My Dream คนในฝัน BeeCris l บีคริส (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 37,336 Views

  • 1,547 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    769

    Overall
    37,336

ตอนที่ 47 : คือ ความรัก..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 231 ครั้ง
    15 เม.ย. 62





“คุณแพรคะ คุณแพรรู้ไหมว่าคริสไปไหน”

...


“พี่หวานคะ พอจะทราบไหมคะว่าตอนนี้คริสอยู่ที่ไหน”

...


“น้องพลอย พี่บีนะคะ น้องพลอยทราบไหมคะว่าตอนนี้พี่คริสเขาอยู่ที่ไหน”

...


“ถ้าได้ข่าวคริสรบกวน บอกบีทีนะคะ”


...


เขาถามหาเธอกับทุกคนที่น่าจะรู้ว่าเธอไปไหน แต่ก็ไม่ได้คำตอบ เขารู้ว่าเธอคงบอกพวกเขาให้ช่วยปิดบัง

คริสไม่อยากเจอบีขนาดนี้เลยเหรอ จะตัดขาดกับบีจริงๆหรือ

 




อีกวัน..ผ่านไปอย่างยากลำบาก เขาขับรถออกจากซอยหน้าบ้านเธอที่เขามาเฝ้าดูว่าเธออยู่บ้านรึเปล่า ซึ่งก็ไม่มีวี่แวว ภาพในโซเชียลที่อับเดตก็เป็นภาพโฆษณาสินค้า ที่ไม่บ่งบอกที่อยู่ใดๆ จริงอยู่ที่ละครเรายังถ่ายไม่เสร็จ แต่เขาจะไม่ยอมเอาแต่นั่งรอเพื่อถึงวันที่เราจะต้องเจอกันแบบนั้น เขาจะไม่เสียเวลาต่อไปอีกแล้ว ขอแค่พบเธอเร็วขึ้นแม้สักนาทีเดียว เขาก็จะพยายาม

อีกคืน..ยามหลับเป็นไปโดยไร้ความฝัน ทำให้ความเงียบเหงาในยามลืมตาตื่นยิ่งซึมลึก แล้วเธอจะเป็นอย่างไร จะคิดถึงเขาแบบที่เขาคิดถึงเธอ รอยยิ้มของเธออยู่แบบนี้รึเปล่า

 


นาทีและละนาทีผ่านไปอย่างเชื่องช้าในความรู้สึกของน้ำทิพย์ ความรู้สึกโดดเดี่ยวยากจะทนรับได้อย่างเคย จนกระทั่ง เขาได้รับการแจ้งเตือนข้อความจากน้องพลอย ที่เป็นภาพวิวที่ทะเล 

'พี่คริสส่งมาให้ ว่าสบายดี'  


แม้จะเป็นเพียงรูปทิวทัศน์ที่เป็นผืนน้ำทะเลกว้าง หากภาพบางส่วนเล็กๆของบริเวณที่พักที่ติดมาในรูปทำให้เขาใจกระตุกด้วยความตื่นเต้น

ที่นั่นน่ะเอง

เขายิ้มออกมาเมื่อมั่นใจว่าเป็นที่ไหน แทบจะติดปีกบินไปหา หากงานที่กำลังติดพันทำให้เขาต้องพยายามคอนเซ็นเทรด จนเมื่องานถ่ายแบบจบ เขารีบเอ่ยขอบคุณทีมงานทุกคนด้วยรอยยิ้มสดใสจนทุกคนแปลกใจ ร่างสูงโปร่งเร่งฝีเท้ามายังที่จอดรถเพื่อจะเดินทางไปตามหาคนรัก แต่ก็ต้องคิ้วขมวด

 

“พี่ป้อง บีขอให้เปลี่ยนรถให้ไงคะ บีจะขับไปหาคริส แล้ว ทำไมถึงยังไม่เปลี่ยนละคะ..” น้ำทิพย์หงุดหงิดใจที่เขาต้องเสียเวลาเปลี่ยนรถ เมื่อรถตู้คันที่พี่ป้องขับมาส่งยังจอดรออยู่ดังเดิม

“พี่จะขับไปส่งเองไงครับ ดูเราไม่ค่อยได้พักเลยนะช่วงนี้ พี่ขับจะได้ปลอดภัย”

“ไม่ต้องหรอกค่ะ บีไปแค่นี้เอง”

“น่าส่งเฉยๆไม่อยู่เป็นกขคหรอก กลับเมื่อไหร่ค่อยบอกกัน”

"ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย" น้ำทิพย์เกาจมูก

“หลับก็ได้นะ ถึงจะปลุก” คนขับรถที่แสนดีเหมือนพี่ชายเอ่ยบอก เมื่อน้ำทิพย์ยอมขึ้นนั่งเบาะหลังของรถตู้

“หลับไม่ลงหรอก บีตื่นเต้นจะแย่” เขารู้สึกได้จังหวะหัวใจที่เต้นรัว แค่รู้ว่าอีกไม่นานก็จะได้เจอเธอ..

“บีพี่ไม่เคยเห็นบีเป็นแบบนี้นะ แบบวัยรุ่นใจร้อน แต่ก็ดูแววตาสิ ดูมีความสุข”

“ชัดแบบนั้นเลยเหรอคะ”  

“พี่ดีใจด้วยที่บีหาความสุขของบีเจอ”

“ขอบคุณค่ะ”

“แล้วคิดไว้รึยังว่าจะไปพูดอะไร”

“คิดแล้วค่ะ”

ทุกสิ่งที่เขาเก็บอยู่ในหัวใจ ทุกคำพูดที่เขาจะเสียใจหากไม่ได้บอกให้เธอรู้

 

 





น้ำทิพย์ยืนมองแผ่นหลังแบบบางที่ใส่ชุดกระโปรงยาวสีขาว ก้อนเนื้อในอกซ้ายเต้นแรงด้วยความยินดี ราวกับได้เจอเจ้าของ

 ผมประบ่าปลิวไปตามสายลม เธอยืนเหม่อมองผืนน้ำทะเลตรงหน้า จึงยังไม่รู้ถึงการมาของเขา

บังเอิญหรือไงกันนะที่ในรถก็มีสูทลำลองสีขาวที่พี่ป้อง บอกว่าเพิ่งไปรับมาให้ แล้วก็หยิบมาให้ใส่ 

ไปง้อสาวต้องดูดีหน่อยสิพี่ป้องว่าแบบนั้น

เหมือนชุดคู่เลย


เขาเดินมาใกล้จนเธอรู้ตัว สายตาเรียวมองมาแว่บเดียวแล้วทำท่าจะเดินหนี หากเขาอาศัยแขนยาวๆมาคว้าจับมือเธอไว้


“บีเคยสัญญากับเจ้าหญิงของบีว่าสักวันจะพาเขาไปทะเลด้วยกัน”

 

คำพูดที่เขาเกริ่นถึงความทรงจำมีค่า น้ำเสียงทุ้มนุ่ม ฝ่ามืออบอุ่นที่ยึดจับ ล้วนมีผลต่อหัวใจ ทำให้เธอหยุดนิ่งฟัง หากไม่หันมามองหน้า

 

“บีเคยวาดฝันบ้านของเรา บ้านที่มีพ่อ แม่แล้วก็ เจ้าหญิง .. บีวาดอนาคตว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป..  จนกระทั่งตอนนี้ความฝันของบีก็ยังคงเป็นแบบนั้น”

เธอหันมามองเขาเมื่อเขาพูดจบประโยค ในแววตาเต็มไปด้วยคำถาม เขาสบสายตาเธออ่อนโยนแล้วพูดต่อในสิ่งที่อยากจะให้เธอรับรู้

“ไม่ว่าจากนี้ ความฝันจะเป็นแบบไหนก็ตาม จากนี้ในความเป็นจริง ในทุกวันที่คริสลืมตาตื่นขึ้นมา บีจะอยู่กับคริสเสมอ บีสัญญาจะไม่ยอมปล่อยมือคริสไปไหนอีก”

 

“แล้วที่คริสได้ยิน..” ศิรินเอ่ยถาม


“คริสคงไม่ได้อยู่ฟังจนจบ บีบอกคุณจีน่าว่าบีไม่ได้ด้อยไปกว่าเขา บีสามารถดูแลคริสให้มีความสุขได้เหมือนกัน  
บีขอโทษนะคะ ที่เคยปล่อยมือจากเจ้าหญิง บีขอโทษที่ตอนนั้นบีพาเจ้าหญิงกลับบ้านด้วยกันไม่ได้ และบีขอโทษ ที่บีมันซื่อบื้อที่ไม่รู้ว่าคริสกำลังรู้สึกแบบไหน บีไม่บอกในสิ่งที่คริสควรจะรู้ให้คริสได้ฟัง ทำให้คริสต้องคิดมากอยู่คนเดียว กลัวไปเองคนเดียวแบบนี้”


“บี..”


