[YAOI]#สายจิ้น จิ้นสายมโน

ตอนที่ 6 : จิ้นสายมโน LAVEL 5 เพราะอิฐขี้หึงมาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 207 ครั้ง
    8 มี.ค. 60

* นิยายทุกเรื่องจะขออนุญาตทำการอัพซ้ำนะคะเผื่อว่าคนอื่นยังไม่เห็นค่ะ ^^

จิ้นสายมโน LAVEL 5
เพราะอิฐขี้หึงมาก




          ตึก ตึก ตึก
          เสียงตึกๆๆของฝีเท้านับสิบๆคู่ทำให้ผมที่นั่งแอบอยู่ตรงซอกชั้นหนังสือสั่นวูบไปทั้งร่างเลยทีเดียว อยากจะเผ่นใจแทบขาดนะแต่ผมไม่กล้าหนีเอาเสียเลยนี่ซิ
          ทำไม? ทำไมน่ะเหรอ?
          ก็เพราะว่าตอนนี้ห้องสมุดสี่ชั้นของมหาวิทยาลัย x ถูกบุกรุกโดยเด็กเสื้อช็อปสีกรมท่าไปแล้วน่ะซิ!!
          ก็หลังจากที่กระโดดเข้าไปกอดน้ำเย็นแน่นปุ๊บ เสียงอื้ออึงมากมายประหนึ่งจับได้ว่าเลดี้ กาก้าแท้จริงแล้วเป็นผู้ชายปลอมตัวมาก็ดังขึ้นทันทีจนบรรณารักษ์ต้องเคาะไม้ดังๆเป็นเชิงปรามให้เสียงเงียบลง
          แต่ทว่าหลังจากนั้น เสียงแชทแจ้งเตือนของโทรศัพท์ จากทางสื่อโซเชียลมีเดียทั้งหลายแหล่ก็พากันพร้อมใจดังขึ้นแบบถี่ยิบจนแทบจะกลายเป็นโรงละครโอเปร่าประสานเสียงทันทีราวกับนัดกันไว้ 
          ผมงี้ตกใจจนแทบจะเสือกไม่ทัน แต่ทว่าพอเห็นว่าเป็นการแชร์รูปเท่านั้นแหละ ขนหัวผมนี่ตั้งชันอย่างกับเจอผีแทบจะในทันใด…
          ก็ไอ้เพจจิ้นติ๊งต๊องอะไรนี่น่ะซิ ดันเอารูปผมตอนกอดกับน้ำเย็นลงในเพจแล้วแท็กหาไอ้อิฐ เท่านั้นแหละเจ้าข้าเอ๊ยยย มหาลัยนี่แทบจะลุกเป็นไฟ จากที่แม่งโทรมาแบบถี่ๆ ตอนนี้มันโทรมาแบบติดจรวดกะเอาให้สายไหม้ไปข้างนึงเลยก็ว่าได้
          แม่งจะเอาไงกับปิ่นนักหนา
          ปิ่นทำอะไรผิดTOT????
          ไอ้ผมก็ดันโง่ไม่ยอมรับสายมันด้วยความกลัวว่ามันจะมาหักคอเอา สุดท้ายแบตก็หมดไปจริงๆ และหลังจากนั้นก็เป็นอย่างที่ทุกท่านรับทราบT^T
          เด็กเสื้อช็อปพากันมาทำอะไรที่นี่เป็นฝูงๆ???
          มาดักตีหัวปิ่นแน่ๆTOT;;;
          ไอ้ปิ๊งงงง ช่วยกูด้วยยยยยย
          “เกิดอะไรขึ้นน่ะ ทำไมเราต้องซ่อนด้วยล่ะปิ่น”น้ำเย็นถามขึ้นด้วยสีหน้างุนงง ดวงตาสีน้ำตาลที่ผมเพิ่งเคยเห็นแบบใกล้ๆดูหวั่นๆกลัวๆจนผมรู้สึกผิด ไอ้ปิ่นจึงเอื้อมมือไปจับมือขาวๆแน่นแล้วบอกว่า
          “ปิ่นกำลังจะโดนรุมกระทืบTOT”
           เพราะงั้นน้ำเย็นอยู่เฉยๆจนกว่าปิ่นจะรอดออกไปนะ T T
          ตึก ตึก ตึก
          “แก! พี่อิฐดูเถื่อนมากอ่ะ!”
          “กรี๊ดดดดดด ชั้นล่ะอยากจะเข้าไปกอดพี่แกชะมัด!”
          “ตอนโมโหดูแบดบอยสุดๆ กรี๊ดดดด นี่ซิพ่อของลูกชั้น!”
          แหม่…
          ผมนี่ทำท่าจะอ้วกเมื่อได้ฟังสาวๆเค้ากระซิบกันเสียงเบาเมื่อไอ้อิฐกับพรรคพวกเดินผ่านไป
          ผมไม่รู้หรอกนะว่ามันทำหน้ายังไง แต่ทว่าพอผมได้เห็นว่ามันพาพวกเข้ามาในห้องสมุด ปิ่นอนงค์คนดีจึงได้ใช้วิชาเร้นกายแว่บหายเข้าไปในซอกมุมอับที่บุคคลภายนอกไม่ค่อยสังเกตเห็นทันทีกับน้ำเย็น
          มันเป็นช่องเก็บของเล็กๆที่ต้องนั่งคู้ตัวอ่ะ มีผ้าม่านสีทึบปิดเอาไว้ด้วย ผมตัวเล็ก น้ำเย็นก็ตัวเล็ก เลยแอบกันได้แบบสบายๆหน่อย
          “ซีน มึงไปหาทางโน้น ไอ้พีทมึงขึ้นไปหาชั้นสี่”
          “เออ”
          ผมกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อกเมื่อได้ยินเสียงไอ้อิฐในระยะเผาขน พลัน ดวงตาผมก็เหลือบไปเห็นปลายรองเท้ามันเข้าเล่นเอาหายใจไม่ทั่วท้องเลยโว้ยยยย
          แล้วทำไมกูต้องมาทำอะไรงี่เง่าอย่างนี้ด้วยวะ!
          “อย่าให้กูเจอตัวนะมึง…”

