He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 9 : EP8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    13 ก.ค. 63



" มีอะไรก็ถามมา " จินยองถามเพื่อนสนิทที่มาหาเขาทำไม
" ใจเย็นเพื่อน เราไปคุยที่ห้องทำงานกันดีกว่า เด็กๆไม่ต้องสนใจครูนะ ทำงานต่อไปเลยนะ มานี่ " ยองแจเอ่ยกับเพื่อนก่อนจะหันไปหาเด็กอีกสามคน ก่อนจะลากเพื่อนไปที่ห้องทำงานของเขา

ด้านสามคนที่เพิ่งเห็นหน้าอาจารย์ของเขาไป แบมแบมที่รู้อยู่แล้วไม่ได้ตกใจอะไร ส่วนอีกสองคนยังตกใจอยู่นิดๆ 
" นั่นอาจารย์ยองแจนิ " มาร์คเอ่ยออกมาคนแรก
" บอกแล้วไง ว่าเป็นเพื่อนของอาเรา " แบมแบมเอ่ยกับเพื่อนอีกสองคน
" จริงด้วยสินะ เขาคงไม่ได้มาดูเราทำงานหรอกนะ " ยูคยอมถามขึ้น
" ไม่หรอกเขาจะมาดูเราทำไม อีกอย่างเขาจะรู้ว่าเรานัดมาวันนี้ได้ไง จริงไหม " แบมแบมเอ่ยถามความเป็นไปได้
" จริงนะ แบมแบมพูดถูก " มาร์คไปเถียงแต่เห็นด้วยกับแบมแบม
" ทำไมรอบนี้นายเห็นด้วยง่ายจังว่ะ " ยูคยอมเอ่ยถาม
" ไม่มีไรหรอก ทำงานต่อเถอะ เดียวไม่เสร็จ " มาร์คกลับไปทำงานของตนต่อ

ด้านผู้ใหญ่สองคนที่ห้องทำงานของจินยอง 
" กูกำลังจะทำธุรกิจส่วนตัวใหม่นะ " ยองแจเอ่ยถึงสิ่งที่ตนจะบอกเพื่อน
" ธุรกิจอะไรว่ะ " จินยองถามรายละเอียด
" เสื้อผ้า กำลังจะหานายแบบมาถ่ายภาพให้ร้านอยู่พอดี " ยองแจเอ่ยร้านขายเสื้อผ้าของเขาเอง
" แล้ว..... " จินยองเว้นให้ยองแจตอบ
" ก็จะให้มึงนะ มาเป็นนายแบบให้ทางร้านไง " ยองแจเอ่ยเข้าประเด็นตรวจสอบเลย
" ถามกูรึยังว่าจะเป็นให้ไหม " จินยองนั่งลงแล้วถามขึ้น
" ไปถ่ายให้หน่อยนะ " ยองแจเอ่ย
" ให้เวลาตัดสินใจ แล้วจะมาเอาคำตอบนะเพื่อน " ยองแจเอ่ย
" ไม่สอนแล้วเหรอ " จินยองถามเกี่ยวกับอีกอาชีพหนึ่งที่ยองแจทำอยู่
" ทำอยู่สิ ส่วนร้านเสื้อผ้าเข้าไปดูวันที่ว่าง " ยองแจบอกรายละเอียดในสิ่งที่่เขาตั้งใจจะทำ
" ตัดสินใจจะบอกเอง " จินยองเอ่ย
" ไม่มีไรแหละ ไงก็บอกนะ กลับล่ะนะ " ยองแจเอ่ยก่อนจะเดินออกจากห้องทำงานของจินยองไป
จินยองยังไม่ได้ทำอะไรเลยแค่โปกมือให้เพื่อนรักก่อนจะนั่งอ่านหนังสือของเขาไป

ด้านเด็กสามคนที่ทำงานอยู่เห็นอาจารย์เดินมา
" อาจารย์จะกลับแล้วเหรอครับ " แบมแบมเอ่ยถามยองแจ
" อื้ม ตั้งใจทำงานล่ะ ไปล่ะ " ยองแจเอ่ยกับแบมแบมและอีกสองคน
" ครับ " สามคนพูดพร้อมกัน
" สวัสดีครับ " สามคนเอ่ย
" ไปล่ะ " ยองแจเอ่ยก่อนจะเดินออกจากห้องไป