“ยังไม่สายไปใช่ไหมคะ”

เขาก้มมองที่มือเธอ ใจชื้นที่นิ้วมือเรียวสวยยังไม่มีแหวนของใครจับจอง


“คริสก็รู้ว่าบีโตมาแบบไหน ความจนปลูกฝังให้บีประมาณตัวเอง อะไรที่อยากจะได้ ไม่ใช่ว่าจะต้องได้ อยากได้แล้วก็ต้องรู้จักตัดใจ บีไม่คิดทำอะไรเกินฐานะ ไม่ทะเยอทะยาน เพราะสิ่งที่บีเคยอยากได้ เคยวาดฝัน บีไม่ได้และไม่มีวันได้รับ บีรู้แค่ว่าอะไรที่บีไม่มีสิทธิ์ ก็ต้องตัดใจ”


“แต่คริสไม่ใช่ของที่ต้องซื้อได้ด้วยเงินแบบนั้นนี่”


“รู้ไหมตอนนั้นที่บีเจอเจ้าหญิง บีเองก็คิดอย่างนั้น คิดว่าบีเจอเพื่อนแล้ว เพื่อนที่จะเป็นของๆบี เราจะมีกันและกันตลอดไป แต่ในที่สุด บีก็ต้องเสียเขาไปเพราะบีไม่มีเงิน วันที่บีไปเดินแบบแทนคุณจีน่า บีเห็นสังคมของคริส เห็นคุณจีน่าอยู่เคียงข้างคริส เขาพร้อมเสียจนบีเองก็กลัว กลัวว่าคริสจะเห็น..เห็นว่าบีเทียบอะไรกับเขาไม่ได้.."


“แต่ คริสเห็นแค่บีนะ”เธอพลิกมือเป็นฝ่ายจับมือเขา


“จำได้ไหม คนในฝันของคริส เขาไม่มีอะไรเลย บ้านก็เท่ารูหนู เงินน่ะ ก็ต้องคอยเก็บขยะไปขาย ได้มาเป็นเศษสตางค์ เขาเคยบอกคริสว่า ถ้าเก็บวันละสามบาทปีนึงก็จะได้เงินตั้งหนึ่งพัน คริสถอนใจเลยนะที่ได้ยินแบบนั้น ตั้งปีนึงแน่ะ มันนานชะมัด คริส ออกอีเว้นต์แค่ชั่วโมงสองชั่วโมง ก็ได้เงินเป็นหลักแสนแล้ว แต่เวลาที่คริสอยู่กับเขา คริสมีความสุข เพราะอะไร คริสถึงอยากอยู่ในฝันกับเขา อยู่ในสลัมนั่น อยากจะนอนซุกตัวอุ่นๆของเขามากกว่าที่จะตื่นขึ้นมาบนเตียงราคาแพง และในทางกลับกัน ตอนนั้นคริสเองก็เป็นแค่แมวตัวเล็กๆ  ที่หาซื้ออะไรให้บีไม่ได้สักอย่าง แต่แมวตัวนั้นก็ทำให้บียิ้มได้เหมือนกัน ทำให้คริสรู้ว่ารอยยิ้มน่ะมาจากการเอาใจใส่กัน ไม่ใช่การหาของมีราคาให้ อีกอย่าง บีรู้รึเปล่าว่าคริสดีใจแค่ไหน ที่หาบีเจอ และเรามีโอกาสที่จะได้อยู่ด้วยกันในความเป็นจริง ในความฝันวันที่บีปล่อยมือจากคริส ทำให้คริสกลัวมาก กลัวว่าบีจะทิ้งคริสเหมือนที่เคยทิ้งเจ้าหญิง”

 

“จำได้ไหมคะที่บีบอกว่าบีไม่ใช่เด็กคนนั้นอีกแล้ว”

 

ใช่คำพูดเขาในค่ำคืนนั้น ทำไมจะจำไม่ได้

 

“แต่ที่บีทำอยู่มันแบบเด็กคนนั้นทั้งนั้นเลยนี่นา คริสทนไม่ได้นะ ถ้าบีจะได้ยินบีบอกให้คริสไปหาคนอื่น หาคนที่ดีกว่า”

 

ศิรินสะอื้น เขายื่นมือมาปาดน้ำตาเธอเบาๆ แล้วเกาะกุมมือเธอเอาไว้



“ไม่ร้องสิคะ คืนนั้นที่บีบอกว่าบีไม่ใช่เด็กคนนั้นอีกแล้ว เพราะบีคนนี้จะไม่มีวันปล่อยมือจากคริสอีก การได้ฝันย้อนไปถึงช่วงเวลาที่บีพบเจ้าหญิง ทำให้บีรู้สึกถึงความรักที่กลับมาอีกครั้ง พร้อมๆกับที่คริสเข้ามาในหัวใจ และพอรู้ว่าคริสก็คือเขา บีใจสลายเหมือนบีทิ้งทั้งเจ้าหญิงและคริสในคราวเดียวกัน ทำให้บีบอกตัวเองว่าจะไม่ยอมอีกแล้ว จะไม่เสียเจ้าหญิงของบีให้ใครอีก คริสเป็นพรหมลิขิต เป็นความรัก เป็นสิ่งมีค่า เป็นหัวใจของบี คริสบอกว่าคริสทนไม่ได้ แล้วบีเองจะทนได้ยังไง แค่คริสเดินไปกับเขา บีก็จะยืนไม่ไหวนะคะ

ที่บีพูดมาทั้งหมด ว่าบีเคยเป็นแบบไหน เพราะบีอยากให้คริสรู้ว่า คริสคือข้อยกเว้น ทุกเงื่อนไข ทุกกฎเกณฑ์ที่บีตั้งไว้ให้กับตัวเอง บีโตมาอย่างไม่กล้าที่จะมีความรักเพราะแม้แต่พ่อแม่เขาก็ไม่รักบี สิ่งที่บีรัก บีเคยรักษาไม่ได้ ทำให้บีปิดใจตัวเอง แต่คริสทำให้บีอยากจะสู้ ถึงบีจะไม่ได้เพียบพร้อมเท่าใครเขา แต่บีอยากจะเป็นคนนั้น คนที่จะอยู่เคียงข้าง ดูแล เอาใจใส่ อยากเป็นความสุขของคริสแบบที่เด็กคนนั้นเป็นความสุขของเจ้าหญิง ขอให้บีเป็นคนนั้นๆได้ไหม คนที่จะแบ่งปันทุกเรื่องราวด้วยกันไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์ ตอนเป็นเด็กบีเลี้ยงเจ้าหญิงไม่ได้ ปกป้องอะไรเจ้าหญิงไม่ได้ แต่ตอนนี้บีโตแล้วนะ บีเลี้ยงเมียได้นะคะ”


ศิรินเม้มปากเมื่อได้ยินคำว่าเมีย หัวใจที่กำลังเติมเต็มด้วยความซึ้งใจจากคำพูดของเขาก็เขินขึ้นมาซะอย่างนั้น

อีกแล้วนะ เจ้าคนบ้า


“จำได้ไหมที่บีเคยบอกว่า เวลาไม่สบายใจ ก็แค่มองสายน้ำ แล้วบอกตัวเองว่าเดี๋ยวมันก็จะผ่านไป แต่ตั้งแต่บีต้องเลือก บีไปยืนมองสายน้ำ บีทำใจให้เรื่องของเราผ่านไปไม่ได้ ไม่ได้เลยจริงๆ ในจดหมาย คริสบอกว่าจะรอวันที่บีรักคริสจนยอมเสียคริสไม่ได้ บียอมเสียคริสไปไม่ได้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะคะ การได้พบคริสและรักคริสอีกครั้ง เป็นโอกาสครั้งที่สอง ที่บีจะไม่ยอมเสียไปอีก”