          เอื๊อก…

         ผมนั่งตัวสั่นไปทั้งตัวอย่างไร้สาเหตุจนน้ำเย็นต้องกุมมือผมเอาไว้อย่างเป็นห่วง ห้องสมุดตอนนี้ดูเหมือนจะกลายเป็นป่าช้าแตกไปแล้วครับ เราะมีแต่นักศึกษาพากันแห่เข้ามาอย่างกับจะมาขอหวย จนตอนนี้มันดูแน่นขนัดไปหมดจนไร้พื้นที่จะยืนไปแล้ว
          แล้วยิ่งมีไอ้พวกเสื้อสีกรมพากันมาเดินท่อมๆกันให้ว่อนอีก ถามจริงเหอะ พวกมึงต้องการอะไรจากสังคม?
          “น้ำมีความคิดดีๆแล้วนะปิ่น”
          “อะ อะไรเหรอ”ผมถามเสียงเบาเมื่อน้ำเย็นกระซิบเสียงขึ้นมาในช่องเล็กๆแห่งนี้
          “น้ำจะพาปิ่นไปที่ลิฟท์ เอาเสื้อน้ำไปใส่ไว้นะ”ผมพยักหน้ารับก่อนจะรับเอาเสื้อแขนยอมของน้ำเย็นมาสวม เจ้าตัวโผล่หน้าออกไปมองด้านนอกนิดหน่อยก่อนจะผลุบหายออกไป ผมจึงออกตามบ้าง โชคดีที่ตรงนี้มันไม่ค่อยมีคนสนใจ ผมเลยเผ่นออกไปได้แบบสะดวกโยธิน…
          “ปิ่น!”
          ว๊ากกก!!!





          ตุบ!
          “โอ๊ยยย มันเจ็บนะ!”ผมร้องด่ามันไปดังลั่นด้วยความเจ็บ หลังจากที่ถูกโยนแหมะเข้าไปในรถสีดำของใครซักคน ซึ่งต้องไม่ใช่รถของมันแน่ๆ
          “หุบปากแล้วนั่งเฉยๆ”
          “…”
          อะไรวะ! ฮึ่ย
          “จะพากูไปไหน”ผมกลั้นใจถามเสียงเรียบเมื่ออดทนนั่งมาได้ซักพัก ไอ้อิฐไม่พูดไม่จาอะไร มันเอาแต่ตั้งใจขับรถจนผมกลืนน้ำลายลงคอไปหลายอึก 
          กลัวมันนิดๆ…
         เอี๊ยด!
         “โอ๊ย!”
          ผมส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บและตกใจก่อนจะหันไปมองมันตาเขียวปั้ด ไอ้อิฐมันเบรครถกะทันหันครับ การเบรคไม่ได้ดูตาม้าตาเรือของมันทำให้ฟันหน้าปิ่นอนงค์เกือบจะเฉาะเอาคอนโซลรถซะแล้ว ดีนะที่ตีนกูเหนียว…
          “อะไรของมึงเนี่ยไอ้อิฐ! เป็นบ้าอะไรของมึง!”
          “มึงแหล่ะเป็นบ้าอะไร ทำไมต้องหลบหน้ากู”
          “หลบอะไรของมึง กูไม่ได้หลบซะหน่อย”
          “โทรไปไม่รับ แถมยังหนีกูเนี่ยนะไม่ได้หลบหน้า ถามจริงๆเหอะ กูไปทำอะไรให้มึงโกรธ”
          มันถามเสียงเรียบ…เล่นเอาผมที่นั่งขมวดคิ้วแน่นตอบไม่ถูกเลยทีเดียว
          “กู…”
          “…”
          “เปล่าอ่ะ ไม่มีอะไร”ผมพูดเสียงเบาก่อนจะหันหน้าออกไปมองนอกรถ ไอ้อิฐมันเบนรถจอดข้างทาง มันนั่งมองหน้าผมอยู่แบบนั้นครู่นึงก่อนหันไปดึงเกียร์และออกรถอีกครั้ง 
          ระหว่างทางไม่มีใครพูดอะไร และตลอดเวลาที่มันขับรถ มือใหญ่ๆของมันก็เอื้อมมาจับมือผมเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ผมนั่งเกร็งมาตลอดทางแต่ก็ไม่คิดที่จะสลัดมือมันทิ้งเลยแม้แต่นิดเดียว
          “มาที่นี่ทำไมอ่ะ?”ผมถามเสียงเบาพร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบๆร้านอาหารริมน้ำแห่งหนึ่ง
          อิฐมันใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงครับในการขับรถพาผมมาที่นี่ ตอนแรกผมก็แปลกใจนะ แต่พอมันหันมาบอกว่าหิวคำเดียวผมเลยเงียบกริบ
          เพราะปิ่นเองก็หิวเหมือนกัน คิๆ
          “อิฐ เอาทอดมันกุ้งด้วยนะ”
          “อืม”มันยักคิ้วให้ทีนึงก่อนจะสั่งบริกร เรานั่งรออาหารกันด้วยความเงียบ 
          เงียบสุดๆ…
          ผมที่อยู่นิ่งๆไม่ค่อยได้ก็เริ่มอึดอัดขึ้นมาหน่อยๆ บอกตรงๆว่าไม่ชอบเลยซักนิด แต่ผมก็ไม่รู้อ่ะว่าจะทำยังไงเลยควักเอาโทรออกมาเล่นแทน
          ยืมพาวเวอร์แบงค์มันชาร์ตครับอิๆ
          และมันก็เป็นความคิดผิดที่สุดที่ผมเอามันออกมา…
          รูปกูเต็มเฟสเลยเนี่ย!!
          ไอ้ฝ๊าคคคค!!!!!