เวลาผ่านไปจนเด็กทั้งสามคนทำรายงานเสร็จสิ้น เวลาล่วงเลยมานานเกือบจะเที่ยงแล้ว 
" เสร็จสักที " แบมแบมเอ่ยเมื่องานของเขาเสร็จเรียบร้อยแล้ว
" นั่นนะสิ ทำเอาเสียพลังงานไปเยอะเลย " มาร์คเอ่ยก่อนจะนอนหงายไปกับโซฟา
" พรุ่งนี้วันอาทิตย์ไปดูหนังกันไหม " ยูคยอมเอ่ยถามขึ้นมาเพื่อหาอะไรคลายเครียดกัน
" ได้นะ ไหนๆงานก็เสร็จแล้ว " แบมแบมเห็นด้วยกับยูคยอม
" หิวกันยัง " แบมแบมเอ่ยถามเพื่อนๆ 
" เที่ยงแล้วนิ นายลองเข้าไปถามอาจินยองสิ " ยูคยอมเอ่ยกับแบมแบมให้เข้าไปหาจินยองผู้เป็นอาที่ห้องทำงาน
" เพื่อเขาจะไม่อยากออกมารบกวนเรา เข้าไปถามเขาดูก็ได้นะ ว่าข้าวเที่ยงจะเอาอย่างไร " มาร์คเอ่ยเห็นด้วยกับยูคยอม
" ได้ๆ เดียวมา " แบมแบมเอ่ยก่อนจะเดินไปที่ห้องทำงานของจินยอง

ร่างเล็กเดินไปหาอาของเขาที่ห้องทำงานของร่างหนา ที่ส่วนใหญ่จินยองมานั่งทำงานของบริษัท คิดงาน อ่านหนังสือ ดูหุ้นของห้างและกิจการของเขาเอง  ทำให้เอกสารภายในห้องมีอยู่ไม่น้อยเลย รวมถึงอุปกรณ์ในการทำงานในออฟฟิศอย่าง คอมพิวเตอร์ เครื่องปริ้น เอกสารงาน แฟ้มงานต่างๆ รวมถึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อื่นๆอีกมากมาย ดังนั้นห้องทำงานนี้ ร่างเล็กไม่ค่อยได้เขามาสักเท่าไร มีเฉพาะเดินเข้ามาเรียกเมื่อถึงเวลากินข้าว หรือเวลาพักอะไรแล้ว ประมาณนั้น รวมถึงตอนนี้ที่เขากำลังจะเข้าไปถามผู้เป็นอาว่า เขาจะทานอะไรตอนเที่ยงด้วย 

ก๊อก!!! ร่างเล็กเคาะประตูเป็นเชิญขออนุญาตเข้าไปในห้อง แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากคนข้างใน จึงเปิดประตูเข้าไปเลย จึงพบว่าร่างหนาของจินยองไม่ได้อยู่ที่เก้าอี้ทำงานประจำของเขา ร่างเล็กจึงมองหาร่างหนาของจินยองจนมองไปเจอร่างหนาบนโซฟาที่หลับอยู่



ร่างเล็กค่อยๆเดินเข้าไปใกล้ร่างหนาที่หลังอยู่ ร่างเล็กนั่งลงบนโซฟาตัวด้วยกับที่จินยองหลับอยู่ จ้องมองหน้าร่างหนาที่หลับไหล ยังมีหนังสือตกอยู่ข้างๆ ร่างเล็กเก็บหนังสือมาวางไว้บนโต๊ะตัวเล็ก ร่างเล็กเอื้อมมือเรียวไปจับหน้าร่างหนา แต่แล้วร่างหนาที่ลืมตาขึ้นมาเมื่อมีคนเข้ามารบกวนการนอนหลับของเขา จนร่างเล็กตกใจร่างหนาจับแขนของร่างเล็กก่อนจะดึงร่างเล็กให้ล้มลงมาบนอกแกร่งของเขา
" อาจินยองตื่นแล้วเหรอครับ " แบมแบมเอ่ยถามร่างหนาที่ตอนนี้หน้าของเขาสองคนอยู่ไม่ไกลจากกันเท่าไร
" มีเด็กมาซนแถวนี้ อาเลยตื่นนะสิ มาหาอามีอะไรหรือเปล่า " จินยองพูดแต่ยังไม่ยอมปล่อยแขนร่างเล็กออก
" ผมจะมาถามถึงข้าวเที่ยงนะสิครับ เพื่อนผมหิวแล้วนะ แล้วอาจินหิวไหมครับ " แบมแบมเอ่ยถึงธุระที่มาหาจินยอง
" เที่ยงแล้วเหรอ แล้วเราไม่หิวเหรอ " จินยองจ้องตาร่างเล็กถามขึ้น
" หิวครับ จะทานอะไรกันดีครับ " ร่างเล็กเอ่ยถามขึ้น
" อื้มมมมมม แล้วแต่เราเลย " ร่างหนาตามใจร่างเล็ก
" เหรอครับ งั้นผมสั่งอาหารเข้ามานะครับ แต่ว่าตอนนี้อาปล่อยผมก่อนได้ไหมครับ " ร่างเล็กเอ่ยกับร่างหนาที่ตอนนี้ไม่ได้จับแขนร่างเล็กแต่เปลี่ยนไปกอดร่างเล็กแทน
" ตัวเบาจัง ฟอด " ร่างหนาจัดการหอมแก้มร่างเล็กไป
" อาจินครับ ปล่อยผมก่อนนะ " ร่างเล็กเอ่ยด้วยเสียงอ้อนกับร่างหนา
" ปล่อยก็ได้ " ร่างหนายอมปล่อยร่างเล็ก ร่างเล็กลุกขึ้นนั่งบนโซฟา ร่างหนาเองก็ลุกมานั่งเหมือนกัน แต่แล้วร่างหนาค่อยกอดเอวร่างเล็กจับหน้าร่างเล็กหันมาหาตนจากนั้น ค่อยเลื่อนหน้าเข้าหาร่าเล็กก่อนจะมอบจูบให้กับร่างเล็ก ด้านร่างเล็กเองไม่ได้ขัดขืนทำได้เพียงมือมาคล้องคอร่างหนาไว้ 