“จริงนะ”


“จริงสิคะ”


“แล้วเลี้ยงเมียอะไรกันเล่า”


“คนนี้ไงเมีย คนนี้”


เขาดึงเธอเข้ามาสวมกอดเอาคางเกยไหล่คนในอ้อมแขนแล้วโยกเบาๆ


“บ้า”


“ไหนๆก็พูดแล้ว ฟังอีกเรื่องได้ไหม”


“อื้อ”


“เรื่องแถลงข่าว ไม่ใช่บีไม่ได้เลือกคริสนะคะ”


“ยังไงไหน เล่าซิ”


เขาอมยิ้มกับคำว่าเล่าซิของเธอ


“ถึงทางที่คุณน้าเสนอ บีจะได้ขยับฐานะให้คู่ควรจะยืนข้างคริส แต่ความรู้สึกของบีมันตรงกันข้าม เพราะถ้าบีทำแบบนั้น เราคงจะยิ่งห่างกันกว่าเดิม สำหรับบีถ้าจะมองเรื่องคู่ควร คริสไม่คู่ควรกับคนไร้ศักดิ์ศรีแบบนั้น คนที่ทิ้งแม่ตัวเองเพื่อความสบาย บีอยากเป็นคนที่มีความภูมิใจในตัวเอง คนที่ไม่ลืมตัว คนที่ยินดีจะพิสูจน์ตัวเองว่าถึงจะไม่ได้ร่ำรวย ไม่ได้ดีพร้อม แต่คนคนนี้ก็จะพยายาม พยายามเป็นคนที่ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ ดีให้เหมาะสมคู่ควรกับคริส เพื่อที่จะมองคริสได้เต็มตา รักคริสได้เต็มหัวใจโดยไม่ต้องรู้สึกผิด ไม่ติดค้างใครแบบนี้”

ศิรินน้ำตาคลอเมื่อรู้ความหมายของการเลือกของเขา ทางที่เขาเลือกด้วยความมั่นใจอย่างที่เธอเคยน้อยใจนั้น ที่จริงเขาทำเพื่อเธอด้วย เธอซบหน้าซุกไหล่ของเขาโอบกอดเขาแนบแน่น

“ขอบคุณนะคะ”

“บีไม่ยอมเสียเจ้าหญิงของบีไปอีกแล้ว”

“จากนี้ คริสก็ไม่ยอมให้บีทิ้งแล้วนะ รู้ไหม”

“ยอมให้ใส่ปลอกคอเลยค่ะ”

 

ภาพเขาใส่ปลอกคอให้เจ้าแมวน้อยกลับมาในความทรงจำ

คิดถึงเด็กคนนั้นจังเลย คิดถึงรอยยิ้มของเขา และเมื่อเธอเงยมองใบหน้าเขาในเวอร์ชั่นควีนที่กำลังส่งยิ้มมาให้ที่แทบจะซ้อนทับเป็นภาพรอยยิ้มเดียวกัน เธอก็รู้ว่า เขาคือคนในฝัน ที่จะไม่ใช่อยู่แค่เพียงในฝันอีกแล้ว


“ดีกันแล้วนะคะ”

คนตัวสูงกว่าส่งยิ้มและยื่นนิ้วก้อยให้ และคนตัวเล็กก็ยื่นนิ้วก้อยมาเกี่ยวนิ้วเขาด้วยรอยยิ้มตาหยี

 

 

 


ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีไปตามช่วงเวลาที่เปลี่ยนเป็นหัวค่ำ 

“คริสหิวแล้วอ่ะ”

ศิรินเอ่ยขึ้น ขยับศีรษะออกจากไหล่ที่พิงซบกันนั่งมองทะเลเงียบๆ แล้วขยับตัวลุก

“ไปสิคะ” เขาลุกขึ้นตามแล้วปัดละอองทรายที่ติดบนกางเกงแล้วช่วยสำรวจความเรียบร้อยของคนรัก แล้วยื่นมือจับมือเธอไว้ ศิรินดึงมือเขาพาไปยังสวนของโรงแรมที่มีเลาจน์ห้องกระจกที่ถูกออกแบบให้เห็นวิวติดกับวิวของชายหาดและสวนดอกไม้งดงาม

"เลาจน์ไม่ได้ปิดอยู่เหรอคะ"

เขาแปลกใจน้อยๆที่เธอพามาที่ตรงนี้แทนที่จะไปทางห้องอาหาร เพราะข้างในมืดเหมือนจะปิดบริการอยู่

เธอไม่ตอบ แต่ปล่อยมือเขาแล้วตรงเข้าไป เมื่อเขาเดินตามเธอเข้าไป แสงไฟโดยรอบก็เปิดสว่าง

“เซอร์ไพรซ์” 

“แฮปปี้เบอร์เดย์"

เลาจน์ถูกจัดเป็นปาร์ตี้เล็กๆ ที่มีอาหารเครื่องดื่ม ลูกโป่งที่มีคำว่า 'Happy Birthday NAMTHIP'

และใบหน้าคนที่เขาคุ้นเคย

“แม่ พี่ป้อง น้าอ้อย คุณแพร คุณน้า น้องพลอย พี่หวาน พี่เกด”

“แฮปปี้เบอร์เดย์ ค่ะพี่บี” 

เขาลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิด

“แฮปปี้เบอร์ดเดย์นะบี” ศิรินถือเค้กยื่นให้เอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใส

“มาได้ยังไงกันคะเนี่ย”

“ก็เซอร์ไรซ์วันเกิดไงคะ”

 

"ยินดีด้วยนะบี"

“ยินดีด้วยนะคะ”

“ยินดีด้วยนะลูก” 

“ยินดีอะไรคะ” น้ำทิพย์งง เมื่อจบจากการอวยพรวันเกิด ทุกคนเอ่ยแสดงความยินดี

พลอยเดินเข้ามาหาน้ำทิพย์กับคริสพร้อมกล่องเครื่องประดับแล้วเปิดออกมา

เป็นแหวนทองคำขาวสองวง วางคู่กัน

เขายืนอึ้ง จนกระทั่งคนรักเอ่ยถาม

“หมั้นกับคริสนะคะ”

“รับซิ รับเลย รับๆๆ” แรงเชียร์ของคนรอบกาย ไม่เท่ากับรอยยิ้มของคนตรงหน้า ที่ทำให้เขาเอ่ยรับและยื่นมือให้เธอสวมแหวน และ หยิบแหวนที่เตรียมไว้สวมลงบนนิ้วนางซ้ายของเธอด้วยมือสั่นๆตามจังหวะหัวใจ

“ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวเรานะลูก”

“ขอบคุณค่ะ..คุณ.” เขายกมือไหว้ผู้ใหญ่ของคนรัก

“ม๊ากับป๊าไง” ศิรินกระซิบเมื่อเขาดูกล้าๆกลัวๆที่จะเรียก

 “ป๊าคะ ม๊าคะ ขอบคุณนะคะ” 

“ต่อไปเรียกม๊านะ แล้วห้ามเปลี่ยนแล้ว”



 

น้ำทิพย์เห็นคนรักที่กำลังคุยกันออกรสกับเพื่อนรักและน้องสาวอย่างเบิกบานใจ เขาจึงรวบรวมความกล้าเข้าไปนั่งคุยกับบิดามารดาของคนรัก

“ม๊าคะ หนูยังไม่ได้มีโอกาสกราบขอโทษเลยนะคะ”

“เรื่องอะไรล่ะลูก”

“เรื่องที่หนูไม่รับข้อเสนอ”

“หนูคิดว่าหนูทำผิดตรงไหนละคะ”

“หนูผิดที่ไม่สนใจ อวดดี แต่หนูทำเพราะหนูมีเหตุผลที่ดีพอนะคะ”

“นั่นแหละที่ทำให้พวกเรารู้ว่าหนูเป็นคนแบบไหน คริสน่ะเขาว่าหนูดี พวกเราก็เลยอยากรู้ว่าหนูจะยังเลือกความดีเพื่อลูกสาวของเราไหมและ เข้มแข็งพอที่จะดูแลลูกสาวของเราได้รึเปล่า และหนูผ่านการทดสอบของพวกเรา ยังไงก็ฝากคริสเขาด้วยนะลูก”

“ขอบคุณนะคะที่ให้โอกาส หนูรับปากจะดูแลคริสให้ดีที่สุดค่ะ”

 

 





 “บีเช็คอินห้องไว้แล้วนี่” ศิรินแกล้งเอ่ยท้วง เมื่อน้ำทิพย์เดินมาส่งเธอที่ห้อง แต่ก็ยังก้าวตามเข้ามาข้างใน


“แต่เรามีเรื่องต้องสะสางกันอยู่นะคะ” เขาเอ่ยด้วยดวงตาวิบวับ

แล้วเรื่องอะไรจะนอนห้องอื่นล่ะ..ในเมื่อ..