          ‘กรี๊ดดดดด เค้ามีฉุดกระชากลากถูกันนนน’
          ‘อร้ายยยย’
          ‘ฉันเขินนนนน’

          จ้าา…

          ‘อึ้ยยย ตัวจะแตกแล้วเนี่ย’

          ตายเหอะแม่คุณ
          ผมเลื่อนหน้าเฟสลงเร็วๆแต่ก็เจอแค่รูปของตัวเองทั้งนั้น เดี๋ยวแท็กหากันโน่นนี่นั่นวุ่นวุ่นวายไปหมด โดยเฉพาะพวกน้องๆนางๆทั้งหลายที่ผมกดติดตามเอาไว้จนแทบจะโดนบล็อก…
          เห็นหน้าตาสวยๆไม่คิดว่าจะชอบเป็นแบบนี้กัน T T
          ปิ่นล่ะเครียด
          “เอาล่ะ”อยู่ๆไอ้อิฐก็พูดขึ้น
          “ทีนี้มึงก็ตอบคำถามกูมาได้ละ”
          “ตอบอะไรวะ? เป็นห่าอะไรของมึงอีกเนี่ย”
          “อยากโดนดีดปากมากเหรอมึงอ่ะ?”
          “…”
          “เป็นอะไรกับไอ้น้ำเย็น มึงไปกอดมันอย่างนั้นได้ไง”
          “น้ำเย็น…อ๋อ น้ำเย็น”ผมทวนคำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะทุบกำปั้นลงบนฝ่ามือตัวเองเมื่อคิดได้ว่ามีอยู่ไม่กี่น้ำเย็นเท่านั้น ซึ่งเขาก็คือเพื่อนใหม่ของผมเอง
          “เป็นเพื่อนกูไง กูเพิ่งรู้จักเมื่อเช้านี่เอง”
          “เลิกคบซะ”
          “ทำไมอ่ะ!”
          “บอกให้เลิกก็เลิก อย่าไปยุ่งกับมัน”
          “มึงมีสิทธิอะไรมาสั่งกูเนี่ย กูจะคบใครก็เรื่องของกูป่ะ”
          นั่นดิ มันมีสิทธิอะไรมาสั่งให้ผมเลิกยุ่งกับน้ำเย็นอ่ะ หมอนั่นก็ไม่ใช่คนเลวร้ายสักหน่อย
          “มันเป็นเด็กเสี่ย”
          “เออ ห๊ะ! เด็กเสี่ย!”ผมสะดุ้งสุดตัวก่อนจะแหกปากดังลั่นด้วยความตกใจ ไอ้อิฐดูดน้ำเสียงดังปื้ดดดด ยักคิ้วกวนส้นตีนก่อนจะยิ้มเหมือนเหนือกว่าผมอีกหลายขุม
          “จริงป่ะเนี่ย! น้ำเย็นเนี่ยนะเด็กเสี่ย กูไม่เชื่ออ่ะ”ผมกระซิบเสียงเบาเมื่อคนรอบข้างต่างเพ่งมองมาทางโต๊ะเราด้วยสายตาแปลกๆ
          “คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ มึงรู้จักกับมันแค่วันเดียวจะรู้เหรอว่ามันเป็นคนยังไง?”
          “แล้วมึงรู้ได้ไงอ่ะ”
          “เขารู้กันทั้งม.ยกเว้นมึงอ่ะที่มัวแต่โง่ไม่รู้ห่าอะไรเลย”
อ่า แม่งด่ากูโง่…เป็นคำที่กูอยากกรี๊ดจังเลยครับ แต่! คะแนนสอบเข้าที่นี่กูได้เป็นอันดับสามเลยนะเว้ย!
          ปิ่นไม่ได้โง่นะ!
          “มันอาจจะเป็นแค่ข่าวลือก็ได้นี่นา”ผมยังคงแก้ต่างให้น้ำเย็น 
          ก็แหม…น้ำเย็นที่ผมเพิ่งจะได้คุยไปเมื่อชั่วโมงก่อน มันดูไม่เหมือนเด็กเสี่ยเลยนี่นา 
          ก็คนอะไรจะทำหน้ามีความสุขที่ได้อ่านวรรณกรรมขนาดนั้น แถมคนที่มีเสี่ยเลี้ยงบ้าอะไรจะใส่นาฬิกาที่เก่ากึ้กเสียขนาดนั้น 
          ปิ่นไม่เชื่ออ่ะ!
          “ปากหอยปากปูเชื่อถือไม่ได้!”ผมพูดอย่างหงุดหงิด
          ไม่ได้การ พรุ่งนี้ผมต้องไปตามหาตัวน้ำเย็นแล้วเคล้นถามความจริงให้ได้ ความเสือกนั้นไม่เข้าใครออกใคร ปิ่นอนงค์ผู้นี้จะผดุงความยุติธรรมให้น้ำเย็นเอง!





