He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 8 : EP7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ก.ย. 63


เช้าวันต่อมา 
ทั้งสองหนุ่มที่ยังคงหลับไหลในห้องของเจ้าของคอนโด ไอเย็นที่กระทบต่อในห้องทำให้อุณหภูมิในห้องมีความเย็น แม้แสงจะส่องมากระทบร่างของทั้งสองคน แต่ยังไม่มีใครที่ตื่นมาจากการนอนหลับเพราะไอร้อนที่สาดเข้ามาในห้องเลย 

ร่างหนาที่ลืมตาตื่นขึ้นมาก่อน ค่อยจ้องมองร่างเล็กที่ยังคงหลับไหลอยู่ เผลอยิ้มให้กับร่างเล็กไม่ได้ ร่างหนาลุกไปจัดการตัวเองก่อนลงไปทำอาหารเช้า ร่างเล็กที่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา กลับไปจัดการตัวเองที่ห้องของเขา



ร่างเล็กเดินมากอดร่างหนาจากด้านหลัง ร่างหนาไม่ทันตั้งตัว
" ทำอะไรอยู่ครับ " ร่างเล็กถามเสียงอ้อน
" ทำอาหารเช้าให้ ใกล้เสร็จแล้ว " ร่างหนาตอบขณะตักอาหารใส่จาน
" น่ากินจังครับ " ร่างเล็กที่อาหารในจานเอ่ย
" ไม่น่ากินเท่าเราหรอก " ร่างหนากระซิบข้างหูร่างบาง ร่างเล็กได้ยินหน้าแดงขึ้นมาทันที
" เพี๊ย!!!! ไม่คุยด้วยแล้ว " ร่างเล็กตีไปที่แขนร่างหนาก่อนเดินมานั่งที่โต๊ะอาหารก่อน

ร่างหนาเดินยกอาหารตามร่างเล็กมาที่โต๊ะทานอาหาร วางจานลงกับโต๊ะ ลงไปนั่งข้างๆ
" เขินเหรอครับ " ร่างหนาแกล้งร่างเล็ก
" กินข้าวได้แล้วครับ " ร่างเล็กยกจานอาหารมาไว้หน้าตนเอง
" ครับๆ " ร่างหนาลงมือทานอาหารตามที่ร่างเล็กเอ่ย

เนื่องจากวันนี้เป็นวันอาทิตย์วันหยุดของสองหนุ่มจึงไม่ได้ออกไปไหนทำให้ไม่ต้องเร่งรีบเหมือนอย่างวันธรรมดาที่เคยๆ หลังจากทานอาหารมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย วันนี้ร่างเล็กชวนเพื่อนอย่างยูคยอมและมาร์คที่คอนโดช่วงสายของวันนี้ 
" เพื่อนแบมจะมากี่โมง " จินยองถามหลานชายที่นั่งเล่นมือถืออยู่บนโซฟา ในขณะที่ตนล้างจานอยู่ในครัว
" สายๆนะครับ อาจินโอเคใช่มั๊ยครับ ที่เพื่อนแบมจะมาหาที่คอนโด " ร่างเล็กเอ่ยถามเจ้าของคอนโดอย่างจินยองว่าเขาแน่ใจที่จะให้เขา ชวนเพื่อนมาจริงๆเหรอ
" จริงสิ เพื่อนหลานอาโอเค อีกอย่างอาจะได้ไม่ต้องห่วงเราด้วย ดีกว่าเราออกไปข้างนอกอีกนะ " จินยองเอ่ยก่อนจะถอดผ้ากันเปื้อนออกแล้วเดินมาหาแบมแบมที่นั่งเล่นอยู่บนโซฟา
" ทำไมอาหวงผมเหรอ " แบมแบมเอ่ยถามจินยองที่นั่งลงข้างๆตน
" ใช่ ทั้งห่วงทั้งหวงเลย " จินยองก่อนจะกอดร่างเล็กแล้วอุ้มร่างเล็กมาวางไว้บนตักของตน



