กลับไปโง่อีกแล้ว ได้ยินมั้ย ฉันไม่ใช่คนโง่คนนั้นอีกแล้ว!!

         “แล้วทำไมพี่ถึงยังไม่มีคนใหม่ล่ะ”

         เสียงหวานหายไปทันทีที่ร่างสูงถามออกมา จองกุกยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นท่าทีสับสนของร่างเพรียว เขารู้จักซอกจินดียิ่งกว่าที่เจ้าตัวรู้จักตัวเองเสียอีก

         ถ้าไม่ใช่เพราะยังรักเขาอยู่ มันจะเป็นเหตุผลอะไรล่ะ J

         “...แล้วเพราะใครกันล่ะ ที่ทำให้พี่เริ่มต้นใหม่ไม่ได้” ซอกจินที่เงียบไปนานเริ่มเอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ “ใครล่ะ ที่ทำให้พี่กลัวคำว่ารักแบบนี้”

         “...”

         “ใครกันล่ะ ที่ทำร้ายพี่ ทำให้พี่เจ็บจนไม่กล้าให้ใครเข้ามาในชีวิตแบบนี้”

         “...”

         “ถ้าจะกลับมาทำร้ายกันอีกรอบ พอเถอะนะ แผลที่นายให้ไว้กับพี่มันยังไม่หายเลย อย่าเข้ามาสร้างแผลเพิ่มอีกเลยนะ แค่นี้พี่ก็เจ็บจนทนไม่ไหวแล้ว”

         ร่างสูงมองรุ่นพี่หน้าหวานที่ฟูมฟายอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ท่าทีและเสียงของซอกจินที่กำลังขอร้องเขาช่างแผ่วเบาเหมือนกับว่าเจ้าตัวจะแตกสลายไปให้ได้ จริงๆ เขาก็สงสารนะ

         แต่เขาอยากได้ตัวพี่จินมากกว่า ^^

         “ยังไงสำหรับผม พี่ก็ยังเป็นของของผม” มือหนาเชยคางคนเป็นพี่ให้เงยขึ้นมาสบตากับตัวเอง “พี่จะเจ็บปวดยังไงก็เรื่องของพี่ ผมสนใจแค่ว่าให้พี่กลับมาหาผมก็พอ”

         “เห็นแก่ตัว”

         “ผมเห็นแก่ตัวได้มากกว่านี้อีก ถ้ามันทำให้พี่กลับมาเป็นของเล่นของผมเหมือนเดิม”

         “...”

         “เตรียมใจไว้เลยคิมซอกจิน เพราะไม่ว่ายังไง ผมก็ไม่มีวันปล่อยพี่ไป อ้อ อย่างน้อยก็จนกว่าผมจะเบื่อพี่อีกรอบล่ะนะ” พูดจบก็กดจูบลงริมฝีปากอิ่มเบาๆ ก่อนจะผละออกไปพร้อมกับส่งยิ้มมุมปากมาให้ จากนั้นร่างสูงก็เดินจากไป ทิ้งให้ร่างเพรียวต้องยืนพิงรถอย่างอ่อนแรง น้ำตาค่อยๆ ไหลออกมาจากดวงตาหวานแต่เขาก็รีบเช็ดมันออกไป

         นายยังต้องการอะไรอีกกันแน่จองกุก

         อย่าทรมานพี่ไปมากกว่านี้เลย...
--------------------------------------------------------------------
         ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลงบทที่หนึ่งต่อเลยแล้วกัน (มีสต็อกไว้แค่นี้แหละ 55555) พยายามปูเรื่องให้ดีแต่เหมือนจะไม่รอดยังไงก็ไม่รู้ 5555 ยังไงถ้าอ่านกันแล้วก็เม้นกันหน่อยนะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจและจะได้ปรับปรุงตัวเองด้วย ^^
           CR.SHL
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