          “ซีนนนนน”
          จากที่ตอนแรกกะว่าจะไปหาน้ำเย็นที่คณะ แต่พอวิ่งพ้นโค้งผ่านตึกนิเทศน์มาได้หน่อยเดียวผมก็พบว่าที่ใต้ตึกมีผู้ชายในชุดช็อปสองสามคนกำลังนั่งดีดกีต้าม่อสาวอยู่
          เท่านั้นเอง ผมก็เปลี่ยนวิถีการวิ่ง ตีโค้งพุ่งเข้าไปหาซีนสุดหล่อทันทีทันใดก่อนจะโดดเข้าไปนั่งแปะข้างๆเขาอย่างตีสนิท ปนๆกับหน้าด้านหาสิ่งใดเปรียบ
         “ไงปิ่น มาทำไรตึกนิเทศเนี่ย”รอยยิ้มพิมพ์ใจส่งมาให้ผมเป็นทัพหน้าเช่นเคยก่อนที่มือใหญ่ๆเท่าใบลานจะตบปุๆลงบนกลุ่มผมนุ่ม อ๊ายย กูจะไม่สระผม แฮ่ๆ
          “มาหาสาว”
          “สาวไหน? อยากปิ่นมีสาวให้มาหาด้วยเหรอ”แหม ดูถูกกูไปได้นะไอ้บ้า อย่างปิ่นก็มีเพื่อนที่คณะนี่บ้างปะเถอะ ถึงจะเป็นแค่ในเฟสก็ตาม งุงิ…
          “ก็มีบ้างล่ะน่า แล้วซีนมาทำไร มาม่อสาวเหรอ?”ถ้าตอบว่าใช่กูจะเอากรรไกรแทงพุงแม่ง
          “เปล่าหรอกปิ่น พอดีเรามานั่งรอกิ๊กหมายเลขร้อย”
          “กิ๊กเหรอ?”เห็นหน้าตาอ่อนโยนอย่างกับอปป้า จริงๆไอ้บ้านี่มันสั๊สป้าชัดๆ ร้ายกาจ!
          “เมื่อกี๊ห็นวิ่งหน้าตั้งมาเลย มีอะไรสำคัญมากป่ะ”
          ‘โม’เพื่อนสนิทในกลุ่มของอิฐพูดขึ้น หมอนี่เป็นคนที่ยิ้มได้น่ารักที่สุดในกลุ่ม มีเขี้ยวเล็กๆด้วย แถมยังนิสัยดีอีกต่างหาก ผิดกับอีกคนลิบลับ
          “หรือจะไปหาพี่อิฐสุดหล่อเอ่ย อ๊ะๆ ตึกวิศวะไปทางโน้นนะปิ่นไม่ใช่ทางนี้”
          “ไม่ได้มาหาไอ้อิฐซะหน่อย”
          ผมร้องบอกเสียงหงุดหงิดใส่ไอ้‘บูแตงค์’หรือที่เรียกสั้นๆว่าแต๊งค์ มันเป็นคนกวนประสาทๆพอกับไอ้ตงเพื่อนผมนั่นแหละ หน้าตาดี บ้านมีตังค์
          “ปิ่นจะไปหาน้ำเย็น”
          “น้ำเย็น! เด็กคณะมนุษย์อ่ะนะ?!”
          “ช่าย”ทำไมต้องทำหน้าอย่างนั้นกันด้วย?
          “นี่ เดี๋ยวก็โดนไอ้อิฐดีดปากเอาอีกหรอก ไม่ต้องไปยุ่งกับน้ำเย็นเลย”
          “ทำไมอ่ะ?”
          “ไอ้อิฐขี้หึงนะเว้ยปิ่น”พอไอ้แต๊งค์มันพูดจบก็ยักคิ้วให้อีกหนึ่งที 
          ถามจริง พวกมึงไปติดยักคิ้วกวนตีนมาจากใครเนี่ย ต้นแบบมันเป็นใคร ตอบ! เดี๋ยวก่อน นั่นมันไม่ใช่ประเด็นป่ะวะ อย่างไอ้อิฐเนี่ยนะจะมาหึงคนอย่างกู วุ้ย! อมพระมาพูดกูยังไม่เชื่อเลย
           “ไร้สาระว่ะ”
           ผมเบ้ปากแล้วพูดอย่างไม่ค่อยเชื่อ 
           หลังจากนั้นผมก็คุยเล่นกับพวกมันอีกสักพักก่อนจะขอตัวไปหาน้ำเย็นอย่างแนบเนียนที่สุด ซึ่งกว่าจะหาตัวหมอนั่นเจอก็เล่นเอาหืดจับเหมือนกันครับ ไม่รู้จะซุกอยู่ในมุมมืดไปทำไม
            “น้ำเย็น”
           “อะ อะไรเหรอ!”
          ทำไมต้องตกใจเบอร์แรงปานนั้น? เห็นปิ่นเป็นยักษ์ไปได้นะคนเรา
