My Dream คนในฝัน BeeCris l บีคริส (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 37,347 Views

  • 1,547 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    780

    Overall
    37,347

ตอนที่ 5 : บ้าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 996
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    13 ส.ค. 61

 


ศิรินเปลี่ยนชุดกลับเป็นเดรสสีดำเซ็กซี่ที่ใส่มา หากด้านหลังซิปที่ดึงไม่ถึง จึงปล่อยไว้ มือหนึ่งแตะชุดด้านหน้าตรงกลางหน้าอกไว้ อีกมือแตะสำรวจความเรียบร้อยของทรงผมในกระจก แล้วก้มมองนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ

พี่หวานไปห้องน้ำนานจริง

ศิรินหันไปทางประตูที่เพิ่งถูกเปิดออก

“พี่หวานคะ ช่วยคริส..”

คนตัวเล็กหยุดคำพูดเมื่อ คนที่เข้ามาในห้องเป็นคนที่เธอไม่คาดคิด

คนตัวสูงเดินเข้ามาในห้องก็หยุดยืนมองตรงมาราวกับมีอะไรจะพูดด้วย

เฮอะ ตอนถ่ายแบบยังเชิด หยิ่ง มองกันด้วยหางตาอยู่เลยนี่

ศิรินเหวี่ยงในใจ แม้จะรู้ว่าในภาพโปรโมทละครนางร้ายย่อมต้องแสดงชัดเจนว่าไม่ถูกชะตานางเอก จะให้มองกันตาหวานก็ใช่ที่ ..แต่ไม่รู้ล่ะ ก็หมั่นไส้อ่ะ

“นี่ห้องส่วนตัว รู้จักคำว่าส่วนตัวป่ะ” ปากไวเท่าความคิดอีกครั้งอย่างไม่เกรงใจมาดนางพญาของคนตรงหน้า

คนตัวสูงไม่พูดอะไรหากก้าวเดินตรงเข้ามาใกล้

จะตบเหรอ ศิรินขยับถอยหลับตาปี๋ และค่อยๆหรี่ตาขึ้นมองเมื่อไม่เกิดอะไรขึ้นกับตัวเธอ กลับพบว่าอีกฝ่ายอ้อมมาด้านหลังเรียบร้อยแล้ว และกำลังจะรูปซิบด้านหลังให้

“อ๊ะ คุณ” ศิรินจะขยับตัวออกตามสัญชาติญาณ

“เอื้อมไม่ถึงไม่ใช่เหรอ อยู่นิ่งๆสิ” น้ำทิพย์ใช้ปลายนิ้วแตะเดรสแล้วรูดซิปขึ้นให้เบามือ

“ถ้าเกิด ..บีทำอะไรที่ทำให้คุณไม่พอใจ เอาเป็นว่า ขอโทษนะ” เขาเอ่ยออกมาตรงๆตามประสาคนไม่เวิ่นเว้อ เมื่อรูดซิบเสร็จแล้วก็ถอยออกมายืนตำแหน่งเดิมราวรอคอยคำตอบ

 

ท้ายประโยคที่อ่อนลงกว่าน้ำเสียงปกติ ทำเอาศิรินเอียงคอน้อยๆกระพริบดวงตาเรียวอย่างประหลาดใจ อีกฝ่ายไม่เพียงดูจะไม่โกรธที่ถูกต่อว่า ยังให้ความช่วยเหลือ มากไปกว่านั้นยังเอ่ยขอโทษ


ขอโทษ แปลว่ามาง้อสินะ

แน่ล่ะคนอย่างคริส ศิริน ใครๆก็ต้องมาง้อแบบนี้แหละ รู้ตัวก็ดี

คำขอโทษ..น่าฟังดี ..แทนตัวเองว่าบีด้วย..

