King Club (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 7 : คุณชายริช

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 96
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    11 ธ.ค. 62

" หลังจากนั้นประมาณหนึ่งอาทิตย์ต่อมา ในระยะเวลาในสัปดาห์นี้ แบมแบมได้ไปเรียนที่มหาลัยตามปกติ จนถึงวันเสาร์อาทิตย์ที่ไม่มีคลาสเรียน รวมถึงสมาชิกคนอื่นๆ ก็มีไปเรียนและทำงานตามตารางงานได้เขียนไว้



ด้านคุณชายสุดหล่อแห่งคิงคลับอย่างมาร์ค ต้วน ที่ชอบการเล่นกีฬาเอ็กสตรีม รวมถึงชอบขี่ม้าในยามว่าง  ทำให้เขาได้ฉายาคุณชายริช

เช้าวันเสาร์ยามว่างของเขา 
ด้านคุณชายริช เดินลงมาจากชั้นบน เดินเข้าไปในครัว เพื่อหาอาหารมือเช้าทาน
"  สวัสดีครับ พี่มาร์ค " แบมแบมทักมาร์คที่เดินเข้าครัวไป
"  สวัสดีครับ " มาร์คทักทายกลับ
"  พี่มาร์คจะทานอาหารเช้าเลยไหมครับ " แบมแบมเอ่ยถาม
"  ดีนะครับ " มาร์คเอ่ยอย่างสุภาพ
"  นี่ครับ ผมทำแซนด์วิชพอดีเลย " แบมแบมยกจานที่มีแซนด์วิชอยู่ในจานออกมา
"  ขอบคุณครับ "  มาร์ครับจานจากร่างบางจากนั้น เดินไปชงกาแฟที่เครื่องทำกาแฟที่อยู่ตรงบาร์ของคลับ


จากนั้นคุณชายเดินไปนั่งที่ห้องอาหาร ตามมาด้วยแบมแบมเดินมานั่งด้วย
"  น่าทานมากเลยแบม " มาร์คเอ่ยชมแบม
"  ไม่เท่าไรหรอกครับ ธรรมดามากเลยครับ " แบมแบมยิ้มให้คนเป็นพี่
"  พี่ว่า ไม่ธรรมดานะ ได้ขนาดนี้แล้วนะ สมเป็นเชฟน้อยของคลับจริงๆ "  มาร์คเอ่ยชมร่างบาง
"  วันนี้นายมีอะไรต้องทำไม " มาร์คถามร่างบาง
"  อื้มมมม เหมือนจะว่างนะครับ มีอะไรรึเปล่าครับ "  แบมแบมเอ่ยถามคนพี่กลับ
"  ฉันอยากชวนนายไปขี่ม้าด้วยกันหน่อยนะ "  มาร์คเอ่ยชวน
"  ขี่ม้าเหรอครับ แต่แบมขี่ม้าไม่เป็นนะครับ "  แบมแบมเอ่ย
"  ไม่มีปัญหาเลย เดี่ยวฉันสอนนายขี่เอง "  มาร์คเอ่ย
"  เอาแบบนั้นเหรอครับ  "  แบมแบมเอ่ยถามความมั่นใจ
"  แบบนั้นแหละ "  มาร์คเอ่ย
" ผมไปก็ได้ครับ "  แบมแบมเอ่ย

จากนั้นทั้งสองหนุ่มทานอาหารเช้ากันจนเสร็จ 
" ผมขึ้นไปเตรียมตัวก่อนนะครับ "  แบมแบมที่ล้างจานเสร็จเอ่ยบอกคุณชายที่นั่งรอที่โซฟาบริเวณห้องโถ่ง

ไม่นานนักแบมแบมที่เตรียมตัวเสร็จจึงเดินลงมา แล้วเดินขึ้นรถมาร์คที่จอดอยู่หน้าบ้านแล้ว



