My Dream คนในฝัน BeeCris l บีคริส (END)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 37,586 Views

  • 1,547 Comments

  • 605 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,019

    Overall
    37,586

ตอนที่ 37 : ยูนิคอร์น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 246 ครั้ง
    20 ม.ค. 62



น้ำทิพย์ได้แต่ยืนนิ่ง เมื่อคนตัวเล็กเดินร้องไห้ออกไป

เขายกแก้วกาแฟของเขาไปไว้ที่ซิ้งค์ล้างจาน และเดินตรงมาหยิบถ้วยของเธอ จึงเห็นว่ามือถือของเธออยู่บนโต๊ะ เขามองไปด้านนอก แต่ไม่เห็นวี่แววของคนที่เดินร้องไห้ออกไป 

เขาก้มหน้ายกถ้วยกาแฟกลับไปยังซิงค์เริ่มลงมือล้าง มือเรียวสวยค่อยๆใช้ฟองน้ำล้างถ้วยกาแฟช้าๆอย่างเบามือและระมัดระวัง เขาพยายามคอนเซ็นเทรด แต่ถึงเช่นนั้นเสียงตัดพ้อของเธอดังก้องอยู่ในใจของเขา พร้อมๆกับภาพดวงหน้าที่ปกติจะมีรอยยิ้ม กลับเต็มไปด้วยหยดน้ำตา

ความรู้สึกผิดก่อตัวหนาแน่นขึ้นในหัวใจของเขาจนเจ็บปวด เขาคว่ำถ้วยและจานรองด้วยมือสั่นๆ  

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหมุนย้อนกลับมาในความทรงจำ ตั้งแต่ที่เธอยอมรับว่าเอกสารเป็นของเธอ เธอมาหาเขา มายืนยันว่าไม่ได้เป็นคนปล่อยข่าว เธออึกอักปิดบังเขา จนเขาโมโห เธอร้องไห้บนโซฟาเพราะเขารังแก และเรื่องที่เธอสารภาพว่าเป็นคนให้เงินแม่เขา และอธิบายว่าสืบเรื่องเขาเพราะเธอคือเจ้าหญิงของเขา

เหตุผลที่ยากจะเชื่อในตอนแรกมันก็กลับดูสมเหตุสมผลมาซะอย่างนั้น เพราะคนอย่างปริ้นเซส ที่เขารู้จักเสมอมาเป็นคนตรงไปตรงมาคนหนึ่ง คนที่แสนหยิ่งในตัวเอง ภาคภูมิในตัวเองอย่างเธอ จะโกหกเด็กสลัมอย่างเขาทำไม จะดีกับเขาทำไม แล้วจะบอกรักเขาทำไม หากเธอไม่ได้รู้สึก ในวงการนี้หากมีใครจะตรงได้ไม่เกรงใจสื่อไปกว่าเขาก็คงเป็นเธอ ถ้าเธอจะทำลายเขาจริง เขาก็อยู่ในจุดตกต่ำแล้วไม่ใช่หรือ 

จนตอนนี้เธอก็ยังอยู่เคียงข้างเขา ขอโอกาสเขา แล้วก็ยังคิดแก้ปัญหาให้เขาอีก 
ปริ้นเซสที่ไม่เคยต้องรองรับอารมณ์ใคร แต่ก็อ่อนข้อให้เขาเสมอ 
คนที่ไม่เคยต้องเสียน้ำตา กลับต้องร้องไห้เพราะเขา

ปลายนิ้วเรียวปาดเช็ดหยดน้ำตาลวกๆแล้ววิ่งออกไปตามทางที่เธอเดินออกไป


คนที่ถูกมองอย่าตราหน้า ถูกตัดสินโดยที่ไม่มีโอกาสอธิบาย เขารู้ดีว่าความรู้สึกมันเป็นยังไง และเขาเองก็ยังทำแบบนั้นกับเธอ เขาก็แย่ไม่ต่างอะไรกับคนพวกนั้น เขาเอาแต่รู้สึกถึงความเจ็บปวดของตัวเอง และระบายมันด้วยการสร้างความเจ็บปวดให้เธอ ยิ่งเธอดีกับเขา เขาก็ยิ่งร้ายใส่เพราะรู้ว่าทำได้

ภาพเจ้าหญิง ที่ซบเขาอ้อนเขาเหมือนแมวบาดเจ็บ ซ้อนทับกับภาพเธอที่ร้องไห้ตัดพ้อเขา 

เขาทำร้ายจิตใจคนที่บอกว่ารักเขา คนคนเดียวที่บอกว่ารักเขา..

 

 

น้ำทิพย์กลับมานั่งมองมือถือของเธอที่ลืมไว้อยู่บนโต๊ะ หลังจากที่วิ่งออกไปตามหาที่หน้าหาดจนทั่ว แต่ก็ไม่มีวี่แวว

หายไปไหนกันนะ

เวลายิ่งผ่านไปเขายิ่งใจไม่ดี เขากลับมารอที่บ้านเผื่อเธอจะกลับมาแล้ว แต่ก็ใจฝ่อลงเมื่อเห็นมือถือของเธอยังอยู่บนโต๊ะดังเดิม เขาพร่ำบอกตัวเองว่าเดี๋ยวเธอก็กลับมา แถวนี้เป็นบ้านพักของเธอเธอก็น่าจะรู้จักเส้นทางดี และเธอก็บอกว่าแถวนี้ปลอดภัยด้วย

เดี๋ยวเธอก็จะมา เขาบอกตัวเองอีกครั้ง เมื่อเธอกลับมา เขาจะขอโทษ จะพูดดีดี จะไม่ใจร้ายอีกแล้ว


เข็มนาฬิกาเปลี่ยนเป็นใกล้เที่ยง เขายิ่งร้อนรนในหัวใจ คิดถึงในละครที่ชอบเขียนบทให้ตัวเอกรู้สึกตัวเมื่อสายเกินไป อยากขอโทษก็ไม่มีโอกาสขอโทษ 

จะเกิดอะไรขึ้นรึเปล่านะ 

ไม่เอานะ อย่าเป็นอะไรนะ ห้ามเป็นอะไร

ร่างสูงเดินวนไปมา เขาจะออกไปตามอีกรอบ หากเสียงเปิดประตูบ้านด้านฝั่งครัวดังขึ้น เขาที่กำลังจะเปิดประตูออกไปทางชายหาด รีบเดินจนแทบจะวิ่งมาหา หากก็ชะงักไปเมื่อคนที่เข้าประตูมาไม่ใช่เธอ

