My Dream คนในฝัน BeeCris l บีคริส (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 37,385 Views

  • 1,547 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    818

    Overall
    37,385

ตอนที่ 39 : ปลอบโยนหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1923
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 299 ครั้ง
    24 ม.ค. 62



ศิรินกระพริบเปลือกตาช้าๆ รู้สึกถึงความจัดจ้าของแสงสว่างที่แยงตา สภาพรอบๆตัวที่เป็นหลังคาสังกะสีหากมีร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ริมรั้วบ้าน ทำให้รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ในความฝันอีกครั้ง แสงแดดจัดจ้าภายนอกร่มเงาของบริเวณที่เธอกำลังนอนกำลังรบกวนการนอนกลางวันตามปกติของชีวิตแมวๆเอามากๆ ช่างน่าทำให้อารมณ์เสีย แต่เธอกลับอารมณ์ดีจนอยากจะยิ้มให้กับแสงแดด

ดูสิ ใบหญ้าเล็กๆที่ขึ้นแซมบนช่องปูนแตกบนพื้นยังน่ารักเลย

ศิรินนอนตะแคงตัวเอียงหัวมองใบหญ้าสีเขียว ปลายหางเรียวตวัดโบกเป็นจังหวะช้าๆอย่างอารมณ์ดี

ความอบอุ่นของฝ่ามือที่เราเกาะกุมกัน ริมฝีปากที่สัมผัสหยอกเย้า

ไม่เอาสิเขินๆๆ ไม่คิดสิคริส

ฮึ้ย  ถึงพยายามไม่คิดเท่าไหร่ แต่รสจูบยามริมฝีปากเธอกับเขาสัมผัสกัน ก็ยังคงตามติดมาในหัวใจ วนไปวนมาอย่างงั้น

เขาจะรู้สึกเหมือนเธอรึเปล่า

ดีจัง มันดีมากจนอยากจะกรี๊ดดังๆ การแสดงออกของเขานุ่มนวล อ่อนหวาน ช่างชัดเจนว่าเราต่างก็รู้สึกตรงกัน เชื่อใจกันและกัน

นอนฝันถึงเขาแบบนี้ เขาก็ต้องเป็นพรหมลิขิตอย่างที่แพรเคยบอกไว้นั่นแหละเนอะ เธอบอกตัวเองอย่างสุขใจ

ว่าแต่เจ้าเด็กน้อยของเธอเขากลับมาจากโรงเรียนรึยังนะ ไปอ้อนหน่อยดีกว่า

 

แมวสีดำที่เดินไปตามรั้วปูนได้สักหน่อย ใบหูเล็กๆและหางเรียวยาวก็ตั้งขึ้นอย่างยินดี เมื่อเห็นเด็กหญิงผอมบางในชุดนักเรียนหิ้วกระเป๋านักเรียนที่พองโตไปด้วยหนังสือเดินตรงมา

เจ้าเด็กยักษ์

“ม๊าวๆๆ” เธอร้องเรียกเขาอย่างร่าเริง

“เจ้าหญิง” เด็กน้อยเอ่ยทักอย่างดีใจที่เห็นเธอเดินมารับ

“วันนี้ออกมารับด้วย หิวแล้วเหรอ”

เปล่าสักหน่อย คิดว่ามาหาเพราะหิวตลอดเลย คิดว่าอยากมาหาเธอบ้างไม่ได้รึไง

“แม๊วๆๆๆ ม๊าวๆๆๆๆๆ”

“หิวสินะ เดี๋ยวเก็บของแล้วเอาตังไปซื้อหมูปิ้งกันก่อนเนอะ แล้วค่อยไปหาตังค์กัน ดีไหม”

 ไม่ได้หิว แต่ถ้าเธออยากกินก็ไปสิ

“แม๊วๆๆๆ”

เธอชอบที่เขาเอาเงินออกมาใช้ซื้ออะไรเช่นขนมบ้างอะไรบ้าง เขาจะได้มีความสุข หากอยู่ๆเธอก็นึกถึงคำพูดของเขา

“เหตุผลที่เด็กคนนั้นเขายิ้มได้ทุกครั้งไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไร เพราะเขามีเจ้าหญิงอยู่ข้างๆ เพราะเจ้าหญิงทำให้โลกของเขามีความสุข”

ใจฟูจังเลย

“ร่าเริงจังนะวันนี้ มีอะไรดีๆเหรอ” เขาย่อตัวลงมาถามด้วยดวงตายิ้มพราว

ถามแบบนี้ฉันเขินนะ เด็กบ้า

“แม๊วๆๆๆ ๆๆๆ”

เธอวิ่งนำเขาเข้ามาในบ้าน แล้วก็หยุดชะงัก และเขาที่ตามเธอเข้ามาติดๆด้วยรอยยิ้ม ก็พบว่าบ้านที่ปกติจะไม่มีใคร แต่มีใครคนนึ่งกำลังรื้อค้นข้าวของอยู่

 

“พ่อ” เขายกมือไหว้ชายกลางคนที่ระยะหลังไม่ค่อยได้กลับมาบ้าน เหมือนกำลังค้นหาอะไรอยู่อย่างหงุดหงิดใจ ชายคนที่กำลังรื้อลิ้นชักหันมาคิ้วขมวดใส่

“แม่เอ็งเมื่อไหร่จะกลับวะ”

“ปกติแม่กลับค่ำๆนี่จ๊ะ”

“เดี๋ยว” พ่อเขาเรียกก่อนเขาจะเดินเข้าในห้อง

“แม่เอ็งให้เงินไว้บ้างเปล่า เอามาให้ข้าไปซื้อเหล้าก่อน”

“เปล่าจ้ะ”

“ให้มันได้อย่างงี้สิวะ” เสียงกระแทกโต๊ะตู้อย่างหงุดหงิดขัดใจของคนเป็นพ่อทำให้เขาสะดุ้งแล้วรีบผลุบเข้าไปในห้อง

เขาเปิดกล่องขนมที่เก็บเงินออกจากตู้เสื้อผ้า นั่งลงนับเศษเงินเหรียญ ศิรินกระโดดไปนั่งรอเขาบนโต๊ะเตี้ย หากอยู่ๆเสียงกระชากประตูเปิดก็ทำทั้งเธอและเขาสะดุ้งมอง