จากนั้นยานยนต์คันสวยเคลื่อนตัวออกจากรั่วบ้าน มุ่งหน้าไปสนามขี่ม้า สถานที่ประจำที่มาร์คจะไปอยู่เสมอๆเมื่อว่างจากการทำงานและการเรียน
"  ทำไมพี่มาร์คถึงชอบขี่ม้าล่ะครับ "  แบมแบมเอ่ยถาม
"  ตอนขี่ม้า พี่รู้สึกผ่อนคลาย เรากับม้าเป็นหนึ่งเดียวกัน อีกอย่างเราได้ใช้เวลากับสัตว์ที่มีความสง่างามได้มีอยู่ไม่มากหรอก หนึ่งในนั้นก็คือ ม้านี้แหละ "  คุณชายริชเอ่ยด้วยความอารมณ์ดี
"  ดีจังเลยนะครับ ผมอย่างขี่แล้วสิฮ่ะ "  แบมแบมเอ่ย
"  โอเคครับ " มาร์คส่งยิ้มให้ร่างบางก่อนจะตั้งใจขับรถไปที่สนามทันที


เวลาผ่านไป 20 นาที 


ยานยนต์คันหรูเข้าจอดที่สนามขี่ม้าแล้วเรียบร้อย
"  ถึงแล้วครับ "  มาร์คเอ่ยก่อนจะเดินลงจากรถ

ร่างบางเดินตามมาร์คเข้าไปในสนาม ก่อนที่พวกเขาจะขี่ต้องร่างมือแล้วก็ใส่สนับเข่า หมวกสำหรับขี่ม้า รองเท้าหนัง ถุงมือขี่ม้า
"  นี่ตัวนี้ม้าของพี่เอง  "  มาร์คเอ่ยเมื่อแบมแบมพร้อมแล้ว ม้าสีดำมีลายที่หน้าสีขาว
"  ตัวใหญ่ ดูสง่างามมากเลยครับ "  แบมแบมเอ่ย
"  ชื่อ ฟิลิป เป็นตัวผู้ ส่วนม้าของแบมแบมต้องไปยืนแล้วให้ม้าเป็นคนเลือกนายเอง "  มาร์คเอ่ยก่อนค่อยๆลูบตัวฟิลิป

ด้านแบมแบมที่ได้ยินดังนั้นจึงเดินไปตามที่มาร์คว่า ด้านคนคุมจึงให้แบมแบมเข้าไปในสนามที่เต็มไปด้วยม้าหลากหลายตัว ที่ยืนอยู่ ร่างบางเดินไปอยู่ตรงกลาง รอม้ามาเลือกตนเอง หลายตัวเดินผ่านแบมแบมไป จนมาถึงตัวหนึ่งที่เดินเอาหน้ามาชนหลังเขา ร่างบางจึงหันไปหาแล้วค่อยๆวางมือไว้บริเวณหน้าของมันอย่างทะนุถนอม เป็นม้าสีขาวทั้งตัวสูง สง่างาม เป็นม้าตัวผู้ 
" สวัสดีเรา ชื่อแบมแบมนะ "  ร่างบางทักทายกับม้าของเขา
" นายจะมาเป็นม้าของฉันใช่ไหม "  ร่างบางถาม ม้าขาวจึงนำหน้าถูที่มือของร่างบางอย่างเป็นคำตอบ
"  ฉันจะตั้งชื่อให้นะ สโนวดีกว่า นายขาวดูดีเหมือนหิมะเลย "  แบมแบมเอ่ย

จากนั้นทั้งแบมแบมและสโนวจึงเดินมาด้วยกัน
"  เลือกได้แล้วเหรอครับ " มาร์คทักขึ้น ขณะนั่งอยู่บนหลังม้า
"  ครับ ชื่อ สโนวครับ "  แบมแบมเอ่ย
"  ฉันไปเอาอานม้ามาให้นายนะ " มาร์คขี่ม้าต้วนั้นไปบริเวณที่เก็บอุปกรณ์ แล้วกลบัมาพร้อมอุปกรณ์ในมือ 