“ป้ามาช้าหน่อยค่ะ ตลาดคนเยอะเชียว หิวไหมคะคุณ ประเดี๋ยวเย็นๆ ที่วัดแถวตลาดเขาจะมีงานวัดด้วยนะคะ คุณเบื่อๆค่ำๆก็ออกไปเดินเล่นกับคุณหนูสิคะ เอ่อ ป้าก็ลืมไปค่ะ คุณหนูเธอไม่ชอบไปอะไรแบบนั้น”

“คุณคริส เธอเดินออกไปข้างนอกตั้งนานแล้วค่ะ ป้าพอจะรู้ไหมคะว่าแถวนี้เธอชอบไปไหน บีจะได้ไปตามมาทานกลางวัน”

“ก็เล่นที่หาด ถ้าหน้าหาดไม่มีก็คงจะไปบ้านคุณน้ำตาลค่ะ”

“ใครคะ”

 

 

น้ำทิพย์เดินมาถึงบ้านสีขาวหลังใหญ่ที่มีรั้วสีขาว ติดชายหาด ที่ทำเป็นเนินสูง เสียงเห่าของสุนัขตัวโตกับเสียงหัวเราะที่เคยคุ้นดังแว่วมา เขาเดินขึ้นตามขั้นบันใดที่ปูด้วยแผ่นหินทราย จนเห็นสนามหญ้ากว้างที่มีต้นไม้ใหญ่แผ่กิ่งก้าน บรรยากาศรอบข้างร่มรื่นร่มเย็น   มีหญิงสาวร่างสูงโปร่งบุคคลิคทะมัดทะแมงนั่งอยู่บนชิงช้าใต้ร่มไม้ ในมือมีกล้องถ่ายรูป และหญิงสาวที่เขาตามหานั่งบนเก้าอี้หวาย สายตาเรียวมองไปยังเจ้าหมาตัวโตที่วิ่งไปคาบลูกบอลใบเล็กที่กลิ้งไปทางอีกฝั่งของสนาม

“ไม่เจอตั้งนาน คริสเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ เนี่ยถ้าถ่ายรูปไปลงโซเชียล คนที่เคยรู้จักคริสคงจะงงน่าดูว่าปริ้นเซสของเรากลายเป็นคนรักหมาไปแล้ว” คนถือกล้องเอ่ยพลางกดชัดเตอร์

คนที่นั่งบนเก้าอี้หวาย ด้านหน้าโต๊ะที่มีแก้วน้ำส้มคั้นวางตรงหน้า ลูบหัวเจ้าหมาตัวโตที่วิ่งตะกุยพื้นคาบลูบบอลกลับมาส่งให้เบาๆ

“กลับไปต้องสอนให้ปริ้นซ์ไปเก็บของมาบ้างละล่ะ”

“อื้อ ไว้คราวหน้าถ้ามานะเธอพามาด้วยสิ เจ้าบราวน่าจะดีใจนะเจอเพื่อนใหม่”

ศิรินยิ้มรับ

“อื้ม ได้เลย”  ในใจหวนคิดถึงตอนที่เธอน้อยใจเขา เดินหนีเขาออกมาอีกครั้ง 

เธอจะอยู่หรือไม่อยู่ด้วย ก็คงไม่สำคัญ เขาก็คงไม่แคร์ใช่ไหม  

เธอหลุบสายตาลง เอื้อมมือไปลูบขนหมาตัวโต


น้ำตาลแอบสังเกตคนฉายาปริ้นเซสที่ปกติจะร่าเริงที่ไม่เคยกังวลอะไร นอกจากจะกินอะไร ทาเล็บสีอะไร หากตอนนี้เพื่อนของเธอแปลกไป ดูมีเรื่องอะไรในใจ และคนที่ทำให้เป็นแบบนี้จะใช่คนตัวสูงที่ยืนมองพวกเขาอยู่หน้ารั้วรึเปล่า น้ำตาลทำเป็นไม่เห็นน้ำทิพย์ หากสโนว์ควีนคนดังคนนี้เป็นสาเหตุของน้ำตาบนใบหน้าคนตัวเล็ก ก็คงต้องเจอกันหน่อย

“เที่ยงแล้ว หิวรึยังอ่ะ”

เที่ยงเหรอ นั่นสิ เขาจะกินข้าวรึยังนะ ต้องกลับไปดูหน่อยแล้ว 

“กี่โมงแล้วเนี่ย คริสต้องกลับแล้วล่ะ”

 ศิรินเงยหน้าจากหมาตัวโต สายตาเรียวมองไปยังรั้ว เมื่อคิดถึงบ้านและคนที่บ้าน สายตาก็หยุดอยู่ที่ประตูรั้วเตี้ยที่เปิดไว้ตั้งแต่เธอมาถึง ที่คนตัวสูงยืนกำลังมองมาจากตรงนั้นอยู่

น้ำตาลเห็นศิรินไม่ละสายตากลับมา จึงลุกแล้ว เอ่ยกับคนที่ยืนข้างนอกอย่างมารยาทดี

“คุณมาหาใครเหรอคะ”

น้ำทิพย์มองไปยังคนตัวเล็กแทนคำตอบ

“เชิญเข้ามาสิคะ”

"ขอบคุณค่ะ"

น้ำทิพย์ยิ้มรับแล้วก้าวเข้ามา เมื่อใกล้ได้สักหน่อย เขาจึงเอ่ยปาก

"ฉันมาตามคุณ"

มาตามงั้นหรือ ศิรินขยับลุกขึ้น น้ำตาลเดินตรงมาประคองโอบไหล่พยุงคนตัวเล็ก น้ำทิพย์ขมวดคิ้ว เดินเข้าใกล้ขึ้น ก็เห็นขาขวาของเธอที่ผันผ้าก๊อซไว้

 

“บี นี่ นี่น้ำตาลเพื่อนคริส และตาล นี่บี เขามากับคริส” ศิรินแนะนำ

น้ำตาลเลิกคิ้วน้อยๆ ปริ้นเซสไม่แนะนำสถานะ ก็แปลว่า พิเศษ  หากแกล้งเอ่ยถามคนตัวเล็กที่เขาโอบไหล่อยู่ด้วยท่าทีอ่อนโยนสนใจ