เดี๋ยว ไม่ได้สิ ..จะง้อเจ้าหญิงอย่างชั้น.. ถึงเป็นควีนก็ต้องพยายามมากกว่านี้

 

“ขอโทษทำไม ถ้า..คริสจะพอใจไม่พอใจอะไร มันสำคัญกับคุณเหรอ” 

“ก็เราต้องทำงานด้วยกันอีกนาน  และถ้าคำพูดในเทปโปรโมทนั่นจะทำให้คุณไม่พอใจ..” คำตอบรวบรัดตรงประเด็นเช่นเคย

“ก็แค่สคริปท์ .. เดี๋ยว  นี่คุณกำลังหาว่าชั้นไม่มืออาชีพใช่ป่ะ”

"...."

“บอกเลยนะว่าชั้นแยกแยะได้ คนบางคนไม่ถูกชะตากันแบบไม่มีเหตุผลอ่ะ เก็ตป่ะ และถ้าคุณเองก็มืออาชีพเหมือนกัน เราต่างคนต่างทำงานในส่วนของตัวเอง ก็ไม่เห็นต้องห่วงอะไรหนิ”

ศิรินเชิดหน้าสบสายตาคมอย่างถือดี พลางเริ่มสังเกต

ดูๆไปยัยควีนก็ตาสวย.. 

คนตาสวยกระพริบตาพร้อมทั้งเอ่ยคำพูดที่ทำเอาศิรินที่เผลอมองได้สติ

“คุณพูดเองนะ”

ห๊ะ อะไรนะ.. 

เขายกคิ้วให้ข้างหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกไปจากห้อง

 

อ้าว.. แล้วนี่ไม่คิดจะง้อต่อ? นี่อุส่าห์เรียกตัวเองว่าคริสแล้วนะ ยัยบ้า

แล้วไอ้ท่ายักคิ้วนั่นมัน.. กวนประสาทชัดๆ

ที่ชมว่าตาสวยตะกี๊ ยกเลิก!

 

“น้องคริส ตะกี้ควีนมาคุยอะไรคะ เป็นเพื่อนกันแล้วสินะคะ เป็นเพื่อนกันไว้ล่ะดีค่ะ เราต้องทำงานด้วยกันอีกนาน” พี่หวานพูดเจื้อยแจ้วเมื่อเดินเข้ามาในห้องหลังจากที่รอจนเห็นควีนเดินออกมา

“เป็นเพื่อนที่ไหนกันคะ อยู่ดีๆมาบอกขอโทษ คริสแค่เล่นตัวนิดนึง บอกให้ต่างคนต่างทำงาน เขาก็บอกว่าคริสพูดเองนะ แล้วยังมาทำหน้ากวนใส่อีก คนอะไร น่าหมั่นไส้” นางเอกสาวบ่นฟึดฟัด

“อ้าว เขาขอโทษแล้วทำไมไม่ดีด้วยล่ะคะ จะเล่นตัวทำไม”

“ก็ขอโทษคำเดียวแล้วต้องยอมเหรอคะ เขาควรจะพยายามกว่านิ้สิคะ นี่อะไร ยังกะมาขอโทษให้จบๆเป็นพิธี.. เอ๊ะ”

“น้องคริสคะ ควีนเขาขอดีด้วยทั้งๆที่ไม่ได้ผิดนะคะ จะให้เขาง้ออะไรเยอะแยะ แล้วตะกี้ เอ๊ะ อะไรคะ”

“คริสเข้าใจแล้วค่ะ ยัยควีนนั่นไม่ได้มาง้อจริงหรอกค่ะ ก็แค่มาพูดส่งๆ แล้วพอคริสไม่ดีด้วยก็เข้าล็อคเขาที่จะได้ไปบอกใครต่อใครว่ามาขอดีกันแล้วคริสไม่ดีด้วย ทีนี้คนเขาก็ต้องมองว่าคริสร้ายก่อนอ่ะ แบบนี้แน่ๆ”

“เดี๋ยวค่ะ นี่หนูคิดไปเองทั้งนั้นนะคะ พี่ละเชื่อเลย”  

