My Dream คนในฝัน BeeCris l บีคริส (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 37,314 Views

  • 1,546 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    747

    Overall
    37,314

ตอนที่ 48 : ตอนพิเศษ I

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 658
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    15 มิ.ย. 62


 

“นี่.. แล้วห้ามหักโหมทำงานจนไม่ได้พักผ่อนด้วย รู้ไหม”

เขานิ่งไป เอาแต่มองเธอเงียบๆ

“คิดอะไรคะ โอเคใช่ไหม คริสไม่ได้จะ..”

เขายิ้มแล้วกระชับอ้อมแขนที่กอดร่างบางของคนรัก และกดจูบผมนุ่ม เหมือนตอนที่วัยเด็กที่เขาหอมหัวเจ้าแมวน้อยอย่างรักใคร่  

“บีกำลังคิดว่าบีไม่ได้ฝันใช่ไหมคะ”

ประโยคที่เธอพูด.. บีเป็นผู้หญิงของคริส กับ คริสเป็นผู้หญิงของบี ทำให้เขาใจหลอมละลายลงได้อีกครั้งและอีกครั้ง เขาชอบที่เธอถือสิทธิ์ในตัวเขา และรู้สึกดีที่พร้อมๆกันนั้นเธอมอบสิทธิ์ในตัวของเธอแก่เขาด้วย

“แล้วถ้านี่เป็นแค่ฝันล่ะ” เธอย่นจมูกใส่ด้วยรอยยิ้ม

“ถ้านี่เป็นฝัน..”

“จะทำไมคะ”

“ตื่นมาบีก็จะทำให้ความจริงเป็นแบบนี้ แบบนี้คือแบบที่มีคริสในอ้อมแขนของบี” เขาแปลคำพูดตัวเอง พร้อมๆกับจุ๊บเบาๆที่ริมฝีปากเธอ

ศิรินซบไหล่เขาแล้วหลับตาลงอย่างมีความสุข จากนี้เธอไม่กังวลอีกแล้ว ในทุกเรื่องราวความฝัน หากจะฝัน หรือหากจะไม่ฝันอีก ..

 

 

 

ศิรินกะพริบเปลือกตาช้าๆ พร้อมๆกับเห็นภาพจมูกโด่งสวยที่ยื่นมาแตะสัมผัสปลายจมูกของเธอเบาๆก่อนจะกดริมฝีปากลงมาทักทาย

“มอร์นิ่งคริสสส” เขาเอ่ยทักทายยามตื่นมาในวันใหม่ด้วยรอยยิ้ม

“ตื่นนานละเหรอคะ” เธอถามอย่างเกียจคร้านทิ้งศรีษะกลับลงบนหมอนนุ่ม

“เพิ่งตื่นเองค่ะ”

เธอยิ้มให้เขาแล้วซุกตัวเข้าหาเขาอย่างรู้สึกสบาย รู้สึกดีที่ได้กลิ่นได้อยู่ใกล้ จนค่อยรู้ตัว เมื่อถูกสัมผัสเบาๆด้วยริมฝีปากอุ่นและลมหายใจอุ่นระไล้บริเวณลำคอ ไล้ลงไปเรื่อยๆ

“อื้อ บี”

“ขา เจ้าหญิง” เขาพึมพัมตอบรับ

นี่เป็นคนที่ขยันทุกๆเรื่องเลยใช่ไหมฮึเจ้าเด็กยักษ์

 

“จะไปอาบน้ำแล้วนะบี” สาวหมวยที่ยังคงนอนอยู่ในอ้อมแขนของคนรักเอ่ยขึ้นมาในที่สุด เวลาล่วงเลยจนแสงสว่างภายนอกจัดจ้า

เสียงนุ่มๆของเขางอแงงืมงัมอะไรบางอย่างในลำคอ แขนยาวกอดเอวบางไว้แล้วซบไหล่ไม่ปล่อย

รู้สึกดีจังเลย ชอบมุมน่ารักขี้อ้อนแบบนี้ของเขาจัง

ก็อยากจะอยู่แบบนี้นะ แต่ไม่ได้อ่ะ

หมกมุ่นไปแล้ว

“จะไปอาบน้ำนะคะ ที่รัก” เสียงแหบเอ่ยอ้อน

คำว่า ที่รัก  ทำให้คนที่ซบอยู่ก้มลงกดจูบบนหัวไหล่มน หากขยับตัวคลายอ้อมแขนโดยดี  รอยยิ้มกว้าง น่ารักบนริมฝีปากของเขาดึงดูดให้เธอก้มหน้ามาหาจูบเบาๆ ที่ริมฝีปากเขาด้วยรอยยิ้มหวาน

 “จริงสิ บีเพิ่งนึกได้” เขาเอ่ยหลังจากยื่นริมฝีปากจูบตอบพลางสบสายตาแป๋วๆที่หยุดฟังก่อนขณะจะขยับลุกจากเตียง

“อะไร..”

“ตอนนั้น ที่เป็นแมวอ่ะ คริส .. ตามมาอาบน้ำด้วยกันตลอดเลยนะ”

เขาคลี่รอยยิ้ม เมื่อเธอทำหน้าอึ้งๆ

“คริสไม่ได้ฉวยโอกาสอะไรใช่มั้ย” เขารุกต่อด้วยรอยยิ้มกวนๆ

“บ้า ก็..คริสรักสะอาดตะหาก แล้วบีอ่ะแปดขวบนะ อย่าลืมสิ”

“ถึงบีจะเด็ก แต่คริสก็ไม่ได้เป็นแมวจริงๆอ่ะ บีก็เสียหายนะ”

“แล้วเมื่อคืนคริสไม่เสียหายเหรอ”

“ไม่ค่ะ เพราะคริสก็ได้..”

