He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 5 : EP5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 ก.ย. 63



เช้าวันต่อมา

หลังจากค่ำคืนการพบเจอกันของเพื่อนสนิททั้งสามคน ที่ตอนนี้ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นอาของหลานชาไปแล้ว 
แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในระหว่างช่องว่างของม่านในห้องนอนของร่างหนาไม่ได้ช่วยให้เชา รู้สึกตัวได้เลย เนื่องจากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ทำให้เขาหลับได้นานกว่าปกติ ร่างเล็กที่นอนอยู่ข้างๆเริ่มรู้สึกตัวตื่นกับแสงแดดที่แยงตาเข้ามา
ร่างเล็กขยับตัวจนชนกับอะไรบางอย่างที่ไม่ใช่หมอนข้าง ร่างเล็กลืมตาพบหน้าของร่างหนาที่นอนอยู่ข้างๆ



สีหน้าของร่างเล็กที่เปลี่ยนเป็นสีแดงขึ้นมาทันที เมื่อนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืน แม้จะเป็นเพราะฤทธิ์ของไวน์ก็ตาม

ร่างเล็กลุกออกจากเตียงใหญ่เพื่อ กลับไปที่ห้องของตนจัดการอาบน้ำแต่งตัว เตรียมอาหารเช้าสำหรับเขาและคุณอาที่ยังนอนไม่ตื่น เขาสามารถทำแบบนั้นได้ในวันนี้ เพราะเป็นวันเสาร์เขาไม่ต้องไปโรงเรียน 
แบมแบมที่จัดการกับตัวเองเรียบร้อย โทรถามเพื่อนอย่างยูคยอม
( ยูคยอม นายพอจะรู้วิธีทำซุปหรือข้าวต้มสำหรับแก้แฮงค์ไหม ) แบมแบมโทรหาเพื่อนตัวโตของเขา
( แปปนะ เดียวถามแม่ให้ ) เพื่อนตัวโตเอ่ย
( รู้ๆ เดี่ยวส่งวัตถุดิบไปให้ในไลน์นะ ) ยูคยอมเอ่ย หลังไปถามแม่มา
( ขอบใจมาก ) แบมแบมเอ่ยยิ้มออกมาด้วยความดีใจ
( นายจะทำไปให้ใคร บอกมานะ ) ยูคยอมถามจับพิรุศเพื่อนรัก
( อาจินยองนะ แค่นี้ก่อนนะ ) แบมแบมรีบวางสายก่อนจะโดนถามไปมากกว่านี้

เปิดไลน์ที่เพื่อนส่งมาให้ทำตามนั้น จนได้มาเป็นข้าวต้มสำหรับแก้แฮงค์ที่คนไม่เมาสามารถทานได้ 
ร่างเล็กตัดสินใจทำให้อาหนุ่มของเขาทาน



ร่างเล็กทำอาหารเสร็จ ขึ้นไปปลุกอาชายที่ยังนอนอยู่ในห้องของเขา ร่างเล็กเปิดประตูเข้าไปพบว่า 
เครื่องปรับอากาศที่ได้เปิดไว้ ตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนนี้มันหนาวสำหรับคนที่ไม่ได้นอนอยู่ภายในผ้าห่มผืนหนา
" อาครับ อาจินยองครับ ตื่นได้แล้วครับ เช้าแล้วครับ " แบมแบมเขย่าแขนสวยให้ตื่น
" อื้มมมมม " จินยองพึมพำไม่เป็นภาษา
" อาครับ ตื่นได้แล้วครับ ไปอาบน้ำเร็วครับ " แบมแบมดึงผ้าห่มออกจากร่างหนา
" .........." ยังคงเงียบไม่มีอะไรเกิดขึ้น 
" อาจินยอ......อ่า " ร่างเล็กได้เข้าไปใกล้แขนของร่างหนาไม่ทันระวัง ถูกดึงไปให้นอนหงายบนเตียงโดยมีร่างหนาของผู้เป็นอาคล่อมไว้อยู่
" กวนอาแต่เช้าเลยนะครับ " จินยองที่ตอนนี้ตื่นเต็มตาแล้ว มองหลานชายที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับเหยื่อในอุ้งมือเสือ
" อาจินยอง ตื่นแล้วเหรอครับ ตื่นแล้วก็ลุกสิครับ " แบมแบมพยายามดันร่างหนาออกจากห่างตัว แต่ด้วยแรงที่น้อยกว่า เล็กกว่าจึงไม่สามารถดันออกไปได้
" กวนอาแบบนี้คิดเหรอว่าจะได้ ลุกออกไปง่าย " จินยองนัยตาตอนนี้มองหลานชายเป็นเหยื่อไปแล้ว
" อาครับ แบมไม่เล่นนะครับ ปล่อยครับ " แบมแบมเอ่ยถามจินยอง
" อาขอโทษ เอาคงเมาค้าง " จินยองที่ได้สติ ลุกออกจากตัวแบมแบมไปนั่งข้างๆเอ่ยขึ้น
" ไม่เป็นไรครับ " แบมแบมเอ่ย ก่อนจะเข้าไปกอดร่างหนาไว้