“เชื่อก็ดีแล้วค่ะ คริสว่าคริสคิดถูก”

“แล้วพี่จะเข้าหน้าควีนยังไงล่ะเนี่ย”

อุส่าห์ไปขอให้เขายอมให้ก่อนจะได้ดีกัน แล้วยัยเจ้าหญิงตัวแสบก็ทำพังซะงั้น

“ไม่ต้องไปเข้า ไม่ต้องไปคุยเลยค่ะ เราจะเกี่ยวกันก็แค่งาน”

 

 

 

 

 

 

“เจ้าหญิง เจ้าหญิง”

แมวน้อยขยัหูไปทางต้นเสียง เธอได้ยินเสียงเขาร้องเรียก หากกรอกตาเหนื่อยหน่ายใจกับความฝันที่ต้องตื่นมาที่นี่ครั้งแล้วครั้งเล่า

พอหลับฝัน ก็เจอเด็กยักษ์ชื่อบี พอตื่นก็ผจญกับยัยควีนบี เฮ้อ อะไรนักนะ


บทละครที่ได้รับ นารินทร์ เป็นเด็กที่ฐานะชนชั้นล่าง สู้ชีวิต มีโอกาสได้เข้ามาทำงานในสถานีข่าวใหญ่ ทำให้ได้มาพบ ทิวา สาวมาดมั่นโปรไฟล์ดีฐานะดี เป็นคู่แข่ง ทั้งการงานและเรื่องหัวใจ แล้วยัยนั่นก็ได้แต่งชุดแบรนด์ทั้งเรื่อง สวยทั้งเรื่อง  ฆ่ากันชัดๆเล้ยย


แล้วใครๆก็ต้องชื่นชมยัยนั่นตลอด ยัยแพรก็ชอบพูดถึงว่าดีอย่างนั้นเก่งอย่างนี้ แถมพอนักข่าวสัมภาษณ์ก็ยังต้องมาถามว่าร่วมงานกับควีนแล้วรู้สึกยังไง อะไรๆก็ควีน แล้วเธอก็ได้แต่เก็บความไม่พอใจเพราะต้องรักษาภาพนางเอกแสนดี นึกย้อนไปเรื่องเมื่อวันก่อน ก็หงุดหงิดอีกครั้ง

 

“พี่เจี๊ยบคะ การที่น้องควีนกับน้องบีแสดงเป็นคู่แข่งกัน น้องๆเค้าจำเป็นต้องเป็นคู่แข่งกันจริงๆหรือควรสนิทกันไว้คะ” พี่หวานอยู่ๆก็เอ่ยถามคนเขียนบท ด้วยทำถามที่ทำให้ศิรินหันมอง และน้ำทิพย์ก็หยุดการอ่านบทในมือเงยมองหน้าพี่เจี๊ยบอย่างอยากรู้คำตอบเช่นกัน

“อืม คำถามน่าสนใจมากเลยค่ะ รู้มาว่าควีนกับคุณคริสเพิ่งได้ร่วมงานกันครั้งแรกด้วย ละครเรื่องนี้ความสัมพันธ์ของตัวละครจะมีการพัฒนายกระดับไปเรื่อยๆ จากแรกๆในบท เราจะเห็นว่าเขาอาจจะมองกันและกันเป็นคู่แข่งเป็นความรู้สึกด้านลบ แต่เมื่อเผชิญเรื่องราวต่างๆ ตัวละครจะพัฒนาไปทางไหน เราจะมาลุ้นด้วยกันค่ะ”

“ยังไงคะ” คนฟังพากันงง

“พี่จะบอกว่าเพราะกระแสตอบรับดีมาก คนสนใจมาก ทางช่องเลยจะให้คิวออนเเอร์ต่อจาก'สามี2018' เลย จากนี้ เราจะได้ถ่ายไปออนแอร์ไป ได้เช็คกระแสด้วยค่ะ แต่นักแสดงคงต้องเหนื่อยกันหน่อยนะคะ” พี่เกดถือโอกาสประกาศด้วยรอยยิ้ม