“บี้ยยยย์” เธอแหวใส่

“แซ่บมากเลยนะ เจ้าหญิง”  รอยยิ้มขี้แกล้งยิ่งเผยมากขึ้นเพราะหน้าขึ้นสีจัดของคนฉายาปริ้นเซส

“ฮื้อออออ หยุดนะ พอแล้วไม่พูดด้วยแล้ว หันไปเลยด้วย” เธอปาหมอนใส่ เขาคว้าหมอนมากอดแล้วหัวเราะเบาๆ

ศิรินค้อนเขาก่อนจะก้มไปหยิบชุดนอนที่ถูกถอดวางอยู่ข้างๆเตียงมาสวม

“โอ๊ะ” เธอชะงักตัวแข็งเมื่อถูกเขาลุกตามมาสวมกอดจากด้านหลัง ร่างสูงมีเพียงผ้าผืนขาวบางพันกาย

“เพื่อความยุติธรรม ตอนนี้คริสต้องให้บีตามไปอาบน้ำด้วยบ้างแล้วล่ะ”

ตึก ตึก ..

“หรือจะให้บีอาบให้เหมือนตอนเป็นแมวก็ได้นะ ดีไหม”

ตึกตึก..

“จุ๊บ” เขาหอมแก้มแดงๆของคนตัวเล็กที่นิ่งตัวแข็งไป

“โอเค ไม่แกล้งแล้วค่ะ ไปอาบน้ำนะคะ แล้วเดี๋ยวออกมากิน บี เนอะ”

“บียยย์ ทำไมเป็นคนแบบนี้ฮึ”

“หมายถึงอาหารเช้าเซ็ตบีไงคะ แน่ะๆ คิดอะไรอ่ะ”

“ไม่ได้คิด!!” เธอแหวใส่ที่เขาเอาแต่แกล้งหยอก

“นี่ยังยืนนิ่งอยู่แบบนี้ จะให้เค้าอาบให้ด้วยใข่มั้ยเจ้าหญิง”

“อื้อ คริสหิว ไปสั่งอาหารเลย” เธอดันเขาออกไปจากห้องด้วยรอยยิ้ม

 

 

[แสงแดดมันแยงตา รอยยิ้มที่เธอส่งมามันแยงใจ  Good morning everyone!]


โอ้โห แคปชั่นไอจีของเขา

ต้องสดใสเบอร์นี้เลย คนบ้า 

“ทำหน้าแบบนี้ไม่ชอบแคปชั่นเหรอคะ” คนที่กำลังยืนดื่มกาแฟพลางมองวิวทะเลหันมาด้วยรอยยิ้มสดใส ก็เอ่ยถามเมื่อเห็นคนรักทำหน้ายู่ใส่ทันทีที่เงยจากโทรศัพท์ในมือ

เมื่อรอยยิ้มในดวงตาคมเจื่อนลงราวกลับกลัวว่าจะทำอะไรผิดไป  คนหน้ายู่จึงเปลี่ยนเป็นคลี่รอยยิ้มกว้างส่งให้เขา น้ำทิพย์มองรอยยิ้มนี้ก็ยิ้มตาม

เนี่ย ก็ยิ้มแบบนี้นี่แหละ 

“รู้ไหมรอยยิ้มคริสน่ะเหมือนดวงอาทิตย์ สดใส สว่างไสว แบบที่ทำให้น้ำแข็งละลายเลยรู้ตัวไหมคะ” เขาเดินเข้ามาหา

“ละลายกับคริส แต่กับคนอื่นห้ามละลายนะ” เธอจิ้มตรงที่หน้าอกซ้ายเขาอย่างไม่ยอมแพ้คำหยอด

“คริสก็เหมือนกันห้ามยิ้มแบบนี้กับใคร ได้เปล่า” 

เขาโอบเอวบางของเธอพลางหยอกเธอกลับยิ้มๆ

ก็แคปชั่นมันแบบคนอื่นเขาจะหมั่นไส้เอาป่ะล่ะ แต่ก็ช่างประใรก็เรามีความสุขกันนี่เนอะ

ศิรินถูจมูกชนกับเขาอย่างรักใคร่

 


ตึงตึ๊ง..

ศิรินวางช้อนลงแล้วหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาอ่านข้อความ แมสเสจจากจีน่า

ฝากความยินดีกับคนของเธอ..  

ศิรินยื่นหน้าจอให้เขาเมื่อดูเขาจะเอียงหน้ามามอง เช้านี้เราไม่ได้นั่งทานข้าวกันคนละฝั่งโต๊ะ แต่ลากเก้าอี้มานั่งข้างๆกัน

“คริสเคลียร์กับเขาด้วยดีใช่ไหม เขาไม่ได้โกรธอะไรเราใช่ไหมคะ” เขาเอ่ยถาม เขาไม่สนใจหากใครจะโกรธเขาแต่เขาห่วงเธอ

“กับจีน่า คริสก็ชัดเจนว่าไม่มีอะไรอยู่แล้ว เราเป็นแค่พี่น้อง เพราะเขารู้ว่าคริสรู้สึกกับบี เขาเลยพูดแบบนั้นทำกิริยาแบบนั้น บีไม่ได้ถือโกรธเขาใช่ไหม”

“ไม่หรอกค่ะ บีแค่กลัวว่าเขาจะทำอย่างที่พูดได้จริง แล้วคริสบอกเขายังไงคะ”

“คริสก็บอกตามตรงไปอ่ะ ที่จริงตอนแรกคริสก็เหวี่ยงเขาด้วยแหละที่กล้าดียังไงไปพูดกับบีแบบนั้น แต่อีกใจก็ขอบใจเขาเหมือนกันที่เขาพูดแบบนั้นใส่บี เพราะทำให้คริสรู้ความคิดของบีที่คริสไม่กล้าจะถาม”

 

ภาพเหตุการณ์วันั้นย้อนกลับมาในความคิด ที่สาวน้อยตาคมตัวสูงที่เธอเอ็นดูไม่ต่างจากน้องสาวตรงเข้ามาหาเธอด้วยรอยยิ้มสดใสเฉกเคย ที่บริเวณน้ำพุด้านนอกอาคารจัดงานที่ตอนนี้ปลอดคน และเธอกำลังยืนคอยอยู่

“พี่คริส ทำไมมารอตรงนี้ล่ะคะ ชุดฝากให้คุณซีนแล้วนะคะ”

“ทำไมยูถึงพูดกับควีนเขาแบบนั้น” ศิรินที่กอดอกรอเอ่ยเข้าเรื่องทักทีด้วยเสียงเรียบนิ่ง และสรรพนามที่เรียกอีกฝ่ายบ่งบอกถึงความพร้อมจะเอาเรื่องในแบบปริ้นเซส

