King Club (JinBam) feat.GOT7

ตอนที่ 6 : คิงออฟสตรอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 105
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 ธ.ค. 62

" เฮ้ย!!!! เสียงอะไร " แจ็คสันได้ยินเสียงจามแตกจากในห้องครัว
" แบมมมม เป็นอะไรไหวไหม " แจ็คสันเข้าจับไหล่บางที่สั่นเพราะอาการไข้
" ไม่เป็นไรครับ เดี่ยวแบมไปเอาไม้กวาดมาเก็บกวาดก่อน " ร่างบางเดินไปหยิบไม้กวาดมาเสดชามที่แตก นิ้วเล็กเรียวค่อยๆหยิบเสดแก้วที่ใหญ่กวาดไม่ขึ้น แต่แล้วก็โดนบาดจนได้
" โอ๊ย " ร่างบางด้วยความเจ็บหลังจากโดนเสดชามบาดที่นิ้วมือ
" แบมมมม นายเป็นไรไปไหนดูสิ " แจ็คสันที่ช่วยเก็บกวาดด้วยอีกแรงมองมาที่ตนเสียง
" อ่ะ " ร่างบางนิ้วมือที่เริ่มมีเลือดไหลออกจากปลายนิ้วที่โดนบาด
" นายตามฉันมา " แจ็คสันพาแบมเดินที่ห้องนั่งเล่น ก่อนที่จะเดินไปหากล่องยามาทำแผลให้

แจ็คสันหายไปพร้อมกล่องยาปฐมพยาบาลของคลับ
" ไหนขอฉันดูหน่อย " แจ็คสันค่อยหยิบดูนิ้วของร่างบาง
" อ่ะ เจ็บ " ร่างบางร้องด้วยความเจ็บเมื่อมือหนาแตะโดนรอยแผล
" มาเดี่ยวฉันทำแผลให้ เจ็บหน่อยนะ " แจ็คสันเตรียมหยิบสำลีพร้อมแอลกอฮอล์ทำแผลมาใส่สำลีแล้วเช็ดแผลให้ร่างบาง
" อ่ะะ ซี๊ด " ร่างบางร้องด้วยความเจ็บแผล
" อดทนหน่อยเดี่ยวจะเสร็จล่ะ " แจ็คสันเอ่ยกับร่างบาง ค่อยทำแผลให้ร่างบางอย่างเบามือ
" เสร็จล่ะ " แจ็คสันเอ่ยก่อนนำกล่องยาไปเก็บ
" จะไปไหนนั่งเลย เดี่ยวฉันไปเก็บเอง " แจ็คสันเห็นร่างบางกำลังจะเดินไปเก็บในครัวต่อ เขาจึงเดินไปหาร่างบาง
" ก็ได้ " ร่างบางยอมเชื่อฟังให้แจ็คสันไปเก็บให้

จากนั้นไม่นานนัก แจ็คสันเดินออกมาจากครัวพร้อมถังป๊อปคอร์นพร้อมดูหนังเต็มที
" โอโฮ้ เตรียมพร้อมเลยนะครับ " ร่างบางเอ่ย
" ดูหนังมันก็ต้องมีป๊อปคอร์นสิ "​ แจ็คสันเอ่ย นั่งข้างๆร่างบางวางถังป๊อปคอร์นไว้ตรงโต๊ะ 



เขาทั้งสองคนเปิดหนังในแอปตามที่คนชวนได้บอกเอาไว้ 
" นายอยากดูเรื่องอะไรล่ะ " คนชวนถามร่างบาง
" เรื่องนี้ก็น่าสนุกนะ " ร่างบางเอ่ยเมื่อเจอหนังที่น่าสนใจ
" ได้เลยครัชชช " แจ็คสันเอ่ยก่อนเลื่อนมือไปหยิบรีโมนเพื่อเลือกหนังที่แบมแบมบอก
" มาแหละ อ่ะนี้ " แจ็คสันเปิดหนังเสร็จหยิบกล้องป๊อปคอร์นให้ร่างบาง
ร่างบางรับกล้องป๊อปคอร์นมาวางไว้ระหว่างเขากับเพื่อน