ร่างบางมองตามม้าสีดำที่คุณชายขี่อยู่อย่างอึงในความสง่างามของทั้งพวกเขาที่ไปด้วยกันได้อย่างดี
"  สโนวเราต้องมาสนิทให้ได้เหมือนพวกเขานะ "  แบมแบมหันไปพูดกับม้าขาวข้างๆ
" ฮือ ฮือ "  สโนวตอบกลับด้วยเสียงร้องของมัน

"  นี่ นายลองขี่ดูนะ "  มาร์คที่กลับมาพร้อมลงมาจากหลังม้าแล้ว วางอานม้าให้ร่างบาง
"  ครับ " ร่างบางขานรับ ก่อนจะเหยียบฮาล์ฟ-แชปขึ้นหลังม้า อย่างกล้าๆกลัวๆ
"  ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะคอยอยู่ข้างล่างนี้แหละ "  มาร์คเอ่ยกับร่างบาง มือจูสายอยู่ข้างหน้าม้าขาว
" ครับ  "  ร่างบางเชื่อฟัง
 
จากนั้นคุณชายพาสโนวที่มีแบมแบมขี่อยู่เดินรอบสนามฝึก จนทั้งสองมีความคุ้นชินกับสนามและคุ้นกันเองแล้ว
"  เป็นไงบ้าง " มาร์คเอ่ยถามร่างบาง
"  ผมหายกลัวแล้วล่ะครับ " ร่างบางเอ่ย
"  ดีล่ะ นายค่อยๆเดินเองช้าๆนะ พี่จะปล่อยสายแล้วนะ  "  มาร์คเอ่ย
"  โอเคครับ "  ร่างบางสร้างความมั่นใจให้ตนเองก่อนจะบังคับไปตามที่ตนต้องการ

ด้านมาร์คเองที่เห็นว่าไม่มีปัญหาอะไรจึงกลับไปที่ฟิลิปแล้วขึ้นขี่บ้าง

ทันใดนั้นเอง 
ทางเข้าของสนามมีชายหนุ่มสองคนกำลังเดินเข้ามาในสนาม เขาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่ทั้งสองคนรู้จักและคุ้นเคย นั้นคือ จินยองและแจบอมที่เดินมาด้วยกัน
"  ไม่ค่อยได้มาเลย "  แจบอมที่เดินคุยกับจินยอง
"  เหมือนกันเลย " จินยองเอ่ย

ทำเอาร่างบางที่กำลังขี่ม้าวนอยู่ หยุดเดิน ตาสองคู่จังจองอยู่ที่คนสองคนที่เดินเข้ามาใหม่

ไม่นานนักทั้งสองหนุ่มเดินออกมาจากคอกม้า พร้อมม้าคนละตัว
"  สวัสดี มาร์ค "  แจบอมเอ่ยทักมาร์ค
"  สวัสดี ทำไมวันนี้ถึงอยากมาล่ะ "  มาร์คถามขึ้น
"  อยากจะยึดเส้นยึดสายหน่อย ไม่ค่อยได้มาเลยหลังๆ  "  แจบอมเอ่ย พร้อมมือลูบแผงคอม้าสีน้ำตาลหางดำ
"  แล้วนายล่ะ จินยอง "  มาร์คหันไปถามจินยอง
"  เบื่อๆ ออกมาทำอะไรนอกบ้านบางก็ดี  "  จินยองเอ่ย พร้อมหันไปลูบหน้าม้าน้ำตาลออกทอง ม้าตัวเมีย
"  นั่น แบมแบมนี้ "  แจบอมเอ่ยถามมาร์คที่เห็นแบมแบมอยู่ในสนาม
"  อ่ะใช่ ฉันพามาเองแหละ กำลังฝึกให้ลองขี่ม้าเองอยู่ ​"  มาร์คเอ่ย
"  จินยองป่ะ เราไปหาแบมแบมกันเถอะ  "  แจบอมชวนจินยองไปหาร่างบาง