“และจากนี้บทจะไปทิศทางไหนคงต้องดูกระแสไปด้วย แต่ความเป็นทีมเวิร์คในการทำงานนักแสดงสนิทสนมกันเป็นเรื่องที่ดีกว่าอยู่แล้วค่ะ พี่ว่าเดี๋ยวพอทำงานด้วยกันบ่อยๆ คุณคริสกับคุณบีก็จะได้พัฒนาความสนิทกันขึ้นเรื่อยๆแน่นอนค่ะ” นักเขียนบทมือทองเอ่ยยิ้มๆ

'พัฒนาความสนิท' ศิรินอยากจะเบ้ปากใส่ หากเก็บอาการ แต่ก็ต้องคิ้วขมวดเมื่อปรายตาไปเห็นคนหน้าคมที่ยกคิ้วนิดหนึ่งคล้ายได้ยินในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

“ยังกะอยากสนิทด้วยตายละ เห็นละอยากข่วนหน้าชะมัด บอกเลย ไม่พัฒนา ไม่พัฒไร่ อะไรกับยัยควีนด้วยทั้งนั้นแน่นอน

 


เห้อ ตอนนี้ตัวอักษรที่เกลียดที่สุด มันก็คงจะเป็นตัว บี นั่นแหละ

เกลียดชะมัดเลย เกลียดๆๆๆๆๆ  ศิรินคิดอย่างพาลๆ

เธอในร่างแมวน้อยจึงไม่สนใจเมื่อเด็กที่ก็ชื่อ บี เดินผ่านไปโดยไม่เห็นเธอที่นอนอยู่บนหลังคาสังกะสี

เธอมองวิวหลังคาที่แต่ละบ้านแทบจะชนกัน

ตอนนี้เธอก็ยังได้ยินเขายังเรียกอยู่อย่างนั้น แถมยังคอยถามว่ามีใครเห็นเจ้าหญิงของเขาไหม

ศิรินมองเมินแม้เริ่มจะสงสารอยู่หน่อยๆ

เธอสลัดความห่วงใย

ทำไมต้องแคร์ด้วยล่ะ เป็นเจ้านายเหรอไม่มีทาง คนอย่างคริส ศิรินไม่ลดตัวไปเป็นแมวเจ้าเด็กยักษ์นั่นหรอก

ศิรินมองท้องฟ้า

เฮ้อ เป็นแมวทำอะไรได้บ้างนะ

...

นอนเล่นไปเรื่อยๆดีกว่า เวลาฝันหมด ก็จะได้ตื่นสักที

 

แล้วศิรินก็สะดุ้งตื่นมาอีกครั้ง ฟ้ามืดลงแล้วเหลือแต่แสงไฟส่องสลัวตามทาง และเธอก็ยังอยู่บนหลังคาที่เก่า

ยังไม่กลับไปตื่นอีก  ศิรินบอกตัวเองเซ็งๆ

หากเริ่มรับรู้ว่าที่สะดุ้งตกใจตื่นก็เพราะเสียงคนที่ทะเลาะกันดังลั่นจากด้านล่าง

เจ้าเด็กยักษ์

ศิรินโดดลงมาตามชั้นหลังคาและลังไม้ มองเข้าไปในบ้าน ผู้ใหญ่ชายหญิงในบ้านทะเลาะกันหยาบคายเสียงดังพร้อมทั้งการกระแทกข้าวของโครมคราม

เธอตรงไปในห้องที่คุ้นเคยด้วยใจห่วง ประตูปิดสนิท เธอเอาตัวดันก็ไม่เปิด เธอเดินวนไปมา