ร่างเล็กเริ่มหายใจไม่ออก ร่างหนาจึงยอมปล่อยให้ปากร่างเล็กเป็นอิสระแต่หน้าของร่างเล็กยังคงแดงเหมือนมะเขือเทศเพราะความเขิน ร่างหนายิ้มตามให้ความน่ารักของร่างเล็ก



" ยิ้มอะไรครับ ผมจะอาหารแล้วนะครับ อาจินทานอะไรดีครับ " แบมแบมเอ่ยถามร่างหนา
" ยิ้มให้เราไง อาขอข้าวผัดกิมจิล่ะกัน แต่ที่จริง อาไม่ได้อยากกินหรอกข้าวนะ อาอยากกินเรามากกว่า " ประโยคสุดท้ายจินยองกระซิบข้างหูร่างเล็ก
" อาจินนะ ไม่คุยด้วยแล้วครับ ผมออกไปหาเพื่อนก่อนนะครับ อาก็อกมานะครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะเดินออกไปหาเพื่อนของเขา
" ครับ " จินยองขานรับก่อนจะเดินตามร่างเล็กออกไปเช่นกัน

จากนั้นพวกเขาได้สั่งอาหารมาทานกันโดยมีคนจ่ายค่าอาหารคือ เจ้าของห้องอย่างจินยองนั่นเอง 
" แบมแบม นายบอกอานายยังเรื่องพรุ่งนี้นะ " มาร์คเอ่ยถามแบมแบมที่ตอนนี้พวกขเามานั่งทานอาหารบนโต๊ะทานข้าวพร้อมกัน
" เรื่องอะไรเหรอ " จินยองเอ่ยถามมาร์ค
" คือ พรุ่งนี้ผมกับเพื่อนๆจะไปดูหนังกันนะครับ พอดีพวกเราทำงานเสร็จหมดเรียบร้อยแล้ว เลยอยากขออนุญาตอาจินว่า ให้แบมแบมไปได้ไหมครับ " ร่างเล็กเอ่ยถามจินยอง
" อื้ม ไม่มีปัญหานี้ไปสิ แต่ว่า อาจะไปส่งและจะไปกับเราด้วย โอเคไหม " จินยองเอ่ยถามแบมแบม
" ได้สิครับ จะได้ไม่ต้องจ่ายเอง " ยูคยอมเอ่ย
" คยอมม " แบมแบมเอ่ยขึ้น
" ไม่เป็นไรหรอก แบม เดียวอาเลี้ยงเอง " จินยองเอ่ย
" ขอบคุณครับ " มาร์คเอ่ยต่อ
" ดีเลยครับ จะได้เดินไปเป็นคู่ " มาร์คเอ่ยขึ้น
" พวกนายอย่าตีกันให้อาเราปวดหัวอีกคนล่ะกัน " แบมแบมเอ่ยทักขึ้นมา
" แล้ววันนี้อายองแจมาหาอาทำไมครับ " แบมแบมเอ่ยถามจินยอง
" อ่อ พอดีเขาจะให้อาไปถ่ายแบบให้เสื้อผ้าร้านเขานะ " จินยองเอ่ย
" ถ่ายแบบเหรอ ดีสิครับ " แบมแบมเอ่ย
" จะดีเหรอ " จินยองยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะถ่ายแบบให้เพื่อน
" ดีสิครับ แบมอยากเห็นนะว่า อาจะหล่อขนาดไหน " แบมแบมเผลอชมจินยองต่อหน้าเพื่อนๆ
" งั้นอาถ่ายก็ได้ " จินยองเอ่ยก่อนจะลูปผมร่างเล็ก
" พรุ่งนี้จะไปกันกี่โมงดี " ยูคยอมแทรกขึ้น
" 11.30น.ไหม " มาร์คเอ่ยเวลาออกมา
" ก็ดีนะ จะได้ไปหาอะไรทานก่อน " จินยองเอ่ยขึ้น
" ตามนั้นเลย " แบมแบมเอ่ย
" แบมแบม พอดีว่าเดียวเราสองคนของกลับก่อนนะ " มารคเอ่ยขึ้นมา
" ทำไมล่ะ " แบมแบมเอ่ยถามเพื่อนทั้งสองคน
" เปล่าหรอก งานเราก็เสร็จหมดแล้วนี้ อีกอย่างที่บ้านอยากให้ไปช่วยนะ " มาร์คอธิบาย
" อ่อโอเค " แบมแบมเอ่ย
" งั้นผมลาแล้วนะครับ สวัสดีครับ อาจินยอง บายเจอกันเพื่อน " ยูคยอมเอ่ยก่อนจะเดินออกจากโต๊ะทานข้าวไป
" สวัสดีครับ อาจินยอง ไปนะ " มาร์คเอ่ยลาจินยองเช่นกันแล้วหันไปหาแบมแบมก่อนเดินตามยูคยอมไป
" กลับกันดีๆล่ะ " จินยองเอ่ยตามไล่หลังไป
" เจอกัน " แบมแบมเอ่ย

