He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 4 : EP4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 45
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    3 ก.ย. 63


รถยนต์คันหรูจอดหน้าโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว

" สวัสดีครับ อาจินยอง " ร่างเล็กทำความเคารพอาหนุ่ม

" ครับ เย็นนี้อามีนัดไปทานข้าวกับอานะ " จินยองเอ่ยกับหลานชาย

" แต่เราจะกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะไปนะครับ " จินยองบอกกับหลานชาย

" ได้ครับ " แบมแบมเอ่ย

ไม่นานนักรถยนต์จอดที่คอนโดของเขา เพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

" หาชุดหล่อๆมานะครับ แล้วเจอกันนะครับ " จินยองเอ่ยกับหลานชาย

" ครับ " แบมแบมเอ่ยก่อนเดินลงจากรถเข้าห้องไป

ไม่นานนักจินยองที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเดินไปรอหลานชายอยู่


ไม่นานนักร่างเล็กของหลานชายแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว


" ไปกันเถอะครับ " จินยองเอ่ยกับหลานชาย เดินไปขึ้นรถพร้อมกัน


ไม่นานรถคันหรูขับเคลื่อนไปตามถนนจนถึงร้านอาหารที่ได้นัดไว้

เมื่อถึงร้านอาหารแล้ว ทั้งสองหนุ่มเดินเข้าไปโซนที่ได้นัดกันไว้แล้ว

" จินยองทางนี้ " เสียงดังมาจากเพื่อนของเขา


" รอนานไหม แจ็ค " จินยองเอ่ยทักทายเพื่อนสนิทเขา

" ไม่นานหรอก ไอแจเพิ่งมาถึงก่อนหน้าแกเอง " แจ็คสันเอ่ยกับจินยองที่เดินเข้ามาในร้าน

" นี่ หลานชายฉัน แบมแบม " จินยองแนะนำหลานชายให้เพื่อนทั้งสองคนรู้จัก

" สวัสดีครับ อา " แบมแบมเอ่ยทักทายเพื่อนของอาเขาทั้งสองคน



" ครับ อาชื่อยองแจนะ " ยองแจเดินมาหาหลานชายของเพื่อน

" ครับ อายองแจ เดี่ยวนะครับ ครูยองแจ " แบมแบมเอ่ยรอยยิ้มให้อาหนุ่ม ซึ่งอีกสถานะหนึ่งคือ อาจารย์ของเขา

" ว่าไงครับ นักเรียน " ยองแจเอ่ย

" ไม่ต้องงงหรอก นี้เพื่อนอาเอง " จินยองเอ่ยกับหลาน

" โอเคครับ " แบมแบมหายสับสนแล้ว

" อาแจ็คสันนะครับ เรียนชั้นไหนครับ " แจ็คสันถามแบมแบม

" ผมเรียนอยู่ชั้น ม.3 กำลังจะขึ้นม.4 ครับ " แบมแบมตอบคำถามแจ็คสัน

" เรานั่งกันดีกว่า " ยองแจเอ่ย

" แบมแบมมานั่งข้างอานี้มา " จินยองเลื่อนเก้าอี้ข้างๆตัวออกให้หลานชายมานั่งข้างๆ

" ครับ " แบมแบมเดินไปหาผู้เป็นอา นั่งเก้าอี้ตัวที่จินยองเลื่อนออกมาให้

" หลานอยากทานอะไรสั่งได้เลยนะ งานนี้อาแจ็คสันเขาเลี้ยงเอง " ยองแจเอ่ยกับหลานชายเพื่อน

" อ้าว นึกว่านากจะเลี้ยง ได้ครับ เดี่ยวอาเลี้ยงเองเต็มที่เลยนะครับ " แจ็คสันประโยคหลอกเหน็บเพื่อนหน้าทนเบาๆก่อนจะตอบหลาน