" อาไปอาบน้ำก่อนนะ เดียวอาลงไปหานะ " จินยองเอ่ยปล่อยอ้อมกอดจากร่างเล็ก
" ครับ " แบมแบมเอ่ย ลุกจากเตียงเดินออกจากห้องไป

ใช้เวลาไม่นานนัก ร่างหนาทำธุระส่วนตัวเสร็จ เดินมาโต๊ะอาหารที่แบมแบมนั่งรออยู่
" มาเร็วครับ แบมแบมอุ่นมาให้ใหม่แล้วครับ จะได้ร้อนๆ " แบมแบมเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นผู้เป็นอาเดินมาที่โต๊ะ
" ขอบใจนะ หลานรัก " จินยองเอ่ยก่อนั่งข้างๆแบมแบม
" ครับ อาดูแลผม ยังให้ผมมาอยู่ด้วยอีก แค่นี้สบายมากครับ " แบมแบมเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
" เราไปเอาวิธีทำข้าวต้มมาจากไหน " จินยองเอ่ยชามข้าวต้มวางอยู่ตรงหน้า
" จากยูคยอมครับ ผมโทรไปถามมา " แบมแบมเอ่ยตักให้ตนเองบ้าง
" เก่งจังเลยครับ เด็กดีอาจะทานให้หมดเลย " จินยองเอ่ยมือขยี้หัวหลานชาย จากนั้นตักข้าวต้มเข้าปาก
" ผมยุ่งหมดแล้วครับ " แบมแบมบ่นโดนเล่นผม
" อร่อยดีนะ อาชอบ " จินยองชมฝีมือหลานชาย
" ผมว่า อาหารที่อาทำอร่อยกว่านี้อีกนะครับ " แบมแบมเอ่ยตามที่คิด
" นี้ก็อร่อยแล้ว ถ้าพ่อเรารู้เขาต้องดีใจแน่เลย ที่เราทำอาหารได้แล้ว " จินยองเอ่ยชม
" ว่าแต่ อาครับ ยังมึนหัวอยู่ไหมครับ " แบมแบมเอ่ยถามอาการ
" ดีขึ้นเยอะแล้วแหละ ได้อาบน้ำ ทานข้ามต้มขามนี้ไป " จินยองเอ่ยยิ้มส่งไปให้หลานชาย
" แล้วอา พอจะจำเรื่องเมื่อคืนได้บ้างไหมครับ " แบมแบมแอบถามเรื่องที่เขาโดนคนตรงหน้าจูบไป
" อาจำได้ว่า อานั่งคุยกับพวกแจและก็เรา ดื่มไวน์ไปด้วย จากนั้นอาก็ฝันว่า อาได้สารภาพรักกับใครไปแล้วก็จูบเขาไป เขาก็จูบอากลับด้วยนะ แล้วอาก็...จำอะไรไม่ได้แล้วแหละ ถามทำไมเหรอ " จินยองเอ่ยความทรงจำที่จำได้เมื่อคืน
" อาจำตอนจูบได้ด้วยหรอครับ " แบมแบมเอ่ยอน่างตกใจ หน้าแดงออกมา
" ทำไมเหรออาไปจูบใครเหรอ หรือ..........คือเรา " จินยองทายจากอาการของหลานชายที่เป็นอยู่
" อาจินยองงงงงง " แบมแบมไม่รู้จะทำอย่างไร
" อาจูบเราจริงเหรอ แบมแบม มองหน้าอา " จินยองขยับเข้าใกล้ร่างเล็กบังคับให้ร่างเล็กมองหน้าตน
" ครับ อาจูบผม อาเอาจูบแรกของผมไป " แบมแบมเอ่ยออกมาหน้าก็ยิ่งแดงกว่าแดิมอีก
" อา อาไม่รู้ตัวเลย อาขอโทษ​" จินยองเอ่ยออกมา
" แต่ว่า อารู้อย่างที่บอกจริงๆเหรอครับ " แบมแบมเอ่ยถามค่อยมองหน้าร่างหนา
" จะบอกอย่างไรดีล่ะ และถ้าอาบอกว่าจริงล่ะ หลานจะรังเกียจอาคนนี้ไหม " จินยองเอ่ยถามความในใจของหลานชายมองเข้าไปในตาของหลายชาย
" อาครับ แบมแบมไม่เคยรังเกียจอาเลยนะครับ เพียงแต่แบมแบม ไม่คิดว่า คุณอาจะชอบผม " แบมแบมเอ่ย
" อานึกว่าจะโดนหลานรังเกียจแล้ว " จินยองพูดเสียงแผ่ว
" ผมจะรังเกียจอาได้ไงครับ อาเป็นคนดูแลผม ส่งผมเรียน เลี้ยงผมเหมือนลูกแท้ๆนะครับ " แบมแบมเอ่ย
" ขอบใจนะหลาน " จินยองเอ่ย
" ครับ " แบมแบมขานรับ