“เดินไหวไหมคะตัวเล็ก”

“ไม่เป็นไร ตอนนี้โอเคแล้วล่ะ” ศิรินยิ้มให้เพื่อนที่เป็นห่วงเป็นใย

“ขาโดนอะไรมา” เขาถามเสียงเข้ม

“ก็สะดุดล้มหน่อยนึง”

“เดินยังไง ไม่ระวัง”

“คริสทำอะไรก็ผิดในสายตาบีอยู่แล้วนี่ สะดุดล้มก็ผิดด้วยใช่ไหม” น้ำตาที่แห้งไปแล้วกลับมาคลอดวงตาอีกครั้ง

ศิรินมองไปทางอื่น น้ำทิพย์เม้มปาก 

“คริสยังเดินไม่ถนัดอยู่ทานข้าวที่นี่เถอะ” น้ำตาลเสนอทางเลือกให้


“คุณอย่าคิดไปเองสิ ฉันถามเพราะห่วง” เสียงทุ้มนุ่มอ่อนลง

คำว่าห่วงของเขาทำให้เธอทวนคำเพราะคิดว่าหูฝาด

“ห่วง?”
“ห่วงคุณไง ห่วงมาก มากที่สุด”

ศิรินอึ้งไปที่อยู่ๆเขาก็แสดงทีท่าห่วงใย ดวงตาคมดุในตอนแรกเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนลง  ทำเอาเธอสับสน

“คุณบี ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ ค่ำๆตาลแพลนว่าจะพาคริสไปชิลล์กันอย่างเคย แล้วเดี๋ยวจะพาคริสไปล่งเอง” น้ำตาลเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเพื่อนเงียบไป “หรือคุณบีมีแพลนอะไรกับคริสอยู่แล้วคะ”

“มีค่ะ” น้ำทิพย์ตอบรับ 

ศิรินที่กำลังขยับปากบอกว่าไม่ได้มีแพลนอะไร หันมามองเขาอย่างสงสัยระคนอยากรู้

“ฉันจะพาคุณกลับไปทานมื้อเที่ยงที่บ้านกัน แล้วค่ำๆจะพาคุณไปเที่ยวงานวัดแถวนี้”

ดวงตาคนฟังเป็นประกาย หากคนที่ชวนไปงานวัดก็พอจะรู้ว่าปริ้นเซสน่ะ เดินช็อปปิ้งแค่แบรนด์ไฮเอ็นสุดหรู จึงเผื่อใจตัวเอง แม้ว่าไม่อยากและไม่ชอบใจหากเธอจะไปกับคนอื่น แต่เขาก็สมควรยอมให้เธอเอาคืน

“ถ้าคุณจะไปกับเพื่อน ก็..” เขาหลุบสายตาลง

“ไปสิ ไปงานวัด” ศิรินรีบเอ่ยตอบรับ

“ตาล คริสกลับไปก่อนนะ หิวแล้วอ่ะ แล้วคุยกัน”


น้ำทิพย์คลี่ยิ้มบางๆ แล้วยื่นมือให้คนตัวเล็กจับ ในใจทั้งดีใจ ทั้งอบอุ่นใจที่เธอเลือกเขา

ศิรินลังเลเล็กน้อย เพราะลึกๆก็ยังกลัวใจเขา ก่อนจะยอมจับมือของเขาที่ยื่นให้เพื่อช่วยเธอทรงตัว ความรู้สึกกังวลในตอนแรกเปลี่ยนเป็นรู้สึกดีใจที่เขามีทีท่าห่วงใยดูแล

เธอโบกมือให้เพื่อนที่ส่งสายตาหมั่นใส้

"แล้วพบกันใหม่ค่ะ" น้ำทิพย์เอ่ยลาเพื่อนของเธอ ที่เดินมาส่งถึงรั้วบ้าน

 

เมื่อเขาประคองเธอลงบันไดหินมายังพื้นทรายบนหาด น้ำทิพย์ก็หยุดแล้วปล่อยมือ เธอใจหายวาบ กลัวเขาจะปล่อยเธอตรงนี้ กลัวเขาจะกลับมาเย็นชาใส่อีกเมื่อไม่อยู่ต่อหน้าคนอื่น หากคนเคยเย็นชากลับไม่ได้หันหลังไปไหน แต่ก้มลงเอ่ยด้วยเสียงทุ้มนุ่ม

“อุ้มนะ”

ศิรินอึ้งไปกับท่าทีที่เขาถามราวกับเธอเป็นเจ้าหญิงของเขา

ตึกตึก ตึกตึก ตึกตึก

“ก็บนพื้นทราย คุณจะเดินลำบาก” เขาให้เหตุผล

“ยังโกรธเหรอ ตะกี้ฉันเปล่าดุคุณนะ ก็ฉันห่วงคุณแทบตาย คุณเอาแต่ยิ้มหัวเราะเล่นกับหมากับคุณคนนั้นอ่ะ 

คุณพูดให้ฉันสำนึกผิด แล้วหนีออกมา ทำให้ฉันห่วง ฉันวิ่งหาคุณไปทั่วไปหมด  ฉันกลัวว่าคุณจะเจออันตราย กลัวไปหมด แล้วเจอแบบนี้ เป็นคุณ...