“เอ่อ อะไรกันคะพี่คริส” สาวน้อยคนมั่นใจหลบสายตา ก่อนจะหรี่ตาจ้องด้วยคำถามกลับ

“หรือใครมาฟ้องอะไรอ่ะ”

“พี่เข้าไปตามยูไง พี่เลยได้ยินทั้งหมดด้วยตัวเอง ยูไม่มีสิทธิ์ จะก้าวก่ายเรื่องของพี่กับเขา ไม่ว่าจะเรื่องฐานะ หรืออะไรทั้งนั้น”

“แต่มันจริงนี่คะ เขาจะดูแลพี่ได้ดีเท่าจีน่าได้ยังไงอ่ะ จีน่าต้องพูดเพราะจีน่ารู้สึกได้ว่าเขาน่ะเป็นคู่แข่ง พอเจอคู่แข่ง จีน่าก็แค่สู้”

“ก็พี่บอกแล้วไงว่ายูไม่ใช่คู่แข่งกับใคร ยูเป็นน้อง”

“แต่พี่คริส ยูก็ยอมไปไหนมาไหนกับไอนี่”

“พี่ขอโทษนะ ถ้าการที่ไปไหนด้วย จะทำให้ยูเข้าใจอะไรผิดไป หรือมีความหวัง  ทั้งที่ใจพี่คริสมีเจ้าของแล้ว”

“พี่คริสชอบเขาตรงไหนกัน ตรงไหนที่ไอสู้เขาไม่ได้ ดูข่าวเขาสิโตมาในสลัมแบบนั้น เขาไ่ม่มีอะไรเหมาะสมกับพี่คริสสักนิด”

“จีน่า พี่ว่าควีนเขาก็พูดออกมาหมดแล้วนะ ความรักไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงิน ฐานะอะไรพวกนั้น”

“นี่ไม่ใช่ละครที่พี่เล่นนะพี่คริส ขนาดคุณม๊าก็ไม่ใช่อยากให้เรา..”

“พอเถอะ ถ้ายูไม่คิดจะยอมเข้าใจ พี่ก็ช่วยไม่ได้ พี่ไม่ได้จะมาเถียงกับยูนะ พี่แค่จะบอกว่า พี่เลือกเขา จบนะ และหวังว่ายูจะเคารพเขาเหมือนที่เคารพพี่”

“พี่คริสเลือกเขาเพราะอะไรอ่ะ แค่เป็นคู่จิ้น แต่ก็พูดจาเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ โอเคเขาแกล้ง แต่แกล้งแบบนี้ไม่โอเคนะ ถ้ายูไม่เข้าข้างเขาเกินไปก็ต้องเห็นแบบไอมั้ยอ่ะ เมื่อกี้เขายังบอกให้ไอเรียกเขาว่าสามีคุณคริสอ่ะ แล้วคนอื่นได้ยินจะคิดไงคะ”

“ก็ถ้าเป็นบี พี่จะไม่ว่า”

“พี่คริส นี่พี่คริสยอมเขาเยอะไปรึเปล่า”

“ก็ต้องยอมสิ เพราะ ที่ควีนเขาพูดน่ะ มันคือเรื่องจริง”

“หมายความว่าไงคะ”

“เขาเป็นสามี ในแบบ..ที่ไม่ใช่คู่จิ้น”

“สามีในแบบไม่ใช่คู่จิ้น ..นี่ พี่คริสกับเขา แบบ..”

วิรายาอ้าปากค้าง เป็นครั้งแรกที่ปริ้นเซสหลบสายตาเวลาพูดคุย หากวิรายารู้ว่าเป็นเพราะเขินกว่าเพราะกำลังโกหก

“ฮื่อ แบบนั้นแหละ”

น้ำเสียงยืนยันจริงจัง หากแก้มมีสีเลือดฝาด รอยยิ้มบนริมฝีปาก ดวงตาเรียวเป็นประกายหวาน เมื่อนึกถึงคนของใจ

จีน่ามองคนตรงหน้าอย่างไปไม่เป็น 

นี่มันมากกว่าที่คาดไว้ไปเยอะมาก มากๆ

“ช่วงนี้พี่งอแงกับเขาอยู่ พี่ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรจนกระทั่งได้ยินจีน่าคุยกับเขา”

“แล้วตอนนี้ ไอก็หมดความหมายงี้เหรอ”

“ยูเป็นน้อง และก็เป็นมาตลอดแต่ถ้ายูลำบากใจ พี่คริสก็เข้าใจ”

เธอจับแขนรุ่นน้องสาวแทนการเอ่ยลา แล้วเดินผละจากไป ปล่อยให้รุ่นน้องตัวสูงยืนนิ่งงันอยู่อย่างนั้น

 


“เขาอวยพรมาแบบนี้เขาก็คงโอเคแล้วล่ะ” ศิรินยกกาแฟชึ้นมาจิบแล้วยิ้มบางๆ

“ขอบคุณนะคะที่เลือกบี ทั้งๆที่แหวนของเขาสวยมากเลย”

“สวยมากเลยเหรอ คริสไม่ได้เห็นอ่ะ” ศิรินเอ่ยยิ้มๆ 

“ฮื่อ จนบีใจแป้วเลยล่ะ”

“แล้ววงนี้ล่ะ สวยกว่าไหม”

“วงนี้น่ะสวยที่สุดเลยค่ะ” น้ำทิพย์มองแหวนที่สวมบนนิ้วของเขาและเธอ แล้วก็ยิ้มออกมา เธอรู้ใจเขาที่ทำแหวนออกมาแบบเรียบๆ แต่ถึงกระนั้นด้านในแหวนของเขามีชื่อของเธอ และแหวนของเธอก็มีชื่อของเขา

“ใช่มั้ยล่ะ” ศิรินยกยิ้ม ถึงจะเป็นแหวนแบบเรียบๆ แต่เธอก็รู้ว่า เมื่อเขาสวมให้เธอมันจะกลายเป็นของที่มีค่าที่สุด และสำหรับเขาก็จะไม่ต่างกัน

“ว่าแต่คุณป๊ากับคุณม๊าคริสยอมให้หมั้นบีง่ายๆเลยเหรอคะ บีคิดว่าบีคงต้องพิสูจน์ตัวเองอีกเยอะเลยเสียอีก”