การดูหนังดำเนินต่อไปเรื่อยจนตกเย็น

ด้านคนอื่นๆที่กลับจากธุระก็เริ่มกลับกันมาที่คลับ 
" ทำไมบ้านเงียบ " มาร์คคุณชายประจำคลับเอ่ยถามแจบอม
" เอ๋ แต่เหมือนได้ยินเสียงดังมาจากในห้องนั่งเล่นนะ " แจบอมตอบเพื่อนด้วยความสงสัย
" ถ้าสงสัยก็เดินไปดูกันเลยดีกว่า " ยูคยอมที่เดินตามมาติดเดินนำหน้าทั้งสองคนไปที่ห้องนั่งเล่น
" นั่นไง คิงแจ็คกับเชฟน้อยของเรา " มาร์คเอ่ยขึ้น
" เราขึ้นไปเก็บของก่อนแล้วค่อยลงมาล่ะกัน " แจบอมเอ่ย

จากนั้นทั้งสามคนแยกย้ายกันกลับห้องไป

หลังจากนั้นไม่นานหนังที่ถูกเปิดไว้ก็จบลง
" อึ้ยยยย กี่โมงแล้วเนี่ย ฮ้าา เย็นแล้วเหรอ เร็วจังเลย ดูหนังเพลินเลย " แจ็คสันเอ่ยเมื่อหนังจบ
" เย็นแล้วเหรอ " แบมแบมที่มีอาการง่วงหน่อยๆ

ไม่นานหนักคุณชายแสนเพอร์เฟคก็กลับมาจากการทำธุระ ร่างหนาเดินไปเรื่อยๆจนถึงห้องนั่งเล่นที่สองหนุ่มนั่งกันอยู่
" ทำไรกันอยู่เหรอ " ร่างหนาถามขึ้นท่ามกลางความเงียบ
" อ่ะ พี่ เอ่อ คุณจินยองกลับมาแล้วเหรอครับ " แบมแบมเอ่ย
" เลิกเรียกฉันว่า คุณ ได้แหละ เรียกว่าพี่แหละดีล่ะ " จินยองเอ่ยกับร่างบาง
" ครับ เราเพิ่งดูหนังจบกันไปครับ เฮ้ย!! แบมยังไม่ได้ไปเตรียมอาหารเย็นเลย แบมขอตัวก่อนนะครับ " แบมแบมรีบลุกจากห้องนั่งเล่นไปเตรียมอาหารต่อ

" ทำไมนายใจดีกับแบมมันแปลกๆ " แจ็คสันถามจินยองขึ้น
" นายเองก็ไม่ต่างจากฉันหรอก อย่าคิดว่าฉันมองนายไม่ออกนะ " จินยองเอ่ยพร้อมเดินออกจากห้องขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะลงไปหาแบมแบมที่ห้องครัว



ด้านในครัว
" มีอะไรให้ฉันช่วยไหม " ร่างหนาเดินไปหาร่างบางที่เตรียมตัวทำอาหารอยู่
" เฮ้ยย  พี่จินยองมาเงียบๆ แบมตกใจหมด " ร่างบางเอ่ยกับร่างหนา
" อาการนายหายหรือยัง " ร่างหนาแตะหลังฝ่ามือแตะหน้าผากบางเพื่อเช็ดอาการไข้ขึ้น
" แบมดีขึ้นแล้วครับ ขอบคุณนะครับ " ร่างบางเอ่ยกับคนถามอย่างเขินๆ
" ให้ฉันช่วยนะ " ร่างหนายืนข้างๆค่อยเป็นลูกมือให้แบมแบม

โดยที่ไม่รู้สึกถึงสายตาของคนที่มองอย่าง แจ็คสันที่อยู่กับแบมแบมตลอดทั้งวัน
" ดูอะไรอยู่ " แจบอมเดินมาแตะไหล่หนาของแจ็คสันถามขึ้น
" ตกใจหมด ก็ดูแบมแบมทำอาหารนะสิ " แจ็คสันเอ่ย
" ฉันว่านายมีอะไรมากกว่านั่นนะ ว่าแต่ร้อยวันพันปีคนอย่างจินยองไม่เคยลงมาแตะต้องหรือทำอาหารเลยนะ คนเพอร์เฟคอย่างจินยองนี้นะจะทำอาหาร " แจบอมเ่อยขึ้น
" นั่นสิ ผิดสังเกตนั่นเนีย " มาร์คที่เดินตามมาตอนไหนไม่รู้เอ่ย
" ผมว่าระหว่างสองคนนี้ต้องมีอะไรซัมติงแน่ๆ " ยูคยอมเดินตามมาร์คมาติดๆ
" ผมว่าพวกเราไปนั่งเถอะ " แจ็คสันเอ่ยแล้วเดินไปนั่งรอที่ห้องอาหารตามปกติ