" นากอีกแล้ว " ยองแจเอ่ยเสียงเบา

" อาจินครับ ผมเลือกอันนี้นะครับ " แบมแบมเอ่ยก่อนจิ้มเมนูให้ผู้เป็นอาดู

" ได้ครับ " จินยองรับปาก


จากนั้นทั้งสี่หนุ่มสั่งอาหาร ไม่นานนักอาหารที่สั่งได้มาเสริฟ ทั้งสี่หนุ่มนั่งทานอาหารกัน แบมแบมนั่งข้างจินยอง ส่วนยองแจกับแจ็คสันเขานั่งด้วยกัน

" ไม่ได้เจอกันนานมาก เป็นไงบ้างนายนะ " แจ็คสันเอ่ย เขาเองที่ต้องไปทำงานที่ฮ่องกงทำให้ไม่ได้กลับมาที่ไทย

" ตอนแรกก็เหงาๆเหน่อยๆนะ ตอนนี้ไม่เหงาแหละล่ะ " จินยองเอ่ยหันหน้าไปหาหลานชาย

" มองอะไรล่ะครับ " แบมแบมเอ่ยถามเมื่อรู้สึกว่าถูกมองอยู่

" ทำไมครับ อามองหลานอาไม่ได้เหรอครับ "​ จินยองขยี้หัวหลานเอ็นดูความน่ารักของหลาน

" แฮร่!!!! ขอคัดจังหวะอาหลานนิดนึงนะครับ " ยองแจเอ่ยแซวอาหลานที่นั่งคุยกันเพียงสองคน

" ไม่ได้อยู่กันสองคนนะครับ ​"​ แจ็คสันสมทบยองแจที่เอ่ยกับทั้งสองหนุ่มต่อ

" แบมแบมคุยกันอาก็ได้นะ อารักเด็ก " แจ็คสันหันไปคุยกับร่างเล็ก

" ครับ อาแจ็คสัน อาจินยองครับ อายองแจครับ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะครับ  " แบมแบมคุยกับแจ็คสันก่อนหันไปหาอาของตน

" อื้ม ไปเองได้ใช่ไหมครับ " จินยองถามจับหัวหลานชายอย่างเอ็นดู

" ครับ ผมโตแล้วนะครับ อา " แบมแบมเอ่ยก่อนเดินไปทางห้องน้ำที่มีป้ายติดอยู่

" ครับ รีบไปรีบมา " จินยองเอ่ยยิ้มให้หลานชายมองตามไปจนพ้นสายตา

" หลานมึงนี้น่ารักดีเหมือนกันนะ " แจ็คสันยิ้มก่อนเอ่ยออกไป

" น้องเขามีแฟนหรือยังว่ะ " ยองแจถามเพื่อน

" พวกมึงนัดกูมาเจอคุย หรือจะมาคุยเรื่องหลานกู อีกอย่างนี้ลูกศิาญืมึงนะอย่าลืม " จินยองหันควับมาหาเพื่อน

" โห่ว ไรว่ะ เอ่อ ไม่ถามก็ได้ " ยองแจเอ่ย

" อะไรถามนิดถามหน่อยไม่ได้ มึงนี่ขี้งอลไม่เคยเปลี่ยนเลยนะ " แจ็คสันเอ่ยเมื่อเพื่อนมีอาการจะอารมณ์ไม่ดี

" ก็มาคุยเรื่องมึงนี่แหละ แต่หลานชายมึงน่ารักจริงนี่ " ยองแจเอ่ยย้ำอีกรอบ

" หลานกูไม่มีแฟนเว้ย จะมีต้องผ่านกูไปก่อน แล้วพวกมึงอย่างแม้จะจีบหลานกูเลยนะ " จินยองขู่เพื่อนไว้ก่อน

" กูยังไม่ได้คิดอะไรเลยนะ เอ่ะหรือมึง คิด " แจ็คสันแซวเพื่อนอย่างสงสัยในความรู้สึกที่เพื่อนมีต่อหลานชาย