“หมั้นน่ะไม่ยาก เพราะคริสเป็นคนชอหมั้นบีเอง แต่แต่งอ่ะ บีต้องมาขอ ดังนั้นต้องพยายามชนะใจให้ป๊ากับม๊าให้ได้นะคะ ถ้าป๊าจะทำนิ่งใส่บีก็ห้ามท้อนะคะ”

“บีจะพยายามที่สุดเลยค่ะ”

 

คิดๆไป วันนั้นก็ได้จังหวะดีจริงๆเสียด้วยสิ ศิรินนึกไปถึงตอนที่เธอกลับถึงบ้าน  

“ม๊าคะ ป๊าคะคริสขอคุยด้วยนะคะ”

“มีอะไรคะลูก” ม๊าวางแฟ้มรายงายของสมาคมแล้วถามด้วยรอยยิ้ม พลางลุกมามานั่งลงข้างๆป๊า ส่วนป๊าก็วางวรสารธุรกิจลงแล้วขยับตัวตั้งใจฟังลูกสาวคนโต

“ม๊าคะ ป๊าคะ หนูเลือกบีค่ะ” ศิรินกลั้นใจเอ่ยอย่างรวบรัดตรงประเด็น

ป๊ามองนิ่งๆก่อนจะหยิบหนังสือกลับขึ้นมาอ่านต่อ

“ป๊าขา” ศิรินจับที่ตักของบิดา ส่งสายตาอ้อนคุณป๊าอย่างที่เคยได้ผลเวลาออดอ้อนอยากได้อะไร

“ป๊าขา ม๊าขา หนูตัดสินใจแล้วนะคะ”

“แล้วหนูจีน่าล่ะลูก น้องไม่ดียังไงคะ”

“ไม่ใช่จีน่าไม่ดีค่ะม๊า แต่เขาแค่ไม่ใช่บี  ม๊าคะ บีอาจจะสู้ไม่ได้ที่ฐานะ แต่หนูมีความสุขเวลาที่อยู่กับเขา”

เธอไม่ใช่แมวตัวนั้นแล้ว เธอจะสู้เพื่อให้ได้อยู่กับเขา ตอนนี้เธอได้ยินกับหูแล้วว่าเขาเองก็รักเธอและกำลังสู้เพื่อเธอ เมื่อรู้แบบนี้ เธอจะไม่ยอมปล่อยมือเขา จะไม่ให้เขาสู้คนเดียว

“ถึงบีเขาจะไม่เลือกทางที่ม๊าให้ ไม่เลือกเงื่อนไขที่จะทำตัวเองให้คู่ควรกับคริส เขาไม่ผ่าน เขาอาจจะเป็นเจ้าเด็กโง่ไม่รู้จักคว้าโอกาสในสายตาของป๊ากับม๊า แต่มันคือสิ่งที่เป็นความดีในตัวเขานะม๊า คริสเลือกบีนะม๊า นะคะ ตอนนี้แม่เขาก็เปลี่ยนแล้ว แต่ต่อให้ไม่เปลี่ยน หนูก็เลือกบีอยู่ดี หนูขอคนนี้นะคะ นะม๊านะ”

ศิรินน้ำตาคลอเมื่อผู้ให้กำเนิดดูจะไม่ตอบรับอะไรเธอเลย

“ป๊ากับม๊าตามใจหนูเสมอไม่ใช่เหรอคะ หนูขอแค่เรื่องนี้อีกเรื่องได้ไหมคะ” ศิรินพนมมือกราบไปที่ตักมารดาและบิดาน้ำตาหยดจากดวงตาเรียว หากป๊ากับม๊าไม่ให้ผ่าน เธอจะทำยังไงล่ะ ถึงเธอจะเอาแต่ใจยังไงเธอก็เคารพเชื่อฟังป๊ากับม๊าที่สุด

“ที่หนูออกจากบ้านดึกๆน่ะ คิดว่าม๊าไม่รู้หรือคะกลับเอาเช้าน่ะ”

..

“ไปหาหนูบีใช่ไหมล่ะ”

“ม๊าป๊า เรื่องนี้บีเขาไม่เกี่ยวนะคะ หนูเป็นคนไปหาเขาเอง เขาไม่ได้..”

“แล้วถ้าม๊ากับป๊าห้ามจริงๆ หนูจะได้ออกจากบ้านมั้ยคะ”

“หมายความว่า..” หัวคิ้วเรียวขมวดน้อยๆ เธอกำลังแปลคำพูดของบิดามารดา

“ม๊ากับป๊า ก็ไม่ได้ห้ามไงคะ”

“นี่แปลว่าม๊ากับป๊าโอเค แปลว่าบีเขาผ่านใช่ไหมคะม๊า” 

“ค่ะ เขาผ่านตั้งนานแล้วล่ะ รู้ไหมคะ คนที่บอกว่ารักเราน่ะ ต้องในยามที่ลำบาก เขาไม่ทิ้งแม่เขา ไม่ทิ้งครอบครัว ทำให้ม๊ากับป๊าเชื่อว่า ต่อไป เวลามีปัญหาอะไร เขาก็จะไม่ทิ้งหนูเพื่อเงื่อนไขที่ดีกว่า หนูกับน้องน่ะเป็นแก้วตาดวงใจของม๊ากับป๊า ม๊ากับป๊าก็หวังคนที่เข้ามาหาหนู จะรักที่หนูเป็นหนู ไม่ได้หวังจะสร้างฐานะเป็นทางผ่านไปสู่สิ่งอื่นๆ และอีกอย่างจากที่ม๊าเห็น เขาน่ะเห็นแก่ความสุขของหนูมาก่อนตัวเขาเอง ทั้งหมดนี่คือเหตุผลที่ม๊ากับป๊า ไม่ว่าถ้าหนูจะคบกับเขา เพียงแต่ม๊ากับป๊าน่ะ รอนานกว่าที่คิดนะกว่าหนูจะมาคุยเรื่องนี้”

ศิรินยิ้มออกมา ในที่สุดความดีของเขาก็พิสูจน์ตัวเขาเองจนได้

“โหย ม๊าอ่ะ” 

“แต่ป๊ากับม๊าไม่ว่าที่จะคบกัน ก็ไม่ได้หมายความว่า ไม่ว่าเรื่องที่หนูไปหาหนูบีเขาทุกคืนน่ะ เรื่องนี้คงต้องเคลียร์กันนะคะ” คนเป็นบิดาเอ่ยเสียงขรึม

“ค่ะ..”