ด้านห้องครัว
" ไหนพี่ขอชิมหน่อย " ร่างหนาที่เป็นลูกมือให้ร่างบาง ขอลองชิมฝีมือเชฟน้อย
" เป็นไงบ้างครับ ต้องปรุงอะไรเพิ่มไหมครับ " แบมแบมถามจินยอง
" พี่ว่าโอเคแล้วนะ อร่อยเลยแหละ " จินยองที่ไม่เคยชมอาหารของใครง่ายๆ เอ่ยชมอาหารฝีมือร่างบาง
" โอเคครับ งั้นแบมตักใส่จานล่ะ " แบมแบมก่อนจะค่อยๆตักอาหารใส่จาน 
" เดี่ยวก่อนแบม " จินยองทักขึ้น
" ครับมีอะไรครับ " แบมแบมวางจานอาหารลงก่อนหันไปหาร่างหนา

" นิ้วนายไปโดนอะไรมา " จินยองที่เป็นคนช่างสังเกตตามประสาคนเพอร์เฟคที่ค่อยสำรวจความเรียบร้อยต่างๆ จึงไม่ยากที่จะมองเห็นความผิดปกติบนนิ้วมือบางของแบมแบม
" แบมทำชามแตกครับ แล้วจะเก็บเสดชาม เลยบาดนิ้วครับ " แบมแบมเอ่ย
" เจ็บไหมครับ " จินยองเอ่ยก่อนจะจับนิ้วมือบางที่มีแผลขึ้นจุ๊บเบาๆ
" นิดหน่อยครับ " ร่างบางเอ่ยสีหน้าขึ้นสี
" ที่เหลือฉันทำเอง นายเดินตามฉันมาเฉยๆล่ะกัน " จินยองเอ่ยก่อนจะยกถามอาหารแล้วเดินไปที่ห้องอาหาร ร่างบางเดินตามด้วยความเขิน

ด้านห้องอาหาร
" ว้าววว วันนี้อาหารมื้อพิเศษเลยนะเนี่ย คุณชายเพอร์เฟคเสริฟเองกับมือ " มาร์คพูดแซวขึ้นมาเมื่อร่างบางช่วยเปิดประตูของร่างหนายกถามอาหารมาที่ห้องอาหาร
" ฉันแค่ช่วย พอดีแบมมือเจ็บ ไม่มีไรนิ " จินยองกลับเข้าสู่โหมดแข่งครึมอีกครั้ง
" แกล้งมาครึม เข้าเห็นกันหมดแล้วครับ " มาร์คกระซิบกับแจบอม
" ทานอาหารกันเถอะครับ " แบมแบมเอ่ยก่อนจะไปนั่งที่ประจำ
" แบมอาการเป็นไงบ้างดีขึ้นไหม " แจบอมถามอาการป่วยแบมแบม
" ผมดีขึ้นแล้วครับ " แบมแบมเอ่ย
"​ ดีแล้วล่ะ ฉัยตกใจแทบแย่ " ยูคยอมเอ่ยกับเพื่อน
" ผมต้องขอบคุณ แล้วก็ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้เป็นห่วงกัน " แบมแบมเอ่ย
" ไม่เป็นไรหรอกอย่างไงนายก็เป็นสมาชิกคนสำคัญของเราเหมือนกันนะ แต่ว่าคราวหน้าถ้าเกิดอะไรขึ้นอีก ฉันขอให้นายบอกพวกเรานะ " แจบอมเอ่ยฐานะห้วหน้าของคลับ
" ครับ ผมรับปากครับ " แบมแบมเอ่ย
" แล้วยองแจไปไหน " มาร์คถามขึ้นเมื่อเห็นเก้าอี้ว่าง
" อ่อ ยองแจติดงานคงจะกลับพรุ่งนี้ เขาโทรบอกฉันล่ะ " แจบอมเอ่ย
" แบมแบมพรุ่งนี้อย่าลืมนะ เรามีนัดกันนะ " แจ็คสันบอกแบม
" ครับ ผมไม่ลืมครับ " แบมแบมเอ่ย
" พวกนายนัดไปไหนกันเหรอ " มาร์คถามขึ้น
" ไปยิมกัน "​ แจ็คสันเอ่ย
" แล้วแบมแบมโอเคแล้วใช่ไหมจะไปยิมเพิ่งหายจากอาการป่วยนิ " แจบอมถามขึ้น
" ครับโอเคแล้วครับ " แบมแบมเอ่ย