ด้านสองคนที่ออกมาจากห้องของจินยองแล้ว
" มาร์คมึงรู้สึกเหมือนกันไหมว่ะ " ยูคยอมเอ่ยถามเมื่อเดินออกมาแล้ว
" รู้สึกอะไร " มาร์คถามกลับ
" ก็แบมแบมกับอาจินยองนะ " ยูคยอมเอ่ยขึ้น
" เอ่อว่ะ กูว่าสองคนนี้ต้องมีอะไรกันแน่ๆ " มาร์คเอ่ยขึ้น
" ใช่ไหม มันเกินคำว่าอาหลาน " ยูคยอมเอ่ย
" คิดเหมือนกัน พรุ่งนี้มาพิสูจน์กัน " มาร์คเอ่ยขึ้น
ทั้งสองคนกลับบ้านกันไป

" ถ้าเพื่อนไม่บอกอา อาคงไม่รู้ใช่ไหม " จินยองที่ล้างจานอยู่ถามขึ้น
" แบมกำลังจะบอกอาอยู่ไงครับ เพื่อนผมบอกก่อนนะ " แบมแบมเอ่ยขึ้น
" อย่าเพิ่งงอลเลยนะครับ " แบมแบมเอ่ยง้อร่างหนา
ร่างหนาล้างจานเสร็จเดินออกจากครัวเดินกลับไปที่ห้องทำงาน ร่างเล็กเดินตามไปกอดร่างหนาจากด้านหลัง
" อาครับ หายงอลนะครับ " แบมแบมเอ่ย
" ......" จินยองไม่พูดอะไร
" นะครับ " ร่างเล็กหอมแก้มร่างหนาไป

ร่างหนาหันหน้ามาหาร่างบางก่อนจะกอดร่างเล็กไว้ 
" ถ้าจะไปไหนขอให้แบมบอกอานะครับ พ่อเราฝากให้อาดูแลเรา ถ้าเราเป็นอะไรไป แล้วอาจะทำอย่างไรครับ " จินยองพูดขณะที่ยังกอดร่างเล็กอยู่
" แบม ขอโทษครับ " แบมแบมเอ่ย
" ไม่เป็นไรครับ งั้นเราไปดูหนังที่ห้องนั่งเล่นกันก่อนดีกว่านะ " จินยองเอ่ยชวนร่างเล็ก 
" ได้ครับ " ร่างหนาเอ่ยออกจากอ้อมกอดร่างเล็ก

จากนั้นทั้งอาหลานไปห้องนั่งเล่นเพื่อดูหนังกัน













เพื่อนๆเริ่มสงสัยความสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้ว
เรื่องราวของทั้งสองคนจะเป็นอย่างไร
ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ














SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น