He is my boyfriend. (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 3 : EP3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 เม.ย. 63



เช้าวันรุ่งขึ้น
ร่างเล็กที่ตื่นก่อนร่างหนาที่นอนอยู่ แอบมองหน้าร่างหนาที่นอนหลับอยู่ ร่างเล็ก​สงสัยในความผิดปกติของตัวเอง 


 


" มองอะไรครับ " ร่างหนาเอ่ยเมื่อรู้สึกมีคนแอบมองตนอยู่
" เปล่านะครับ " ร่างเล็กเอ่ยก่อนจะค่อยๆลุกออกจากที่นอนไป
" จะไปไหนมานี้ " ร่างหนาจับร่างเล็ก​นอนบนที่นอน จับคล่อมร่างเล็ก​ไว้
" คุณอาทำอะไรครับ " ร่างเล็กเอ่ยถาม
" ทำโทษไง มาแอบมองอา " ร่างหนาเอ่ย

ร่างหนาหอมแก้มกลมของร่างบางเพื่อเป็นการลงโทษ
" พอแล้วครับ แก้มผมช้ำหมดแล้ว " แบมแบมเอ่ยห้ามก่อน
" ก็ได้ครับ ไปอาบน้ำนะครับ อาส่งไปโรงเรียน " จินยองเอ่ย
" ครับ " แบมแบมเอ่ย

เมื่อร่างเล็ก​ทำธุระเสร็จ ทานอาหารที่จินยองทำให้เสร็จ 
จากนั้นจินยองขับรถไปส่งร่างเล็ก​ที่โรงเรียน



เมื่อรถยนต์​คันเรียบหรู​ของจินยองจอดเทียบตึกเรียนในโรงเรียนที่ร่างเล็กเรียนอยู่

" แบมแบมถึงแล้วครับ"  จินยองปลุกหลานชายที่นั่ง​หลับมา

" อือออ ถึงแล้ว​เหรอ​ครับ​ " แบม​แบม​เอ่ย​ถาม

" ครับถึงแล้ว แล้วเดี่ยวตอนเย็น​ อามารับนะครับ ตั้ง​ใจเรียนนะครับ " จินยองเอ่ย ขยี้หัวหลานชาย

" อาครับ ผมยุ่งหมดแล้ว" ร่างเล็กบ่นใส่อา

" ฟอด เจอกันครับ " ร่างหนาหอมแก้มใสของหลานชาบ

" ครับ ไปก่อนนะครับ สวัสดี​ครับ "  แบมแบมเอ่ยก่อนลาจินยองเดินเข้าตึกเรียนไป

  

จาก​นั้นแบมแบมเดินไปหาเพื่อน​ที่โต๊ะ​ประจำ​



" แบมแบมทางนี้  " ยูคยอมเอ่ยเรียกเพื่อนที่เดินเข้ามาแถวสวนข้างๆโรงอาหารที่มีโต๊ะนั่งอยู่



" ใครมาส่งนายล่ะ " มาร์คเพื่อนสนิทอีกคนของแบมแบม

" ฮือออ อาเรามาส่งนะ แต่เราคิดถึง ปะป๋านี้นะ "​ แบมแบมเอ่ย 

" มาร์คนายจะพูดให้แบมแบมเศร้าทำไม " ยูคยอมว่ามาร์คพูดสะกิดใจเพื่อน

" อย่าว่ามาร์คเลย " แบมแบมเอ่ยห้ามยูคยอม

" แบม เราขอโทษ " มาร์คเอ่ยเพื่อนสนิท

" ฮือ ไม่เป็นไรหรอก ฮือ " แบมแบมเอ่ยน้ำตายังคงไหลอยู่

"โอ้ววน้ะะะ ไม่ร้องนะ แบมยังมีเรานะ " ยูคยอมกอดปลอบเพื่อน

" ใช่ๆ นายยังมีเราอีกคนไง ไปเรียนกันเถอะ เดี่ยวจะสาย " มาร์คเอ่ยกับแบมแบม

" อืม ขอบใจพวกนายนะ " แบมแบมกันสะอึ้น เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มออกมา