“ควีนเป็นผู้หญิงนะคะ หนูจะไปขึ้นคอนโดเขาแบบนี้มันไม่งาม”

“แต่หนูไปเพราะ..”

“ไม่ว่าจะเพราะอะไร คนอื่นเขาไม่ได้รู้เหตุผลด้วย หนูเองก็มีน้องสาวที่มองหนูเป็นแบบอย่าง ป๊าว่าหนูควรไตร่ตรองจะทำอะไรให้ถูกต้อง รอเวลาที่เหมาะสมไหมคะ”

ศิรินยิ้มออกมาหลังจากนิ่งไปสักพัก

“โอเค่ะป๊า หนูจะทำให้ถูกต้องค่ะ งั้นหนูจะรีบจัดการให้ถูกต้องทุกอย่างเลยนะคะ เดี๋ยวคริสขอโทรสั่งแหวนหมั้นก่อน”

“อะไรนะลูก” บิดาถามงงๆ แต่ไม่ทันกับที่ลูกสาวคนโตที่รีบคว้ามือถือแล้วลุกจากห้อง เธอหันมาบอกม๊ากับป๊าด้วยรอยยิ้ม

“ม๊าป๊าเคลียร์คิวให้งานหมั้นหนูด่วนๆเลยนะคะ  หนูจะขอหมั้นบีเขา”

 

“ม๊า นี่ป๊าหมายถึงจะให้ลูกสาวเราค่อยๆคบหาดูใจนะม๊า ไม่ให้ไปหาไปค้างกับหนูบีเขาแบบนั้น จะให้มาพามาทำความรู้จัก เข้าตามตรอกออกตามประตู ทำไมกลายเป็นแบบนี้ได้ล่ะ นี่ลูกเราจะหมั้นเขาเลยนะคุณ” คนเป็นป๊าแอบบ่นกับม๊า เมื่อลูกสาวคนโตกำลังคุยจัดแจงเรื่องสั่งตัวอย่างแหวนมาให้เลือกอย่างจริงจัง

 “ก็คุณน่ะมัวแต่อ้อมค้อมเกรงใจลูก เสียท่าลูกแล้วไหมล่ะ”

“แล้วกันไปเถอะ แต่ตอนขอแต่งผมจะเล่นตัวเยอะๆเลยนะคุณ”

“แล้วฉันจะคอยดู” 

 

 

“พอป๊าเปิดโอกาส คริสก็เลยฉวยโอกาส ทำให้เรื่องของเราถูกต้องไงคะ”

“แบบนี้คริสจะได้มาขึ้นคอนโดบีได้แบบเหมาะสมใช่ไหม” เขาถามยิ้มๆ

“ใช่ที่ไหนกัน”

ที่จริงก็ใช่แหละ

“แล้วคืนนั้นคริสคิดยังไงที่”

“ไม่เอาเรื่องนี้ข้าม แต่คริสบอกได้แค่ ตอนที่คริสจูบบี นั่นไม่ได้อยู่ในแผนนะ” เธอหน้าแดง


คิดถึงวันนั้น ที่เธอได้ยินบทสนทนาของเขากับรุ่นน้อง ทำให้เธอรู้ว่าความรู้สึกของเขาที่มีต่อเรื่องของเรา เธอดีใจมาก ความรู้สึกกลัว ไม่มั่นคง ในหัวใจถูกปลดล็อคด้วยคำพูดของเขา เธอดีใจจนอยากจะกรี๊ดดังๆ และพร้อมๆกันก็สงสารความรู้สึกของเขา ที่พยายามเข้าหาเธอ แต่เธอก็ปิดกั้นเขาไว้เสมอด้วยความกลัวและความรู้สึกที่สูญเสียความมั่นใจ และในคืนวันนั้นตอนที่ประตูห้องของเขาถูกเปิดออกต้อนรับเธออย่างรวดเร็วเช่นเคยพร้อมกับรอยยิ้มดีใจของเขา เธอพยายามทำเป็นไม่เห็นแววตาดีใจนั่น และก้มหน้าไม่สบสายตา เธอเตรียมแผนการไว้แล้ว และคืนนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่จะมาซุกเขา ใกล้ชิดเขา ได้ยินเสียงหัวใจ ได้กลิ่นกายหอมๆของเขา ก่อนที่จะทำตามแผนการ ที่ตอนเช้าจะทิ้งจดหมายไว้ให้เขา เพื่อให้เขามาหาในวันที่ทุกอย่างพร้อมที่จะเซอร์ไพรซ์เขา เธอพยายามที่จะไม่ทำแผนแตกเอง ด้วยการไม่สบตาทำทีเหมือนงอนเขาอยู่เช่นเดิม ทั้งที่ใจอยากจะยิ้มให้ อยากจะกอดเขา อยากจะบอกรัก อยากจะบอกว่าเธอดีใจแค่ไหนที่เขาเลือกที่จะไม่ปล่อยมือจากเธอ

เธอหลับตาลงสักพักก็ขยับตัวเข้าหาเขาอย่างเคยตัวที่จะใกล้ชิดไออุ่นของเขา และ เมื่อรู้ตัวถึงสัมผัสนุ่มที่แตะริมฝีปาก ตามด้วยเสียงกระซิบ

“รักบีคนเดียวนะคะ”

คำขอร้องอ่อนหวานที่มีผลต่อใจทำให้เธอลืมตามามองเขา และอดไม่ได้ที่จะรั้งเขามามอบจุมพิต เพื่อขอโทษและปลอบโยนความรู้สึกของเขา สัมผัสที่ส่งผลต่อความคิดถึงที่เอ่อล้นเต็มตื้นจนเป็นหยดน้ำตา และหยดน้ำตาในดวงตาของเขาก็ทำให้เธอรู้ว่าเขาเองก็คิดถึงเราในแบบเดียวกัน เราถูกดึงดูดให้ปลอบโยนกันและกันอีกครั้ง และอีกครั้ง จนกระทั่งการปลอบโยนซึ่งกันและกันของเธอและเขาเป็นไปในแบบที่ลึกซึ้งกันอีกคราหน