คุณจะไม่งอแงเหรอ”

 

สำนึกผิด

ห่วง

งอแง

แววยินดีปรากฏในดวงตาเรียว แล้วน้ำตาก็รื้นขึ้นมาอีก

เธอเองก็อยากงอแงบ้าง อยากงอนบ้างเหมือนกันนะ

 

“อย่าร้องสิ เจ็บขาเหรอ” เขาถามอย่างห่วงใยละม้ายคนในความฝัน

“อุ้มนะ”

เธอเงยมองเมื่อเขาขออนุญาตอีกครั้ง

เขายิ้มเอ็นดูเมื่อเธอพยักหน้าอย่างไว้ฟอร์ม แล้วโอบแขนช้อนตัวยกเธอขึ้นมา ศิรินตั้งตัวไม่ทันก็ยกสองมือคล้องคอเขาอย่างกลัวตก พอรู้ตัว ดวงตาพราวสวยของเขาอยู่ใกล้จนเธอกระถดหน้าหนี น้ำทิพย์เผลอยิ้มอย่างมีความสุข กับทีท่าที่คุ้นเคย คล้ายเจ้าแมวน้อยตัวนั้นที่เวลาเขายื่นหน้าใกล้


ขารู้หัวใจตัวเองว่าเขารักเธอแค่ไหนเมื่อเธอหายไป ทั้งห่วงใย และหวงเธอเมื่อมีใครอื่นอยู่ข้าง

ถึงเขาทำเธอร้องไห้ เธอก็ยังเอาใจเขา ห่วงความรู้สึกเขา ไม่ประชดใส่เขาทั้งๆที่เขาเตรียมใจไว้แล้ว ว่าเธอจะเอาคืนเขา เย็นชาใส่เขาบ้าง และไม่กลับมาด้วยกัน 

ทำไมถึงเป็นคนน่ารักได้ขนาดนี้นะ

และการได้อุ้มเธอไว้แบบนี้มันก็ดีกว่าตอนทะเลาะกันตั้งเยอะ

 

“โอ๊ะ ขอโทษนะ” เธอลืมตัวเมื่อรู้ตัวว่าจิกเล็บที่หลังเขาอีกแล้ว

“ที่จริงฉันชอบ เวลาคุณจิกเล็บลงมานะ” 

“ก็แบบตอนเจ้าหญิงจิกเล็บหรือเผลอข่วนเวลาเล่นกัน เขาจะดูรู้สึกผิด แต่ที่จริงฉันชอบนะ ฉันรู้สึกว่าบาดแผลที่มีมันบอกให้ใครๆรู้ว่าฉันมีเขา” เขาอธิบาย

 

ศิริน เขินขึ้นกับคำพูดชวนให้รู้สึกแปลกๆ ไหนจะอยู่กันใกล้มากๆขนาดนี้อีก

"งี้ไว้จะข่วนให้เป็นยันต์ห้าเล็บเลยไหมล่ะ ตรงไหนดี”

“ทำลงเหรอ”

นั่นสิ ทำไม่ลงหรอก ฮึ้ย บ้าบอ

แล้วทำไมต้องมาทำตาวิบวับใส่แบบนี้เนี่ย

 

“ไหนว่าอุ้มแล้วหนัก หลังจะหักไง” ศิรินท้วงอย่างจำได้ว่าเขาเคยกวนอะไรไว้

“ตอนนั้นฉันพูดเล่น แต่ตอนนี้.. คุณน้ำหนักขึ้นใช่ไหมเนี่ย”

“เท่าเดิมย่ะ”

กวนอีกแล้วนะ แต่ก็คิดถึงเจ้าคนกวนคนนี้ที่สุด


“เจ็บขามากเปล่า แล้วค่ำๆจะเดินไหวไหม” เขาค่อยๆประคองเธอลงเมื่อเดินเข้ามาในเขตบ้านของเธอในที่สุด

“ไหว ไหวสิ  เนี่ย แพลงแค่นิดเดียวเอง เดินลงน้ำหนักได้แล้วล่ะ เดี๋ยวกินข้าวแล้วพักอีกหน่อย แล้วค่ำๆค่อยไปกันนะ ว่าแต่คุณไม่ได้แกล้งชวนใช่ไหม”

“ชวนจริงสิ”


 

 

งานวัดที่ด้านหน้าเต็มไปด้วยซุ้มขนมของทานล่นทานจริงจังของใช้ ของเล่น ทั้งซุ้มเกมมมากมาย ผู้คนเดินขวักไขว่ทั้งคนพื้นบ้านและนักท่องเที่ยว เสียงเพลง เสียงดนตรี แข่งกับเสียงเรียกลูกค้าของร้านรวงต่างๆ แสงไฟนีออนหลากสีสดใสประดับประดาไปทั่ว ลึกเข้าไปยังมีชิงช้าสวรรค์และเวทีมินิคอนเสิร์ตเพลงลูกทุ่ง 

“คนเยอะเหมือนกันนะ หูย ร้านแยะเลย” คนตัวเล็กในเชิ้ตสีขาวรวบผมแล้วใส่หมวกปิดบังใบหน้า ออกอาการตื่นเต้น ทำท่าจะรีบเดินเข้าไปในบริเวณงานอย่างสนอกสนใจ

“เดี๋ยวสิ” คนตัวสูงที่ใส่เสื้อยืดขาว กางเกงยีนส์สามส่วนขาดๆ รองเท้าผ้าใบ เดินตามมายืนข้างๆ แล้วส่งมือให้

“จับกันไว้ จะได้ไม่หลงกัน”

เธอก้มมองมือเขาแล้วจับมือเขาไว้  เขากระชับมือจับตอบแล้วเสมองไปรอบๆ

ตึกตึก ตึกตึก ตึกตึก

เธอมองข้างหูที่ขึ้นสีระเรื่อของเขา

เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม เวอร์ชั่นดีต่อใจของเขากลับมาแล้ว

 


"โห เก่งที่สุดเลย เก่งมากๆๆๆ"

น้ำทิพย์ยักคิ้วให้หนึ่งข้างดวงตาคมมีรอยยิ้มเมื่อคนในสายตาดีอกอีใจกับน้องยูนิคอร์นขนสีชมพูในอ้อมแขน มืออีกข้างยังถือขนมสายไหมในมือ ขนมที่เขาซื้อให้เมื่อเธอสนใจวิธีการทำและอยากจะลองชิมบ้าง

"ปะ" เขาจับมือเธอจะพาออกจากร้านเมื่อเธอได้ตุ๊กตาตัวที่บอกว่าอยากได้

"เดี๋ยวสิ เอาน้องมาตัวเดียว แล้วเพื่อนๆเขาล่ะคุณ เราต้องพากลับไปด้วยกันสิ"

ห๊ะ อะไรนะ

สายตาคมมองตามดวงตาแป๋วๆที่มองไปยังตุ๊กตาอีกนับสิบตัวที่เรียงราย ทั้งตัวขนสีฟ้า สีเขียว สีม่วง และสีเหลือง ที่ต้องให้ยิงกระป๋องเล็กๆตกลงมาสามกระป๋องติดถึงจะได้หนึ่งตัว แล้วหันมามองดวงตาอ้อนๆที่อยากจะช่วยเพื่อนๆของเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขน

เขาล้วงเงินในกระเป๋ากางเกงยืนส์ ให้เด็กร้านแล้วหยิบปืนกระบอกยาวมาถืออีกครั้ง

 

“ตัวสุดท้ายแล้วนะ สู้ๆ ทำให้ได้นะคุณ” น้ำเสียงเชียร์อย่างตื่นเต้น อยู่ข้างๆอีกครั้ง หลายสิบรอบที่ผ่านมาเขามีพลาดบ้างโดนบ้าง เธอก็คอยให้กำลังใจและเชียร์เสมอ

ร้านพวกนี้ต้องตั้งลูกเล่นอะไรที่ปืนหรือกระสุนแน่ๆ คนเคยฝึกยิงปืนจนแม่นยำอย่างเขายังต้องจ่ายซะตังจะหมดตัวแล้วเนี่ย นึกว่างานวัดจะใช้ตังไม่น่าจะถึงสองพัน ที่ไหนได้ แล้วนี่เขาพามาเธอมาเดทนะ จะหมดตัวก่อนไถ่ลูกๆกลับหมดได้ยังไงกัน 

เพี้ยง โดนเถอะนะ น้ำทิพย์ภาวนาในใจ


ปึ๊ก


"เย้" เขาโห่ร้องอย่างยินดีพร้อมๆกับเธอที่เผลอคว้าตัวเขามากอดแน่นอย่างดีใจ เมื่อช็อตสุดท้ายของเขาตรงเป้าเผง

เสียงปรบมือยินดีจากคนรอบๆข้างทำเอาเขาลูบจมูกเขินๆเมื่อกลายเป็นว่าคนแถวๆนั้นมายืนร่วมวงเชียร์เขาไปโดยปริยาย 

เธอผละจากเขาเขินๆ มายิ้มหวานรับตุ๊กตาสีม่วงบนชั้นที่เด็กร้านเอามายื่นให้

"ไปเถอะ" เขารับตุ๊กตามาใส่ในถุง แล้วรีบคว้ามือเธอเลี่ยงจากสายตาผู้คน

 


“ตรงนู้น มีอุ๋งๆน่ารักอ่ะคุณ งื้อ” เธอพยักเพยิดไปยังร้านเกมอีกร้าน ทั้งสองถือถุงตุ๊กตาใบใหญ่คนละข้าง หากอีกข้างเขาจับมือเธอไว้อยู่ 

หากเมื่อมองมือที่เขาและเธอจับกันอยู่ เธอก็นิ่งไป ส่วนคนตัวสูงมองตามไปยังตุ๊กตาที่เธอพูดถึง

“อยากได้อีกเหรอ” เขาแกว่งมือที่จับมือเธอเบาๆเมื่อคนตัวเล็กดูกำลังจะคิดอะไรอยู่

“ไม่อ่ะแค่ให้ดูว่าน่ารัก” เธอยิ้มประจบสดใส “ไปดูทางนู้นกันเถอะ”  

ถ้าได้เพิ่มไปก็ต้องปล่อยมือเขามาอุ้มตุ๊กตาอ่ะสิ

 


“คุณชิงช้าสวรรค์น่ากลัวไหมอ่ะ” เธอเงยหน้ามองชิงช้าสวรรค์ที่อยู่ตรงหน้า คิวคนรอขึ้นมีเป็นคู่ๆบ้างก็ครอบครัวและคนที่ดูเป็นแฟนกัน

“ไม่รู้สิ” เขาส่ายหัว เหมือนพอจากเด็กเขาก็เข้าสู่วัยทำงานเลย จะได้มาเที่ยวเล่นนี่น้อยมากๆ

“คริสเคยขึ้นแต่ที่เป็นกระเช้าใหญ่ๆน่ะ แบบที่เป็นจุดชมวิวเมืองนอกอ่ะ อันนี้มันจะอันตรายไหม”

“ไม่รู้ก็ต้องลอง กล้าลองไหม”

“กล้าสิ เดี๋ยวจะหาว่าคนอย่างปริ้นเซสน่ะป๊อด”

 "โอเค"


“เอ่อ ที่จริงมันก็น่ากลัวนิดนึงเนอะ” มือเรียวของคนตัวเล็กกอดตัวเองเเน่น เมื่อกระเช้าลอยสูงขึ้นแล้วแกว่งตัวหน่อยๆ มีเสียงเหล็กดังเอี๊ยดอ๊าดอีกตะหาก จะจับราวเหล็กก็เป็นสนิม แล้วใครจับมาบ้างก็ไม่รู้ 

ผิดกับคนขายาวที่ดูชิลแม้จะต้องยื่นขามายังฝั่งเธอเพราะเรียวขายาวของเขา

“ไม่เป็นไรหรอก ใครๆเขาก็ขึ้น ดูนั่นสิ มีเด็กตัวเล็กๆขึ้นด้วย” เขาชวนเธอดูกระเช้าถัดไปที่เป็นพ่อแม่วัยรุ่นกับเด็กตัวเล็กๆที่ดูจะชอบใจที่ได้ขึ้นมาที่สูงๆ ทำให้เธอลดความเกร็งๆลง

“ก็สนุกดีเนอะ อย่างน้อยก็ไม่ได้หมุนเร็วๆแบบเครื่องเล่น  อ้าว ทำไมอยู่ๆมันหยุดอ่ะ”

“เขาหยุดให้ชมวิวไง”

“มันไม่ได้เสียใช่ป่ะ” คนตัวเล็กชะเง้อมองข้างล่าง

“นี่ก็สูงอยู่นะคุณ”

“ไม่หรอก แต่ถ้าเสีย คุณจะทำยังไง” เขานั่งชิลล์ๆ แม้ลึกๆจะหวั่นๆบ้างเพราะตัวเองก็ไม่เคยขึ้นแต่ก็ต้องทำตัวพึ่งพาได้

“ถ้าเสียก็ไม่เป็นไร อย่างน้อย บนนี้ก็มีคุณอยู่ด้วย” เธอยิ้มให้เขา

“มีเพื่อนร่วมชะตากรรมว่างั้น” เขาแกล้งถามกลบเกลี่อนความเขินที่ก่อตัว

“ไม่แบบนั้นสิ มีคุณแล้วอุ่นใจน่ะ ฉันชอบที่จะได้อยู่ใกล้ๆคุณ อ้อ ยังดีที่มีเจ้าเด็กๆพวกนี้ด้วย” เธอเสมองไปสนใจถุงตุ๊กตายูนิคอร์นแก้เขิน