จากนั้นทั้งสามคนจึงขึ้นขี่ม้าแล้วไปหาแบมแบมที่อยู่ในสนามพอดี
"  แบมแบม นายมากับเขาด้วยเหรอ "  แจบอมทักแบมแบมก่อน
"  ครับ พี่แจบอม "  แบมแบมเอ่ยกับแจบอม
"  ม้านาย สวยดีนะ เหมาะกับนายดี "  จินยองเอ่ย
"  ขอบคุณครับ ม้าของพี่จินยองก็สง่าดีนะครับ สีน้ำตาลออกทองด้วย  "  แบมแบมเอ่ย
"  แล้วนายตั้งชื่อ ม้าหรือยัง "  แจบอมถามขึ้น
"  ตั้งแล้วครับ  ชื่อสโนวครับ  "  แบมแบมเอ่ย
"  ชื่อเพราะดีนะ  "  แจบอมเอ่ย
"  แล้วม้าของพี่ๆล่ะครับ  "  แบมแบมถามกลับ
"  ของพี่ชื่อ เจคอบ ตัวผู้  "  แจบอมเอ่ยพร้อมลงจากม้า
"  ส่วนของฉัน โรเบิร์ตครับ  "  จินยองตอบพร้อมลงมาจากม้าเหมือนกัน 

ไม่นานนักมีคนงานทำเสียงตกใจทำให้เจ้าสโนวที่เพิ่งได้รับการฝึกได้ไม่นาน ดีดขาสองข้างขึ้นอาละวาดทำให้ แบมแบมที่นั่งอยู่หลังม้าตกลงมาพอดี 
"  แบม "  ทั้งสามหนุ่มตกใจการเหตุการณ์ตรงหน้าที่เกิดขึ้น คุณชายที่ไวสุดเดินไปประคองร่างบางไว้ได้ทัน ทำให้ร่างบางไม่ได้รับบาดเจ็บ
"  แบมแบม เป็นไงบ้าง  "  คุณชายถามร่างบางที่นอนทับตัวเองอยู่
"  ผมไม่เป็นไรครับ พี่ล่ะครับ " ร่างบางถามคุณชายกลับ
"  พี่ไม่เป็นไรมากหรอก  "  คุณชายเอ่ย
"  แบมแบม เป็นไงบ้าง เจ็บตรงไหนรึเปล่า "  จินยองที่เดินมาด้วยความตกใจถามร่างบาง
"  แบมไม่เจ็บตรงไหนครับ พอดีพี่มาร์ครับแบมไว้ทัน  "  ร่างบางเอ่ย
"  แบม แต่ข้อศอกเรามีเลือกออกนะ "  จินยองสังเกตเห็นรอยเลือดที่ศอกมน
"  โอ๊ย  นะจะตอนล้ม ศอกไปกระแทกกับพื้นสนามนะครับ "  แบมแบมเอ่ย
"  มาเดี่ยวฉันทำแผลให้ "  จินยองพยุงร่างบางก่อนจะพาเดินเข้าไปที่รถของจินยอง

ส่วนมาร์คเองก็ค่อยๆลุกแล้วมองตามสองคนนั้นไป
"  เจ้าสโนว ใจเย็นๆนะ ไม่อะไรแล้วล่ะ เด็กดีๆ "  แจบอมลูบหน้าม้าขาวเป็นการปลอบใจมันให้มันสงบลง
"  ฉันขอตัวก่อนนะ "  มาร์คเดินนำม้าของตัวเองไปเก็บก่อนจะเข้าไปในโซนนักพักของสนาม