" โว๊ยยย อาตกใจหมดครับ " ร่างเล็กหันไปตามแรงที่จินยองอุ้มตน ด้วยความกลัวตกใจจึงวางแขนไว้ที่ไหล่หนาของร่างหนาเป็นการกอดร่างหนาไปในตัว
" อยากให้เด็กมันนั่งที่ตักนิ " จินยองเอ่ยอ้อนร่างเล็ก
" อะไรกันครับ เด็กอะไรครับ ผมเป็นหลานอานะ " ร่างเล็กเอ่ยปัดในสิ่งที่ร่างหนาเอ่ย ก่อนจะเบียงหน้าเขินไป
" ก็อายุน้อยกว่าอาไหมล่ะ อีกอย่าง เมื่อคืนเรา.....โอ๊ย ตีอาทำไมครับ " ร่างหนายังไม่ทันพูดจบร่างเล็กตีเขาซะก่อน
" ใครเขาให้พูดถึงเรื่องแบบนี้กันครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะหันหน้าไปทางอื่นเพื่อหนีความเขินอายของตนไม่ให้คนที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นเบาะให้ตนอยู่เห็น
" แสบนักนะเรา " ร่างหนาวางร่างเล็กลงบนโซฟาก่อนหอมแก้มเด็กดื้อของเขาไป
" คิกคิก ฮ่าาาา พอแล้วครับ แก้มแบมช้ำหมดแล้ว " ร่างเล็กพยายามดันไม่ให้ร่างหนาหอมเขามากไปกว่านี้ เพราะแค่นี้เขาก็เขินไปหมดทั้งตัวแล้ว 

ทันใดนั้นเอง
ติ่งติ่ง เสียงมือถือของร่างเล็กดังขึ้น ขัดจังหวะพอดี
" ใครนะโทรมาตอนนี้ " จินยองบ่นก่อนจะปล่อยให้ร่างเล็กจะรับสายของตน
(ฮัลโหล ยูคยอมมาถึงแล้วเหรอ เดี่ยวเราลงไปรับนะ) ร่างเล็กเอ่ยกับคนในสาย ก่อนจะวางสายไป
" มาแล้วเหรอครับ " จินยองเดินอ้อมมากอดร่างเล็กที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่
" ผมลงไปรับเพื่อนก่อนนะครับ " ร่างเล็กเดินออกจากอ้อมกอดร่างหนาก่อนเดินไปหาเพื่อนที่รออยู่หน้าคอนโด
" รีบไปรีบมานะครับ " จินยองยอมปล่อยร่างเล็กออกจากอ้อมกอด 
ร่างเล็กเดินลงไปหาเพื่อนทั้งสองคนที่นัดกันไว้

ด้านยูคยอมกับมาร์คที่ยืนรออยู่หน้าคอนโด



" มาแล้วรอนานไหมเพื่อน " แบมแบมเดินลงมารับเพื่อนทั้งสองคน
" นิดหน่อย ว่าแต่อาไม่ว่าอะไรใช่ป่ะที่พวกเรามา " ยูคยอมถามความสะดวกใจของเจ้าของห้อง
" ถามแล้ว อาจินยองไม่ว่าอะไร สบายใจได้ " แบมแบมเอ่ยกับเพื่อนรัก
" เราเอาขนมมาบ้างไม่อยากมามือเปล่า " มาร์คเอ่ยกับแบมแบม
" ที่จริงไม่ต้องก็ได้นะ แต่เอามาแล้วก็ไม่เป็นไรนะ ขอบคุณมาก ป่ะไปเถอะ " แบมแบมเอ่ยก่อนจะเดินนำไปข้างในคอนโดเพื่อพาไปที่ห้อง

ด้านเจ้าของห้องที่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ดูสุภาพกว่าเดิมขึ้นมาหน่อย 