          “มีเรื่องจะคุยด้วย มานี่เร็ว”ผมฉุดข้อมือเล็กๆให้วิ่งตามมายังทางหนึ่ง ซึ่งตลอดทางเขาก็เอาแต่ร้องถามไม่หยุดแต่ผมไม่ได้ตอบอะไรออกไป
          มาถึงตึกเปลี่ยวแห่งหนึ่ง ถึงปุ๊บผมก็ดันร่างที่สูงกว่าของน้ำเย็นติดผนังปั๊บ ก่อนจะใช้แขนสั้นๆของตัวเองดันผนังกักตัวอีกฝ่ายเอาไว้อย่างอาจหาญ
          วันนี้ล่ะรู้เรื่อง!
          ปึง!
          “นาย!”
          “คะ คะ ครับ!?”
          “ฮึ่มมมม”
          “??????”
          “ตอบมาตามตรง นายเป็นเด็กเสี่ยจริงๆเหรอ!”
          “…หา?”
          “อย่ามาหาเหออะไรแถวนี้ ตอบมาอย่าให้มีน้ำโห”ผมพูดเสียงข่มขู่ ซึ่งน้ำเย็นก็มีท่าทีเลิ่กลั่กอย่างเห็นได้ชัด
ถ้าเขาเป็นจริงๆ…ผมคงผิดหวังในตัวเขาที่สุดอ่ะ 
          “ปิ่นรู้เรื่องนี้ได้ไงเหรอ?”
          “มีคนมาเล่าให้ฟัง แต่เราไม่เชื่อหรอก เราอยากฟังจากปากนายมากกว่า”
          “…”
          “ตอบมาเลย”
          “…เรา …เราไม่ได้เป็น”น้ำเย็นค่อยๆพูด ซึ่งผมก็จ้องเขม็งเหมือนค้นหาคำตอบจากดวงตาของเขา
          …น้ำเย็นขนตายาวดีว่ะ วุ้ย! ไม่ใช่ล่ะ
          เมื่อผมได้ฟังคำตอบ รอยยิ้มเล็กๆก็ค่อยคลี่ออกมาช้าๆ น้ำเย็นเอื้อมมือไปจับมือทั้งสองข้างของผมมากุมเอาไว้ก่อนจะพูดว่า‘ขอบคุณนะที่มาถามเราตรงๆ’กับผม ดวงตากลมๆหลังเลนส์แว่นทำให้ผมนึกตงิดๆ…
          เพราะมันเริ่มรื้นไปด้วยหยดน้ำตาเม็ดเล็กๆที่เริ่มก่อตัวขึ้นเป็นกลุ่มก้อน และไหลลงมาในที่สุดจนผมร้องเฮ้ยเสียงดัง 
          น้ำเย็นร้องไห้ทำไมฟะ!? ปิ่นยังไม่ได้ทำอะไรน้ำเย็นเลยน้า!
          “เราไม่ได้เป็นเด็กเสี่ยจริงๆนะ ปิ่นเชื่อเราเถอะ”
          “อะ เอ่อ”
          “เรายอมรับว่าเป็นเกย์ แต่เราไม่ได้เป็นเด็กเสี่ยอย่างที่เขาลือกัน จริงๆนะปิ่น”มือเย็นๆเขย่ามือผมไม่หยุด ซึ่งนั่นทำให้ผมเริ่มสังเกตได้ว่ามือของน้ำเย็นไม่ได้นุ่มนิ่มเหมือนอย่างของผม มันด้านเหมือนคนที่ทำงานเลย…
          “แล้วทำไม…”
          “เราไม่รู้ อยู่ๆคนเขาก็ลือกันให้แซ่ด ทั้งๆที่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองไปเป็นเด็กเสี่ยตอนไหน”
          แม่มเอ้ย! อย่าให้กูรู้ตัวคนปล่อยข่าวนะโว้ย!
          “แต่ว่า…อาจจะเป็นตอนนั้นก็ได้ล่ะมั้ง”
          “ตอนนั้น?”
          “เราช่วยผู้หญิงคนนึงไว้ ป้าแกถูกกระชากกระเป๋า เราเลยไปตามคืนมาให้แก แต่ตอนนั้นเราถูกมีดที่พวกมันถือเป็นอาวุธบาดเอาตรงแขน ลูกชายเขาที่ตามมาช่วยทันก็เลยอาสาพาเราไปโรงพยาบาลแล้วก็ขับรถมาส่งเราที่มหาลัย ข่าวลือมันเลยเริ่มจากตรงนั้นหรือเปล่าเราก็ไม่แน่ใจ”
          ผมมองรอยแผลเล็กๆตรงแขนผอม มันจางลงไปมากแล้วล่ะครับ แต่ก็ยังคงเห็นอยู่นิดหน่อย…ดูแล้วเขาก็คงไม่ได้โกหก แสดงว่าไอ้ข่าวลือนั่นมันต้องหลอกลวงปิ่นแน่ๆ!