552 ความคิดเห็น

  1. #543 Kwankwan100338 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กันยายน 2561 / 11:16
    จองกุกไมเปนคนแบบนี้อ่ะ ทำไมจัยร้ายแบบเน้ห่ะ!!!!!!!!!
    #543
    0
  2. #495 BananaLeaf9025 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:25
    จองกุก นายมันชั่วววว
    #495
    0
  3. #410 koy_incle (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 13:02
    กุกใจร้ายนิสัยไม่ดี
    #410
    0
  4. #372 Sptfon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 00:58
    กุกใจร้ายมากกกก ชั้นจะยกพี่จินให้แทแทแล้วนะ
    #372
    0
  5. #289 ปงจี้ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 22:04
    คนแบบกุกก็มีหว่ะเห้ย โอ็ยยยย55555555555555 ยิ่งกว่ากุกจิน ก็คู่วีก้าม่อนโฮปเนี่ยแหละ ตอนแรกคิดว่าอ่านผิดที่นัมจุนเป็นแฟนก้า นี่แบบ อ้าว? มีความอิรุงตุงนังจุงบุงเกยมาก
    #289
    0
  6. #278 TNT&NY (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 05:29
    อีกุกกกกกกกกกก!!!! แกทำอะรายห๊ะ? พี่จินเราต้องเจ็บปวดเพราะนายมาแล้วนะ นายยัง...นายยังจะ หึ๊ย!!!
    ป.ล.อินเนอร์มาเต็ม ^^
    #278
    0
  7. #246 Bismarck (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 21:34
    เจ้าเด็กตัวร้ายนี่! กล้ายอมรับด้วยว่าซอกจินเป็นแค่ของเล่น ความไม่แคร์และเห็นแก่ตัวนี้ /ชอบคาร์จองกุก ><
    #246
    1
    • #246-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      29 เมษายน 2560 / 15:30
      จองกุกมันร้ายยยย
      #246-1
  8. #227 มี อิม ลี ดา (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 11:38
    อย่าให้จินยอมง่ายๆนะไรท์
    #227
    1
    • #227-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      22 เมษายน 2560 / 18:22
      ไม่ง่ายแน่นอนค่ะ ^o^
      #227-1
  9. #210 PP.Pongpang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 12:37
    ทำไมพึ่งเจอเรื่องนี้จะไล่อ่านให้หมดทุกตอนเลยฮื่อออเปิดมาก็สงสารซอกจินเลย กุกเลวได้อีกมั้ยเลววสุด แต่ถามว่าชอบมั้ยชอบนะ5555555
    #210
    1
    • #210-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      5 เมษายน 2560 / 23:10
      เพิ่งเจอไม่เป็นไร อย่าทิ้งกันก็พอค่ะ 55555 ขอบคุณมากๆ นะคะ ^^
      #210-1
  10. #136 HalaMadrid (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2559 / 02:51
    พี่จอน... จะไม่พูดให้มากความค่ะ
    ขอพูดคำเดียวเท่านั้น
    # เลว (แต่ก็รักกกกก..) ฮืออออ เพิ่งเจอวันนี้ไง แล้วไงต่อ เราก็กดเฟบไว้ทันทีเลยไง 555555 เป็นอีกคู่ที่เราอ่าน จินกินกับใครก็อร่อย แต่ส่วตัวกรี๊ด กุกจินกับวีจินที่สุดค่ะ ติดตามไรท์น๊าาาาา สู้ๆเด้อออ ฮือออออ ????????????
    #136
    1
    • #136-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      19 ธันวาคม 2559 / 23:15
      อย่าเพิ่งด่าจอนสิคะ 555555
      งือออ เพิ่งเจอไม่เป็นไร ขอบคุณนะคะที่เฟบนิยายเรา >< สาวกออลจินเช่นกัน แถมคู่หลักยังเหมือนกันอีกต่างหาก 5555 (แต่เราเอนไปทางกุกจิน =w=) ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ^^
      #136-1
  11. #73 ohmopy02 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 17:12
    จองกุกนิสัยไม่ดีเลยเรื่องนี้ แต่ก็ชอบนะ  ปกติก็หายอ่านยากแล้วคู่นี้แลัวมาแนวนี้แล้วแบบชอบอะ ปล.เพิ่งำาเรื่องนี้เจอ555
    #73
    1