" ถึงแล้ว " แบมแบมเดินนำเพื่อนๆอีกสองคนเข้ามาในห้อง
" นี่ อยู่กับอาสองคนเหรอ " ยูคยอมถามแบมแบมเพราะเนื่องจากหลังจากที่แบมแบมย้ายมาอยู่กับจินยอง เขาก็ไม่ได้บอกรายละเอียดกับเพื่อนเท่าไร
" ใช่ ป่ะป๋านานๆทีจะโทรหาเรา หรืออาจินยอง " แบมแบมเอ่ยถึงผู้เป็นพ่อ
" ดีแล้วแหละ นายจะได้ไม่เหงามีอาจินยองเป็นผู้ปกครอง " มาร์คเอ่ยก่อนจะปิดประตูห้อง
" ว่าแต่อาจินยองไปไหน เขาไม่อยู่ห้องเหรอ " ยูคยอมเอ่ยถามถึงร่างหนาที่ตอนนี้อยู่ในห้องครัว
" เปล่านะ ก่อนเราลงไป ยังอยู่เลยไปไหนแล้วล่ะ " แบมแบมเดินหาอาของเขา โดยมีเพื่อนอีกสองคนเดินตามไป จนได้กลิ่นหอมลอยมาจากในครัวจึงพากันเดินตามไปยังในครัว



ทั้งสามหนุ่มเดินเข้ามาในครัวเห็นร่างหนากำลังชงเครื่องดื่มอยู่ เหมือนโดนสะกดด้วยคนตรงหน้าให้มองตาไม่กระพริบ
" มาแล้วเหรอครับ เด็กๆ " ร่างหนาเอ่ยทั้งสามหนุ่มที่เดินเข้ามาครัวก่อนจะยิ้มให้ไป
" ครับ สวัสดีครับ อาจินยอง/สวัสดีครับ อาจินยองครับ " มาร์คกับยูคยอมเอ่ยทักทายอาหนุ่มของเพื่อนสนิทไป
" อาจินยองทำอะไรเหรอครับ " แบมแบมเดินเข้าไปหาร่างหนาอย่างสงสัย
" ทำเครื่องดื่มให้พวกเราไง ช๊อกโกแลตไว้แล้วรอแปปนะ " ร่างหนาเอ่ยถึงเครื่องดื่มที่ให้ทั้งสามหนุ่ม
" หอมมากเลยครับ " ยูคยอมเอ่ยชมสิ่งที่ร่างหนาทำ
" ตามสบายเลยนะ เพื่อนแบมก็เหมือนหลานอีก2คนนะแหละ " ร่างหนาเอ่ยก่อนจะรินช๊อกโกแลตลงแก้วทั้งสามใบ
" ไปนั่งรอที่โซฟาก่อนได้นะครับ ส่วนแบมแบมช่วยอาก่อนนะครับ " ร่างหนาเอ่ยอย่างสุภาพ จากนั้นทั้งมาร์คกับยูคยอมจึงเดินไปนั่งรอที่โซฟา ตามที่เจ้าของห้องเอ่ย
" อาจินยอง อาเปลี่ยนชุดใหม่เหรอครับ " แบมแบมเอ่ยถามเมื่อไม่เข้าใจว่าเขาจะเปลี่ยนชุดทำไม



" อาอยากหล่อในสายตาเพื่อนๆของแบมไม่ได้เหรอครับ อีกอย่างอยากใส่ให้แบมแบมดูด้วย ฟอด " ร่างหนากระซิบข้างหูก่อนจะแอบหอมแก้มไป1ที
" อาจินยองงงง เดี่ยวเพื่อนมาเห็นนะครับ " ร่างเล็กโวยวายขึ้นเมื่อถูกหอมแก้มไป



" เสร็จแล้วล่ะ แบมยกไปได้เลยนะ " จินยองเอ่ยกับแบมแบม
" โอเคครับ " แบมแบมเอ่ยก่อนจะยกเครื่องดื่มออกไปให้เพื่อนอีกสองคนด้วย

ด้านสองหนุ่มที่นั่งรอแบมแบมออกมาจากในครัว
" มาแล้วๆ " แบมแบมยกถาดที่มีเครื่องดื่มอยู่แล้ววางลง
" เดี่ยวเราช่วย " มาร์คเอ่ยก่อนจะเดินไปช่วยแบมแบมวางแก้วลงที่โต๊ะวางของหน้าโซฟา
" ไม่บอกที่จริงให้เราช่วยถือมาด้วยก็ได้นะ เราเกรงใจ " ยูคยอมเอ่ยกับร่างบาง
" ไม่เป็นไรหรอก พวกนายเป็นแขกมาบ้าน เราก็ต้องดูแลสิ " แบมแบมเอ่ยก่อนจะนั่งลงโซฟาเดียว