“ฉันก็..” ชอบที่จะได้อยู่ใกล้ๆคุณ


“โอ๊ะ เขาจุดพลุด้วยอ่ะ ดูสิ” 

ศิรินหันไปตามเสียงที่อยู่ๆก็ดังลั่นขึ้นกลบเสียงของเขา แล้วหันมาบอกเขาด้วยรอยยิ้มตื่นเต้นก่อนจะหันกลับไปดูพลุ

“สวยมากๆ” น้ำทิพย์เอ่ยชมเมื่อแสงไฟส่องกระทบดวงหน้าเนียนสวยของอีกฝ่ายที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มน่ารัก

พอพลุถูกจุดหมดชุดก็พอดีกับที่วงล้อชิงช้าเริ่มหมุนอีกครั้ง

“สวยดีนะ ถึงจะสวยเท่างานเทศกาลใหญ่ๆไม่ได้ แต่ก็ให้ความรู้สึกที่ดีจังน๊า อีกอย่าง โชคดีที่อยู่บนนี้พอดีเลยเห็นชัดเลย” 

"สวยมากๆ"

"เนอะ" ศิรินยิ้มรับตาหยี


“ที่ชมว่าสวยมากๆน่ะ ฉันหมายถึงคุณ” 

เขาส่งสายตาวิบวับพลางยักคิ้วให้ข้างหนึ่ง




#MyDreamBC



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 246 ครั้ง

37 ความคิดเห็น

  1. #1139 Beemycris (@Beemycris) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 19:05
    จากร้องไห้น้ำตานองหน้าก็มาสวีตกันซะจ๊นน อดจะกลัวไม่ได้ว่าจะมีดราม่าตามมาอิกรึป่าวแต่คุณไรต์ของเราไม่ใจร้ายหรอกเนอะ
    ไม่งั้นต้องจับมาลงโทษ[-3-]จุฟฟฟซะ [^.^]
    #1139
    2
    • #1139-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      26 มกราคม 2562 / 15:59
      ขู่แบบนี้ ไรต์ต้มน้ำเตรียมมาม่าเลยค่ะ 555
      #1139-1
  2. #1085 Anyaey (@Anyaey) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มกราคม 2562 / 15:02

    เขิลไปหมด
    #1085
    1
    • #1085-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      25 มกราคม 2562 / 00:07
      เค้าก็เขินนะ ><
      #1085-1
  3. #1084 konmag (@konmag) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 17:27
    งื้ออออ เขิลลลลลล หนักมากกกก ละมุนไปหมด // ควีนคนละมุนคนเดิมกลับมาแล้ว ปริ๊นเซสก็ยังคงน่ารักเหมือนเดิม // ไรท์ก็น่ารักเหมือนเดิม ^^ // กลับมาต่ออีกไวๆๆนะคะ เป็นกำลังใจให้เสมอค้าาาา
    #1084
    1
    • #1084-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:37
      ขอบคุณคำชมที่เผื่อแผ่มาถึงเค้าด้วยย ม๊วฟ
      ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #1084-1
  4. #1083 CHINJUNG_WOO (@NISI_WOO) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 12:39
    หยอดเก่ง
    #1083
    1
    • #1083-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:35
      โดนหยอกมาแยะก็เงี้ย ทำเป็นละ 55
      #1083-1
  5. #1082 Arsathai (@Arsathai) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 12:13
    เขาดีกันแล้วค่ะ ท่านผู้ชม โอ้ย...ดีต่อใจมากไรท์ รออ่านอีกตอนไม่ไหวแล้ว&#128518;&#128518;&#128518;&#128518;
    #1082
    1
    • #1082-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:34
      ดีกันแล้วค่ะ ดีใจที่ชอบนะคะ ขอบคุณที่รอติดตามค่ะ ตอนนหน้า น่าจะไม่นานเกินรอนะคะ
      #1082-1
  6. #1081 ploychy402 (@ploychy402) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:21
    โอยยย บทจะหวานก้อหวานเหลือเกิน
    #1081
    1
    • #1081-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:32
      หวานอะไรคะ แค่อุ้ม จับมือ ซื้อหนมให้ ยิงตุ๊กตาให้ ชมวาสวย เอ๊งงงง 55
      #1081-1
  7. #1080 บีคริส (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 11:01

    ดีกันแล้ว หวานกันแล้ว ดีต่อใจ

    #1080
    1
    • #1080-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:31
      ดีกันแล้วเนอะ ในที่สุดดด ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #1080-1
  8. #1079 4530656 (@4530656) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 10:07
    บทจะหวานก็หวานซะ เล่นเอาใจสั่นเลยเจ้าเด็กยักษ์ แอบดีใจที่ความจริงใจของคริสทลายกำแพงในใจบีได้
    #1079
    1
    • #1079-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:29
      ปริ้นเซสเขาดีขนาดนี้น่ารักขนาดนี้จะไม่ใจอ่อนไหวมั้ยเนอะ
      #1079-1
  9. #1078 simmmmmmme (@saaimsimmy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:44
    เขินตกโต๊ะไปแล้วค่าาา 55555
    #1078
    1
    • #1078-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:26
      ขนาดนั้นเลย 5555
      #1078-1
  10. #1077 Davilaacaca (@Davilaacaca) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 09:03
    ชมเขาแบบนี้ก็ได้เหรอ
    #1077
    1
    • #1077-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:26
      ได้ค่ะ ก็จีบอยู่ไงคะ ที่ชมแบบนี้เพราะกำลังจีบอยู่ อิอิ
      #1077-1
  11. #1076 StApollo18 (@StApollo18) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 06:52
    เก็บศพฉันที เจ้าเด็กยักษ์ revolution 1.0 ดีต่อใจมากก ชอบทั้งคู่ในแง่โกรธกันแค่ไหน แต่ก็รักกันมากกว่า แล้วทำตามความรู้สึก แบบไม่ประชดประชัน จนผลมันออกมาดี