    • #73-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      2 กันยายน 2559 / 21:52
      55555 เราดีใจที่รีดเดอร์ชอบนะคะ >< ปล.เพิ่งเจอไม่เป็นไร ขอแค่ไม่หายไปก็พอ ????
      #73-1
  12. #67 real_nur (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 06:59
    เราพึ่งตามเข้ามาอ่าน เรื่องนี้อยู่ทีม #แทจิน นาจาาาาาาา (จะโดนไรท์ตบไหม)
    #67
    1
    • #67-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      15 สิงหาคม 2559 / 11:39
      รีดเดอร์นี่ก็น่าตีกันจริงๆ บอกว่าเรื่องนี้คือ #กุกจิน ค่ะ 55555 (รอกุกเผลอค่อยเปลี่ยนเป็น #แทจิน เน่อ 5555 //โดนกระต่ายตบ)
      #67-1
  13. #57 The-Stranger (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 09:19
    ความแบดของน้องจอนนี้ ฮือออออ แบดมากคะลูกก พี่จินคะ เปลี่ยนใจไปคบกับแทแทเลย เราเชียร์อยู่???? เปลี่ยนคู่ๆ เร่่องนี่แทจินคะะะะะ
    #57
    1
    • #57-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      11 สิงหาคม 2559 / 23:45
      อย่าเพิ่งโบกป้ายแทจินค่ะ นี่กุกจินนนน 55555
      #57-1
  14. #52 Jung Tien-In (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 07:21
    โอ้โหหหห จองกุกทำไมเลวแบบนี้ ไม่รักเค้าแล้วมาทำแบบนี้ทำไมมมมมมมมม แทชอบจิน ม่อนก้าเป็นแฟนกัน โฮปเป็นน้องก้า อ่าพอจะเดาได้ว่าประโยคในอินโทรนี่ของใคร
    #52
    1
    • #52-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      11 สิงหาคม 2559 / 23:38
      นั่นน่ะสิ ทำไมพ่อกระต่ายเลวแบบนี้ -w-
      #52-1
  15. #46 อี้เอินของหม่ามี๊ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 11:59
    ฮือออออ จองกุก ทำไมเป็นคนแบบนี้ละลูก ของเล่นบ้าบออะไร สงสารจินอ่ะ T^T
    #46
    1
    • #46-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      21 กรกฎาคม 2559 / 20:41
      สงสารเหมือนกันนนน T^T
      #46-1
  16. #36 Q&A; (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 03:37
    จองกุก!!!!!!!!!!!!!!! จะเลวแบบนี้ไม่ได้นะ โอ้ย ทำไมพูดจาร้ายกาจขนาดนี้ สงสารพี่จินอ่า ทำไมจองกุกเป็นคนแบบนี้ รู้สึกว่าคู่มันสลับกันอยู่ใช่มั้ยคะ จะลงมาตัวกันยังไงนะ ไรท์สู้ๆนะคะ ^^
    #36
    1
    • #36-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      7 กรกฎาคม 2559 / 15:13
      จองกุกจะเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ค่ะ เราก็สงสารพี่จินต่อไป 55555
      เอาตรงๆ ว่าเราก็ยังไม่รู้ว่ามันจะลงตัวยังไง 55555 ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ^^
      #36-1
  17. #15 chocolavana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2559 / 17:48
    จองกุกกกกกก เธอมันร้ายยยย ทำพี่จินเค้าตะไมมม เจอเรื่องนี้กุกจินวีจินชป.แบบเราสบายจุย บวีก็จีบพี่จิน55555 รอค่าาาา
    #15
    1
    • #15-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      17 มิถุนายน 2559 / 21:04
      กระต่ายร้ายได้กว่านี้อีกกกกก 55555 น้องอยากได้ของเล่นคืนนี่นา ><
      ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดก็คงต่อคืนนี้แหละค่ะ แต่ให้ตื่นมาอ่านนะคะ เพราะไรท์ชอบอัพเช้ามืด 5555
      #15-1
  18. #11 princessJIN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 08:08
    จอนจองกุก ที่อยากได้พี่จินกลับไปนี่ เพราะแร่อยากได้กลับไปเป็นของเล่นแค่นั้นเหรอ โงยยย ทำไม
    สงสารพี่จินอ่าาา คือไม่รักไม่ต้องได้มั้ย 555