" เปล่า กูแค่คิดว่า แบมแบมยังเด็กอยู่ยังไม่สมควรมีแฟน ให้สนใจที่การเรียนก่อนเท่านั้นเอง " จินยองเอ่ยตามที่คิด

" โอเค อย่าให้รู้ว่ามึงหลงรักหลานตัวเองนะ ไอเสือ " ยองแจเอ่ยฉายาของเพื่อนตัวดี

" ผมมาแล้วครับ คุยอะไรกันอยู่เหรอครับ " แบมแบมที่กลับมาจากห้องน้ำถามขึ้น

" คุยเรื่องทั่วไปนะไม่มีอะไรหรอก " จินยองเอ่ยกับหลานชาย

" แล้วยองแจตอนนี้นายไปสอนเป็นไงบ้าง " จินยองถามเพื่อนหน้ามนด้วยการเปลี่ยนสรรพนามไม่อยากให้หลานชายตัวเล็กต้องได้ยินคำหยาบ

" ตอนนี้งานที่โรงเรียนเหรอก็ไปนะดีเลยแหละ เด็กนักเรียนน่ารัก " ยองแจเอ่ยถึงงานของตนเอง

" ดีสิ แจ็คล่ะ " จินยองหันไปถามเพื่อนอีกคน

" ฉันเหรอ ตอนนี้ได้มาดูแลบริษัทสาขาในไทยแทน เพราะที่นูนให้คนอื่นดูแลไปแล้ว " แจ็คสันเอ่ย บริษัทของแจ็คสันเกี่ยวข้องกับทำอุปกรณ์เกี่ยวกับอิเล็กทรอนิกส์ที่มีหลายสาขาทั้งในไทยและต่างประเทศโดยเฉพาะฮ่องกงและจีน 

" ว่าแต่พวกเรา นายล่ะ " ยองแจเอ่ยถามกลับ

" ตอนนี้คอนโดกำลังจะตีตลาดเด็กวัยรุ่นมากขึ้น ขยายไปต่างประเทศด้วย ส่วนห้างสรรพสินค้า พี่แจบอมดูแลอยู่ " จินยองเอ่ยกับเพื่อนทั้งสองคน

" ดีเลยนี้ว่า พอดีเลยตอนนี้นายก็มีคนให้นายปรึกษาได้แล้วสิว่ะ " แจ็คสันทำบ่งบอกว่าสื่อถึงใคร

" อ่อ ยังหรอก แต่ถ้าจำเป็นต้องทดลองจริงก็คงต้องรบกวนหลานแล้วแหละ " จินยองเอ่ยประโยคกับแจ็คสันส่วนประโยคหลังหันไปหาหลานชายที่นั่งดื่มน้ำอยู่

" ครับ " แบมแบมที่นั่งฟัง มองตาอาหนุ่มอย่างไม่เข้าใจว่าพูดถึงตนทำไม

" อาอาจจะรบกวนเรา บริษัทอากำลังจะทำห้องพักในคอนโดสำหรับวัยรุ่น อาอยากได้ความเห็นจากเราหน่อย " จินยองเอ่ยถามหลานชาย

" อ่อ ได้ครับ ไม่รบกวนเลย แต่ว่าาาา " แบมแบมพูดไม่จบ

" ว่าอะไรครับ " จินยองรอคำตอบของหลานชาย

" ผมอยากให้ชวนมาเล่นด้วยกันจะได้ไหมครับ " แบมแบมเอ่ยถึงเพื่อนสองคนของเขา

" เรื่องนั้นไม่มีปัญหาเลย " จินยองเอ่ย

" อาจะให้เราลองกันวันไหนครับ " แบมแบมเอ่ยกับอาหนุ่ม

" เอาเป็นเสาร์อาทิตย์ล่ะกัน ให้เพื่อนมาที่คอนโดเรา อาจจะเอามาให้ความเห็นนะ ดีไหม " จินยองเอ่ยกับแบมแบม