          บ๊ะ คิดแล้วแค้น!
          “นายคงเจ็บมากเลยสินะ”ผมถาม
          “ไม่เจ็บแล้วล่ะเพราะมันหายแล้ว”หมายถึงตอนที่นายถูกแทงโว้ยน้ำเย็น!
          “เราไปหาอะไรกินกันเถอะ ไปนะ เดี๋ยวปิ่นเลี้ยง”ผมชักชวนน้ำเย็น ซึ่งเขาก็บีบมือทำท่าเลิ่กๆลั่กๆเหมือนเดิม
          “เอ่อ แฟนนายจะไม่ว่าเอาเหรอ?”
          “แฟน? ปิ่นไม่มีแฟนนะ”ระดับปิ่นอนงค์ต้องดาวมหาลัยนมโตเท่านั้นครับ คิๆ หยวนๆหน่อยก็ต้องเป็นพี่ซีนสุดหล่อเท่านั้น
          “ก็ เอ่อ คนนั้นไง คนที่เกือบจะต่อยเราที่ห้องสมุดอ่ะ”
          ห๊ะ? ต่อยเลยเหรอ!
          “นาย หมายถึง…”
          “คนที่ชื่อ เอ…อิฐละมั้ง คนนั้นนั่นแหล่ะ”ใบหน้าเรียวเผือดสีลงนิดหน่อย ส่วนผม…เอือก!
          ก็เคยได้ยินพวกไอ้ฌอร์ณมันพูดอยู่ว่าเพื่อนต่างคณะของมันมีแต่พวกชอบใช้กำลัง แต่ไม่คิดว่าจะเป็นพวกไอ้อิฐ อย่างไอ้อิฐพอทำเนา ผมเชื่อว่ามันเป็นพวกชอบใช้กำลังอย่างไม่ต้องสงสัย แต่… แต่…แต่กับซีน…
          แม่งต่อยเป็นด้วยเหรอวะ!
          “ไอ้สัส!”
          ????!!!
          ผมกับน้ำเย็นถึงกับสะดุ้งสุดตัว เมื่อหูได้ยินเสียงตะคอกแบบดุดันดังมาจากทางหนึ่ง เราสองคนมองหน้ากันก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอดังอึก
          เสียงตุ้บๆตั้บๆเหมือนคนต่อยกันดังขึ้น ก่อนที่เสียงร้องโอดโอยจะดังตามมาติดๆเหมือนคนได้รับบาดเจ็บ ผมนี่จับมือน้ำเย็นแน่นเลยครับ นี่เราหลงเข้ามาในดินแดนนักสู้ป่ะเนี่ย!
          “ปิ่น…นะ นี่มัน”ผมหันไปมองน้ำเย็น ใบหน้าที่สวมแว่นซีดเผือดก่อนจะบอกให้ผมมองรอบๆตัว…
          เฮ้ย! นี่มันหลังตึกมืดวิศวะนี่หว่า!
          ตาเราทั้งคู่เบิกโพลง ก่อนจะกอดกันกลมดิกด้วยความกลัว ก็จะไม่ให้กลัวได้ไงเล่า นี่มันตึกเก่าที่มีห้องมืดเด็กวิศวะอยู่อ่ะ!
          “กูบอกมึงแล้ว!”
          ปัง! พลั่กๆๆ!
          คร้าบ…T_T
          “สัสเอ๊ย!!”
          เอ๊ะ…เสียงนี้มัน…
          “แป๊บนะน้ำเย็น”ผมกลืนน้ำลายลงคอดังอึก ก่อนจะค่อยๆเดินไปยังบานหน้าต่างเก่าๆซึ่งสามารถมองเห็นภายในได้ เสียงตุ้บตั้บเหมือนกำลังรุมตีนใส่ใครสักคนดังขึ้นไม่หยุด มีบ้างที่ผมสะดุ้งและเกือบจะวิ่งหนี แต่ความอยากรู้มันมีมากกว่า เลยทำให้ผมต้องค่อยๆเดินไปดู
          ‘ห้องมืดวิศวะ…’
          เป็นห้องที่ไม่ว่าจะเป็นเด็กจากคณะไหนก็น่าจะรู้ว่ามันคือห้องอะไร จริงๆมันเป็นตึกชั้นเดียวที่เอาไว้เก็บงานต่างๆของนักศึกษา แต่เพราะว่ามันมีอยู่แค่ชั้นเดียวและแยกเดี่ยวไกลจากตึกอื่นๆของคณะวิศวะ เวลาเก็บงานทีงานก็มักจะถูกขโมยหายไป 