หน้าต่าง 

ศิรินรีบกระโดดออกไปเพื่อหาทางเข้าไปในห้องทางหน้าต่าง

แฮ่ก กว่าจะปีนมาได้ ดีนะที่เป็นแมว ปิดประตูแบบนี้กะจะไม่ให้กลับมาหากันเลยใช่มั้ยเจ้าเด็กยักษ์

 เธอคิดอย่าเคืองขุ่น แล้วความไม่พอใจเลือนหายไปจนหมดสิ้นเมื่อเห็นสภาพเขา

เจ้าเด็กยักษ์นั่งหลับตาคู่เข่าเอาสองมือปิดหูอยู่บนฟูกที่ชิดเข้ามุมห้อง

เธอนิ่งมอง ค่อยตรงไปหาเขา เอาหลังถูไปที่แขนของเขา

เด็กหญิงค่อยลืมตา รอยยิ้มดีใจปรากฎบนใบหน้า ทั้งๆที่ดวงหน้าเขาเต็มไปด้วยน้ำตา

“เจ้าหญิง”

เสียงเพล๊งจากด้านนอก ทำให้เธอสะดุ้งไปพร้อมๆกับเขา

เขาเอื้อมมือมาดึงเธอไปกอด

“ไม่ต้องกลัวนะเจ้าหญิง แค่พ่อกับแม่ทะเลาะกัน เดี๋ยวก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ”

“ไม่ต้องกลัวนะ เดี๋ยวก็ไม่มีอะไรแล้ว”  

เขาพูดซ้ำๆเหมือนปลอบโยนตัวเองไปด้วย

เธอรู้สึกถึงหยดน้ำที่หยดลงบนหัวของเธอ

เป็นครั้งแรกที่คนอย่างเธออยากปลอบโยนใครสักคน แต่กลับทำอะไรไม่ได้

แมวน้อยถูตัวคลอเคลียเบาๆในอ้อมแขนเขา

ไม่เป็นไรนะ

“ม๊าวววว”

“นี่เจ้าหญิง อย่าหายไปนานๆอีกรู้ไหม”

“ชั้นเป็นห่วงเธอนะ”

 

 

 

ศิรินตื่นขึ้นมาในตอนเช้า

ถอนใจกับสัมผัสอ่อนนุ่มของที่นอน เป็นครั้งแรกที่เธออยากอยู่ในฝันต่อ

อยากรู้ว่าเขาจะโอเคไหม จะเป็นอย่างไรบ้างในตอนเช้า

หญิงสาวอาบน้ำแต่งตัวลงมาด้านล่างของบ้านหลังงาม ก็พบผู้เป็นมารดาที่กำลังนั่งตัดแต่งดอกไม้ลงแจกันอยู่โดยมีเด็กรับใช้คอยช่วยอยู่ด้านข้าง

“อ้าว ตื่นแล้วเหรอลูก วันนี้วันหยุดนี่คะ ตื่นเช้าจัง”

“ม๊า” ศิรินเข้ามากอดเอวมารดาแล้วซบไหล่อย่างอ้อนๆ ความฝันเมื่อคืนยังติดในใจ พอกลับจากฝัน ได้พบหน้าได้เห็นรอยยิ้มอ่อนโยนของผู้เป็นมารดา ศิรินก็รู้ตัวเองว่าโชคดีแค่ไหนที่เกิดมาในบ้านที่แสนเพียบพร้อมที่มีแต่ความอบอุ่นใจ ถึงป๊ากับม๊า จะงานยุ่งในบางครั้ง แต่ท่านก็รักกัน และรักตามใจเธอกับน้องสาวเสมอ

มารดาเห็นท่าทีลูกสาวก็พยักหน้าเป็นเชิงให้คนรับใช้ออกไปก่อน

“เป็นอะไรคะลูกสาว”

“หนูรักม๊าจังค่ะ รักม๊ากับป๊ามากๆเลย”