“พ่อ”

“ไหน” คนร่างผอมเกร็ง กระชากกระป๋องใส่เงินจากมือเขา

“ไหนว่าแม่เอ็งไม่ให้เงินไง”

“แม่ไม่ได้ให้ เงินนี่ของหนูเก็บเอง”

“เอ็งจะมีเงินเก็บเยอะแยะได้ยังไง นี่เอ็งแอบเม้มเงินพวกข้าใช่ไหม”

“เปล่า หนูหามาเอง”

“หาอะไรของแก ตัวแค่นี้หามาได้เท่านี้เลยเหรอวะ แกแอบขโมยมาไหม มิน่า มีเงินเลี้ยงนังแมวนี่ แถมซื้อปลอกคอให้มัน มึงขโมยเงินพวกกูมานานแค่ไหนแล้ววะ”

“เปล่านะจ๊ะ หนูไม่เคยขโมย”

“โกหก นังเด็กเลว เอามานี่ เอาเงินคืนมา”

“ของหนูนะ” เขาเดินตามมายื้อแขนของพ่อ เมื่อพ่อหยิบกระเป๋องเงินของเขาออกมา

“ต้องโดนดีใช่ไหมวะถึงจะสำนึก” พ่อของเขาผลักเขาจนเขาล้มลงไปกับพื้น

“โอ๊ย”

ศิรินที่กำลังตกตะลึงไปชั่วขณะ รีบกระโดดมากัดที่แขนแข็งแรงของคนเป็นพ่อ และยืนขวางคนที่จะเงื้อมือขู่จะตบเด็กน้อยซ้ำ

แมวน้อยที่ตอนนี้ตัวโตขึ้นกว่าเก่า พองขน แยกเขี้ยวคำรามด้วยความไม่พอใจ ชายลูบแขนที่มีรอยเขี้ยวเล็บจางๆอย่างโมโหโทโส

“อีกละนะ ไอ้แมว หxx  นี่ วันก่อนมึงก็กัดกู เดี๋ยวเหอะ”  พ่อของเขาเตะไปที่ลำตัวของแมวตัวน้อยที่ขนพองขู่ใส่อย่างรุนแรงจนเธอกระเด็น

“ม๊าวว” ศิรินร้องอย่างเจ็บปวดที่ถูกแรงเตะที่ลำตัวจนลงไปนอนกับพื้น

“เจ้าหญิง” 

พ่อของเขาหันรีหันขวางแล้วตรงไปหยิบไม้กวาด แล้วใช้ส่วนด้ามเงื้อจะฟาดไปที่เจ้าแมวน้อย

“ตายซะไอ้แมวเวร”

ศิรินสะกดกลั้นความเจ็บร้าวที่ประดังมาอย่างไม่เคยรูสึก เธอกระเผลกไปยังริมฝาผนังห้องหลับตาปี๋ เจ้าเด็กยักษ์รีบเข้าไปขวางเอาตัวบังเจ้าแมวที่นอนคู้ตัวกับพื้น ทำให้เขาเองก็โดนพ่อเขาฟาดตีที่แขน ขาของเขาที่ริอ่านมาขวาง

“โอ๊ย พ่อ”

“เอ็งจะหลีกไม่หลีกวะ” พ่อเขาเอ่ยอย่างหัวเสีย

อย่า หลีกไปเถอะ เธอมองข้างหลังเขา กลัวเหลือเกินว่าเขาจะถูกทำร้ายไปด้วย

“อย่าตีเจ้าหญิงนะพ่อ หนูผิดเอง เงินนี่หนูคืนให้พ่อหมดเลย อย่าทำอะไรเจ้าหญิงนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้นแล้วปล่อยมือที่ยึดไม้มาพนมมือขอร้อง

พ่อเขามองเงินในมือแล้วกลืนน้ำลายด้วยความอยากเหล้า  “เออ” ชายใจร้ายกระแทกเสียง

“ข้าไม่อยากจะแตะเอ็งเพราะเห็นแก่แม่เอ็งหรอกนะ แต่อีแมวตัวนี้ อย่าให้กูเห็นอีก ไม่งั้น อย่าหาว่าไม่เตือน”

“พวกเลี้ยงไม่เชื่อง”  

พ่อเขาหยิบเงินจากกระป๋องของเขาใส่กระเป๋ากางเกงตัวเอง แล้วโยนกระป๋องขว้างทิ้งลงพื้นแล้วเดินโซเซออกไป

“เจ้าหญิง” เขารีบหันมาหาเธอด้วยน้ำตานองหน้า

 “ขอโทษนะเจ้าหญิง” เขาร้องไห้เมื่อเธอดูจะขยับตัวไม่ได้

เธอเผลอแขกเขี้ยวใส่ตามสัญชาติญาณป้องกันตัว เมื่อเขาแตะตัวเธอ ทำท่าจะอุ้ม

“เราไปหาหมอกันนะ ไปกับบีนะ”

น้ำเสียงอ่อนโยนของเขาทำให้เธอค่อยรู้ตัว เห็นรอยแดงบนแขนขาของเขา

ความเจ็บปวดบนร่างกายยังไม่เท่ากับความเจ็บในหัวใจที่เห็นเขาถูกรังแก แล้วเธอก็ทำอะไรไม่ได้ แถมยังเป็นภาระเขาอีก เจ้าเด็กขี้แง ยังมาห่วงเธออีก

เขาปาดน้ำตาแล้วอุ้มเธอขึ้นมาอย่างระมัดระวัง  เธอซบลงกับตัวเขาแต่โดยดี

 

 

“ป้าหมออยู่ไหมคะ”

“แม่ไปต่างจังหวัด แล้วแมวเป็นอะไร” แทนที่จะเป็นคุณป้าหมอใจดีแต่คนที่อยู่ตรงนี้เป็นหญิงสาวที่มีหน้ากากอนามัยปิดปากน้ำเสียงเหวี่ยงๆ ดูไม่เป็นมิตร หรือเป็นเพราะเวลานี้ไม่มีลูกค้าคนอื่นในร้านด้วย