          ดังนั้นมันก็เลยถูกยกเลิกไม่ให้เป็นที่เก็บและปล่อยร้างเอาไว้ก่อนจะดัดแปลงเป็นห้องเก็บของของภารโรงแทน ประเด็นต่อมาก็คือมันเป็นห้องที่ห่างหูห่างตาอาจารย์ด้วย พวกเด็กวิศวะก็เลยมักจะใช้ตึกนี้เป็นแหล่งซ่องสุมพบปะกันตอนว่าง เวลามีเรื่องทีไรพวกมันก็จะลากคนมากระทืบที่นี่แหล่ะ
          เรื่องนี้เคยถูกเล่ากันปากต่อปาก ไอ้ปิ๊งก็เคยเล่าให้ผมฟังว่าอย่าเฉียดเข้ามาใกล้ตึกนี้ เพราะถึงมันจะเป็นพี่ชายผมแต่เกิดผมสุ่มสี่สุ่มห้าไปเดินเตะตาพวกมันเข้าใครจะช่วยทันกัน 
          ไม่คิดเลยว่าตึกบ้านี่จะมีจริงๆ คิดว่ามันแต่งเรื่องให้ผมกลัวT^T
          “หนีกันเถอะปิ่น”น้ำเย็นกระซิบเสียงสั่น
          ผมเลยกะว่าจะหนีไปก่อนเพราะเกิดกลัวเรื่องที่เคยได้ยินมา แต่ก่อนที่จะหมอบคลานหนีอยู่นั้นเอง…
          “อิฐ มึงจุดบุหรี่ให้กูหน่อย”
          !!? ไอ้อิฐ!
          ผมเบิกตาโพลงเมื่อได้ยินใครสักคนเรียกชื่อมัน นั่นทำให้ผมเบนเส้นทางจากที่กำลังหนีชะโงกหน้าขึ้นไปแอบมองภายในห้องทันที
          เฮ้ย!!
          ไอ้อิฐ!!!
          “ในเมื่อกล้ายุ่ง เฮียก็จัดให้มันหมอบไปเลยดิ”มันพูด
          ภายในห้องนั้นมืดสลัวสมคำล่ำลือ มีเด็กสวมชุดช็อปราวๆสิบกว่าคนยืนกระจายอยู่รอบๆ บางคนมีไม้หน้าสามอยู่ในมือ บางคนยืนคุยกัน บางคนยืนนิ่ง และบางคนสูบบุหรี่ 
          หน้าผมซีดเผือดเมื่อพบว่าพวกมันแต่ละคนผมเคยเห็นว่าเดินอยู่ด้วยกันกับกลุ่มไอ้อิฐ!
          อยากจะบอกว่ามันไม่ใช่สีหน้ากับที่ผมเคยเห็นเลยสักนิด พวกที่ผมเห็นและเคยคุยด้วยมันยิ้มแย้มและตลก แต่ตอนนี้พวกมันไม่ยิ้ม แถมยังดูน่ากลัวด้วย!
          “ปะ ปะ ปิ่น…”น้ำเย็นเรียกเสียงแผ่ว
          “หนะ หนี…”
          “ห๊ะ?”
          “หนีเร็ว!”
          “หมายความว่า…อ๊ากกกกกกก!!”
          ผมกับน้ำเย็นร้องกรี๊ดดังลั่นด้วยความกลัวสุดขีด
          ใครแม่งมากระชากกู๊วว!!
........................................
          100%
          สรุปแล้วไม่มีใครเขาด่าปิ่น มโนเองล้วนๆ555 สั้นไหม สั้นมากอ่ะ เจอกันตอนหน้า ^^
         ฝากนิยายไว้อีกสักเรื่องเถิด flower of godfather : gerbera เป็นเรื่องแนวดร่าม่าน้ำเน่าตามความชอบของเราเอง555 แน่นอนว่าท้องได้ ใครถูกจริตไปตามอ่านกันได้น้า^^
          Ps.ทำไมยอดตนอ่านกับคอมเม้นต์มันถึงสวนทางกันจัง T^T อยากอ่านคอมเม้นต์มั่งอ่ะ แต่เงียบจังเลย หรือเราจะอัพตรงช่วงที่ไม่มีคนอ่านกันนะ หรือมันไม่สนุกอ่ะ เศร้า
          Ps.เราลองสมัครทวิตเตอร์ไปอ่ะ ไม่ว่าคนอ่านจะเล่นกันป่าว
        Ps.หนึ่งแชร์หนึ่งคอมเม้นต์ กำลังใจสุดๆอ่ะ
       