เธอค่อยๆผละจากอ้อมกอดที่แสนดีต่อใจอย่างระวังไม่ให้เขารู้ตัวตื่น เธอหยิบเสื้อผ้าแต่งตัวแล้วหยิบกระดาษที่เตรียมมาจากกระเป๋าถือ ข้อความในจดหมายที่เขียนตัดพ้อเขา มันเรียลจนเธอต้องปาดน้ำตาเมื่อคิดว่าหากเขาปล่อยมือจากเธอจริงๆเธอจะรู้สึกแบบไหน และจะใจสลายแค่ไหน ดีที่ทุกอย่างเป็นแค่เรื่องสมมุติ และจดหมายนี่ ไม่ใช่แผนการกลั่นแกล้ง หากคือสิ่งที่บอกความในใจจากเธอที่มีต่อเขา


 


“จดหมายนั่น ทำให้บีได้รู้ว่าที่ผ่านมา คริสรู้สึกแบบไหน บีขอโทษที่ทำให้คริสกังวลตั้งนาน บีสมควรจะถูกคริสเอาคืนจริงๆ”

“คริสไม่ได้จะเอาคืนสักหน่อย คริสอยากเซอร์ไพรซ์ วันที่คริสงอน น้อยใจ ก็ไม่มีวันไหนที่คริสไม่รักบี ไม่รู้สึกดีกับบีนะคะ” เธอพูดง้อเขาอย่างเกรงเขาจะน้อยใจ

“แล้วหลังจากคืนนนั้นคริสไปอยู่ไหนคะ บีแอบไปเฝ้าที่หน้าบ้านคริสก็ไม่เจอ”

"คริสก็ไปนอนที่คอนโดน้องพลอย แล้วคริสก็แอบไปหาน้าอ้อย แล้วก็ไปหาคุณแม่ จริงสิ คริสมีเรื่องที่ยังไม่ได้เล่า คริสน่ะเคยตามไปตามทางที่คริสจำได้ในความฝัน คริสเจอน้าขายลูกชิ้นคนนั้น เขาไม่ได้บอกอะไรกับคริสเกี่ยวกับบี แต่เขาบอกว่าไม่รู้จักเด็กผู้หญิงที่ชื่อบี แล้ววันที่เราไปเลี้ยงเด็กบ้านเด็กกำพร้า คริสก็นึกได้ว่าบีไม่ได้เป็นแค่ชื่อเด็กผู้หญิง คริสเลยนึกได้ว่าน้าเขาต้องปิดบังอะไรอยู่ คริสก็กลับไปตามหา ตอนที่คริสไม่เจอร้านรถเข็นนั่น คริสเห็นแมวสีดำที่เหมือนเจ้าหญิง เขาวิ่งตรงไปซอยบ้านของน้าอ้อย แล้วคริสก็เห็นรถบีวิ่งสวนออกมา คริสเดินตามเจ้าหญิงไปที่บ้านหลังนั้นแล้วก็เป็นบ้านน้าเขาจริงๆ คริสอยากจะเรียกน้าเขาถามเรื่องบี แต่ก็เปลี่ยนใจซะก่อน วันนั้นคริสเลยไม่ได้เข้าไปหา”

น้ำทิพย์ตั้งใจฟังแม้จะแปลกใจกับเรื่องแมวสีดำที่เล่าแต่เขาก็ตั้งใจฟังโดยไม่ถามอะไร

“คริสกลัวบีจะไม่เข้าใจ กลัวจะหาว่าคริสจะขุดคุ้ยอดีตของบี  คริสไม่อยากทะเลาะ คริสเลยเลือกวิธีที่จะคืนปลอกคอให้ ถ้าบีรับก็แปลว่าใช่ แล้วบีก็รับไว้ .. เนี่ยเห็นไหม คริสตามหาคนในฝันยากมากแค่ไหน”

เธอจับมือเขา แล้วเขากุมมือเธอตอบ

“แล้วคราวนี้ คริสก็เลยไปหาน้าอ้อยที่บ้านเขาเลยไง”

 

ศิรินนึกภาพที่เดินเข้ามาในรั้วบ้านทาวเฮ้าส์ที่มีรถขายลูกชุดคลุมผ้าจอดไว้

เสียงเมี้ยวม๊าวของเจ้าแมวเหมียวสามสี่ตัวที่นอนบ้าง วิ่งเล่นกันบ้างในบริเวณบ้าน

“แม่พวกเอ็งน่ะ ยังไม่มาหรอกนะ เขาตามหาหัวใจอยู่” หญิงเจ้าของบ้านก้มบอกเจ้าเหมียวตัวน้อยที่ร้องเมี๊ยวม๊าวไม่หยุด ก่อนที่จะมองไปยังประตู เมื่อแมวเหมียวตัวที่คุยด้วยเดินหางตั้งตรงมายังแขกที่มาใหม่

ศิรินก้มลงลูบหัวของเจ้าแมวเหมียวสามสีที่เดินมาดมๆที่ขา

น้าอ้อยเงยมอง ก็พบรอยยิ้มสดใส เริ่มจดจำได้ 

"หนู..."

“หนูมาเรียนเชิญคุณน้าค่ะ”


“น้าแกก็แปลกๆใจแหละ เขาน่ะทีมบีเต็มตัวคริสก็เลยลุ้นๆนะว่าแกจะไม่รีบบอกบีใช่ไหม”

“ตอนนี้ท่าทางน้าแกจะทีมคริสแล้วล่ะค่ะ” น้ำทิพย์เอ่ยพลางคิดถึงตอนที่น้าอ้อยดูจะมีท่าทีชื่นชมในตัวศิรินไม่น้อย แถมยังแอบมาชมกับเขาในงานเสียยกใหญ่ ที่จริงจะเรียกปลื้มมากก็ว่าได้

“แล้วตอนที่ไปหาแม่ละคะ คริสไม่โกรธแม่ใช่ไหม ตอนเด็กๆแม่ก็ไม่ได้ใจดีกับเจ้าหญิง” เขาเอ่ยถามอย่างห่วงๆ แม้ตอนในงานปาร์ตี้เซอร์ไพรซ์เขาจะเห็นว่าแม่ของเขากับคนรักจะเข้ากันได้ก็เถอะ

“ก็ไม่นาดนั้นหรอก” 

อืม.. ที่จริงตอนแรกๆก็ขนาดนั้นเลยล่ะ จริงอยู่ที่เธอไม่เคยชอบแม่เขาในตอนที่เป็นแมว และก็ยังไม่ชอบที่แม่เขาเอาแต่คอยหาผลประโยชน์จากเขา หากในเมื่อเขารักแม่มาก เธอก็ต้องยอมรับแม่เขาและทำให้แม่เขายอมรับเธอ เธอจะไม่คิดถึงอดีต ในเมื่อแม่ของเขาเป็นคนใหม่แล้ว เธอจะคิดว่าเธอกับแม่ของเขาเพิ่งเริ่มรู้จักกันก็แล้วกัน ..