“เขาเจ็บ คุณหมอ ชะ ช่วยเจ้าหญิงด้วยนะคะ” เขาเอ่ยตะกุกตะกัก อย่างร้อนรนใจ

“เอาเข้าห้องตรวจ”

“แม่น่ะ ชอบช่วยเหลือไปทั่ว ไม่เอาตังบ้าง แถมนั่นนี่บ้าง คนพวกนี้มันก็ได้ใจ เอาแต่มาเบียดเบียน” เสียงบ่นของคุณหมอที่เอ่ยกับผู้ช่วยเอ่ยลอยๆออกมาอย่างไม่เกรงว่าคนยืนรอจะได้ยิน

แมวน้อยที่ไม่ละสายตาจากเขา เห็นเขาเม้มปาก มือสั่นๆ แต่ก็เดินตามเข้ามา

“อายุเท่าไหร่ฮะเรา”

“เจ้าหญิงประมาณสี่ห้าเดือนแล้วค่ะ”

“หมายถึงเราน่ะ”

“หนูจะเก้าขวบแล้วค่ะ”

“เห้อ อายุแค่นี้ดูแลตัวเองให้รอดก่อนไหม” หมอมองเขาที่มอมพอๆกับแมว 

“แล้วนี่มันโดนอะไรมา ถูกตีมาใช่ไหม”

เขาก้มหน้า

“แล้วเงินค่ารักษาน่ะมีรึเปล่า”

“ตอนนี้หนู..ยังไม่มี” เขาก้มหน้าอึกอักเอ่ยแผ่วเบา

มือที่ช่วยเจ้าแมวก็ยังตรวจอาการยังไม่หยุด หากสายตาดุตวัดมา

“ยังดีนะ ขาไม่หัก อาจจะยังเดินไม่ไหวสักพัก เดี๋ยวก็จะค่อยๆฟื้นตัวเอง เสียดายแมวลักษณะดีแบบนี้ ถ้าขาหักเสียดายแย่”

“เจ้าหญิงจะไม่เป็นไรใช่ไหมคะคุณหมอ”

“ใช่ แต่เราน่ะ ไม่มีมีเงินจ่ายค่ายาแล้วจะรักษายังไงล่ะ”

“หนูจะหาเงินมาให้ทีหลังได้ไหมคะ”

“ถ้าไม่มีเงินก็กลับไปซะ ฉันช่วยพวกจรจัดทุกตัวไม่ไหวหรอกนะ”

“หนูจะหาเงินมาให้จริงๆค่ะ รักษาเจ้าหญิงด้วยนะคะ” เขาอ้อนวอน ทำหน้าคล้ายจะร้องไห้

“ตกลง ฉันจะรักษาให้ แต่ถ้าไม่มารับ สามวัน เธอก็ไม่ต้องมาอีก ฉันจะหาบ้านใหม่ เจ้าของใหม่ดีกว่าเธอให้มัน”

“มาจ๊ะมา ต้องใช้เงินเท่าไหร่คะคุณหมอ”

“สองร้อย แล้วก็ค่าอาหารค่าพักวันละ หนึ่งร้อยห้าสิบ กี่วันก็บวกไป”

เงินตั้งสองร้อย เขาจะหาเงินจากไหนกัน ศิรินคิดพลางจะขยับลุกตามเขา

ไม่ต้องรักษาแล้ว ไม่เอา ฉันจะไปกับเธอนะ

เขามองเจ้าหญิง ที่นอนจ้องมายังเขา ดวงตาสวยคลอด้วยหยดน้ำ

“รักษาตัวนะ  ฉันจะรีบมา รีบมารับ รอนะ” เขาแตะอุ้งเท้าหน้าของเธอเบาๆอย่างประโลมก่อนจะลุกออกไปอย่างอาวรณ์


ศิรินได้ยินเสียงดุๆของคุณหมอที่คุยกับเขาแว่วมา

“นี่ เธอ การเลี้ยงสัตว์สักตัวน่ะ ไม่ใช่เล่นขายของนะ ดูแลให้ดีๆไม่ได้ ก็อย่าเลี้ยงเลยดีกว่า ให้คนที่เขาดูแลได้ไปเลี้ยง ให้มันมีชีวิตที่ดีกว่านี้ ดีกว่าไหม เอาไปคิดดูให้ดี”

 

ศิรินขู่ฟ่อใส่คนที่แตะตัว เธอโกรธคนที่เห็นแก่เงิน

เด็กเล็กๆแค่นั้นจะเอาเงินมาจากไหน ให้ตายสิ แล้วใครจะอยู่เป็นเพื่อนเขา

แต่เธอก็เป็นแค่แมวตัวเล็กๆที่ถูกจับฉีดยา แล้วจับใส่ในกรงอย่างง่ายดาย คุณหมอมองเธอผ่านแว่นสายตาพลางเอ่ยกับเจ้าแมวน้อยที่ดูแสนรู้อย่างน่าประหลาด

“ไม่ต้องทำดุใส่ฉันเลยนะ ฉันพูดเพื่อเธอนะ อย่างเธอน่ะ หาเจ้าของดีๆกว่านี้ไปอยู่กับเขาดีกว่า โดนทำร้ายมาไม่ใช่หรือ ถ้าครั้งต่อไปไม่รอดล่ะ นี่ฉันช่วยเธออยู่นะ เจ้าเหมียว” 

'ไม่ต้องมาช่วย ฉันรักเขา ฉันอยากอยู่กับเขา'

"ม๊าววๆๆ"

เธออยากจะลุกไปจากที่นี่ หนีออกไปหาเขา หากแต่กรงที่ถูกปิดล็อคและผลของยาที่ถูกฉีดรักษาทำให้เธอกำลังสิ้นฤทธิ์

ดวงหน้าเปื้อนน้ำตาของเขาติดในหัวใจ


'เจ้าเด็กยักษ์'

 

 

 


ศิรินลืมตาตื่นจากฝัน ใบหน้าเนียนเปรอะไปด้วยหยดน้ำตา หัวใจยังคงรู้สึกถึงความเจ็บปวดจากความฝัน ภายนอกหน้าต่างสายฝนตกกระหน่ำแสงสว่างวาบจากภายนอนทำให้หัวใจยิ่งสะท้าน เธอลุกจากที่นอน ตรงไปที่ประตูห้องที่เชื่อมถึงกัน เธอแตะลูกบิดประตูแผ่วเบา แล้วเปิดเข้าไปหาเขา ร่างสูงที่ก็คงถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงฟ้าร้อง เขาหันหน้าออกไปยังภายนอกที่อากาศกำลังแปรปรวนด้วยลมพายุ

เสียงฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมาอีกครั้ง ทำให้เขาคู้ตัวเอามือปิดหู ศิรินตรงเข้าไปโอบไหล่เขา ลูบผมนุ่มของเขาเบาๆอย่างประโลม

“เจ้าหญิง” เขาเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ไม่เป็นไรนะ คริสอยู่ตรงนี้”

“คุณฝัน ..ใช่ไหม” เขาเอ่ยถาม

เธอพยักหน้า และเอ่ยถาม “คุณก็ฝันเหมือนกันหรือ”

“ใช่ บีฝัน ขอโทษนะ เจ้าหญิง บีขอโทษ” เขายื่นมือแตะประคองแก้มเธอ แล้วเอ่ยพร่ำคำว่าขอโทษซ้ำไปมา ความรู้สึกเจ็บปวดในวันนั้นย้อนกลับมาในหัวใจของเขา และยิ่งเจ็บปวดกว่าเดิมเท่าทวีเมื่อรู้ว่าแมวตัวนั้นก็คือเธอ

“คุณไม่ผิดอะไรสักหน่อย”

“ถ้าบีเข้ามาขวางเร็วกว่านี้คุณก็ไม่ต้องเจ็บ ถ้าบียอมให้เขาเอาเงินไปแต่แรกคุณก็ไม่ต้องเจ็บ คุณ..เจ็บมากเลยใช่ไหม”

“ไม่หรอก”

“โกหก คุณร้องไห้อยู่ชัดๆ บีผิดเอง คริสตีบีก็ได้นะ ตีสิ” ภาพเจ้าแมวน้อยที่นอนเจ็บปวดตัวงอแอบซุกติดกำแพง ทำให้เขาเสียใจและเจ็บปวดเหลือเกิน

“ไม่เอา คริสไม่โทษบี  ที่คริสร้องไห้เพราะเจ็บใจมากกว่า คริสทำอะไรไม่ได้เลย คริสช่วยอะไรไม่ได้เลย”

“ไม่เอาสิ” เขาที่ก็กำลังร้องไห้กลับเป็นฝ่ายปลอบประโลม ดึงเธอที่ร้องไห้ตัวสั่นเข้ามากอดแล้วลูบแผ่นหลังเธอเบาๆ

เธอกอดเขาตอบ กอดอย่างยืนยันกับตัวเองว่าเขาอยู่ตรงนี้  ไม่ได้ทิ้งเธอไว้เหมือนในความฝัน ฝันที่ทำให้ความรู้สึกว่าเธอรักเขาจนไม่อยากจะสูญเสียเขาไป ทั้งคนในอดีตและคนในปัจจุบัน

                                                                                

เธอกอดเขาร้องไห้อยู่สักพัก จึงสงบใจลง รู้สึกถึงกลิ่นหอมจากตัวเขา ความอบอุ่นจากอ้อมแขน แต่เธอก็รู้ว่าเขาเองก็กำลังร้องไห้ เธอคลายอ้อมกอด ไล้ปลายนิ้วแตะน้ำตาบนแก้มเขา และเขาเองก็ไล้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาบนแก้มเธอ เธอประสานสายตากับดวงตาคมสีน้ำตาลของเขา แล้วยื่นใบหน้าจูบไปที่หน้าผากของเขาเบาๆ แล้วจูบบนรอยกระจางๆบนใบหน้าเปรอะด้วยน้ำตา ราวกับจะใช้รอยจูบซับน้ำตาให้ แล้วแตะริมฝีปากอิ่มบนริมฝีปากบางของเขา เธอค่อยๆบดเบียดแนบชิด ก่อนจะละออกมาอย่างอ้อยอิ่ง ดวงตาหลุบลง 

พอนึกถึงจูบเมื่อตอนหัวค่ำก็ทำเอาเธอใจสั่นสะท้าน และตอนนี้เธอเริ่มจูบเขาก่อนอีก จากที่จะจูบปลอบก็กลายเป็นหัวใจสั่นไหวด้วยความเขินอายกับสายตาคมที่มองตอบมา


ความอ่อนหวานละมุนละไมของเธอทำให้เขาเต็มตื้นในหัวใจ น้ำทิพย์ใช้ปลายจมูกถูกับปลายจมูกของคนที่เพิ่งจูบเขา และเธอก็ถูปลายจมูกคลอดเคลียตอบรับอย่างอ่อนโยน ดวงตาของเขาและเธอมีประกายรอยยิ้มอีกครั้ง รสสัมผัสหวานซึ้งที่ยังคงค้างในหัวใจมาตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ และการที่เธอจูบอีกครั้งเมื่อสักครู่ มันทำให้รู้สึกดี ดีจนเขาจนอดใจไม่ไหวที่จะเอียงใบหน้าเข้าหาเพื่อสัมผัสริมฝีปากของเขาแนบชิดริมฝีปากของเธออีกครั้ง ริมฝีปากเราขยับตอบรับกัน สื่อสารภาษาของหัวใจ ภาษาที่คนรักรู้กันแค่สองคน เมื่อเธอละออกมาหอบหายใจ เขาเองก็หอบหายใจเบาๆด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว อยู่ๆก็รู้สึกว่าเสียงลมหายใจของเธอเซ็กซี่เหลือเกิน ภาพเธอในชุดว่ายน้ำและส่วนโค้วเว้าสวยงามยังตรึงใจกลับมาในความคิด เขามองหัวไหล่เนียนแล้วไล้หลังนิ้วเบาๆบนผิวไหล่นุ่มที่มีเพียงสายของชุดนอนบางเบา