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 207 ครั้ง

1,916 ความคิดเห็น

  1. #1842 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:40
    สนุกค่ะ ตลกดี
    #1842
    0
  2. #1819 foreverafter (@krathi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 12:06
    เพิ่งเข้ามาอ่าน ตอนแรกคิดว่าคงเป็นนิยายวายแบบจีบไปจิ้นไปอะไรแบบนั้น แต่ตลกขำมาก จะขำมากก็ไม่ได้ สนุกดี ขอบคุณค่ะ
    #1819
    0
  3. #1798 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 01:43
    ความนุ่มนิ่มความปิ่นและน้ำเย็น เราประทับใจมากค่าาาาา
    #1798
    0
  4. #1674 Husky 'Baby (@srichisan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 14:12
    น้ำเย็นนี่ไม่ใช่คนไม่ดีใช่ไหมนะ เดี๋ยวอิฐต่อยตายหรอกนั่น ว่าแต่ปิ่นนี่จะโดนเข้าห้องมืดใช่ไหมม
    #1674
    0
  5. #1495 hh_9094 (@9094_hh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 20:25
    ปิ่นซวยแล้ววววว
    #1495
    0
  6. #1415 turtle (@papha555) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 04:18
    สนุกมากกกกค่าาาา //
    ไม่รู้ทำไมเราชอบคาแรคเตอร์ของน้ำเย็นจัง-///-
    #1415
    0
  7. #1352 moonui-ii (@moonui-ii) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 17:40
    สนุกกกก
    #1352
    0
  8. วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 01:48
    พึ่งมาเจอค่า กำลังตามเม้นท์ ไม่เศร้าน้าา
    #1337
    0
  9. #1285 Dearcb (@Dearcb) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 15:29
    น้ำเย็นกับปิ่นจะรอดไหมเนี่ย
    #1285
    0
  10. #1262 paechpeach♡、 (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2560 / 11:40
    น้ำเย็นกับปิ่นน่ารักกกก เวลาอยู่ด้วยกันแล้วมันดูมีความนุ่มนิ่มดีจัง555555
    #1262
    0
  11. #1016 BaiiKKanYAN01 (@BaiiKKanYAN01) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 กันยายน 2560 / 00:44
    น้ำเย็นลูกจะรอดทีนพี่อิฐม้ายยยย
    #1016
    0
  12. #970 มินมิ๊นนนน(nAdaLyn) (@neera2007) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 22:14
    พี่อิฐดูขาใหญ่จัง
    #970
    0
  13. #928 baekbow (@baekbow) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 17:04
    โอ๊ยยยยย ปิ่นเอ๊ยยยย จะรอดไหมนั่น
    #928
    0
  14. #870 Demon Vetz (@PPloy_Tinyny) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 16:51
    เคล้น--ใช้กับพวกบีบเคล้น ส่วนบังคับให้พูดใช้คำว่า เค้น นะคะ//รักไรท์น้าาา
    #870
    0
  15. #828 Niutaku (@Niutaku) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 22:30
    สนุกมากค่าาาา
    #828
    0
  16. #253 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2560 / 10:22
    งืออออออออ น้ำเย็นกับหนูปิ่นน่ารักง่าาา
    #253
    0
  17. #71 Sehun40610 (@Sehun40610) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 14:23
    น่ารักกกกก
    #71
    0
  18. #70 Onpilin Chiakngulueam (@ice_chockey) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 12:09
    โอ้ยยยยย น้ำเย็นกับปิ่นน่ารักอ่าาาาาาา
    #70
    0
  19. #69 G_G0000 (@0856337585) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 20:47
    ค้างมากๆๆๆๆๆๆไรท์อัพอีกสักตอนได้ไมค้างแรงมากกกT^T
    #69
    0
  20. #68 วัวพันปี (@witch-singsong) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:54
    นึกภาพกอดกันกลม..กร้ากกกก
    #68
    0
  21. #67 ATASIA (@aomstitchph) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:38
    ทำไมอ่านแล้วขำ5555555555555

    #67
    0
  22. #66 Nam_rattikan (@Nam_rattikan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:34
    โอ้ยยยยลุ้นๆปิ่นกับน้ำเย็นจะเจออะไรอีกน้อ!!!!
    #66
    0
  23. #65 Jazmine Jasmin (@19kanya) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:34
    รอๆ มาต่อเร็วๆนะ อัพทั้ง 2 เรื่องเลยจะได้ไม่ค้างค่ เอ๊ะ รึเปล่า555+
    #65
    0
  24. #64 kaohom_d (@kaohomd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:26
    โอ้ยเถื่อนมาก กร๊าวสุด ค้างมากค่ะ ฮืออออ
    #64
    0
  25. #63 BLKPeaRL (@pearllady) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 18:25
    ใครกระชากอีกล่ะเนี้ย ไรท์ชอบตัดจบให้อยากรู้อยากเห็นมาก
    #63
    1
    • #63-1 BokuMing (@mila-jane) (จากตอนที่ 6)
      8 มีนาคม 2560 / 22:22
      อยากให้น้ำเย็นเป็นคนดี อย่าให้นางแอ๊บเลยนะ >< //เราแอบติ่งปิ๊ง อยาดให้นางโผล่มาอีก
      #63-1