“อ้อนเอาอะไรคะ อยากได้อะไรเอ่ย รูดการ์ดเต็มวงเงินแล้วรึเปล่า จะเพิ่มวงเงินเหรอคะ หรือจะจัดปาร์ตี้อีก” มารดาแซวอย่างอารมณ์ดี

“แหม ม๊าอ่ะ ครึ่งเดือนมานี้หนูยังไม่ได้ช๊อปที่ไหนเลยนะคะ”

“เป็นไปได้ยังไงคะ ลูกสาวม๊าไม่เปลี่ยนกระเป๋า ไม่ซื้อชุดคอลเลคชั่นใหม่ แถมไม่ไปสังสรรค์อีก”

“ไม่อ่ะค่ะ คริสเบื่อ”  

“หื้มมม” มารดาแปลกใจ ทำตาโต

 

ก็ในฝันเงินแต่ละบาทกว่าเขาจะหามาได้ แสนจะยากลำบาก 

และ อยู่ๆของพวกนั้นก็ไม่ได้นำพาความสุขให้เช่นเคย ...

 

“มีอะไรจะเล่าให้ม๊าฟังมั้ยคะ”

มารดาเห็นความผิดปกติของลูกสาวคนโตที่มักจะไม่เคยมีอะไรในใจ หากครานี้ดูมีอะไรในแววตาที่แปลกๆไป

สายตาห่วงใยของมารดาทำให้ศิรินรู้ตัว จึงส่งยิ้มอ้อน

 

“ที่หนูไม่ได้ไปช็อป เพราะตอนนี้ก็ใกล้เริ่มถ่ายละครแล้ว หนูเลยต้องขยันหน่อย ใครๆจะได้รู้ว่าหนูตั้งใจ เตรียมตัวมาดี ฝีมือก็ไม่ด้อยไปกว่ายัยควีนนั่น”  ศิรินหาเหตุผลมาอธิบายมารดา

“แต่ปกติหนูต้องซื้อชุดคอลเลคชั่นล่าสุด กับกระเป๋าลิมิเต็ตไว้ข่มคู่แข่งนี่คะ” มารดาถามอย่างรู้นิสัยลูกสาว

“ม๊าอ่ะ” ศิรินค้อนมารดา

“คนนี้ไม่เหมือนใครค่ะ เขาใส่อะไรก็ดูดี แถมไม่บ้าแบรนด์ ขืนใส่ไปข่ม เขาได้มองว่าหนูเป็นเด็กสิม๊า”

ศิรินเองก็แปลกใจที่คนที่ใครใครยกให้เป็นถึงควีน ออกจะแต่งตัวสบายๆ ดูออกจะไม่แคร์เวิร์ล ไม่ติดแบรนด์อะไรด้วยซ้ำ วันเวิร์คช็อปยังใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ แต่ก็ยังดูแพง  มือถือแม้จะแบรนด์เดียวกัน แต่เขาก็ยังใช้รุ่นเมื่อตั้งสามปีก่อน เคสก็เก่าแสนจะเก่าก็ยังใช้ แต่ทำไมเขาถึงยังดูดีนักนะ ..


“หื้ม” มารดาเลิกคิ้ว 

“หนูรู้จักสนใจคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่คะ”

มารดาอมยิ้มที่อยู่ๆก็รู้สึกว่าลูกสาวตัวน้อยโตขึ้นบ้างแล้ว

“ม๊า หนูเปล่าสนใจค่ะ ไม่ได้สนเลยสักนิด” ศิรินเอ่ยหนักแน่น

“หนูถือคติ รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งไงคะม๊า”

“แต่รู้ด้วยใช่ไหมคะ ว่าเหนือกว่าการรบชนะร้อยครั้ง คือการชนะโดยไม่ต้องรบ” ม๊าเตือนสติลูกสาว  

เพราะว่า การผูกมิตรกันได้ ย่อมไม่เกิดสงครามที่จะนำพาความสูญเสียทั้งสองฝ่าย 

การไม่ต้องรบย่อมเหนือกว่าการรบชนะเป็นร้อยครั้ง

“คริสจะรบค่ะ แล้วต้องรบชนะด้วย”