สัมผัสอ่อนโยนและอ่อนหวาน ที่ดูเหมือนเขาอยากจะไปไกลกว่าแค่จูบ ทำเอาเธอสั่นสะท้านไปทั้งใจและกาย เขาประคองดวงหน้าเธอที่กำลังก้มหลบ มาสบสายตาเขา ท่ามกลางแสงสลัวและเสียงฝนจากภายนอก ดวงตาคมที่ยังชื้นด้วยหยดน้ำของเขามองเธออย่างอ่อนโยน และเป็นประกายด้วยความรู้สึกบางอย่าง ที่มากกว่าและลึกซึ้งกว่าที่เด็กคนนั้นคนในความฝันเคยมีให้ เขาแตะริมฝีปากลงมาอีกครั้ง และโอบแผ่นหลังของเธอลงแตะที่นอนนุ่ม เธอใช้สองมือโอบลำคอเขาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเขาตามอารมณ์ที่ถูกเขาปลุกเร้า

และเมื่อเขาละริมฝีปากออกมาอีกครั้ง เขาใช้นิ้วเกลี่ยแก้มเนียนที่ขึ้นสีจัดของเธอเบาๆพลางเอ่ยถาม

“คริสรู้ใช่ไหม ว่าบีไม่ใช่เด็กคนนั้นอีกแล้ว”

ดวงตาเรียวของเธอพิจารณาดวงหน้าเขาด้วยแววตาอ่อนโยน

“รู้สิ”

เธอยันตัวเองขึ้นมา จูบเขาอีกครั้งที่ริมฝีปากอย่างยืนยันว่าเธอรักเขาคนนี้ เธออยากให้เขารับรู้ความรู้สึกที่เธอยากจะส่งผ่านจากหัวใจ พร้อมๆกับเขาที่โน้มแนบกายเข้ามาชิด ประคองดวงหน้าเธอแล้วขยับริมฝีปากจูบตอบ จูบที่ปรารถนาจะสื่อความรู้สึกที่ทั้งลึกซึ้งทั้งจริงจังที่มีให้คนในอ้อมแขน  จูบที่ค่อยๆไต่ระดับจากความนุ่มนวลอ่อนหวานจนและทวีเป็นความวาบหวามเร่าร้อนด้วยความรักและเสน่หาที่มีในตัวของอีกฝ่าย

ลมพายุภายนอกเริ่มสงบลง หากภายในห้องนอน บนเตียงกว้างพายุอารมณ์เสน่หากำลังดำเนินต่อไปเรื่อยๆอย่างไม่หยุดยั้ง เสียงเรียกขานชื่ออีกฝ่ายที่ราวกับจะเร้าอารมณ์ของเจ้าของชื่อได้เพียงการถูกเอ่ยขานจากคนรัก คำรักหวานผลัดกันพร่ำกระซิบให้อีกฝ่ายได้รับฟัง ให้รับรู้ว่าสถานการณ์ที่กำลังดำเนินอยู่นี้เกิดขึ้นเพราะความรักที่มีให้อีกฝ่ายจนล้นใจ

 



#MyDreamBC

อัพไวกว่าที่ตั้งใจไว้ร่วม ฉลองโมเม้นต์ #บีคริส 

เมียกับลูกอยู่ด้วยกัน, ดูแลตัวเองดีๆนะจ๊ะ เป็นห่วง

 xoxo

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 299 ครั้ง

36 ความคิดเห็น

  1. #1180 bkgen (@bkgen) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:35
    ไรท์จ๋า เค้ารออยู่น๊า
    #1180
    1
    • #1180-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:43
      มาแล้วนะคะ ขอโทษที่หายไปยาวเลย แง
      #1180-1
  2. #1175 Beemycris (@Beemycris) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 04:12
    รู้สึกเจ็บชายโครงแทนเจ้าหญิงเลย สงสารเด็กยักษ์ต้องยอมให้คนที่ได้ชื่อว่าเป็นบุพการีเอาเปรียบตั้งแต่เด็กจนโต กลัวแทนเด็กยักษ์ว่าจะถูกพรากเจ้าหญิงไปจากอก ส่วนในพาร์ตปัจจุบันนั้นละมุนจนอุ่นในใจไปเล้ยยหวังว่าหลังจากนี้คงมีแต่เรื่องดี ๆ ที่จะตามมาน๊าาาา

    [-3-] [-3-] คิดถึงคุณไรต์เสมอ แม้จะงานยุ่งแค่ไหนก็จะมาเป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ จะตามมาจีบจนกว่าจะใจอ่อนเล้ยยยย [^.^]
    #1175
    1
    • #1175-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      29 มกราคม 2562 / 00:00
      โอ๋ๆค่ะ มาค่ะ ลูบชายโครงปลอบใจ อ่ะไม่ใช่ละ ล้อเล่นนน
      คิดถึงคุณรีดเสมอเช่นกัน เป็นกำลังใจให้คุณรีดเช่นกันนะคะ
      ช่วงนี้เค้าก็งานยุ่ง แงงงงงงงงง
      #1175-1
  3. #1174 vivchermarn (@vivchermarn) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 00:31
    พึ่งรู้ว่าควีนกับปริ้นเซสจะฝันพร้อมกัน แบบนี้มันเหมือนพรหมลิขิตเหมือนเค้าอยู่ด้วยกันตลอดเวลาเลย สงสารควีนในอดีตมากๆเลยกอดๆๆนะ ส่วนปัจจุบันนดีมากกกกกกกกกกกกกกเขินมากเลยคาะชอบมากเป็นกำลังใจให้ไรท์ เสมอนะคะ ชอบทุกตอนเลยค่ะ
    #1174
    1
    • #1174-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:54
      กอดเจ้าเด็กยักษ์ต้องหลบแมวดีๆนะคะ อิอิ ส่วนเรื่องฝันพร้อมกันมีเขียนไว้ในตอนที่ 22 นะยูววว
      ดีใจที่ชอบนะคะ กำลังใจมาาา ^^
      #1174-1
  4. #1173 Ryojin29 (@Ryojin29) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 23:36
    กลายเป็นว่าทุกครั้งที่ปริ้นเซสฝัน เจ้าเด็กยักษ์ก็ฝันเหมือนกัน งืออออออ น่ารักกกก
    #1173
    1
    • #1173-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:53
      เค้าเคยพูดไว้ในตอนที่ 22 นะคะ แต่อาจไม่ชัดเจนป่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #1173-1
  5. #1172 konmag (@konmag) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 19:32
    ตอนอ่านพาร์ทอดีตคือสงสารเจ้าเด็กยักษ์กับเจ้าหญิงมากอ่ะไรท์ แต่พอตัดมาพาร์ทปัจจุบันนี่แบบ เขิลลลลล ไปหมด ละลายแล้วว // สู้ๆค่าาา ^^
    #1172
    1
    • #1172-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:50
      อดีตเจ็บปวด ปัจจุบันก็ต้องปลอบโยนกันเนอะ ขอบคุณกำลังใจนะคะ ^^
      #1172-1
  6. #1171 StApollo18 (@StApollo18) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 17:26
    พึ่งรู้ว่า ควีนกับปริ๊นเซสจะฝันพร้อมกัน มันยิ่งกว่าพรหมลิขิตอีก แอบคิดถึงเจ้าเด็กยักษ์ เรื่องราวที่แย่ๆ มันกลับมาตอกย้ำอีกรอบ แต่เห็นมิติใหม่เจ้าเมี๊ยวที่ไม่ใช่แค่เจ้าเมี๊ยวแต่เป็นปริ๊นเซสด้วย คงเจ็บปวดอีกแบบ ถ้าเราเป็นเจ้าหญิง คงนั่งถามว่าสุดท้ายเกิดอะไรขึ้น