“คิดถึงห้องนี้จังค่ะ” คนมาดนางพญาเอ่ยพลางมองไปรอบๆ ดวงตายิ้มพราว จนเธอหมั่นไส้ ก็ห้องนี้คือห้องที่เรานอนห้องเดียวกันครั้งแรก เพราะที่นี่ก็คือโรงแรมของเพื่อนพี่เกดที่เรามาถ่ายละครด้วยกัน


“คุยอะไรก็คุยซิ”


เขาคว้าคนตัวเล็กเข้ามานั่งบนโซฟาด้วยกันแล้วยืนมือที่ถูกสวมแหวนให้เธอดู


“อะไรกันคะเซอร์ไพรซ์เนี่ย”


“ก็เซอร์ไพรซ์ไง”


“แผนเริ่มตั้งแต่ตอนไหนคะ” เขาหรี่ตาคาดคั้น


“ก็คริสได้ยินบีคุยกับจีน่าที่งานแฟชั่น...ทั้งหมด”


“ทั้งหมด งั้นก็หมายความว่า..” เขาเรียบเรียงความคิด


“ก็โทษฐานที่ทำให้คริสเสียใจตั้งนาน กลัวตั้งนานอ่ะ แล้วคริสก็อยากฟังบีพูดความในใจ บอกกับคริสด้วยตัวเอง  คริสอยากฟังชัดๆ” ประโยคท้ายเสียงอ่อนเสียงหวานจนคนฟังอดยิ้มไม่ได้


“แล้วทำไมต้องหายไปตั้งหลายวันคะ แล้วจดหมายนั่น โอ๊ย คริสเล่นใหญ่แบบนี้ รู้ไหม บีใจจะขาดเลยนะ” เขาโอดครวญ

 

“คริสขอโทษ ก็คริสอยากจะมาเซอร์ไพรซ์วันเกิดบีที่นี่ไง แล้วคริสก็ต้องเคลียร์กับม๊าป๊า แล้วก็นัดทุกคนอีก”


“ว่าแต่ม๊ากับป๊าของคริสเขาโอเคจริงๆใช่ไหมคะ” เขาจับมือคนรัก


“โอเคสิ ถ้าเขาไม่โอเคเขาไม่มาหรอก แล้วเนี่ยม๊าอ่ะร้ายมากๆเลย รู้ทั้งรู้ว่าบีผ่านยังเก๊กกับคริส ยังให้จอนอมาวุ่นวายอีก” คนตัวเล็กจับมือตอบอย่างให้กำลังใจพลางถือโอกาสฟ้อง


“ยังไงคะ”


“ก็ม๊าอ่ะ อยากให้คริสดูจอนอไว้บ้าง แล้วคริสเองก็อยากจะถอยให้ม๊าก่อนก้าวนึงไงคะ เป็นข้อต่อรองว่าคริสยอมให้ม๊าแล้ว ม๊าจะได้ยอมคริสบ้าง อีกอย่างม๊าจะว่าไม่ได้ว่าคริสดื้อ ไม่ให้โอกาสน้องเขา”


น้ำทิพย์รับฟังด้วยรอยยิ้ม


“ยิ้มอะไรคะ”


“บีรู้เลยค่ะ ว่าม๊าน่ะ เจ้าแผนการเหมือนใคร”


“บีอ่ะ ว่าคริสเหรอ”

เจ้าคนกวนนี่


แล้วในห้องพักก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและหยอกล้อกันของคนรัก

 

 


เมื่อน้ำทิพย์อาบน้ำเสร็จก็ออกมารับลมทะเลด้านนอกที่ระเบียงกว้างข้างสระน้ำด้านนอก 

เหมือนภาพในวันวานที่เห็นเธอเคยนั่งทำหน้าเศร้าตรงนั้น แปลกที่เขาจดจำรายละเอียดของเธอได้ทุกขณะแม้จะผ่านมานานแค่ไหน เพียงแต่ต่างกันที่วันนี้ดวงหน้าที่เรียกได้ว่าหมวยอินเตอร์มีรอยยิ้มสดใสจนเขาไม่อยากละสายตา น้ำทิพย์ยื่นแก้วแชมเปญให้คนรักแล้วนั่งลงข้างๆ 

"ดาวสวยจังเลยเนอะ"

"ฮื่อ เต็มฟ้าเลย"

“บีอยากพาเจ้าหญิงมาทะเล แต่เจ้าหญิงพาบีมาสองครั้งแล้วนะคะ”

“ก็พามาวันอื่นสิ”

เขายิ้มออกมาเมื่อคิดถึงวันเวลาของเราที่จะมีกันและกันในอนาคต

“บีไม่ได้ฝันอยู่ใช่ไหม” 

“ให้หยิกมั้ยล่ะ”

“จูบดีกว่า” น้ำทิพย์รู้ตัวว่าหลุดปาก จึงเม้มปากเขินๆ  

“บ้า”  เธอว่าเขาด้วยความเขินอาย และรู้ว่าเขาก็เขินไม่แพ้กันเพราะพอเขาพูดจบก็หลบสายตา

เธอเงียบไปเพียงครู่ก็ตัดสินใจเอ่ยออกมา

“คริสชอบบีนะคะ แล้วก็รักที่สุด”

“คะ” น้ำทิพย์ที่ยกแก้วเเชมเปญจิบแก้เขินได้ฟังก็หัวใจเต้นรัว ใบหูขึ้นสีจัดที่อยู่ๆเธอก็บอกรักเขา

“ก็ คืนนั้นที่นี่ ที่คริสบอกว่า ไม่ชอบ เกลียดที่สุด คริสอยากจะลบมันไปจากความทรงจำของบีไง”

“บีชอบคริสเหมือนกันค่ะ แล้ว.ก็รักคริสที่สุด” เขาตอบเธอกลับแม้จะเขินเอามากๆจนใจสั่นแต่เขากำลังฝึกเป็นคนที่ไม่เก็บงำความในใจไว้คนเดียวอีก 

“วันนั้นคริสสะใจมากเลยนะ” เธอหัวเราะกลบหัวใจที่เต้นแรง “แต่วันนี้..ดีกว่าเยอะเลย”

ดีมากที่สุด..