" ป่ะๆ ไปกันเถอะ " ยูคยอมเอ่ย ก่อนจะพากันเดินขึ้นชั้นเรียนไป


การเรียนในโรงเรียนของเด็กชายแบมแบมได้เริ่มขึ้นพร้อมเพื่อนสนิทของเขาอีกสองคน 

" อย่าเพิ่งนอนสิ แค่วิชาแรกเองนะ " แบมแบมปลุกเพื่อนตัวสูงขึ้นมา

" มันง่วงนี้น้าาา " ยูคยอมที่นอนพับไปกับโต๊ะเพราะความง่วง

" ขี้เกียจหรือง่วง " มาร์คเอ่ยถามเพื่อนตัวสูง

" ง่วงงงงง " ยูคยอมเอ่ยกับเพื่อนทั้งสอง

" เบาๆหน่อย เดี่ยวก็โดนอาจารย์ด่าหรอก " แบมแบมเตือนเพื่อนให้เบาเสียง


การเรียนในช่วงเช้าผ่านพ้นไปได้ด้วยดี จนกระทั่งถึงพักเที่ยง

" หิวแล้ววววว " ยูคยอมโวยวายเมื่อถึงเวลาพัก

" เดี่ยวก็ได้กินแล้ว " แบมแบมเอ่ย

" ไปหาโต๊ะนั่งกันเถอะก่อนจะไม่มีที่ให้นัง " มาร์คเอ่ย

สามคนไปหาโต๊ะนั่งกินกัน 

" แบมแบม นายจะกินอะไร ฉันจะไปซื้อให้ " ยูคยอมอาสาไปซื้อข้าวให้

" เราของข้าวผัดกุ้งล่ะกัน " แบมแบมเอ่ย

" มาร์คล่ะ " ยูคยอมหันมาหาเพื่อนอีกคน

" ฉันเอาข้าวแซลม่อนย่างเกลือล่ะกัน ฉันไปเอาน้ำให้ " มาร์คเอ่ยก่อนจะลุกไปซื้อน้ำ

" โอเค เดี่ยวมา นายเฝ้าโต๊ะไปก่อนนะ " ยูคยอมเอ่ย

" ได้เลย " แบมแบมเอ่ย นั่งเล่นมือถือรอ


ตืด ตือ ดือ ดือ ดึง ตือ ดือ ~~~ เสียงไลน์ที่เรียกเข้ามาในมือถือของแบมแบม

( แบมแบม ทานข้าวกลางวันหรือยังครับ ) จินยองไลน์หาหลานช่วงพักเที่ยง

( กำลังจะทานครับ เพิ่งได้พักกลางวันครับ ) แบมแบมเอ่ยเสียงใสไป

( ดีแล้วครับ อย่าลืมทานข้าวนะครับ เดี่ยวตอนเย็นอาไปรับเรานะ ) จินยองเอ่ยบอกหลานตัวน้อย

( ครับ ผมจะรออานะครับ อาเองก็อย่าลืมทานอาหารเหมือนกันนะครับ ) แบมแบมเอ่ยเสียงใสกับอาของเขา

( ครับๆ แค่นี้ก่อนนะครับ บายครับ ) จินยองเอ่ยรอยยิ้มให้กับคนในไลน์

( บายครับ สวัสดีครับ ) แบมแบมเอ่ยกับจินยองในไลน์


" คุยกับใครยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวน้าา " ยูคยอมแซวเพื่อนที่แอบยิ้มให้มือถือของเขา

" เปล่าสักหน่อย อาไลน์มาหานะ " แบมแบมเอ่ย

" มามากินกันเถอะ หิวแล้ว " มาร์คเอ่ยวางแก้วน้ำทั้งสามลงนั่งลง

จากนั้นถึงเวลาไปเรียนจนถึงเวลาเลิกเรียนพอดี 



รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวออกจากใต้อาคารที่ทำงานของจินยองเพื่อมารับหลานที่โรงเรียน