    ส่วนการปลอบโยนให้หายตกใจนั้น ทำเอาฉันอยากกระโดดไปนั่งเกาะเตียงเขาเลยทีเดียว 55555
    #1171
    2
    • #1171-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:49
      การที่ต้องกลับมาเจอความเจ็บปวดอีกครั้ง อาจจะดูใจร้ายกับเขา แต่ถ้าเราไม่เผชิญกับบาดแผลที่ซุกไว้ ความเจ็บปวดก็จะยังคงอยู่ในใจไม่ว่าจะนานแค่ไหน เพราะฉะนั้นการจะก้าวผ่านความเจ็บปวดเราก็ต้องเผชิญหน้า แล้วตอนนี้เขามีเจ้าหญิงช่วยปลอบอยู่ทั้งคนเนอะ

      55 นั่นสิเนอะ เป็นเจ้าหญิงก็คงจะถาม แต่เอาจริงๆมันอาจจะเป็นคำถามที่ถามออกมาไม่ได้ง่ายๆก็ได้นะ

      ปล. 1. ยูจะไปเกาะเตียงเขาไม่ได้นะ กลับมาเตียงเรา เอ๊ย ไม่ใช่ละ 555
      2. เรื่องควีนก็ฝันพร้อมกันนี่ได้บรรยายไว้ในตอนที่ 22 ค่ะ (เข้าใจค่ะว่ามันนานเกิ้นนน)
      #1171-1
    • #1171-2 StApollo18 (@StApollo18) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:59
      พออ่านตอนนี้เสร็จ เขียนคอมเม้นท์เสร็จ ย้อนกลับไปอ่านตอนที่ 22 พอดี โอเค ฉันอยากกลับมาแก้ความตื่นเต้นฉันใหม่เลย ^^

      ปล.1 ฉันต้องไม่เขิน ต้องไม่เขินนนนนน ว่าแต่เตียงเจ้าเด็กยักษ์ หรือ เตียงปริ๊นเซสดีหละ 5555
      #1171-2
  7. #1170 Ampz.S (@nichakarnsamp) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 17:18
    อ่านพาทในฝันแล้วคือร้องไห้อ่ะ รู้สึกเจ็บใจจริงๆทั้งเจ้าหญิง เจ้าเด็กยักษ์ต้องเจ็บปวดขนาดนี้เลยหรอ ฮรืออออ แต่ร้องไห้อยู่แปปเดียวปลอบกันได้แบบต้องขอเติมเลือดล่ะค่ะ หมดตัวววว
    #1170
    1
    • #1170-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:39
      โอ๋ๆนะคะ เราจะผ่านความเจ็บปวดในความฝันไปด้วยกันนน ส่วนเรื่องเติมเลือดอาจจะคิวยาวหน่อยนะคะ อิอิ 555
      #1170-1
  8. #1169 nanaki_yui (@nanaki_yui) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 14:16

    ขอเลือดด่วนค่ะ ไหลจะหมดตัวแล้ว
    #1169
    1
    • #1169-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:21
      เลือดกรุ๊ปบีคริสตอนนี้ขาดแคลนค่ะ คือช่วงนี้เขาได้กันหลายเรื่อง เลือดหมดธนาคารแล้ว 555
      #1169-1
  9. #1168 บีคริส (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 14:10

    หวานจ้า ได้กันเถอะ555

    #1168
    1
    • #1168-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:19
      เดี๋ยวค่ะ อะไรที่ทำให้คิดว่ายังไม่ได้กันคะ 5555
      #1168-1
  10. #1167 Anyaey (@Anyaey) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:37

    ละลายไปหมด
    #1167
    1
    • #1167-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:18
      งุ้ยยยย
      #1167-1
  11. #1166 summerboy (@summerboy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:20
    น่ารักแบบนี้อยากให้ปลอบบ่อยๆเลยเขิลไปหมดละ แต่เรื่องในฝันอินี่น้ำแตกตกเลยค้า
    #1166
    1
    • #1166-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:17
      คนเขียนก็เขินค่า อิอิ
      #1166-1
  12. #1165 namwhan_ka (@sweettyploy) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 11:19
    วิธีปลอบแบบนี้มันดีที่สุดเลยยย
    #1165
    1
    • #1165-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:15
      รีดว่าดีไรต์ก็ว่าดีค่ะ 555 เขินนน
      #1165-1
  13. #1164 Karn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 09:57

    ตอนนี้ตัวละลายไปกองกับพื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

    หวานละมุนมาก เขินจัง ถึงแม้ช่วงแรกจะมีน้ำตาตอนที่

    เจ้าหญิงกับเด็กยักษ์ร้องไห้ อยากให้มาต่อทุกวันเลยค่ะ

    อ่านจนติดไปไหนไม่รอดแล้ว

    #1164
    0
  14. #1163 Karn (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 09:57