    มีความอ่อย และหยอดกันไปมา จนคนอ่านนั่งทำตามปริบๆ ตอนค่ำยังขนาดนี้ แล้วตอนนอนหละ จะเกิดอะไรหรือเปล่า (บ้าน่า...เขานอนคนละห้องกัน)
    #1076
    2
    • #1076-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:25
      เราไม่เสียเวลาประชดค่ะ ขี้เกียจเขียน อ๊ะไม่ใช่ละ คือ ที่จริงปริ้นเซสก็คือคนที่เข้าใจความรู้สึกควีนมากๆ แต่เพราะน้อยใจก็เลยระเบิดอารมณ์ใส่ ในใจก็ยังห่วงควีนอยู่ แล้วพอเห็นควีนเขามาตาม มาบอกห่วง ซึ่งก็ถือว่าเยอะมากในความคาดหวัง ก็เลยออกมาในรูปแบบนี้ค่ะ

      ตอนนี้ไรต์ก็ทำตาปริบๆ ตอนนอนหละ คืออัลไลลลล ใช่ค่ะ เขานอนคนละห้อง แต่เขานอนคนละห้องที่เป็น connecting room เอ๊ะยังไง 55555
      #1076-1
  12. #1075 Delight (@delight25) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 06:52
    ควีนคนดีคนเดิมกลับมาแล้ว ละมุนเหลือเกิน ปริ๊นเซสก็น่ารักมากๆ งุงงิงน่าเอ็นดู แต่เหนือทั้งหมด คือชอบความชัดเจนต่อความรู้สึกของตัวเอง และการไม่ประชดประชันไม่เอาคืนของปริ้นเซสทั้งๆที่จะทำก็ได้ แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้ใหญ่ที่ทีวุฒิภาวะมากๆ ไม่ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นขอให้จับมือกันไว้นะคะ ถ้าเรามีกัน อุปสรรคแค่ไหนก็ไม่สามารถทำอะไรเราได้ค่ะ ความจริงใจและความเสมอต้นเสมอปลายจะช่วยเอาชนะอุปสรรคค่ะ
    #1075
    1
    • #1075-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:17
      เรื่องไม่ประชด ก็คงแบบว่าน้อยใจ แต่ไม่ได้โกรธควีน เพราะที่จริงปริ้นเซสก็คือคนที่เข้าใจความรู้สึกควีนมากๆ เพียงแต่เพราะน้อยใจก็เลยระเบิดใส่ไป ในใจก็ยังห่วงควีนอยู่ แล้วพอเห็นควีนเขามาตาม มาบอกห่วง ซึ่งก็ถือว่าเยอะมากในความคาดหวัง ก็เลยออกมาในรูปแบบนี้ค่ะ
      ส่วนพวกเขา ตอนนี้จับมือกันแล้ว และท่าทางจะชอบจับมือกันซะด้วยค่ะ แต่จะจับมือกันข้ามไปรึเปล่าคงต้องมาดูกันค่ะ ^^
      #1075-1
  13. #1074 Horizon-i (@Horizon-i) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 06:49
    อ่านตอนนี้แล้วเหมือนฝุ่นที่ปกคลุมอยู่หายไปชั่วขณะ พี่บีเวอชั่นนี้นอกจากจะดีต่อใจคุณคริสแล้วยังดีต่อใจรีดด้วย เวอชั่นนี้นานๆได้ไหม55 อาจจะมีเรื่องอะไรอีกแต่เข้าใจกันอย่าผิดใจกันรีดก็มีกำลังใจช่วยสู้แล้วเด้อ(ได้ข่าวว่าอ่านอย่างเดียว)...ร๊ากก
    #1074
    1
    • #1074-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 23:09
      ช่วงนี้จะเป็นช่วงเยียวยาจิตใจจากฝุ่นกทมค่ะ 555
      ขอบคุณกำลังใจเสมอมานะคะเป็นแรงใจให้เยอะมากๆ
      ไม่ต้องกลัวทวงฟิค เพราะบางทีการทวงมันก็ทำให้มีลูกฮึดจะเขียนนะ 555

      ร้ากกกกทู
      #1074-1
  14. #1073 pingpangl (@mapangg) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 02:03
    ฮืออออออดีใจจจจเค้าดีกันนแล้วว กี้ดดด
    #1073
    1
    • #1073-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:59
      กี๊ดดดดดดดดดดดด ดีกันแบบไม่ต้องพูดเยอะ 555
      #1073-1
  15. #1072 k50245 (@kapkkapp) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:59

    กรี๊ดดดดดดดดด หนูตายให้กับประโยคสุดท้าย บ้าๆๆๆๆที่สุด!.//.

    ปล.ชอบความไม่ไร้เหตุผลของปริ้นเซสดีค่ะ คนเรารักกันต่อให้โกรธกันไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลาประชดประชันกันเลยค่ะ สู้รีบปรับความเข้าใจกันและคืนดีกันไวๆดีกว่า จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลารักกันเนอะ :)