จากนั้นการทานอาหารก็ดำเนินไปเลื่อยๆจนเสร็จ
" มานี่ เดี่ยวฉันล้างให้ " แจ็คสันเก็บจานของแต่ละคนไปล้างแทนแบมแบม
" แบมลืมอะไรหรือเปล่า " จินยองเอ่ยถามร่างบางเสียงเรียบ
" เอ่อออ จริงด้วย " แบมแบมเดินไปหยิบยามาทาน
" ดีล่ะ อย่าลืมอีกนะ " จินยองกระซิบก่อนเดินออกจากห้องไป

จากนั้นแต่ละคนต่างทำธุระของใครก่อนมันก่อนจะเดินขึ้นห้องกันไป


ตกค่ำของวันนั้น 

ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูห้องร่างบาง เดินไปเปิดประตู​ด้วยความดีใจ แต่ก็ต้องกลับมาทำหน้าปกติเพราะคนที่มาหาไม่ใช่คนที่คิดถึงอยู่

" ก็ว่าใครมาเคาะห้อง แจ็คสันเองมีอะไรหรือเปล่า " ร่างบางถามเพื่อนตัวหนาที่มาหา

" ฉันจะมาถามว่า นายจะไปยิมกับฉันได้ใช่ไหมพรุ่งนี้ ​"  เพื่อนตัวหนาถาม

" ได้สิ สบายมาก ที่จริงนายมาถามฉันก็ได้นะ" ร่างบางเอ่ย

" อยากมาเห็นหน้านายด้วย ไม่มีไรล่ะ ฝันดีนะ"  คนตัวหนาเดินกลับพร้อมรอยยิ้มให้ร่างบาง ร่างบางยิ้มตอบกลับ แล้วปิดประตู

 

ผ่านไปสักพักเสียงเคาะประตูก็มีอีกครั้งร่างบางเดินไปด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"  ทำไมเจอหน้าฉันต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยล่ะ  " ร่างหนาของคนที่ร่างบางคิดถึงยืน​อยู่​ตรงหน้า

"  เปล่านะ ผมแค่คิดอะไรไปเรื่อย " ร่างบางต้องเงยหน้าขึ้นมามองร่างหนาที่มาเขาถึงห้อง

"  นายไม่เป็นไรแล้วใช่ไหม " ร่างหนาถามก่อนจะค่อยเดินเข้ามาในห้องร่างบาง

" ครับ " ร่างบางเปิดประตูให้ร่างหนาเข้ามา ปิดประตู​เดินตามหลังร่างหนาไป

"  ดีแล้วล่ะ ห้องนี้เหมาะกับนายดีนะ " ร่างหนาเอ่ย

" ห้องนี้เห็นคยอมบอกว่า พี่จินยองเป็นคนช่วยแต่งไม่ใช้เหรอครับ  " ร่างบางเอ่ย

" ใช่นะสิ แต่ฉันไม่นึกว่าเขาจะชอบหรือเปล่า"  ร่างหนาหันหน้ามาถามร่างบางอย่างหาคำตอบ

" ผมว่ามันอบอุ่นดีครับ ผมชอบ" ร่างบางกลมหลบสายตาหม่นที่จ้องให้ตนค่อยเขินอายไปด้วย

" เป็น​อะไรไป ทำไมพูดแล้วไม่มองหน้ากัน " ร่างหนายังคงแกล้งร่างบางอย่างนั้น มือเรียวยาวค่อยๆ จับหน้าร่างให้เงยหน้ามาสบตากัน

" พี่จินยองมองหน้าแบมทำไมครับ" ร่างบางเอ่ย

" ก็..... มันน่าแกล้งนี้ เวลานายเขินมันน่ารักดี"  ร่างหนาเอ่ย

ทำให้เสียงของหัวใจด้วยน้อยๆของ​ร่า​งบางเต้นไม่เป็นจังหวะ​แต่ร่างบางไม่รู้​ว่ามันคืออะไร