“แล้วตอนนั้นคริสไม่ชอบบี แต่ชอบแด็กในความฝัน แบบนั้นหรือ”

“ก็ตอนนั้น คริสไม่รู้จักบีเท่าไหร่นี่นา”

“บีคงเป็นคนที่คริสเกลียดแรกพบสินะ” เขาเอ่ยยิ้มๆ

“ใช่ ใครใช้ให้ฉายาคุณน่าหมั่นไส้ล่ะ”

“ที่ไม่ชอบก็เพราะฉายาควีนน่ะเหรอ”

“อื้ม”

เขาหัวเราะ “ดีจัง”

“มีคนไม่ชอบนี่ดียังไง”

“ดีที่ไม่ชอบเพราะฉายาไง ไม่ใช่ไม่ชอบที่บีเป็นบี”

“หลงตัวเอง” เธอย่นจมูกใส่

“ถ้าไม่หลงตัวเอง แล้วหลงคริสได้ไหม”

เธอเอียงคอ อมยิ้มน้อยๆก่อนจะเอ่ย

“ชอบเล่นมุกเสี่ยวจริงๆเลยนะ”

“เห็นไอจีบีด้วยเหรอคะ” เขาเลิกคิ้ว

“อื้ม” เธอรับคำในลำคอ ออกจะเขินๆที่ต้องยอมรับว่าแอบส่องเขา

“เห็นแคปชั่นทุกอันไหม”

“อื้ม .. แล้วทำไมอ่ะ ยิ้มอะไร”

“ก็ดีใจ เพราะถ้าคริสเห็น ก็แปลว่าคำพวกนั้นได้ทำหน้าที่ของมันแล้ว”

เธอนิ่งไปอย่างเข้าใจความหมาย ทั้งหมดที่เขาเขียน เขาเพ้อ และมุกจีบทั้งหลายแหล่ ที่เธอไม่อยากเข้าข้างตัวเองพวกนั้น เขาบอกมันกับเธอคนเดียว

น้ำทิพย์อดไม่ได้ที่จะเกลี่ยปลายนิ้วไปที่แก้มใสๆของคนที่กลั้นยิ้มเขินได้น่าเอ็นดูที่สุดในโลกตรงหน้า


“รู้สึกผิดจัง บีไม่มีอะไรให้คริสบ้าง นี่ก็ของคริสทั้งคู่” เขาจับมือเธอไล้นิ้วบนสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงสถานะความผูกพันของเรา

“แค่บีเป็นคนสวมให้ ก็พิเศษที่สุดแล้ว .. แต่แหวนแต่งงานน่ะ ต้องเป็นบีนะ”

ประโยคท้ายเข้มนิดๆแถมจ้องหน้าราวกับกำลังสั่ง

เขายิ้มจนเห็นเขี้ยวสวย จับมือเธอขึ้นมาจูบ

ไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่งได้ซ้ำๆขนาดนี้


“เพียงแต่แหวนของบี คริสอาจจะต้องรอบีให้พร้อมอีกสักหน่อย บีขอใช้หนี้แม่ให้หมด บีขอเวลาอีกไม่นาน รอได้ไหมคะ”

“รอนะ”

“รอเถอะ”

“รอหน่อยนะคะ”

“รอบีน๊า” เขาอ้อนไปเรื่อยๆเมื่ออีกฝ่ายดูทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้และจะไม่ยอมให้คำตอบสักที

 

“ไม่อ่ะ คริสไม่รอ”

 

เจ้าของใบหน้าหมวยที่ทำเก๊กแบบไม่สบอารมณ์ใส่ ค่อยเผยรอยยิ้มให้คนที่ดูจะนิ่งชะงักไปกับคำปฏิเสธ

 

เธอยื่นหน้าเข้าหาใช้ปลายจมูกเขี่ยที่ส่วนเดียวกันของเขาเบาๆ

 

“เรื่องนี้..คริสจะไม่รอ”


 เสียงแหบที่อยู่ๆก็ฟังเซ็กซี่ขึ้นหลายเท่าตัวในความรู้สึกของคนฟัง พร้อมๆกับปลายนิ้วเรียวที่แตะลงบริเวณหน้าท้องของเขาแผ่วเบา


“เรื่องนี้..” 

เขาทวนคำ พลางถูปลายจมูกตอบอย่างเข้าใจความหมาย ยิ้มทั้งริมฝีปากและดวงตา


แล้วเธอก็ถูกอุ้มจนตัวลอย “ว๊าย” จนต้องกอดคอเขาไว้แน่นอย่างกลัวตก สายตาหวานที่สบมาทำให้เธอซุกไปกับไหล่เขาเขินๆ แล้วเธอก็ถูกอุ้มเข้าไปในห้องนอน และถูกวางให้นั่งลงบนเตียงกว้างอย่างถนอม  เขานั่งลงตรงหน้า เกลี่ยพวงแก้มเนียนอย่างแสนรัก


“ขออนุญาตไม่รอด้วยคนนะคะ”


เขาเอ่ยขออนุญาตก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะสัมผัสกับริมฝีปากของเธอที่ตอบรับอย่างอ่อนหวาน

จูบที่หลอมละลายหัวใจ เธอหลับตารับสัมผัสจากเขา 


“นี่คือของขวัญวันเกิดใช่มั้ย” เขาถามเมื่อละริมฝีปากออก สบสายตาที่เป็นประกายแสนหวาน

“ไม่ใช่” เสียงแหบพร่าเอ่ยตอบ “นี่คือ..”

“คือ..?” เขาทวนคำของเธออย่างอยากรู้คำเฉลย

“คือความรัก..ที่คริสให้บี”

เขายิ้มเชยคางเธอแล้วกดจูบอย่างแสนรักและเสน่หา ศิรินหลับตารับสัมผัสจากเขา มือเรียวลูบคลำกลุ่มผมนุ่มเมื่อเขาจูบไซร้ลงมายังต้นคอ

เธอเองก็ได้รับความรักที่เขาส่งมอบให้ ซึมซับทุกความเคลื่อนไหวสัมผัสที่หลอมรวมหัวใจของเราไว้ด้วยกัน



เธอจูบเขาตอบเมื่อเขาจูบรับขวัญ เมื่อเราต่างส่งมอบความรักให้กันและกันอย่างเต็มที่ราวกับโหยหากันมาแสนนาน


“ของขวัญวันเกิดบีน่ะ”  ศิรินยิ้มพลางแนบแก้มไปกับมือที่เขาเกลี่ยผมชื้นเหงื่อ เหมือนแมวที่กำลังคลอเคลีย เขาก้มหน้ามาจูบบนริมฝีปากเธออีกครั้ง


“คือเรื่องหนี้ของแม่นะ คริสยกให้” เธอเอ่ยบอกเขาด้วยรอยยิ้มทั้งที่ริมฝีปากยังชิดกัน


เขาผละออกมา ทำท่าจะเอ่ยปาก


“คริสอยากเปย์บีตั้งแต่ตอนเป็นแมวแล้วนะ” เธอทำเสียงงอแงใส่เมื่อเขาดูจะทำเข้มขึ้นมาทันตา


“แต่มากขนาดนี้ บีรับไม่ได้นะคะ”


“ของขวัญวันเกิดก็ต้องรับสิ”


“คริสคะ” เขาทำเสียงอ้อนวอน


“งั้น ครึ่งนึง โอเคมั้ย” เธอต่อรอง

 

“นะคะ ให้คริสรับผิดชอบด้วยนะคะ”


หัวคิ้วเรียวสวยยังขมวดน้อยๆ หากดวงตาอ่อนละมุน ด้วยใจละลายลงกับน้ำเสียงอ้อนๆ ของคนรัก และ คำพูดที่สื่อถึงการร่วมรับผิดชอบ ที่มีนัยลึกซึ้งที่ทำให้หัวใจอบอุ่น คล้ายกับกำลังบอกว่า นับแต่นี้เขาจะมีคนร่วมรับผิดชอบเรื่องราวต่างๆในชีวิต คนที่ยินดีจะแชร์ทั้งทุกข์และสุขร่วมกัน


ศิรินยิ้มบางๆแล้วจุ๊บแก้มของคนรัก


“อย่าดื้อกับคริส

..

บีเป็นผู้หญิงของคริส เท่าๆกับที่คริสเป็นผู้หญิงของบีนะคะ”





...... Happy Ending .....