ไม่นานนักร่างหนาของเจ้าของห้องเดินออกมาจาในครัว
" แบมแบม ดูแลเพื่อนด้วยนะ อาอยู่ในห้องทำงานนะ มีอะไรเรียกอาได้เลยนะ " จินยองเอ่ยกับหลานชาย เขาจึงแยกตัว เพราะอยากให้เด็กๆอยู่ด้วยกันมากกว่าไม่อยากทำให้เพื่อนแบมแบม เกร็งจนเกินไป
" ครับ ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมดูแลเอง " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะส่งรอยยิ้มให้ร่างหนา

จากนั้นร่างหนาเดินเข้าห้องทำงานไป ที่จริงเขาแค่กะจะไปหาหนังสืออ่านตามสไตล์คนชอบอ่านหนังสือเพียงเท่านั้น เขามักจะเก็บหนังสือแนวต่างๆไว้อ่าน ไม่ว่าจะเป็นแนวให้ความคิดหรือจะเป็นวรรณกรรมแปล

ติ่ง!!!! เสียงมือถือร่างหนาเตือนขึ้นมา
( ฮัลโหลลลลล ว่างไหมเพื่อน ) ยองแจกรอกเสียงเข้ามาในสาย
( กำลังจะเอาหนังสือมาอ่าน ) จินยองเอ่ยก่อนจะวางหนังสือในมือบนโต๊ะทำงาน
( อ่ะ ว่างหนังสือไว้ก่อน หันมาสนใจเพื่อนก่อนนะ ) ยองแจเอ่ยให้ร่างหนาทำตาม
( มีอะไรก็ว่ามาครับ เพื่อน ) จินยองเอ่ยเข้าประเด็น
( อยากไปหาได้ไหม ) ยองแจเอ่ยถาม
( ตอนนี้เหรอ วันนี้เพื่อนๆแบมแบมมาที่คอนโดพอดีเลย จะมาเหรอ? ) จินยองถามด้วยความมั่นใจ
( ไม่มีปัญหาเลย นั่นลูกศิษย์กู ทั้งนั้นเลย เข้าไปหาเลยนะ ) ยองแจเอ่ยถาม
(​ มาถึงแล้วก็โทรมาหาล่ะกัน จะได้ไม่รบกวนเด็ก เห็นบอกว่ามาทำงานกับมาดูหนังด้วยกันมั้ง ) จินยองเอ่ยถึงธุระของหลานชายและเพื่อนๆ
(ได้เลย เจอกันมึง ) ยองแจเอ่ยก่อนวางสายไป

จินยองหันไปอ่านหนังสือเล่มเดิมที่เขาตั้งใจอ่านอยู่



ไม่นานนักด้านนอกห้องทำงานเริ่มทำงานรายงานที่อาจารย์สั่งกันแล้ว 
" ต้องสั่งวันไหนนะ " ยูคยอมเอ่ยถามขึ้นมา
" คยอมได้ไปเรียนหรือเปล่าเนี่ย " มาร์คเอ่ยขึ้นมา
" ไปสิ แต่ทำไมจำไม่ได้อ่ะ " ยูคยอมตอบคำถามมาร์คกลับ
" ไปเรียนก็จริง แต่เล่นหลับตั้งแต่นาทีแรกที่อาจารย์เข้าห้อง จนจบชั่วโมงคงจำได้หรอกนะ " มาร์คเอ่ยตามที่เห็นเพื่อนของเขาหลับในห้อง
" ใจเย็นๆก่อนนะ ทั้งสองคน ส่งวันศุกร์ คยอม " แบมแบมห้ามทัพก่อนที่จะตีไปมากกว่านี้
" เรามาแบ่งงานกันดีกว่าจะได้เสร็จ " มาร์คเสนอ
" อาจารย์อะไรสั่งนะ " ยูคยอมถามชื่อครูที่สอนวิชานี้
" อาจารย์ยองแจไง " มาร์คเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
" มาร์ค ยิ้มทำไม " แบมแบมเอ่ยดักได้
" เปล่าซะหน่อยอารมณ์ดีเลยยิ้ม " มาร์คแก้ตัวแต่เหมือนแบมแบมจะไม่เชื่อ