" งือ อย่าแกล้งน้องสิ " ร่างบางหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม

( อย่ามาเรียกว่าน้องนะ ????)​ร่างหนาคิดในใจ


่่ร่างหนาค่อยๆโน้มหน้าเข้าหาร่างบางก่อนจะกระซิบข้างๆหูว่า " ฝันดีนะ เชฟน้อย" แล้วเดินออกจากห้องไป


ปล่อยให้ร่างบางยืนข้าง​อยู่​อย่างนั้น

ไม่นานร่างบางหลุดจากภวังค์แล้วเดินไปเตียงล้มตัวลงนอน

 

เช้าวันรุ่งขึ้น

ก๊อก!!!! ตัวหนาเดินมาหาแบมแแบมที่ห้องเพื่อปลุกไปเข้ายิมด้วยกัน

"  อ้าว นาย เสร็จล่ะเดี่ยวขอเก็บของก่อน "  แบมแบมเอ่ยก่อนจะเดินกลับไปจัดของต่อ

"  ฉันไปรอนายข้างล่างนะ นึกว่านายยังไม่ตื่น "  แจ็คสันเอ่ย

"  เสร็จแล้วล่ะ ไปกันเถอะ " แบมแบมเอ่ย เดินตามแจ็คสันไป

" แล้วเราจะไปไงล่ะ " แบมแบมถามคนตรงหน้า 

" ตามมา " แจ็คสันเดินไปโรงจอดรถของคลับ 

"  แบมเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าคลับมีโรงจอดรถด้วย " ร่างบางเอ่ยเมื่อเห็นรถจอดรถที่เต็มไปด้วยรถยนต์มากมายหลากหลายแบรนด์หรู



" ว้าวววว  นี่รถนายเหรอ "​ แบมแบมเอ่ยเมื่อเข้าไปนั่งในรถคันหรูของคนตัวหนา

" เราไปหาอะไรทานกันก่อนรับรองว่า อาหารเพื่อสุขภาพแน่นอน " แจ็คสันเอ่ยกับร่างบาง

" ได้เลย ครับจัดมาแบมหิวแล้วล่ะ " แบมแบมเอ่ยพร้อมยิ้ม เล่นเอาคนตัวหนาไปไม่เป็นเลย

จากนั้นรถคันเท่ขับออกจากตัวบ้านไป

ร่างบางที่ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านเท่าไร จึงมองสองข้างทางอย่างสนใจ เต็มไปด้วยรอยยิ้มและความสงสัย ด้านคนที่ขับรถอดยิ้มให้กับท่าทางของร่างบางไม่ได้

" นายไม่ค่อยได้ ออกมาสินะ " แจ็คสันเอ่ย

" นอกจากออกไปกับยองแจรอบที่แล้ว แบมก็ยังไม่ได้ออกไปไหนอีกเลยครับ " แบมแบมเอ่ย

" ถ้านายอยากไปไหน นายบอกฉันได้นะ ฉันจะไปเป็นเพื่อนนายเอง " แจ็คสันเอ่ยอาสาพาแบมแบมไปเที่ยว

"​ ขอบคุณนะ แบมก็มาอยู่นี้คนเดียว ถ้าไม่มีคนที่คลับแบมก็ตัวคนเดียวแล้วล่ะ "​ แบมแบมเอ่ย

" อย่าพูดอย่างนั้นสิ นายมีพวกเรานะ ไม่เอาล่ะ ไม่ดึงดราม่านะ ใกล้ถึงล่ะ " แจ็คสันเอ่ยก่อนจะเลี้ยวเข้าที่จอดรถของร้านอาหารเพื่อสุขภาพแห่งหนึ่ง

" ร้านสวยจังฮ่ะ  " แบมแบมเอ่ยเมื่อลงจากรถเห็นร้านอาหาร

" ป่ะไปข้างในกัน " แจ็คสันเอ่ย

ข้างตกแต่งด้วยไม้อัดเสียงขาว ให้ความรู้สึกอบอุ่น บวกกับต้นไม้สีเขียวที่ประดับอยู่ทำให้ร้านดูมีชีวิตชีวาขึ้นมา 

หลังจากนั้นแจ็คสันแนะนำอาหารเพื่อสุขภาพให้แบมแบม 

" เราไม่รู้ว่าแบมจะชอบไหม แต่ลองดูนะ แล้วเดี่ยวเราค่อยไปยิมกัน "​ แจ็คสันเอ่ยมองหน้าร่างบาง