#MyDreamBC






จบแล้วนะคะ ขอบคุณมากที่ติดตามกันมานานมากๆเลย ดีใจที่ผลตอบรับดีมากๆเกินคาดมาก รีดเดอร์ของเค้าน่ารักมากกกก ดีมากกกกเป็นกำลังใจมากๆๆๆๆ  ถ้าไม่มีพวกคุณ เค้าเขียนมาไม่ได้ขนาดนี้แน่ๆ  แบบเป็นเรื่องที่เขียนยากมากกกก เพราะมีสองพาร์ทที่ไทม์ไลน์ต้องลงตัวกัน แถมยังดราม่าที่ต้องลงเรื่องความรู้สึกให้เข้าใจในการกระทำของตัวละครด้วย 

มีโครงการทำเล่มนะคะ รอเค้าจัดหน้าก่อนว่าจะจบในเล่มเดียวได้ไหม

ส่วนตอนพิเศษ มีค่ะ มีเมื่อไหร่จะลงให้อ่านนะคะ 55 (ไม่เปย์ก็ได้อ่านนะ)

ตอนจบแล้วลงชื่ออ่านกันหน่อยน๊า คุยกันนิดนึง ในฐานะที่ฟิคจบแล้วก็ได้ :D

xoxo


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 231 ครั้ง

75 ความคิดเห็น

  1. #1519 pzinzzz (@0886381568) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 06:25
    เปิดพรีเลยไหม แบบว่า... ของมันต้องมีจริงๆอ่ะจริงๆ #เสียงคริส
    #1519
    1
    • #1519-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      14 พฤษภาคม 2562 / 10:49
      เปิดแล้วคะยู เอ็นดูเสียงพี่คริส 55
      #1519-1
  2. #1518 JiraBC (@daw-301) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 15:03
    จบแล้วววววววว เรื่องนี้คือติดมากๆๆๆๆ ไรท์แต่งน่ารักมากๆ คุณควีนกับคุณปริ้นเซสคือน่ารักมากๆ บีกับเจ้าหญิงก็น่ารัก พาร์ทเศร้าคือหน่วงแบบจะร้องไห้ ฮือออออ มีเรื่องจะสารภาพด้วยว่าตอนแรกเราอะเกือบเลิกอ่านแล้วเพราะรู้สึกแปบกๆว่าใครจะมาเรียนกันด้วยฉายาแต่พออ่านอ่านมาคือการเรียกแบบนี้มันทีที่มาที่ไป+เรื่องที่น่าติดตาม ก็เลยชอบเรื่องนี้มากๆ รออ่านตอนพิเศษนะคะ ถ้าเป็นไปได้จะเปย์เล่มด้วยยย ขอบคุณที่แต่งเรื่องนี้นะคะ
    #1518
    1
    • #1518-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      14 พฤษภาคม 2562 / 10:48
      555 จริงสินะคะ ที่จริงก็ไม่มีใครเรียกกันด้วยฉายา แต่ไรต์แบบอยากจะสื่อว่า คณคริสเขาแบบมีความปริ้นเซสจริงๆจนทุกคนเรียกแบบนั้น และเจ้าบีก็คือควีนมาก จนไม่เรียกไม่ได้อะไรอย่างงั้นอ่ะค่ะ ดีใจที่ข้ามเรื่องทีรู้สึกแปลกๆได้และอ่านได้ร่วมเดินทางมาจนถึงตอนนี้นะคะ
      ตอนพิเศษมาแล้วนะคะ เผื่อคิดถึงกันอยู่ และหากเป็นไปได้ที่จะเปย์ เค้าก็จะทำให้ดีที่สุดค่ะ ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #1518-1
  3. #1517 pinkerbelle__ (@pinkychaly) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 01:15
    เราตามอ่านรวดเดียวจบค่ะ เพราะทนรีวิวไม่ได้ แห่ะๆ

    ขอชื่นชมภาษาของไรต์แบบโอ้ยยยย ฟกกดเ้่าสววงงสดว (แปลว่าดีมาก5555) เราชอบมาก ๆ มากที่สุด

    เนื้อเรื่องครบรส ให้ข้อคิดอะไรมากมาย
    เสียน้ำตาก็หลายตอน ตอนหน่วงก็หน่วงสุด(ชอบตอนหน่วงมาก) ตอนสุดท้ายหวานสุด น่ารัก

    เราชอบแมวอยู่แล้วด้วย อ่านแล้วเราหลวรักเจ้าหญิงเอามากๆ ที่จริงก็รักทั้ง ครีน ปริ๊นเซสด้วย

    มีความสุขมากๆ ที่ได้อ่านฟิคเรื่องนี้ ขอบคุณไรต์ที่เขียนฟิคดีๆแบบนี้ และขอเป็นกำลังใจให้นะคะ :)
    #1517
    1
    • #1517-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      14 พฤษภาคม 2562 / 10:43
      ขอบคุณนะคะที่ตามอ่านได้รวดเดียวจบ ดีใจที่ชอบฟิคเรื่องนี้ ตลอดจนเจ้าหญิง ควีน และปริ้นเซสเค้านะคะ เรื่องนี้ในฐานะคนเขียนคือรู้สึกว่าเขียนยากมากมาตั้งแต่ต้นจนจบเลยทีเดียวค่ะ ได้รับการตอบรับที่ดีเค้าก็แบบชื่นใจมากๆเลย ไรต์เองก็ชอบแมวค่ะ เขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเป็นเจ้าหญิงมากๆเนอะ 555 ขอบคุณที่อ่านแล้วสละเวลามาให้กำลังใจกันนะยู ^^
      #1517-1
  4. #1516 Anforgettable (@Anchan_) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 22:49
    โอยยยมดกัดค่ะ หวานมากจริงๆ ขอตอนพิเศษด้วยน้าา
    #1516
    1
    • #1516-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:20
      มีตอนพิเศษค่ะ ตอนพิเศษไม่มาม่าแล้วล่ะ ^^
      #1516-1
  5. #1515 สาวชอบฝัน (@suna-gr) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 เมษายน 2562 / 12:24

    มีตอนพิเศษนะ น้าาาาาาาาา
    #1515
    1
    • #1515-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:20
      มีตอนพิเศษค่ะ ขอบคุณที่ติดตามมาเสมอนะคะ ^^
      #1515-1
  6. #1514 FBeeCris (@1st13) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 11:12
    งื้ออออ จบแล้วอ่ะ ยังอยากอ่่นเรื่อยๆไม่อยากให้จบ 555555
    ชอบตัวละครทั้งสองมาก น่ารัก ><
    #1514
    1
    • #1514-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:43
      ดีใจที่ชอบนะคะ ยังมีตอนพิเศษต่ออีกหน่อยค่ะ คราวนี้จะไม่มาม่าแล้นน๊า ^^
      #1514-1
  7. #1513 jahathy (@jahathy) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 00:55
    สนุกมากกก ดีมากกกเลยค่ะ จะสนับสนุน รออ่านต่อๆไปนะคะ
    #1513
    1
    • #1513-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:43
      ขอบคุณคำชมนะคะ ดีใจที่ชอบค่ะ ^^
      #1513-1
  8. #1512 imagine_ii (@imzii) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 23:37
    เราเพิ่งได้มาอ่านแบบรวดเดียวจบ คือดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่านแรกมีความอึดอัดไปกับเขาสองคนที่แบบปากแข็งกันอยู่นั่นแหละ อ่านแล้วมีความแบบหน่วงๆ ฮือออออออ อยู่หลายตอน เราอินมากกก อินจนน้ำตาใหล เราแบบสงสารทั้งในมุมของเจ้าหญิง และเจ้าเด็กยักษ์ ชอบที่แบบได้ลุ้นอ่ะ ทั้งเรื่องที่เขาสองคนจะมารักกันได้ยังไง และก็ลุ้นตามปริ้นเซสที่อยากรู้ว่าอะไรทำให้รอยยิ้มเจ้าเด็กยักษ์หายไป แต่ตอนที่น้ำตาใหลเยอะสุดก็ตอนที่เขาทั้งสองต้องแยกจากกัน ก็คือน้ำตาใหลแบบไม่คิดว่านี่อ่านฟิคอยู่ เราอินมากจริงๆ อยากบอกว่าไรท์เขียนดีมากกก เขียนดีมากๆๆๆๆๆ ขอบคุณมากๆนะคะที่แต่งเรื่องดีๆแบบนี้มาให้อ่าน บอกเลยยังไงจะรออุดหนุนเล่มนะคะ จะตามไปอ่านเรื่องต่อไปๆด้วย :)
    #1512
    1
    • #1512-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:41
      ดีใจที่ตามมาอ่านนะคะ มาร่วมลุ้นร่วมเดินทางกับพวกเขามาจนจุดนี้ คำชมปลื้มใจมากค่ะ ดีใจมากๆที่คุณชื่นชอบและบอกกันไห้ได้รู้นะคะ ขอบคุณมากๆเลยจะเก็บไว้เป็นกำลังใจดีๆค่ะ ^^
      #1512-1
  9. #1511 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:50
    เรื่องนี้ตอนแรกเราคิดว่าออกแนวแฟนตาซี คือเราอ่านใหม่ๆยังแอบคิดเลยว่าจะไปทางไหน2คนนี้เค้าดูหยิ่งๆกันทั่งคู่