    ตอนนี้ตัวละลายไปกองกับพื้นเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

    หวานละมุนมาก เขินจัง ถึงแม้ช่วงแรกจะมีน้ำตาตอนที่

    เจ้าหญิงกับเด็กยักษ์ร้องไห้ อยากให้มาต่อทุกวันเลยค่ะ

    อ่านจนติดไปไหนไม่รอดแล้ว

    #1163
    1
    • #1163-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:11
      เวลาพวกเขาเยียวยากันก็เหมือนพวกเราได้รับการเยียวยาไปด้วย เพราะที่ผ่านมารต์โหดละเกิ้นใช่ม๊า 55
      ขอบคุณน๊า คอมเม้นต์กลจ.มากเลยค่ะ
      #1163-1
  15. #1162 Siopas (@cigarsun) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 08:58
    บทตอนนี้สวิงมากๆค่ะ ค่าน้ำตาลนี้ขึ้นๆลงๆเลย แต่มันอบอุ่นใจมากๆค่ะ คุณควีนก็คือคุณควีนจริงๆ ดีเหลือเกิน...แต่มีการบอกด้วยตอนนี้ไม่ใช่เด็กยักษ์ของเจ้าหญิงแล้วนะ ทำอะไรได้หลายอย่างแล้วนะ 555 น่ารักดีค่ะ เจ้าหญิงก็ยังคงน่ารักเช่นเดิม ดีค่ะขยับความสัมพันธ์กันไปเรื่อยๆดีแล้วขออย่าให้มีอะไรมาทำให้สะดุดเลยค่ะ สาธุ!!! รอๆค่ะ ไรต์สู้ๆๆ
    #1162
    1
    • #1162-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:08
      เด๊่ยวๆๆค่ะ นี่ตีความประโยคนั้นแบบนี้จริงๆเหรอคะ 555 แซวเล่น
      ตอนนี้จะเป็นความฝันที่ถึงช่วงจะเริ่มตอบคำถามแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้าหญิงก็จะเจ็บๆหน่อย ส่วนพาร์ทปัจจุบัน ก็ปลอบโยนกันไปเนอะ อิอิ
      รอหน่อยนะคะ สิ้นเดือนคือแบบงื้อ จมกับงาน ขอบคุณกำลังใจนะคะ
      #1162-1
  16. #1161 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:45
    ไม่มีอะไรจะพิมพ์ น้ำตาจิไหลเค้าได้กันแล้วแม่จ๋า อบอุ่นทุกตัวอักษรที่บรรยายออกมาเลย
    #1161
    2
    • #1161-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 23:01
      รู้เลยนะว่าอ่านๆนี่รออะไรกันนนน อิอิ
      ดีใจที่ชอบการบรรยายนะคะ เขินน ><
      #1161-1
  17. #1160 Delight (@delight25) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:18
    เรากำลังค่อยๆเยียวยาหัวใจและความรู้สึกที่บอบช้ำด้วยกัน บางอย่างที่เสียไปมันคงไม่สามารถย้อนกลับมาทำให้ดีเหมือนเดิม ก็เหมือนกับความสดใสของเจ้าเด็กยักษ์ที่ถูกครอบครัวและสภาพแวดล้อมทำให้หายไป ความไว้ใจของเจ้าหญิงที่เป็นคุณคริสตัวจริงที่เคยกลัวและควีนเกือบจะเสียไปจากความน้อยใจและใช้อารมณ์ ทุกอย่างไม่สามารถแก้ไข แต่เราสามารถจะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ และตอนนี้เราสัมผัสได้ทั้งความรู้สึก ความคิด และการกระทำว่าคุณเค้ากำลังช่วยกันสร้างสิ่งดีๆขึ้นมาด้วยกัน เป็นสิ่งดีๆเป็นความสุขของกันในปัจจุบันและอนาคตนะคะ^^