ด้านโรงเรียนที่ตอนนี้เลิกเรียนแล้ว

" แบมแบมนายกลับบ้านไงล่ะ " เพื่อนตัวโตของเขาถามขึ้น

" อาเรามารับนะ " แบมแบมเอ่ย มือน้อยๆเก็บของใส่กระเป๋าไปด้วย

" เราไปยืนรอด้วย " เพื่อนตัวบางอีกคนเอ่ย

" ไปสิ " แบมแบมเอ่ยชวนหลังเก็บของเสร็จ


ไม่นานนักรถยนต์คันหรูของจินยองได้มาจอดอยู่ที่ลานจอดรถของโรงเรียน ร่างหนาเดินออกจากรถเปิดลงจากรถของเขา ความเนียบของเขาตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าของเขา​ดูสมบูรณ์แบบเหมือนนายแบบที่เดินในแคทวอร์ค ร่างหนาเดินมาถึงบริเวณที่มีเด็กๆยืนรอผู้ปกครองอยู่



ร่างหนาเดินลงมาจากรถคนโดนรอบมองตามเขาไม่วางตา

" ใครกันนะ หล่อจังเลย " ยูคยอมเอ่ยเมื่อเห็นร่างของอาเพื่อนเดินมา

" จริงด้วย อยากเป็นเมียเลย " มาร์คเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเหมือนกัน

" สวัสดีครับ อาจินยอง " แบมแบมที่เห็นอาหนุ่มเดินมาหาเขาพอดี

" อาจินยองงงง " สองหนุ่มเอ่ยเรียกตกใจเช่นกัน

" ว่าไงเด็กๆ เรียนสนุกกันไหมครับ " จินยองทักทายเพื่อนๆของแบม

" ครับ สวัสดีครับ อาจินยอง " ยูคยอมเอ่ยทักทายคนอายุแก่กว่าตน

" สวัสดีครับ อาจินยอง " มาร์คเอ่ยตาม

" สวัสดีครับ ชื่ออะไรกันเรา " จินยองเอ่ยยิ้มสวยให้ทั้งสองหนุ่ม


" ผม มาร์คต้วนครับ " มาร์คเอ่ยกับจินยอง

" ผมยูคยอมครับ " ยูคยอมเอ่ย

" อาฝากแบมแบม ตอนอยู่โรงเรียนด้วยนะครับ " จินยองเอ่ยลูบหัวหนุ่มน้อยทั้งสอง

" ครับ/ไม่มีปัญหาครับ " มาร์คกับยูคยอมเอ่ย

" อาไปก่อนนะ " จินยองเอ่ยจูงมือแบมแบมไป

" ไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้ บายบาย " แบมแบมเอ่ยลาเพื่อนเดินตามจินยองไป

" บาย " เพื่อนทั้งสองเอ่ยลาเพื่อน


หลังจากนั้นสองหนุ่มอาหลานกลับคอนโด บรรยากาศในรถ

" เรียนเป็นไงบ้าง " จินยองเอ่ยถามหลานขณะขับรถ

" ดีครับ มีการบ้านนิดหน่อย แต่ผมทำเสร็จแล้วที่โรงเรียนครับ " แบมแบมเอ่ยกับอาหนุ่ม

" เก่งจังเลยหลานอา แล้วยังคิดถีงป๋าหนูหรือเปล่า " จินยองเอ่ยถามถึงพี่ชายตนเอง

" คิดถึงสิครับ งือ " แบมแบมเริ่มร้องไห้อีกแล้ว

" อาขอโทษ อาไม่ควรพูดให้หนูเศร้าเลย " จินยองเอ่ยโทษตัวเอง

รถยนต์ที่เคลื่อนที่อยู่ได้หยุดลงจอดระหว่างทาง 


ร่างหนาดึงหลานชายเข้ามากอดปลอบให้หายอาการเศร้า 

" ฮืออออ งือ  " ร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมกอดของคนเป็นอา 

" อารักเรานะ มีอะไรคุยกับอาได้ทุกเรื่องเลยนะ " จินยองพูดปลอบใจหลานชาย

" งือ แบมแบมก็ รัก อาจินยองครับ " แบมแบมเอ่ยออกมาพร้อมน้ำตาที่ยังคงไหลรินอยู่บนหน้าสวย

" ไม่ร้องแล้วนะครับ จุ๊บ " อาหนุ่มจุ๊บปลอบใจหน้าผากมนของหลานชาย

" ครับ ผมหิวแล้วครับอา " แบมแบมเอ่ยกับอาหนุ่ม

" โอเค เดี่ยวเราไปหาอะไรทานกันนะครับ " จินยองเอ่ยปล่อยหลานออกจากอ้อมกอด มาจับพวงมาลัยขับรถไปร้านอาหารที่คิดว่าหลานนะจะชอบ