ด้านในรถสีแดงที่มีร่างบางนั่งอยู่ฝั่งข้างๆคนขับ รอเจ้าของรถนำกล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลให้
" ไหนฉันขอดูหน่อย "  ร่างหนาค่อยๆจับข้อศอกที่มีเลือดไหลอยู่  หยิบสำลีและแอลกอฮอล์มา จากนั้นเช็ดแผลของร่างบางเพื่อฆ่าเชื้อโรค
"  อ๊ะ " ร่างบางอุทานออกมาเมื่อสำลีโดนแผล
"  อดทนหน่อยนะ ฉันจะทำเบาๆ "  ร่างหนาเห็นร่างบางอุทานออกมา ค่อยเช็ดอย่างเบามือ
"  เจ็บมากไหม "  ร่างหนาถาม สายตาที่เป็นห่วงร่างบาง
"  นิดหน่อยครับ "  ร่างบางเอ่ย
"  จะเสร็จล่ะ ทนหน่อยนะ "  ร่างหนาเริ่มทำแผล ให้ร่างบาง
"  ครับ "  ร่างบางมองการกระทำคนตรงหน้าจน กระทั่งทำแผลเสร็จ
"  เสร็จแล้วล่ะ "  ร่างหนาเอ่ย 
"  ขอบคุณครับ  "  ร่างบางเอ่ย

การกระทำทุกอย่าง อยู่ในสายตาของคุณชายริชอย่างมาก หลังจากที่เขาเก็บของอะไรเสร็จกำลังจะกลับไปที่รถเห็นเขาพอดี
"  พี่ขอโทษเราด้วยนะ "  มาร์คเดินมายังรถจินยอง
"  พี่ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ มันเป็นอุบัติเหตุ "  แบมแบมเอ่ย
"  พี่จะชวนเราไปเดินห้างหน่อย เป็นการไถ่โทษที่ทำนายบาดเจ็บ นายจะไปไหม "  มาร์คถามร่างบาง
"  ได้ครับ "  ร่างบางระหว่างที่คิดอยู่ก็หันไปมองทางจินยองก่อนจะตอบ
"  โอเค เดี่ยวพี่ขับรถมารับตรงนี้นะ "  มาร์คเดินไปที่รถพร้อมกับของๆเขากับร่างบาง
"  จะกลับแล้วเหรอ "  จินยองที่เก็บกล่อมปฐมพยาบาลเสร็จเดินมาหาร่างบาง
"  ครับ พี่มาร์คเดินชวนไปห้างต่อ "  ร่างบางเอ่ย
"  งั้นเหรอ  อย่ากลับกันดึกนะ พี่ไปแจบอมก่อน "  จินยองเอ่ยก่อนจะเดินกลับเข้าไปในสนามม้าต่อ

ร่างบางสายตามองไปทางที่ร่างหนาเดินไป 
"  แบมแบม ป่ะ ไปกันเถอะ "  คุณชายเรียกร่างบางที่ใจลอยไปไหนแล้ว
"  ครับๆ "  ร่างบางขานรับ ขึ้นรถคุณชายไป

ระหว่างทางที่ไปห้างนั้น แบมแบมไม่ได้พูดหรือคุยกับคุณชายเลย ได้แต่นั่งเหม่อออกไปนอกหน้าต่าง
"  แบม เป็นอะไรรึเปล่า ตั้งแต่ขึ้นรถมา นายดูเงียบๆไปนะ "  คุณชายเป็นว่าบรรยากาศมันเงียบเหงาไปเขาจึงเรียกชื่อร่างบาง
"  อ่ะ เปล่าๆครับ คิดอะไรไปเลื่อยนะครับ ไม่มีอะไรหรอก "  แบมแบมตอบปัดๆไป
แต่จากการสังเกตของเขาแล้วดูก็รู้ว่า แบมแบมมีอะไรอยู่ที่ไม่บอกเขา 


หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งสองคนถึงห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง  จากนั้นทั้งสองคนเดินไปโซนต่างๆของห้าง ช๊อปปิ้งบ้าง เล่นเกมตามตู้เกมบ้าง แต่ในการเดินในห้างครั้งนี้ร่างบางเอาแต่เหม่อๆ ยิ้มบ้างแต่ไม่ได้บ่อยขนาดนั้น จนเย็นถึงเวลาทานอาหาร
"  แบมแบม เราไปทานร้านนี้ดีกว่า  "  มาร์คเดินนำแบมแบมไปร้านอาหารหนึ่งที่อยู่โซนนอกอาคาร สามารถชมบรรยากาศรอบๆเมืองได้
"  สวยจังเลยนะครับ "  แบมแบมเอ่ย
"  สั่งอาหารเลยดีกว่า "  มาร์คเอ่ย ทั้งสองคนทานอาหารไปจนเสร็จ