จากนั้นทั้งสามคนแบ่งหน้าที่ตามที่วางแผนกันไว้ มือถือของจินยองที่ดังขึ้นจึงรู้ว่าเพื่อนเขามาแล้ว
จินยองเดินออกมาเปิดประตูให้เพื่อนของเขา
" ว่าไง พ่อหนอนหนังสือ " ยองแจทักจินยองที่ชอบอ่านหนังสือ
" เข้ามาก่อนเถอะ " จินยองเอ่ยเปิดประตูให้ยองแจเดินเข้ามาในห้องได้
" ครัชชชช " ยองแจขานรับตาภาษาคนอารมณ์ดี

เมื่อยองแจเดินมาถึงห้องโถ่งแบมแบมที่นั่งหันหน้าไปทางประตูจึงเห็นยองแจเดินมา แต่ยองแจบอกให้ร่างเล็กเงียบๆ ไม่ให้บอกอีกสองคนว่ามีคนมาใหม่อีก1คน
" สั่งงานก็ยากอะไรเนี่ย "​ ยูคยอมที่บ่นงานของยองแจ
" ทำไปเถอะ อย่ามั่วแต่พูดเลย " มาร์คเอ่ย
" ถูกแล้ว ตรงนี้โอเคเลย "  ยองแจที่ถือวิสาสะเดินไปดูบนหน้าจอของทั้งสองหนุ่มที่ทำงานอยู่
" นายรู้ได้ไงแบม..... " มาร์คตกใจที่เงยหน้ามาเห็นแบมแบมอยู่ตนหน้า แล้วเสียงที่ใกล้ๆนี่คือเสียงใคร
" มาร์คนายว่าเสียงเนี่ยมันคุ้นๆไหม " ยูคยอมเอ่ยถามมาร์ค
" ......" มาร์คไม่ได้ตอบอะไรจนกระทันหันเงยหน้าขึ้นเพดานจึงเห็นยองแจยืนยิ้มให้อยู่ มาร์คยกมือไหว้ยองแจเพื่อทักทาย
" เงียบทำไมล่ะ " ยูคยอมเอ่ยถาม
" คุ้นไหมล่ะ " ยองแจเดินไปตรงหน้าจอโน๊ตบุ๊คของยูคยอม
" อาจารย์ยองงงแจจจ สวัสดีครับ/ ทำไมไม่มีใครบอกเลยว่ะ " ประโยคแรกเอ่ยกับยองแจส่วนประโยคหลังถามเพื่อนอีกสองคน
" อ่อ เราลืมบอกไป อาจินยองกับอาจารย์ยองแจเป็นเพื่อนกัน " แบมแบมเอ่ยขึ้นมา
" อย่างนี้นี่เอง " มาร์คเข้าใจแล้ว
" อาจารย์ยองแจมาหาอาจินยองเหรอครับ " ยูคยอมเอ่ยถามยองแจ
" ใช่ แต่ไม่คิดว่าจะเจอนักเรียนที่นี้ " ยองแจเอ่ย
" แบมแบม สบายดีไหมครับ " ยองแจเอ่ยทักแบมแบมอย่างปกติ
" ครับ สบายดีครับ " แบมแบมตอบ
" ยองแจนายมีอะไรถึงมาหาฉันถึงที่คอนโด " จินยองเอ่ยถามธุระของเพื่อนของเขา
" คือว่า...​" ยองแจกำลังจะบอกกับจินยอง










เอ๊ะ!!!! ยองแจจะบอกอะไรกับจินยองนะ
มันคือเรื่องอะไรนะที่สำคัญมากถึงกับต้องมาหาด้วยตัวเอง
โปรดฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ 
ขอบคุณคะ<
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น