  

ไม่นานนักรถยนต์คันหรูจอดเทียบร้านอาหารอย่างที่ใจต้องการ

" แบมแบมครับ ถึงร้านอาหารแล้วนะครับ ​" จินยองเอ่ยเรียนหลานชาย

" ถึงแล้วเหรอครับ " แบมแบมถามอาหนุ่มกลับ

" ครับ ลงไปทานอาหารกันดีกว่านะครับ " จินยองเอ่ยรอยยิ้มมีสเน่ห์

" ครับ "  แบมแบมลงจากรถอย่างว่าง่าย


หลังจากได้ที่นั่งแล้วพนักงานมารับออเดอร์

" รับอะไรดีคะ แฟนเหรอคะ น่ารักจัง " พนักงานเอ่ยถามจินยอง

" เอ่อ หลานชายครับ " จินยองเอ่ยกลับไป

" ขอโทษคะ เห็นน้องเขาน่ารักนึกว่าเป็นเด็กผู้หญิง " พนักงานเอ่ย

" ไม่เป็นไรครับ " จินยองเอ่ยปัด

" เราจะทานอะไรดี " จินยองถามหลานชาย

" ผมขอเป็น......ล่ะกันครับ " แบมแบมสั่งอาหารแล้ว

" ผมขอ....ด้วยครับ " จินยองสั่งอาหารตามเช่นกัน

" ค่ะ รอสักครู่นะคะ " พนักงานเดินไปส่งออเดอร์​


ไม่นานนักอาหารที่ทั้งสองหนุ่มสั่งได้มาเสริฟแล้ว

" ทานให้อร่อยนะคะ " พนักงานคนเดิม

" ทานกันเถอะ " จินยองเอ่ย

ลงมือทานอาหารกัน

" ทานเยอะๆนะ จะได้โตไวๆ " จินยองเอ่ย

" ผมโตแล้วนะครับ " แบมแบมเอ่ย

" เราน่ารักเหมือนกันนะ " จินยองเอ่ยชมหลานชาย

" ผมต้องหล่อสิ ผมเป็นผู้ชายนะ น่ารักได้ไงเหล่า " แบมแบมเอ่ย

"​ น่ารักนะถูกแล้ว " จินยองชมกลับ

ร่างเล็กเลือดสูบชีดขึ้นหน้าเขินอายเพราะคำพูดของคนตรงหน้า

" เขินเหรอ หน้าแดงเลยนะ " จินยองแซวหลานชายต่อ

" อย่าแซวสิครับ " แบมแบมหน้าแดงไปอีก อาหนุ่มจ้องหน้า

เมื่อทานเสร็จกลับคอนโด

" ถืงแล้วครับ " จินยองเอ่ยปลุกแบมแบมที่หลับมาในรถ

" อื้มมมม " แบมแบมไม่ยอมตื่น


จินยองจึงต้องอุ้มหลานชายไปที่ห้องนอนเอง

" แบมแบมครับ ตื่นมาอาบน้ำนะครับ " จินยองปลุกหลานชายให้ไปอาบน้ำ

" อื้มมมม ผมมาบนห้องได้ไงครับ " แบมแบมที่ตื่นถามขึ้น

" อาอุ้มเรามาเองแหละ " จินยองเอ่ย

" ตัวแบมไม่หนักเหรอครับ " แบมแบมเอ่ยถามจินยอง

" ไม่หนักเลย เบามากเลยครับ " จินยองเอ่ยนั่งบนเตียงข้างๆหลาน

" ปลุกผมก็ได้นี้ครับ " แบมแบมหน้าสูบฉีดอีกรอบ

" ต้องกินให้เยอะกว่านี้นะ " จินยองเอ่ย

" คืนนี้ผมของนอนเองนะครับ " แบมแบมเอ่ยวิ่งเข้าห้องน้ำไป

" อาไปแล้วนะ " จินยองเอ่ยก่อนออกจากห้องนอนหลานไป


ตือ ดือ ดึง~~~~ เสียงสมาร์ทโฟนจินยองดังขึ้น

( ฮัลโหลโทรมาซะดึกเลย มีอะไรรึเปล่า ) จินยองกรอกเสียงลงในมือถือ

( พรุ่งนี้มาเจอกันหน่อย กูกลับมาไทยแล้วนะ ) แจ็คสันเพื่อนสนิทของจินยองเอ่ย