    แต่พอยิ่งอ่านยิ่งซึมซับอารมณ์ ความรู้สึกของเจ้าหญิงกับควีน ความฝันที่เชื่อมโยงเค้าทั้งคู่เป็นอะไรที่ละเอียดอ่อนมากๆ การถ่ายทอดเรื่องราวในทุกตอนดีมากๆเลยค่ะ ขอบคุณไรท์นะคะ

    เรามีความสุขมากจริงๆ ที่ได้อ่านฟิคเรื่องนี้ ย้อนกลับมาอ่านหลายๆครั้งก็ยังทำให้ยิ้มและเสียน้ำตาได้ตลอด รักฟิคเรื่องนี้ แล้วก็รักไรท์มากด้วย อิอิ รอเรื่องต่อไปอยู่นะคะ แล้วก็รอเปย์เล่มด้วย
    #1511
    1
    • #1511-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:36
      เรื่องนี้ตอนแรกที่เขียนก็แบบว่าจะออกมาดราม่ากว่านี้ แต่ก็ยังเป็นเรื่องที่เขียนยากมากกว่าเรื่องที่ผ่านมามากๆเลยค่ะ เพราะผูกปมไว้เยอะ การคลายปัญหาแต่ละช่วงก็เลยต้องละเอียด
      ขอบคุณกำลังใจของคุณเชนกันนะคะ กลจ จากรีดทกท่านคนละเล็กละน้อย ก็สร้างความอุ่นใจได้มาก ความสุขของคนเขียนอย่างหนึ่งก็คือการได้ส่งต่อความสุขให้คนอ่านเช่นกัน ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #1511-1
  10. #1510 oil (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 00:10

    รอเปย์เล่มน๊าาๆๆ อยากอ่านตอนพิเศษ ขอหวานๆๆ คริๆๆๆ

    #1510
    1
    • #1510-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:26
      ขอบคุณนะคะ มาเปิดให้เปย์แล้วน๊า ตอนพิเศษก็มาาาาา
      #1510-1
  11. #1509 pingpangl (@mapangg) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 13:25
    อยากรู้จังว่าเจ้าหญิงที่เป็นแมว โดนคนอื่นรับไปเลี้ยงแล้วเป็นยังไงต่อ
    #1509
    1
    • #1509-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:24
      มีเฉลยในตอนพิเศษ ตอนที่สามค่ะ
      #1509-1
  12. #1508 pingpangl (@mapangg) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 13:07
    โอ้ยยยย ตอนจบเขินมากค่าายิ่งประโยคสุดท้ายคือตายไปเลยยย อย่าดื้อกับคริส บีเป็นผญของคริสเท่าๆกับที่คริสเป็นผญของบีนะคะ โฮร๊ววตายยค่ะ ฟินมาก ขอบคุณไรท์มากที่เขียนเรื่องดีๆแบบนี้ นี่เค้าอ่านตอนละ2รอบแล้วนะ แต่จะกลับมาอ่านอีกแน่นอน ติดตามเรื่องใหม่นะค้าาา แล้วก็รอเปย์เล่มมแน่ๆค่า <3
    #1508
    1
    • #1508-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:23
      ขอบคุณมากนะคะ ดีใจมากๆที่ชอบ เรื่องนี้เกินคาดเอามากๆจริงๆ
      เปิดเปย์แล้วนะคะ ลงตอนพิเศษตอนแรกด้วยค่ะ ^^
      #1508-1
  13. #1507 rubble_z (@rubble_z) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 09:11
    รักอ่ รัก
    #1507
    1
    • #1507-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:22
      รักคนอ่านทูค่ะ
      #1507-1
  14. #1505 P_팸팸 (@PamNPP2547) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:46
    ฮือเธอขาาาน่ารักมากเลยยยย เค้าชอบมากกกกก ไรท์มีเรื่องใหม่เมื่อไรเค้ารอติดตามนะคะ!
    #1505
    0
  15. #1504 phatramn22 (@phatramn22) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:45
    เรื่องนี้ดีมากกก อินมากกกก ฟินสุดดด ไรท์เก่งมากๆเลยย เป็นกำลังใจให้มีเรื่องต่อๆไปนะคะ เลิฟๆ&#128536;&#128536;&#128536;
    #1504
    0
  16. #1503 AmPooH94 (@AmPooH94) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 23:26
    น่ารักมากๆเลยยย ไม่คิดว่าจะติดมากขนาดนี้ และไม่อยากให้จบเลยยย ยังไงจะรอเล่มนะคะไรท์ <3
    #1503
    0
  17. #1502 mew_ch (@mew_ch) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 14:31
    ชอบมากแต่งเนื้อหาดีมากน่าติดตามทุกตอน เปิดเรื่องใหม่นะรออ่าน
    #1502
    0
  18. #1501 blossombb (@blossombb) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 13:33
    ตามอ่านมานานมากเลยค่ะ มารายงานตัวอีกรอบนะคะ ขอโทษด้วยนะคะที่มาๆหายๆ อาจจะไม่ได้เม้นให้ทุกตอน แต่ยังส่งกำลังใจให้เสมอเลยค่ะ

    เรื่องนี้ทำให้เราอบอุ่นหัวใจมากๆเลยค่ะ แรกๆก็อยากช่วยเจ้าหญิงตามหาเด็กยักษ์ด้วยค่ะ เอาใจช่วยมาตลอด มีบ้างที่ทำไมเจ้าหญิงไม่ทำแบบนี้ หรือทำไมควีนไม่ทำแบบนี้ แต่สุดท้ายทุกคนก็มีเหตุผลของตัวเองค่ะ ได้เรียนรู้กันไปเรื่อยๆ ทะเลาะกันเพื่อให้เข้าใจกันมากขึ้น ใช่มั้ยคะ

    มาถึงตอนสุดท้ายแล้วก็ยังประทับใจอยู่เลย ยังไงก็จะรอติดต่มตอนพิเศษนะคะ ติดตามเสมอ และเป็นกำลังใจให้เสมอเลยค่ะ เรารู้ว่าคุณคนแต่งคงต้องการกำลังใจในการเขียนอย่างมาก เพราะฉะนั้นเอาของเราไปเต็มๆให้หมดใจเลยนะคะ :)

    จะกลับมาอ่านซ้ำอีกเรื่อยๆเลย
    #1501
    0
  19. #1500 Davilaacaca (@Davilaacaca) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2562 / 11:23
    ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้
    #1500
    0
  20. #1499 cherlynn (@j-cherlyn) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 23:47
    มารายงานตัวค่า >< มาช้าแถมหายไปนานเลยฮือออ ขอโทษจริงๆนะคะ ว่าจะเคลียร์ชีวิตที่วุ่นวายได้ก็เคลียไม่ได้ซักที สงกรานพอมีเวลาก็เลยรีบเข้ามาอ่านเลยค่ะ

    ยังคงยืนยันว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ทำให้เรายิ้มได้เสมอๆเลยไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน ตกหลุมรักรอยยิ้มเจ้าเด็กยัก ความขี้อ้อนของเจ้าหญิง ความเท่ๆปนเพ้อในช่วงหลังของควีน แล้วก็ความรักของปริ้นเซสมากๆเลยค่ะ รักเรื่องนี้ไปแล้วแบบถอนตัวไม่ขึ้นฮือออ รออ่านตอนพิเศษอีกหลายๆๆตอนเลยนะคะ ยังไม่ให้จบง่ายๆหรอกนี่แน่ะ (ได้เหรอ5555) ขอบคุณที่สร้างผลงานดีๆ สร้างทั้งสองคนขึ้นมาเป็นความสุขให้เรานะคะ (แต่ตอนก่อนที่แล้วนี่ใจหายวาบเลยค่ะ โดนหลอกตามคุณควีนไปด้วย5555)

    จะติดตามผลงานต่อเสมอนะคะ :))) ถ้ามีรูปเล่มมาเมื่อไหร่จะซื้อแน่นอนเลยยย เราชอบอ่านนิยายจากหนังสือมากๆ ยิ่งเป็นเรื่องที่ชอบจะยิ่งมีความสุขมากๆเลย จะรอนะคะ