" ลองดูได้ครับ เพื่อแบมจะลองไปทำที่คลับบ้าง "​ แบมแบมเอ่ย

" เราจะลองชิม ฝีมือนายนะ " แจ็คสันพร้อมรอยยิ้ม


ไม่นานนักอาหารได้มาเสริฟ ทั้งสองคนทานอาหารพร้อมสนทนากันในร้าน 


เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมงทั้งสองหนุ่มทานอาหารเสร็จ เดินทางไปยิมกันต่อทันที




ไม่นานทั้งสองคนจึงมาถึงยิมที่แจ็คสันมาออกกำลังกายเป็นประจำ 

ทั้งสองคนเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ออกกำลังกายหลากหลายชนิดที่วางกันอยู่อย่างเป็นระเบียบ 

" เรามาวอร์มร่างกายก่อนดีกว่าจะได้ไม่ปวดตัว " แจ็คสันเอ่ยหลังจากทั้งสองคนไปเปลี่ยนชุดกันมาแล้ว

" ฮ่ะ " แบมแบมทำตามที่แจ็คสันบอก

จากนั้นการออกกำลังกายได้เริ่มขึ้น

วิ่งลู่ 1 ชั่วโมง เล่นกล้าม ช่วงอก ช่วงท้อง วิดพื้น 


" แบมเป็นไงบ้าง โอเคไหม " แจ็คสันที่ให้แบมแบมทำเล่นตามที่บอกจนครบเดินมาถาม

" โอเคครับ " แบมแบมตอบด้วยสีหน้าเหนื่อย

"  พักกันก่อนล่ะกัน " แจ็คสันเอ่ยก่อนจะนั่งลงข้างๆแบม


ไม่นานนักความเงียบเริ่มเข้ามา

" แบมแบม ฉันอยากถามอะไรนายหน่อย " แจ็คสันเอ่ยขณะที่ร่างบางกำลังเช็ดเหงื่อตัวเองอยู่

" อะไรล่ะ " แบมแบมจ้องหน้าคนถาม

" คือว่า นายมีใครในใจแล้วหรือยัง "  แจ็คสันถามแบมแบม

"  แบมว่าเราไปเบรกแดนซ์กันดีกว่า " แบมแบมเอ่ยก่อนจะลุกขึ้นไปเต้นเบรกแดนซ์ ปล่อยให้แจ็คสันนั่งอยู่อย่างนั้น แจ็คสันเองเดินตามแบมไป

" เต้นเก่งนี้ " แจ็คสันเอ่ยชมแบม

" คยอมสอนเรามานะ " แบมแบมเอ่ย

" เรายังเต้นได้ไม่ดีเท่านายเลย " แจ็คสันเอ่ย


จากนั้นการเต้นเบรกแดนซ์ผ่านไปอีก 1 ชั่วโมง แบมแบมเปลี่ยนไปกระโดดเชือกอีก 30 นาที 

" แจ็คสัน นายเคยทำโยคะไหม " แบมแบมถามแจ็คสันที่เพิ่งกระโดดเชือกเสร็จมาเหมือนกัน

" เคยนะ แต่ไม่บ่อย ทำไหมเหรอ " แจ็คสันถาม

" ที่ประเทศเราเขาฮิตมากเลยนะ เราอยากเล่น " แบมแบมเอ่ย

" ไปสิ " แจ็คสันเอ่ยชวนตามร่างบาง


จากนั้นทั้งสองหนุ่มจึงไป โยคะกันอีก 2 ชั่วโมง ต่อด้วยโยคะฟายอีก 1 ชั่วโมง ก่อนจะทำการคลูดาวน์ลง

" เฮ้ออออ "  แบมถอนหายใจ เหนื่อยจากการออกกำลังกายมาทั้งวัน

" อ่ะนี้ น้ำดื่ม จบแล้วล่ะ เดี่ยวเรากลับกันเลยดีกว่า " แจ็คสันเอ่ย ก่อนจะเดินไปเปลี่ยนเสื้อผ้า

ด้านแบมแบมนั่งจิบน้ำอยู่สักพักจึงเดินตามแจ็คสันไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเช่นกัน


เมื่อสองหนุ่มเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ เตรียมตัวกลับกัน