( ได้สิ ตามยองแจมาด้วยล่ะกัน ) จินยองเอ่ยถึงเพื่อนของเขาอีกคน

( โอเคไว้เจอกัน ) แจ็คสันเอ่ยก่อนวางสายไป




เช้าวันต่อมา

ร่างหนาตื่นเช้าตามปกติ เช็ดความเรียบร้อยของเสื้อผ้าหน้าผมให้พร้อมสำหรับเช้าวันใหม่




เดินไปห้องนอนหลานชายที่อยู่ข้างๆกัน แต่ไปถึงไม่เห็นร่างหลานชาย จึงเดินไปดูที่ห้องทานอาหารจนเจอเด็กชายแบมแบมนั่งทานอาหารอยู่

" เฮ้อ ตื่นเหรอแล้วครับ อานึกว่าเราหายไปไหน " จินยองเดินมาหาหลานชายด้วยอาการหอบ

" ผมหิวนี้ครับ เลยลงมาทานอาหารเช้าก่อน " แบมแบมเอ่ยลุกเดินไปหาอาหนุ่ม

" ทานเสร็จแล้วเหรอครับ " จินยองเอ่ยย่อตัวลูบหัวหลานชาย

" เหงื่อออกเลยครับ " แบมแบมจับหน้าอาหนุ่ม

" อย่าหายไปไหนอีกนะครับ "​ อาหนุ่มเอ่ยหลานชาย

" ครับ ผมว่าอาไปทานอาหารเช้าก่อนดีว่า ผมทำไว้ห้แล้ว " แบมแบมเอ่ยดึงมือจินยองให้ไปนั่งใกล้ๆกัน

" หลานอาเก่งจังเลยครับ " จินยองเอ่ยชมหลาน

" ทานเยอะๆนะครับ " แบมแบมเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม



" น่าทานมากเลยครับ " จินยองเอ่ยชมอาหาร



" อร่อยไหมครับ " แบมแบมนั่งข้างๆอาชาย

" อร่อยมากครับ " จินยองยิ้มให้หลานชาย


ผ่านไปสักพักสองหนุ่มทานอาหารเช้ากันจนอิ่ม

" อิ่มแล้วใช่ไหมครับ " จินยองเอ่ยถามหลานชาย

" อิ่มแล้วครับ " แบมแบมเอ่ย

" อาเอาจานไปล้างเอง " จินยองเอ่ยหยิบจานของเขากับของหลานไปล้าง

" แบมทำเองครับ " แบมแบมเอ่ยเดินตามจินยองเพื่อล้างจาน

แบมแบมล้างจานจนเหลือใบสุดท้าย เอือมนำจานไปเก็บ ทำจานตกแตก

เพล้ง!!!!! เสียงจานตกแตก

" เกิดอะไรขึ้น " จินยองวิ่งมาดูในครัวว่าเกิดอะไรขึ้น

" จานแตกครับ เดี่ยวแบมเก็บเอง " แบมแบมรีบเก็บจานที่แตก

" อ๊ะ " นิ้วเรียวรีบเก็บเศษจานที่แตกจนบาดนิ้วเรียว

" ไหนอาขอดูหน่อย " จินยองรีบเดินมาดูนิ้วเรียวสวยของแบมแบม 

" เลือดออกเลย " จินยองเอ่ยดูดนิ้วที่เลือดออกให้แบม

" อาทำอะไรครับ มันสกปรกนะ " แบมแบมพยายามดึงนูนออกจากปากอาหนุ่ม 

" เอาเลือดออก " จินยองเอ่ย

" คุณอาครับ " แบมแบมเอ่ยเสียงเบา

" ปล่อยก็ได้ อาจะเก็บเองนะ " จินยองเอ่ย

" ครับ ผมไปนั่งรอที่โซฟาก่อนนะครับ " แบมแบมเอ่ยเดินไปนั่งที่โซฟา


อาหนุ่มเก็บเศษจานในครัวเรียบร้อย เดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาล​ที่อยู่​ในห้องนั่งเล่น​แล้วเดินไปหาหลานชายที่นั่งรออยู่ 