ติ๊งต๊อง!!!!! เสียงอ๊อดดังขึ้น
" เดียวอาไปเปิดเอง " จินยองเอ่ยก่อนลุกไปหน้าประตูห้อง ดูจากกล้องที่ติดไว้เวลาคนเข้าออกห้อง
" น่ารำคาญ " จินยองบ่นกับตัวเองก่อนจะเปิดประตูให้คนแปลกหน้าเข้ามา
" จินยองงงงงงงงงงงง เบสคิดถึงจินยองมากเลยนะคะ ว่าแต่นี้ใครคะ คนให้เหรอ " เบาคู่หมั่นที่ทางครอบครัวของจินยองจับให้เขาตอนเด็กๆ
" เบส มาได้ไงครับ " จินยองถามแขกที่ไม่ได้รับเชิญที่มาหาเขาถึงที่คอนโด
" มาหาว่าที่คู่หมั่นไงคะ " เบสเอ่ย



เบส เป็นสาวสวยลูกสาวนักธุรกิจใหญ่ ที่ถูกให้หมั่นและแต่งงานกับจินยองตั้งแต่เด็ก เพื่อความมั่นคงของธุรกิจให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งจินยองเองไม่ได้เห็นด้วยกับการหมั่นและการแต่งงานในครั้งนี้ จนเบาไปเรียนต่อต่างประเทศแล้วไม่ได้เจอกันอีกจนกระทั่งเธอกลับมาหาเขา
" หลานผมอยู่ด้วย กรุณาช่วยสำรวมด้วยนะครับ " จินยองเอ่ยเมื่อเห็นแบมแบมนั่งจ้องมองเขาสองคนอยู่
" ทำไมล่ะคะ " เบสยังคงไม่ยอมปล่อยจินยอง
" อาจิน นี่ใครครับ " แบมแบมเดินมาหาอาที่ผู้หญิงคล้องแขนอยู่ไม่ยอมปล่อย
" แบมแบม นี่เบส เพื่อนอาเอง " จินยองแนะนำสาวข้างกายให้แบมแบมรู้จัก
" จินยองคะ อย่างเราไม่ได้เรียกว่าเพื่อนแล้วนะคะ อย่างเราต้องเรียกว่า คู่หมั่นแล้วนะคะ " เบสเอ่ยขัดขึ้น
" แบมแบม ขอตัวก่อนนะครับ จะเอาจานไปล้าง " แบมแบมเอ่ยกับอาหนุ่ม
" แบมแบม แบมแบม " จินยองจะเดินตามไปหาหลาน แต่โดนหญิงสาวดึงไว้ไม่ให้ไป
" จินยองคะ พาเบสออกไปหาอะไรทานหน่อยสิคะ " เบสเอ่ย
" คือว่า " จินยองหันหน้าไปทางหลานชายที่เดินไปแล้วแต่โดยหญิงสาวดึงไว้
" นะคะ " เบสอ้อนจินยอง