    #1072
    1
    • #1072-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:59
      อยากจะช่วยกรี๊ดดดด้วยเลย เพราะคงบรรยายความเขินคุณปริ้นเซสไม่ถูกเลยค่ะแบบนี้
      ปล. เห็นด้วยทั้งหมดเลยค่ะ ^^
      #1072-1
  16. #1071 phatramn22 (@phatramn22) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:55
    งู้ยยย พอเข้าใจกันแล้วก็ขยันหยอดกังเลยง่าาาา เขินไม่ไหวแล้ววว น่ารักเป็นบ้าเลยยยย ไรท์แต่งดีมากๆเลยง่าา อินตามทุกฉากทุกตอนเลยยยย ไรท์สู้ๆน้าาาา งานเยอะใช่ไม๊ล่าาา สู้ๆงับ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะ ถ้าทำเล่มเมื่อไหร่บอกน้าาา อยากได้ๆๆๆๆ
    #1071
    1
    • #1071-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:51
      ขอบคุณมากนะคะ ดีใจที่ร่วมอินไปด้วยกันกับพวกเขา และขอบคุณกำลังใจที่มีให้เรานะคะ มันมีค่ามากนะบอกเลย
      ส่วนเรื่องทำเล่ม ขอบคุณมากอีกรอบ ที่อยากเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นที่ระทึก ถ้ามีรีดอยากได้ ไรต์ก็จะทำค่ะ แล้วจะบอกนะยู ใกล้ๆจบก่อนค่ะ ^^
      #1071-1
  17. #1070 plaifahhhhh (@thitinan4375) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:53
    งื้อเขิงงงงง &#128525;&#128525;
    #1070
    1
    • #1070-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:46
      เอาหมอนปิดหน้า 555
      #1070-1
  18. #1069 namwhan_ka (@sweettyploy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:42
    อะโอยย ใจบาง
    #1069
    1
    • #1069-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:46
      บางไปด้วยเช่นกัน
      #1069-1
  19. #1068 summerboy (@summerboy) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:41
    แหมบีแหมตอนเด็กๆเคยไปรับจ้างขายขนมครกด้วยป่ะเนี่ยหยอดเก่ง
    #1068
    2
    • #1068-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:45
      เเน่ะ แซวเก่ง
      บีเขาหยอดเ่ก่งเพราะมีคนเคยหยอดเขารัวๆมาตั้งหลายตอนไง 55
      #1068-1
  20. #1066 wwnnsk (@in_noona) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:21
    กรี๊ดด ดีต่อใจมากๆได้เวลาปริ้นเซสโดนจีบแล้ว งือน่ารัก
    #1066
    1
    • #1066-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:44
      ในที่สุดดดด ก็โดนจียสักทีเนอะ 555 ดีใจที่ชอบนะคะ ^^
      #1066-1
  21. #1065 HEllO-ItsME (@AmolvanMN) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 00:12
    โอ้ยยยยยยย เขินโวร้ยยยยยยยยยยยย ทำไมปริ้นเซสน่ารัก ทำไมควีนดีต่อใจ ขออะไรก็ได้ นี่เป็นคนหรือเป็นจินนี่ในตะเกียงแก้ว อร้ายยยยยยยย
    #1065
    2
    • #1065-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:43
      อ่านเม้นต์นี้แล้วอยากช่วยกรีดร้องงงงงง 555
      ใจเย็นนนนค่ะ คุณควีนเขาเพิ่งเริ่มจีบบบบบบ อิอิ
      #1065-1
  22. #1064 cherlynn (@j-cherlyn) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:58
    ตอนนี้ให้คุณควีน300คะแนนเลยค่ะ น่ารักมากกกก ใจบางไปหมดแล้วว มีการบอกให้ชอบจิกหลังไปอีกโอ้ย55555 ปริ้นเซสเขินไปถึงไหนแล้วไม่รู้เนี่ย ดีใจที่ควีนเริ่มรู้สึกถึงความรักที่ปริ้นเซสมีให้นะคะ :) สัมผัสได้เลยว่าอะไรๆต้องค่อยๆดีขึ้นแน่ ขอให้เคลียร์ใจกันไดร้อยเปอเซ็น้ไวๆนะคะ ว่าแต่ว่าขนาดนี้ต้องง้อโดยการขอเป็นแฟนแล้วมั้งเนี่ยยย

    (ชอบฉากที่งานวัดมากๆเลยค่ะ สมัยเด็กๆเราไปเดินเล่นงานวัดบ่อยมาก ชอบซื้อขนมกับยิงปืน แต่ตุ๊กตาส่วนมากที่ได้จะเป็นตัวขนปุยๆตัวเล็กๆที่หางพองๆแล้วเก็บไปซักพักก็จะเน่า55555

    พออ่านแล้วก็อยากไปอีกเลยค่ะ)
    #1064
    3
    • #1064-2 cherlynn (@j-cherlyn) (จากตอนที่ 37)
      19 มกราคม 2562 / 14:56
      เรื่องนี้ทีมเจ้าเด็กยักษ์ค่ะแง้ (ความลำเอียงนี้คืออะไร55555) แต่ก็รักปริ้นเซสมากๆเลยนะคะ ตุ๊กตาที่เค้าเล่าคือมันจะเป็นตัวที่น่าจะต้นทุนถูกหน่อยน่ะค่ะ ที่เป็นเหมือนน้องจิ้งจอกสีๆ ขนเลยจะร่วงง่าย แล้วเก็บไปเก็บมาก็จะเหลืองเฉยเลย TvT
      #1064-2
    • #1064-3 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      26 มกราคม 2562 / 11:09
      เอ็นดูความลำเอียง 55 พอจะนึกภาพตุ๊กตาออกละล่ะค่ะ ขอบคุณนะคะที่มาตอบอีกรอบนึง ^^
      #1064-3
  23. #1063 AuJariya (@AuJariya) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:37
    ดีต่อใจเหลือเกินค่ะ ความน่ารักของพี่คริส พี่บี เยียวยาจิตใจที่บอบช้ำจากตอนที่แล้วได้จริงๆด้วยค่ะ อิอิ
    #1063
    1
    • #1063-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:24
      โหยย เหมือนไรต์ทำร้ายรีดใจบอบช้ำเลยอ่ะ งือ ตอนหน้าจะมาเยียวยาต่อค่ะ
      #1063-1
  24. #1062 clubbc (@clubbc) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:34
    น่ารักไม่ไหวแล้วววว ชอบจังเจ้าหญิงถึงจะงอนแต่ก็ไม่ประชดหรือเอาคืนเจ้าเด็กยักษ์ ส่วนเจ้าเด็กยักษ์เวอร์ชั่นดีนี้ก็ดีต่อใจจริงๆหยอดเก่งซะด้วย
    #1062
    1
    • #1062-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:20
      ดีใจที่ชอบนะคะ ควีนเขาหยอดเก่งเพราะมีคนหยอดเขามารัวๆตั้งหลายตอนค่ะ 55
      #1062-1
  25. #1061 pikpat1 (@pikpat1) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 23:25
    หูยยย ง้อได้น่ารักมากกกก รักควีนเวอร์ชั่นนี้ไปเลย ต้องแบบนี้สิควีน รักกันต้องจับมือกันฝ่าฟันอุปสรรคนะ ขอให้เรื่องร้ายๆผ่านไปด้วยดีซะทีนะคะ
    #1061
    1
    • #1061-1 yarhaimoho (@yarhaimoho) (จากตอนที่ 37)
      18 มกราคม 2562 / 22:15
      คนนิ่งๆ เขาก็ง้อเป็นนะ แถมหยอดก็เก่งด้วยเพราะเคยโดนหยอดมาหลายตอน 55 ^^
      #1061-1