" เก็บเรียบร้อยแล้วเหรอครับ" แบมแบมเอ่ยถามอาหนุ่ม

" ครับ เรียบร้อยแล้ว ไหนอาขอดูหน่อยสิครับ " จินยองเอ่ยนั่งข้างๆแบมแบม

" ขอโทษนะครับ ทำให้อาเดือดร้อนอีกแล้ว" แบมแบมเอ่ยขอโทษกับอาหนุ่ม

" ไม่เป็นไรครับ อาไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่เราต้องระวังนะครับ อาไม่อยากให้เราเจ็บอีก " จินยองเอ่ยความเป็นห่วงหลานชาย

"  ครับ ผมจะระวังครับ อาโดนบาดตรงไหนไหมครับ " ร่างเล็กเอ่ยถาม

" อาไม่โดนบาดครับ ขอบคุณ​ที่เป็นห่วงอานะครับ " จินยองเอ่ยยิ้มให้ร่างเล็ก

" ไม่เป็นไร​ก็ดีแล้วครับ " แบมแบมเอ่ยยิ้มกลับ

" มาอาทำแผลให้ครับ  " จินยองเอ่ยเปิดกล่องยามา หยิบแอลกอฮอล์​มาใส่สำลี ค่อยๆเช็ดรอบๆแผลบนนิ้วเรียว

" อ่ะ " ร่างเล็กร้องเจ็บ

" เจ็บเหรอครับ ขอโทษนะ " จินยองเอ่ย

" ครับ ไม่ต้อง​ขอโทษหรอกครับ" แบมแบมเอ่ย

" เสร็จเรียบร้อย​แล้วครับ  " จินยองเอ่ยก่อนจะเก็บกล่องยาไว้ที่เดิม

จากนั้นร่างหนากลับมาจับนิ้วหลานชายมาจุ๊บเป็นการรายมนต์​ทำให้หายไวขึ้น

" อาครับ ผมว่าเราไปเรียนกันดีกว่าครับ  " แบมแบมเอ่ยกับจินยอง

"  อาขอไปหยิบกระเป๋าทำงานก่อนนะครับ  " จินยองเอ่ยเดินไปหยิบกระเป๋า​ทำงานมา

" ไปกันครับ " จินยองเอ่ยเรียกหลานชายให้เดินตามมา

ไม่นานนักทั้งสองหนุ่มถึงหน้าโรงเรียนแล้ว

" ตั้งใจเรียนนะครับ " จินยองเอ่ย

" ครับ ไว้เจอกันนะครับ " แบมแบมเอ่ยก่อนลงจากรถ


ด้านจินยองที่ส่งหลานชายเสร็จ ขับรถไปที่บริษัทของตนทันที บริษัทของจินยองเป็นบริษัทเกี่ยวกับเครื่องใช้อิเล็กทรอนิกส์ต่างๆ 

" วันนี้มีงานอะไรบ้าง " ทันทีที่จินยองจอดรถ เดินเข้าไปที่ห้องทำงานของตน ถามเลขาตนเกี่ยวกับตารางงานวันนี้

" วันนี้มีประชุมตอนสายคะ ส่วนตอนบ่ายมีเอกสารให้ทางท่านประธานเซ็นสัญญาคะ " เลขาเอ่ยกับจินยอง

" โอเคครับ ผมขอดูเอกสารตรงนี้ก่อนนะครับ " จินยองเอ่ยกับเลขา

" ได้คะ " เลขาขอตัวไปทำงานของตัวเองก่อน


ไลน์ ไลน์ ~~~~ เสียงข้อความจากไลน์ของจินยอง

( สวัสดี น้องรัก ) แจบอมส่งข้อความไลน์หาน้องชาย

( ครับ สวัสดีครับ พี่แจบอมอยู่นูนสบายดีไหมครับ ) จินยองไลน์ถามพี่ชาย

( พี่ สบายดี ยุ่งๆนิดหน่อย แล้วลูกชายพี่ล่ะ ) แจบอมไลน์ถามแบมแบมผ่านจินยอง

( แบมแบมสบายดีครับ มีบ่นคิดถึงพี่บ้างตามประสาเด็กล่ะครับ ) จินยองไลน์ตอบ

( ฝากความคิดถึงบอกแบมแบมด้วยนะ ว่าพี่คิดถึงเขา ฝากกอดเขาด้วยนะ ) แจบอมไลน์ตอบกลับมา