    สู้ๆค่ะไรท์
    #11
    2
    • #11-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      13 มิถุนายน 2559 / 11:12
      ของเล่นเก่า ใครจะไม่อยากได้ล่ะครับ ยิ่งชิ้นโปรดด้วย ^^//จองกุกไม่ได้กล่าว 55555
      มาดูกันค่ะว่าจะเป็นยังไงต่อ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะ ><
      #11-1
  19. #9 k_922 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:06
    รู้สึกมีความซับซ้อน และมีความเกลียดพระเอกแรง
    #9
    1
    • #9-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 22:48
      อย่าเกลียดกระต่ายเลย ยังไม่ที่สุดของน้อง (อิไรท์นี่ตัวดีเลย 5555) ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ><
      #9-1
  20. #7 KOOKJIN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 20:45
    ฮืออ สงสารพี่จิน. รับรักแทแทไปเลยพี่จิน ทิ้งให้จองกุกเจ็บซะมั่ง เชียร์ทีมแทแท
    #7
    2
    • #7-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 20:48
      เดี๋ยวสิ ใจเย็นๆ นะคะ นี่กุกจินนนน 555555 อีกอย่าง แน่ใจหรอถ้าพี่จินเลือกแทแทแล้วจองกุกจะเจ็บ ^o^
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ ^^
      #7-1
    • #7-2 KOOKJIN (จากตอนที่ 2)
      13 มิถุนายน 2559 / 23:43
      ล้อเล่นนน กุกจินยิ่งหายากๆอยู่ เชียร์คู่นี่แหละค่าาา
      #7-2
  21. #6 jury J (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 16:54
    โอ้วววว กุกจินหาอ่านยากม้ากกกกก ชอบบบ จองกุกนิสัยไม่ดีนะเดี๋ยวจะโดน!!!????
    #6
    1
    • #6-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 17:58
      จริง เราเลยต้องแต่งเองไง 55555 จองกุกมีมากกว่านี้ค่ะ รอหมั่นไส้ได้แล้ว 55555
      ขอบคุณที่ชอบนิยายเรานะคะ ><
      #6-1
  22. #5 KaitouKid1412 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 14:53
    กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสมาค่ะพร้อมแล้วเฟบเก็บเรียบร้อยรออัพ พฮืออออออออ เอ้ะแต่เดี๋ยวนะคะ ม่อนเป็นแฟนยุนกิ ยุนกิเป็นพี่โฮซอก..
    ทำไมเป็นวีก้า ม่อนโฮปละ!! โอ้ว มีประเด็นนนนนนน
    #5
    1
    • #5-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 17:54
      อุ๊ย มีคนสังเกต >w< เป็นคู่หลักก็มีประเด็นทุกคู่แล้วค่ะ (แม้จะรองจากกุกจินก็เถอะ) ยังไงก็จะรีบมาอัพให้เร็วที่สุดนะคะ ขอบคุณนะคะที่ติดตามนิยายเรา ^^
      #5-1
  23. #4 kkline93 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 14:08
    คือ.... คืออออออออออออออ บอกก่อนเลยค่ะว่านี่ชิปกุกจินหนักมากละมาอ่านเพราะกุกจินค่ะ
    ปูเรื่องมาก็อยากรู้ว่าทำไมจองกุกมันถึงร้าย(และหล่อ)มาก เย็นชาไม่มีหัวใจได้ขนาดเน้
    หรือเพราะหล่อเลือกได้ เลยเลวไม่แคร์งี้หรอ ฮือออ ไม่น้าาาสงสารซอกจินเขาาา
    นี่กลายเป็นเชียร์แทจินเลยจ้า แทฮยองมาช่วยพี่จินเร้ววววว กี๊ดดดด
    ปริ่มค่ะ มีฟิคกุกจินให้อ่านแล้ว ฮึก 
    เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆ
    #4
    1
    • #4-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 14:17
      อย่าเพิ่งไปหาแทจินค่ะ นี่กุกจินนนน 55555 นั่นสินะ ทำไมกระต่ายยักษ์ถึงร้ายได้ขนาดนี้ ต้องติดตามกันนะ ><
      ขอบคุณนะคะสำหรับกำลังใจ ไรท์จะรีบมาต่อให้เร็วที่สุดเลย ><
      #4-1
  24. #3 คุมิยะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 14:02
    งึ้อออ ทำไมกุกใจร้ายแบบนี้ ฮอลลลล สงสารขุ่นพี่จิน //รอตอนหน้านะไรท์ ><
    #3
    1
    • #3-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 14:14
      กุกเป็นคนแบดค่ะเรื่องนี้ แต่งไปก็สงสารเมนไปที่สร้างพระเอกให้นางแบบนี้ (เดี๋ยวนะ 55555)
      เดี๋ยวเราจะรีบมาต่อให้นะ ><
      #3-1
  25. #2 jkj (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 13:59
    โอ้ยยยจองกุกกนางเด็กร้ายลึก นางแบดมากก โอ้ยยยพี่ชอบบบแนวนี้ ฮือสงสารพี่จินนะแต่ก็ชอบแบบนี้ เอ๊ะยังไง5555555555 สู้ๆนะไรท์ปักธงรอน่ะคะ
    #2
    1
    • #2-1 ILovePCY(จากตอนที่ 2)
      12 มิถุนายน 2559 / 14:13
      ขอบคุณนะที่ชอบอ่ะ >< เดี๋ยวเราจะรีบมาต่อให้นะคะ ^^
      #2-1