ซึ่งก็เริ่มต้นได้ไม่เลวเลย

 

“คุณแม่คะ หนูมากราบสวัสดีค่ะ คริสขอโทษนะคะที่เพิ่งมาเยี่ยม” ศิรินยกมือไหว้และยิ้มประจบผู้ใหญ่ของคนรัก

“หนู เอ่อ คุณคริส เชิญนั่งก่อนสิคะ มีอะไรให้รับใช้รึเปล่าคะ”

“เรียกหนูว่าคริสเถอะค่ะ หนูมาฝากตัวและกราบขอโทษ หากหนูเคยเสียมารยาทต่อคุณแม่ไปบ้าง ตอนที่เคยคุยกันทางโทรศัพท์”

แม่เขาหลบสายตา

“เรื่องนั้นช่างเถอะค่ะคุณ อย่าเรียกคุณแม่เลยค่ะ น้าเคยเจอคุณแม่ของคุณหนู น้าไม่อยากตีเสมอท่าน”

“หนูขอเรียกคุณแม่เถอะนะคะ เพราะหนู .. เอ่อ หนูคบกับลูกสาวคุณแม่อยู่ หมายถึงบีน่ะค่ะ และหนูก็อยากจะมากราบ และขออนุญาต..”

“ถ้าเป็นเมื่อก่อนน้าคงดีใจหากเจ้าบีจะมีคนรวยๆแบบหนูมาสนใจมัน แต่พอมาตอนนี้น้าลำบากใจ เพราะหนูน่ะมีฐานะดี แบบที่คนอย่างเจ้าบีมันคงไม่คู่ควร แถมยิ่งมันเลือกแม่ เลือกยอมรับว่ามาจากสลัมแบบนั้น หนทางของหนูกับเจ้าบีคงไม่ได้ราบรื่นนักหรอก และพวกหนูอาจจะต้องเจอปัญหาอะไรอีกเยอะ แต่ถ้าตัดเรื่องพวกนั้น ในฐานะคนเป็นแม่  .. แม่ยืนยันได้ว่าเจ้าบีน่ะ มันเป็นคนจริงจังและให้ความสำคัญกับความรักมากนะ ถ้าเขารักใครเขาก็จะรัก เขาจะดูแลอย่างดี ด้วยหัวใจของเขา ถ้าหนูจะคบกับมัน น้าคงไม่มีสิทธิ์ต่อรองอะไรมาก นอกจาก ..”

ศิรินตั้งใจฟัง มือกำบนตักแน่น

เธอยอมเปย์ ไม่ว่าแม่เขาจะเรียกร้องแค่ไหน แต่หากเป็นเช่นนั้นล่ะ เขาคงเสียใจมาก..

“หนูรับปากได้ไหม ว่าจะดูแลเขา ไม่ทอดทิ้งเขา ได้ไหมลูก”

ศิรินยิ้มออกมา ทั้งโล่งใจและดีใจแทนเขาที่แม่ของเขาห่วงใยเขาแล้วจริงๆ

“แน่นอนค่ะ คุณแม่ หนูรับปาก”

“และ หนูอยากจะขอแสดงความจริงใจด้วยกันหมั้นเขาไว้เลยนะคะ”

 


“การที่คริสได้คุยกับแม่ คริสเลยได้รู้ว่าคุณแม่ก็ห่วงบีไม่น้อยนะ คริสดีใจด้วยมากๆเลย”

“ขอบคุณนะคะ ที่ทำเพื่อบีขนาดนี้ คริสทำให้บีรู้จักความสุข ความรัก แล้วยังได้เข้าใจกับแม่อีก”

“ไม่เอาสิคะ ขอบคุณอะไรกัน คริสทำเพื่อคริสเองด้วย แล้วตอนนี้คริสถามอะไรบีบ้างได้ไหม”

“ได้สิคะ อะไรคะ”

“เรื่องเจ้าหญิง จากนั้นล่ะ บีเจอเจ้าหญิงอีกรึเปล่า”

“ไม่ค่ะ ไม่อีกเลย” แววตาคมมีแววเศร้า “แต่บีก็หวังอยู่ทุกวันว่าเขาจะมีบ้านที่ดี มีคนดูแลดี และมีชีวิตที่มีความสุข”

ศิรินบีบมือเขาเบาๆอย่างปลอบโยน

“แต่สิบกว่าปีต่อมา บีก็ได้ฝันถึงเขาอีกครั้ง” เขามองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน และเธอก็ยิ้มตอบเขา


“แล้วถ้าสมมุติบีไม่ใช่เด็กคนนั้นล่ะ ถ้าเด็กคนนั้นโตมาเป็นคนอื่น” น้ำทิพย์เอ่ยถาม

ศิรินจับผมหน้าม้าเขา หน้าม้าแตกๆเหมือนตอนเป็นเจ้าเด็กยักษ์เลย

“เด็กคนนั้นน่ะ ดีแบบนั้น ก็ต้องโตมาเป็นคุณอยู่แล้วนี่นา”

“แปลกดีจังนะคะ ที่กลายเป็นว่าคริสรู้จักบีมาตั้งแต่บียังเด็ก แบบนั้นอ่ะ”

 “ใช่ คริสรู้จักบีมาตั้งแต่บียังเป็นเด็กแปดขวบคนนั้น คริสรักเขา จนกระทั่งเป็นบีคนนี้ รักมาตลอดเลย รู้ไหม ดังนั้นคริสถึงไม่คิดว่าเรื่องของเรามันเร็วไป หรือจำเป็นต้องรออะไรอีก เพราะคริสรักบีมาตั้งนานแล้วไง”