    ป.ล. อ่านเรื่องที่คุณเขียนแล้วเดาว่าต้องเลี้ยงน้องแมวแน่ๆเลยใช่ไหมคะ ช่วงนี้เรายุ่งเพราะปลายเดือนจะไปรับน้องมาเลี้ยงด้วยค่ะ ตื่นเต้นมากกกก แอบมาเล่าให้ฟังเพราะทายว่าต้องเป็นทาสน้องเหมือนกันแน่เลย5555
    #1499
    0
  21. #1498 konmag (@konmag) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 22:42
    เป็นฟิคที่อ่านแล้วเพลินมากกก อยากอ่านไปเรื่อยๆไม่อยากให้จบเลย อยากได้เล่มมากๆๆ // ขอบคุณสำหรับฟิคดีๆแบบนี้นะคะไรท์ จะติดตามผลงานทุกเรื่องเลย :')
    #1498
    0
  22. #1497 Mayyblack (@Mayyblack) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 15:05
    ฮืออออ ขอบคุณมากๆๆๆๆนะคะ รักเรื่องนี้มากๆๆๆๆเลยยยยยยค่าาาา ใจหายยยย ติดตามมมมเรื่องต่อไปนะคะ
    #1497
    0
  23. #1496 BCinside (@BCinside) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 14:48
    เป็นฟิคที่ดีมากค่ะ ภาษาสวย เรียงลำดับเหตุการณ์ได้ดี ชื่นชมไรท์มากๆ
    #1496
    1
    • #1496-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      18 เมษายน 2562 / 22:54
      ขอบคุณมากๆค่ะ กำลังใจจจจจจ
      #1496-1
  24. #1495 Ninja (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 14:36

    ขขอบคุณมากๆๆๆๆๆกับนิยายดีๆๆเเบบนี้นะคะ ถ้าไรต์ทำเล่มนะ เค้าก็จะซื้อเลย5555 อยากเปย์มากๆๆๆ ชอบมากๆๆๆ หลงรักที่สุดเลย

    #1495
    1
    • #1495-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      18 เมษายน 2562 / 22:54
      ขอบคุณมากๆค่ะ :) รอเปย์เค้านะ
      #1495-1
  25. #1494 polajan1994 (@polajan1994) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 12:15
    ขอบคุณมากๆนะคะที่ทำให้เรามีความสุขเวลาที่ได้อ่านเรื่องนี้ มันดีมากๆเลยจริงๆค่ะ ทำให้เรารู้ว่าปัญหาระหว่างทางของความรักมันจะผ่านไปด้วยดีไม่ได้เลยหากเราทั้งคู่ไม่หันหน้าเข้ามาคุยกัยและเปิดใจรับฟังกันและกัน เรื่องนี้จะเป็นอีกเรื่องที่ได้ใจเราไปเต็มๆขอบคุณไรท์มากจริงๆค่ะ
    #1494
    1
    • #1494-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      18 เมษายน 2562 / 22:52
      ดีใจที่มีข้อคิดให้ไปคิดต่อจากเรื่องราวของควีนและปริ้นเซสนะคะ ขอบคุณที่มาอ่าน ขอบคุณที่ชอบเช่นกันน๊า
      #1494-1
  26. #1482 piyatidaa99 (@piyatidaa99) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 04:20
    แอบใจหายเบาๆตอนเห็นแจ้งเตือนของคอนนี้ เพราะรู้ว่าต่อจากนี้เราต้องปล่อยให้คนสองคนเค้าไปใช้ชีวิตกันเงียบๆแบบที่เราอดรู้ต่อด้วย&#8230;55555555555555

    ขอบคุณไรต์มากๆๆๆๆ ที่แต่งฟิคที่โคตรดีขนาดนี้ ยืนหนึ่งในใจเราเลย :)
    ยอมรับว่าจากตอนที่แล้วตอนเห็นลงท้ายว่าตอนหน้าจะจบ แอบคิดว่าไรต์จะมาทำยังไงให้มันจบนะเพราะมันยังดูมีปมเล็กๆน้อยๆอีกตรึมมมมแต่พออ่านมาเรื่อยๆมันค่อยๆคลี่คลายไปเอง ทั้งสถานการณ์และความรู้สึกว่าเออมันถูกที่ถูกทางแล้ว!! และต้องบอกว่าเซอร์ไพรสมากกก เจ้าหญิงนี่เค้าแสบสมฉายาปริ๊นเซสมากๆนะคะจากตอนที่แล้วนี่โดนหลอกกันถ้วนหน้า(ไม่ใช่แค่บีนะคะคุณผู้ชม5555)

    สุดท้ายยยยยยยยยยย เราจะคิดถึงเจ้าเด็กยักษ์กับเจ้าหญิง ควีนกับปริ๊นเซส บีกับคริสในแบบของไรต์ไปนานๆ <3 ปล.จะต้องหาเวลาว่างกลับมาอ่านซ้ำแน่ๆ55
    #1482
    2
    • #1482-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      18 เมษายน 2562 / 22:07
      จริงเนอะ เค้าจะไปใช้ชีวิตกันต่อ แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ เราจะตามไปเกาะขาเตียงต่อในตอนพิเศษอีกนิด ไหนดีไหมคะ 555 / ขอบคุณนะคะ เป็นเกียรติมากๆที่รับเรื่องนี้ไว้ในใจ /ปริ้นเซสเค้าเป็นตะแสบค่ะ สรุปว่า คุณแม่ยาย โอเค ยกตัวแสบให้ควีนแล้วให้ใช่ไหมคะ ^^ / คิดว่าไม่สุดท้ายเพราะเราคงยังได้คุยกันอีก ใช่ไหม ^^ ขอบคุณมากๆ สำหรับกำลังใจและการพูดคุยที่มีให้กันมา ทำให้อบอุ่นใจบนเส้นทางที่เดินไปกับพวกเขานะคะ
      #1482-1
    • #1482-2 piyatidaa99 (@piyatidaa99) (จากตอนที่ 47)
      18 เมษายน 2562 / 22:58
      555555555พออ่านจนจบก็ยอมยกให้ด้วยความเต็มใจค่ะ ^^ เพราะลูกสาวก็เป็นคนวร้ายๆ555
      เราจะได้พูดคุยกันอีกแน่นอนค่ะ เราจะตามไปเม้นให้ฟิคทุกเรื่องทุกตอนของไรต์คนนี้เลย สัญญาๆ <3
      #1482-2
  27. #1445 demon8881 (@demon8881) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:34
    เตรียมเปย์ตามสัญญา5555
    #1445
    3
    • #1445-2 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      14 พฤษภาคม 2562 / 10:28
      ขออีเมลล์ด้วยนะยู เค้าจะแจ้งยืนยันให้น๊า
      #1445-2
    • #1445-3 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      16 พฤษภาคม 2562 / 18:49
      ไรต์ขออีเมลล์ด้วยนะคะ
      #1445-3
  28. #1444 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 22:32
    คริสร้ายเกินรีดรับไม่ได้ไอเราก็เศร้าอยู่ตั้งนาน5555 ล้อเล่นน้าเป็นตอนที่อ่านแล้วยิ้มแก้มปริที่สุดพวกคุณหวานให้เราชื่นใจแล้วดีใจที่จบด้วยความสุขเสียใจที่อีกไม่นานจะไม่ได้เจอกันแล้วแต่พวกคุณจะไม่ได้หายไปไหนนะพวกคุณจะอยู่ในความทรงจำตลอดไปว่างๆไรท์พาพวกเค้ากลับมาทักทายอีกนะคะคุณบีคุณคริสในทุกเรื่องรวมถึงเรื่องใหม่ๆด้วยพามาเจอกันอีกน้า...รักค่ะ
    #1444
    3
    • #1444-2 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 47)
      16 เมษายน 2562 / 13:16
      รักไรท์นะคะจะตามอ่านไปเรื่อยๆ จะรอเรื่องใหม่ๆอยู่เสมอๆเรื่องเก่าๆก็วนอ่านตลอดน้า ><
      #1444-2
    • #1444-3 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 47)
      13 พฤษภาคม 2562 / 23:23
      ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #1444-3