 

เสียงรถยนต์คันหรูของจินยองขับออกจากคอนโดไป ผ่านสายตาหลานชายอย่างแบมแบมที่มองอย่างน้อยใจที่อาหนุ่มไม่สนใจเขา ไปกับสาวยสวยแทน




ตึด ตึด ตึด เสียงไลน์ดังขึ้น
( ฮัลโหลครับ ปะป๋า ) แบมแบมเอ่ยเสียงลงไปในสายเมื่อคนเป็นพ่อทักมา
( ว่าไงครับ ลูกสบายดีไหมครับ ) แจบอมถามลูกชายที่ไม่ได้คุยกันนาน
( ผมคิดถึงปะป๋า เมื่อไรจะกลับมาหา แบมครับ ) แบมแบมอ้อนเสียงกับผู้เป้นพ่อ
( ปะป๋า ก็คิดถึงเรานะครับ อดทนหน่อยนะครับ คนเก่งของปะป๋า ทำอะไรอยู่ลูก ) แบมแบมเอ่ยบอกกับแจบอม
( อยู่คอนโด อาจินครับ กำลังจะหาอะไรดูครับ ) แบมแบมเอ่ยกับพ่อของตน
( แล้วอาจินไปไหนล่ะครับ ) แจบอมถามถึงน้องชายของตน
( ไม่รู้ครับ เห็นออกไปกับคู่หมั่นเขานะครับ ชื่อเบสอะไรเนี่ยล่ะครับ ) แบมแบมเอ่ยเสียงน้อยใจ
( อ่อ เบส พ่อรู้จักเขาเป็นคู่หมั่นของอาจินยองเขา ตั้งแต่เด็กแล้ว แต่เหมือนอาเขาไม่ได้สนใจนะ ) แจบอมเอ่ยตามที่เห็นจินยองออกอาการ
( จริงเหรอครับ ) แบมแบมเอ่ยเหมือนไม่เชื่อ
( แค่นี้ก่อนนะ ปะป๋าต้องไปทำงานล่ะ รักแบมนะครับ ) แจบอมเอ่ยก่อนจะวางสาย

ร่างเล็กหาหนังเปิดดู ค่าเวลาไม่อยากนึกถึงใครบ้างคน

ด้านจินยองที่โดนลากพามา หาอะไรทานตามด้วยช๊อปปิ้ง ค่อยเดินตามคนสาวสวย
" จินยองคะ ตัวนี้สวยไหมคะ " เบสถามเรื่องนาฬิกาข้อมือให้จินยองดู
" สวยครับ​" จินยองตอบแบบส่งๆ เป็นห่วงหลานชายที่กำลังงอนเขาอยู่
" จินยองคะ เราไปดูหนังกันต่อนะครับ " เบสชวนจินยองไปดูหนังต่อ

จินยองได้เพียงเดินตามสาวสวยเหมือนเดิม

เวลาผ่านไปชั่วโมงกว่าๆ หนังยังไม่จบ

" เบส พี่ขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ " จินยองบอกสาวสวยก่อนขอตัวออกไปเข้าห้องน้ำ
" อย่าไปนานนะคะ " เบสเอ่ยก่อนจะหันไปดูหนังต่อ
" ครับ " จินยองขานรับ

จินยองลุกไปเข้าห้องน้ำจริงๆ 

ผ่านไป 20 นาที มือถือจินยองดังขึ้น ไลน์จองจินยองดังขึ้น

( รีบกลับมานะครับ ไม่งั้นแบมงอนจริงๆนะครับ ) หลานชายส่งไลน์มาหาจินยองตามด้วย



จินยองดูข้อความแล้วตัดสินใจเดินออกจากโซนโรงหนังแล้ว กลับคอนโดไปหาหลานชาย

ไม่นานนักรถยนต์ยุโรปส่วนตัวของร่างหนา มาถึงคอนโดทันที ร่างหนาเดินลงจากรถ ตรงไปที่ห้องของตนเดินไปหาหลานชายที่ไม่รู้ตอนนี้อยู่ส่วนไหนของห้อง