" ทำไมนายดูไม่เหนื่อยเท่าไรเลย " แบมแบมถามแจ็คสันกำลังจขึ้นรถ

" เราเล่นเป็นประจำมั่งเลยไม่ค่อยเหนื่อย " แจ็คสันเอ่ย

" นั่นนะสินะ สมกับฉายา คิงออฟสตรองของคลับเราจริงๆ " แบมแบมเอ่ยชม

" ป่ะไปกัน " แจ็คสันเอ่ย


ยานยนต์คันเท่ถูกขับออกจากยิม สักพัก

" แจ็คสันทำไมทางไม่คุ้นเลย นายจะพาฉันไปไหน " แบมแบมเอ่ยถามเมื่อรู้ว่าทางที่ไปมันไม่ใช่ทางกลับคลับ

" ฉันอยากให้นายไปกับฉันที่ที่หนึ่ง ฉันว่า นายต้องชอบ "​ แจ็คสันเอ่ย


จากนั้นยานยนต์คันหรูขับเคลื่อนเข้าสู่ สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง รถค่อยๆจอดรถ

" ไปกันเถอะ " แจ็คสันเอ่ย 

แบมแบมเดินตามแจ็คสันไป ไม่เอ่ยอะไรออกมา

" ทำไมนายพาฉันมาที่นี้ล่ะ "​ แบมแบมเอ่ยพร้อมความสงสัย

" ที่นี้คือ ฐานลับของฉันเอง ฉันชอบมาที่นี้เวลา รู้สึกร้อนใจหรือเจอเรื่องเครียดๆมา " แจ็คสันเอ่ยกับร่างบาง

" อย่างนายนี้นะ มีเรื่องเรื่องกับเขาด้วย ดูนายออกจะเป็นคนอารมณ์ดีออก " ร่างบางเอ่ย

" มีสิ แต่ก่อนฉันเข้ากับคนยาก แม่ฉันถึงให้ฉันมาอยู่ที่นี้เพื่อปรับตัวให้อยู่กับคนให้ได้ " แจ็คสันเอ่ยกับร่างบาง

"​ แต่ตอนนี้นายก็ดูเข้าได้กับทุกคนในคลับดีนะ "​ แบมแบมเอ่ย

" แต่ตอนนั้น มันไม่ใช่อย่างนี้เลย ตอนนั้นไม่มีใครยอมคุยกับฉันเลย ใช่เวลาเป็นเดือนๆกว่าจะคุยกันและสนิทกัน " แจ็คสันระบายความในใจออกมาให้ร่างบางฟัง

" มันผ่านมาแล้วนะ ตอนนี้เราก็เป็นคนสำคัญเหมือนกันแล้วนะ " แบมแบมพูดขึ้น

" ขอบใจนะ " แจ็คสันยิ้มให้ร่างบาง

" นายหิวไหม พอดีฉันสั่งอาหารมาทีนี้ เดี่ยวมานะ นายไปนั่งรอที่โต๊ะตรงนั้นก็ได้ "​ แจ็คสันเอ่ยถามแบมแบม

" เราไปนั่งรอก่อนนะ " แบมแบมเอ่ย


จากนั้นไม่นาน



" มาแล้ว " แจ็คสันยกชามอาหารมาสองถ้วยของเขากับร่างบาง

" น่ากินจัง " แบมแบมเอ่ย

" เขาเรียกว่า จางจังเมียน หรือจะเรียน จาจังมยอนก็ได้ " แจ็คสันเอ่ย

" อ่อ เราลองดูเลยนะ " แบมแบมเอ่ย ลงมือทานอาหาร

" เป็นไงบ้างชอบเปล่า " แจ็คสันถามแบมแบม

" อร่อยดีนะ เราชอบ " แบมแบมเอ่ย

" ทานเยอะๆน่ะ จะได้โตไวๆ " แจ็คสันยอกแบม

" เราโตแล้วนะ อายุเท่ากันนั่นแหละ "​ แบมแบมเอ่ย

" อ่ะจ้า ยอมแล้วครับ 5555 " ทั้งสองหนุ่มนั่งทานอาหารท่ามกลางสวนสาธารณะ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะในสนทนา




หลังจากทานอาหารเสร็จ ทั้งสองหนุ่มเดินไปชมวิวข้างๆริมน้ำของสวนสาธารณะ

" วันไหนนายไม่สบายใจ นายจะมาทีนี้ก็ได้นะ " แจ็คสันเอ่ย

" ขอบคุณนะที่ให้เรามาฐานทัพของนาย แถมพามาทานอาหารอร่อยๆอีก " แบมแบมเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

" แบม เรื่องที่เราามที่ยิม เราอยากรู้คำตอบนะ " แจ็คสันเอ่ย

" แจ็คคือว่า เราไม่รู้เหมือนกันนะ " แบมเอ่ยไปอย่างไม่แน่ใจ

" ถ้าแบมยังไม่มีใครในใจ ขอให้คนคนนั้นเป็นเราได้ไหม " แจ็คสันเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

" แจ็ค เราชอบนายนะ นายเป็นเพื่อนซี้ของฉันเลย " แบมแบมเอ่ยมือแตะบ่าหนา

" แค่เพื่อนเหรอ ได้สิเพื่อน " แจ็คสันพึมพำกับตัวเองก่อนจะพูดให้แบมแบมได้ยิน

" เรากลับกันเถอะ " แบมแบมชวนกลับ

" เราคงเป็นได้แค่นายสินะ แล้วใครกันที่อยู่ในใจของนาย " แจ็คสันบ่นกับตัวเองเชิงตัดพ้อก่อนจะเดินตามแบมแบมไป


ไม่นานนักทั้งสองหนุ่มมาถึงบ้านพอดี ร่างบางกับแจ็คสันเดินเข้าบ้านพร้อมกัน

" แจ็คสัน ขอบคุณนะสำหรับวันนี้ ไว้เจอกัน " แบมแบมเอ่ยก่อนจะเดินเข้าบ้านไป

ด้านแจ็คสันไม่ได้พูดอะไร ได้แต่ยิ้มรับก่อนจะเดินตามร่างบางไป 



ทันใดนั้นร่างบางกำลังจะเดินขึ้นบันไดไป ร่างหนาที่เดินมาจากห้องครัวเดินมาพอดี 

" แบม ไปไหนมาเหรอ " จินยองถามแบมแบมที่เห็นอยู่ตรงกำลังจะขึ้นบ้าน

" แบมไปยิมมาครับ แล้วก็ไปเดินเล่นมานิดหน่อย " ร่างบางยิ้มให้จินยอง

" แล้วหายป่วยแล้วใช่ไหม " จินยองเอ่ยถาม

" ครับ หายแล้ว ขอบคุณนะครับที่เป็นห่วง " แบมแบมเอ่ยยิ้มแสนนน่ารักให้จินยอง

" ดีแล้ว หายห่วงซะที ดูแลตัวเองด้วยเด็กน้อย " จินยองกอดร่างบางอย่างเอ็นดู

" พี่จิน ผมอึดอัดปล่อยก่อน " แบมแบมเอ่ย

" 5555 ทำตัวให้น่ารักทำไมล่ะ ขึ้นห้องกันเถอะ "​ จินยองชวนแบมแบมเดินขึ้นบ้านพร้อมกันก่อนจะแยกย้ายเข้าห้องไป





ภาพที่เกิดขึ้นนั้น อยู่ในสายตาของเพื่อนซี้อย่างแจ็คสันทุกอย่าง รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำเสียงที่ร่างบางพูดกับจินยอง มันดูมีความสุข ไม่เหมือนกับที่แบมมีกับเขา 

" เหอะะะะ ทำใจดีกว่านะเรา " แจ็คสันเอ่ยก่อนจะเดินขึ้นห้องตัวเองเช่นกัน

































ไรท์เกือบจะเปลี่ยนคู่แล้วนะ แต่งเองก็แอบสงสารแจ็คสันนะ ทำไงได้อ่ะ 

ติดตามเรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อไป 

อย่าลืมติดตามกันนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #11 แองจี้น้อย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มกราคม 2563 / 23:28

    สสงสารแจ็คสันจัง

    #11
    0
  2. #6 noyna_2526 (@noyna_2526) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 16:27
    อยากจะฮารูปแจ็คแบมแต่ว่าออร่าคู่ชิปมาร์คแบมดันพุ่ง5555
    #6
    0
  3. #5 CaptainMJJ (@CaptainMhee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2562 / 09:50
    จินแบมเท่านั้น ส่วนแจ็คสันเดี๋ยวเราปลอบนะโอ๋เอ๋
    #5
    0