"  แบมแบม พี่อยากถามอะไรเราหน่อย "​ มาร์คเอ่ยถามขึ้นมาเมื่อเห็นร่างบางอิ่มแล้ว
"  ครับ ถามได้เลยครับ "  แบมแบมรอฟังสิ่งที่มาร์คพูด
"  แบม พี่ชอบเรามากนะ ชอบตั้งแต่เห็นเรารอบแรกแล้ว  เรามาเป็นแฟนกันได้ไหม "  มาร์คเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม มือที่เอือมไปจับมือร่างบางไว้
"  พี่มาร์คครับ ผมไม่ได้คิดกับพี่อย่างนั้น ผมชอบพี่นะครับ แต่..... ผมชอบพี่มาร์คแบบพี่ชายคนหนึ่งของผมเท่านั้นเอง ผมขอโทษด้วยนะครับ ที่ผมคงรับความรู้สึกของพี่ได้  "  แบมแบมพูด เอามืออกจากคนตรงหน้า ลุกออกจากร้านไป

มือบางกดสมาร์ทโฟนเพื่อโทรหาใครบ้างคน
( พี่จินยองครับ มารับผมที ) ร่างบางเลือกที่จะโทรหาจินยอง
( ได้ๆ ตอนนี้นายอยู่ไหน )  ร่างหนาที่อยู่ที่คลับถาม
( ผมอยู่ที่.....ครับ )  ร่างบางเอ่ย
( รอพี่ก่อนนะ พี่ออกไปล่ะ )  จินยองวางสายก่อนจะออกไปรับร่างบาง





ด้านมาร์คที่มองตามแบมแบมที่เดินออกไป ก่อนจะเรียกพนักงานให้มาเก็บตัง จากนั้น เขาเดินออกจากร้าน เจอกับร่างบางที่กดโทรหาใครบ้างคน ตอนแรกคุณชายกะจะชวนแบมแบมกลับ แต่แล้วเขาก็เปลี่ยนใจก่อนจะเดินไปที่ลานจอดรถ

ไม่นานนักรถคันสวยของจินยองมาจอดหน้าห้างพอดี ร่างบางเปิดประตูขึ้นรถไป
"  ทำไมถึงให้พี่มารับล่ะ "  จินยองถามแบมแบม ขณะขับรถอยู่
"  ไม่มีอะไรหรอกครับ วันนี้แบมเหนื่อยมากเลย "  แบมแบมเอ่ย
"  หลับไปก่อนก็ได้นะ ถึงแล้ว พี่ปลุกเอง "  จินยองเอ่ย

ร่างบางค่อยๆปิดตาลงตามที่จินยองพูด 


มาร์คที่มาถึงบ้านก่อนนำของออกมาจากรถ นำไปวางไว้หน้าห้องร่างบาง ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องตัวเอง



จากนั้นไม่นาน จินยองก็มาถึงบ้านพอดี  จินยองปลุกร่างบางอยู่สักพักแต่ ไม่ตื่น เขาจึงตัดสินใจอุ้มร่างบางท่าเจ้าสาวไปส่งที่ห้องแบมแบม วางร่างบางด้วยความเบามือ ห่มผ้าให้ร่างบาง

" ฝันดีนะครับ "  จินยองเอ่ยก่อนจะหอมหน้ามน แล้วเดินออกจากห้องไป




  

" พี่ชาย " พูดสั้นๆก็เจ็บ  มาร์ค คงต้องให้เวลาเป็นตัวช่วยให้เขาหายจากอาการอกหักได้
จบไปอีกคู่แล้วนะ เหลืออีกไม่กี่ตอนแล้วนะ ใกล้จะถึงบทสรุปแล้วล่ะ  รอติดตามกันด้วยนะคะ
ขอบคุณคะ ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น