ผู้เป็นมารดายิ้มบางๆส่ายศีรษะเบาๆให้กับความดื้อดึงของลูกสาว



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #103 Mayyblack (@Mayyblack) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 01:06
    โอ้ยยยยยชอบมากค่ะ

    เนื้อเรื่องดีมากๆเลย
    #103
    1
    • #103-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      10 กันยายน 2561 / 17:38
      ขอบคุณมากนะคะ กำลังใจมากเลย
      #103-1
  2. #61 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2561 / 08:39
    อยากเป็นแมว สงสารเจ้าเด็กยักษ์
    #61
    1
    • #61-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      23 สิงหาคม 2561 / 22:06
      แต่ไรต์ว่าเจ้าแมวคงไม่ค่อยอยากเป็นแค่แมวแล้วล่ะ
      #61-1
  3. #37 ST. Apollo (@SuntreeV) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:52
    เจ้าหญิง มองตาควีนแล้ว มองตาเจ้าเด็กยักษ์บ้างไหม
    ชอบตอนที่เด็กยักษ์เจอเจ้าหญิง แล้วบอกอย่าหายไปไหนนานๆ อีกนะ เป็นห่วง โธ๋แม่คุณ เอ็นดูเด็กยักษ์
    #37
    4
    • #37-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 22:08
      มองค่ะ มองตั้งแต่แรกเจอ แต่สายตาที่เด็กยักษ์มองเจ้าแมว กับควีนมองคุณคริส ช่วงนี้ มันก็จะคนละแบบกันค่ะ
      #37-1
    • #37-3 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 22:22
      สักวันค่ะ เขาจะรู้ รอหน่อยนะคะ เรื่องนี้เขียนยากกว่าเรื่องก่อนเยอะเลย 55
      #37-3
  4. #36 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 23:47
    แรงไม่หยุดจริงๆเจ้าหญิง แบบนี้ควีนจะเจออะไรบ้างเนี่ย
    #36
    3
    • #36-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 21:52
      ควีนจะเจออะไรเหรอคะ เอ.. เดาว่าเจอเนื้อคู่รึเปล่า 555
      #36-1
    • #36-3 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 22:32
      ฮิ้ววววววววว ตอบแบบนี้เขินแทนเลยอ่ะ 555
      #36-3
  5. #35 Juonnnnn (@Juonnnnn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 15:35
    เด็กยักษ์น่าสงสาร มาเดี๋ยวเราปลอบเอง 5555555
    #35
    1
    • #35-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 21:50
      ระวังแมวข่วนนะยู แมวหมวยๆด้วย 555
      #35-1
  6. #34 filmec (@filmec) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 15:08
    เจ้าหญิงน่ารักจังเลย...แต่ก็สงสารเจ้าเด็กยักษ์ด้วย...มาต่อเร็วๆนะคะ
    #34
    1
    • #34-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 21:49
      เป็นกำลังใจให้เจ้าเด็กยักษ์ด้วยนะคะ ขอบคุณที่ติดตามน๊า
      #34-1
  7. #33 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:36
    เราเริ่มติดเรื่องนี้อีกแล้วมาให้หายคิดถึงบ่อยๆน้าเรื่องน่ารักแล้วมีอะไรให้คิดมากเลย...ชอบน้องบีกับเจ้าปริ้นเซสจอมหยิ่งแต่แอบใจดีที่สุด
    #33
    1
    • #33-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 21:49
      ปริ้นเซสเขาแอบใจดีจริงๆด้วยสิเนอะ
      #33-1
  8. #32 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:19
    สงสารเจ้าเด็กยักษ์จัง
    #32
    1
    • #32-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 5)
      15 สิงหาคม 2561 / 21:47
      ให้กำลังใจน้องบีด้วยนะคะ ^^
      #32-1