( ได้ครับ ไว้ผมจะบอกแบมแบมให้ครับ ) จินยองไลน์ตอบ

( โอเค พี่ฝากด้วย ดูแลตัวเองด้วยนะ น้องชาย ) แจบอมไลน์เป็นห่วงน้องชาย

( ครับ พี่ก็ต้องดูแลสุขภาพด้วยนะครับ ) จินยองเอ่ยไลน์ตอบน้องชาย

( โอเค บายครับ ) แจบอมไลน์ลาก่อน

( ครับ บายครับ ) จินยองไลน์กลับกับแจบอม


จากนั้นจินยองได้ทำงานตามตารางแผนงานที่ได้วางไว้ จนหมด

" เฮ้ออออ " จินยองเดินกลับมาจากการทำงาน นั่งเก้าอี้ประจำ

ทันใดนั้น

ตือ ตือ ตือ ~~~~ เสียงสมาร์ทโฟนดังขึ้น

" ฮัลโหลว่าไงน้องนาก " จินยองเอ่ยเสียงเหนื่อยล้า

" นากอะไรล่ะ ไอเสือ " เสียงเพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยมาในสาย

" มีอะไร เพิ่งเสร็จงานพอดี " จินยองเอ่ยถาม

" เย็นนี้มึงว่างหรือเปล่า จะนัดเจอกันหน่อย " ยองแจเพื่อนสนิทจินยองเอ่ยถาม

" เย็นนี้เหรอ อืออออ ว่างนะ " จินยองนึกก่อนตอบไป

" ดีเลย จะได้นัดกับไอสั้นด้วย " ยองแจเอ่ยถึงแจ็คสันที่มีฉายาว่า สั้น

" ได้เลย แต่เราขอพาหลานไปด้วยได้ไหม พอดีตอนนี้เราอยู่กับหลาน " จินยองเอ่ยถามเพื่อน

" ได้สิ เรานัดไปร้านอาหารหลานมาได้ ไม่เป็นไรหรอก "  ยองแจเอ่ย

" โอเค ไว้เจอกัน " จินยองเอ่ย

" กูนัดไอแจ็คเอง " ยองแจอาสาชวนเพื่อนอีกคน

" มึงนัดล่ะกัน กูต้องไปล่ะ ต้องไปรับหลานได้เวลาแล้ว " จินยองดูเวลาเอ่ยบอกยองแจ

" โอเคไว้เจอกัน " ยองแจเอ่ย ก่อนวางสายไป

ก๊อก~~~ เสียงเคาะประตูของเลขา

" ขออนุญาติคะ " เลขาเอ่ย เดินเข้ามาให้ห้อง

" ครับ มีอะไรเร่งด่วนหรือเปล่าครับ " จินยองเอ่ยถาม

" เปล่าครับ แค่จะบอกว่า ตารางงานวันนี้ไม่มีแล้วนะคะ " เลขาเอ่ย

" ดีเลยครับ ผมขอตัวไปรับหลานเลยล่ะกันนะครับ ขอบคุณครับ " จินยองเอ่ย ก่อนหยิบกระเป๋ากุญแจรถยนต์เดินออกจากห้องทำงานไป







ฝากติดตามด้วยนะคะ








































SNAP

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #7 CaptainMJJ (@CaptainMhee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 19:03
    คำผิดเยอะมากเลยลองตรวจดูนะ แล้วตอนจินยองโลน์หาแบมตอนพักเที่ยงแต่แบมบอกอย่าลืมกินข้าวเย็น??? มันต้องข้าวกลางวันไม่ใช่หรอ ดูงงๆ ลองปรับดูนะ
    #7
    0
  2. #6 toon2526 (@toon2526) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 17:25
    มาต่อจร้า
    #6
    0