" โอเคครับ ขอบคุณนะครับ " แบมแบมเอ่ยเดินลงจากโต๊ะไปกอดอาหนุ่มจากข้างหลัง

" ครับ " จินยองเอ่ยลูบแขนหลานชายเบาๆ

" อ่ะแฮ่มมมม ฮัลโหล เพื่อนยังอยู่กันตรงนี้นะ อาหลานคู่นี้ " แจ็คสันเอ่ยขัดขึ้นก่อนตนเองและเพื่อนหน้ามนจะเป็นออกซิเจนไปซะก่อน

" นายเสนอมามันเข้าท่านี้เลยถามซะเลย " จินยองเถียงแจ็คสันกลับ

" นี่ ผิดเหรอที่เสนอ " แจ็คสันกำลังจะงอนเพื่อน

" ทำอย่างกะสองคนไม่ได้อยู่บ้านเดียวกัน " ยองแจเอ่ยต่อ

" เลิกน้อยใจได้แหละ อยากจะทำอะไรต่อล่ะ อาหารก็ทานเสร็จหมดแล้ว " จินยองเอ่ยถามแบมแบมที่กอดเขาอยู่เดินไปนั่งเก้าอี้ตัวเดิม

" ไปคอนโดเพื่อนดีไหม ไม่ได้ไปนานแหละ พรุ่งนี้แบมแบมไม่มีเรียนด้วย ฉันก็ไม่มีสอน " ยองแจนำเสนอ

" เอางั้นเหรอ " จินยองถามเพื่อความแน่ใจ

" ดีเหมือนกัน " แจ็คสันเห็นด้วย

" ผมไม่มีปัญหาครับ " แบมแบมตอบ

จากนั้นจัดการเก็บเงินจนเสร็จ

" ขับตามมาล่ะกัน ป่ะแบมแบม " จินยองเอ่ยก่อนเดินนำเพื่อนสองคนออกไปที่ลานจอดรถของร้านอาหาร

" รอด้วยสิเว้ย " แจ็คสันเดินตามจินยองตามด้วยยองแจ

" รีบไปไหนว่ะ " ยองแจบ่นตามหลังไปติดๆ


จินยองเดินไปที่รถยนต์ของตน พร้อมหลานชาย ส่วนแจ็คสันและยองแจต่างคนต่างนำรถยนต์มาเอง เมื่อรถของจินยองเคลื่อนตัวออกจากลานจอดรถ รถยนต์คันหรูของแจ็คสันขับตามไป ตามด้วยยองแจที่ขับห่างกันไม่มาก






ไม่นานนักรถยุโรปทั้งสามคันได้จอดบริเวณลานจอดรถของคอนโดที่จินยองพักอยู่

จินยองเดินนำหน้าหลานชายและเพื่อนทั้งสองคนขึ้นไปที่ห้อง 

" เชิญครับ " จินยองเดินหลบให้สามคนเข้ามาในห้อง

" ยังเหมือนเดิมเลยนะห้องนาย แต่ดูมีเปลี่ยนไปบ้าง " แจ็คสันทักขึ้น

" ตอนนี้แบมแบมมาอยู่ด้วยของเลยมีมาเพิ่ม อีกอย่างจัดห้องใหม่บ้าง " จินยองอธิบายให้เพื่อนฟัง

" อาจินยอง ผมขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะครับ " แบมแบมเอ่ยกับอาหนุ่ม

" ครับ " จินยองเอ่ย

" กูเอาไวน์มาด้วย ดื่มหน่อยไหม " ยองแจเอ่ยกับเจ้าของห้อง


" ได้ ไปห้องนั่งเล่นเถอะ " จินยองเดินนำไปที่เคาเตอร์ หยิบแก้วไวน์ก่อนจะเดินนำเพื่อนๆไปที่ห้องนั่งเล่น


หลังจากนั้นทั้งสามหนุ่มนั่งคุยกันจนเวลาล่วงเลย จนร่างเล็กที่ขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าลงมาคุยด้วย จนเวลาผ่านไปดึกพอสมควร