 “บีก็รักคริส รักมาตั้งแต่แปดขวบแล้วเหมือนกันนะ เจ้าหญิง”

 



#MyDreamBC

คิดถึงกันไหมคะ

xoxo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #1542 Delight (@delight25) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 21:56
    เค้าจองกันมาตั้งแต่แปดขวบแล้ว งือออ เขินจัง เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่หวือหวาแต่มั่นคงและชวนให้เขินตลอดเลย ว่าแต่เจ้าหญิงรักสะอาดจริงๆ หรือฉวยโอกาสกับเจ้าเด็กยักษ์กันแน่เนี๊ยะ 555 เหมียวๆๆๆ
    #1542
    1
    • #1542-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      26 พฤษภาคม 2562 / 21:57
      เจ้าเด็กยักษ์เค้าเเกล้งหยอกค่ะ แต่เจ้าหญิง เธอมีพุริธใช่มั้ยๆๆ 555
      จองกันมานานแล้วก็ได้จองกันจริงๆแล้ว ขอบคุณคอมเม้นต์น๊า อบอุ่นใจตลอด เค้าตอบช้าไม่ใช่อะไรเลย อยากเก็บไว้นานๆค่ะ หวังว่าตอนพิเศษตอนต่อไปจะยังเขินได้อีกนะคะ ^^
      #1542-1
  2. #1540 Ryojin29 (@Ryojin29) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 23:03
    เอ็นดูเจ้าเด็กยักษ์ และชอบการควคอนเซปความสายเปย์ของปริ้นเซส แงงงง น่ารักจังเลยค่ะ
    #1540
    1
    • #1540-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      18 พฤษภาคม 2562 / 10:53
      ขอบคุณคอมเม้นต์นยู ดีใจมากๆที่ชอบค่ะ ^^
      #1540-1
  3. #1537 summerboy (@summerboy) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:45
    เจ้าเด็กยักษ์เจ้าเด็กขยันรีดนี่เขิลไปหมด
    #1537
    1
    • #1537-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 19:45
      ไรต์ก็เขินด้วยค่ะ อิอิ
      #1537-1
  4. #1536 imagine_ii (@imzii) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:02
    คิดถึงทั้งคู่มากๆๆๆเลยยยย ยังน่ารักเหมือนเดิมเลย แงงงงง ม๊ากับป๊าก็คือเนียนมากกกกกก โอ๊ยยยย ใจแป่วไปนานเลยเนี่ยย 5555555
    #1536
    1
    • #1536-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 19:42
      555 ม๊ากับป๊าเนียนมากค่ะ จนน้องจะร้องแล้ว 55 ดีใจที่ชอบนะคะ
      #1536-1
  5. #1535 k50245 (@kapkkapp) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 00:12
    ชอบจังเลยค่ะ ชอบคำว่ารักมาตั้งแต่แปดขวบแล้วนะเจ้าหญิง... คือสัมผัสได้ถึงความรักที่มั่นคงกับความผูกพันธ์ที่มีระหว่างกันและกันจริงๆค่ะ อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจจังเลย :)
    #1535
    1
    • #1535-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 14:17
      ขอบคุณนะคะ ดีใจที่ชอบค่ะ :)
      #1535-1
  6. #1534 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:43
    งือออ เขินๆๆๆ น่ารักมากกก
    #1534
    1
    • #1534-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 14:15
      ดีใจที่ชอบนะยู ^^
      #1534-1
  7. #1533 StApollo18 (@StApollo18) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 20:58
    คิดถึงจัง...ชอบเวลาเฉลยเรื่องราว แล้วทำให้เราย้อนถึงตอนนั้น มารวมกับตอนใหม่ คือมันดี ชอบค่ะ
    #1533
    2
    • #1533-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 14:14
      คิดถึงคนอ่านด้วยจะเชื่อไหม คิดถึงฟีลลิ่งรีดมาคอมเม้นต์เรื่องราว ดีใจที่ชอบตอนพิเศษตอนแรกนะคะ ^^
      #1533-1
  8. #1532 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 20:23
    น่ารักมากค่ะ
    #1532
    1
    • #1532-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 11:40
      ขอบคุณค่ะ ^^
      #1532-1
  9. #1528 Karn (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 19:24

    น่ารักแบบนี้เปย์แน่นอนค่ะ ขอเวลาอีกนิดนะคะ

    #1528
    1
    • #1528-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 11:19
      ขอบคุณนะคะ มีเวลาถึงวันที่ 14 เดือนหน้าเลยค่ะ ^^
      #1528-1
  10. #1525 TIST_CHILL (@pammylover) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 16:57
    งื้ออออ เขินมากๆๆ น่ารักเหมือนเดิมเลย
    #1525
    1
    • #1525-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 11:00
      คนอ่านคนเดิม ก็น่ารักเหมือนเดิมซิ ^^
      #1525-1
  11. #1522 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 16:01
    คิดถึงมากๆๆๆๆ เฉลยหมดเลยน้าดีใจกับควีนและปริ้นเซสด้วย ทำไมตอนนี้ควีนขี้แกล้งขนาดนี้ค่ะ ชอบทุกอย่างรักมากกๆๆ><
    #1522
    3
    • #1522-2 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:18
      ได้ยังคะ เพิ่งถึงบ้าน กดตรงคำว่า เปิดพรีแล้วนะยู ก็เข้าได้นะคะ :)
      #1522-2
    • #1522-3 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 48)
      14 พฤษภาคม 2562 / 11:47
      ดีใจที่ชอบนะคะ ที่ลงตอนพิเศษเลยเพราะคิดว่ารีดต้องรอนานมากแล้วแน่ๆ จะบอกคิดถึงแต่เกรงใจกันแน่ๆ ขอบคุณนะคะที่แบบอยากได้เล่มมาตั้งแต่แรก ตั้งแต่ที่เราคิดว่ามันจะไปด้วยดีแค่ไหนก็ยังไม่รู้เลย ดราม่าก็แยะ เนื้อหาไบโพล่าอีก แต่รีดก็เป็นกำลังใจและร่วมเดินทางมาด้วยกันตลอด ขอบคุณมากนะคะ จะทำให้ดีที่สุด รักเช่นกันนะ
      #1522-3