" แบมแบมครับ อากลับมาแล้วนะ " จินยองเอ่ยขึ้นเหื่อหาว่าหลานชายของตนอยู่ส่วนไหนของห้อง แต่ไม่มีเสียงตอบกลับ

ร่างหนาเดินหาทุกห้อง จนมาเจอในห้องนั่งเล่น ที่มีร่างเล็กนอนหลับอยู่ จอทีวีเปิดเอาไว้ ร่างหนาเดินมาหยิบรีโมททีวี จากนั้นเดินมาอุ้มร่างเล็กไปนอนที่ห้องนอนของร่างเล็ก

" อื้ม อา รีบกลับนะครับ " ร่างเล็กที่ละเมอหาร่างหนาให้เขารีบกลับคอนโด

" ขอโทษนะ แบมแบม ที่อาปล่อยให้เราอยู่คนเดียว อากลับมาหาเราแล้วนะครับ " ร่างหนาลูบหน้ามนไล่ลูบปอยผมที่ปิดหน้าร่างเล็กอยู่เอ่ยขึ้นอย่างแผ่วเบา ร่างหนาเดินออกจากห้องร่างเล็กไป เปลี่ยนเสื้อผ้าสำหรับอยู่บ้าน ไม่นานนักร่างหนาเดินเข้ามาพร้อมชุดใหม่ เข้ามาเดินไปที่เตียง นอนลงใกล้ร่างเล็กแล้วผลอยหลับไป



เวลาผ่านไป จนถึงช่วงเย็นของวัน ร่างเล็กที่ตื่นมาท่ามกลางความมืด มองไปข้างๆเจอร่างหนาของอาจินยองนอนอยู่ ร่างเล็กแอบอมยิ้มเล็กน้อย




ร่างเล็กกำลังจะลุกออกจากเตียง แต่ว่า
" ฟึบ อาจินปล่อยแบมนะครับ " ร่างเล็กถูกร่างหนากดทับไว้กับเตียงใหญ่
" ใครกันนะ บอกว่างอนอา อากำลังจะง้อเราไงครับ " ร่างหนาเอ่ยถึงข้อความทางไลน์ที่ร่างเล็กส่งไปหาเขา
" ไปกับคุณเบสสนุกมั๊ยล่ะครับ แล้วจะรีบกลับมาทำไมครับ " ร่างเล็กเอ่ยประชดคนบนร่าง
" ไม่สนุกเพราะ เด็กดื้อบ้างคน กำลังงอนอาอยู่ " ร่างหนาเอ่ยกระซิบข้างหู
" งอนอะไร ใครงอน ไม่มีมี๊ " แบมแบมเอ่ยเสียงสูง
" แบมแบมครับ ขอโทษนะครับ อาไม่น่าปล่อยให้เราอยู่คนเดียวเลย " จินยองเอ่ยเสียงแผ่วรู้สึกผิด
" อาจินไม่ผิดหรอกครับ มันต้องเป็นหน้าที่ของคนที่เป็นคู่หมั่นต้องทำไม่ใช่เหรอครับ " แบมแบมเอ่ยเสียงเบา
" แบมแบมครับ อาทำไปแบบไม่ได้เต็มใจเลยนะ อาไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาเลย " จินยองเอ่ย
" แล้วจะมาบอกแบมแบมทำไมครับ " แบมแบมเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ 
" อารู้สึกกับเรา " จินยองเอ่ยกระซิบข้างหูร่างเล็กที่อยู่ล่างตน



ด้านเบสที่ดูหนังเสร็จหาจินยองไม่เจอ จึงกลับบ้านของตนไป




อาจินยองบอกความรู้สึกกับแบมแบมแล้ว

เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไปรอติดตามกันตอนต่อไปนะคะ
SNAP
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น