" เมาไหมเนี่ย " แจ็คสันถามเพื่อนเจ้าของห้องที่ตอนนี้ตาเหยิ้มไปแล้ว

" ไหว ทำไม จะไม่ไหว " จินยองสภาพเมาท์ไปไม่เป็นเลย

" คออ่อนเหมือนเดิมเลยนะ " ยองแจบ่นเพื่อน แล้วหลับไป

" อาแจ็คไม่เมาเหรอครับ " แบมแบมเอ่ยถาอาทั้งสองคน ขณะค่อยดูร่างหนาที่ตอนนี้สติหายไปแล้ว

" อาแค่มึนๆ ยังไม่เมาหรอก ว่าแต่เราเถอะดูแล อาจินยองเขาไหวไหมเนี่ย " แจ็คสันถามเพราะเขาเองก็ต้องพายองแจกลับบ้านเหมือนกัน

" ไหวครับ อาแจ็คไม่ต้องห่วงครับ ผมว่าอาไปดูแลอายองแจเถอะ หลับไปแล้วครับ " แบมแบมเอ่ย

" โอเคงั้นอาขอกลับก่อนนะ อาฝากเพื่อนอาด้วย " แจ็คสันเอ่ยเดินไปประคองยองแจให้ออกจากห้องไป

" ครับ สวัสดีครับ " แบมแบมเอ่ยเดินไปเปิดประตูให้

" ครับ ไปล่ะ " แจ็คสันตะโกนกลับมาก่อนเดินไปลิฟท์


ร่างเล็กที่เดินกลับมาในห้องนั่งเล่นเดินมาหาจินยองที่คอพับคออ่อนที่โซฟา

"​ อาจินครับ อาครับ แบมพาอาไปนอนนะครับ " แบมแบมเอ่ยกับร่างหนาที่หน้าแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และสติที่หายไป

" ไม่นอน ไม่เมา อืก " จินยองพูดไม่เป็นภาษาหันไปหาแบมแบม

ร่างเล็กที่ได้แต่ส่ายหัวให้กับความไม่มีสติของคนตรงหน้า แบมแบมกำลังจะประคองจินยองให้ลุกขึ้น 

ทันใดนั้น

" ฮืมมม ทำไมหนูสวยจังเลย " ร่างหนาที่ไม่มีสติ เลื้อนหน้าเข้าใกล้ๆร่างเล็ก ก่อนจูบลงไปที่ปากร่างเล็ก

" อืมมมมมม " ร่างเล็กที่ร้องออกมาในลำคอ

" หวานจังงงง " ร่างหนาปล่อยปากก่อนจะหมดสติไปอีกรอบ

" คุณอาทำอะไรเนี่ย " ร่างเล็กมองอาที่สลบไปแล้วมือที่จับปากของตัวเอง ที่เพิ่งโดนขโมยจูบแรกไป

แบมแบมกลับมาเรียกสติตัวเองก่อนจะแบก ประคองร่างหนาไปที่ห้องนอนของเจ้าตัว ก่อนจะเช็ดตัวให้ร่างหนา ร่างเล็กเช็ดไปเขินไปเมื่อเห็นร่องสวยงามบริเวณหน้าท้องร่างหนาที่บ่งบอกว่าเป็นคนที่ดูแลเป็นอย่างดี จนต้องรีบเช็ดให้เสร็จก่อนจะเปลี่ยนเป็นชุดนอนให้ ห่มผ้าให้ร่างหนาก่อนเดินไปนอนข้างๆร่างหนาที่หลับอยู่


" ฝันดีนะครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะขยับนอนใกล้ร่างหนาแล้วหลับไป


ร่างหนาที่หลับอยู่ค่อยคว้าหาหมอนข้างจนเจอกับร่างเล็กที่อยู่ข้างๆจึงดึงเข้ามากอดก่อนหลับไปอีกรอบอา








อาหลานเขาจูบกันแล้ว เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป

ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะคะ รีดเดอร์













SNAP
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น