    ความรักต้องการมากกว่าความรักจริงๆ มันมีปัจจัยหลายอย่าง และที่เห็นตอนนี้ คือความเข้าใจ การยอมรับในข้อเสียของอีกฝ่าย เป็นข้อเสียที่ไม่ใช่ข้อเสียสำหรับเรา และการพร้อมจะเปิดพื้นที่ส่วนตัวที่มีแค่เราให้เค้าได้เข้ามา ยิ่งอ่านยิ่งติดและมีอะไรให้คิดตลอดเลย ปล.เค้าว่าคุณอาหมอถึงจะปากร้ายพูดแต่เรื่องเงิน แต่เราว่าเค้าเป็นคนดีแน่ๆ คือทุกคนทำงานก็ย่อมต้องมีเรื่องเงินมาเกี่ยวอยู่แล้ว เรสไม่สามารถทำอะไรให้ใครฟรีๆได้หรอก และที่พูดไปแบบนั่นนอกจากเค้าจะพูดในมุมของสัตวแพทย์ที่ห่วงเจ้าหญิงจริงๆแล้ว เค้าก็ห่วงเจ้าเด็กยักษ์ด้วยนะ ไม่งั้นไม่ถามเรื่องโดนทำร้ายหรอก และเราว่าในมุมมองของผู้ใหญ่ก็อยากให้เด็กคนนี้ดูแลตัวเองให้ดีก่อน เพราะถ้ามีเจ้าหญิงอีกคนจะยิ่งลำบาก และไม่รู้ว่าจะปกป้องเจ้าหญิงได้อีกนานแค่ไหน เดาๆว่าเค้าคงจะเลี้ยงเองหรือให้คนที่สนิทกันเลี้ยงโดยที่เจ้าเด็กยักษ์น่าจะยินยอม แล้วเก็บปลอกคอไว้เป็นที่ให้คิดถึง
    #1160
    1
    • #1160-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 22:59
      ทุกอย่างไม่สามารถแก้ไข เพราะมันผ่านไปแล้ว แต่เราสามารถจะสร้างขึ้นมาใหม่ได้ จริงที่สุดค่ะ ถึงความทรงจำที่เจ็บปวดจะไม่หายไปไหน แต่การยอมรับว่ามันมี การเผชิญหน้าจะเยียวยาความเจ็บปวด ซึ่งพวกเขาก็ได้เผชิญช่วงเวลาเจ็บปวดในความฝัน และได้ปลอบโยนกันและกันในความเป็นจริง
      ดีใจที่อ่านแล้วอินไปด้วยกันในหลายๆแง่มุมนะคะ เรื่องคุณอาหมอก็มองได้หลายแง่มุม คนเราอาจจะคิดว่าอะไรดีสำหรับคนอื่นตามมุมมองของตัวเอง แต่ทว่าสิ่งสำคัญของคนแต่ละคนนั้นไม่ได้เหมือนกันเนอะ จะใช่อย่างที่เดาไหมค่อยมาลุ้นต่อนะคะ แต่ช่วงนี้ไรต์งานยุ่งมากๆค่ะ ขอโทษที่ตอบช้าเรื่อย คอมเม้นต์ยาวอบอุ่นใจมากค่ะ ^^
      #1160-1
  18. #1159 HEllO-ItsME (@AmolvanMN) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:16
    นี่เค้าได้กันแล้วใช่มั้ย 5555555 ทำไมชั้นหื่น ตอนต้นมาดราม่าไม่เป็นไร ตอนท้ายลงดีเป็นพอ 55555555
    #1159
    2
    • #1159-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 00:22
      คำถามนี้ ต้องการความชัดเจนแค่ไหนในการบรรยายดีคะ 555
      #1159-1
  19. #1158 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:14
    อ่านตอนต้นเศร้าน้ำตาซึมไอผู้ใหญ่ใจร้าย เจ็บเหมือนเป็นแมวซะเอง สงสารมากน้องบีน้องจากกลัวเจ้าหญิงเป็นอะไรแล้วยังต้องหาเงินอีกจะไปหาจากไหนมาเป็นค่ารักษากลับบ้านไปก็ไม่มีเจ้าหญิงคอยปลอบคงเศร้ามากเลย นึกถึงตอนที่ควีนบอกตอนรับเจ้าปริ้นมาดูแลคงเพราะผ่านเหตุการณ์นี้มาทำให้บอกปริ้นเซสไปแบบนั้นใช่ไหม อารมณ์เศร้ากำลังไหลโดนปลอบด้วยฉากบอกรักซะงั้นแต่ก็ดีกลับใจเหลือเกิน...รักค่ะ
    #1158
    2
    • #1158-1 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 39)
      26 มกราคม 2562 / 10:15
      พ่อจะรู้ไหมว่าไม่ได้เอาแค่เงินไปแต่เอาหัวใจน้องไปด้วย...
      #1158-1
    • #1158-2 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      30 มกราคม 2562 / 20:38
      ดร่าม่ากันก็เลยต้องให้เขาปลอบใจกันหน่อยเนอะ ปลอบใจคนอ่านและคนเขียนด้วย
      เม้นสอง.. งือ ... เอาหัวใจไปเลย ..

      รักค่ะ
      #1158-2
  20. #1157 Arsathai (@Arsathai) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:06
    ดีต่อใจมากค่ะไรท์
    #1157
    1
    • #1157-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 00:16
      ดีต่อใจรีด ก็ดีต่อใจไรต์เหมือนกัน ><
      #1157-1
  21. #1156 SupperServay (@SupperServay) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 06:01
    เค้า..... งื้อออออ เขิน
    #1156
    1
    • #1156-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 00:16
      เค้า... ได้กันแล้วค่ะ อิอิ พิมเติมให้ก็เขินเหมือนกันนะเนี่ย ><
      #1156-1
  22. #1155 Ttlobc (@Ttlobc) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 05:46
    งื้ออออออ น่ารักก//
    #1155
    1
    • #1155-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 00:13
      งื้อออออออ ชมเค้า เขินนน
      #1155-1
  23. #1154 oporly_opor (@oporly_opor) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 05:07
    เขินอีกแล้ววววววว ในที่สุดก็จบลงด้วยบีคริสสินะ55555555 เจ้าหญิงขนาดเป็นแมวยังคิดที่จะอ้อนเลย เวอร์ชั่นคนก็อ้อนเหมือนกัน ตะไม่ให้หลงได้งัย แต่แอบกลัวใจตรงประโยคที่บอกว่า "แมวลักษณะดีแบบนี้"อ่านแล้วใจไม่ดีงัยไม่รู้ กลัวเจ้าหญิงถูกนำไปขายไม่ก็ถูกคนอื่นเอาไปอะ

    เป็นกำลังใจให้ไรต์เสมอๆค่ะ เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกที่เราคอยเข้ามาคอมเมต์ให้ตลอดๆ อีกทั้งยังแคปคอมเมนต์ตัวเองและที่ไรต์ตอบกลับเก็บไว้ตลอดด้วย555555 ขอบคุณไรต์ที่แต่งเรื่องสนุกๆออกมาให้อ่านตลอดๆค่ะ ไม่เคยทำให้ผิดหวังสักตอน สนุกมาก ละมุนมากด้วยยย
    #1154
    1
    • #1154-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      28 มกราคม 2562 / 00:13
      บีคริสค่ะ 55 โธ่ ยอมเจ้าเด็กยักษ์เขาหน่อยค่ะ จะให้เจ้เค้าจัดการทุกเรื่องไม่ได้นะยู 555 พิมอะไรออกไป พิมเองเขินเอง แต่เนี่ย ปริ้นเซสเขาก็มีแอบเริ่มอ้อนก่อนบ้างอะไรบ้างนิดนึงอยู่นะขอบคุณมากนะคะสำหรับกำลังใจและคำชม เป็นเกียรติมากเลยค่ะ ใจฟูมากๆๆๆ
      #1154-1
  24. #1153 piyatidaa99 (@piyatidaa99) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 02:22
    ><ละมุน
    ไม่เม้นมาก เขิน 5555555/// ><ฮื่ออออ เขิน ><
    #1153
    1
    • #1153-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      27 มกราคม 2562 / 23:55
      ดีใจที่มาเขินเป็นเพื่อนกันนะคะ 5555
      #1153-1
  25. #1152 Kaewana (@kaewana) (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 01:45
    อ่านซ้ำไปมาหลายรอบมาก รู้สึกทุกรอบมีรายละเอียดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
    #1152
    1
    • #1152-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 39)
      27 มกราคม 2562 / 23:53
      ขอบคุณที่ใส่ใจนะคะ งื้อออ
      #1152-1